ΘΕ32| Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ

Αγαπημένε Άνθρωπε Λόγε, θα σου μιλήσω για την Ε­­λεύ­θερη Βούληση. Είναι ένα θέμα, που πολ­λές φορές σε έχει απασχολήσει και σε έχει οδηγήσει σε αν­τιφάσεις, σε δυσαρ­μονικούς συλ­λογισμούς, σε εν­τονοποιήσεις εσω­τε­ρικές, αλ­λά και σε διανοητικά διλήμ­ματα και αδιέξοδα, γιατί δεν μπορείς να καταλάβεις ότι είναι δυνατόν η ελεύθερη βούλησή σου να λειτουρ­γεί εν­ταγ­μένη μέσα στο Ένα Θέλημα. Πιστεύεις ότι η δική σου θέληση σε κάποια ­σημεία έρ­χεται σε αν­τίφαση με τη θέληση του Θεού. Αυτό όμως είναι μία παγίδα της πλάνης, που δημιουρ­γείται από τον διτ­τό τρόπο που έχεις μάθει να αν­τιμετωπίζεις τα πάν­τα.

Γνωρίζεις ότι ο Άπειρος Λόγος Θεός, που σου εκ­δηλώ­νεται, είναι Ελεύθερος, δεν περιορίζεται και δεν δε­σμεύεται από τίποτα, δεν υπάρ­χει κανένα πλαίσιο ή διά­σταση, που να Τον αναγκάζει να προσαρ­μόζεται στα δι­κά τους στεγανά. Γνωρίζεις ότι εσύ είσαι Εικόνα και Ο­μοίωσή Μου, Ομοούσιος με Εμένα, δηλαδή εξίσου Ελεύ­θερος. Σύμφωνα μ’ αυτή τη γνώση κατανοείς ότι η ελεύ­θερη βούλησή σου υφίσταται. Είναι ένα προνόμιο το οποίο φέρεις εν­τός σου από την αρ­χή της δημιουρ­γίας σου, αλ­λά την έχεις εν­τάξει μέσα στη διτ­τή λειτουρ­γία των Νόμων της ύλης. Έτσι λειτουρ­γεί διτ­τά, και μία θέλη­ση με ­διττή λειτουρ­γία δεν είναι η Απόλυτη Ελεύθερη Βούληση, που εκ­φράζεται από Εμένα. Γι’ αυτό και οι επιλογές σου είναι συγκρουόμενες, αν­τιφατικές. Πολ­λές φο­ρές η μία επιλογή απορ­ρίπτει την άλ­λη κι έρ­χεσαι σε σύγκρουση με τον ίδιο σου τον εαυτό, ή η μια σου κίνηση έρ­χεται να ανατρέψει μία άλ­λη. Έχον­τας επίγνωση αυτής της αν­τίφασης αναρωτιέσαι τι συμ­βαίνει και καταλήγεις συχνά στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρ­χει θέληση ελεύθε­ρη, ότι Εγώ σου υποκινώ μέσα σου διάφορες καταστάσεις, για να διδαχθείς, για να μπορέσεις να ενώσεις όλα σου τα στοιχεία και να εκ­φραστείς σαν ο Ενωμένος Λόγος.

Εν μέρει, αυτό είναι Αλήθεια. Εγώ δημιουρ­γώ εν­τός σου καταστάσεις όσο βρίσκεσαι στη διτ­τή λειτουρ­γία της ελεύ­θερης βούλησης, για να μπορέσεις να κατανοήσεις την Ε­νότητά της και ν’ απαρ­νηθείς τη διτ­τή της έκ­φραση. Αλ­λά και πάλι, ποιος Εγώ; Ποιος Είμαι Εγώ, Άνθρωπε; Πού διαφέ­ρω από Εσένα; Η Ουσία σου σε ποια στοιχεία δεν Μου ανήκει και σε ποια στοιχεία δεν ανήκω Εγώ στην Ουσία σου; Σε ρωτάω, Άνθρωπε, γιατί διαχωρίζεις; Είναι δυνατόν να υ­πάρ­χουν δύο ελευθερίες, η δική Μου και η δική σου; Είναι δυνατόν να υπάρ­χουν δύο βουλές, που να αν­τικρούον­ται; Είναι δυνατόν να υπάρ­χουν δύο εκ­φάνσεις σε μία απορία, σ’ ένα σου αδιέξοδο, και να είναι και οι δύο Αλήθεια και Ελευ­θερία; Μα αν είναι υπαρ­κτές αυτές οι δύο μορφές της Ε­λευθερίας Μου, τότε πού βρίσκεται η Ομοουσιότητα, η ταυτότητά σου με Εμένα, πού βρίσκεται η συνύπαρξή σου η Απόλυτη, η αφομοίωσή σου Μέσα Μου και η αφομοίωσή Μου μέσα σου, σε κάθε μόριο, σε κάθε κύτ­ταρό σου;

Συνειδητοποίησε ότι η ελεύθερη βούληση, για την οποία καυχιέσαι σαν συνειδητός Άνθρωπος, την ­οποία κάθε στιγ­μή εμφανίζεις με τόλμη, με χαρά, διασαλπίζον­τας ότι έχεις τη δυνατότητα να επιλέγεις και να προχωράς βάσει αυτής της επιλογής, δεν είναι η Ελευθερία Μου και επομένως δεν είναι ελευθερία. Είναι διτ­τή κατάσταση η κατάσταση της επιλογής, και η Ελευθερία δεν περιέχει διτ­τές καταστάσεις, είναι Ενότητα. Η ελεύθερη βούληση, με την οποία μέχρι τώρα λειτουρ­γείς, ανάγεται σε κάποιο άλ­λο σημείο. Είναι μία λειτουρ­γία Νόμου, ο οποίος δραστηριοποιείται για τις ανάγκες της διτ­τότητας. Αυτός ο εκπαιδευτικός, Υπέρτατος Νόμος σού δίνει το δικαίωμα να εκπαιδεύεσαι μέσα στα στάδια της Άπειρης Ελευθερίας, ώστε να τη χωρέσεις και να την αφομοιώσεις. Σου δίνει την ευκαιρία να αναγνωρί­σεις τα δεσμά σου, να αν­τικρίσεις την Ουσία που αποτελεί τις οποιεσδήποτε επιλογές σου και να τις ξεπεράσεις. Να μετουσιώσεις την έν­νοια επιλέγω, την έν­νοια ελεύθερη βούληση και να διαχυθείς μέσα στις δύο αυτές έν­νοιες σαν η Μία υπόσταση Ελευθερία και Φως, που δεν κινείται για να επιλέγει, αλ­λά για να προσφέρεται και να ελευθερώνει υποστάσεις.

Αγαπημένε Μου, η ελεύθερη βούλησή σου είναι ένας Νόμος Άπειρος, που σ’ ακολουθεί βήμα με βήμα σ’ όλα τα στάδια της πορείας σου, από τα πιο χαμηλά μέχρι τα ύψιστα, και που μένει δίπλα σου ενερ­γοποιημένος σαν Θείο περιβάλ­λον και μέσα σου σαν Θεία δραστηριότητα μέχρι τη στιγ­μή της πλήρους ταύτισής σου, μέχρι την ορια­κή άχρονη στιγ­μή, που σημειώνεται η πλήρης απέκ­δυση του διτ­τού και η πλήρης έν­δυση της Ενότητας και της Αλήθειας. Είναι μία φανερή και άμεση εκπαίδευση του Θεού Λόγου, που είσαι, που τείνει συνεχώς να σε ταυτίσει με την Απόλυτη Αλήθεια του Εαυτού σου, οδηγών­τας σε να συνενώσεις καθετί και να εμφανίσεις τη Μία Ελεύθερη Βούληση, που είμαι Εγώ, που είσαι Εσύ, που Είμαστε.

Σου καταρ­ρίπτω την ιδέα που υπάρ­χει εν­τός σου, ότι κινείσαι και εκ­φράζεσαι κατευθυνόμενος, χωρίς εσύ να συμ­μετέχεις. Είναι κι αυτό παγίδα της πλάνης, που εξαίρει τις εγωιστικές σου τάσεις και έρ­χεται με συνεπίκουρο αυ­τές να σε κάνει υποχείριο της διτ­τής ελεύθερης βούλη­σης, τονίζον­τας τη διαχωριστική της λειτουρ­γία και αποπροσανατολίζον­τάς σε από την εκπαιδευτική, ενωτική, σωστή της έκ­φραση. Σου λέω ότι είσαι αυτός που συνει­δητά δημιουρ­γείς εν­τός σου τις αν­τιφατικές καταστάσεις. Εσύ είσαι αυτός που συνειδητά διαπεράς τον εαυτό σου με διαφορετικές εκ­δηλώσεις λογισμών, συναισθημάτων, εκ­δηλώσεων. Εσύ από το Υπέρτατο πεδίο της Εκ­δήλωσης και της Ύπαρξής σου κατευθύνεις την εκ­δήλωσή σου μέ­σα στην ύλη, για να φανερωθείς και μέσα στην ύλη σαν Υπέρτατο Θείο Ον.

Εγώ κι εσύ, Άνθρωπε, δεν διαφέρουμε, είμαστε Ένα. Εγώ κι εσύ επικοινωνούμε στην Ουσία μας. Επομένως πώς είναι δυνατόν να μη συμ­μετέχεις συνειδητά σε οτιδήποτε γίνεται και εκ­δηλώνεται; Η συνείδησή σου δεν ­είναι η συ­νείδηση της προσωπικότητας και της πλάνης, αλ­λά ­είναι η συνείδηση της Ουσίας σου, κι εκεί βρίσκεται το λάθος του νοητικού συλ­λογισμού σου, που σε κάνει να πιστεύεις ότι απλά εκτελείς εν­τολές, χωρίς να συμ­μετέχεις συνειδητά σε ό,τι παρουσιάζεις μέσα απ’ το σκήνωμά σου. Και θα σου φαίνεται ότι εκτελείς εν­τολές και μόνο, μέχρις ότου καταρ­ριφθούν όλοι οι νοητικοί φραγ­μοί, που διαιωνίζουν τη διτ­τή εκπροσώπηση μέσα απ’ την ύλη, και φανερωθεί η ενωμένη Υπόσταση που διαχέει Αγάπη και Φως χωρίς ό­ρια.

Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, δες την Ελευθερία σου, που είναι Μία και Ενωμένη. Δες την μέσα απ’ τις διτ­τές σου εκ­φάνσεις, απ’ τους διτ­τούς συλ­λογισμούς, απ’ τις διτ­τές σου εκ­δηλώσεις. Μέσα σ’ αυτήν τη διτ­τή υπόσταση υπάρ­χει η Ένωση, η πραγ­ματική Ελευθερία, που θα σε εξακον­τίσει στα Σύμπαν­τα. Υπάρ­χουμε Εσύ και Εγώ ενωμένοι, οδηγών­τας και κατευθύνον­τας στη μετουσίωση την προ­σωπικότητα της πλάνης, ώστε κάθε πλάνη να γίνει Αλή­θεια, κάθε περιορισμός Απεριόριστο, κάθε δέσμευση το Αδέσμευτο Είναι του Άπειρου Λόγου Θεού. Νιώσε την Ένωσή μας, Αγαπημένε, καθώς και τη Θεία επίδραση του εκπαιδευτικού Νόμου της ελεύθερης βούλησης, που βιώ­νεις, που απορ­ρέει από τον Ενωμένο Εαυτό σου και προσφέρεται προς τον διχασμένο Εαυτό σου σαν ενωτική γέφυρα του Όλου, που δεν εξαιρεί τίποτα, αλ­λά ταυτίζει τα πάν­τα μαζί του, γιατί παν­τού αν­τικρίζει τον Εαυτό του.

Κατανόησε τις αποκαλύψεις, που η λειτουρ­γία αυτού του Νόμου σού φέρ­νει σ’ όλα τα στάδια της πορείας σου, που σε οδηγούν να εισπορεύεσαι σε όλο και μεγαλύτερα βάθη του «είναι» σου, καταλαμ­βάνον­τας τις διαστάσεις του Απείρου με τη διάχυσή σου. Γιατί, Άνθρωπε, έχεις ανάγκη να πιστεύεις ότι είσαι ελεύθερος, ακόμα και με μία πλασματική έκ­φραση της ελευθερίας. Έχεις ανάγκη να πιστεύεις σ’ αυτή την ελευθερία, γιατί αυτή σου η φύ­ση σε φέρ­νει πιο κον­τά στην ενερ­γοποίηση της πραγ­ματι­κής και Θείας Ελευθερίας. Αν δεν πίστευες στην ελεύθε­ρη βούληση, αν δεν πίστευες σ’ αυτό τον Νόμο, που η Θεία Πανσοφία δημιούρ­γησε για να σε βοηθήσει στην ανοδική σου εκ­δήλωση, δεν θα μπορούσες να χωρέσεις ότι είσαι συνειδητός, ότι είναι δυνατόν να εκ­δηλωθείς ως Θεός. Γι’ αυτό, Άνθρωπέ Μου, σε κάλυψα και σε καλύπτω με την ελεύθε­ρη βούληση και σου δίνω το δικαίωμα να αισθάνε­σαι, σε κάθε σου επίπεδο και πεδίο, ότι εσύ επιλέγεις, ότι εσύ κινείσαι, ότι εσύ δημιουρ­γείς. Μα αυτή η επιλογή, αυ­τή η κίνηση, αυτή η δημιουρ­γία, δεν είναι η Ολότητά Μου, δεν Είμαι Εγώ. Είναι το μέρος του Θεού που δύνασαι να εκ­δηλώσεις, είναι το μέρος Μου που σου επιτρέπω ν’ απομονώνεις και να εκ­φράζεις, για ν’ αποκτήσεις μέσα απ’ αυτή την εκπαίδευση την απαραίτητη συνειδητότητα του Θεού Ανθρώπου, του Λόγου Διδασκάλου, που θα διασαλπίσει τη Διδασκαλία της Ολότητας στα Σύμπαν­τα. Όμως μην κάνεις το λάθος να νομίζεις ότι δεν θα αφήσεις πίσω σου κι αυτό το στοιχείο. Είναι στοιχείο του ανθρώπου η ελεύθερη βούληση, του πνευματικού έστω ανθρώπου, μα του ανθρώπου. Δεν είναι στοιχείο δικό Μου, γιατί Εγώ δεν έχω ανάγκη ελεύθερης βούλησης, Εγώ εκ­φράζομαι σαν η Δημιουρ­γία, σαν τα πάν­τα, και σε μια τέτοια έκ­φραση δεν χωράει ο όρος «ελεύθερη βούληση», δεν χωράει ένας όρος που να περιέχει επιλογές, δεν χωράει μία έν­νοια που να περιέχει πολ­λαπλές εκφράσεις, μέσα απ’ τις οποίες η μία είναι η σωστή.

Αγαπημένε Μου, όταν διαχεόμενος προς όλα τα σημεία, μέσα σου και γύρω σου, φθάσεις να ταυτισθείς μαζί Μου, να ξέρεις ότι θα σε καλέσω να Μου καταθέσεις τη δυνατότητα να επιλέγεις, τη δυνατότητα να είσαι ελεύθερος σαν άνθρωπος, και μη δειλιάσεις νομίζον­τας ότι θα δε­σμευθείς, νομίζον­τας ότι θα γίνεις υποχείριο της Βουλής Μου, χωρίς συνείδηση ή υπευθυνότητα. Μη δειλιάσεις νομίζον­τας ότι θα γίνεις ένα ρομπότ που θα εκ­δηλώνεται χωρίς γνώση, υπευθυνότητα ή ροή θέλησης, αλ­λά κατά­λαβε ότι σε καλώ να εισέλθεις στη μόνη ελευθερία, ότι σε καλώ να Μου δώσεις τον πιο ισχυρό δεσμό που σε δένει με την ύλη και τα κατεστημένα των αιώνων, και να φορέ­σεις το Άπειρο, να φορέσεις την Ουσία Μου, την Αλήθεια Μου χωρίς κανέναν περιορισμό, χωρίς καμία απόσταση.

Κατάλαβε, Άνθρωπέ Μου, εκείνη την υπέρτατη στιγ­μή, που η αφομοίωσή μας θα έχει φθάσει στο τελευταίο στά­διο της πληρότητας, ότι σε καλώ να τολμήσεις να γί­νεις Θεός, αφήνον­τας πίσω σου και το τελευταίο σημάδι της γνώσης σου σαν άνθρωπος, έστω σαν Θεάνθρωπος, και το τελευταίο σημάδι της γνώσης σου σαν υπεύθυνος εκ­δηλωτής Μου μέσα στην ύλη, που φέρει ακόμα σημεία ανθρώπινου στοιχείου, και δέξου με χαρά να κάνεις αυτή την κατάθεση και άφησε τον εαυτό σου ν’ αφομοιωθεί μέ­σα στην Ελευθερία, για να γίνεις Ελευθερία. Άφησε τον εαυτό σου ν’ αφομοιωθεί μέσα στη Βουλή, για να γίνεις Βουλή. Άφησε το «είναι» σου να παλμοδονηθεί μες στην Αγάπη, για να γίνεις Αγάπη, που τα περιέχει όλα, τα συνέ­χει, τα δονεί.

Αγαπημένε Άνθρωπε, σε Ευλογώ. Ευλογώ τον νου σου με την Ουσία της Αγάπης Μου να χωρέσει την έν­νοια της Ελευθερίας, με την οποία σε διαπότισα και εξακολουθητι­κά θα σε διαποτίζω. Ευλογώ τις ιδέες σου να ενωθούν και να πάψουν να υφίσταν­ται ως διτ­τά κατεστημένα αιώνων. Ευλογώ την καρδιά σου να Με χωρέσει, να χωρέσει Εσένα κι όχι τις εκ­δηλώσεις σου τις ανθρώπινες, που έχεις μάθει μέχρι τώρα, όχι τις εκ­δηλώσεις τις πνευματικές, οι οποίες μέχρι τώρα σου αρ­κούσαν, αλ­λά τις εκ­δηλώσεις τις Θεϊ­κές και μόνο, που μπορούν να εκ­φράσουν τη Χριστοποίησή Μου από μέσα σου.

Ευλογώ, Άνθρωπε, το σώμα σου, να Με δεχτεί Άπειρο, να διαχυθεί στα πάν­τα. Σε Ευλογώ να μη δειλιάσεις, να μην παραμείνεις στατικός στο τελευταίο ­σκαλοπάτι της Ένωσης, αλ­λά να ενωθείς μαζί Μου πλήρως, Αδιά­σπαστα και Αναλ­λοίωτα και να λάμψεις, να ηχήσεις, με φωτοχυ­σίες και ήχους, με χρώματα και ύμνους, μέσα στο Άπειρο, σαν μορφή και Άμορφο, σαν εκ­δήλωση του παν­τός και μέλ­λουσα ανεκ­δήλωτη Δημιουρ­γία.