Κ. Τσιώλη
Αγαπημένε Μου, λαμπρότατο Μου είναι, σου μιλώ μέσα από το καθετί που σου συμβαίνει, μέσα από τα λάθη και τις ατέλειες σου, μέσα από τους ίδιους σου τους περιορισμούς. Μέσα στις ανάγκες σου υπάρχω και τις καθιστώ πιο έντονες, για να σε διδάξω ότι δεν έχεις ανάγκες, μέσα στους περιορισμούς σου, για να σε διδάξω ότι δεν έχεις όρια, μέσα στην πλάνη σου, για να σε διδάξω την Αλήθεια, τον εαυτό σου που είσαι και δεν γνωρίζεις.
Είναι ανάγκη να τοποθετηθείς συνολικά απέναντι στον εαυτό σου και την πορεία σου, απέναντι Μου. Μέσα στην καθημερινότητα σου, μέσα στις ανάγκες σου, μέσα σε ό,τι σε εγκλωβίζει αλλά και σε ό,τι σε ελευθερώνει ζω και υπάρχω. Στόχος σου, να ενωθείς μαζί Μου σε όλα τα σημεία. Να Με χωρέσεις άπειρα, όπως κι Εγώ σε χωράω γιατί δεν είναι δυνατόν να κατοικήσω εντός σου και να σε κατακλύσω με την Αγάπη και την ενότητά μας, όταν δεν Μου δίνεις τον απαραίτητο χώρο.
Σου έχω πει πολλές φορές ότι ο μόνος τρόπος για να Μου δώσεις χώρο εντός σου είναι να αγαπάς στην πράξη. Σε παρατηρώ όμως καιρό τώρα, να προσπαθείς με κάθε μέσον να διαχωρίσεις τις καταστάσεις που βιώνεις σε καθηλωτικές και μη, σε ζωή και θάνατο, με ένα τρόπο, ο οποίος σε κάνει να αισθάνεσαι πίεση σε όλα τα σημεία του είναι σου, με ένα τρόπο που υποσκάπτει τα θεμέλια του πνευματικού οικοδομήματος που με τόσο κόπο και θυσίες κτίζουμε μαζί. Τα υποσκάπτει γιατί αποτελεί ταυτόχρονα και την αιτία για την οποία καθυστερείς στις μετατοπίσεις σου, καθυστερείς στο συντονισμό σου μαζί μου, που είναι απαραίτητος σε σένα για να μπορείς να Με εκδηλώνεις όλες τις στιγμές, μέσα από κάθε σου κίνηση, με κείνη την ελευθερία που μόνον ο Εαυτός προς τον εαυτό μπορεί να εμπνεύσει.
Σε ρωτώ, αγαπημένε Μου, Μ’ αγαπάς; Κι αν Μ’ αγαπάς τότε γιατί αυτό δεν σε ελευθερώνει; Γιατί ενώ θα μπορούσες να αποτελείς ένα συνεχή ύμνο στην ενωμένη μας ύπαρξη, εξακολουθείς, μετά από τα τόσα δείγματα της Αγάπης Μου και του Ελέους Μου, να προβάλλεις συνεχώς ανάγκες σου που πρέπει να καλυφθούν, ή υποχρεώσεις σου προς Εμένα που πρέπει να τηρήσεις από φόβο, μήπως χάσεις τον προορισμό σου και εκπέσεις της Χάριτός Μου, μήπως έτσι δηλαδή χάσεις και αυτά τα ελάχιστα ψίχουλα με τα οποία έχεις συνηθίσει να τρέφεσαι;
Σου έχω ανακοινώσει πολλές φορές ότι ο χρόνος σου είναι περιορισμένος. Όμως αυτό, εσύ το ερμηνεύεις ως μια ακόμη πίεση, την οποία καλείσαι να αντιμετωπίσεις σκύβοντας πολλές φορές το κεφάλι και εκτελώντας δήθεν το Θέλημά Μου! Μα, είναι δυνατόν, το Θέλημά Μου να ορίζει να ακολουθήσεις την πορεία της επιστροφής στους κόλπους του Πατέρα σου με σκυμμένο το κεφάλι από το βάρος της ευθύνης σου; Είναι δυνατόν να πιστεύεις, έστω και για μια στιγμή, ότι δεν σε σέβομαι αρκετά, ώστε να σου δώσω τον απαραίτητο χρόνο προετοιμασίας για να δεχθείς τον προορισμό σου με Αγάπη και Ισορροπία; Για να μπορείς να επιλέγεις κάθε στιγμή συνειδητά αυτό που στην ουσία σε προωθεί και να το ακολουθείς έχοντας συνείδηση ότι παραδίνεσαι στα χέρια του Λόγου-Θεού με την εμπιστοσύνη εκείνη που ένα παιδί αφήνεται να το καθοδηγήσει ο Πατέρας του;
Πρέπει να κατανοήσεις ότι για να προχωρήσεις έστω και ένα βήμα από δω και πέρα από αυτό το οριακό σημείο της εξέλιξής σου που σε εισάγει κατ’ ουσίαν στις λειτουργικότητες της Δευτέρας Μου Παρουσίας, θα πρέπει να τοποθετηθείς σωστά απέναντι Μου και απέναντι στον εαυτό σου. Θα πρέπει να αντιμετωπίσεις με κάθε ειλικρίνεια τις παρανοήσεις της Διδασκαλίας Μου, τις οποίες έχεις εκφράσει στη διάρκεια των αιώνων, αλλά και εκείνες τις οποίες εξακολουθείς να διατηρείς, επειδή κλείνεις εξακολουθητικά την Αγάπη Μου, ενώ θα μπορούσες αν ήθελες, εκδηλώνοντας την ελεύθερα να εισαχθείς στην απόλυτη Αλήθεια Μου.
Υπάρχει μια παρανόηση πάρα πολύ σοβαρή που διαπράττεις και σε ωθεί να προσπαθείς απλώς να Μου μοιάσεις, χωρίς όμως αυτό να σου προσφέρει τη χαρά της συμμετοχής σου στο Έργο που τελώ εντός σου. Το Έργο Μου είναι τέλειο και δεν διαπραγματεύεται με καμία από τις λανθασμένες σου τοποθετήσεις. Να γιατί σου ανακοινώνω ότι δεν έχεις πλέον άλλο χρόνο. Ουσιαστικά, ο χρόνος αυτός αναφέρεται στις παρανοήσεις σου, στα κατεστημένα του νου σου, που σου υπαγορεύουν μια στάση ανελέητης κριτικής στον εαυτό σου και τις πράξεις σου, μιας κριτικής τόσο σκληρής, που σου είναι πάρα πολύ δύσκολο να αντιμετωπίσεις τις ατέλειες και τις ανάγκες σου σαν αυτό που είναι. Δεν σου επιτρέπει να τις αναγνωρίσεις και να τις ενώσεις μέσα σου, δεν σου επιτρέπει να τις αγαπήσεις. Έτσι αποκόπτεις ένα τμήμα του εαυτού σου που νομίζεις ότι δεν εξυπηρετεί την εξέλιξη και την άνοδό σου, που δεν σου αρέσει και κατά συνέπεια δεν αγαπάς.
Μα Εγώ, εαυτέ Μου, σε χωράω όπως είσαι. Δεν σε αποκόπτω από εντός Μου όταν οι επιλογές σου είναι λανθασμένες, ή όταν δεν ανταποκρίνεσαι στο ύψος της μαθητείας σου. Αναμένω να με εκδηλώσεις όπως πραγματικά είμαι και όχι σύμφωνα με την αντίληψη που έχεις μέχρι σήμερα διαμορφώσει για μένα. Αναμένω να ενωθείς μαζί Μου κατά πάντα και όχι μόνο σε ό,τι εσύ θεωρείς όμορφο και άξιο της ένωσής μας. Αναμένω να εκδηλωθείς ως πνευματική οντότητα, με την ωριμότητα εκείνη που θα σου έχει παραχωρηθεί από την επίγνωση και τη μετουσίωση μέσω της ενότητάς σου μαζί Μου, εκείνου του τμήματος του εαυτού σου που θεωρείς κατώτερο. Εκείνου του τμήματός σου που χρησιμοποιείς σαν ασπίδα για να μην προχωράς, να μην εντρυφείς στις εσωτερικές σου διεργασίες και τα κενά σου, εκείνου του τμήματός σου που σου χρησιμεύει σαν άλλοθι, κάθε φορά που νιώθεις τις ελλείψεις σου στην Αγάπη και την ενότητά σου μαζί μου. Μήπως όμως ήλθε η ώρα να αναρωτηθείς το γιατί επιμένεις να το συντηρείς, ακόμη και με την αποδοκιμασία σου; Γιατί όπως σου είπα και άλλοτε με το να αντιστέκεσαι στο κακό, το τροφοδοτείς.
Αγαπημένε Μου, όταν δεν Με αναγνωρίζεις μέσα σε ό,τι σου φαίνεται ανάξιο της Αγάπης Μου, όταν δεν Με αγαπάς μέσα σε ό,τι σε περιορίζει και σε καθιστά δέσμιο του, πώς μπορείς να λες ότι Με αγαπάς εν όλη τη καρδία σου και εν όλη τη ψυχή σου και εν όλη τη διανοία σου μέσα στα πάντα; Πώς μπορείς να αυτοαποκαλείσαι μαθητής Μου;
Σε καλώ μέσα από τα βάθη της ύπαρξής σου να ενωθείς μαζί Μου κι εσύ κωφεύεις. Νομίζεις ότι η ερμηνεία που δίνεις στην ένωσή μας είναι δυνατόν να σε ωφελήσει; Μετατοπίσου! Τόλμησε να αγαπήσεις ό,τι σε περιορίζει για να αναδύσεις την Ουσία σου από εντός του. Να αναδύσεις Εμένα. Μη φοβάσαι! Δεν ζητώ από σένα περισσότερα από όσα έχεις την κάθε στιγμή να δώσεις. Σου εκδηλώνομαι μέσα από την ατέλεια και την πλάνη σου για να Με αγαπήσεις. Εκδηλώνομαι ως Εκπαιδευτής-άρνηση για να διευρύνω τη χωρητικότητά σου στην Αγάπη. Δεν είμαι Εγώ όμως που σε ωθώ να κάνεις τις εκάστοτε επιλογές σου. Η ευθύνη τους βαρύνει αποκλειστικά εσένα. Εγώ όπως ήδη γνωρίζεις, σε ωθώ απλά να μάθεις να μην επιλέγεις, αλλά να ενώνεις εντός σου με Αγάπη όλα τα διλήμματα που σου παρουσιάζω. Σε καμία περίπτωση δεν σε ωθώ να πολεμήσεις τον εαυτό σου και τις ανάγκες που αναδύονται εντός σου, αλλά αντίθετα, να τον ελευθερώσεις από όλα αυτά αγαπώντας. Αγαπώντας χωρίς όρια, αδιάκριτα, χωρίς να αποζητάς στοιχεία που να δικαιολογούν αυτή σου τη στάση, χωρίς να αγαπάς μόνο ό,τι θεωρείς καλό και εποικοδομητικό για σένα, χωρίς καν να αγαπάς επειδή αισθάνεσαι ότι μπορείς να προσφέρεις. Να αγαπάς έτσι απλά, κι ο μόνος λόγος γι’ αυτό να είναι ότι αναγνωρίζεις μέσα στα πάντα τη ζωή, την ύπαρξη, Εμένα. Να διαχέεις την ευλογία Μου μέσα στο καθετί, ανεξάρτητα αν αυτό το έχεις χρωματίσει με την έννοια του καλού ή του κακού. Είναι ο μόνος τρόπος για να μην εγκλωβίζεσαι μέσα στη διττότητα του κόσμου σου, να μη συντονίζεσαι μαζί της, να μη την ακολουθείς, αλλά να ακολουθείς μέσα από αυτήν και πάλι Εμένα. Μην περιορίζεις την Αγάπη σου, τώρα είναι ο καιρός για σένα να διανοίξεις το είναι σου και να με χωρέσεις εντός σου ελεύθερα. Με αρμονία, με ισορροπία. Τα υπόλοιπα άφησέ τα σε Μένα. Παράδωσε το είναι σου στην καθοδήγησή Μου και θα σε καλύπτω πάντα με την παρουσία Μου, αρκεί να Μου δίνεις κάθε φορά χώρο να υπάρχω και να ανασαίνω εντός σου. Μη Με αρνείσαι εκεί που νομίζεις που δεν υπάρχω.
Υπάρχω παντού και σε καλώ. Ενώσου μαζί Μου, αγάπησε τον εαυτό σου γιατί έχεις ανάγκη να τον αγαπήσεις έτσι όπως είναι σήμερα, έτσι όπως κι εγώ σ’ αγαπώ. Μη βαυκαλίζεσαι ότι μπορείς να προσφέρεις πραγματικά στους αδελφούς σου όταν υπάρχει έστω και ένα σημείο εντός σου που δεν αγαπάς, έστω και ένα σημείο που δεν Μου επιτρέπεις να αγγίξω και να μεταλλάξω, που θεωρείς ότι δεν Μου ανήκει και το αποκόπτεις με τη στάση σου, με την τοποθέτησή σου, από Μένα. Είναι η μόνη προϋπόθεση που οφείλεις να τηρήσεις αν επιθυμείς να ξεπεράσεις το στάδιο στο οποίο σήμερα βρίσκεσαι, το οποίο συ ίσως θεωρείς ένα νέο ξεκίνημα για την εξέλιξη και την πρόοδό σου, αλλά στην ουσία δεν αποτελεί παρά μία ακόμη αναβολή, μια πίστωση χρόνου στην εκδήλωσή Μου από εντός σου, που σε οδηγεί αναπόφευκτα σε στασιμότητα και ανακύκλωση επανειλημμένη των ατελειών και αναγκών σου, των επιθυμιών και των παθών σου.
Ανήκεις στους πρωτοπόρους του Έργου της Αγάπης Μου, κι όμως δεν αγαπάς. Περισσότερο από τις ατέλειες κι αδυναμίες σου, είναι αυτό που σε περιορίζει. Είναι αυτό που σε καθυστερεί. Είναι αυτό που τοποθετεί τα εμπόδια στην πορεία σου. Είσαι σκληρός με την ίδια σου την πλάνη. Φοράς ένα προσωπείο υπακοής στο Θέλημά Μου και προσπαθείς να βοηθήσεις τους αδελφούς Μου να ανέλθουν μεταφέροντάς τους αυτή σου τη σκληρότητα. Όμως εγώ δεν υπήρξα ποτέ σκληρός μαζί σου. Δεν σου είπα ποτέ να αποκόψεις και να πετάξεις ό,τι από εντός σου δεν σου φαίνεται όμορφο, γιατί το αναγνωρίζω σαν ένα κομμάτι του ενωμένου εαυτού μας. Γιατί κι εκεί υπάρχω. Είναι δυνατόν λοιπόν να είμαι σκληρός με το ίδιο Μου το είναι; Πολλές φορές υπήρξα αυστηρός μαζί σου, γιατί είναι ανάγκη να μην επαναπαύεσαι, να μη βολεύεσαι στα όσα σου έχω παραχωρήσει. Δεν επεδίωξα ποτέ να σου επιβληθώ, ακριβώς γιατί σε σέβομαι και θέλω να καταστείς συνειδητός εκφραστής της ενωμένης μας ύπαρξης στα πάντα. Θέλω από σένα να κάνεις τις όποιες επιλογές σου, τις όποιες κινήσεις σου με Αγάπη και συνειδητότητα της ένωσής μας, με εμπιστοσύνη στη μαθητεία σου και κυρίως με ελευθερία. Την ελευθερία εκείνη που συ ο ίδιος στερείς από τον εαυτό σου, αρνούμενος να συνειδητοποιήσεις τη μαθητεία που λαμβάνεις μέσα από κάθε κατάσταση που σου παρουσιάζω εντός σου αλλά και γύρω σου.
Μην απατάσαι, λοιπόν. Η μαθητεία που σου παρέχω είναι μαθητεία χαράς, αρμονίας και πληρότητας. Αρκεί να τοποθετηθείς σωστά απέναντι στον Εαυτό σου σαν σύνολο. Δεν είναι δυνατόν να λες ότι αγαπάς Εμένα, που είμαι τέλειος και να μην μπορείς να αγαπήσεις την εκδήλωσή Μου, τον άνθρωπο, σε όλα του τα σημεία και πρώτα απ’ όλα στη δική σου μεμονωμένη υπόσταση. Δεν είναι δυνατόν να λες ότι συντονίζεσαι μαζί Μου και να ενεργείς στο όνομά Μου, χωρίς να συνειδητοποιείς ότι ο μόνος τίτλος που επιτρέπω στον εαυτό Μου είναι ο τίτλος του υπηρέτη των αδελφών Μου.
Για ποιο συντονισμό μιλάς στους αδελφούς Μου, όταν εσύ ο ίδιος με το παράδειγμά σου, με τους κραδασμούς που τους διαχέεις, μα ακόμη και με τα λόγια και τις πράξεις σου, τους διδάσκεις στην ουσία να είναι διπλωμάτες, να αποσκοπούν σε οφέλη για τον εαυτό τους από το συντονισμό τους μαζί Μου; Όταν εσύ ο ίδιος με τις κινήσεις σου, φανερώνεις αλαζονεία, καλυμμένη εξουσιαστικότητα, φιλοδοξίες και ανάγκη για κυριαρχία στους γύρω σου που την επιβάλλεις υπό το πρόσχημα του σεβασμού και της υπακοής που σου οφείλουν οι αδελφοί Μου, τους οποίους επιπλέον ονομάζεις μαθητές σου; Δεν γνωρίζεις ότι ο σεβασμός και η υπακοή απορρέουν από την Αγάπη; Είσαι σίγουρος ότι μεταφέρεις σωστά την Αγάπη Μου προς τους αδελφούς Μου;
Όταν λοιπόν οικειοποιείσαι τις ιδέες που σου παρέχω για να καλύψεις με πνευματικά προσωπεία τις παρεκκλίσεις σου από τους νόμους της Αγάπης και της Ενότητας, ενώ ταυτόχρονα μιλάς για ειλικρίνεια και πίστη νομίζεις ότι οι νόμοι Μου δεν λειτουργούν για σένα; Δίνεις έτσι την ευκαιρία και στους αδελφούς Μου να νομίζουν ότι προσπαθώντας να εξαπατήσουν τον εαυτό τους, Εμένα, μπορούν να συνεχίσουν να ζουν παρανομώντας. Μήπως τους σκανδαλίζεις;
Από τώρα και στο εξής όμως, αν νομίζεις ότι μπορείς με οποιοδήποτε τρόπο να εξαπατήσεις είτε τους αδελφούς σου είτε ακόμη και τον ίδιο σου τον εαυτό, σου ανακοινώνω ότι αυτό θα σου είναι πάρα πολύ δύσκολο, γιατί εφόσον αποφασίσεις να παραμείνεις ενεργά μέσα στο Έργο Μου, θα φωτίσω όλα τα σημεία που νομίζεις ότι μπορείς να κρατάς καλά κρυμμένα εντός σου. Θα έλθεις αντιμέτωπος με αυτά πρώτα εσύ ο ίδιος και εάν και τότε δεν μετατοπιστείς, θα τα αποκαλύψω σε όσους αδελφούς δεν τα έχω ακόμη αποκαλύψει, με σκοπό όχι να σε εκθέσω στα μάτια τους αλλά να τους διδάξω και πάλι μέσα από την πλάνη του εαυτού τους. Σου επέτρεπα μέχρι σήμερα να εκπαιδευθείς κατ’ αυτόν τον τρόπο, γιατί υπήρχε αναγκαιότητα να εκπαιδευθούν και αυτοί που ονομάζεις μαθητές σου στη διάκριση.
Είδα όμως ότι τείνεις να παγιώσεις με την τοποθέτησή σου που είναι αμετακίνητη, αυτά τα κατεστημένα εντός σου. Είδα ότι η εκμετάλλευση του ανθρώπου προς τον άνθρωπο που συ πρώτος διαιωνίζεις, σε διατηρεί σε μια θέση ανεύθυνης μακαριότητας, μια θέση δήθεν ανώτερη από εκείνη των άλλων τμημάτων του εαυτού σου. Μια θέση που προβάλλει διαρκώς την ανάγκη σου να υπάρχεις μέσα από το θαυμασμό και την εκτίμηση των άλλων, που αναπαράγει μέσα σου το κατεστημένο του εξουσιαστή και του εξουσιαζόμενου, του αφέντη και του δούλου, του δυνατού και του αδύναμου.
Προβάλλεις εξουσιαστικά τις οποιεσδήποτε γνώσεις σου περί τελειότητας, εκμεταλλευόμενος την αδυναμία εκείνου που αποκαλείς μαθητή σου να ανταπεξέλθει σ’ αυτές σου τις γνώσεις, ή στην εξουσία που η Χάρη Μου σου έχει παραχωρήσει. Μια εξουσία που μετράς για μια ακόμη φορά σύμφωνα με τα ανθρώπινα μέτρα σου, που τα κατασκεύασες για να εκπληρούν τις εκάστοτε ανάγκες σου. Θα έλθει όμως η στιγμή αδελφέ Μου που δεν θα έχεις “πού την κεφαλήν κλίνει” γιατί απλά θα συνειδητοποιήσεις ότι δεν έχεις ανάγκες. Θα σταματήσεις πλέον τον αγώνα δρόμου που κάνεις πιστεύοντας ότι συγκεντρώνοντας μαθητές βρίσκεσαι κοντύτερα σε Μένα. Δεν θα έχεις ανάγκη ούτε καν να παρουσιάζεις σε Μένα ότι εκτελείς το Έργο Μου και ότι έχεις μαθητές, γιατί το Έργο Μου θα είσαι εσύ και μαθητές σου θα είναι η ολότητα του ανθρώπου, ο ίδιος ο εαυτός σου! Να το θυμάσαι, στο τέλος της πορείας σου θα είσαι μόνος γιατί η θυσία σου είναι κάτι που αφορά εσένα και τον Πατέρα.
Σου μίλησα και άλλοτε ως Λόγος Ιησούς, λέγοντάς σου: “όστις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι”. Δεν νομίζεις ότι ήλθε για σένα πλέον ο καιρός να μαθητεύσεις πραγματικά πλησίον Μου; Αν δεν ενωθείς μαζί Μου συνειδητά, με ένωση ειλικρινούς Αγάπης πώς θα μπορέσεις να σηκώσεις το σταυρό των ατελείων σου και να τις μετουσιώσεις προς χάριν του πλησίον σου, του οποίου την απειρότητα σου κάνω προς το παρόν την τιμή να εκπαιδεύεις, λόγω της αναγκαιότητάς σου να εκπαιδευθείς ο ίδιος; Νομίζεις ότι αν δεν μετατοπιστείς θα σου δίνω για πολύ καιρό ακόμη το δικαίωμα να εκδηλώνεις στο όνομα της απειρότητας Ιωάννης, την οίηση και το διαχωρισμό σου;
Αχ, Πέτρο, Πέτρο! Την ίδια ώρα που απέκοπτες το αυτί του δούλου του Καϊάφα, ήξερες ότι ήδη Με αρνιόσουν! Αρνιόσουν τα κατεστημένα σου, αρνιόσουν αυτά που σου φαίνονταν κατώτερα και ανάξια της αγάπης σου. Αρνιόσουν την υποδούλωση που σου εξασκούσαν, αλλά ταυτόχρονα προδιέγραφες και την πορεία σου στη Δευτέρα Μου Παρουσία. Γι’ αυτό και βίωσες πολλές τριβές με τους αδελφούς σου μέχρι σήμερα. Είναι ανάγκη όμως πλέον να αποκατασταθείς στην Αγάπη. ΓΓ αυτό βάλε το μαχαίρι πίσω στη θήκη του. Επέτρεψε στους περιορισμούς σου να έχουν ώτα για να ακούσουν το Λόγο Μου τον Δημιουργικό, επέτρεψέ τους να ανασάνουν ελεύθερα στην αγάπη, να διδαχθούν από Μένα, να μετουσιωθούν από την Αγάπη Μου.
Μην αντιδράς, λοιπόν, όταν σου λέω ότι το ποτήριον που μου δίνει ο Πατέρας Μου να πιω, θα το πιω μέχρι τέλους, αν στόχος σου είναι να ενωθείς μαζί Του, μαζί Μου, με τον Ιωάννη, με την ουσία σου. Το ποτήρια αυτό, που καλείσαι εσύ τώρα να πιεις, όσο πικρό κι αν σου φαίνεται, είναι το ποτήριο της Αγάπης Του για σένα, μαθητή Μου. Εμπιστεύσου Τον κι Εκείνος θα σε ελευθερώσει, γιατί θα ελευθερώσει, από εντός σου την Αγάπη. Είναι κάτι που μόνον Εκείνος μπορεί να κάνει για σένα, αρκεί να τοποθετηθείς να Τον έλξεις εντός σου, μέσα στα σημεία που χιλιάδες χρόνια τώρα αρνείσαι. Σε όποια εξελικτική κατάσταση κι αν βρίσκεσαι, το Έργο του Πατέρα σου σε καλεί τώρα να δώσεις εξετάσεις Αγάπης προς τον θεό και τον άνθρωπο, ακριβώς όπως ο Πέτρος τότε. ΓΓ αυτό είναι αδύνατον να προχωρήσεις έστω και ένα βήμα πλέον, αν εξακολουθείς να νομίζεις ότι αποδεχόμενος το Θεό και αρνούμενος τον άνθρωπο προσφέρεις υπηρεσία στον ενωμένο εαυτό σου.
Μετατοπίσου, γιατί πλησιάζει η ώρα που θα κλάψεις πικρά όταν δεις ότι αρνούμενος τον άνθρωπο εαυτό σου όσο ατελής και αν είναι, αρνείσαι ταυτόχρονα τον προορισμό σου που είναι ο Θεός, ο Θεός Αγάπη που σε εντέλλει να παρέχεις όλες τις ώρες στον άνθρωπο τον εαυτό Του. Σε εντέλλει να σταματήσεις να μεταθέτεις την εκπλήρωση του προορισμού σου σε κάποιο μελλοντικό χρόνο, γιατί η ένωσή σου μαζί Του σε τοποθετεί αυτόματα στο παρόν, που επεκτείνεται ταυτόχρονα στο άχρονο. Ναι αγαπημένε μου, ο Θεός είναι παρόν! Είναι παρόν που εμπεριέχει ταυτόχρονα παρελθόν και μέλλον, αλλά βρίσκεται πάντα στο τώρα. Εσύ, που τα κατεστημένα σού επιβάλλουν να κινείσαι στο παρόν διδασκόμενος από το παρελθόν και ελπίζοντας στο μέλλον, καλείσαι όλα αυτά να τα ενοποιήσεις εντός σου και να πάψεις πλέον να διαχωρίζεις τον εαυτό σου μέσα στο χρόνο και το χώρο. Για το Θεό, όλη η πορεία και εκπαίδευσή σου δεν είναι παρά μια απειροελάχιστη στιγμή, συμπυκνωμένη στο σήμερα! Συνισταμένη της η εκδήλωσή σου, η παραμικρότερη λεπτομέρεια στις κινήσεις σου.
Αποκαλύπτω στο όνομά Μου τις λανθασμένες ποιότητες της αγάπης που εξακολουθητικά και επίμονα εκδηλώνεις, καθώς και την έλλειψή της από εντός σου, για να έλθεις σε επίγνωση του σημείου στο οποίο βρίσκεσαι. Σου διαχέω το Έλεος Μου το άπειρο, την ισορροπία και το θάρρος που χρειάζεσαι για να μετατοπισθεί ο νους, η καρδιά και η συνείδησή σου και να λειτουργήσουν συντονισμένα με την προσωπικότητά σου και τις εκδηλώσεις σου όλες.
Καλύπτω όλα σου τα σημεία με Φως. Καταλύω τους φόβους σου και τους καθιστώ αλήθεια και αγάπη. Ευλογώ το διαχωρισμό σου και τον μετουσιώνω σε συμμετοχή στον πόνο του ανθρώπου, από οπουδήποτε και αν προέρχεται, οπουδήποτε και αν εδράζει. Σε ενώνω εκ νέου μαζί Μου και ευλογώ την άμεση μετατόπισή σου σε νέες ποιότητες εκδήλωσης αγάπης, ισορροπίας, συνειδητότητας. Εκδηλώνομαι σε σένα μέσα από τις ατέλειες και τους περιορισμούς του εαυτού σου σε όποιο σκήνωμα και αν κατοικείς και σε εντέλλω να μετατοπιστείς και να αγαπήσεις, να προσφέρεις τελειότητα και μετουσίωση μέσα σε ό,τι θεωρείς αρνητικό, τόσο για σένα τον ίδιο όσο και για τα τμήματά σου. Σε εντέλω να φανερώσεις από εντός σου κάθε κενό, κάθε ατέλεια και αδυναμία σου προς μετουσίωση.
Σε ευλογώ να αγαπήσεις κάθε σου σκληρότητα, αδιαφορία, αναλγησία και έλλειψη κατανόησης του τρόπου με τον οποίο λειτουργείς, για να μπορέσεις να βιώσεις την ελευθερία της αγάπης μας και να τη μεταφέρεις αυτούσια σε κάθε σου τμήμα, με όλους τους τρόπους, μέσα από την ψυχή, το πνεύμα και το σώμα σου, μέσα από το βλέμμα σου, τα χείλη, τα χέρια σου και κάθε κίνησή σου. Σ’ αγαπώ όπως είσαι.
