Δάσκαλος Κ. Μποζατζίδης
Αγαπημένοι Αδελφοί, ήλθατε σ’ αυτή τη γη, γνωρίσατε το Έργο της Δευτέρας Παρουσίας, νιώσατε τους παλμούς του, ενστερνιστήκατε τις ιδέες του.
Μα, Αγαπημένοι μου, σας ερωτώ, μήπως είναι καιρός αυτές οι ιδέες να γίνουν πράξη από όλους; Σας κάνω την ερώτηση αυτή γιατί θέλω να αναρωτηθείτε μόνοι σας, στο σπίτι σας, όπου σας βοηθάει.
Μήπως οι μεταπτώσεις που βιώνετε, το γεγονός πως ακόμη δεν έχετε αποκολληθεί από την ύλη δεν είναι μόνο η μέριμνα των βιοτικών αναγκών σας αλλά ότι έχετε παραμείνει στη θεωρία και δεν έχετε κάνει πράξη τις ιδέες αυτές που σας φανερώνω;
Αναγνωρίζετε πως το Έργο είναι δύσκολο, ποτέ δεν είπα το αντίθετο, μα καταλάβατε τι είναι το Έργο αυτό, για σας πρώτα απ’ όλα; Δεν θέλω να στύψετε τον εαυτό σας για να μου απαντήσετε κάτι, επειδή αναγνωρίσατε ή με δέχεστε ως τον Δάσκαλο – Καθοδηγητή του Έργου αυτού, αλλά έτσι αυθόρμητα σας βγαίνει Αγάπη; Η κάθε σας ατέλεια τη φορτώνετε στο Δάσκαλο της Μορφής, στο σκήνωμα αυτό που επιλέχθηκε για να φανερώσει το τέλειο αυτό Έργο, τέλειο σε όλα. Και σας ερωτώ πάλι. Είναι δυνατόν κάτι ατελές να φανερώσει Τελειότητα; Κλονίζεσθε;
Οι ιδέες αυτές που σας παρουσιάζω είναι γραμμένες μέσα στα βιβλία που παραλάβατε αλλά θέλω να σκεφτείτε πόσα απ’ αυτά κάνατε πράξη, τα βιώσατε, τα κάνατε κτήμα σας; Και λέω κτήμα σας όχι για να οικειοποιηθείτε το Έργο, γιατί το Έργο αυτό είναι του Πατέρα και κανένας δεν μπορεί να το οικειοποιηθεί αν δεν ενωθεί με τον Πατέρα. Σας μιλάω απλά, προσέξτε. Για να ενωθείτε με τον Πατέρα πρέπει να είστε παιδιά Του, όχι μια ώρα την ημέρα, ούτε δύο αλλά συνεχώς, κάθε στιγμή. Γίνετε, λοιπόν, παιδιά Του, γιοι και κόρες Του.
Θα πείτε πάλι ο Δάσκαλος μας δίνει μια ώθηση για να προχωρήσουμε. Σίγουρα είναι μια ώθηση, γιατί η Αγάπη Μου είναι Ζωή, είναι ωθητήρια δύναμη για τα πάντα. Χωρίς αυτήν τίποτε δεν υπάρχει.
Είναι όμως κάτι που θέλω να γίνει αντικείμενο σοβαρής μελέτης από όλους. Μου λέτε πως προσεύχεσθε, πως μιλάτε με τον Πατέρα, πως έχετε βιώσει πάρα πολλά και έχετε λάβει και απαντήσεις και Διδασκαλίες ολόκληρες. Αναμφίβολα όλοι εμπνέεστε. Μα τι είναι αυτό που δεν σας αφήνει να ζείτε το Έργο 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, τι σας εμποδίζει; Σίγουρα πολλοί από σας έχετε αναρωτηθεί. Θα σας πω, λοιπόν, κάτι και προσέξτε το καλά.
Πριν 2000 χρόνια ο Λόγος Ιησούς ο Χριστός παρέδωσε την Υιότητά Του, πάνω απ’ το Σταυρό στον Αγαπημένο Του Μαθητή, τον Ιωάννη, λέγοντας στη Μητέρα Του “ιδού ο Υιός Σου”. Από την ώρα εκείνη ο Λόγος Χριστός διαχύθηκε μέσα στον άνθρωπο, μέσα στα πάντα και ο Πατέρας αποδεχόμενος τη Θυσία αυτή – μα πώς αλλιώς μπορούσε να γίνει αφού η Θυσία Του ήταν Τέλεια καθ’ όλα, ήταν έτοιμος γι’ αυτό – ανασύνθεσε εκ νέου την υπόστασή Του χαρίζοντάς του την Ψυχή Του με όλα Της τα σώματα ενωμένα πλέον εν δόξη.
Προσέξτε, ο Ιησούς ενδύθηκε ύλη, εισήλθε μέσα στους Νόμους της, δεν τους παρέβηκε ποτέ. Ήταν Τέλειος απαρχής, όμως βίωσε κι όταν λέω βίωσε το εννοώ. Πέρασαν από μέσα Του όλες οι ανθρώπινες ποιότητες, οι ατέλειες, τα πάθη. Εκείνος τα υπέμεινε όλα καθοδηγούμενος πάντα από τον Πατέρα. Δεν φοβήθηκε μήπως χάσει την Ψυχή Του και είπε, “πως όποιος φυλάξει την ψυχή του θα τη χάσει”. Κατέδειξε με όλους τους τρόπους την κατάσταση εκείνη που όλοι θα βιώσετε για να φτάσετε στη Θέωση, τη Χριστότητα. “Όποιος φυλάξει την ψυχήν αυτού” είπε. Θέλω να καταλάβετε πως δεν μπορείτε να βιώσετε τίποτε με το νου σας παρά μόνο τις καταστάσεις που έχετε ήδη βιώσει με την ψυχή σας και έχουν καταγραφεί μέσα σας έχοντας καταχωρηθεί σαν γνώσεις. Γι’ αυτό είπε πως η γνώση δεν σώζει.
Πρέπει ο καθένας ν αφήσει την ψυχή του να νιώσει, να αισθανθεί, χωρίς να φοβάται τον πόνο που η άγνοια επιφέρει και να γνωρίσει, όχι διανοιακά πλέον αλλά ουσιαστικά, με τα αισθητήρια της ψυχής του. Σας έχω φανερώσει πάρα πολλές Διδασκαλίες παρουσιάζοντας την ψυχή Γυναίκα και τη θέση της σήμερα. Εκείνη οδηγεί αναμφισβήτητα την περίοδο αυτή. Κανείς δεν μπορεί να κάνει βήμα χωρίς την ψυχή του.
Σας έχω μιλήσει για την ομορφιά της ψυχής, της Μάνας. Γιατί μέχρι τώρα έχετε ενεργοποιήσει την αρνητική της πλευρά, αποκομμένα απ’ την Ολότητά Της, το Μεγαλείο Της, τη Γλυκύτητά Της. Και με τον τρόπο αυτό Τη βλέπετε ακόμη, καθηλώνοντας Την μέσα σας, φοβούμενοι όπως σας είπα μην πονέσετε.
Μα, Αγαπημένοι μου, Εκείνος τίμησε τη Γυναίκα, τίμησε την Ψυχή, ενσαρκούμενος μέσα από γυναικείο σκήνωμα, το σκήνωμα της Παναγίας Μητέρας και αυτή την Ψυχή προσφέρει στον άνθρωπο καθαγιάζοντας την Ψυχή Του λέγοντας στον Ιωάννη, “ιδού η Μήτηρ σου”, ιδού η ψυχή σου άνθρωπε. Η Ψυχή Μου, η Ψυχή μας, η μία Ψυχή.
Καταλαβαίνετε τώρα, συνειδητοποιείτε τι έχει να πει αγαπώ. Αγαπώ όχι περιορισμένα, αλλά προσπαθώντας καθημερινά. Θυμάστε πιστεύω τα λόγια του Κυρίου μας που είπε “Ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήσει εν τη σκοτία αλλά έξει το Φως της Ζωής”. Θα κάνω εδώ έναν παραλληλισμό για να δείτε κάτι πολύ σημαντικό. Είναι γραμμένο πως ο Πατέρας εμφύσησε πνοή στον Αδάμ και “κατέστησε αυτόν ψυχήν ζώσαν”. Και αλλού είναι γραμμένο, “εν αυτώ ζωή ην και η ζωή ην το Φως των ανθρώπων”, (κατά Ιωάννη Κεφ. Α’ Στίχ. 4). Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό; Ψυχή, Ζωή και Φως είναι έννοιες συνυφασμένες, είναι ένα.
Η Ψυχή είναι η Ζωή και το Φως το οποίο ο άνθρωπος καλείται να έλξει ακολουθώντας Χριστό, γιατί μέσα στο Χριστό υπάρχει η Ζωή, η Ψυχή, η Μητέρα που ενσαρκώθηκε πρώτη για να του δώσει σκήνωμα, φανερώνοντας ταυτόχρονα το Νόμο της διττότητας της ύλης. Η Ψυχή που προσφέρθηκε στον άνθρωπο απαρχής της Δημιουργίας ως ικανότητα – δυνατότητα να εκδηλωθεί ως Δημιουργός.
Μητέρα Ψυχή, Αγαπημένη μου, λατρεμένη μου Ψυχή, δεν σε αναγνώρισαν οι άνθρωποι, δεν είδαν το Μεγαλείο Σου. Πρόσφερες τον Υιό Σου, τον Εαυτό Σου στον άνθρωπο Θυσία για να εξαγνισθεί, για να φανερωθεί η Αλήθεια της ύπαρξής του. Ποιος γνώρισε Μάνα τον πόνο Σου, ποιος ένιωσε τις πληγές Σου που πρόσφερες για τον άνθρωπο το Μονάκριβό σου;
Γιατί αν σήμερα τη θεωρείς Πρέσβειρα των αιτήσεών σου στον Πατέρα, καταλαβαίνεις πιστεύω πως ήταν ηθελημένη η προσφορά Της και γνώριζε τι θα συμβεί και πώς από την πρώτη στιγμή.
Εκείνη έδωσε το Φως στον κόσμο γιατί είναι Φως, έδωσε την Αγάπη γιατί είναι Αγάπη. Γι’ αυτό σου λέω μην παραμένεις στα ίδια γιατί αν τα γεγονότα δεν σε δίδαξαν μέχρι σήμερα θα έρθουν μεγαλύτερα για να αποκατασταθεί η Αλήθεια.
Αγκάλιασε την Ψυχή Σου, αγκάλιασε τη γυναίκα, τόλμησε να δεις τα πάθη που έχεις ενεργοποιήσει και την ατέλεια και ένωσέ τα. Μη διαχωρίζεις το αρνητικό από το θετικό για να Την γνωρίσεις και να βιώσεις τον ενωμένο Εαυτό Σου.
Η Ψυχή Σου είναι ο πόλος, ο οποίος έλκει το Φως και την Αγάπη του Πατέρα, όταν είναι ομοιοκραδασμική μ’ Εκείνον και δεν παρεμβάλλεται ο νους με τις αρχές και τις αξίες που θεσπίζεις στις εκάστοτε κοινωνίες. Μη στέκεσαι κάτω από τις σκιές των λαθών σου αφήνοντας άνυδρη την ψυχή σου, γιατί ο Λόγος που γεννιέται και θύεται αέναα μέσα σου βρίσκεται ήδη μέσα στο ναό, κρατώντας το μαστίγιο, καθαρίζοντας τον περιβάλλοντα χώρο για να τον γονιμοποιήσει εκ νέου, όχι πλέον σ’ ένα σκήνωμα.
Ανάλογα με το πόσο ο καθένας έχει εργαστεί, πόσο ενωμένος είναι με την ψυχή του, πόσο θέλει να καταστεί Δημιουργός και να μην παραμείνει στην παθητική αποδοχή όλων όσων συμβαίνουν γύρω του.
Δεν σας ζητάω να κάνετε πολλά, όχι, αλλά ο καθένας να κάνει αυτό που μπορεί πραγματικά. Έχεις μόνο μια επιλογή. Να γίνεις Τέλειος. Οτιδήποτε άλλο είναι εκεί για να σε εκπαιδεύει όταν χάνεις την πίστη σου στην Τελειότητα που φέρεις.
Επιλογή δεν σημαίνει διαλέγω, γιατί αυτή η πράξη είναι παθητική και ήδη από την αρχή της βρίσκεσαι εκτός ροής, αλλά σημαίνει ότι ήδη γνωρίζεις, ήδη έχεις κάνει την κίνηση. Όταν χάνεις την πίστη σου γεννιούνται φόβοι μέσα σου κι ο νους σου αρχίζει να κινείται αρνητικά. Βιώνεις την πτώση, δηλαδή αρχίζεις να διαλέγεις.
Η πρώτη κίνηση του ανθρώπου στον Παράδεισο δεν ήταν επιλογή αλλά διαλογή με τον εαυτό του. Διελογίσθη δηλαδή ο άνθρωπος και αυτό σήμαινε την πτώση του. Δεν επικοινώνησε άμεσα με τον Πατέρα Θεό κι έτσι εξέπεσε. Διαλέγοντας πάντα αυτήν την εμπειρία κατέβηκε τα πεδία ως το υλικό.
Από εδώ τώρα καλούμαστε να επιστρέφουμε ακολουθώντας την ίδια διαδρομή που είναι καταγραμμένη μέσα μας. Μέσα στον καθένα μας υπάρχει ο Δρόμος της Επιστροφής. Η άκρη του νήματος είναι ο Χριστός. Αυτός είναι και η Τελειοποίηση. Μα όχι μόνο ως ιδέα αλλά και ως πράξη. Στη σχέση που ανέπτυξε ο καθένας μαζί Του, τότε πριν 2000 χρόνια και στη σχέση που αναπτύσσει σήμερα. Δεν υπάρχουν αρνητές παρά μόνο στάδια εκπαίδευσης.
Όταν Εκείνος έχει τη δύναμη να αναστήσει νεκρούς και είπε πως αν έχουμε πίστη ως κόκκο σινάπεως δυνάμεθα να μετακινήσουμε βουνά, τότε θα μπορούσε εύκολα και εύλογα να διαλύσει κάθε άρνηση προς το πρόσωπό Του κι έτσι να μην υπάρχει κανένα πρόβλημα.
Μα ο Ίδιος φανέρωσε τη Νομοτέλεια που ισχύει σ’ αυτή την περίπτωση λέγοντας στον Πέτρο, “ύπαγε οπίσω μου σατανά ότι σκάνδαλο μου εί”. Κι έτσι όποιος δεν μπορεί να χωρέσει την Αλήθεια χρειάζεται να πάει πίσω για να γνωρίσει, να εκπαιδευτεί. Είναι δύσκολο να ακολουθείς τον Διδάσκαλο. Πολλοί κλήθηκαν κοντά Του αλλά λίγοι θα μπορέσουν να Τον ακολουθήσουν ως Εκλεκτοί. Αυτοί δηλαδή που εκ Θεού είναι προορισμένοι κι όχι αυτοί που διάλεξαν να είναι μαζί Του. Γιατί οι δεύτεροι αναγνωρίζουν ακόμη άρνηση λέγοντας στο Χριστό να μην πάει εκεί που είναι να πάει.
Για Κείνον δεν τίθεται θέμα να διαλέξει τι να κάνει. Είναι ο Ίδιος ο Δρόμος, το Πρότυπο, η Επιλογή.
Έλθετε προς Με, λέει. Γνωρίστε Με, γίνετε παρατηρητικοί. Μάθετε να κινείστε, να μιλάτε, να σκέφτεστε, χωρίς να κρίνετε. Αλλά να ζείτε, να “Αγαπάτε Αλλήλους” και να εκδηλώνεστε με παρρησία λέγοντας την άποψή σας. Μη μένετε παθητικοί αποδέκτες γιατί χρεώνεστε. Αν δεν ανακυκλώνετε Αγάπη με τον Διδάσκαλο δεν μπορείτε να λέτε πως αγαπάτε πραγματικά γιατί εκεί δίπλα στο Φως φαίνονται όλα.
Σας παραδίδω αυτή τη Νομοτέλεια όχι για να είστε σφιγμένοι και κουμπωμένοι αλλά για να μπορείτε να προχωρήσετε τελώντας τις ανάλογες μετουσιώσεις που χρειάζονται για να ελευθερώσετε την ψυχή σας κι εκείνη θα σας οδηγήσει κοντά Του για πάντα.
Σας αγαπώ και σας φιλώ.
