Στο Είναι Μου υπάρχουν τα πάντα και οι πάντες. Εκδηλώνομαι ως Μορφή και ως Άμορφος Θεός, Διαστέλλω και συστέλλω συνειδήσεις, καταστάσεις, Σύμπαντα, Απειρότητες Ασύλληπτες, που δεν χωρούν μέσα στο συνηθισμένο Νου του κοινού ανθρώπου.
Διαχέομαι παντού και εισπορεύω εντός Μου τα αρνητικά σου στοιχεία, Άνθρωπε, και μέσα στην πυρακτωμένη Υπόστασή Μου, κατακαίω πάντα όσα οι βουλές σου εν τη αυτεξουσιότητι που έχεις, δημιουργούν, προερχόμενα από την έλλειψη Αγάπης και Κατανόησης, από την έλλειψη της συναδέλφωσης και της Ενότητας των πάντων.
Διανοίγω τους ορίζοντες της Γνώσης σου και της Αλήθειας, που κατέχεις, συνεχώς και σε απομακρύνω από την πλάνη που δημιούργησες, Άνθρωπε, εσύ ο ίδιος με την πτώση σου και με την παραδοχή των υλικών Κόσμων και της υλικής σου διαβίωσης. Ανασύρω από εντός σου τα αίτια και τις καταστάσεις που τα δημιούργησαν και σου τα παρουσιάζω ως γεγονότα. Σου τα παρουσίασα και στη σκέψη σου, αλλά δεν έγινα αντιληπτός. Σου τα φανέρωσα και ως λόγους μη Αγάπης βέβαια. Σου τα φανέρωσα και σαν συναισθήματα, που περιέχουν τη χωριστικότητα, την ιδιοκτησία, την ατομικότητα, το ανθρώπινο «εγώ» και δεν έδωσες σημασία.
Εξακολούθησες να διαβιείς στην πλάνη σου και να πιστεύεις ότι είσαι μόνος, ότι ορίζεις, ότι κατέχεις, ότι γνωρίζεις. Και σου ’δωσα σημεία πολλά, για να πιστέψεις ότι δεν κατέχεις, δεν ορίζεις, δεν δημιουργείς, παρά μόνον ανισορροπίες. Για να κατανοήσεις ότι δεν αγαπάς, δεν δημιουργείς ενότητες, αλλά διαχωρισμούς, δεν οικοδομείς παρά έργα πλάνης, προορισμένα να φθαρούν, διότι είναι φθαρτά, είναι εγκόσμια.
Σου έστειλα Δασκάλους, σου έστειλα Απεσταλμένους, σου έστειλα Πνεύματά Μου αγαθά και τα εγκλώβισα στην ύλη, για να σου δείξω με το παράδειγμά τους και τη διδασκαλία που εξεπόρευαν, ότι εσύ είσαι, Άνθρωπε, ο δημιουργός των καταστάσεων της διαβίωσής σου. Εσύ είσαι ο δημιουργός της πλάνης και εσύ μπορείς κάλλιστα να μετατοπίσεις τη ζωή σου και να ζήσεις διαφορετικά. Σου έδωσα Διδασκαλίες και οδηγίες να ενωθείς με τον πλησίον Αδελφό σου, και όπως σου εξήγησα πλησίον σου και Αδελφός σου είναι ο κάθε άνθρωπος, όπου κι αν βρίσκεται, χωρίς κανένα περιορισμό και χωρίς κανένα όριο.
Σε πλησίασα, Άνθρωπε, σ’ όλες τις εποχές, που εξεδηλώθης πάνω στην ύλη. Διαχέομαι, Άνθρωπε, εντός σου ως Γαλήνη, ως Αγαλλίαση, ως Ανακούφιση, ως Ειρήνη, ως Αγάπη, ως σκέψη προσφοράς και θυσίας, χωρίς περιορισμούς, χωρίς να θέσω όρια με ποιο τρόπο εσύ θα ήθελες να εκδηλώσεις το δυναμικό σου, με ποιο τρόπο εσύ θα ήθελες να αγκαλιάσεις, με ποιο τρόπο εσύ θα ήθελες να πιστέψεις και να κάνεις αυτό που έκανα κι Εγώ.
Δηλαδή πρόσφερα και προσφέρω την Αγάπη Μου, την Αγάπη του Πατέρα Μου μετουσιωμένη στην ύλη σου, προκειμένου να σε αναγάγω στα Ανώτερα πεδία μέχρι και τη Θέωσή σου.
Τώρα έρχομαι και σου μιλώ εκ νέου. Αποτείνομαι εκ νέου σε άσημους και διασήμους, σε υψηλά πνεύματα και σε ανεξέλικτα. Σε βεβαρυμμένους αμαρτωλούς και σε κείνους που υπέστησαν καθάρσεις πολλές. Αποτείνομαι σε κείνους που είναι φορείς Χάρης, φορείς του Πνεύματός Μου, μα αποτείνομαι ακόμα και σε κείνους που η διάνοιά τους, το προϊόν της πτώσης τους, τους οδηγεί ακόμα. Αποτείνομαι και στον άνθρωπο τον καθυστερημένο, τον ανεξέλικτο παντελώς, τον άνθρωπο της πλάνης, τον περιβεβλημένο τα βαριά ενδύματα, που δεν άφησε κανένα χώρο για να μπει εντός του το Φως Μου και να καταστήσει κατάδηλη την παρουσία Του.
Εγώ ελάλησα και εξεδηλώθην ως Αγάπη επί της γης. Εγώ ελάλησα και εκδηλούμαι εκ νέου ως Αγάπη Άπειρος και Απεριόριστος. Εγώ, Άνθρωπε, η ίδια Αγάπη, η Απεριόριστη, η Ύψιστη Αγάπη, ο Θεός ο Ίδιος, ο ενσαρκωθείς Λόγος, ο Διδάσκαλος Ιησούς ο Χριστός, σου ομιλώ και την ώραν αυτήν και σε διδάσκω και σε κατευθύνω και σε επιβοηθώ και σε παροτρύνω να ενωθείς μαζί Μου και να ενωθώ μαζί σου, να αποτελέσουμε το Εν, το Αδιάσπαστον, το Απόλυτον, το συνέχον τα πάντα και το εξ ου τα πάντα προήλθον.
Εγώ Ειμί ο Διδάσκαλος της Αλήθειας, ο διασκορπίζων την πλάνη, την ημιμάθεια και την αμάθεια των ανθρώπων. Εγώ Ειμί ο Διδάσκαλος Λόγος – Χριστός, ο μεταφέρων τα κύματα του Φωτός και της Χάρης του Ενός Θεού, του Θεού – Λόγου – Χριστού, του Θεού Αγάπη, του Θεού Πατέρα, του Θεού Μητέρα.
Εγώ εξαπολύω τα κύματα του Φωτός, προς κάθε κατεύθυνση και καλύπτω όχι μόνο τη γη σου, Άνθρωπε, αλλά τα Απέραντα Σύμπαντα, τα οποία η Αγάπη δημιούργησε, εκ της Αγάπης αυτής, για να καταστεί ορατή η Αγάπη και να κατανοηθεί στους Κόσμους της Δημιουργίας Μου.
Εγώ εκπροσωπώ τα πάντα, Εγώ Είμαι η Ενότης, η ενώνουσα τα διαχωρισμένα τμήματά σου, Άνθρωπε. Εγώ Είμαι η Ολότης, η Αλήθεια, η εκπορευομένη εκ του Ενός Λόγου – Θεού, και διαχεομένη στους Κόσμους της Δημιουργίας, για να καταστήσει τα πάντα εν πάσι Θεόν.
Εγώ εδίδαξα και εξακολουθητικώς και αενάως διδάσκω τους έχοντας ανάγκη διδαχής, τους έχοντας και επιζητούντας διακαώς από εντός των την Πνευματικήν των ανύψωση και την αναγωγήν των, όχι απλώς στα Θεία Κράσπεδα, όχι απλώς στα Θεία Πεδία, αλλά στην πλήρη Ένωση και Ταύτιση μετά του Ενός υπάρχοντος Θεού, μετά του Θεού του εκδηλωθέντος στην ύλη και εξακολουθητικούς εκδηλούμενου και μετά του Θεού του Ανεκδήλωτου, του Άμορφου, του Πανταχού Παρόντος και τα πάντα καλύπτοντος ως Ουσία παλλομένη, ως Ουσία διαχεομένη, ως Φως Πάλλαμπρον, Άκτιστον, Αυτοδημιούργητον, ως Φως παλλόμενον, δυνάμενον να διεισδύσει, να εισχωρήσει στις παλλόμενες υποστάσεις και σ’ εκείνες, οι οποίες κατέχονται από αδράνεια και αδρανοποιημένες φέρουν σχεδόν το θάνατο εντός των.
Εγώ υποβάλλω τις ιδέες, Εγώ δίδω τις παρορμήσεις στο «Είναι» σου, Άνθρωπε. Εγώ Είμαι η Χειρ, η κατευθύνουσά σε, Εγώ Είμαι η Χειρ η παρεμποδίζουσά σε σε βηματισμούς αναξίους, σε βηματισμούς κατωτερότητας.
Εγώ Είμαι Εκείνος που στο χείλος του τάφου μπορώ να σε δεχθώ μέσα στην Αγκάλη Μου, μέσα στο Είναι Μου, την Ουσία Μου και να σε μετουσιώσω.
Εγώ Είμαι Εκείνος που κατακρημνίζω τους υπερήφανους, τους εγωιστές, τους οιηματίες, που πιστεύουν ότι κατέχουν δυνάμεις, που πιστεύουν ότι μπορούν να διοικήσουν τους Κόσμους, ότι μπορούν να επιβάλουν τις θελήσεις των, που πιστεύουν ότι μπορούν να διαμοιράσουν τα υπάρχοντά Μου και να τα κατανείμουν στην ανθρωπότητα.
Εγώ Είμαι Εκείνος ο Οποίος αναζητά στο χείλος της απώλειας, στα πρόθυρα του θανάτου το «Είναι» Μου, που έθαψαν οι άνθρωποι και προσπαθώ να το ανασύρω από την κατάπτωσή του και προσπαθώ να αναγάγω αυτό και να το μετουσιώσω σε νέα δόνηση, σε νέο «Είναι», σε νέα Ουσία, σε Ουσία παλλόμενη και εκδηλούμενη ως Αγάπη στους Κόσμους, που για σένα, Άνθρωπε, δημιούργησα, για να πάλλεσαι και να δονείσαι μ’ αυτούς, για να εκδηλώσεις την Τελειότητά σου και την Τελειότητά Μου, για να εκδηλώσεις την Αγάπη σου και την Αγάπη Μου, τη Μία Αγάπη, την Ενότητα του Ανθρώπου, του Ανθρώπου – Λόγου – Θεού, με τον Πατέρα, με τον Άναρχο Λόγο, με τον Λόγο τον Δημιουργικό, με την Άχωρη Μητέρα, την Απερίγραπτη Μητέρα, την Απρόσωπη Μητέρα, τη χιλιοεκδήλωτη Μητέρα, τη χιλιόμορφη και Απειρόμορφη Μητέρα – Αγάπη.
Εγώ Είμαι, Άνθρωπε, ο Πανταχού Παρών, αλλά εσύ, τι εννοείς, όταν λέγεις, όταν διδάσκεις, όταν διδάσκεσαι, ότι Είμαι ο Πανταχού Παρών και τα πάντα καλύπτων Θεός, ο πανταχού διεισδύων και καταλαμβάνων Αχώρως τις υποστάσεις;
Εγώ Είμαι, Άνθρωπε, η σκέψη σου και το συναίσθημά σου. Εγώ Είμαι ο λόγος σου και τα έργα σου. Εγώ Είμαι η Ψυχή σου και το Πνεύμα σου. Εγώ Είμαι η Ουσία σου, Άνθρωπε – Λόγε – Θεέ.
Συντονίσου με Εμέ, συντονίσου με το Θέλημά Μου, συντονίσου με το Ένα Είναι, το Ένα Εγώ, διότι δεν υπάρχει δεύτερο Είναι, δεν υπάρχει δεύτερο Εγώ, αλλά τα πάντα είναι Ενότης, τα πάντα είναι Ταυτότης, τα πάντα είναι Ωραιότης. Μετουσίωσε το νου σου σε Νέο νου, Νου Άπειρο. Σε Νου Θεότητας, σε Νου Λόγου – Χριστού, σε Νου Πύρινο, και ενεργοποίησε τα στοιχεία του «Είναι» σου, όχι πλέον τα πεπερασμένα σου στοιχεία, αλλά τα στοιχεία εκείνα που έχουν παραμείνει αιώνες ανενεργά, για να καλύψεις με νέες ποιότητες σκέψεων, με νέες ποιότητες δονήσεων, όχι μόνο την ατμόσφαιρά σου, όχι μόνο το «Είναι» σου, όχι μόνο να καλύψεις τα υπάρχοντα επί της γης, όχι μόνο να βοηθήσεις στην αλλαγή και μετουσίωση του Αδελφού Μου Ανθρώπου και του Αδελφού σου Ανθρώπου, του Ενός Ανθρώπου, του ταυτιζόμενου Ανθρώπου με τη Θεότητα, αλλά να επιδράσεις διά της ισχύος του Λόγου σου, διά της ισχύος της Δημιουργικής Δυνάμεως, που ενυπάρχει εντός σου και δύναται να εκδηλωθεί εν Απειρότητι, όχι μόνον επί του πλανήτη ή του πλανητικού σου συστήματος, αλλά στα Άπειρα Σύμπαντα της Θεότητας, στα οποία μετέχεις ως ενιαία Ουσία, ως ενιαία Ολότης, ως ενιαία Ύπαρξη, ως ο Ένας Εαυτός, ο παλλόμενος και ο δονούμενος Απείρως, ο δονούμενος Απεριγράπτως διά του Λόγου, αλλά μόνον διά των δονήσεων δυνάμενος να καταστεί αντιληπτός επ’ ολίγον.
Ειρήνη υμίν, Εγώ δέδωκα το Είναι Μου δι’ εσέ, Άνθρωπε. Εγώ διεσκορπίσθην εις Μόρια Θεότητας, εις Μόρια παλλομένου Φωτός και ενυπάρχω εντός σου ως Σπερματικός Λόγος και αναδύομαι από εντός σου, ανάλογα με την προσπάθεια·, με τη θέληση, με την πίστη σου, με την Αγάπη, την οποία εκδηλώνεις απανταχού.
Εγώ Ειμί ο καταδεξάμενος περιβληθήναι τη σάρκα σου, ίνα καθ’ όλα όμοιος του Αδελφού Μου καταστώ, ίνα μην υπάρχει διαχωρισμός. Εγώ προσεκάλεσά σε και ενηγκαλίσθην εσέ και ουδένα διαχωρισμόν ώρθωσα ανάμεσα εσού και ανάμεσα της Θείας Μου Υποστάσεως, της Θείας Μου Υπάρξεως, της Θείας Μου Ουσίας. Εγώ έδωσα το χέρι Μου και Εγώ σε αναβιβάζω και Εγώ ταυτίζω το χέρι Μου με σε, Άνθρωπε, όστις Με εκδηλώνεις εις την ύλην, που ευρίσκεσαι.
Ευλογώ την ώραν αυτήν, την Αδελφή Μου Σ., ήτις προέρχεται από ξένην Ήπειρον, ήτις εμαθήτευσε επί αιώνας εις τα Ινδικά Μοναστήρια, ήτις κατέχει γνώσεις παλαιάς και επιτρέπω εις αυτήν να Με ίδη ως παλλόμενον Φως και διαχεόμενον εντός του χώρου τούτου και εντός του «Είναι» της, όπου εισπορεύομαι και μετουσιώνω τη σάρκα της εις δονήσεις Θείας. Μετουσιώνώ το «Είναι» της, την σκέψιν της, τα συναισθήματά της, ίνα πάλλονται στην Αγάπη Μου. Εισπορεύομαι και διαχέομαι εις όλους τους πόρους της, εις όλα τα σώματά της, δια κάθε εκδήλωσιν, διά μόνης της ποιότητος της Αγάπης, την οποίαν Εγώ φέρω και μεταλαμπαδεύω εις το «Είναι» της και καθιστώ αυτήν ομολογουμένως Αδελφήν Μου και δίνω εις αυτήν την Χάριν, ίνα εκφράζεται από σήμερον επί του υλικού πεδίου, μεταφέρουσα λόγους Αλήθειας, μεταφέρουσα λόγους Αγάπης προς τους Αδελφούς Μου, προς τα πλάσματα, προς τη Φύση, προς τα πάντα, προς κάθε διάχυση και προς κάθε κυματισμό της Δημιουργίας Μου.
Αμήν, αμήν, λέγω Αδελφή, ότι σε προορίζω δι’ Έργον Μου επί της γης, ίνα μεταφέρεις την Χάριν Μου εις λαούς αγνώστους, εις λαούς οι οποίοι δεν εννόησαν ούτε το Θέλημά Μου, ούτε την Διδασκαλίαν Μου εισέτι. Και κοσμώ εσέ, και περιβάλλω εσέ με την Αγάπη Μου, ως ελάλησα και πρότερον, και ενδύω εσέ με το παλλόμενον Φως της Θείας Μου Υποστάσεως και με τον Χιτώνα της Αλήθειας, τον οποίον έφερον, όταν περιεπάτουν επί της γης.
Αμήν, αμήν, λέγω προς υμάς πάντας, ότι αναμείνατε τοιαύτας εκδηλώσεις προς υψηλά ιστάμενα πνεύματα της Ακολουθίας της Μητρός Μου, απ’ όπου η Αδελφή σας κατήλθεν, ίνα υπηρετήσει το θέλημα της Μητέρας – Αγάπης επί της γης και ίνα φανερώσει την Μία υπάρχουσα Παλλομένην Υπόστασιν του Ανθρώπου – Θεού και του Ανθρώπου – Λόγου, την Ενοποιημένην μετά της Θεότητός Μου.
