Αγαπημένε μαθητή και ακόλουθε, βρίσκεσαι μέσα στο Έργο της Δευτέρας Παρουσίας, έχεις λάβει το Μήνυμα της Χριστοποίησης. Αυτή είναι η διδασκαλία, που σου παρέχεται. Όμως γιατί συμμετέχεις στο Έργο της Δευτέρας Παρουσίας; Έχεις ξεκαθαρίσει τα αίτια που σε ώθησαν να συμμετάσχεις ή προτιμάς να μην τα ανιχνεύεις; Είναι απαραίτητο να γνωρίζεις τα αίτια, που σε κινούν, γιατί αυτά τα πρωταρχικά αίτια χρωματίζουν όλη την πορεία σου. Αν είναι ανειλικρινή, αν διέπονται από ασάφεια, από έλλειψη σταθερότητας, συνειδητότητας και σύνεσης, τότε να είσαι σίγουρος, ότι κι ολόκληρη η πορεία σου θα διέπεται από τα ίδια στοιχεία και δεν θα μπορείς να τα ισορροπήσεις, εφόσον δεν θα στρέφεσαι στο σημείο από όπου προήλθαν, δηλαδή, στα αίτια τα οποία σε οδήγησαν να συμμετάσχεις σε πνευματική πορεία ανόδου και εξέλιξης. Η επιλογή που έκανες, της υπεύθυνης συμμετοχής σου στην πορεία της Χριστοποίησης, δεν είναι επιπόλαια κίνηση. Είναι απαραίτητο να το συνειδητοποιήσεις έστω και τώρα, για να ανατρέξεις στα κίνητρά σου και να διαπιστώσεις την ποιότητά τους, ώστε να τα ταξινομήσεις σωστά.
Το Έργο Μου δεν αποσκοπεί να παρηγορήσει ψυχές, να λύσει τα αδιέξοδα του νου με εύκολο τρόπο. Δεν αποσκοπεί να φιμώσει εσωτερικές ανησυχίες ή να εγκλωβίσει εσωτερικές δυσαρμονίες και διαταραχές, οι οποίες υπάρχουν μέσα στην υπόσταση του Ανθρώπου, δημιουργώντας με τις ιδέες που διαχέει καλύμματα αληθοφανή, δομημένα και υφασμένα από την κάθε υπόσταση που προσπαθεί μέσα από τη διδασκαλία του Έργου να έλξει βοήθεια για την κάλυψη των αναγκών της.
Υπάρχει μία παρανόηση μαθητή και ακόλουθε. Διότι μπορεί το Έργο να είναι Έργο Αγάπης, Προσφοράς, Ενότητας, Ζωής και Αλήθειας, αλλά δεν αποσκοπεί να δημιουργήσει πλασματικά σωσίβια και πλασματικά μπαστούνια για τις υπάρξεις εκείνες, που δεν μπορούν και δεν τολμούν να αντιμετωπίσουν τον εαυτό τους και επιδιώκουν να καλυφθούν πίσω από δομές σκέψης, συνείδησης και συναισθήματος, ωραιοποιημένες, που περιέχουν στοιχεία Αλήθειας, αλλά είναι πλήρως παραποιημένες από τα κενά και τις ανάγκες που η κάθε υπόσταση παρουσιάζει.
Σίγουρα μαθητή δεν ζητώ να είσαι τέλειος για να συμμετάσχεις στην πορεία της Θέωσης. Είναι αδύνατον αυτό. Ουδείς τέλειος. Κανείς δεν μπορεί να έρθει προς Εμένα, αν Εγώ δεν ενεργοποιήσω αυτόν. Κανένας δεν μπορεί να σωθεί μόνος του, γιατί ο Άνθρωπος δεν είναι ανεξάρτητος από Εμένα, είναι απόλυτα ενωμένος μαζί Μου και μέσα από Εμένα, τον Ένα Λόγο, οδηγείται στην Ένωση με τον Πατέρα. Το ότι δεν ζητώ να είσαι τέλειος, δεν σημαίνει όμως, ότι πρέπει να είσαι εξαρτημένος από τη μαθητεία σου με καθηλωτικές καταστάσεις νου, συνείδησης και προσωπικότητας. Με τρόπους που υποβιβάζουν τη μαθητεία σε σωσίβιο πλεύσης για τις καθημερινές σου ανάγκες και προσδένουν αυτήν στα επίπεδα της παροχής μίας ελάχιστης βοήθειας, για να μπορείς να ζεις μέσα στην καθημερινότητα.
Όλα αυτά πρέπει να τα αφήσεις πίσω σου. Δεν μαθητεύεις στην πορεία της Χριστοποίησης για να αισθάνεσαι, ότι φέρεις μία ιδιαίτερη σφραγίδα, που σε προφυλάσσει από οτιδήποτε, με οποιοδήποτε τρόπο κι αν εκδηλωθείς. Πρέπει να κατανοήσεις, ότι η Χάρη και η Ευλογία, που σου έχει παραχωρηθεί, δεν έχει σκοπό να γίνεται το μπαστούνι σου και το σωσίβιό σου, αλλά έχει σκοπό να παρουσιαστεί από δυναμικές υποστάσεις, ολοκληρωμένες, που προχωρούν στη μετουσίωση των ατελειών και χρησιμοποιούν τη Χάρη και την Ευλογία με σύνεση, για να διαχέουν Αγάπη, Αρμονία, Φως, Ζωή.
Δεν είναι δυνατόν, μαθητή, με αυτή τη νοοτροπία, η οποία σε διέπει, να συνεχίσεις να μαθητεύεις στο Έργο Μου. Δεν είναι δυνατόν να το στηρίξεις και να το διαδώσεις, γιατί το πρώτο φύσημα του ανέμου, η πρώτη ασθενής αντίδραση, που θα υπάρξει από τα τμήματα του Εαυτού σου, θα σου δημιουργεί ανατροπές, αμφιταλαντεύσεις και σύγχυση. Θα κλονίσει την Ενότητά σου με Μένα, γιατί δεν θα την έχεις δομήσει με σωστούς τρόπους. Δεν θα την έχεις ταξινομήσει σωστά μέσα σου και δεν θα της επιτρέπεις να εκδηλωθεί δυναμικά από τη λειτουργικότητα των Κέντρων, το νου, τη συνείδηση και την καρδιά σου, για να παρουσιάσει δείγματα Αρμονίας, Αγάπης, Φωτός, Ισορροπίας.
Σου έχω κάνει, μαθητή Μου, διάφορες ανακοινώσεις για το Έργο, για την υπόσταση που φέρεις, που αποσκοπούσαν να σου παρουσιάσουν μία πορεία, μία δυνατότητα εξέλιξης και να σε ενεργοποιήσουν στα πρωταρχικά εκπαιδευτικά σου στάδια. Με κανένα τρόπο οι ανακοινώσεις Μου δεν αποσκοπούσαν να γίνουν για σένα τα στοιχεία, που θα σε οδηγούσαν σε έλλειψη συνειδητότητας, επίγνωσης και ευθύνης. Διότι ήθελες και θέλεις να πιστεύεις, ότι εφόσον κάτι ανακοινώθηκε, οποιεσδήποτε κι αν είναι οι αντιδράσεις σου, αυτό θα πραγματοποιηθεί. Όμως Εγώ σου μίλησα και σου μιλώ, σε δίδαξα και σε διδάσκω για συνειδητή πορεία και η συνειδητή πορεία σου δεν είναι δυνατόν να αγκιστρώνεται πάνω σε ανακοινώσεις που παραμένουν ιδέες, χωρίς να γίνονται πράξεις. Δεν είναι δυνατόν να επαναπαύεσαι σε πράγματά, που σου ανακοινώθηκαν, για να σε εκπαιδεύσουν και να σε βοηθήσουν και να χρησιμοποιείς αυτά σαν επιβεβαίωση, ότι προχωράς και εξελίσσεσαι. Η μοναδική επιβεβαίωση της εξέλιξης σου, το μόνο σημείο που μπορεί να σου δείξει τι κάνεις, πού βρίσκεσαι, είναι η καθημερινή σου εκδήλωση.
Είσαι αυτό που εκδηλώνεις, μαθητή, είσαι αυτό που παρουσιάζεις, κατανόησέ το, διότι διαφορετικά μπερδεύεσαι. Σου έκανα αποκαλύψεις για να σε βοηθήσω, κι εσύ μπερδεύτηκες μέσα στις δάφνες της τιμής, μέσα στις Χάρες των τίτλων, μέσα στη δόνηση της Ευλογίας. Αντί να χρησιμοποιήσεις ό,τι σου έδωσα, για να γίνεις πιο συνειδητός και πιο ολοκληρωμένος, για να παρουσιάσεις βήματα τελειοποίησης, έκανες αυτά δεσμά καθήλωσης, επαναπαυόμενος (πη σιγουριά, ότι εσύ δεν μπορεί παρά να προχωράς και να εξελίσσεσαι, δεν μπορεί παρά να Χριστοποιείσαι, εφόσον συμμετέχεις στη Χάρη και στην Ευλογία, εφόσον ακούς τη Θεία Καθοδήγηση να σε διδάσκει.
Πόσο μακριά βρίσκεσαι από την Αλήθεια, από τη σύνεση. Πόσο μακριά βρίσκεσαι από κείνο το μαθητή, που κάλεσα για ν’ αγωνιστεί για το Έργο της Χριστοποίησης, χωρίς να ζητά να δει για να πιστέψει, χωρίς να ζητά την επιβεβαίωση των φαινομένων, που είναι ρευστή και μεταβλητή, αλλά έχοντας τη διαύγεια, την καθαρότητα και τη σαφήνεια του ενσυνείδητου μαθητή, που ενώνεται με Εμένα, διακρίνει, διαβλέπει και γνωρίζει, ότι όση Ενότητα παρουσιάζει, τόση κι έχει. Δεν επιτρέπει στην ύπαρξή του να δημιουργεί εντυπώματα ομορφιάς από στοιχεία Αλήθειας και με αυτά να ντύνει την ύπαρξή του.
Απορροφώ από μέσα σου όλα αυτά τα εντυπώματα και κάθε διεργασία, που με οποιοδήποτε τρόπο σε απομάκρυνε από τη σωστή τοποθέτηση απέναντι στη μαθητεία της Θέωσής σου. Σου διαχέω εκ νέου την κλήση της συμμετοχής στο Έργο, όχι για να σε βοηθήσει το Έργο, αλλά για να το βοηθήσεις εσύ. Γιατί το Έργο δεν σε καλεί, για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες σου, σε καλεί για να διδάξεις στον Άνθρωπο τη Χριστοποίησή του. Με αυτή την έννοια χρησιμοποίησα την έκφραση να το βοηθήσεις.
Το Έργο, Αγαπημένε, αναμένει την εκδήλωσή σου, την υπευθυνότητά σου, τη σωστή σου τοποθέτηση. Περιμένει να φανερωθεί από μέσα σου, για ν’ αποκατασταθεί η Τάξη και η Αρμονία μέσα στο Σύμπαν, ενώ εσύ περιμένεις από το Έργο ν’ αποκαταστήσει την Τάξη και την Αρμονία μέσα σου και μέσα στο Σύμπαν. Εδώ συμβαίνει το εξής λάθος μέσα στο νου σου. Δεν έχεις αντιληφθεί ότι ο Δημιουργός στην προκειμένη περίπτωση, ο ενωμένος μαζί Μου, είσαι εσύ. Εσύ δημιουργείς το Έργο. Σου ανακοινώνεται σαν ιδέα καταρχήν, γιατί πρέπει να διανοίξεις τη χωρητικότητα της ύπαρξής σου, ώστε να μπορέσεις να εκδηλώσεις τη Θεότητά σου και τη δημιουργική σου δράση. Όμως ο Δημιουργός δεν είναι το Έργο. Το Έργο είναι το παλμοδονούμενο Δημιούργημα, που εκπηγάζει από το Δημιουργό Άνθρωπο – Λόγο. Το Έργο δεν έρχεται να σε βοηθήσει, αλλά εσύ το εκδηλώνεις μέσα από τη συνειδητή σταθερή πορεία σου, από τη γνώση που έχεις της Ένωσής σου με Εμένα. Δεν είναι δυνατόν πλέον να συνεχίσεις, με τον τρόπο που λειτουργείς, φτιάχνοντας συνεχώς στεγανά, που σου δημιουργούν ασφάλεια. Όλα τα στεγανά και τα πλαίσια που δημιουργείς, είναι ανασφαλή, είναι επίπλαστα, προέρχονται από τα στοιχεία της προσωπικότητάς σου και διέπονται από καταστάσεις αποπροσανατολισμού της ύπαρξής σου.
Προχώρα, γιατί το θέλεις, προχώρα, γιατί το νιώθεις, γιατί το αισθάνεσαι σαν ανυπέρβλητη ανάγκη Ζωής. Προχώρα, γιατί το επέλεξες, όχι σαν μέσο προστασίας και διευκόλυνσης, αλλά σαν επιλογή Ζωής. Προχώρα, γιατί έχεις συνείδηση της πορείας σου και Ένωση με Εμένα κι όχι γιατί βρίσκεις ανακούφιση στον πόνο ή στη θλίψη σου ή παρηγοριά στις καταστάσεις των δυσκολιών σου. Προχώρα, γιατί γνωρίζεις την υπόστασή σου τη δημιουργική, την Αέναη, την Πύρινη και παρουσίαζέ τη συνεχώς και να είσαι σίγουρος μόνο για εκείνα που παρουσιάζεις. Γιατί οτιδήποτε υπάρχει μέσα σου αρμονικό ρέει προς τα έξω. Οτιδήποτε είναι δυσαρμονικό μπορεί να παραμείνει εγκλωβισμένο μέσα σου, όταν εσύ επιδιώκεις να το καλύπτεις με τρόπους περίτεχνους και να σου προξενήσει έντονη δυσαρμονία στην πορεία της εξέλιξής σου.
Μάθε να ενώνεις, Άνθρωπε, να ενώνεις τα πάντα. Δεν απέρριψα τίποτα, δεν σου είπα τίποτα να καταπιέσεις. Δεν σε ώθησα σε εγκλωβισμούς των στοιχείων σου, αλλά σε δίδαξα, ότι όλα τα στοιχεία σου πρέπει να συμμετάσχουν μέσα στην Ισορροπία, στην Τελειοποίηση. Όμως εσύ αντίθετα πράττεις και εγκλωβίζεις στοιχεία του είναι σου, γιατί δεν σου αρέσουν. Παρουσιάζεις μόνο αυτά, που σύμφωνα με τη διάνοιά σου είναι όμορφα και καλοβαλμένα, χωρίς να μπορείς να δεις με πνευματικά μάτια και να ακούσεις με πνευματικά αυτιά την πραγματική τους μορφή και τον πραγματικό τους ήχο.
Άνθρωπε σταμάτα να ζεις στη διττότητά σου, γιατί όσο ζεις με αυτό τον τρόπο, κινείσαι διττά. Επομένως είναι αδύνατον να εκδηλώσεις συνειδητή θέση, σαφή και καθαρή απέναντι στη μαθητεία σου. Είναι αδύνατον, όταν επιθυμείς να διαχωρίσεις κάποια στοιχεία του είναι σου, να έχεις σαφή αντίληψη για τη διδαχή της Αλήθειας. Γιατί τα στοιχεία που καταπιέζεις, φέρνουν μέσα τους δονήσεις Αλήθειας, που είναι απαραίτητο να συμμετάσχουν στο Όλο της Αλήθειας, για να στην παρουσιάσουν έτσι, όπως πράγματι είναι, για να μην της στερήσουν κανένα παλμό της. Όταν η Αλήθεια στερείται έστω κι ενός παλμού της, τότε παρουσιάζεται η παραποίηση της ανθρώπινης πλάνης και προσωπικότητας.
Αγαπημένε Μου, θέλω να σε βοηθήσω να προχωρήσεις και να εξελιχθείς. Γι’ αυτό και σε απελευθερώνω στο Όνομά Μου από οτιδήποτε έχεις δημιουργήσει, χρησιμοποιώντας τις αποκαλύψεις που σου έχω κάνει, για να στεγανοποιηθείς και να δημιουργήσεις ένα γνώριμο χώρο. Ο μόνος χώρος σου είναι το Άπειρο κι η μόνη οδός, που μπορείς να περπατήσεις, είναι η Ένωση με τα πάντα. Κινήσου ενώνοντας, στο ξαναλέω, το εγγράφω μέσα σου, γιατί είναι απαραίτητο να το κατανοήσεις.
Χρησιμοποίησε την εμπειρία, που έχεις για να επιβοηθήσεις την άνοδό σου. Δεν είναι η εμπειρία σου η οδός της ανόδου, όμως και αυτή συμμετέχει, από τη στιγμή που την ενώνεις σωστά και ολοκληρωμένα με τη Θεία ύπαρξή σου, στο δρόμο της ανόδου και της επιστροφής σου προς τον Πατέρα Θεό. Ό,τι υπάρχει πάνω στον πλανήτη γη, δεν υπάρχει άσκοπα. Τίποτα δεν εκδηλώθηκε τυχαία. Γι’ αυτό μην αγνοείς και μη θεωρείς περιττό οτιδήποτε υπάρχει σαν γνώση, σαν κατάσταση πάνω στον πλανήτη γη, μα ούτε και να το θεωρείς απομονωμένα σαν στοιχείο ανόδου. Η σωστή αντιμετώπιση είναι να μάθεις μέσα από την Ενότητα να ταξινομείς με Ισορροπία τα πάντα εντός σου κι ανάλογα με τις περιστάσεις και τις αναγκαιότητες να εκδηλώνεις την Ενότητά σου αυτή με ποικίλους τρόπους εκδηλώσεων, τους οποίους έχεις γνωρίσει, με τη μόνη διαφορά, ότι δεν περιείχαν την Ισορροπία της Ενότητας. Χρησιμοποίησε τη σύνεσή σου, για να διακρίνεις και προχώρα, όχι για να λάβεις, αλλά για να δώσεις.
Το Έργο, Αγαπημένε Μου μαθητή, σου έδωσε την κλήση, τη Χάρη, την Ευλογία, τη Χριστογέννηση. Από κει και πέρα, εσύ πρέπει να δώσεις το Έργο στον Άνθρωπο. Διαφορετικά δεν είσαι μαθητής. Πρέπει να το δώσεις όχι με τις θεωρίες, αλλά με την πράξη, με την καθημερινή ισορροπημένη σου εκδήλωση, με την τοποθέτησή σου, που θα καταδεικνύει ότι πιστεύεις στη δυνατότητα της Θέωσης, όχι γιατί το άκουσες από άλλους, αλλά γιατί εσύ ο ίδιος το βιώνεις, το ενστερνίζεσαι, το ακολουθείς ενσυνείδητα.
Ευλογώ την υπόστασή σου, μαθητή. Εμφανίζω τα αίτια, που σε ώθησαν να προστρέξεις στο Έργο και στη μαθητεία της Θέωσης και σου διαχέω τη δόνηση της Αγάπης, της Αλήθειας, της σύνεσης και της μετουσίωσης, για να ταξινομηθείς, να τ’ ανιχνεύσεις, να τα ισορροπήσεις. Σου διαχέω την κλήση Μου, κλήση Χριστοποίησης, για να παρουσιάσεις συνειδητή Αρμονία από εντός σου, που θα αποδεικνύει καθημερινά την ύπαρξή της και θα στηρίζεται στην Ουσία της και μόνο, την Ανεξάντλητη και Αναλλοίωτη, που Είμαι Εγώ.
