ΘΕ10| ΠΡΟΣΕΥΧΗ – ΟΜΙΛΙΑ ΔΑΣΚΑΛΟΥ

Πατέρα, ευλόγησε, Σε παρακαλώ πολύ, τη συγκέν­τρωση αυτή των μαθητών και Αδελφών μου. Διοχέτευσε το Φως Σου και την Αγάπη Σου. Επισκίασε το χώρο και προστά­τευσέ τον σ’ όλη τη διάρ­κεια της συγκέν­τρωσης από καθετί το οποίο θα μπορούσε να ενοχλήσει και να μας διακόψει.

Με την άδειά Σου, Πατέρα, απορ­ροφώ από το χώρο και από τους μαθητές, που βρίσκον­ται ­πλησίον μου, κάθε δό­νηση, κάθε κυματισμό σκέψης, κάθε συναίσθημα, κάθε εκ­δήλωση, κάθε πόθο ή επιθυμία, που δεν προέρ­χεται από Αγάπη. Τα απορ­ροφώ, για να μην εμποδίζουν τους Αδελ­φούς μου στην εξέλιξη και την πορεία τους. Απορ­ροφώ τα λάθη τους και τις λανθα­σμέ­νες ενέρ­γειές τους, για να μη σχηματίζουν διαχωρι­στικά σημεία ανάμεσα στο Δάσκαλο και την υπόστασή τους. Μεταστοιχειώνω και μετουσιώνω όλα αυτά, που εισπο­ρεύθηκαν εν­τός μου, σε Αγάπη και Τελειότητα, να εκ­δηλωθούν με σκέψεις Απειρότητας, με σκέψεις που ενώνουν και καθοδηγούν τον Άνθρωπο στη Θέωσή του, που είναι ο μοναδικός προορισμός του πάνω στη γη.

Ευλογώ την Υπόσταση Άνθρωπος στο Όνομα της Τριαδικής Θεότητας, του Λόγου – Χριστού, σ’ όποια ηλικία και σ’ όποια μορφή κι αν βρίσκεται, και διαχέω την Αγάπη του Ενός «Είναι» του Λόγου, την αέναα ανακυκλούμενη μέσα στους Κόσμους και εφοδιάζουσα με Ζωή τις Υπάρξεις και τους Κόσμους. Υποστέλ­λω και απορ­ροφώ κάθε αρ­νητικότητα, κάθε επιθετικότητα, κάθε κατάσταση μη διάκρισης, από έναν έκαστον των Αδελφών μου και μετουσιώνω τις καταστάσεις αυτές, που εξεδηλώθησαν, σε Τελειότητες, σε Αγάπη, σε Ενότητα, σε Αλ­ληλοβοήθεια.

Εξασκώ την επιρ­ροή μου και τη θέλησή μου, κατευ­θυ­νόμενη από Εσέ, Πατέρα, στο χώρο αυτό και διαχέομαι σαν ενωτική κατάσταση μεταξύ των Αδελφών μου. Τους συν­δέω με την Αγάπη Σου, Πατέρα, σε βαθύ­τερα σημεία ύπαρξης και ένωσης. Τους συν­δέω με το Φως Σου, με την Πνοή της Ζωής Σου, που έχεις χορηγήσει σε όλους, ώστε ν’ αναδείξουν αυτή τη Νέα Εποχή τον πραγ­ματικό Θείο Εαυτό τους, τον κατευθυνόμενο από την Άναρ­χη Θεότη­τα να εκ­φράσει τη Θεότητα του Ανθρώπου σε μορφή, του Ανθρώπου – Λόγου, του αναδυόμενου Ανθρώπου από τη γη, που καθίσταται Αγάπη και Φως και Ενότητα.

Απορ­ροφώ την κούραση όλων, τον κάματο των σωμάτων σας και τη θλίψη ή την κατάθλιψη, ή οποιαδήποτε άλ­λη λανθασμένη ενέρ­γεια, που είναι η αιτία, η αφορ­μή, της δημιουρ­γίας της κατάστασης κόπωσης μέσα στον καθένα σας. Απορ­ροφώ συλ­λήψεις πλάνης και αναλήθειας, που για εκπαιδευτικούς σκοπούς διοχετεύθηκαν σε Αδελφούς και Αδελφές, για να αποκτήσουν κρίση ορθότερη, δικαιότερη και για να αποκτήσουν το χάρισμα της Πνευματικής διά­κρισης.

Όλα όσα απορ­ρόφησα ενωμένος με τον Πατέρα, με το Λόγο τον Άναρ­χο, χωρίς κλυδωνισμούς, χωρίς αμφι­ταλαν­τεύσεις, χωρίς καμία έλ­λειψη πίστης, τα ενώνω σε μία Ενότητα, σε μία κατάσταση, και την κατάστα­ση αυτή, που εσείς αποκαλείτε αρ­νητική, την απορ­ροφώ εντός μου, για να προκαλέσει μία Τέλεια Ισορ­ροπία μεταξύ του Θετικού και του Αρ­νητικού.

Παραλαμ­βάνω εν­τός μου κάθε αρ­νητική κατά­στα­σή σου, Αδελφέ Άνθρωπε, για να τη μετατρέψω σε Τε­λειότη­τα Λόγου, σε Τελειότητα Θείας Έμπνευσης, σε Ενότητα Ανθρώπου με τον Έναν Εαυτό του, σε Ενότητα Ανθρώπου και Θεού, που αποτελούν τον πραγ­ματικό Έναν Εαυτό. Ισορ­ροπώ τα Κέν­τρα Δυνάμεως και Ενέρ­γειας μέσα στον καθένα σας. Ισορ­ροπώ τα κινητικά σας Κέν­τρα, το Κέν­τρο της Αγάπης, το Κέν­τρο της έκ­φρασης του Λόγου, το Κέ­ν­τρο της παρεγκεφαλίδας, τα σωματικά σας Κέν­τρα, τα Ανώτερα εγκεφαλικά σας Κέν­τρα και θέτω νου, καρδιά και το Κέν­τρο του Λόγου σε μια αέναη Ισορ­ροπία και παλμοδόνηση.

Παραλαμ­βάνω εν­τός μου ό,τι δεν καταδεχτήκατε, ό,τι θεωρείτε άχρηστο, ό,τι θεωρείτε επιβλαβές για την πορεία σας ή για το σώμα σας, ή για τη δόνησή σας, ό,τι σας παρεμποδίζει στην κίνηση των ιδεών σας, στην κινητικότητα τη σωματική σας και την εκ­δήλωσή σας σαν Απεσταλμένα Πνεύματα, που πρέπει να καταστούν Αγάπη. Μέσα στο Άπειρο Χωνευτήρι του Θείου Πυρός, που λέγεται Αγάπη, μεταστοιχειώνω τα κουρέλια, για όσους φορούν τέτοια, για όσους έχασαν την Αγάπη, για όσους έχασαν την Ενότητά τους με το Θείο Λόγο και το Απεσταλμένο Πνεύμα στη γη, που καλείτε Δάσκαλο, για όσους έχασαν την Αγά­πη τους για τον Αδελφό, τον πλησίον, που είναι ο Εαυτός τους.

Απορ­ροφώ, Άνθρωπε Αδελφέ, κάθε εκ­δήλωση μη Αγά­πης, κάθε εκ­δήλωση κακότητας, κάθε εκ­δήλωση δυσαρ­μονίας, μνησικακίας, κάθε εκ­δήλωση που δεν περιέχει Έλεος και Συγχώρεση.

Θεέ Άπειρε, Πατέρα Δημιουρ­γέ, που κατευθύνεις τη Ζωή και την εκ­δήλωσή μου στην ύλη, με την άδειά Σου, φέρων την ώρα αυτή την Απειρότητα του Λόγου εν­τός μου και εκ­δηλώνων Αυτήν στο υλικό πεδίο ενώπιον Μαθη­τών και Ακολούθων, λέγω στους Αδελφούς Μου, ο Πατέ­ρας ο Άπειρος αενάως εισπορεύεται, μετα­στοι­χει­ώ­νει και μετουσιώνει κάθε εκ­δήλωσή σου, Άνθρωπε, που αποτελεί δυσαρ­μονία, παράβαση καθήκον­τος, παράβαση του Θείου Νόμου της Αγάπης. Μ’ αυτό τον τρόπο αενάως σου παρέ­χει τη Δόνηση της Τελειότητάς Του, της Αγάπης Του και της Ενότητάς Του με τα πάν­τα.

Αδελφέ Άνθρωπε, Ομοούσιε της Μίας Ουσίας, της Ά­πειρης Ουσίας του Ανάρ­χου Θεού, σε προσκαλώ στη Νέα Πορεία, στο Νέο Βηματισμό, στη Νέα Εξέλιξη, στην πορεία της Αγάπης και της Θυσίας.

Αγαπημένε Εαυτέ Μου, η Ουσία σου και η Ουσία Μου και η Ουσία του Πατέρα είναι ομοιοκραδαστική, είναι η ίδια Ουσία, είναι Ομοούσια Ουσία, που περιέχει τη δυνητικότητα να εκ­δηλωθείς ως Άπειρος, Άναρ­χος και Ατελεύ­τητος Θεός σε μορφή και Θεός στο Άμορφο.

Ωραιοποιώ τη σκέψη σου, Αγαπημένε Αδελφέ, να περιέ­χει δονήσεις Αρ­μονίας, Ομορφιάς, Ενότητας, Αγάπης και να σου μετουσιώσει κάθε σκέψη και κάθε συναίσθημα, κάθε έκ­φραση ιδεών, κάθε πόθο σου για απόκτηση, κάθε ιδιοτέλεια και συμφέρον οποιασ­δή­ποτε μορφής και προ­βολής ακόμα του εγώ της πτώσης σου.

Άνθρωπε, Αγαπημένε Εαυτέ, είναι καιρός να κατανοήσεις ότι ο προορισμός σου είναι να Θεωθείς. Ο προορι­σμός σου είναι η Αγάπη, να γίνεις Αγάπη, να εκ­δηλώσεις την Αγάπη.

Πατέρα, βοήθησέ Με, Σε παρακαλώ, ο ήχος Μου, η δό­νηση του Λόγου, που διαχέεται στο χώρο αυτό, να εν­τυ­πωθεί μέσα στις ψυχές και τα πνεύματα των Ακολούθων Σου. Εν­τυπώνω τους λόγους, ώστε να καταστούν ανεξίτη­λοι, να παρέχουν αενάως τη δόνηση της Αγάπης τους, μέχρις ότου η υπόσταση, που φέρει ο καθένας από σας, να παλμοδονηθεί στην ίδια ποιότητα εκ­δήλωσης της Απέ­ραν­της, της Ατέλειωτης, της Αναλ­λοίωτης, της Αδιάφθο­ρης Αγάπης, που ενώνει, που οικοδομεί, που ωραιοποιεί, που αναστηλώνει, της Αγάπης χωρίς ιδιοτέλεια και συμ­φέρον­τα, χωρίς απόβλεψη καμία, της Αγάπης που είναι ο Θε­μέ­λιος λίθος και το επιστέγασμα κάθε Πνευματικού ­οικοδομήματος και κάθε Πνευματικής Υπόστασης.

Η Αγάπη, την οποία πρέπει να φθάσετε, να εφαρ­μόσετε, να εκ­δηλώσετε, να βιώσετε, δεν είναι τα κοινά συναισθήματα τα οποία έχετε γνωρίσει μέχρι σήμερα, δηλαδή τις επιμέ­ρους εκ­δηλώσεις της Αγάπης. Η Αγάπη την οποία καλείσθε να εξωτερικεύσετε και να βιώσετε είναι η Τέλεια, Απόλυτη εκ­δήλωση της Θείας Αγάπης, της Μίας ουσιαστικά υπάρ­χουσας Αγάπης. Δεν καλείσθε να εκ­δηλώσετε καταστάσεις επιμέρους Αγάπης, που ουσιαστικά είναι αναλήθεια και πλά­νη. Καλείσθε να εκ­δηλώσετε την Τέλεια Αγάπη, την Αγάπη Ολότητα, την Αγάπη τη Μία, την Αγάπη Θυσία και Προσφο­ρά.

Εμπνέομαι, Αδελφοί, είναι Χάρη Θεού, αναμφισβήτητα εμπνέομαι και σας ομιλώ, μα κι οι περισ­σότεροι από σας εμπνέεσθε. Πολ­λοί ελέγχεσθε από τη Συνείδησή σας τι πράτ­τετε, πώς εκ­δηλώνεσθε. Είναι καιρός να κατανοή­σετε το στόχο σας, τον βαθύτερο προορισμό σας, είναι καιρός να βιώσετε την Αγάπη. Την Αγάπη θα Τη βιώσετε όλοι, σε όλη την κλίμακα των αποχρώσεών Της, σε όλη την κλίμακα των ποιοτήτων Της. Η Αγάπη δεν ­είναι θεωρία την οποία μπορεί­τε να μάθετε και αποστηθίζον­­τάς την να την εκ­φράσετε σε ένα ακροατήριο, αλ­λά είναι βιω­ματική κατάσταση μέσα στην υπόσταση του καθε­νός, ­είναι η έκ­φραση της λειτουρ­γικότητας του «Είναι». Μέ­σα από την έκ­φραση της λειτουρ­γικότητάς του ο καθένας θα δει από πού κινείται, από πού εμπνέεται, σε ποια βαθμίδα εξέλιξης και έκ­φρασης της Αγάπης βρίσκεται, σε ποια ποιότητα, αν αποβλέπει σε συμ­φέρον­τα, αν έχει ιδιο­τέλεια, αν η Αγάπη του καθενός έχει προβολή και εγώ, αν έχει φιλοδοξίες ή αν μπόρεσε ν’ αγ­γί­ξει, να φθάσει, να νιώσει, να βιώσει την Αγάπη την Απέραν­τη, την Αγάπη Θυσία και Προσφορά.

Πολ­λές φορές είπαμε ότι πολ­λοί Αδελφοί πιστεύουν εσω­τερικά, ή ο νους τους τους δίνει αυτή την ποιότητα της σκέψης, ότι κατέχουν, ότι έφθασαν, ότι αγ­γίζουν την Τε­λειότητα. Όμως δεν θέλω να απατάσθε. Όλοι ανεξαιρέτως θα περάσετε τα διάφορα στάδια της Αγάπης, ώστε να δώσε­τε έμπρακτα εξετάσεις στην ποιότητα που εκ­δηλώνετε και θα νιώσετε αυτή την ποιότητα που υπάρ­χει μέσα σας να εκ­φράζεται. Αν σας ικανοποιεί, αν τη θεωρείτε Τέλεια εκ­δήλωση Αγάπης, έχει καλώς. Είστε Θεοί εν σαρ­κί, Θεός εν εκ­δηλώσει. Όμως μαζί με την Αγάπη σας θεωρώ καθήκον μου, υποχρέωσή μου, να σας τονίσω κάτι άλ­λο ακόμα, που είναι αλ­ληλέν­δετο με την Αγάπη, να σας τονίσω το Έλεος. Δεν υπάρ­χει Αγάπη χωρίς Έλεος, χωρίς συγχώρεση, Αδελ­φοί. Αγαπώ είναι αλ­ληλέν­δετο με το συγχωρώ, διότι αν δεν υπάρ­χει συγχωρώ, δεν υπάρ­χει Αγαπώ, σε ό,τι δεν συγχωρώ υστερώ σε Αγάπη. Αλ­λά η Αγάπη μου πρέπει να είναι Τέ­λεια, εκ­δηλωμένη κι ανεκ­δήλωτη, με τη μορφή μου, με λό­γους, με συναισθήματα, με σκέψεις μου, με τα έρ­γα μου, και γενικότερα με τον κυματισμό της ύπαρξής μου, με τον κυ­ματισμό μου που πρέπει να φθάσει τον κυματισμό του Θείου Έρωτα, τον κυματισμό τον Αέναο, τον κυματισμό που υ­πάρ­χει μέσα μου όλες τις ώρες, τον κυματισμό που αποτε­λεί τη λειτουρ­γία μου, που η λειτουρ­γία μου αυτή είναι και η εκ­δήλωσή μου, ταυτόσημα. Δεν είναι δυνατόν να λέτε ότι αγαπάτε χωρίς να συγχωρείτε. Δουλέψτε το μέσα στο νου σας και μέσα στην καρδιά σας και δείτε στην καθημερινή σας εκ­δήλω­ση σε πόσα σημεία υστερείτε. Διότι αν δεν υ­στερούσατε, θα ήσαστε ο Δάσκαλος κι Εγώ ο μαθητής σας. Άρα κάπου υστερείτε στην εκ­δήλωση της Τελειότητας, στην εκ­δήλωση της Θείας Φωτιάς, που είναι η Αγάπη. Αγάπη και Έλεος. Όταν η Αγάπη σας ενερ­γοποιηθεί, όταν η Αγάπη σας αρ­χίσει να εξωτερικεύεται, θα θέσετε σε λειτουρ­γία αυτόματα το Νόμο του Ελέους. Θα αρ­χίσετε να θέτετε σε λειτουρ­γία τα πνεύματα των ανθρώπων, θα θέσετε σε λειτουρ­γία δυνάμεις πολ­λές, θ’ ανεβείτε. Το λέγω στις Αδελφές μου ειδικότερα, στις προορισμένες Αδελφές μου, που ο Θείος προορισμός τους αυτή την Κοσμική περίοδο τις προορίζει να Θεωθούν, ν’ ανέβουν στα έσχατα σημεία της Τελειότητας, να εκ­δηλώσουν τον Άνθρωπο – Γυναίκα – Μη­τέρα – Λόγο – Χριστό. Το λέγω στις γυναίκες που η φύση τους, η ιδιοσυστασία τους, το μέρος το ανθρώπινο το οποίο πρέπει να εκ­δηλώσουν, την ψυχή δηλαδή, ­είναι η έδρα της Αγάπης, και όταν αυτή ενερ­γοποιηθεί και τεθεί σε λειτουρ­γία, θ’ ανεβάσει αυτόματα και την Αδελφή γυναίκα. Μην πιστεύετε ότι ο προορισμός σας είναι να καθίσετε κάπου και να ευλογείτε στο Όνομα του Θεού. Είναι μία προσωρι­νή κατάσταση που γίνεσθε συμ­μέτοχοι της Χάρης του Θεού, κατά Θεία παραχώρηση, από το Απέραν­το Έλεος. Όμως δεν είναι αυτός ο προορισμός, αλ­λά είναι η Αγάπη – Θυσία – Προσφορά. Και η Θυσία και η προσφορά της Αγάπης είναι Ευλογία, είναι η μοναδική Ευλογία, η Τέλεια Ευλογία της Ανάρ­χου Θεότητας, η προσφορά και η θυσία της Αγά­πης του καθενός, της κάθε ύπαρξης στον Εαυτό της.

Πάλ­λομαι και δονούμαι στους αναπαλμούς τους ­Θείους, τους οποίους ο Πατέρας μού επιτρέπει, φέρων μορ­­φή ακό­μα και βρισκόμενος στην ύλη, να ­εξωτερικεύω, για να γίνετε γνώστες, να γίνετε αυτούσιοι μάρτυρες μιας Νέας ολοκλη­ρωμένης Διδασκαλίας περί του ­προ­ορι­σμού του Ανθρώπου, του ενός και μοναδικού, να γίνει Αγάπη Τέ­λεια, Τέλεια Μορφή, Τέλεια εκ­δήλωση της ­Ολότητας του Ενός Εαυτού. Πιστεύω, Κύριε, κι ­ομολογώ το Όνομά Σου, λένε πολ­λοί Αδελφοί, ­πιστεύω, ­Κύριε, τη ­Διδασκαλία Σου, αλ­λά όμως πώς μπορείτε να ­πιστεύετε, εάν δεν αγα­πάτε; Ποια πίστη σάς ­διακατέχει, ποια ­πίστη σάς καθοδηγεί, προς τα πού οδηγείσθε, εάν δεν ­βρίσκεται η ­υπόστασή σας σε Θεία πληρότητα με την ­Αγάπη του Χριστού, ώστε να μην αισθάνεστε ­κανένα κενό, κανέναν πόνο, να μη ζητάτε καμία αν­ταμοιβή για την οποιαδή­πο­τε προσφο­ρά, από την ελαχιστότατη μέχρι τη μέ­γιστη;

Αδελφοί, η Νέα εποχή είναι εποχή εκ­δήλωσης της Τριαδικότητας του Ανθρώπου, και λέγω ­Τριαδικότητας, γιατί αναγνωρίζω, πιστεύω, διαλαλώ, διασαφηνίζω και διδάσκω Πατέρα, Υιόν και Πνεύμα Άγιον και Μητέρα Θεοτό­κο. Εάν δεν αναγνωρίσω τη Θεότητα και την Υιότητα του Λόγου Χριστού, ουδέποτε μπορώ να καταστώ Χριστός, ουδέποτε μπορώ να καταστώ Υιός εν εκ­δηλώσει, ουδέποτε μπορώ να επανέλθω στον Πατέρα Μου. Γι’ αυτό στη Νέα εποχή ο Πατέρας επιτρέπει την ­πρακτική εκ­δήλωση, γιατί ο προορισμός του ανθρώπου είναι η πράξη της Αγάπης του Λόγου Χριστού, της παλμοδόνησης της Αέναης, που ζωογονεί, που δίνει Πνοή στα άψυχα, της παλμοδόνησης που ανασταίνει, που ενώνει και καθιστά Ένα Απόλυτο, Μία Ουσία, τα πάν­τα.

Χαίρομαι που σας βλέπω και που μου δίνεται η ευ­και­ρία να σας μιλώ σύμφωνα με την εξέλιξη που έχουμε. Λυ­πάμαι για όσους δεν ήρθαν. Τους αποστέλ­λω την Ευ­λο­γία του Πατέρα και μετουσιώνω την αρ­νητι­κό­τη­τα η οποία τους εμπόδισε και τους καθήλωσε, ώστε να μην πλησιάσουν στη διανομή όχι πλέον γάλακτος αλ­λά στε­ρεάς τροφής, την οποία ο Θεός Λόγος αποστέλ­λει στη γη, πάνω στην οποία θυσιάστηκε. Μην περιμένετε να σας κάνω υποδείξεις, που ανήκουν στις καταστάσεις εκείνες, κατά τις οποίες τρεφό­σαστε με γάλα. Είναι καιρός ο καθένας ν’ αναλάβει τις ευθύνες της υπόστασής του, ότι πρέπει να υποστείλετε το εγώ σας το ανθρώπινο, για να συν­ταυτισθείτε με το Θεό – Λόγο. Είναι καιρός κι εσείς ασκούμενοι, να εκ­δηλώσετε τη Χάρη, την οποία έχετε λάβει από το Θεό. Είναι καιρός όσοι ονο­μασθήκατε Δάσκαλοι, να εκ­δηλώσετε την κατάσταση Δα­σκάλου και ν’ αρ­χίσετε να αναλαμ­βάνετε βάρη, και ποι­νές ακόμα, των συγ­γενών σας, των ανθρώπων που βρίσκον­ται στον περίγυρό σας.

Ο Δάσκαλος είναι ο Δρόμος, σας δείχνει το Δρόμο. Λέ­γον­τας είναι ο Δρόμος, εν­νοώ, ακολουθήστε τα βήματά Του, το παράδειγ­μά Του, δώστε, μοιράστε ό,τι έχετε, μην κρατά­τε ποτέ τίποτα για τον εαυτό σας. Μοιράστε τα πάν­τα τα οποία διακατέχετε, είτε σαν γνώσεις, είτε σαν πείρα, είτε υλικά αγαθά. Αδελφοί, είναι εκ­δήλωση της Ολότητας του εαυτού σας, είναι εκ­δήλωση της Ολότητας Αγάπη – Προσ­φορά – Θυσία. Δεν θα σας κάνω άλ­λες υποδείξεις. Είσαστε ικανοί, ύστερα από αρ­κετά μακρά μαθητεία, να μπορείτε να κατατάσ­σετε τις επιδιώξεις σας, τις ασχο­λίες σας, τις ποιό­τητες της σκέψης σας και της αγά­­­­­­­­­­­­­­­πης σας, μα ακόμα και την απόδοσή του ο καθένας.