Μητέρα Α.Σ.
Ευλογητός ο Θεός ημών πάντοτε, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.
Κύριε ελέησον ημάς ο Θεός κατά το μέγα έλεος σου, δεόμεθά σου, επάκουσον και ελέησον.
Εν ελέω Αγαθέ επίβλεψον σω όμματι επί την δέησιν ημών, των συνελθόντων εν τω οίκω τούτω σήμερον, χρίσαι Θείω ελαίω τους νοσούντας αδελφούς μου.
Άπαντας ελέησον Σώτερ, κατά το μέγα σου και Θειον έλεος, την δι’ ελαίου ιερού χρίσιν προσάγομεν τοις νοσούσιν, ούσπερ δυνάμει τη ση πάντας ίασαι.
Σύμβολον ροπής και ιλαρότητος έλαιον θειον ημίν, τοις διαγρά- φουσι δέσποτα, μη μακρύνης σου το έλεος, μηδέ παρίδης τον πιστώς αεί κραυγάζοντα.
Συ γαρ εί ο Θεός, Συ γαρ εί ο Εαυτός.
Συ γαρ εί ο διδούς λύτρωσιν αμαρτιών διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ο δίδων σήμερον την αναγέννησιν εις τον εαυτόν άνθρωπον.
Συ γαρ εί ο Διδάσκαλος Εαυτός, ο φωτίζων τα σκότη του εσώτερου εαυτού του ανθρώπου, ο Ανορθώνων Εαυτός τα κατακρημνισθέντα συντρίμματα των ψυχών και των σωμάτων ημών.
Συ γαρ εί ο Ένας Εαυτός, ο αγαπών τους δικαίους και τους αμαρτωλούς ελεών.
Συ γαρ εί η Αεί Υπάρχουσα Πανταχού Παρουσία, η ιλαρότης εν ταις καρδίαις ημών, το φως της γνώσεως.
Συ γαρ εί ο Άναρχος και Αναίτιος, ο Ατελεύτητος και Άφθαρτος, ο μέγας Ελεήμων.
Έδωκας την χάριν σου διά των σων ευδιάλλακτε, ελαίω αγίω σου, θεραπεύειν πάντων, πληγάς τε και νόσους. Διό ελαίω σου πιστώς, τους προσιόντας και νυν ως εύσπλαχνος αγίασον, ελέησον, παντοίας νόσου καθάρισον και τρυφής της αφθάρτου σου, καταξίωσον Κύριε.
Προς σε Κύριε προσέρχομαι δεόμενη.Προς σε Κύριε, εγώ ο άνθρωπος προσέρχομαι ενώπιον της πανταχού παρουσίας σου.
Δέομαι πολυεύσπλαχνε, πολυπράγμονα, παντελεήμονα Θεέ.Δέομαι και ικετεύω ενώπιον της παρουσίας σου, ενώπιον σου, ενώπιον της των παρευρισκομένων αδελφών μου παρουσίας σου.
Δέομαι ενώπιον της των εμψύχων και αψύχων όντων της πανταχού παρουσίας σου, ενώπιον της απειρότητός σου, ενώπιον της πανταχού παρουσίας του κεκλημένου εκλεκτού σου και Διδασκάλου ημών Ιωάννου.
Δέομαι ενώπιον της των παρευρισκομένων αδελφών Ολότητάς σου, ενώπιον της πανταχού παρουσίας της Ολότητάς μου, φέρουσα διά την γην την κοσμικήν τούτην περίοδον όνομα, Ιωάννης ο Διδάσκαλος.
Εισάκουσον Κύριε την δέησίν μου, την αναπεμπομένην εκ της καρδίας μου, την ανεπεμπομέμην εκ της καρδίας των παρισταμένων αδελφών μου.
Εισάκουσον Κύριε τους παλμούς της καρδίας μου, τους παλμούς του είναι μου, τους απόλυτα ενωμένους τούτη τη στιγμή μετά των αδελφών μου.Εισάκουσον Κύριε τον ένα παλμό, τον δεόμενο, εντός ενός εκάστου εξ ημών.
Προσφέρομαι τούτη την ώρα μεταλλάσσουσα το είναι όλων των αδελφών μου καθιστώσα αυτό δέησιν.
Προσφέρομαι αναπέμπουσα εκ του είναι μου την δέησιν προς σε, προς εμέ. Εισάκουσον Κύριε την δέησίν μου, ελέησον ημάς.
Αιτούμαι όπως επαγάγης το έλεος σου επί το έλαιον τούτο και τους χρισμένους εξ αυτού εν τω ονόματί σου, ίνα γέννηται αυτοίς εις ίασιν ψυχής τε και σώματος και εις καθαρισμόν και απαλλαγήν πάσης νόσου, παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος.
Αιτούμαι σώσαι πάντας ημάς, αγίασον πάντας ημάς.Αιτούμαι όπως διά του ελαίου σου τούτου λάμψει η παρουσία σου, λάμψει το φως σου, λάμψει η αλήθεια σου.
Αιτούμαι όπως χρισμένοι εκ του ελαίου τούτου αντιληφθούν τη διάχυσιν του ελέους σου, όλοι οι παρευρισκόμενοι αδελφοί και πέραν αυτών.
Αιτούμαι όπως εκδηλωθώσι και καταστώσι φανερά τα αίτια και τα αποτελέσματα της επιχύσεως του ελέους σου.
Αιτούμαι όπως εισακουσθεί η ευαγγελική φωνή Κυρίου του Θεού εν ταις ψυχαίς των ανθρώπων, όπως εισακουσθεί η ευαγγελική φωνή του Υιού σου του Διδασκάλου ημών Ιωάννου εν ταις ψυχαίς των αδελφών.
Αιτούμαι όπως διά της επιχορηγήσεως του ελέους σου δωρήσαι ίασιν, παράσχου άφεσιν αμαρτιών και συγχώρεσιν.
Αιτούμαι όπως διά της επαγωγής του ελέους σου επί του ελαίου τούτου συγχωρηθώσι αι ανομίαι και αμαρτίαι των αδελφών μου, τα πλημμελήματα αυτών τα εκούσια και ακούσια, τα εν γνώσει και εν αγνοία, τα εν παραβάσει και εν παρακοή, τα υπό αράν αδελφού ή πατρός ή μητρός.
Γένοιτο Κύριε, το έλαιον τούτο έλαιον αγαλλιάσεως, έλαιον αγιασμού, ένδυμα φωτεινόν, θώραξ δυνάμεως, πάσης αρνητικής ενεργείας αποτρόπαιον, σφραγίς ανεπιβούλευτος, αγαλλίαμα καρδίας, ευφροσύνη αιώνιος.
Εισάκουσόν με Κύριε, ο μόνος ελεήμων, ο μετανοών εν ταις κακίαις ημών.Εισάκουσόν με Κύριε.
Υπέρ της άνωθεν ειρήνης και της σωτηρίας των ψυχών ημών, υπέρ της ειρήνης και ευταξίας του σύμπαντος κόσμου και της των πάντων ενώσεως.
Υπέρ του οίκου τούτου και των μετά πίστεως, ευλαβείας και αγάπης εισιόντων εν αυτώ.
Υπέρ του ευλογηθήναι το έλαιον τούτο τη επιφοιτήσει και δυνάμει και ενεργεία του Αγίου Πνεύματος.
Υπέρ του Διδασκάλου ημών, της φανερώσεως και ολοκληρώσεως και πραγματώσεως του έργου τούτου. Υπέρ της πλήρους ιάσεως του σαρκίου του, του φέροντος τις εκδηλώσεις του ανθρώπου. Υπέρ της εμψυχώσεως και ενδυναμώσεως του σκηνώματος του Διδασκάλου ημών.
Υπέρ της ελευθερίας του Διδασκάλου ημών, υπέρ της καταδείξεως της προσφοράς του Διδασκάλου ημών και της αποδοχής της μεγίστης δωρεάς Του.
Υπέρ του ρυσθήναι αυτόν, τον Διδάσκαλον του ανθρώπου από πάσης θλίψεως, οργής, κινδύνου και ανάγκης, υπέρ της απαλλαγής Αυτού εκ παντοίας νόσου σωματικής και κοπώσεως, παντός άλγους.
Υπέρ της ταχείας αντιλήψεως και μεταλλαγής της εκδηλώσεως παντοίας μορφής αρνήσεως ελλοχεύουσας επί των ψυχών των μαθητών του έργου και πέραν αυτών.
Υπέρ της φανερώσεως και καταδείξεως της ελεήμονος πηγής της άμορφου μορφής του Διδασκάλου ημών.
Υπέρ του καταστήναι ο Διδάσκαλος ημών πηγή ιάσεως, πηγή ελέους, πηγή φωτός, πηγή ζωής, πηγή μετουσιώσεως και αναγεννήσεως των πάντων.
Υπέρ του καταδείξαι ο ποιμήν ημών, Διδάσκαλος Ιωάννης, πάσαν εξουσίαν και δύναμιν έχων, ενεργών και συγχωρείν αμαρτίας των ανθρώπων πολλάς.
Υπέρ του καταστήναι αυτός, ο Διδάσκαλος ημών, λυτρωτής των ψυχών, προστάτης των επιγείων και επουρανίων δυνάμεων.
Υπέρ του φανερώσαι εις τον άνθρωπον, ο Διδάσκαλος ημών, πάσαν εντολήν έχων, μεταστρέφων και μεταλλάσσων και αναγεννών τας ψυχάς των αδελφών ημών.
Υπέρ της δωρεάς των καρπών του Διδασκάλου ημών, της αγάπης, της ενώσεως, της ειρήνης, της πίστεως, της αγαθότητος, της ορθότητος, της μεγαθυμίας, της προσφοράς, της στοργής, της νομιμότητας, της σωφροσύνης, του κάλλους αυτού.
Υπέρ της Αναστάσεως του Διδασκάλου ημών Ιωάννου.
Υπέρ της πλήρους ελευθερίας του έθνους ημών και παντός έθνους ανά την γην. Υπέρ της μεγαλοσύνης του έθνους ημών, υπέρ της στερεώσεως των συνόρων της Ελλάδος.
Υπέρ της εξαλείψεως πάσης επιβουλής δυνάμεων αλλοτρίων κρατών, λόγω, έργω ή εν διανοία τελεσθέντων, σκοπόν εχόντων την κατάκτησιν του έθνους ημών.
Υπέρ της επικρατήσεως, αποδοχής και συνειδητοποιήσεως της απολύτου ελληνικότητας της μακεδονικής γης του έθνους ημών.
Υπέρ της ενώσεως και της ομοψυχίας και της σύμπνοιας απάντων των Ελλήνων.
Υπέρ της συνετίσεως απάντων των εθνών κρατών της Ευρώπης και της σύμπνοιας μετά των ελληνικών αρχών.
Υπέρ της κλήσεως και σαρκώσεως των ψυχών των διδασκάλων του γένους ημών και των μεγάλων ευεργετών αυτού και των φιλελλήνων και των θυσιασθέντων διά την ελευθερίαν του έθνους ημών.
Υπέρ πάσης αρχής και εξουσίας εν τω κράτει ημών και του κατά ξηράν, θάλασσαν και αέραν φιλοχρίστου στρατού.
Υπέρ της επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος επί πάσης πολιτικής αρχής και πάντων των ιθυνόντων προς ψυχικήν ωφέλειαν και προς στερέωσιν των έργων αυτών εν τω κράτει ημών.
Υπέρ του ελεηθήναι και αγιασθήναι η γη και παν δένδρον καρποφόρον ή μη και πάντα τα ύδατα και πάσα ζωή ενοικούσα και αναπνέουσα εν τω κράτει ημών.
Υπέρ της εξαπλώσεως των βιβλίων του Διδασκάλου ημών και του έργου ημών εφ’ απάσης της ελληνικής επικράτειας και πέραν αυτής.
Υπέρ της αποσύρσεως και παύσεως της κυκλοφορίας επιβλαβών βιβλίων και διδασκαλιών παρελθούσης χρήσεως εν τω έθνει ημών.
Υπέρ της αναδείξεως παντός μαθητού και κεχρισμένου δασκάλου του έργου τουτου.
Υπέρ του συγχωρηθήναι παν πλημμέλημα εκούσιον τε και ακούσιον και ελεηθήναι των μαθητών και δασκάλων του έργου τούτου.
Υπέρ της αφυπνίσεως και επιγνώσεως της Αλήθειας και σωτηρίας των φερόντων ιερατικόν σχήμα.
Υπέρ της εκδηλώσεως της Παναμώμου Θεοτόκου και των λειτουργιών αυτής εις το ένδον των γυναικών της Ελλάδος και πέραν αυτής.
Υπέρ της αναδείξεως των υποστάσεων των κεχρισμένων με την χάριν της Μητρός εκ του Διδασκάλου ημών.
Υπέρ του εύλογηθήναι πάσα γυναίκα κυοφορούσα εν εαυτή Χριστόν.
Υπέρ ιάσεως των αλγηδόνων της ψυχής πασχόντων γυναικών.
Υπέρ του συγχωρηθήναι πασών ασελγειών κατά των γυναικών εν τω κράτει τούτω και πέραν αυτού.
Υπέρ της αναδείξεως των Μητέρων του Διδασκάλου ημών ως εκπροσώπων της Θείας Μητρός εκδηλουμένων ως η στοργή, η τρυφερότης, η γλυκύτης, η απαλότης, η ειρήνη, ως ασπίς και φύλαξ, ως τείχος και λιμήν, ως κλίμαξ ανόδου και προπύργιον, ως προστασία και σκέπη στερρά, ως πηγή ρέουσα, ως πνοή, ως ζωή, ως ελαία δι’ ής πλήρως ώφθη κόσμος ελέους, ως ελπίς, ως ιερουργός, ως δημιουργός, ως εξουσία, ως νομοθέτης, ως δύναμις, ως αλήθεια, ως φως, ως παν.
Ευχαριστούμεν σοι, Κύριε ο Θεός ημών, ο αγαθός και φιλάνθρωπος, ιατρός των ψυχών και των σωμάτων ημών, ο τας νόσους ημών απόνως βαστάζων, ο ποιμήν ο καλός, ο εις αναζήτησιν ελθών του πλανηθέντος προβάτου, ο τοις ολιγοψύχοις διδούς παραμυθίαν και ζωήν τοις συντετριμένοις, ο την πληγήν της αιμορροούσης, δωδεκαετή ούσαν ιασάμενος, ο τη θυγατέραν της Χαναναίας του χαλεπού δαιμόνιου ελευθερώσας, ο το δάνειον χαρισάμενος τοις δυσί χρεωφειλέταις, ο τοις αμαρτωλοίς την άφεσιν δους, ο την ίασιν του παραλυτικού δωρισάμενος συν τη αφέσει των αμαρτιών αυτού, ο του τελώνην τον λόγον δικαιώσας και τον ληστήν εν τη εσχάτη αυτού ομολογία προσδεξάμενος, ο τας αμαρτίας του κόσμου αράμενος και τω σταυρώ προσηλώσας, ο εις νέαν εκδήλωσιν και φανέρωσιν ελθών, ο ανάγων τον άνθρωπον εις τελειότητα, ο προσφέρων εις τον άνθρωπον την Υιότητά του, ο δωρήσας Εαυτόν εν τη ολότητί του εις τον άνθρωπον, ο αναγεννών τας ψυχάς των ανθρώπων φέρων Εαυτόν εντός αυτών εις εκδήλωσιν Αυτού, ο φανερώνων την νομοτέλειάν του κατά την Δευτέραν του Παρουσίαν εντός του ανθρώπου, ο ευωδιάζων βασιλικόν, μύρον και λίβανον, ο ενώνων τα αντίθετα και αντιρροπούντα, ο προσφέρων την ολότητά του εις τον άνθρωπον, ο μετουσιώνων πάσαν άρνησιν οιασδήποτε μορφής, ισχύος ή εντάσεως, ο φανερώνων το απόλυτον αρνητικόν και το απόλυτον θετικόν εν τη ολότητί του, εν πλήρει ισορροπία και ουδετερότητι, ο ισοϋψώς εκδηλούμενος Άνθρωπος Θεός.
Σου δεόμεθα και σε ικετεύομεν, εισάκουσον Κύριε, ελέησον ημάς.
Συ γαρ εί ο Θεός ημών λέγω, όσα αν δήσητε επί της γης, έσται δεδεμένα εν τοις ουρανοίς και όσα αν λύσητε επί της γης, έσται λελυμένα εν τοις ουρανοίς.Και πάλιν, αν τινών αφήτε τας αμαρτίας, αφίενται αυτοίς, αν τινώ κρατήτε, κεκράτηνται.
Συ γαρ εί, Κύριε Ιησού Χριστέ, ο εβδομηκοντάκις επτά αφιέναι τοις περιπίπτουσιν εν αμαρτίαις κελεύσας τη ση αγαθότητι και φιλανθρωπία και μετανοών επί ταις κακίαις ημών και χαίρων επί τη επιστροφή των πεπλανημένων. Ότι ως η μεγαλοσύνη σου, ούτω και το έλεος σου, και σοι την δόξαν αναπέμπομεν συν τω ανάρχω σου Πατρί και τω Παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ σου Πνεύματι νυν και εις τους αιώνας των αιώνων Αμήν.
Γρηγορείτε ουν, ότι οίδατε την ημέραν, την ώραν εν ή ο Υιός του ανθρώπου έρχεται.
Αγαπημένε μου άνθρωπε, την αναπεμπομένην μοι ικεσίαν, την αναπεμπομένην μοι εκ της καρδίας υμών υμνολογίαν, προς σε άνθρωπε δωρίζω.
Αγαπημένε μου άνθρωπε, αγαπημένε μου Εαυτέ, την ευαγγελικήν τούτην φωνήν λαβούσα εκ του λαμπρού σκηνώματος μου, λέγω, η Μήτηρ των πάντων, η εν υμίν ευρισκόμενη, η εν υμίν τίκτουσα τον Θειον τόκον της, η εν υμίν φανερώνουσα τον Θειον Εαυτόν της, λέγω, γένοιτο άνθρωπε το έλεος Μου επί σε.
Ο αναμάρτητος εαυτός σου δώρισε εις εσέ την Ολότητά μου, τον Εαυτόν σου, και πάλιν λέγω, το όνομα αυτού Ιωάννης ο Διδάσκαλος.
Εγώ η Πανύμνητος ενεργώ εν τω ονόμστί Μου, εν τω Ελέει Μου, εν τη Αγάπη Μου. Ευλογώ και επιχέω εις εσέ άνθρωπε την αέναη ευλογία Μου. Επιχέω εις το έλαιόν σου τούτο, το Έλεος Μου, μεταστοιχειώνουσα και μετουσιώνουσα το έλαιον τούτο εις Εμέ.
Λάβετε άνθρωποι το έλεος Μου, το φως Μου, τη μεγαλοσύνην Μου, την αναγέννησίν σας. Λάβετε τη σωτηρίαν σας, την διάχυσίν Μου, την ίασίν Μου. Λάβετε άνθρωποι την άφεσιν των αμαρτιών σας, τον θώρακαν τον δυνάμενον να μετουσιώνει άμεσα πάσαν αρνητικήν ενέργειαν, λάβετε την αιώνιον ευφροσύνην, το αγαλλίαμα της καρδίας σας. Λάβετε Εμέ, την αεί υπάρχουσα, την Άναρχη Πηγή, το ανεξίτηλον Φως, την Υιότητά σας, λάβετε το Έλεος Μου.
Εισερχόμενη ως Έλεος εις το έλαιον τούτο διαχέομαι ως Ειρήνη εν ταις ψυχαίς υμών, ως ευταξία και ευνομία εις το σύμπαν, ως ένωσις των πάντων, ως προστασία εις τον οίκον τούτον, ως πραγμάτωσις των αιτήσεών σας, ως ίασις παντός άλγους, πάσης αιμορροούσης πληγής, πάσης επουλώσεως, ως ελευθερία του έθνους υμών και παντός έθνους.
Διαχέομαι ως προστασία, ως φύλαξ, ως δύναμις, ως εξουσία, εφ’ απάσης της ελληνικής επικράτειας, ως ομοψυχία, ως σύμπνοια απάντων των ανθρώπων, ως η αέναος πραγμάτωσις απάντων των κεκλημένων υποστάσεων, ως επιφοίτησις παντός δεομένου, ως η απαλλαγή παντός φορτίου αχρήστου δι’ εσέ άνθρωπε, ως άφεσις παντός πλημμελήματος απάντων των μαθητών και κεχρισμένων δασκάλων του έργου Μου, ως σωτηρία, ως επίγνωσις καταδεικνύουσα την αυστηρότητά Μου διά την εκμετάλλευσιν, αποσιώπησιν, παραποίησιν και διαστρέβλωσιν της Αληθείας Μου, υπό πάντων των κεχρισμένων και λειτουργούντων εν ταις εκκλησίαις Μου. Διαχέομαι ως η Μήτηρ απασών των γυναικών.
Ενεργούσα ως Έλεος, ως Νόμος, λειτουργώ εις την Ολότητά Μου και ενεργώ, εν τω ονόματι της Αναστάσεώς σου, αγαπημένε Μου Υιέ, εν τω ονόματι της οδύνης και της θλίψεώς Μου, ένεκα της καθημερινής σου θυσίας, μετουσιώνω πάσαν κατάστασιν εγειρομένην ως τροχοπέδη εις την λειτουργία σου, πάσα θλίψη, οδύνη, κάματο, τελούντο ανασταλτικά προς εσέ, Μετουσιώνω πάσαν άρνησιν οιασδήποτε μορφής ή ισχύος ή εντάσεως, εμψυχώνουσα, ενδυναμώνουσα, ελευθερώνουσα, ιαίνουσα πλήρως πάντα, όσα εξεδηλώθησαν και εκδηλώνονται μέσω εσού.
Προσφέρω εις εσένα Εμένα και λειτουργούσα ως Έλεος ενεργοποιώ άπαντα τα σημεία σου να πραγματωθούν άμεσα. Φανερώνω εσένα ως Διδάσκαλον των πάντων, ως καρπόν ζωής απείρως πολλαπλασια- ζόμενον, μηδέ αλλοιούμενον, μηδέ φθειρόμενον. Φανερώνω Εσένα ως ένωσιν των πάντων, ως λυτρωτήν ψυχών, ως ποιμήν εξουσιάζων, ως αυτενεργές Έλεος, ως κριτήν προσφέρων εις τον άνθρωπον τη λειτουργία της μετάνοιας, της άφεσης και συγχώρεσης, ως πολλαπλότητα και απειρότητα. Αμήν.
Ελεώ παν αιτούμενον μέσω του ελαίου σου άνθρωπε.
