Γνωρίζεις ποιος πραγματικά Είμαι; Γνωρίζεις, Άνθρωπέ Μου, ποιος είναι ο Πλησίον σου; Τι εκδηλώνει ο Πλησίον; Δεν είναι καιρός να σπάσεις τα Κατεστημένα του Νου και της Πλάνης; Δεν είναι καιρός να κάνεις μια βαθιά ενδοσκόπηση μέσα σου και να προσπαθήσεις πραγματικά να συναισθανθείς τη Θέση σου;
Ενσαρκώθηκα για να περπατήσω μαζί σου, να σε συμπονέσω, να ζήσω τις συναισθηματικές σου πιέσεις και να φορτωθώ κάθε βάρος σου βιώνοντάς το ο ίδιος, για να το μετουσιώσω στο τέλος της Πορείας Μου σε Φως και Αγάπη, παίρνοντας Μαζί Μου καθετί που σε δεσμεύει και σε καθηλώνει, για να μπορέσεις να πλησιάσεις έτσι ακόμη περισσότερο αυτό που το Είναι σου ποθεί: Την Ένωση με το Θεό Πατέρα.
Πιστεύεις πως Με αγαπάς, Άνθρωπε; Τι αγαπάς από Μένα; Τη Μορφή Μου; Το σκήνωμά Μου; Τη γλυκύτητα της Φωνής Μου ή τα Ρήματά Μου, όταν αυτά είναι κατανοητά απ’ τον περιορισμένο σου Νου; Πώς μπορείς, Άνθρωπε, να πιστεύεις πως θα περιορίσεις το Θεό; Πώς μπορείς να πιστεύεις ότι θα περιορίσεις την Εκδήλωσή Του μέσα στα δικά σου περιορισμένα στεγανά, μέσα στο περιορισμένο επίπεδο Συνείδησης όπου βρίσκεσαι;
Ή μήπως πιστεύεις πως δεν προσπαθείς να Με περιορίσεις; Δεν προσπαθείς να Με περιορίσεις όταν ελέγχεις αν αυτό που σου δίνεται είναι σωστό ή λάθος; Δεν είναι εγωισμός αυτό; Μήπως προσπαθείς να περιορίσεις την Εκδήλωσή Μου για να μη χάσεις αυτό που πιστεύεις πως κατέχεις; Την ατομικότητά σου; Κρίνεις ή διακρίνεις, δεν έχει καμιά σημασία στο στάδιο της εξέλιξης που βρίσκεσαι, τις εκδηλώσεις των αδελφών σου. Είναι γραμμένο πως ο Θεός θέλει Κριτές για να κρίνει, αλλά Κριτές που να έχουν το παράστημα εκείνο να μπορούν να κρίνουν τον Ίδιο το Θεό, εφόσον Εκείνος βέβαια το επιτρέψει.
Πιστεύεις πως έχεις αυτό το ανάστημα; Μήπως πλανιέσαι, Άνθρωπε; Λες ότι υπάρχει Ενότητα και διαχωρίζεις τους αδελφούς σου σε ενεργοποιημένους και μη, ξεχωρίζοντας έτσι τον εαυτό σου, τοποθετώντας τον σε διαφορετικό ύψος από τους άλλους, μια και όπως νομίζεις μπορείς να βλέπεις την εξέλιξή τους.
Μιλάς για Ενότητα και διαχωρίζεις τον Εαυτό σου σε δοκιμαζόμενο και μη. Πώς μπορείς, Άνθρωπε, να πιστεύεις ότι η εσωτερική κατάσταση ενός τμήματος του Εαυτού σου δεν είναι και δική σου κατάσταση; Πώς μπορείς να πιστεύεις πως εξελίσσεσαι, πως προοδεύεις, πως ευτυχείς, πως ανεβαίνεις, όταν έστω και ένα τμήμα του Εαυτού σου για οποιονδήποτε λόγο βρίσκεται στη δυστυχία; Για ποια Ενότητα και ποια Αγάπη μιλάς, Άνθρωπε, όταν δεν μπορείς να χωρέσεις την ατελή εκδήλωση ενός τμήματός σου;
Τι περιμένεις, Άνθρωπε; Να γίνει Τέλειο για να το χωρέσεις; Και πώς πιστεύεις ότι θα χωρέσεις το Τέλειο όταν δεν μπορείς καλά καλά να κατανοήσεις και να χωρέσεις το ατελές; Τι είναι Τέλειο, Άνθρωπε, γνωρίζεις; Τι είναι ουδετερότητα, Άνθρωπε; Τι είναι Αγάπη; Γνωρίζεις; Όχι. Αληθινά σου λέγω πως δεν γνωρίζεις. Γιατί αυτές τις έννοιες, καταστάσεις, ιδέες, δεν έχει ακόμη σημασία για σένα τι είναι, δεν μπορείς να τις χωρέσεις με τη γνώση και τη μελέτη, αλλά μόνο αν τις κατακτήσεις.
Για να Με γνωρίσεις και να Με χωρέσεις, για να ταυτιστείς και να εναρμονιστείς μαζί Μου, πρέπει να Με χωρέσεις όπως Είμαι. Άνθρωπος και Θεός. Γιατί αν Με αρνηθείς σαν Πλησίον, τότε βιώνεις την κατάσταση του Πέτρου που αρνήθηκε τον Άνθρωπο Εικόνα και Ομοίωση του Πατέρα, δηλαδή αντίγραφο Κυρίου. Αν Με αρνηθείς σαν Πνεύμα, δηλαδή σαν Θεό, τότε βιώνεις κατάσταση Ιούδα, οπότε η Θεία Σπίθα, ο Δάσκαλος εντός, φεύγει και δεν υπάρχει πλέον μέσα σου Ζωή.
Σήμερα όμως Πέτρος και Ιούδας είναι ενωμένοι και είτε σαν άνθρωπο είτε σαν Θεό Με αρνηθείς, Με αρνείσαι στη Δευτέρα Μου Παρουσία και αυτόματα εκπίπτεις του Προορισμού σου. Διαχωρίζεις στο Όνομα της Ενότητας. Σταυρώνεις στο Όνομα της Αγάπης. Ψεύδεσαι στο Όνομα της Αλήθειας κι όλα αυτά γιατί τη στιγμή της ενεργοποίησης και της ανόδου σου ξεχνάς πως όπου κι αν φτάσεις πάνω στη Γη, μοναδικός σου προορισμός είναι να διακονείς το Θέλημα του Πατέρα.
Έχεις ωραιοποιήσει, σύμφωνα με τα δικά σου πρότυπα, την εκδήλωσή Μου και πιστεύεις πως έτσι μπορείς να Με αναγνωρίσεις. Πιστεύεις ότι η Απειρότητα θα χωρέσει στα δικά σου καλούπια; Πιστεύεις πως αν δεν διευρύνεις τους ορίζοντές σου και δεν αποκτήσεις κατανόηση θα Με χωρέσεις;
Θέλω από σένα, Άνθρωπε, να κατανοήσεις πως αυτό το οποίο ζητάς ήδη το κατέχεις, με τη διαφορά ότι εκπαιδεύεσαι να το ενεργοποιείς όχι για μια ώρα, μια μέρα ή μια βδομάδα το μήνα ή το εξάμηνο, αλλά συνεχώς, ανά πάσα στιγμή να εκδηλώνεις τη Θεότητα που Είσαι.
Μην πιστέψεις λοιπόν ότι ανεβαίνεις, γιατί θα πλανηθείς. Απλά σε ενεργοποιώ κάθε φορά με ανώτερες ποιότητες Θείας Ενέργειας, για να μπορείς σιγά σιγά να φτάσεις να εκδηλώσεις αυτό που πραγματικά Είσαι. Γι’ αυτό το να πιστεύεις πως βρίσκεσαι σε κάποιο ύψος εξέλιξης είναι Πλάνη. Πόσο μάλλον να πιστέψεις πως γνωρίζεις το ύψος της εξέλιξης κάποιου αδελφού σου. Είναι δύο φορές Πλάνη.
Η εκπαίδευση η δική σου η ατομική είναι μοναδική και αφορά μόνον εσένα. Έτσι και η εκπαίδευση των άλλων τμημάτων του Εαυτού σου είναι ξεχωριστή και ιδιαίτερη, ανάλογη με το Έργο για το οποίο ο καθένας προορίζεται.
Μάθε να σέβεσαι κάθε αδελφό σου και συνειδητοποίησε πως η συμπεριφορά σου απέναντί του θα πρέπει να είναι ανάλογη προς έναν εκπαιδευόμενο Θεό. Μάθε να ακούς και να δέχεσαι πέρα από τις προσωπικές σου γνώμες και αντιλήψεις, γιατί πολλές φορές αυτό που νομίζεις δίκαιο και σωστό είναι σχετικό και δεν σε βοηθάει, γιατί η Πορεία σου στοχεύει στο Απόλυτο.
Ευλογώ τα Κατεστημένα του Νου σου να καταθρυμματιστούν, για να αποκαλυφθεί η Άπειρη Κατανόηση και η Άπειρη Σοφία της Παγγνωσίας του Πατέρα μέσα σου. Ευλογώ κάθε δέσμευση που επέβαλες με οποιονδήποτε τρόπο, είτε με τη σκέψη σου είτε με την τοποθέτηση του Νου σου να αποκατασταθεί πλήρως μέσα στην Αρμονία και στην Αγάπη.
Ευλογώ την αποκατάσταση της Ισορροπίας εντός σου και συντονίζω τις υποστάσεις όλων με τον Ένα Θείο Ανυπέρβλητο Κραδασμό του Άναρχου Λόγου, ώστε να δημιουργηθεί ο αναγκαίος χώρος για να δυνηθούν να Με χωρέσουν στην Απειρότητά Μου.
Εγγράφω τα Ρήματά Μου αυτά στην κάθε υπόσταση, να υπάρχουν παλλόμενα και ζωντανά, για να την οδηγούν με ασφάλεια στο δρόμο της Ένωσης και της Ταύτισης με το Λόγο Ιωάννη.
Ζεις το τέλος μιας Κοσμικής Περιόδου, όπου τα πάντα γύρω σου εξελίσσονται με αστραπιαία ταχύτητα. Τα τεχνολογικά σου «επιτεύγματα», όπως τα ονομάζεις και νιώθεις περήφανος γι’ αυτά, ικανοποιούν μερικές από τις επιθυμίες σου, οι οποίες προέρχονται από την τάση σου να κυριαρχήσεις και να επιβληθείς σκορπώντας γύρω σου τεράστια ποσά δυσαρμονίας, τα οποία δυσκολεύουν τη ζωή σου και καθηλώνουν την Πνευματική σου πορεία και εξέλιξη.
Η επιτάχυνση την οποία έχουν λάβει οι εξελίξεις των καταστάσεων που έχεις δημιουργήσει, προέρχεται όχι από την εξέλιξη της διάνοιάς σου όπως νομίζεις, αλλά από τη διασπορά του Αγίου Μου Πνεύματος ενόψει της Δευτέρας Μου Παρουσίας, η οποία έχει ήδη αρχίσει να εκδηλώνεται.
Η τροφοδοσία σου με το Θείο Ουδέτερο Ρεύμα Μου θέτει σε επιτάχυνση τις λειτουργίες σου, δημιουργώντας ζυμώσεις στο εσωτερικό σου, ούτως ώστε να πυροδοτούνται όλες οι διττές σου εκδηλώσεις και να λαμβάνουν μεγαλύτερη έκταση, είτε είναι θετικές είτε αρνητικές.
Αυτή η διαδικασία σκοπό έχει να δημιουργήσει, μέσω αυτής της κάθαρσης, χώρο, για να μπορέσει να αναφανεί η Θεία Σπίθα από εντός σου και να μπει σε λειτουργία ο Θείος σου Μηχανισμός, ο οποίος όταν καταστεί αρκετά δυνατός θα δύναται να αναλάβει μόνος του τη διεκπεραίωση των εργασιών που θα υπολείπονται, ώστε να αποκτήσεις απόλυτη διαφάνεια, για να μπορέσει η Θεότητα που φέρεις να εκδηλωθεί.
Αυτή η λειτουργία είναι η επενέργεια του Νόμου του Ελέους του Πατέρα, τον οποίο με την Πρώτη Μου Παρουσία έθεσα σε λειτουργία. Τώρα, παίρνοντας τη σκυτάλη από τον Ίδιο Μου τον Εαυτό, συνεχίζω τις εργασίες Μου μέσα σου, έλκοντας ακόμη μεγαλύτερες ποσότητες Φωτός, μια και στην Κοσμική αυτή Περίοδο η εξέλιξή σου σε καθιστά ικανό να δεχτείς ανώτερες ποιότητες Δονήσεων και Αρμονίας. Σε αναβιβάζω συνεχώς τροφοδοτώντας σε με την Αγάπη Μου, έως ότου φτάσεις στο σημείο εκείνο που το Θείο σου δυναμικό θα μπορεί να εκδηλώνεται και να εργάζεται μόνο του, έχοντας πλέον την επίγνωση της Ευθύνης για τη Δυσαρμονία που Εσύ, Αγαπημένε Μου Εαυτέ, ο εκπεσών Θεός, έφερες σε εκδήλωση.
Εκπορεύτηκες από τον Πατρικό Νου, Εικόνα Τέλεια, Θεία Ιδέα με όλες τις Δυνάμεις και τις Εξουσίες που η Επίγνωση της Τελειότητας του Πατέρα Θεού κατέχει. Ήσουν Κύριος όλων των Νόμων και θέλησες να δοκιμάσεις την Κυριαρχία σου, να γνωρίσεις τη Θεότητά σου. Ξέχασες όμως κάτι. Ότι από τη στιγμή που θέτεις Εαυτόν κάτω από τη λειτουργία Νόμου, χάνεις την Κυριαρχία σου σ’ αυτόν. Πίστεψες πως ενδυόμενος ύλη θα μπορούσες και να επιστρέψεις. Όμως ο Νόμος της Βαρύτητας σε καθήλωσε και σε δέσμευσε, θέτοντάς σε έτσι σε μία μεγάλη Πορεία Μαρτυρίου και Φυλακής του Πνεύματός σου.
Στη Νέα Κοσμική Περίοδο θα σε αναβιβάσω ακόμη περισσότερο μέσα από εσένα τον ίδιο, Χριστοποιώντας ένα Τμήμα του Εαυτού σου, καθιστώντας σε ένα Πνεύμα Άνθρωπο – Λόγο – Χριστό. Το Πνεύμα αυτό, το οποίο θα Με Εκδηλώσει, θα σε φέρει στο σημείο εκείνο που ένα μέρος του δυναμικού σου θα απελευθερωθεί, με αποτέλεσμα η Θεότητα που θα εκδηλωθεί να εργάζεται πλέον μόνη για τον Εαυτό Της.
Έτσι η Νέα Μου Παρουσία σε σένα θα είναι από Εσένα τον Ίδιο, που στο διάστημα αυτό το Τμήμα τουΕαυτού σου το οποίο θα έχει Θεωθεί θα κατέρχεται πλέον για να Χριστοποιήσει και να Θεώσει τον Εαυτό Του.
Σε Ευλογώ και καταγράφω εντός σου τα Ρήματά Μου αυτά να καταστούν Συνείδηση μέσα σου, ώστε να ενεργοποιηθούν την κατάλληλη στιγμή. Καταχωρώ μέσα σου Θεία Δύναμη, ώστε να μπορείς στο μέλλον να λαμβάνεις βοήθεια από τις Καταθέσεις Σου εντός σου, για να κατακτήσεις την Επίγνωση της Θεότητάς σου.
Τιμήν έδωκα υμίν και αξίωμα, ίνα την Αλήθειαν την εξ Εμού εκπηγάζουσαν και εξ Εμού απορρέουσαν και εξ Εμού εκπορευομένην, δι’ υμών εκδηλουμένην ως φορείς Χάριτος και Εξουσίας Πατρός, μεταφέρητε ταύτην ως Λόγον Πύρινον μη αλλοιούμενον παρ’ ουδενός, αψηφούντες και υπερπηδούντες παν εμπόδιον εκ της ύλης και της Αρνήσεως καθ’ υμών εγειρόμενον.
Ει υμείς Ακόλουθοί Μου εστέ, θέλετε διηνεκώς αγωνισθή εναντίον πάσης ψευδούς πεποιθήσεως και πάσης σκιεράς και πεπερασμένης νοοτροπίας, εν τη επιλάμψει δε της Αληθείας δεδιωγμένοι μεν εκ του Κόσμου τούτου, αλλά δεδικαιωμένοι ως Άξιοι Αγωνισταί και Μαχηταί της Ειρήνης και της Αγάπης εν Εμοί έσεσθε.
Πας ο ποθών ίνα Με ιδή ποιεί το Θέλημα το κατ’ Εμέ, ούτω αξίωμα του βίου του Θέτει την τελειοποίησιν διά της Προσφοράς και της Αρωγής άνευ διακρίσεως προς πάντα πλησίον αυτού αδελφόν.
Εγώ Ειμί η Αγάπη, Εγώ Ειμί η Αλήθεια, πας δε ο αγωνιζόμενος εν τη επιλάμψει των δικαίως φίλος και Αδελφός Μου κληθήσεται. Όταν δε εν τω αγώνι υπέρ της Αληθείας ονειδίσωσιν υμάς μη φοβηθείτε, ότι Εγώ πλησίον Ειμί, και την στοργήν όσον και την φροντίδα της Ψυχικής και της Πνευματικής ισορροπίας και Γαλήνης θέλω παρέξει υμίν.
Πας ο ενατενίζων Με και πρός Με αιτών, την Αρωγήν Μου λαμβάνει, την δε Λαμπρότητά Μου και Άφθαστον αδιατάρακτον Γαλήνην Μου θέλει εν τω Είναι αυτού ωφθή.
Υμείς δε παρ’ Εμού κληθέντες και παρ’ Εμού εκλεγέντες, συμβόλαιον Αιωνίου Ζωής επισυνάψατε μετ’ Εμού, έχοντες δε ως εγγυητήν τον Μέγαν και Μοναδικόν Διδάσκαλον της Αγάπης, ενώπιον ποίου καθ’ υμών εγειρομένου εμποδίου θέλετε λιποτακτήσει;
Ους εκάλεσα, εξήτασα πρότερον, με επισταμένην εξέτασιν, οι δε εκλεγέντες έχουσιν όλα τα εφόδια, τόσον τα Πνευματικά όσον και τα Ψυχικά, διά να φέρουν εις πέρας την αποστολήν ην αυτοίς ανέθεσα. Διά τούτο ούτοι έρχονται προ του Προσώπου Μου, ίνα Εμέ δοξάσουν και την Αείφωτον και Παμμέγιστον όσον και Τελειοτάτην Διδασκαλίαν Μου έμπροσθεν τοις όμμασι των ανθρώπων πραγματώσουν, ως Ζωντανοί δε και Παλλόμενοι Λόγοι, Άξιοι Αντιπρόσωποι και Φορείς του Πνεύματός Μου, την πεπραγμένην και αδιαφιλονικήτως πλέον αποδεδειγμένην δυνατότητα της Θεώσεως θέλουσι τοις Αδελφοίς αυτών ως Διδασκαλίαν μεταφέρει.
