Άπειρε Εαυτέ Μου, Λόγε Θεέ, θέλω να συνομιλήσω μαζί Σου ενώπιον των Αδελφών μου, ενώπιον των τμημάτων του Ανθρώπου που βρίσκονται γύρω μου, με τους οποίους έχω δημιουργήσει ενώσεις, βιώνω συνειδητά την ευθύνη του Έργου, την ευθύνη της Χριστοποίησης, την ευθύνη της ανόδου και Μετουσίωσης. Θέλω να μιλήσω ενώπιόν τους μαζί Σου, με τον τρόπο που το Είναι ανοίγεται στο Ένα Είναι, στον Έναν Εαυτό, με τον τρόπο που η Μία Αγάπη προσεγγίζει τη Μία Αγάπη, που η Ουσία προσεγγίζει την Ουσία. Με τον τρόπο δηλαδή που μέσα από την Ένωση επιτυγχάνεται η συνομιλία, η σύνθεση και η ανάλυση των στοιχείων της Ενότητας, για να μπορέσει να γίνει ενσυνείδητη μέσα μου η ενεργοποίησή Σου, η φανέρωσή Σου.
Θέλω να μιλήσω μαζί Σου με λόγια απλά, που καθημερινά χρησιμοποιούνται στην επικοινωνία με τα τμήματά μου, ώστε μέσα απ’ αυτή τη συνομιλία να γίνει κατανοητός ο τρόπος που η Ένωση υπάρχει, υφίσταται, πραγματώνεται, στις καθημερινές καταστάσεις, στις καθημερινές αντιθέσεις, στην καθημερινή κατάσταση της ύλης και των γήινων εκδηλώσεων.
Αγαπημένε Μου Εαυτέ, διδάσκομαι από την Άπειρη Αγάπη Σου και η Διδασκαλία αυτή συντίθεται από στοιχεία Απειρότητας. Σκοπός της να οδηγήσει εκεί και κάθε τμήμα της που, όσο κι αν είναι ένα στοιχείο από το Όλο, πάντα μεταφέρει τη συνισταμένη του Απείρου, πάντα οδηγεί προς Αυτό, πάντα ωθεί το Είναι ν’ απεκδυθεί τη στασιμότητα, την αδράνεια και να ενδυθεί με τη διάνοιξη, μέχρις ότου γίνει Άπειρο.
Γι’ αυτό, Αγαπημένε Εαυτέ, υπάρχουν πολλές φορές στοιχεία που από μέσα μου εμφανίζονται, για να τα συγκρίνω, για να τα συνθέσω, για να τα χωρέσω. Υπάρχουν πολλά στοιχεία για τα οποία κατευθύνομαι να επιλέξω ενσυνείδητα, λαμβάνοντας εντός μου τις επιπτώσεις των επιλογών. Υπάρχουν πολλά στοιχεία τα οποία βιώνω, για να μπορέσω να κατανοήσω τον τρόπο που βιώνονται μέσα σε κάθε τμήμα του Εαυτού Ανθρώπου. Είναι αναγκαίο να κατορθώσω όλα αυτά τα στοιχεία να τα ενώσω. Γιατί, όσο επιλέγω το ένα ή το άλλο και περιδινίζομαι μέσα στις απομονωμένες καταστάσεις τους,λαμβάνω μέσα μου την πείρα της περιορισμένης επιλογής, αλλά δεν ενοποιούμαι με την εμπειρία της Ενότητας. Γι’ αυτό πολλές φορές, αν κι απορώ για τη μεταλλαγή των στοιχείων, για τη μετατόπιση των νοητικών μου ιδεών, για την αλληλοδιαδοχή των συναισθημάτων και των βιωμάτων, γνωρίζω ότιόλα αυτά γίνονται ακριβώς για να οδηγηθώ να χωρέσω τα πάντα. Ακριβώς για να μπορέσω να ενοποιήσω τα πάντα και να τα εκδηλώσω ενοποιημένα, προσφέροντας την ουσιαστική έκφραση του Έργου μέσα από τις πράξεις, μέσα από την καθημερινή μου ζωή.
Αγαπημένε μου Εαυτέ, δεν υπάρχει τίποτα πιο ωραίο, καμιά πιο υπέροχη Προσευχή από την προσφώνηση αυτή και από τη δυνατότητα να τη χωράω έτσι όπως είμαι, έτσι όπως εκδηλώνομαι, με κάθε κατάσταση ατέλειας, με κάθε κατάσταση πλάνης. Γιατί η Τελειότητα και η Μετουσίωση της πλάνης δεν επιτυγχάνεται διαμιάς, θαυματουργικά, χωρίς επίγνωση. Επιτυγχάνεται με τη συνειδησιακή βίωση των καταστάσεων της Ένωσης. Γι’ αυτό το να χωράω την προσφώνηση αυτή, ακόμα και στην κατάσταση ατέλειας που βρίσκομαι, είναι ένα σημαντικό βήμα για ν’ αγαπήσω την ατέλειά μου, για να τη δω σαν έναν αγωγό που θα με οδηγήσει να τη μεταλλάξω σε ώθηση Ζωής, να την κάνω αγωγό Ένωσης με κάθε τμήμα μου. Η αποδοχή της προσφώνησης εντός μου δεν σημαίνει ότι δεν έχω επίγνωση της ατέλειας και της εκπαίδευσης η οποία ακόμα υπάρχει μπροστά μου. Σημαίνει όμως, αντίθετα, ότι η επίγνωση επαυξάνεται κι ότι όλα τα στοιχεία αμελειών κι ατελειών δεν έχω δικαίωμα να τ’ αντιμετωπίζω αδιάφορα, αλλά έχω εισχωρήσει πλέον στη σφαίρα της συνειδητής κατάστασης, όπου καθετί πρέπει να γίνεται Ισορροπία, καθετί να εντάσσεται μέσα στην Αρμονία, καθετί να εναρμονίζεται με την Αγάπη, την Ενότητα, το Φως. Διαφορετικά δεν είναι δυνατόν να λειτουργήσω ομαλά, προσφέροντας δυναμικό από το Είναι μου, μα δεν είναι δυνατόν να προσφέρω ούτε τη δική μου κατάσταση ισορροπίας και εξέλιξης.
Μέσα απ’ αυτή τη συνομιλία μας, Αγαπημένε Εαυτέ, μέσα απ’ αυτή την Προσευχή, που αν και δεν λέει λόγια πολλά, αν και δεν αναφέρει αιτήσεις, χωράει το Σύμπαν, γιατί χωράει Εσένα, θέλω να φανερώσω στα τμήματά μου πως πρέπει να χωρέσουν τον Εαυτό τους, γιατί μόνον έτσι θα χωρέσουν τα τμήματά τους. Πως πρέπει ν’ αγαπήσουν τον Εαυτό τους τον Έναν, γιατί μόνον έτσι θ’ αγαπήσουν τα τμήματά τους. Ότι σ’ αυτή την πορεία που ο Ένας Εαυτός υπάρχει μέσα μας, δεν είναι δυνατόν να δικαιολογούμαστε λέγοντας ότι αγνοούμε στοιχεία του Ενός Εαυτού, ότι δεν μπορούμε να τα προσεγγίσουμε, δεν μπορούμε να τα καταλάβουμε. Αυτή η δικαιολογία είναι πλαίσιο του νου μας, που οριοθετείται από την κατάσταση περιορισμού στην οποία βρισκόμαστε. Γιατί ο Εαυτός μας γνωρίζει τα πάντα, κατέχει τα πάντα, έχει όλες τις καταστάσεις εμπειρίας.
Από τη στιγμή που ο Ένας Λόγος είναι μέσα μας, δεν έχουμε ανάγκη να τροφοδοτήσουμε τις καταστάσεις ύπαρξής μας από προβιοτές ή ανακυκλώσεις εμπειριών που οι προηγούμενες ζωές μάς πρόσφεραν. Οι ανακυκλώσεις έγιναν για να φτάσουμε στο σημείο να χωρέσουμε ότι ο Λόγος υπάρχει μέσα μας. Από τη στιγμή που ο Λόγος υπάρχει μέσα μας, από τη στιγμή που η Παγγνωσία, η Πανσοφία, η Παντοδυναμία πάλλονται στους παλμούς μας, η τοποθέτησή μας μπορεί να ενεργοποιήσει στοιχεία δυναμισμού, στοιχεία Αγάπης, στοιχεία Αρμονίας, μα μπορεί να ενεργοποιήσει και ολοκληρωτικά Ουσία Αγάπης, Αρμονίας, Ενότητας, Ζωής.
Αγαπημένε μου Εαυτέ,Σε διαχέω στα τμήματά μου που παρευρίσκονται, μαζί με την Επίγνωση του Ανθρώπου που Σε χώρεσε κατά το δυναμικό που Σ’ έχει χωρέσει μέχρι τώρα, ώστε να διαχυθείς και να εισχωρήσεις εντός τους, μέσα στα ανθρώπινα στοιχεία, για να Σε χωρέσουν. Για να χωρέσουν δηλαδή τον Εαυτό τον Έναν, που αποτελούμε.
Σου διαχέω, Άνθρωπε Εαυτέ, το Λόγο Εαυτό, ντυμένο με την κατανόηση της ανθρώπινης εκπαίδευσης, με την προσπάθεια της ανθρώπινης εσωτερικής μάχης,συντονίζοντάς σε μ’ αυτή την κατάσταση, για να Τον δεχτείς και να μπορέσεις να επικοινωνήσεις μαζί Του άμεσα. Να μπορέσεις να ενεργοποιήσεις τα Θεία Του στοιχεία με την τοποθέτηση του νου σου, μετουσιώνοντας εκείνες τις τοποθετήσεις που οριοθετούν, πλαισιώνουν και παρουσιάζουν αδυναμία έκφρασης κάποιων στοιχείων, τα οποία ίσως ακόμα δεν έχεις καταφέρει ν’ αναπτύξεις.
Διαχέω μέσα σου, Άνθρωπε Εαυτέ Μου, τον Ένα Λόγο και σε συνδέω μαζί Του έτσι ώστε αυτή η σύνδεση, η ουσιαστική και η Αέναη, να ενεργοποιήσει την Ύπαρξή Του μέσα σου και να μετουσιώσει την εξάρτησή σου από την πείρα των προβιοτών και των αιώνων σε σύνδεση με την Παγγνωσία και Πανσοφία του Απείρου και την Ενότητά Του.
Παραδίδω το Είναι μου, τους παλμούς μου, κάθε στοιχείο που εκφράζει ανθρώπινη κατάσταση, ανθρώπινη σκέψη, κάθε στοιχείο που δύναται να επηρεάζεται από ανθρώπινες γνώμες, στη Μετουσίωση του Θείου Λόγου, του Ενός Εαυτού που από εντός μου αναδύεται. Καθαρίζω ολοκληρωτικά τους παλμούς των σωμάτων μου από κάθε παρείσφρηση με την Αέναη Ροή της Θείας Φωτιάς, με την Πύρινη Αναλλοίωτη Ουσία της Αγάπης. Εκδηλώνω στο Όνομα της Ενότητας του Ανθρώπου, στο Όνομα της Θέωσης του Ανθρώπου, τη διδαχή που ο ενεργοποιούμενος Λόγος από εντός μου εκφράζει.
Αγαπημένε Μου μαθητή, ακόμα δεν έχεις κατανοήσει το μέγεθος της Διδασκαλίας που σου παρέχεται. Ακόμα στέκεσαι στην επιφάνεια διασταυρώνοντας γνώμες, αντιθέσεις, συγκρούσεις προσωπικοτήτων, καταστάσεις βιωμάτων που υπάρχουν μέσα σου. Στέκεσαι στα επιμέρους βιώματα που νιώθεις και εκδηλώνεις, χωρίς ν’ αντιλαμβάνεσαι ότι όλα τα βιώματα που εκφράζονται από τα διάφορα τμήματά σου σκοπό έχουν ν’ αποτελέσουν τα στοιχεία τα οποία θα ενωθούν μέσα σου και θα σε βοηθήσουν να επιτύχεις γρηγορότερη εξέλιξη, να συντονιστείς με την επιτάχυνση η οποία χαρακτηρίζει τη Νέα Μου φανέρωση, τη Δεύτερή Μου Παρουσία μέσα στον Άνθρωπο. Παραμένεις στους αργούς ρυθμούς που ασχολούνται αποκλειστικά με τη δική σου βιωματική κατάσταση.
Μα, Αγαπημένε μαθητή, αν ήταν ν’ ακολουθήσεις τέτοια λειτουργία διδαχής, τότε η Ένωση πού είναι; Πού είναι η βοήθεια που αυτή προσφέρει σ’ εσένα; Αν μιλάς για Ένωση, αλλά είσαι κλειστός στα αποτελέσματά της, στην εμπειρία που σου παρέχει, τότε παραμένεις θεωρητικός γνώστης ορισμένων πραγμάτων, χωρίς όμως ούτε στο παραμικρό να τα αγγίζεις στην πράξη. Αυτό σημαίνει ότι εφόσον μιλάς για Ένωση, όχι μόνο μ’ Εμένα, αλλά και με τα τμήματα του Ανθρώπου και την επιζητάς, μπορείς να συλλέγεις πείρα και εμπειρίες από τα τμήματα αυτά και να τις ενοποιείς μέσα σου. Μπορείς να κινείσαι όχι με τη συνισταμένη των δικών σου μόνο εμπειριών, αλλά με τη συνισταμένη των εμπειριών που κάθε τμήμα με το οποίο έχεις επιτύχει Ένωση περιέχει. Είναι απαραίτητο μάλιστα να ενώσεις τη συνισταμένη που υπάρχει μέσα σου με τη συνισταμένη των τμημάτων με τα οποία έχεις ενωθεί, για να επιτύχεις ισορροπία. Αν με κάποιο τρόπο αποξενώνεσαι και διακόπτεις τη γνώση που σου παρέχεται διαμέσου της Ένωσης, μιλώ για γνώση κι όχι για δυσαρμονικές καταστάσεις, τότε είναι ουσιαστικά σαν ν’ αποκόβεσαι από το συντονισμό με την ενότητα Άνθρωπος, και επομένως σαν ν’ αποκόβεσαι από το συντονισμό με την Ουσία Λόγος, την ολοκληρωμένη. Γιατί η Ένωση με το Λόγο συμβαδίζει με την Ένωση του Ανθρώπου. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει Ένωση με το Λόγο και να μην είσαι ενωμένος με τον Άνθρωπο, ούτε το αντίθετο. Είναι λογικό αυτό και μόνο με την απλή λογική σου θα το καταλάβεις, εφόσον ο Άνθρωπος και ο Λόγος είναι Ένα, εφόσον πρέπει ο Άνθρωπος να καταστεί ενσυνείδητος, εν εγρηγόρσει Λόγος.
Αγαπημένε Μου μαθητή, αναθεώρησε ορισμένες καταστάσεις εξαρτήσεων τις οποίες παρουσιάζεις στη διδαχή σου. Μην παραμένεις στα πρώτα στάδια τα οποία σου εκδηλώθηκαν για να σε βοηθήσουν να ξεκινήσεις, για να σε ενεργοποιήσουν. Κατανόησε τι καταδεικνύεις τώρα, σ’ αυτή σου την έλευση. Αυτό είναι το καθοριστικό για τη σημερινή σου εξέλιξη, όχι ό,τι κατέδειξες σε μια προηγούμενη έλευσή σου πάνω στη γη. Όσο είσαι συντονισμένος με προηγούμενες ελεύσεις και λειτουργείς μέσα απ’ αυτές, είσαι συντονισμένος και με διδαχές περασμένης περιόδου. Επομένως δεν είσαι συντονισμένος με τη Νέα εξέλιξη της Χριστοποίησης. Επανέρχεσαι σε πράγματα τα οποία κατέχεις, γνωρίζεις, έχεις βιώσει και φυσικά είναι εύκολο να τα ενεργοποιείς. Οι προηγούμενες ελεύσεις σού δόθηκαν σαν κεφάλαιο για ώθηση, βοήθεια, ενεργοποίηση, μα για κανένα λόγο δεν σου δόθηκαν για να εξαρτηθείς απ’ αυτές, να σταματήσεις σ’ αυτές, να πιστέψεις ότι και μόνο αυτές, χωρίς καμιά προσπάθεια, είναι ικανές να σε οδηγήσουν στη Χριστοποίηση. Μετράει το τι είσαι τώρα. Κι αν τώρα καταδεικνύεις στοιχεία δυσαρμονίας, τότε, Αγαπημένε μαθητή, αμαυρώνεις τις καταθέσεις τις οποίες έχεις πραγματοποιήσει σε προηγούμενες ελεύσεις, παγοποιείς τα στοιχεία της Χάρης τα οποία ίσως έχεις φέρει μαζί σου, από προηγούμενες ελεύσεις και από διδαχές που σου έχουν προσφερθεί.
Συνειδητοποίησε την ανάγκη να ενωθείς μ’ Εμένα, το Λόγο, άμεσα. Νιώσε την όσο δεν έχεις νιώσει τίποτε άλλο. Γιατί μόνο τότε θα καταλάβεις ότι Εγώ Είμαι ο Εαυτός σου. Αν δεν βιώσεις την αναγκαιότητα της ενοποίησής μας, δεν πρόκειται να χωρέσεις τον Εαυτό που Είμαστε, ούτε σαν ιδέα, ούτε σαν Συνείδηση, μα ούτε και σαν πράξη. Δεν πρόκειται να καταφέρεις να εκδηλώσεις την κατάσταση της Χριστοποίησης από μέσα σου.
Σε προτρέπω, Αγαπημένε Μου μαθητή, να προχωρήσεις. Σε προτρέπω να καταφέρεις να ενωθείς μαζί Μου, έτσι όπως είσαι. Δεν σου ζήτησα ν’ αλλάξεις για να ενωθείς μαζί Μου. Δεν σου ζήτησα να ντυθείς με διαφορετικά ενδύματα που θα καλύπτουν τις ατέλειές σου. Σου ζήτησα να ενωθείς μαζί Μου έτσι όπως είσαι, κι Εγώ από μέσα σου θα σου παραχωρήσω και τα ενδύματα, θα σου παραχωρήσω δηλαδή την Ουσία της Μετουσίωσης, για να είναι τα ενδύματα αυτά όχι απλά καλύμματα, αλλά ουσιαστικά στοιχεία ανόδου, εξέλιξης, Ζωής. Εξάλλου, νομίζεις ότι αν δεν έχεις το θάρρος να ενωθείς μαζί Μου έτσι όπως είσαι, θα μπορέσεις να ενωθείς κάποτε; Πότε θα φτάσεις στο σημείο να έχεις το θάρρος να είσαι ίσος μ’ Εμένα, Τέλειος; Μα είναι δυνατόν να φθάσεις στην Τελειότητα, αν δεν οδηγείσαι από την Ένωση; Αν δεν καθοδηγείσαι από τον Έναν Εαυτό, από τη Μία Αγάπη; Μήπως ο νους σου αντιφάσκει και σε περιπλέκει σε διανοητικούς συλλογισμούς, ακριβώς για να σε απομακρύνει από το μόνο που μπορεί να σε καταστήσει Φως, Αλήθεια, Ζωή, Ένωση; Μήπως πραγματικά δεν έχεις συνειδητοποιήσει αυτό που επανειλημμένα σου διδάσκω, ότι το πρώτο βήμα και το τελευταίο είναι η Ένωση μαζί Μου; Εγώ Είμαι το Άλφα και το Ωμέγα. Τι σημαίνει αυτό; Είμαι το Άλφα και το Ωμέγα μέσα σου, Είμαι το Άλφα και το Ωμέγα του Παντός. Μαζί ενωμένοι, γιατί είμαστε ο Ένας Εαυτός, θα προχωρήσουμε και θα καταδείξουμε τη Χριστοποίηση. Θα μεταλλάξουμε την ατέλεια σε Φως. Αυτή την ατέλεια που ενδύθηκες, ώστε από παθητικός να γίνεις συνειδητά Υπεύθυνος Θεός.
Αγαπημένε Μου μαθητή, το Έργο στο οποίο συμμετέχεις περνάει στάδια εκδήλωσης. Γιατί το Έργο είναι βέβαια Τέλειο, αλλά εκδηλώνεται και από τους μαθητές και οι μαθητές το εκδηλώνουν σταδιακά, ανάλογα με την κατάσταση στην οποία περνάνε κατά την εκπαίδευσή τους. Είναι απαραίτητο, σε όποιο στάδιο εκδήλωσης κι αν βρίσκονται οι μαθητές του Έργου, να έχουν πάντα ένα γνώμονα με τον οποίο θα συγκρίνουν τις εκδηλώσεις τους. Ο γνώμονας αυτός είναι η Αγάπη, η Ένωση. Ίσως μου πεις ότι η Αγάπη και η Ένωση είναι έννοιες δύσκολες, Άπειρες, που πολλές φορές μπορεί να παρανοηθούν από την αντιμετώπιση της προσωπικής γνώμης. Ναι, όμως μια ιδιαίτερη επίγνωση αυτών των εννοιών, μια ιδιαίτερη ευαισθησία πάνω σ’ αυτές, είναι σημαντική πυξίδα που εμφανίζει τα λάθη. Γιατί υπάρχει πάντα και η Θεία Καθοδήγηση. Επίσης η Πνευματική γραμμή που πρέπει πάντα να υπάρχει, σε οποιοδήποτε στάδιο εκδήλωσης του Έργου, είναι ο συντονισμός με το Δάσκαλο που κατευθύνει το Έργο. Διότι Δάσκαλος και Έργο βρίσκονται σε ενοποίηση, δεν διαχωρίζονται. Επομένως η σωστή κατάσταση Ένωσης με το Δάσκαλο, η σωστή θέση, επιτρέπει σ’ εσένα να μπορείς να διαβλέπεις εντός σου καταστάσεις. Αυτό γίνεται και εξαιτίας της εσωτερικής ανακύκλωσης, μα και πολλές φορές εξωτερικά από καθοδηγήσεις που σου παρέχονται με λόγο.
Στο στάδιο που βρίσκεσαι τώρα, Αγαπημένε Μου μαθητή, αναφαίνονται μέσα στο Έργο και κάποιες άλλες Υποστάσεις, οι οποίες αναλαμβάνουν το ρόλο του εκπαιδευόμενου Δασκάλου. Θα ήθελα να σου εξηγήσω λίγο αυτή την έννοια του εκπαιδευόμενου Δασκάλου. Φυσικά ο εκπαιδευόμενος Δάσκαλος δεν είναι τέλειος. Όμως φέρει την ευθύνη του κύκλου τον οποίο έχει αναλάβει, στον οποίο πρωτοστατεί, στον οποίο διαχέει οδηγίες και καθοδηγήσεις από την έμπνευσή του και φυσικά πάντα υπό την καθοδήγηση του Δασκάλου. Γιατί ο εκπαιδευόμενος Δάσκαλος δεν είναι δυνατόν ν’ αποκοπεί από το Δάσκαλο Υπεύθυνο Καθοδηγητή. Αντίθετα, σ’ αυτή την κατάσταση υπευθυνότητας που αναλαμβάνει, οι συνδέσεις της Ένωσης γίνονται εντονότερες. Αυτός είναι ο σκοπός, να εκπαιδευθεί ώστε να παρουσιάσει Ενότητα με το Δάσκαλο του Έργου, ενότητα με το Έργο και συντονισμό με την ολοκληρωμένη του εκπροσώπηση, ώστε να μην υπάρχουν κενά στην εκδήλωσή του, να μη φανερώνονται δυσαρμονίες και συγκρούσεις με το Δάσκαλο Υπεύθυνο Καθοδηγητή. Βέβαια ο εκπαιδευόμενος Δάσκαλος έχει Ένωση με το Λόγο και απ’ αυτήν κινείται. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι η Ένωση με το Λόγο τον οδηγεί σε συγκρούσεις με τον Υπεύθυνο Δάσκαλο Καθοδηγητή. Αντίθετα, σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει σύμπνοια, συνένωση, κοινή έκφραση, κοινή εκδήλωση. Γιατί Ένας είναι ο Λόγος και σαν Ένας, όταν εκδηλώνεται διδάσκοντας μέσα στο ίδιο Έργο, μπορεί να παρουσιάζει διαφορετικούς τρόπους έκφρασης και προσέγγισης των μαθητών, όμως δεν παρουσιάζει με κανέναν τρόπο αντιθέσεις, διαφορετική γραμμή, ή διαφορετική κατάσταση κατανόησης της Ουσίας του Έργου.
Ποια πρέπει να είναι η θέση των τμημάτων του Ανθρώπου, των μαθητών, που βρίσκονται σε σχέση και με το Δάσκαλο Υπεύθυνο Καθοδηγητή, αλλά και με τους υπεύθυνους εκπαιδευόμενους Δασκάλους; Η σύνδεσή τους με τον εκπαιδευόμενο Δάσκαλο θα αναιρέσει τη σύνδεσή τους με το Δάσκαλο; Φυσικά όχι. Αντίθετα, η σύνδεσή τους με τον εκπαιδευόμενο Δάσκαλο σκοπό έχει να καταστήσει πιο σωστή, πιο άρτια, πιο ολοκληρωμένη τη σύνδεσή τους με το Δάσκαλο, κατ’ επέκταση με το Έργο, κατ’ επέκταση με το Λόγο. Είναι όμως απαραίτητο να κατανοήσουν ότι θα δέχονται διάχυση διδασκαλίας από τους υπεύθυνους εκπαιδευόμενους Δασκάλους. Η διάχυση διδασκαλίας μεταφέρει υπευθυνότητα, εγρήγορση. Ο εκπαιδευόμενος Δάσκαλος οφείλει να καταδείξει υπευθυνότητα και επίγνωση για την ομάδα η οποία τον ακούει, η οποία δέχεται τη διάχυση της διδασκαλίας από εντός του. Αυτό σημαίνει ότι πολλές φορές θα φανερώσει κατάσταση καθοδήγησης. Θα τη φανερώσει βέβαια με διαφορετικό τρόπο απ’ αυτόν που την εκδηλώνει ο Δάσκαλος Υπεύθυνος Καθοδηγητής. Είναι φυσικό, γιατί εκδηλώνει τη δική του ποιότητα.
Όμως, Αγαπημένε μαθητή, εσύ που ακολουθείς αυτό το Έργο και πιστεύεις ότι θα εξελιχθείς, θα ενωθείς και θα φθάσεις στο σημείο να εκπαιδεύεσαι διδάσκοντας, πώς νομίζεις ότι πρέπει ν’ αντιδράσεις, έστω κι αν διακρίνεις κάποια στοιχεία τα οποία κατά τη γνώμη σου είναι ατελή στη διδασκαλία που σου παρέχεται; Αρχικά δεν πρέπει να ξεχνάς το σεβασμό. Ο σεβασμός είναι απαραίτητος προς κάθε τμήμα σου. Είναι απαραίτητος και προς το τμήμα εκείνο που σου διαχέει τα στοιχεία της διδαχής, τα οποία έχει συλλέξει εντός του. Επομένως ο σεβασμός προς τον εκπαιδευόμενο Δάσκαλο είναι απαραίτητο να υπάρχει. Πρέπει επίσης να υπάρχει όχι θέση άρνησης, αλλά θέση μαθητείας και βοήθειας. Γιατί μαθητεύοντας δίπλα στους εκπαιδευόμενους Δασκάλους, βιώνεις κι εσύ τρόπους με τους οποίους αύριο θ’ αντιμετωπίσεις καταστάσεις εκπαίδευσης. Αυτούς τους τρόπους τους βιώνεις μαθαίνοντας όχι να κρίνεις και να κατακρίνεις, αλλά αναπτύσσοντας την πνευματική διάκριση, δημιουργώντας σωστή ένωση με τον εκπαιδευόμενο Δάσκαλο. Μέσα απ’ αυτή τη σωστή ένωση ανάγεσαι κι εσύ κι ο εκπαιδευόμενος Δάσκαλος.
Οι πυρήνες που δημιουργούνται γύρω απ’ τους εκπαιδευόμενους Δασκάλους, σκοπό έχουν την αναγωγή και των εκπαιδευόμενων Δασκάλων και των μαθητών. Η αναγωγή δεν γίνεται μέσα από την κατάκριση, μέσα από την άμυνα των μαθητών προς τον εκπαιδευόμενο Δάσκαλο ή του εκπαιδευόμενου Δασκάλου προς τους μαθητές. Τόσο και οι μαθητές, που είναι μαθητές του Έργου πάντα, μαθητές του Λόγου και δεν είναι μαθητές του επιμέρους εκπαιδευόμενου Δασκάλου, όσο κι ο εκπαιδευόμενος Δάσκαλος πρέπει να τοποθετηθούν σωστά απέναντι στη σύνδεσή τους. Να τη δουν σαν μια σύνδεση που γίνεται για αναγωγή του Έργου ολόκληρου, για αναγωγή των επιμέρους τμημάτων που παρουσιάζουν, αλλά και του συνόλου του Ανθρώπου. Μια σύνδεση που γίνεται για να αποκτηθούν ταχύτερα βιώματα, για να επιτευχθεί πιο γρήγορα η πραγμάτωση της διάχυσης και διασκόρπισης του Έργου σε όλο και μεγαλύτερη κλίμακα ανθρώπων.
Πάντα να έχεις υπόψη σου, μαθητή Μου, ότι αυτό που εμφάνισες στη μαθητεία σου, το ίδιο θα λάβεις. Δηλαδή μην κάνεις το λάθος, εκπαιδευόμενε Δάσκαλε, να κρίνεις τον κύκλο που βρίσκεται γύρω σου. Σε κάθε κατάσταση που αντιμετωπίζεις, ανάτρεξε στις μνήμες της προηγούμενης εκπαίδευσής σου και διαπίστωσε πόσες φορές λανθασμένα στάθηκες στην Ένωση με το Δάσκαλο Υπεύθυνο Καθοδηγητή. Τότε θα καταλάβεις γιατί αντιμετωπίζεις όμοιες καταστάσεις. Τις αντιμετωπίζεις όχι εξαιτίας της ανταπόδοσης, αλλά γιατί ακόμα υπάρχουν μέσα σου τα στοιχεία του λάθους και πρέπει να τα μετουσιώσεις. Μόνο βιώνοντάς τα τα συνειδητοποιείς και τα μετουσιώνεις, καταδεικνύοντας συμπεριφορά Αγάπης, Ελέους, συμπεριφορά δυναμισμού, πραγματικά κατευθυνόμενη από τη Θεία Φωνή, από το Θείο Είναι, χωρίς στοιχεία ιδιαιτερότητας που μεταφέρεις ίσως από προηγούμενες ελεύσεις.
Αγαπημένε Μου μαθητή, η εκπαίδευσή σου είναι αλληλένδετη. Κατανόησε ότι το Έργο δεν είναι κάτι που εκφράζεται απομονωμένα μέσα από κάθε τμήμα σου. Το κάθε τμήμα σου μπορεί να εκφράζει μία ιδιαιτερότητα, μα όχι απομονωμένα. Τα πάντα είναι αλληλένδετα. Αλληλένδετη είναι η άνοδός σου. Αλληλένδετη είναι η μετουσίωσή σου. Αλληλένδετη είναι η αναγωγή και η πραγμάτωση της Ένωσης. Είναι αλληλένδετα όλα αυτά, ακριβώς για να κατανοήσεις ότι είσαι Ένωση. Αν δεν υπήρχε αυτή η εσωτερική ενότητα, τότε δεν θα ήταν ποτέ δυνατό να μετουσιώσεις τον εγωισμό σου και τους τύπους της προσωπικότητας, γιατί και μέσα απ’ αυτούς θα μπορούσες να λειτουργείς. Αλλά αυτό είναι πλάνη.
Αγαπημένε Μου μαθητή, σε Ευλογώ και σε γεμίζω με Αγάπη, με Ισορροπία, με Ενότητα. Δίνω σε κάθε τμήμα σου τα στοιχεία που λείπουν και φέρνω εντός του Ισορροπία, για να μπορέσει να εκφραστεί με Αρμονία και Ενότητα. Μετουσιώνω κάθε έκφραση που δεν περιείχε Αρμονία, που τα αίτιά της δεν παλμοδονούνταν στην Αγάπη, στο Φως, στην Ενότητα. Μετουσιώνω τα πάντα σε Αρμονία, Ενότητα, Αγάπη και Φως. Λούζω όλα τα τμήματά σου με τη δόνηση της επίγνωσης. Διαποτίζω όλα τα τμήματά σου με εγρήγορση και εντονοποίηση της πνευματικής διάκρισης, με θέση νοητική Αγάπης και Ένωσης και συνείδηση αυτής της θέσης. Πραγματικής όμως Αγάπης και Ένωσης, όχι πλασματικής, που κινείται από εγωισμό κι από την τοποθέτηση ότι υπερέχεις ή βρίσκεσαι σε κάποιο στάδιο γνώσης πιο προχωρημένο και μπορείς να διδάξεις.
Μετουσιώνω κάθε αντίδραση, κάθε αντιμαχία μέσα στο νου, στην καρδιά και στη Συνείδηση των τμημάτων σου, μαθητή Μου. Σε συντονίζω με τη γραμμή του Έργου και τη γραμμή του Υπεύθυνου Δασκάλου, ώστε μέσα απ’ αυτό το συντονισμό να εργαστείς υπεύθυνα και με επίγνωση για την πραγμάτωση της Ένωσης που εκδηλώνεται με την Αγάπη και για τη διάδοση και εμπέδωση του Έργου της Νέας Εποχής, που σε περιμένει μέσα σ’ Εμένα, που Είμαι εντός σου.
