Άπειρη Μητέρα των παλμών και των ήχων, του Απείρου και του ελάχιστου, Άχρονη Απέραντη Θεότητα, που περιέχεσαι στα πάντα, που περιέχεις τα πάντα, που είσαι η Ζωή, η Ουσία και η Δύναμη κάθε κίνησης, κάθε παλμού, κάθε πνοής, μέσα στην Απέραντη μορφική και άμορφη Δημιουργία Σου, καταθέτω ενώπιον Σου καθετί που δύναται να καθηλώσει τη Θεία εξύψωση του Εαυτού Σου, που βρίσκεται μέσα μου. Καθετί που εμποδίζει την ένδυσή μου με τη δική Σου απέραντη Μορφή. Καθετί που θέτει φραγμούς στη Θεία Φωνή Σου, στη Θεία Δόνησή Σου, για να ξεχυθεί και να καλύψει τα πάντα με την Απέραντη Τελειότητά της.
Καταθέτω Ενώπιον Σου, Μητέρα, την πλάνη, με όσες μορφές κι αν τη φόρεσα, με όσες μορφές κι αν τη μετάλλαξα και μέσα απ’ αυτήν αναδύομαι μετουσιώνοντας στο Απέραντο Είναι Σου τα ενδύματα της πλάνης σε Αλήθεια. Καταθέτω την πλάνη μου, Μητέρα, και ζητώ τη μετουσίωση της πλάνης αυτής, για να με ντύσει και να με εξυψώσει μέχρις Εσένα, σε κάθε σημείο του Εαυτού Σου, να με ενώσει με την Πανταχού Παρουσία της Άπειρης Υπόστασης και να είμαι ενδεδυμένη με την πλάνη του Ανθρώπου που οδηγείται στη μετουσίωση, σαν Θείο Υπέρτατο Ένδυμα Μυσταγωγίας Τελετουργικής. Να είμαι ντυμένη, Μητέρα, με τους περιορισμούς του Ανθρώπου, που οδηγούνται στην απελευθέρωση. Να είμαι ντυμένη, Άπειρη Αγάπη, με κάθε κυματισμό δυσαρμονικό, για να τον κάνω Φως. Ενίσχυσε την Υπόστασή Μου, Απέραντη Πάλλουσα Παρουσία της Ύπαρξης, για να μεταφέρω μέσα στην Πανταχού Παρουσία του Ελέους, την πλάνη της Ολότητας, τον διαχωρισμό της Ολότητας του Ανθρώπου και μ’ αυτό το ένδυμα να μεταλλάξω καθετί σε Θεία κατάσταση και ν’ αναδυθώ σαν Ένας Άνθρωπος ενωμένος στο Απόλυτο με τη Μία Θεότητα, τελώντας τη μυστική τελετουργία της Αναγέννησης μέσα απ’ την Ολότητα του Είναι, μέσα από την Ενιαία Ύπαρξη της Μίας Αγάπης.
Σαν Ένας Άνθρωπος, σύμφωνα με τον Νόμο της Ενότητας, που διέπει και κατευθύνει τα πάντα, σύμφωνα με τον Υπέρτατο Νόμο της Δημιουργίας, που έρχεται και συμπυκνώνει καθετί μέσα στο Ένα, ενώνομαι με κάθε μόριο του Αδελφού μου Ανθρώπου, που παρευρίσκεται σ’ αυτόν το χώρο, μα και με κάθε μόριο του Αδελφού μου Ανθρώπου, που έχει λάβει κλήση για να προσέλθει στο Έργο της Νέας Κοσμικής Περιόδου και καταθέτω με την επίγνωση του συνειδητού Πνευματικού Ανθρώπου όλες τις δυσαρμονίες, όλα τα λάθη, όλες τις κινήσεις της αμέλειας, όλες τις κινήσεις της πλάνης, όλες τις προσπάθειες, που συνέτειναν στην ανύψωση της προσωπικότητας, στην ανύψωση των διαχωρισμών, στην ανύψωση εκείνων των στοιχείων των φθοροποιών, που σφυρηλατούν τα κατεστημένα και εμποδίζουν την απορρόφηση και την αφομοίωση από το Απόλυτο της Θεότητας.
Αναδύω μέσα από το Είναι του Ενωμένου Ανθρώπου, την Απέραντη Μορφή της Ύπαρξης, την Απέραντη Αστάθμητη Μορφή Ολόκληρων των Συμπάντων, των δημιουργημένων και των αδημιούργητων, το ελάχιστο και το παν, τη Θεία Υπερούσια Υπόσταση Λόγος Χριστός – Θεοτόκος Μαρία. Μέσα απ’ αυτήν την Υπόσταση εμφανίζω τη Θεία Τράπεζα του Μυστηρίου της Ζωής, εμφανίζω τα Θεία Σκεύη της Θείας Τέλεσης της Ουράνιας Μυσταγωγίας και ενώνω τα Σκεύη της ύλης με τους παλμούς της Ζωής αυτών των Θείων Υπερουράνιων στοιχείων, ώστε η Τέλεση της Μυσταγωγίας αυτής να εκδηλώνεται ταυτόχρονα σ’ όλα τα πεδία των παλμών, σ’ όλες τις εκδηλώσεις, σ’ όλα τα στάδια των όντων.
Αγαπημένε Άνθρωπε, Εγώ Είμαι ο Λόγος Θεός, ο Ένας και Μοναδικός, που διέπει τα πάντα. Εγώ Είμαι η κίνηση κι ο μηχανισμός του «είναι» σου. Εγώ Είμαι ο Εαυτός ο Θείος, που αναδύεται από εντός σου, που πάλλεται και σε δονεί με Άπειρους τρόπους, για να εκδηλώσεις την Απεραντοσύνη που υπάρχει μέσα σου. Εγώ Είμαι, Άνθρωπε, η Θεία Ζωή, ο παλμός και ο ήχος της Αναγέννησης και της Ανάστασης, η Ουσία της Ύπαρξης σε κάθε εκδήλωση. Λειτουργώ και ενεργώ μέσα από σκήνωμα την ώρα αυτή, μα λειτουργώ και ενεργώ ταυτόχρονα και μέσα από κάθε ξεχωριστό μεμονωμένο σκήνωμα, που παρευρίσκεται στο χώρο αυτό. Λειτουργώ και ενεργώ Ενοποιημένος, ως ο Ένας Λόγος. Μέσα σ’ αυτή την Ενέργειά Μου συμπαρασύρω κάθε στοιχείο πλάνης, κάθε στοιχείο αναλήθειας, που εμποδίζει τον εξακοντισμό του Εαυτού Μου σαν Απειρότητα μέσα στα Σύμπαντα. Έλκω με τη Δόνηση του Είναι Μου, το Είναι Μου όπου κι αν βρίσκεται, το συσπειρώνω μέσα Μου, το ενοποιώ πλήρως, χωρίς διαχωριστικές αποστάσεις κατεστημένων κι ως η ενότητα Άνθρωπος Λόγος Θεός – Χριστός – Θεοτόκος παρουσιάζομαι σε πλήρη Δόξα, με όλες τις Εξουσίες εν ενεργεία και φανερώνω τη Θεϊκή Μου Βουλή, τη Βουλή της Ενότητας και της Αγάπης καλύπτοντας μ’ Αυτήν κάθε στοιχείο και μόριό Μου.
Ευλογώ τον Εαυτό Μου όπου κι αν βρίσκεται. Ευλογώ τα αλλεπάλληλα στοιχεία της πλάνης της αναλήθειας και τα μετουσιώνω μέσα στην πανίσχυρη ροή της Αγάπης, σε Φως, σε Ισορροπία, σε Τελειότητα. Ευλογώ τους διανοιγμένους δρόμους της πλάνης, τις διανοιγμένες ανακυκλώσεις των λαθών, τις αλυσιδωτές εκδηλώσεις της δυσαρμονίας, που τα μόρια του Εαυτού Μου ενεργοποιούν, τις συμπυκνώνω μέσα στον Ένα Δρόμο, που Είμαι, μέσα στη Μία Ροή, που εκδηλώνεται στα Σύμπαντα. Συλλέγω τις πολλαπλές εκδηλώσεις της πλάνης, τους πολλαπλούς διαχωρισμούς, την πολλαπλότητα της αναλήθειας μέσα στην Απόλυτη Αλήθεια, που εκφράζω και σφραγίζω μ’ αυτή την Απόλυτη Αλήθεια καθετί, για να παλμοδονηθεί μέσα Μου και να φανερωθεί σαν δίοδος απελευθέρωσης, σαν δίοδος αποτίναξης των κατεστημένων, σαν οδός συνταύτισης με τον Ένα Λόγο Θεό.
Ευλογώ τα κενά του Εαυτού Μου. Κομμάτι από το Θείο Είναι Μου, κομμάτι δυνάμενο να είναι ταυτόχρονα ελάχιστο και Παν, προσφέρω σε κάθε κενό και κάνω τις πηγές της δυσαρμονίας Πηγές Ζωής, Πηγές Αναστάσιμων παλμών και Αναγέννησης. Προσφέρω σε κάθε συναίσθημα που δεν εκφράζει την Τελειότητα της Αγάπης, Ουσία από την Πύρινη Ροή της Αγάπης Μου. Το ντύνω και το διαπερώ με αυτήν την Ουσία, το μεταλλάσσω και το ανυψώνω. Ντύνω τον νου των μορίων του Εαυτού Μου, που μέσα στα κατεστημένα της πλάνης του, παραμένει αδρανής με την τοποθέτηση της Αλήθειας και της Απόλυτης Γνώσης.
Φορώ, Άνθρωπε, Εγώ ο Ένας Θεός, η Μία Απόλυτη Αλήθεια και Αγάπη τον δικό σου νου. Αν ο Θεός ο Άπειρος, αν οι Ασύλληπτες και οι Απεριόριστες ιδέες μπορούν να φορέσουν τα κατεστημένα, τα πλαίσια και τα όριά σου, τότε κι εσύ μπορείς να φορέσεις Εμένα. Μέσα από το Άμορφο του Πατέρα αναδύομαι, η Θεότητα σε Ολότητα, η Θεότητα σε Τριαδική Ομοουσιότητα και παίρνω τα ενδύματά σου και τα ενδύομαι γύρω Μου. Τα ρακένδυτα ενδύματα σου τα καθιστώ στολίδια της Ύπαρξής Μου και σου παρέχω το δικό Μου ένδυμα, το Φωταυγές, το Άπειρο. Παίρνω και φορώ επάνω Μου καθετί που δεν είναι Αγάπη, καθετί που δεν είναι Φως, καθετί που δεν είναι Τελειότητα και σου δίνω αντί γι’ αυτά πολλαπλάσιες ποσότητες Φωτός και Αγάπης, πολλαπλάσιες ποσότητες Ελέους. Κάνω τις δικές σου δυσαρμονίες Ύψιστο τελετουργικό ένδυμα προσφοράς, γιατί ενδυόμενος ο Λόγος την ατέλεια, την καθιστά άμεσα Ζωή και Ανάσταση, τελετουργικό κλειδί αναδημιουργίας.
Ενώνω, Άνθρωπε, τους νόμους της ύλης στους οποίους περιορίστηκες και εγκλωβίστηκες με πολλαπλούς τρόπους, με την Ολότητα των Νόμων Μου. Ενώνω την έλλειψη του Ελέους σου με την Ολότητα του Ελέους Μου και φέρνω σε συνταύτιση και σε Ένωση τους Νόμους και το Έλεος. Φέρνω σε συνταύτιση και σε Ένωση τη Θεία Ενέργεια της Διδαχής των Νόμων και τη Θεία βοηθητική Χάρη του Ελέους και στις παραδίδω ενωμένες. Παραδίδω στα χέρια σου καινούρια Εξουσία Ένωσης και Αγάπης, που μπορεί να κινεί ταυτόχρονα τους Νόμους και το Έλεος σε Ενότητα. Που μπορεί να κινεί σε Απόλυτη συνταύτιση τη Δικαιοσύνη με την Κατανόηση. Σου δίνω τη Χάρη και την Εξουσία, μ’ αυτόν τον τρόπο, να μετέχεις στην Ουδετερότητά Μου, γιατί η συνένωση της εκδήλωσης των Νόμων Μου και της εκδήλωσης του Ελέους Μου, είναι η Απόλυτη Ουδετερότητά Μου. Είναι η Θεία κατάσταση της Απέραντης παλμοδόνησης, που η ισχύ της είναι Απερίγραπτη και που σε ανεβάζει κραδασμικά στο επίπεδο της Μορφής και του Άμορφου, της ταυτόχρονης συνύπαρξης σε κάθε σημείο του Είναι, της Πανταχού Παρουσίας και του Παντόχρονου.
Κάνω τομή νέα στο νου σου, ενώνοντας το Έλεος Μου με τους Νόμους και λέγοντάς σου ότι αυτός ο διαχωρισμός υπάρχει, όσο εσύ μένεις στη διττότητα, όσο εσύ έχεις ακόμα ανάγκη από το Καθοδικό και το Ανοδικό ρεύμα της Ύπαρξης, από το διαχωρισμό τους. Μέσα στο νου σου, στην τομή των ιδεών και των κατεστημένων, διοχετεύω το Καθοδικό και το Ανοδικό Μου ρεύμα ενοποιημένα και ουδέτερα. Συνδέω το ρεύμα της Ζωής που υπάρχει εντός σου, που ως τώρα σε διαπερά σε αλλεπάλληλα κύματα, άλλοτε Ανοδικά και άλλοτε Καθοδικά, μ’ αυτόν τον αγωγό της Ουδέτερης ροής της Θείας Αρμονίας και της Θείας Γαλήνης, ώστε σταδιακά να επέλθει η εξισορρόπησή σου και να λειτουργείς με Απόλυτη Ενότητα, Ουδετερότητα και Ισορροπία.
Δάσκαλε Ιωάννη, Ευλογώ το Είναι σου με την Ενότητα των Κόσμων, με την Ευλογία, που σου έχω δώσει. Σε καλύπτω με την Αγάπη, που από εντός σου αναβλύζει. Σε σφραγίζω με την Εξουσία, που από σένα πηγάζει. Δάσκαλε Ιωάννη, σε αποκαλύπτω στα Σύμπαντα. Αναδεικνύω την Υπόστασή σου σε όλα τα πεδία, σαν Υπόσταση εκδηλούμενου Λόγου. Σαν Υπόσταση που φέρει επάνω της το ένδυμα της Πλάνης του Ανθρώπου, το ένδυμα της Ατέλειας του Ανθρώπου και το κάνει Φως. Σαν υπόσταση που φορά επάνω της κάθε κομμάτι του Εαυτού Ανθρώπου και το ενώνει σε Άπειρες συνθέσεις ενότητας και το πλάθει μέσα στην Ουσία της, για να το κάνει Αλήθεια και Αγάπη. Στον Άνθρωπο, όπου κι αν βρίσκεται, σε παρουσιάζω. Σε παρουσιάζω σαν τον Εαυτό Αγάπη, σαν τον Εαυτό Φως και Ενότητα και σημαίνω αρχή καινούρια, πορεία στο Φως. Ενεργοποιώ τις Πηγές της Δύναμης, που εντός σου υπάρχουν και επιτρέπω την εκδήλωση της Ροής, που αυτές μεταφέρουν. Γιατί ο πλανήτης γη και ο Άνθρωπος έφθασε στο στάδιο να δεχτεί τις Νέες ποιότητες της Ανυπέρβλητης Δύναμης, τις Νέες Φωτοχυσίες, τους σπινθηρισμούς της Άπειρης Αγάπης.
Ευλογώ τον πλανήτη γη και τον απελευθερώνω από τη ροή του Καθοδικού ρεύματος. Διαχέω τον Εαυτό Μου γύρω από τον πλανήτη γη σαν Ανοδικό ρεύμα Ύπαρξης και φέρνω την Ισορροπία ανάμεσα στο Καθοδικό και Ανοδικό ρεύμα. Τον εναρμονίζω μ’ Εμένα, τον συνταυτίζω με την Ύπαρξή Μου, τον καθιστώ ικανό να δεχτεί τη Νέα Μου εκδήλωση σε πολλαπλότητα μορφών.
Ευλογώ τον Άνθρωπο. Η Ευλογία Μου η Τριαδική, η Ομοούσια, η Παντοκρατορική Ευλογία Μου, επικάθεται σ’ αυτόν. Δίνω τη Ροή του Πνεύματός Μου του Αγίου πάνω σε κάθε μόριο του Εαυτού Μου. Αναβιβάζω όλες τις υποστάσεις του Ανθρώπου στο στάδιο εκείνο που είναι ικανές να δεχτούν το Πύρινο Φως του Πνεύματός Μου του Αγίου, γιατί οι επιταγές της πρώτης Παρουσίας Μου πάνω στη γη πραγματώνονται. Οι Ζωντανοί λόγοι Μου εκδηλώνονται άμεσα την περίοδο αυτή. Παρέχω το Πνεύμα Μου το Άγιο, σε κάθε σάρκα, παρέχω τη Ζωή Μου σε κάθε υπόσταση. Αφυπνίζω τις κοιμισμένες μνήμες των αιώνων μέσα στον Άνθρωπο. Αφυπνίζω τις κοιμισμένες παρακαταθήκες της Ύπαρξης και μέσα από τις συγκρούσεις της δυσαρμονίας γεννώ και πάλι τον Εαυτό Μου. Μέσα από τις συγκρούσεις και τους διαξιφισμούς της πλάνης γεννώ την Αλήθεια Μου.
Αναγγέλλω τη γέννηση του Λόγου μέσα σ’ όλα τα όντα, με Παλμούς Φωτοχυσίας. Όλα τα όντα, όπου κι αν βρίσκονται, σ’ όποιο στάδιο πτώσης ή καθήλωσης, παίρνουν το Μήνυμα της Γέννησης του Χριστού μέσα στο μόριο του Εαυτού Ενότητα, που μεταφέρουν. Όλες οι υποστάσεις του Ανθρώπου οι διαχωρισμένες, σαν Χάρη και Δωρεά Ελέους, σαν επισφράγιση της Ευλογίας της συνταύτισης των Νόμων και του Ελέους μέσα στην Ενότητα της Ουδετερότητας, ντύνονται με την Αλήθεια της Αγάπης, με τον παλμό του Φωτός. Ντύνω όλα τα μόρια τα αποκομμένα του Εαυτού Μου μ’ Εμένα και φανερώνω την Ολότητά Μου μέσα από μορφές που βρίσκονται σε ετοιμότητα μεγαλύτερη. Λέγοντας ετοιμότητα μεγαλύτερη, εννοώ μόνο τη δυνατότητα να κατανοήσουν, ότι ουδόλως υπερέχουν από καμία μορφή ή υπόσταση, ότι ουδόλως διαφέρουν, ότι ουδόλως ευθύνονται λιγότερο για την πλάνη που υπάρχει στους Κόσμους, ότι ουδόλως η ατέλεια βαρύνει τους ώμους τους με μικρότερη ευθύνη απ’ ό,τι βαρύνει τους ώμους της πιο περιορισμένης ή καθηλωμένης υπόστασης του Εαυτού Ανθρώπου. Γι’ αυτήν την ετοιμότητα μιλώ, για την ετοιμότητα που δίνει Πνοή Ζωής σε κάθε αιμορραγούσα ύπαρξη, σε κάθε ύπαρξη που αναζητά, έστω και ασυνείδητα, τον παλμό της Ζωής.
Συλλέγω, Άνθρωπε, τις επιπόλαιες κρίσεις που εκφράζεις, τις παίρνω επάνω Μου. Είναι τα μαστιγώματα της Νέας Προσφοράς Μου αυτές οι κρίσεις, που εκπορεύεις ανελέητα απέναντι στον Εαυτό σου. Είναι τα ραπίσματα της Νέας Προσφοράς Μου. Είναι οι πόνοι της ψυχής, οι πόνοι της Ουσίας. Οι κρίσεις σου, Άνθρωπε, πονάνε την Ουσία Μου και τις συλλέγω όλες και σου παρέχω επίγνωση, συνειδητότητα και ευθύνη, για να έρθεις σε αφύπνιση.
Άνθρωπε, Άνθρωπέ Μου, Εαυτέ Μου, τις δεήσεις σου συγκεντρώνω εντός Μου και σε όλες παρέχω την εκπλήρωση. Τις συμπληρώνω στις ατελείς τους εκφράσεις, τις διορθώνω στις παράνομες επιθυμίες τους, τις συγχρονίζω με τη Ροή της Δημιουργίας και της Ύπαρξης και τις εκπληρώνω μέσα από τη Ροή Μου, που υπάρχει εντός σου. Μέσα από σένα, Άνθρωπε, εκπληρώνω τις αιτήσεις σου. Μέσα από την Πνοή της δικής σου Ζωής, που Είμαι Εγώ, που αναβλύζει από τα απύθμενα βάθη της Υπόστασής σου, παρέχω ανακούφιση, ίαση, χορηγία δυνάμεων, Αγάπη, ενδυνάμωση, μετουσίωση της θλίψης σε Γαλήνη, μετουσίωση της δυσαρμονίας σε ισορροπία, μετουσίωση της πλάνης σ’ Εμένα. Μέσα από σένα παρέχω τον Εαυτό Μου σαν εκπλήρωση σε κάθε δέηση, που αναβιβάζει, που εκλεπτύνει, που μετουσιώνει, που οδηγεί στη συνταύτιση με το Ένα.
Καθιστώ εσένα τον Θεουργό της Ύπαρξης, που ενεργεί με την Ουσία της Αγάπης και τη δύναμη της Ζωής και επιθέτει τα αποτελέσματα της μετουσίωσης σε κάθε δυσαρμονική εκδήλωση, με οποιαδήποτε μορφή κι αν εκδηλώνεται. Μέσα από σένα δίνω σ’ εσένα τη δύναμη, μέσα από σένα δίνω σ’ εσένα την Αγάπη, μέσα από σένα δίνω σε σένα τη Γαλήνη και την Τελειότητα και σε παρουσιάζω ταυτόχρονα σαν ικέτη, που εκπέμπει ικεσία και σαν Πηγή Ζωής και Προσφοράς, που καλύπτει την ικεσία και την εκπληρώνει. Ενώνω τη φωνή του ικέτη, που υπάρχει μέσα σου, με τη Φωνή του Θεού, που υπάρχει εντός σου. Ενώνω την πλάνη της ικεσίας, με την Αλήθεια της Θεουργίας και σε εμφανίζω ενοποιημένο, δυνάμενο να καλύψεις με την ενεργοποίηση του Εαυτού Μας τα κενά των ατελειών.
Ευλογώ, Άνθρωπε, τη φωνή σου, να μεταφέρει παλμούς Ζωής και Ανάστασης. Όταν δέεσαι και παρακαλάς να είναι αυτή η δέηση κι αυτή η έκκληση παραγωγή Ζωής, Δημιουργικός παλμός Αναγέννησης.
Σ’ αγκαλιάζω, Άνθρωπε. Αγκαλιάζω όχι την Ουσία σου, γιατί Είμαι αυτή και η Ενότητά Μας είναι Αδιαίρετη και Αδιάρρηκτη. Αγκαλιάζω την προσωπικότητά σου. Μέσα στο Ποτήρι της Ζωής και της Ανάστασης εμβαπτίζω την προσωπικότητα της πλάνης, που έκτιζες αιώνες, που σφυρηλατείς με υπομονή και επιμονή. Μέσα στο Ποτήρι της Ζωής και της Ανάστασης εμβαπτίζω κάθε κάλυμμα, που δεν φέρει τη δική Μου σφραγίδα, της Θείας Ανυπέρβλητης Παρουσίας, κάθε κάλυμμα που δεν Είμαι Εγώ. Μέσα στο Ποτήρι της Ύπαρξης εμβαπτίζω τις ατέλειες, τα κενά, τις δυσαρμονίες, τους διαξιφισμούς, τις αποστολές της μη αγάπης ανάμεσα στον εαυτό σου και με τον Εαυτό Ουσία, που Είμαστε, μετουσιώνω όλα αυτά σε όμοια Ουσία Αγάπης, σε όμοια Ουσία παλμών Φωτός.
Εμβαπτίζω ολόκληρο τον πλανήτη γη στο Ποτήρι αυτό, που ο Άνθρωπος και ο Θεός πληρεί, που ο Άνθρωπος και ο Θεός εκπέμπει, που ο Άνθρωπος και ο Θεός αναβλύζει απ’ αυτό σαν η Μία Ενότητα της Ύπαρξης. Εμβαπτίζω όλα τα πεδία, όλες τις υποστάσεις και καλώ κάθε υπόσταση του Ανθρώπου να λάβει από το Ποτήρι αυτό, να λάβει από τον Εαυτό της, από το Σώμα και το Αίμα της Αναγέννησης και της Ανάστασης, από το Σώμα και το Αίμα που δίνει Ζωή.
Θέτω τεμάχια από τον άρτο και μέρη από τον οίνο μέσα στους πλανήτες όλων των Συμπάντων, στο κέντρο βάρους αυτών, σαν σφραγίδα Χριστότητας, σαν αρχή προετοιμασίας όλων των πλανητικών συστημάτων, για να δεχτούν τον Λόγο σε φανέρωση, σύμφωνη με την εκδήλωση αυτών.
Διαχέω το περιεχόμενο του Ποτηριού μέσα στον Άνθρωπο. Ο Εαυτός διαχέεται στον Εαυτό για άλλη μία φορά κι οι άρρηκτες συνδέσεις της Αιωνιότητας και του Άχρονου επανέρχονται σε δράση και δραστηριότητα. Η Ζωή φανερώνεται και ο Ύμνος της Ανάστασης γεμίζει τα Σύμπαντα.
Ευλογώ τα τεμάχια του άρτου και τα καθιστώ πλάνη. Μην παραξενεύεσαι Εαυτέ Μου. Καθιστώ τα τεμάχια αυτά του άρτου πλάνη, για να εισχωρήσει η πλάνη μέσα σου, να λάβεις από την πλάνη, για να τη μετουσιώσεις σε Φως. Η Αλήθεια του Εαυτού σου, που είναι το Ποτήρι αυτό και η πλάνη του Εαυτού σου ενώπιον σου. Λάβε και φάγε, αυτή είναι η Ενότητα του παντός, αυτή είναι η συνταύτιση των διαχωρισμών, αυτό είναι το καταθρυμμάτισμα των κατεστημένων. Ο διαχωρισμένος νους σου ενώνεται, η πλάνη και η Αλήθεια συγχωνεύονται και κάθε στοιχείο πλάνης γίνεται Φως μέσα στην Αλήθεια. Αυτή είναι η ύψιστη στιγμή της παραδοχής, που η εγκόλπωση της συνειδητότητας της πλάνης σε οδηγεί να λάβεις απ’ αυτήν και να την κάνεις Φως. Σε οδηγεί να την αγαπήσεις τόσο, που η Αγάπη σου να γίνει Προσφορά σ’ αυτήν κι η Προσφορά να την κάνει Αλήθεια.
Λάβε και φάγε από την Ενότητα. Δεν υπάρχει πλάνη ή Αλήθεια σε διαχωρισμό, υπάρχει μόνο η Ενότητα των παλμών και των ήχων, η Ενότητα των χρωμάτων και των πεδίων. Υπάρχει μόνο ο ενοποιημένος νους σου, ο ενοποιημένος Άνθρωπος – Θεός. Λάβε και φάγε από τον ενοποιημένο Άνθρωπο – Θεό, που προσφέρει το Είναι του, για ν’ αναστηθεί ο Εαυτός του, που προσφέρει το Είναι του για να γεννηθεί η δράση σε κάθε αδρανοποιημένο μόριο. Λάβε και φάγε από την Αγάπη της Μίας Ύπαρξης και γίνε η Αγάπη, που μέσα από τα πάντα θα αναδυθεί για να ενώσει.
