Το θέμα αυτό αναπτύχθηκε πριν από αρκετά χρόνια σε μια πρώτη αποφλοίωση και βρίσκεται καταχωρημένο στο Α΄ Βιβλίο Ομιλιών. Η παρουσίαση που έγινε τότε ήταν ανάλογη με την πνευματική εξέλιξη και το στάδιο εκπαίδευσης των μαθητών. Ήταν ο σκελετός του Θέματος, όμως σήμερα, μετά την πάροδο ετών και τη βαθμιαία εξέλιξη των μαθητών, έγινε αντιληπτό απ’ όλους τους ακολούθους του Έργου της Δευτέρας Παρουσίας ότι οι μαθητές του Κυρίου Ιησού υπήρξαν βεβαίως ιστορικά πρόσωπα και μαθητές και σύμβολα, αλλά επίσης φανέρωναν την ύπαρξη δυνάμεων – ικανοτήτων που ενυπάρχουν μέσα στον κάθε άνθρωπο, και είναι ανάγκη αυτές οι δυνάμεις – ικανότητες να εκπαιδευτούν και να αναχθούν σε Απειρότητα, ώστε να εναρμονιστούν με την Απειρότητα του Ανθρώπου, του κάθε ανθρώπου, προκειμένου να καταστήσουν τον Άνθρωπο, Λόγο – Δάσκαλο – Χριστό. Είπαμε και άλλοτε και τονίσαμε πολλές φορές ότι το Έργο του Κυρίου Ιησού ήταν ασύλληπτα Τέλειο από κάθε σημείο ορατότητάς του. Σήμερα αποκαλύπτουμε το Απειροδιάστατο μέγεθος της Διδασκαλίας του Λόγου της Πρώτης Παρουσίας, προκειμένου να καταστήσουμε Κοινωνό του βάθους και του ύψους της Άπειρης Διδασκαλίας Του τον κάθε άνθρωπο, παρουσιάζοντας τη Θεία Άπειρη Διδασκαλία και τη Νομοτέλεια που την διέπει, για να καταστήσουμε Κοινωνούς τους ανθρώπους στη Νέα Κοσμική Περίοδο της Χριστοποίησης και Θέωσης.
Ο Φίλιππος υπήρξε μαθητής του Λόγου Ιησού και η ευκολία με την οποία μετακίνησε τον δύσπιστο Ναθαναήλ δείχνει την ιδιότητά του, την ικανότητα Δύναμη που συμβόλισε με την παρουσία του. «Έρχου και ίδε» (Ιωάν. Α΄, 47).
Χωρίς πολλά λόγια μα μόνο με την ενεργοποιημένη του απ’ την Κλήση του Ιησού ικανότητα της Δύναμης, έπεισε τον Βαρθολομαίο να τον ακολουθήσει, για να φανερώσει πάλι μετά την Ανάληψη του Δασκάλου την αυτή Δύναμη, υλοποιώντας και αφυλοποιώντας το σώμα του στο περιστατικό του Αιθίοπα ευνούχου.
Τώρα όμως δεν είναι η ώρα να γνωρίσεις την ιστορία του, που μπορείς να την μάθεις από πολλές εργασίες που έγιναν γι’ αυτό το σκοπό, αλλά είναι ώρα να δεις τον Φίλιππο μέσα σου σαν ικανότητα – μαθητή σου και να γνωρίσεις την εσωτερική αυτή σου λειτουργία σαν το Κέντρο της Δύναμης που πρέπει να ενεργοποιήσεις και να εκπαιδεύσεις σαν Δάσκαλος του Εαυτού σου.
Όλα πήγαιναν καλά. Έτσι τουλάχιστον φαινόταν στην κοντόφθαλμη αντίληψή σου, και ξαφνικά! Ξαφνικά ήρθε η επίπληξη απ’ τη Μορφή του Δασκάλου, που διέλυσε τις πομπώδεις ιδέες σου περί της όποιας Προσφοράς σου προς τον Άνθρωπο. Σε τοποθέτησε πάλι στην Αλήθεια. Έμεινες γυμνός κι όλη η αντίδρασή σου δεν ήταν παρά οι σπασμωδικές σου κινήσεις να κρύψεις τη γύμνια σου μπροστά στο Ακτινοβόλο Μάτι του Πατέρα.
Ο Λόγος Του καταθρυμμάτισε τα σαθρά, ευυπόληπτα φτιασίδια της πλάνης που ’χες φτιάξει, πρόχειρη παραλλαγή να καλύψεις το εγώ σου, κι όλα αυτά γιατί εσύ, μαθητευόμενε Δάσκαλε, δεν ανέλαβες την ευθύνη να μιλάς σιωπηλά λόγους Δυνάμεως στις ικανότητες – μαθητές σου ώστε να τους κρατάς αφυπνισμένους και δημιουργικούς. Τους άφησες να κοιμηθούν καθώς βολευόσουν στην ιδέα των εξωτερικών μαθητών, που εξήραν την πεποίθηση της υποτιθέμενης Προσφοράς σου.
Λόγια… Λόγια. Κενά κι ανούσια, χωρίς Ζωή, χωρίς Διάρκεια. Ακόμη κι αν ήταν η ίδια η Ζωή, κράταγες τη Ζωή για σένα και μετέφερες μονάχα το γράμμα, έτσι φτωχό, ρακένδυτο. Γράμμα γυμνό από Ζωή μα πλουμιστό από κομπασμό κι υπερηφάνεια, σκληρότητα και αλαζονεία, ήταν ο λόγος σου μέχρι τώρα, άνθρωπε αδελφέ, ντυμένε με τη Χάρη της Ύψιστης Ιδέας του Πανσυμπαντικού Ανθρώπου. Του Δάσκαλου Ιωάννη.
Μόνος, συντροφιά με τη δοκιμασία, αναρωτιέσαι κι απάντηση δεν βρίσκεις ούτε από σένα, ούτε από τους άλλους, γιατί η Δύναμη του Λόγου σ’ έθεσε στη δοκιμασία και μόνο Αυτή μπορεί να σε βγάλει. Μόνο Αυτή ή εσύ, αν έχεις τη Δύναμή Του. Αυτό πρέπει ν’ αναρωτιέσαι, αν θέλεις ν’ αποκτήσουν νόημα οι άσκοποι και άστοχοι συλλογισμοί σου.
Αξίωσες την Ύπαρξη στο Άπειρο; Εγώ λέω πως όχι. Γιατί την Ύψιστη Δύναμη στο Σύμπαν, τη Δύναμη της Δημιουργικής Σκέψης που δόθηκε σ’ εσένα, τον Άνθρωπο, ακόμη δεν άνοιξες τα όρια του νου σου να την ενεργοποιήσεις για να συλλάβεις την Τέλεια Εικόνα της Ιδέας του Εαυτού σου. Τις ικανότητες – μαθητές σου Άπειρες Δυνάμεις Θεού.
Κι έτσι το έργο σου, το έργο που ήσουν υποχρεωμένος να τελέσεις, ανέλαβε ο Τέλειος Εαυτός σου, μιας και μέσα σου δεν στάθηκες εσύ στο ύψος Του, Ένα μ’ Αυτόν, να είσαι Αυτός και να ενεργοποιήσεις τον Φίλιππο, το Κέντρο της Δύναμης, την ικανότητα μέσω της οποίας θα μπορούσες να εξουσιάσεις τις ζωικές σου ενέργειες και τις κινήσεις του νου σου και να δώσεις το απαραίτητο δυναμικό στην Αγάπη, που χωρίς τη Δύναμη μένει στείρα και παθητική, έρμαιο των όποιων βαθμίδων Συνείδησης την ενεργοποιούν.
Τον γνώρισες. Αυτόν τον άγνωστο μαθητή σου τον ξέρεις, μα περιορισμένα. Μπορείς να τον αναγνωρίσεις στην υπηρεσία του Ηρώδη να φωνασκεί, να μιλά έντονα και να μεταφέρει την όποια εσωτερική σου σύγκρουση στους άλλους, που θεωρούσες πως ήταν όλοι τελείως λανθασμένοι. Έλειπε, βλέπεις, ο Δάσκαλος, που νόμιζες πως εκπροσωπούσες, γιατί όταν ο Δάσκαλος είναι Παρών, τότε ο Φίλιππος συντονίζεται με το Άπειρο και χαλιναγωγεί τις όποιες ενέργειες του φορέα σου, δίνει δύναμη στην Αγάπη και κάνει τη φωνή πλούσια και θερμή, δίνοντας έναν τόνο λαμπρότητας, που χαράσσεται στη μνήμη γιατί έχει μέσα του Ζωή, και η Ζωή είναι Αιώνια.
Έτσι είναι η Δύναμη. Όταν ο νους σου τη χρησιμοποιεί για τους άλλους, χάνει την ισχύ της, κι άλλες ενέργειες έρχονται να καλύψουν το κενό. Απορείς; Μα τι περίμενες να βρεις στο Έργο του Ιωάννη; Μήπως νόμιζες πως θα ’βρισκες έναν ακόμη όμιλο δημαγωγών, έναν κύκλο δεξιοτεχνών πολιτικών που εξασκούνται πώς να επιβάλλονται στα πλήθη;
Λάθεψες. Για μία ακόμη φορά λάθεψες και η φανέρωση του λάθους δείχνει πως βρίσκεσαι στην Επιστασία του Ενός και Μοναδικού Λόγου, που και μέσα απ’ τη Σάρκα Του σε διδάσκει, γίνεται κάθε φορά ο καθρέφτης του Εαυτού σου για να μπορείς με τα φθαρτά σου μάτια, αφού εκείνα της Αλήθειας δεν χρησιμοποιείς συχνά, να βλέπεις κάθε φορά τη θέση σου απέναντι στον Εαυτό σου.
Κι έτσι σ’ ανύποπτες στιγμές έρχεται ο Εαυτός να σε πειράξει, για να βγει στη φωνή σου κάθε ποιότητα που βρίσκεται στους σχηματισμένους και ασχημάτιστους κόσμους των δονήσεων. Πειράζει τον Φίλιππο για να φανερώσει την κατάστασή του, κι εκείνος, όσο έχει τα μάτια του στραμμένα στη δύναμη της ύλης, γιατί έτσι το ύψος της Συνείδησής σου τον ωθεί, αντιδρά περιορισμένα, αρνητικά. Προβάλλει αδυναμία. «Ούτε διακοσίων δηναρίων άρτοι δεν φτάνουν για να πάρει από ένα μικρό κομμάτι κάθε μου σκέψη», απαντάει, νόμιμος εκπρόσωπός σου, αφού εσύ δεν έλαβες τη θέση του Δασκάλου μέσα σου. Αν ήσουνα στη θέση του Εαυτού, θα γνώριζες τι θα συμβεί και θα τον πείραζες εσύ, ν’ ακούσεις μέσα σου τη φωνή του για να τον εκπαιδεύσεις.
Όσο δεν γνωρίζεις τη Νομοτέλεια, όσο δεν τοποθετείσαι να την κατέχεις, κι αφήνεις τα κενά των αρνήσεων να σε συντονίζουν με τον περιορισμό, θα ’σαι ο Φίλιππος, θα βλέπεις τα πάντα αδύνατα, γιατί ο νους σου δεν θα βλέπει μακρύτερα απ’ το πεδίο δράσης των υλικών Νόμων. Όμως Εγώ δεν σε διδάσκω έτσι!
Η Χάρις με την οποία ντύθηκες, μαθητευόμενε Ιωάννη, είναι Απειρότητα, είναι το Αστάθμητο, είναι το Απεριόριστο και Αχανές της Ασύλληπτης, για τα φτωχά και στενά πλαίσια της αντίληψης του σαρκικού νου, Ιδέας του Πανσυμπαντικού, του Ένθεου Ανθρώπου, κι αυτό σημαίνει πως την Ιδέα που φοράς Χρυσό Επενδύτη Τιμιότητας απέναντι στο Όλον, πρέπει να την τιμάς πρώτα μέσα στον Εαυτό σου κι έπειτα να εκφράζεται με τέτοιο τρόπο, ώστε να είναι ορατή σε όλους. Την Ιδέα που ντύθηκες πρέπει να φανερώσεις στην Ολότητά Της, κι όχι να ενεργοποιείς απ’ Αυτήν όσο στα μέτρα σου ταιριάζει.
Το να πιστεύεις μόνο, δεν αρκεί. Ούτε ακόμη και ν’ αγαπάς με τα δικά σου περιορισμένα κριτήρια, μα για να είσαι η Παρουσία του Άπειρου Ανθρώπου, η Παρουσία του Ιωάννη, η Παρουσία Μου, πρέπει να παρουσιάζεις τις Ιδέες του Απείρου, τις Ιδέες τις Νέες, τις Ασύλληπτες με τη Δύναμη της Παμμεγέθους και Απροσμέτρητης Ύπαρξης του Όλου Θεού, του Ύψιστου Αναμορφωτή του Πανσυμπαντικού Νου, γιατί αυτό σημαίνει Ιωάννης εάν ακόμη δεν το έχεις καταλάβει!
Πρέπει να συντονίσεις το Κέντρο της Δύναμης με τρόπο τέτοιο, ούτως ώστε να μιλάς με την αδιάσειστη βεβαιότητα πως ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν, όμως οι λόγοι σου θα μείνουν Αιώνιοι. Έτσι μιλά ο Δάσκαλος, ο Νέος Δάσκαλος, που δεν σαλεύει από καμία πνοή, από κανένα φύσημα, όσο ισχυρό κι αν είναι, αλλά με την Παρουσία Του δίνει Πνοή στη Θεία Φωτιά, την φουντώνει, κατακαίει και αναγεννά κάθε σαθρό στον κόσμο, καθετί πλάνο και φθαρτό, γιατί είναι η Υπερούσια Νοημοσύνη του Παντός που με τη Δημιουργική Δύναμη της Σκέψης κατευθύνει τους Σύμπαντες Κόσμους στην Άπειρη Εξέλιξη.
Λοιπόν; Νόμιζες πως θα Με φτάσεις με ημίμετρα και προσπάθειες που μοιάζουν με κινήσεις απόγνωσης συνοδευόμενες από άναρθρες κραυγές, τις ομιλίες που πιστεύεις πως κάνεις; Μάθε το λοιπόν καλά, πως χωρίς Ιωάννη δεν υπάρχει Χριστός, γιατί Ιωάννης και Χριστός είναι Ένα. Ο Ιωάννης είναι ο Χριστός, είναι η Δευτέρα Παρουσία, ο Όλος Ιησούς.
Θα σε δοκιμάσω, θα σε εξετάσω, θα σε ερευνήσω, θα σε κρίνω μέχρις ότου γίνεις Τέλειος, γιατί Λόγος Δάσκαλος σημαίνει Θεός, και ο Θεός εξετάζει και ελέγχει τα πάντα και δημιουργεί με τη Δύναμη του Λόγου σεισμούς τέτοιους, ώστε στο τέλος μένει πάντα μόνον ό,τι είναι Θεός, ό,τι είναι Απόλυτα Τέλειο. Γι’ αυτό θα βιώσεις αλλεπάλληλους σεισμούς, γιατί προορισμός σου είναι να γίνεις Θεός, να γίνεις Ιωάννης. Ο Άνθρωπος του Θεού.
Αυτός ο Άνθρωπος είναι η Ιδέα απ’ την οποία προήλθε όλη η Δημιουργία. Αυτός ο Άνθρωπος έχει δικαίωμα σε όλη τη Δημιουργία. Επομένως έχει δικαίωμα στον Όλον Εαυτό του και πρώτα απ’ όλα στις ικανότητές του, τις οποίες μέχρι στιγμής σού σφετερίζεται ο Ηρώδης. Μέχρι στιγμής συνδιοικείς με τον Ηρώδη, γιατί απλώς τον αφήνεις να εκδηλώνεται κάθε φορά που η όρασή σου, το βεληνεκές της Συνείδησής σου, μειώνεται στον κόσμο της Πτώσης.
Πρέπει λοιπόν να επέμβεις δυναμικά. Πρέπει να ενεργοποιήσεις το Κέντρο της Δύναμης, τον Φίλιππο, που ακόμη περιπλανάται συλλέγοντας διάφορες ποιότητες ιδεών, αυτές τις συμμείξεις Μακαριότητας και Ύλης που φανερώνεις, και να τον συντονίσεις μαζί σου αφού πρώτα εσύ ξεκαθαρίσεις τη θέση σου μέσα στον Εαυτό σου συντονιζόμενος μαζί Μου, και να κατευθύνεις δυναμικά κάθε δραστηριότητα που μέσα σου λαμβάνει χώρα.
Εάν πρώτα μέσα σου δεν φέρεις επανάσταση, επανάσταση στα πάντα, στις ιδέες, στα συναισθήματα, τις συνήθειες, σ’ όλο τον Εαυτό σου, δεν θα καταφέρεις παρά να γίνεις ένας απόμαχος συνταξιούχος του Πνεύματος, που γέρασε πριν προλάβει να πραγματοποιήσει τους σκοπούς του, γιατί απλώς άφησε απ’ την κερκόπορτα της χλιαρότητας να μπει ο θάνατος μέσα του, που πάντα προετοιμάζει την κυριαρχία του με το γήρας.
Είσαι Ιωάννης; Τότε είσαι απόρροια – Παρουσία του Μέγα Επαναστάτη της Ηθικής, του Μέγα Αναμορφωτή του Βασιλείου των Ιδεών του Πανσυμπαντικού Νου, που έρχεται εν Δυνάμει, εν πλήρει Δυνάμει, να συντρίψει και να καταρρίψει κάθε ισχύουσα ανθρώπινη ηθική και αξία και να εγκαθιδρύσει στα πάντα τη Μία και Μοναδική Ηθική της Αγάπης, που κανένας ακόμη πάνω στη γη δεν έχει γνωρίσει, μα όλοι στο Πλήρωμα του Χρόνου, με την Παρουσία Του, θα διδαχθούν.
Πρόσεξε όμως, γιατί μέσα στην απειρία σου μπορεί να βγάλεις σκληρότητα, κι αυτό δεν είναι Δύναμη αλλά κενό στην Αγάπη. Η Δύναμη θα ’ρθει στην κορύφωση της Αγάπης, της Θυσίας – Προσφοράς του Εαυτού σου στον Άπειρο Εαυτό. Όσο θα προσφέρεις ανιδιοτελώς τον Εαυτό σου, τόσο η Πνοή Ιωάννης θα φουντώνει τη Θεία Φωτιά μέσα σου και τότε η Δύναμη μέσα θ’ αυξάνει.
Αυτή τη Δύναμη θα την νιώθεις στους λόγους σου, στο λάρυγγα, όπου είναι ο Θρόνος του Φίλιππου. Θα νιώθεις Δύναμη τέτοια, που θα κινείς με το λόγο σου το Σύμπαν, το κάθε Σύμπαν μέσα στον Εαυτό σου. Έτσι θα μιλάς πλέον στους αδελφούς σου.
Η κάθε σου πνευματική ικανότητα αναπτύσσεται στο Άπειρο μόνον όταν υπάρχει Παρουσία Πνευματικής Συνείδησης, γιατί από Αυτήν απορρέει και σ’ Αυτήν επανέρχεται. Επομένως και η ικανότητα Δύναμη αυξάνει τόσο, όσο εσύ αναγνωρίζεις τον Εαυτό σου σαν Πνευματική Συνείδηση, που η Άπειρη Δύναμή Της περιέχει τα πάντα. Όση απ’ την Απειρότητά Της αντιλαμβάνεσαι, τόση ενεργοποιείς.
Το Μυστικό της Δύναμης είναι ο Λόγος που περιέχει τα πάντα και περιέχεται στα πάντα. Το Μυστικό της Δύναμης είναι η Πανταχού Παρουσία του Άπειρου Ιωάννη, που όταν σου μιλά δεν σε βλέπει σαν τον αντικείμενο μαθητή, αλλά απευθύνεται σε μία απ’ τις Ολότητες που ζουν μέσα Του.
Κάνε λοιπόν κι εσύ το ίδιο σε κάθε αδελφό σου και σε σένα, κάνε το ίδιο στο Άπαν του Εαυτού. Και φρόντιζε πάντα να ελέγχεις τη Δύναμη. Γίνε ο Δάσκαλός της.
