Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, έχεις ήδη εισχωρήσει στην αρχή της Πνευματικής σου πορείας. Η διάθεσή σου να συνεχίσεις και να φτάσεις στο στόχο, που είναι η Ένωσή σου με Μένα, τον Έναν Λόγο, και η εκδήλωση αυτής της ταύτισης, διαγράφεται μέσα σου, είναι ορατή και διαυγής. Όμως αυτή η διαυγής και ορατή επιθυμία είναι αρκετή για να σε φτάσει στο στάδιο Ένωσης; Ή μήπως είναι ένα πρωταρχικό στάδιο, μία πρωταρχική ώθηση που σε δονεί εσωτερικά, για να μπορέσεις να προχωρήσεις σε μεγαλύτερη συνειδητοποίηση της κλήσης που έλαβες, της συμμετοχής στο Θείο Έργο της Νέας Κοσμικής Περιόδου; Διαποτίστηκες από τη γνώση της Θέωσης, θα διαποτίζεσαι εξακολουθητικά, εσωτερικά και εξωτερικά, μέχρις ότου φτάσεις στο σημείο να καλυφθείς ολοκληρωτικά, όχι από τη γνώση της Θέωσης, αλλά από τη Θέωση, και αυτήν να εκδηλώσεις. Είναι, όμως, απαραίτητο να μεταβείς από το στάδιο του αρχικού ενθουσιασμού, της επιφανειακής επιθυμίας, στην κατάσταση της συνεχούς διακαούς επιθυμίας Ένωσης μ’ Εμένα, που θα εκδηλώνεται μέσα από την πράξη της καθημερινότητας, σε όλες τις σχέσεις, σε όλες τις συναναστροφές, σε όλες τις εκδηλώσεις.
Ίσως παρατήρησες στον Εαυτό σου, Άνθρωπε, ότι η αρχική σου ώθηση, που σε έπαλλε και σε δονούσε προς την κατεύθυνση της πορείας του Φωτός, μειώθηκε. Ίσως να διέγνωσες κάποια κάμψη της ενεργητικής δράσης των στοιχείων, που στην αρχή είχαν ενεργοποιηθεί. Αυτά τα στοιχεία είναι δείγματα της αναγκαιότητας συνειδητοποίησης της πορείας στην οποία βρίσκεσαι. Διότι, όταν ξεκινάς Πνευματική πορεία, δέχεσαι Χάρη, Δωρεά, δέχεσαι επιπρόσθετη δόνηση αφύπνισης, που σου επιχέεται απ’ έξω και διαπερνά τα καλύμματα της προσωπικότητας αγγίζοντας τον Θείο Εαυτό σου για να τον ενεργοποιήσει.
Αυτή η Λειτουργία της εξωτερικής διάχυσης Ενέργειας αφυπνίζει ταυτόχρονα και οδηγεί σε μία διεργασία Μετουσίωσης όλα τα καλύμματα της προσωπικότητας και της πλάνης, στρέφοντάς τα προς τον Κεντρικό άξονα της ζωής, τον Θείο Εαυτό που υπάρχει μέσα σου, και δημιουργώντας την τάση της αφομοίωσης του κάθε στοιχείου μέσα στον Θείο Εαυτό – Λόγο. Όμως, αυτή η τάση αν δεν συνειδητοποιηθεί, θα αδρανοποιηθεί. Διότι είναι μία διάχυση εξωτερική, που σκοπός της δεν είναι να σε οδηγήσει διαμέσου θαυμάτων στην ενεργοποίηση του Θείου Εαυτού, αλλά να σε βοηθήσει να βρεις αυτόν τον Εαυτό και να τον θέσεις σε ενέργεια με συνειδητή συμμετοχή, με συνειδητή επιλογή, με διαρκή επίγνωση αυτής της λειτουργικότητας.
Χρειάζεται, επομένως, μετά από την πρώτη ενεργειακή δόνηση, την πρώτη ενεργειακή ανάταση η οποία σου παρέχεται, να χρησιμοποιήσεις αυτή την παροχή, ώστε εσύ να γίνεις ο Ενεργοποιητής του Εαυτού σου, βρισκόμενος συνεχώς σε επαφή με Εμένα, τον Έναν Λόγο, και αντλώντας μέσα από τα άπειρα βάθη του Είναι του τα στοιχεία της Ισορροπίας, της Αγάπης, της Ενότητας, της Αρμονίας και της Μετουσίωσης. Είναι απαραίτητο να γίνει αυτό, Άνθρωπε, γιατί μέχρι τώρα είχες συνηθίσει να στηρίζεσαι σε εξωτερικές καταστάσεις.
Πάντοτε ζητούσες βοήθεια έξω από σένα, δημιουργώντας εξαρτήσεις, είτε με άλλα τμήματα του Εαυτού σου που βρίσκονται σε υψηλότερη, κατά τη γνώμη σου, πνευματική κατάσταση, είτε με καταστάσεις Κοινωνικές, είτε με Κατεστημένα ιδεών. Αυτές οι μορφές των εξαρτήσεων, για την πορεία που τώρα καλείσαι να εκδηλώσεις, είναι δεσμευτικές. Οποιαδήποτε εξάρτηση είναι δεσμευτική. Διότι η εξάρτηση σε εντάσσει μέσα σε πλαίσια, σε προσδένει, σε κάνει περιορισμένο, και αυτή η πρόσδεση με το περιορισμένο σού κλείνει την πόρτα της διάνοιξης στο Άπειρο που Είμαι Εγώ, ο Εαυτός σου, ο Ένας και Μοναδικός. Ο κοινός Εαυτός κάθε τμήματος του ανθρώπου είναι αυτός που πρέπει να φανερωθεί, που πρέπει να μιλήσει, που πρέπει να εκδηλωθεί, να λάμψει μέσα από τα καλύμματα της προσωπικότητας και της πλάνης. Αυτός ο Εαυτός θα εκδηλώσει τη διεργασία της Μετουσίωσης διαπερνώντας τα καλύμματα, μετουσιώνοντας κάθε στοιχείο που έρχεται να αντιδράσει και να προκαλέσει δέσμευση, ή καθήλωση, περιορίζοντας.
Αυτός ο Εαυτός θα εκδηλώσει την ενσυνείδητη πίστη, γιατί είναι ο Μόνος που μπορεί να την εκδηλώσει, επειδή γνωρίζει απόλυτα την Ενότητά του με τον Λόγο, κατέχει ολοκληρωτικά τη δυνατότητα Ταύτισης και Θέωσης, γιατί ουδέποτε έπαψε να είναι Θεός και ουδέποτε θα πάψει.
Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, σου παραχώρησα στη γη Δάσκαλο Πνευματικό και Καθοδηγητή, που σου μιλά μέσα από μορφή. Σου τον παραχώρησα για να σε βοηθήσει, και είναι ακριβώς ο κατάλληλος, που θα σε ωθήσει να ενωθείς μαζί Μου απευθείας. Και εκεί σε ωθεί. Είναι ακριβώς ο κατάλληλος, που θα αλλάξει τη νοοτροπία των Κατεστημένων της δημιουργίας εξαρτήσεων και θα σε εντάξει στην απευθείας σύνδεση με το Απεριόριστο και το Ανενδεές που Είμαι Εγώ, που είσαι εσύ.
Αυτός ο Δάσκαλος θα σε τροφοδοτήσει. Αλλά να είσαι σίγουρος, Άνθρωπε, ότι σε τροφοδοτεί με τέτοιο τρόπο, ώστε δεν σε περιορίζει, δεν σε δεσμεύει. Αντίθετα, διανοίγει τα όριά σου. Σου διδάσκει τους τρόπους με τους οποίους θα φτάσεις στον Εαυτό σου, στον Έναν Εαυτό. Σου διδάσκει τον τρόπο μέσα από τον οποίο θα εκδηλώσεις την ιδιαιτερότητα που φέρεις, αλλά αυτή η ιδιαιτερότητα εκδηλωμένη σε ενότητα με τον Λόγο δεν θα είναι δέσμευση, αλλά απελευθέρωση, αγωγός κατανόησης, αγωγός ένωσης με τα πάντα. Θα προχωρήσεις, δεν υπάρχει περίπτωση να μείνεις στάσιμος, αδρανής ή να οπισθοχωρήσεις, από τη στιγμή που Με αισθάνθηκες μέσα σου, από τη στιγμή που σε διαπέρασα με τους Θείους κυματισμούς Μου. Είναι αδύνατον να μην προχωρήσεις, γιατί ένιωσες τους ήχους του Εαυτού σου. Γνώρισες τους παλμούς της Αγάπης, αγγίχθηκες από την Ανάσα των Κόσμων, από την Ανάσα της Δημιουργίας και της Ελευθερίας, και μία τέτοια επαφή είναι άμεση ενεργοποίηση του Θείου Δυναμικού, είναι άμεση τροφοδοσία της Θείας Υπόστασης και δράση Μετουσίωσης των καλυμμάτων της πλάνης και της προσωπικότητας.
Αυτή η βεβαιότητα ότι θα προχωρήσεις, δεν πρέπει να σε καταστήσει επιπόλαιο και αδρανή, δηλαδή, να πιστέψεις ότι η βεβαιότητα της Θέωσής σου θα έρθει μόνη της. Η βεβαιότητα Θέωσης υπάρχει στο Παντόχρονο, η ρύθμιση του χρόνου είναι δικό σου στοιχείο, δική σου επιλογή, γιατί εσύ βιώνεις μέσα στο χρόνο και όχι ο Θεός. Ο Θεός είναι Άχρονος, ο άνθρωπος που Θεώνεται επιλέγει το χρόνο της Θέωσής του, και η επιλογή του χρόνου γίνεται με την πραγμάτωση της συνειδητής έκφρασης των στοιχείων της Θεότητας, γίνεται με την καθημερινή εκδήλωση όσων γνώσεων υπάρχουν μέσα στο νου, όσης ποιότητας Αγάπης ρέει στην καρδιά, όσης κατάστασης επέκτασης στο Όλο υπάρχει μέσα στη Συνείδηση.
Πολλές φορές στρέφεσαι, Άνθρωπε, σε αναζήτηση τεχνητών τρόπων, διαμέσου των οποίων θα φτάσεις γρηγορότερα σ’ Εμένα. Είναι κι αυτό μία τάση που έχει παραμείνει, εξαιτίας των Κατεστημένων των αιώνων. Ζητάς πάντα να μορφοποιήσεις κάθε διεργασία, από έννοια να της δώσεις μία πιο απτή και μορφοποιημένη μορφή και να την εκδηλώσεις κατ’ αυτόν τον τρόπο. Αλλά σ’ αυτή την περίοδο της διδαχής σου, ακόμα κι αυτή την τάση θα τη διασπάσω, γιατί κι αυτή η τάση είναι περιορισμός. Είναι περιορισμός που σου θέτει τρόπους ή τεχνικές για να φτάσεις σ’ Εμένα. Άλλωστε, ουδέποτε έθεσα τεχνικές, ουδέποτε δημιούργησα περιορισμένες καταστάσεις. Δίδαξα το Απεριόριστο, διοχέτευσα το Απεριόριστο, κάλεσα στο Απεριόριστο, δηλαδή εσένα, και πρόσφερα σε σένα το Απεριόριστο.
Γιατί αναζητάς δυσνόητους τρόπους για να Με γνωρίσεις, για να γνωρίσεις τον Εαυτό σου; Διότι η τεχνική είναι ένας δυσνόητος τρόπος, έστω κι αν σου φαίνεται προσιτός. Είναι δυσνόητος, γιατί ποτέ δεν προσπαθείς να πλησιάσεις ό,τι είναι δικό σου με κάποια τεχνική. Επικοινωνείς από την αμεσότητα των παλμών, από την επικοινωνία των κοινών στοιχείων, από τη δυνατότητα άμεσης εκδήλωσης. Επομένως πας να προσεγγίσεις ό,τι είναι περισσότερο δικό σου, με τρόπους που σε απομακρύνουν; Με τρόπους που σε αποκόπτουν; Πας να βρεις τον Εαυτό σου χρησιμοποιώντας πρίσματα; Χρησιμοποιώντας στάδια που διαμορφώνουν αποστάσεις;
Θέσε το νου σου στην αναγνώριση του Εαυτού σου. Πίστεψε ότι είσαι Αγάπη, ότι είσαι Φως, Ενότητα, Θεός. Πίστεψέ το με κάθε παλμό που πάλλεται μέσα σου, που εκδηλώνεται γύρω σου. Όταν οι παλμοί σου όλοι πιστέψουν ότι είσαι Θεός, θα είσαι Θεός. Αν εκδηλώνεις στοιχεία διττότητας, στοιχεία μικρότητας και μη αγάπης, ή δυσαρμονίας, αυτό σημαίνει ότι οι παλμοί σου όλοι δεν πιστεύουν πως είσαι Θεός, δεν χωράνε τη Θεότητα, και επομένως δεν την εκδηλώνουν. Γιατί η ενσυνείδητη πίστη της Θέωσης δεν είναι τίποτε άλλο παρά η Απόλυτη γνώση της Ενότητας που άχρονα έχεις, Άνθρωπε, με τον Έναν Θεό, η Απόλυτη ταύτιση.
Μάθε να προσεύχεσαι στον Εαυτό σου, μάθε να ενεργοποιείς με την Προσευχή σου στοιχεία Αγάπης από μέσα σου, στοιχεία Ισορροπίας και Αρμονίας. Μην προσπαθείς να ενεργοποιήσεις αυτά τα στοιχεία έξω από σένα. Τα πάντα υπάρχουν μέσα σου, και αν ενεργοποιηθούν μέσα σου, τότε θα αποκατασταθεί και η Ισορροπία, η Αρμονία και η Αγάπη γύρω σου. Και όταν μιλάω και λέω μέσα σου, δεν εννοώ στο περιορισμένο τμήμα που υπάρχει σε ένα σκήνωμα, αλλά στην Ολότητα του Ανθρώπου. Αν, Άνθρωπε, παραμείνεις στο στάδιο της προσπάθειας να πιστέψεις στη Θέωση, τότε δεν συνταυτίζεσαι με τη διδασκαλία Μου και επομένως δεν μπορείς να λάβεις την ενεργειακή της ολοκληρωμένη παροχή. Θα απορροφάς στοιχεία της Ενέργειας, αλλά όχι ολόκληρη την Ενέργεια της διδαχής Μου, γιατί δεν είναι δυνατόν να τη χωρέσεις. Για να χωρέσεις ολόκληρη τη διδαχή Μου, πρέπει να δεχτείς και να πιστέψεις ότι ο άνθρωπος ήταν, είναι και θα είναι Θεός, Άναρχα και Ατελεύτητα.
Αυτή η πίστη είναι η αρχή της εκπαίδευσής σου ως Λόγος πάνω στη γη. Είναι η διάσπαση της εξάρτησης και η σύνδεσή σου με το Απεριόριστο της Μίας Ουσίας.
Υπάρχουν βέβαια πάρα πολλές σκέψεις που είναι δυνατόν να ανατρέψουν την πίστη σου στη Θέωση. Σκέψεις καθημερινότητας, δηλαδή διττές. Κατανόησε ότι όλες αυτές οι διττές εκδηλώσεις είναι η κατάσταση εκπαίδευσης, που σκοπό είχε και έχει να σε οδηγήσει στην επίγνωση της Θέωσης. Από τη στιγμή που η επίγνωση της Θέωσης πραγματώνεται, οι διττές καταστάσεις εντάσσονται σε νέα ροή, στη Ροή της Ενότητας, και ενοποιούνται, εξηγούνται και εκφράζονται μέσα από αυτή τη Ροή. Αν πραγματικά, συνειδητά, ένθερμα, επιθυμείς να Θεωθείς, πρέπει να τολμήσεις να αντικρίσεις τον Εαυτό σου, χωρίς καμία δικαιολογία, χωρίς καμία απόσταση να τον ψηλαφίσεις, να αφομοιωθείς εντός του και να τον διαχύσεις σε κάθε κύτταρό σου. Να νιώσεις την επικοινωνία σου με κάθε τμήμα σου, του ανθρώπου, με κάθε παλμό μέσα στο Σύμπαν.
Άνθρωπε, είναι ανάγκη να μάθεις να είσαι Θεός, να είσαι Τέλειος. Αυτό διδάσκεσαι. Αιώνες τώρα προσπαθούσες να μάθεις να είσαι καλός, να είσαι γεμάτος με κατανόηση. Αυτή η διδαχή δεν αρκεί. Είναι απαραίτητο να κατανοήσεις την Ένωση. Είναι απαραίτητο να κατανοήσεις την Αγάπη, το Φως, την Ουδετερότητα που Είμαι, που είσαι, που είμαστε. Το να προσπαθείς να αποκόψεις τμήματα του Είναι σου, απορρίπτοντάς τα, είτε από μέσα σου είτε από άλλα σκηνώματα του Εαυτού σου, που τα βλέπεις να εκδηλώνονται, είναι τακτική πλάνης. Δέξου τα πάντα, χώρεσε τα πάντα. Ένωσε τα πάντα, γιατί είσαι τα πάντα. Και μόνον αν συλλέξεις εντός σου τα πάντα, θα βρεθείς σε ταύτιση με τον Λόγο – Θεό που είσαι. Γιατί ο Λόγος – Θεός είναι Ολότητα, τίποτα δεν του λείπει, καμιά ανάγκη δεν έχει.
Αυτή είναι και η διαφορά ανάμεσα στον εκπαιδευόμενο Λόγο – Άνθρωπο και στον Λόγο. Ο Λόγος Ανενδεής, Απόλυτος, Αυθύπαρκτος, πανταχού παρών και τα πάντα πληρών. Ο εκπαιδευόμενος Λόγος – Άνθρωπος γεμάτος από την ανάγκη του Εαυτού του, γεμάτος από την ανάγκη της Ολότητας, από την ανάγκη της ελευθερίας της πανταχού παρουσίας, της διάχυτης παλμοδόνησης σε κάθε στιγμή. Κάθε καταπίεση, κάθε δέσμευση, κάθε εσωτερικός περιορισμός, πηγάζει ακριβώς από τη μη κατανόηση αυτής της ανάγκης σου, Άνθρωπε, από την παρανόησή της, από τη διάθεση να πιστεύεις ότι οι πιέσεις και οι περιορισμοί είναι ερεθίσματα και καταστάσεις εξωτερικές. Κάθε πίεση και κάθε περιορισμός είναι κατάσταση εσωτερική. Είναι ο διαχωρισμός σου και η ώθηση που σου εμφανίζει την ανάγκη της ένωσής σου με τα πάντα.
Προχώρησε, Άνθρωπε, για να ενατενίσεις την Ολοκλήρωση. Κατανόησε ότι, οτιδήποτε υπάρχει γύρω σου που σε ενοχλεί, είσαι εσύ, υπάρχει μέσα σου το στοιχείο αυτό. Αν δεν υπήρχε, δεν θα σου προκαλούσε ενόχληση, δυσαρμονία, ή οποιοδήποτε στοιχείο ανισορροπίας. Αντίθετα, θα μπορούσες να το καλύψεις με Αρμονία, με Ισορροπία, με Ενότητα. Χρησιμοποίησε τον κόσμο των μορφών, που άλλωστε δεν είναι τίποτε άλλο παρά η πολλαπλότητα του Εαυτού σου, σαν έναν μεγάλο καθρέφτη, που θα σου καταδεικνύει με σαφήνεια τις τάσεις ανισορροπίας, τα κενά φωτός, τις καταστάσεις άγνοιας και ημιμάθειας, και κάθε φορά που θα συλλαμβάνεις μία τέτοια κατάσταση, μετουσίωνε και εναρμόνιζε. Μετουσίωνε με την ενέργεια του Λόγου που υπάρχει μέσα σου. Διαμοίραζε αυτή τη Μετουσίωση και την Εναρμόνιση στα πάντα. Γιατί η μετουσίωση και η εναρμόνιση που περιορίζεται στο δικό σου τμήμα, είναι παροδική και ασταθής. Η μόνη βεβαιότητα της Αρμονίας είναι η ολοκληρωμένη Αρμονία. Το μόνο σημείο που επιβεβαιώνει την πραγμάτωση της Ισορροπίας είναι η Ισορροπία της Ολότητας του Ανθρώπου.
Έχεις μάθει να θεωρείς δύσκολα αυτά που είναι απλά. Δυσκολεύεσαι να είσαι ο Εαυτός σου, χαίρεσαι να κατασκευάζεις Κατεστημένα. Όλα αυτά ανατρέπονται με τη δονητική Ενέργεια που πηγάζει από εντός σου και που διαχέεται γύρω σου. Τη στιγμή της ανατροπής διακατέχεσαι από κενό, μη φοβηθείς, μην παρουσιάσεις αδράνεια, γέμισε το κενό σου με Θεία Γνώση, με Θεία Ευχαριστία, για τη Γέννηση που συντελείται μέσα σου. Μάθε να διακρίνεις το Θάνατο από τη Ζωή, την Πτώση από την Άνοδο, γιατί μπερδεύεις πάρα πολλές φορές αυτές τις έννοιες, αυτές τις καταστάσεις, βιώνεις το τέλος της φθοράς και την αρχή της Αφθαρσίας και νομίζεις ότι βιώνεις τον πνευματικό θάνατο. Βιώνεις τον προάγγελο της Αναγέννησης και της Ανάστασης και πιστεύεις ότι ζεις την απογοήτευση της πτώσης. Μάθε ν’ αντικρίζεις καθετί με μοναδικό στόχο τη Θέωση, με βλέμμα θεότητας, με συναίσθηση θεότητας, με εκδήλωση θεότητας. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να καταλάβεις, πως για να γεννηθεί η ελευθερία σου, η Θεία Ελευθερία σου, πρέπει να καταλυθεί η φθαρτή δέσμευσή σου, ότι για να εισέλθεις στην Απόλυτη Ένωση, Γαλήνη και Ισορροπία, πρέπει πρώτα να διαπεραστείς από τα συναισθήματα της απογοήτευσης και της ελπίδας, της χαράς και της θλίψης, και μέσα από την αλλεπάλληλη αυτή διαδικασία, να κατανοήσεις την Ένωσή τους, την ίδια Θυσία τους, και να γεννηθείς άνωθεν, ως Φως, ως Αγάπη.
Προσπάθησε να θέσεις σε εφαρμογή την αποδοχή του Εαυτού σου, αντικρίζοντας με όμοιο τρόπο κάθε κομμάτι που βρίσκεται γύρω σου, στον κόσμο της ύλης. Εκεί δίνεις τις εξετάσεις σου, εκεί παρουσιάζεις, αν πράγματι πιστεύεις ότι είσαι Ένα με τα πάντα, εκεί φανερώνεται η ισορροπία σου. Αφομοίωνε εντός σου τα στοιχεία που εκδηλώνονται μεμονωμένα γύρω σου. Ένωνέ τα. Ευλόγησε αυτά τα στοιχεία και διάχυσέ τους Αρμονία και Φως. Είσαι εσύ, επιμένω και το τονίζω γιατί είναι πάρα πολύ βασικό σημείο, και πρέπει να το κατανοήσεις και να το εκδηλώσεις στην πράξη, όχι στη θεωρία. Η θεωρία είναι νοητική κατάσταση, διανοιακή και μπορεί να τροφοδοτήσει εγωισμό και πλάνη. Η πράξη είναι Αλήθεια. Η πράξη είναι η σαφήνεια και η καθαρότητα του Εαυτού σου. Σε όποιο στάδιο εξέλιξης εσωτερικής και αν βρίσκεσαι, αν η πράξη δεν συνταυτίζεται μ’ αυτή την εσωτερική κατάσταση, τότε δεν την εκδηλώνεις και επομένως δεν είσαι η εσωτερική κατάσταση.
Αν επιθυμείς να είσαι Θεός, θα γίνεις Θεός μέσα από τα μικρά κι ασήμαντα πράγματα, μέσα από τις μικρές καθημερινές καταστάσεις, θα γίνεις Θεός δίνοντας ό,τι έχεις, Θεός που εκπαιδεύεται. Αλλά πάντα, σε όποιο στάδιο εκπαίδευσης συνειδητότητας της Θέωσής σου κι αν είσαι, θα δίνεις όση συνειδητότητα έχεις αποκτήσει, όση Θεότητα έχεις χωρέσει μέσα σου. Αν δεν εκδηλώσεις τη Θεότητα που χώρεσες, δεν πρόκειται να χωρέσεις άλλο τμήμα της, δεν πρόκειται να φτάσεις να τη χωρέσεις ολόκληρη. Αν περιμένεις να μαζέψεις γνώση, να μαζέψεις εμπειρία και κατόπιν, ξαφνικά, να εκδηλωθείς ως Θεός, μέσα σε μια στιγμή, τότε είσαι τελείως, μα τελείως λάθος.
Αέναη θα είναι η εκδήλωσή σου, αέναη θα είναι η εκπαίδευσή σου. Πώς μπορείς να διδάσκεσαι να γίνεις Θεός, όταν συγκεντρώνεις χωρίς να δίνεις; Μια τέτοια διδαχή είναι τελείως αντίθετη με τη λειτουργία της Θέωσης, τελείως αντίθετη με τον παλμό της Δημιουργίας. Η προσφορά σου σε Θεώνει. Και η προσφορά σου σε Θεώνει γιατί δείχνει πόσο πιστεύεις ότι είσαι Θεός, πόσο συνειδητοποιείς και πόσο χωράς, δείχνει την Ανάσα της Ύπαρξής σου, και η Ανάσα της Ύπαρξής σου είναι η μόνη σίγουρη και σαφέστατη που καταδεικνύει το βαθμό ταύτισής σου με το Άπειρο.
Όσο μαζεύεις, δεσμεύεσαι. Δεσμεύεσαι μέσα στην τάση σου της απορρόφησης. Όσο διαχέεις, απελευθερώνεσαι. Απελευθερώνεσαι μέσα στο Άπειρο. Είναι Νόμος της Δημιουργίας, ό,τι κατέχεις σε κατέχει, ό,τι κρατάς σε δεσμεύει, ό,τι αποκτάς γίνεται βάρος φθοράς. Τίποτα δεν πρέπει να είναι δικό σου, για να έχεις τα πάντα, τίποτα δεν πρέπει να σου ανήκει, για να βρίσκεσαι παντού. Μάθε να λειτουργείς μέσα στους Νόμους, γίνε ο Νόμος, εμφάνισε τους Νόμους από μέσα σου, μην περιμένεις να έρθουν για να σε διδάσκουν και ν’ αποκαθιστούν την ισορροπία. Ενεργοποιήσου ώστε να καλύψεις αυτή τη λειτουργικότητα με τη δραστηριοποίηση των Νόμων από μέσα σου. Έκφρασε την ενότητά σου, την κατανόηση της συνταύτισης του Καλού και του Κακού σε Ουδέτερο, με τη διάχυση αρμονικής Ενέργειας σε κάθε κατάσταση πάνω στον πλανήτη, σε κάθε Ον. Μίλα με τον Θεό που κατοικεί στα πάντα. Ένας είναι. Εσύ είσαι. Ενεργοποίησε τη θεότητα μέσα από τα πάντα, για να τη δεις ενεργοποιημένη και μέσα σου. Μη σταματάς πουθενά, μην επιζητείς φανταχτερές εκδηλώσεις, κατανόησε τη λειτουργικότητα της σιωπής, όπως έχεις κατανοήσει και την αρμονία των ήχων. Εισχώρησε σε κάθε αντίθετη έννοια και σύνδεσέ την, γιατί καμιά αντίθεση δεν πρέπει να υφίσταται μέσα σου για να είσαι Θεός.
Φανέρωσε την κατανόηση της Μορφής και του Αμόρφου με τη δυνατότητα να ατενίζεις το Είναι σου στα πάντα και διαμέσου αυτής της φανέρωσης ταυτίσου με το Τρισυπόστατο του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.
Αγαπημένε Άνθρωπε, Ευλογώ το Είναι σου, το πλημμυρίζω με την Ενέργεια της Ζωής και της Ανάστασης, γεμίζω όλα τα κύτταρά σου, τους πόρους και τους παλμούς σου μ’ Εμένα. Δίνω στο νου σου δυνατότητα να κινείται στον Άπειρο Νου και να ταυτίζεται μαζί Μου. Δίνω στην καρδιά σου τη ροή της Αδιάβλητης, Αναλλοίωτης και Ανεξάντλητης Αγάπης. Επεκτείνω τα όρια της συνειδητοποίησής σου, ώστε να σε διαπεράσει. Σε ταυτίζω με τον Κόσμο και τα Σύμπαντα. Ενεργοποιώ την ένωσή σου με τα πάντα και τις λειτουργίες που εκδηλώνουν, τη δημιουργική σου δράση, μέσα στα πάντα. Αντλώ από εντός σου Ενότητα και τη διαμοιράζω στους Κόσμους, αντλώ από εντός σου Ισορροπία και τη μοιράζω σε κάθε Ον. Σε θέτω στη Συνειδητότητα του Δημιουργού Θεού, σε ταυτίζω με τη δημιουργική δράση, όχι μόνο του εκδηλωμένου Λόγου, αλλά και του Ανεκδήλωτου Πατέρα.
Ευλογώ τα Κέντρα της Ζωής σου και τα συντονίζω με τους κραδασμούς του Απείρου, να παρουσιάσουν την Αρμονία και να εκπέμψουν την Αρμονία προς τα πάντα. Ευλογώ την ολοκληρωτική συμμετοχή σου στην Ουδετεροποίηση των κραδασμών της γης, στην αποκατάσταση της Αρμονίας σε κάθε εκδηλούμενη δυσαρμονία. Θέτω σε κίνηση εκπομπής Ευλογίας, όχι μόνο το Θείο Είναι σου, αλλά και κάθε παλμό του νου, της καρδιάς και της Συνείδησής σου, κάθε παλμό των σωμάτων σου, ώστε κάθε ενεργοποιημένη εκδήλωση προσφοράς προς το Όλον να εκπορεύεται ενοποιημένη από το Είναι σου και να δρα ενεργοποιώντας όμοια δόνηση μέσα στους Κόσμους.
Σε Ευλογώ να χωρέσεις τη Θεότητά σου που δρα ενωτικά, να χωρέσεις Εμένα, τον Έναν Λόγο, τον Ουδέτερο Λόγο, που Είμαι ο Θεός της Ενότητας, που περικλείω τα πάντα, που ανάγω σε Θεό και αυτό που εσύ ονομάζεις άρνηση. Σε Ευλογώ να δεις τη Θεότητα, εντός της άρνησης, να τη χωρέσεις, γιατί μόνον έτσι θα γίνεις Θεός ολοκληρωμένος και Ουδέτερος.
