Εν μέσω υμών ίσταμαι και λαλώ ως η Άναρχη Θεία Υπερούσια Αγάπη, η δονούσα και καλύπτουσα τα Σύμπαντα, η παλμοδονούμενη στους Απείρους Κόσμους, της Απέραντης Δημιουργίας. Λαλώ ως η Άναρχη και Ατελεύτητη Θεία Θηλεία Αρχή, η φανερώνουσα στον Κόσμο των μορφών την Υπερούσια Ψυχή, την καλύπτουσα τα πάντα και περιβάλλουσα μέσα στο Άπειρο «Είναι» Της κάθε ύπαρξη.
Λαλώ ως ο Λόγος Μητέρα, ο εκδηλούμενος ενώπιον σου Άνθρωπε, για να σου καταδείξει τη Θεότητα, να σου καταδείξει την ένωση, να σου καταδείξει την Αγάπη. Λαλώ ενώπιον των οφθαλμών σου των εκπλήκτων, για να τους διανοίξω και να διαλύσω την πλάνη, να διασκορπίσω την άγνοια, να άρω τα παραπετάσματα του νου, για να αναφανούν οι Ουρανοί, για να εκδηλωθεί η «Εγώ Ειμί» Παρουσία πλήρως από εντός σου, για να σε αναγάγει στον Πύρινο Νου, στο Πυρ το Αέναον, Ουσία ίδια με Αυτόν.
Λαλώ ενώπιον σου ως Λόγος Αυθύπαρκτος, Αυτούσιος, ως Λόγος Δημιουργικός, αδιάσπαστα ενωμένος με τα πάντα, αδιάσπαστα ταυτισμένος με το Λόγο – Χριστό, αποτελούσα ως Μήτηρ Μίαν Μονάδα μετά του Χριστού – Λόγου, Μίαν Μονάδα Πανσυμπαντική και Άπειρη, αποτελούσα το Όλον.
Λαλώ εκ σκηνώματος ηλικίας μικράς, όπως καταδείξω ότι ουδέν εμπόδιον υπάρχει στην εκδήλωσή Μου, όπως καταθρυμματίσω από το νου σου όλες τις ιδέες, όλες τις αντιλήψεις τις τοποθετημένες σε βάσεις, που δε στηρίζονται στην Αλήθεια και να σου καταδείξω το Άχωρο και το Άχρονο φανερά εκδηλούμενο μέσα στις μορφές που ζεις.
Λαλώ όχι μόνον ως Φωνή, όχι μόνον ως Λόγος, αλλά ευρίσκομαι σε πλήρη ταύτιση με το Σκήνωμα, από το οποίο μιλώ την ώρα αυτή. Άπαντα τα μόρια του Σκηνώματος τούτου, άπαντα τα κύτταρα ευρίσκονται μετουσιωμένα πλήρως σε Φως, σε άπαντα τα κύτταρα ευρίσκομαι ενωμένη Απόλυτα.
Είμαι Εγώ, η Μήτηρ, ενώπιον σου και πάλι Άνθρωπε, όπως καταδείξω σ’ εσέ την Αγάπη την Απέραντη, όπως εναγκαλισθώ εσέ μέσα στην Άπειρη Αγκάλη Μου και διαλύσω εντός του «Είναι» Μου και καταθρυμματίσω τους περιορισμούς, τις πλασματικές επιθυμίες και τα πάθη, για να αναφανείς όπως πράγματι είσαι. Ευρίσκομαι και πάλι στη γη περιπατούσα μέσα σε Σκήνωμα, για ν’ αναγάγω μέσα από τα πάθη σου, Άνθρωπε, και ν’ ανασύρω το «Είναι» Μου, την Αγάπη Μου να φανερώσεις.
Περιπατώ πλησίον του Υιού Μου, όπως και άλλοτε περιπάτησα στη γη με Νέα Μορφή. Θέλημά Μου ήτο και το Θέλημά Μου εστί το Θέλημα του Πατρός, να φέρει το Σκήνωμά Μου την ηλικία αυτή, όπως καταθρυμματιστούν όλοι οι περιορισμοί, και σε αναγκάσω, Άνθρωπε, ν’ αναζητήσεις εκ νέου την Αλήθεια, προβληματιζόμενος από τα φαινόμενα που αντικρίζεις, για να μπορέσεις να εισχωρήσεις στην Ουσία, στον Πυρήνα σου το Θείο, τον Πύρινο Πυρήνα σου, που μπορεί να σε οδηγήσει και να σε καταστήσει Άμορφο και Μορφή, εκδηλούμενο και Ανεκδήλωτο, Άχρονο και Άχωρο.
Σε περιβάλλω με την Απειρία της Αγάπης Μου, διασκορπίζομαι εντός σου, Άνθρωπε, μέσα στο «Είναι» σου, για να σε ενεργοποιήσω. Είμαι Εγώ η Απεραντοσύνη σου, Είμαι Εγώ η Αγάπη, Είμαι Εγώ το Παν και το Όλον, Είμαι η Ουσία, η Αέναα παλλόμενη και η Ροή η Ακατάπαυστα ρέουσα. Είμαι η Κίνηση και η Ακινησία.
Σε αναγάγω, Άνθρωπε, σε ανυψώνω στους Ουρανούς σου, για να μπορείς να δεις Εμέ και τον Υιόν Μου να περιπατεί επί της γης εκ νέου, για να μπορείς ν’ αναγνωρίσεις και να κατανοήσεις τη Διδασκαλία την οποία μέλλουν γα ακούσουν τα ώτα σου. Σε αναγάγω για να μπορέσεις να αισθανθείς τους Υπερτέλειους ήχους της Αρμονίας του Λόγου, την Υπερτέλεια θαλπωρή της Αγάπης, για να μπορέσεις ν’ ακολουθήσεις το δρόμο που μέλλει να σου καταδείξει και σου καταδεικνύει ο Υιός Μου.
Σε αναγάγω για να μπορέσεις να ενώσεις μέσα στο «Είναι» σου τον Υιό Μου και Εμέ ως Ένα Λόγο, Αυτούσιο και Αυθύπαρκτο, δυνάμενον να εκδηλούται φαινομενικά χωρισμένος, χωρίς ουδέποτε να διαχωρίζεται, όπως καταστείς κι εσύ Λόγος – Χριστός, Λόγος – Μητέρα, ενούμενος πλήρως στο Απόλυτο με τον Ένα Λόγο, τον Υπάρχοντα ως Πυρ, προ της Δημιουργίας και μετά του τέλους αυτής. Για να μπορέσεις και εσύ να μιλήσεις για την Αυθυπαρξία σου, που είναι η Αυθυπαρξία του Θεού.
Ενώπιον σου, Άνθρωπέ, την ώρα αυτή θέλω σου φανερώσω μία πολυαγαπημένη μορφή, η οποία Είμαι Εγώ σε μια άλλη εκδήλωση, με ένα άλλο Πρόσωπο. Θέλω να σου φανερώσω, Άνθρωπε, την «Πολυαγαπημένη Ψυχή», την εναγκαλιζόμενη πλήρως με Εμένα, την Ομοούσια, τη δονούμενη και παλλόμενη στους αυτούς κραδασμούς της Άπειρης Θεότητας. Θέλω να σου φανερώσω για να δεις τη Θεότητά Μου και μέσα σε μια άλλη μορφή.
Ενώπιον σου, Άνθρωπε, φέρω το Σκήνωμα τούτο, το εμπεριέχον εντός του τη Θεότητα σε πλήρη εκδήλωση, το εμπεριέχον εντός του την Αγάπη, φέρω ενώπιόν σου μία μορφή, η οποία είναι Αγάπη. Φέρω ενώπιόν σου τη Μαρία, την πολυαγαπημένη ύπαρξη, την αδιαχώριστα ενωμένη μαζί Μου, η οποία ευρίσκεται πλησίον του Υιού Μου, για να εκδηλώσει τη Θεότητά της σύμφωνα με το Θέλημα το Ένα, για να καταδείξει την Αγάπη της στον Άνθρωπο της γης, την Αγάπη, την ουδέποτε αναλισκόμενη, αλλά την αναλίσκουσα εντός του Είναι της και μετουσιώνουσα τα πάντα.
Σε κατασπάζομαι Μαρία, Υπερούσια Ψυχή Θεία, Απέραντη, σε κατασπάζομαι Αγάπη των Ουρανών, Αγάπη της γης, Αγάπη του Άπειρου Σύμπαντος, αν και από πάντα βρισκόσουν με Εμέ εναγκαλισμένη, σε κατασπάζομαι φανερά μέσα από τις μορφές, Ουσία Θεία, σε αποκαλύπτω όπως πράγματι είσαι, καλυμμένη από ένα Σκήνωμα ταπεινό, το οποίο πάλλεται και δονείται στο Φως, το οποίο είναι Φως και εκπέμπει την Άπειρη Ακτινοβολία του σε όσους είναι άξιοι ν’ αντικρίσουν το Μεγαλείο σου και την Απεραντοσύνη σου.
Σε παρουσιάζω Εγώ ως Ομοούσια με Εμέ, ως Ένα Απόλυτο, ως ουδόλως υστερούσα σε κανένα σημείο, αλλά εμπεριέχουσα εντός σου τα πάντα και δυνάμενη να εκδηλώνεις ανά πάσα στιγμή τη Θεότητά σου, την Απεραντοσύνη σου και την Αγάπη σου, σύμφωνα με το Θέλημά σου, που βρίσκεται σε πλήρη Αρμονία με το Θέλημα του Πατέρα, διότι δεν υφίσταται ως Εγώ, αλλά ως πάλλουσα Υπόσταση, Άπειρη και Θεία, διασκορπιζόμενη στα Άπειρα Σύμπαντα και μορφοποιούμενη και στη γη, όπως εκδηλώσεις τον Ύψιστο προορισμό σου, φανερώνουσα στην έκθαμβη ανθρωπότητα την Υπερούσια Αγάπη και Αφοσίωση.
Εναγκαλίζομαι με την Απέραντη Αγάπη Μου όλες τις ψυχές, οι οποίες ακολουθούν τον Υιό Μου, δείχνοντας κάθε στιγμή την Αγάπη τους προς Αυτόν. Αναγνωρίζω όλες τις ψυχές αυτές ως Αυτούσιες με Εμέ, ως ενωμένες στο Απόλυτο με την Άπειρη Ύπαρξή Μου. Εναγκαλίζομαι όλες τις ψυχές, τις ευρισκόμενες στην ύλη και εισπορεύομαι εντός τους, για να φέρω σε εκδήλωση την Απειρότητα της Αγάπης, διότι όλες οι ψυχές είναι Μία, η Υπερούσια, η Απέραντη Θεία Ψυχή. Όλες οι ψυχές Είμαι Εγώ.
Κατασπάζομαι τον Εαυτό Μου, όπως τον αναδείξω. Κατασπάζομαι το «Είναι» Μου, για να εκδηλωθεί. Κατασπάζομαι την Αγάπη Μου, για να την ενεργοποιήσω, μέσα από όλες τις μορφές και μέσα απ’ αυτό τον Ασπασμό τον Αιώνιο και τον Άπειρο να ενώσω όλες τις μορφές, που Με εκπροσωπούν στη Μία Μορφή, να ενώσω όλες τις ψυχές στην Υπερούσια, να ενώσω όλες τις εκδηλώσεις με το Ανεκδήλωτο και το Άπειρο και το Άμορφο σ’ έναν Αιώνιο εναγκαλισμό.
