Έφτασες λοιπόν μέχρις εδώ. Πότε κλυδωνιζόμενος απ’ τα ορμητικά κύματα των αντιθέσεων του νου σου και τις αντιφάσεις των ιδεών σου, κι άλλοτε αρμενίζοντας στα γαλήνια νερά της Προσφοράς, της Ενότητας και της Αγάπης με τους αδελφούς σου.
Η πορεία σου γεμάτη δοκιμασίες και κινδύνους που παραμονεύουν μες στις σκοτεινές εστίες της Άρνησης του νου σου, χάραξε μέχρι σήμερα την τροχιά της οδηγώντας σε στον ασφαλή λιμένα της Γνώσης που είχε ήδη προ πολλού αρχίσει να διαφαίνεται στους ορίζοντές σου, από τη στιγμή που κατανόησες πως το πηδάλιό σου ελέγχεται από τα στιβαρά χέρια του Λόγου Θεού.
Η πείρα που απέκτησες με την πάροδο του Χρόνου σε βοήθησε ν’ αποδεχθείς τον Κυβερνήτη του πλοιαρίου σου κι έτσι έλαβες Γνώση και Χάρη κι άρχισες να μαθητεύεις ως Δάσκαλος με τους αδελφούς σου, χωρίς όμως να είσαι Δάσκαλος αλλά μαθητής στις Οδηγίες του Δασκάλου, να μπορέσεις και συ στο πλήρωμα του Χρόνου να οδηγήσεις με ασφάλεια ψυχές στην Επίγνωση της Αλήθειας που ώθησε κι εσένα να αντιδράσεις όταν σε αποκάλεσαν Δάσκαλο και να πεις: «Τι με λέτε Δάσκαλο; Δάσκαλος είναι μόνον ο Χριστός!».
Κι ύστερα άρχισες για λίγο να ταλαντεύεσαι, μήπως ήρθες ενάντια στις Αρχές του Έργου ή μήπως αρνήθηκες τον προορισμό σου, μη και βρέθηκες αντίθετος με το Θέλημα του Πατέρα, μα τίποτε δεν στάθηκε δυνατό να σε κλονίσει από την αρχική σου διαβεβαίωση.
Η Αλήθεια παρέμεινε λαμπερή μέσα στο Είναι σου κι έλαμψε ακόμη περισσότερο χαρίζοντάς σου τη γλυκιά θαλπωρή της Θείας Κατάφασης.
Διαβεβαίωσες τη μαθητεία σου και διασφάλισες την πορεία σου ως μαθητευόμενος Δάσκαλος απ’ τις παρανοήσεις και τους πειρασμούς του νου σου ομολογώντας την Αλήθεια, πως δεν είσαι Χριστός ή τουλάχιστον, όπως Εγώ λέω, δεν είσαι ακόμη Χριστός, γιατί ο προορισμός σου είναι να γίνεις τέλειος όπως κι Εγώ Τέλειος Είμαι.
Τι άραγε πρέπει να κάνω; αναρωτιέσαι. Και χάνεις Χρόνο, γιατί αυτό που θα συμβεί μέσα σου έχει ήδη καταχωρηθεί στο Μητρώο σου απ’ Αρχής των αιώνων και οι διαλογισμοί σου δεν έχουν καμιά επίδραση στη Θεία Εντολή που, στο στάδιο της μαθητείας όπου βρίσκεσαι, ορίζει τη μεταφορά του Έργου μέσα στον Εαυτό σου. Συγκεντρώσου λοιπόν! Συγκεντρώσου και ετοιμάσου να παρακολουθήσεις τη Μυστηριακή Λειτουργία της Μεταλλαγής σου σε Λόγο.
Το Έργο αρχίζει, η Αυλαία σηκώνεται και να, μέσα στον Εαυτό σου πρωταγωνιστής και κομπάρσος, ντυμένος μ’ όλα τα πρόσωπα, ηθοποιός σ’ όλους τους ρόλους μα και θεατής ταυτόχρονα Λειτουργός – Δάσκαλος ενωμένος μαζί Μου, μα και Συλλειτουργός – Μαθητής Μου, είσαι έτοιμος να λάβεις μέρος στην Υπέρτατη Μυσταγωγία της Μετουσίωσης του Ανθρώπου.
Η Θεία Μελωδία της Ευλογίας Μου απομακρύνεται, τα φώτα της Σάλας χαμηλώνουν και η βοή του πλήθους σιγά σιγά δυναμώνει για ν’ απορροφήσει την προσοχή σου στη Σκηνή του Μαρτυρίου, εκεί στο Κέντρο της Ύπαρξής σου, όπου θα εκτυλιχθεί μπρος στα έκπληκτα μάτια σου το Υπέρτατο Θείο Δράμα Μου, το Δράμα του Εαυτού σου.
Όχι! Δεν είναι δοκιμή. Είναι αληθινή παράσταση, γιατί όλα τα πρόσωπα που ερμηνεύουν τους ρόλους Αυτού του Έργου είναι αληθινά, παίζουν το ρόλο της φύσης τους και δεν χρειάζονται δοκιμές επειδή ο ρόλος είναι καταγραμμένος στην ίδια τους την ποιότητα, παίρνει σάρκα και οστά απ’ το δυναμικό τους. Έχεις μέσα σου τα καλύτερα δείγματα όλων των ανθρώπινων στοιχείων, τα πιο αντιπροσωπευτικά, γι’ αυτό και το Έργο Μου δεν χρειάζεται δοκιμές. Στο Έργο Μου είναι όλα Τέλεια κι Αληθινά.
Τώρα πια δεν έχεις απορίες. Δεν εκπλήσσεσαι, δεν δυσανασχετείς, όταν εκεί, από το βάθος της Σκηνής, προβάλλεις με τη Μορφή Μου Παρουσία ξεχωριστή, μες στο πολύβουο πλήθος των σκέψεών σου, που έχουν καλύψει τις ικανότητές σου. Κι αυτές, παρασυρμένες από την άγνοιά τους, εργάζονται με τις διεργασίες του νου σου, σαν να μη διαφέρουν διόλου απ’ αυτές.
Ο Ιωάννης σ’ έχει ήδη αναγνωρίσει. Ήσουν πάλι εσύ που πριν λίγο έλεγες «Δεν είμ’ εγώ Χριστός», μα δικαιολογημένα, γιατί δεν μπορούσες εκείνη τη στιγμή να το χωρέσεις,αλλά ούτε και να το εφαρμόσεις. Τώρα όμως γνωρίζεις.
Για να μπορέσεις να μπεις μέσα σ’ όλο αυτό το συνονθύλευμα, χρειάζεσαι απαραίτητα δύο ικανότητες: Το σθένος και την αγάπη, που μέχρι τώρα εκπαιδεύονταν από σένα ως Βαπτιστή.
Έτσι ο Ανδρέας και ο Ιωάννης σε πλησιάζουν και γίνονται οι πρώτοι σου μαθητές. Δεν θα σ’ αφήσουν ποτέ σ’ όλη σου την Πορεία, όμως για να στηριχτούν χρειάζονται μια βάση στερεή σαν βράχο, όπου θα βασιστούν για να σε βοηθήσουννα συγκεντρώσεις όλες σου τις ικανότητες και να εργαστείς σε ολόκληρο το «Είναι» σου.
Αχ Πέτρο! Όση ώρα τον περίμενες να βγει από τη θάλασσα, σκεφτόσουν τον πάγκο του ξυλουργού που ’χες εδώ και πολύ καιρό αφήσει. Το σώμα σου είχε πλέον προσαρμοστεί σε υψηλότερες δονήσεις, για να μπορεί να Σε δεχτεί, να Σ’ ακούσει.
Ο Πέτρος ήταν ψαράς. Διοχέτευε το δυναμικό του σε ιδέες με διαρκή αύξηση, που συνέλεγε από την ευμετάβλητη θάλασσα των αισθήσεων.
Να όμως που όσο πλησίαζε ο καιρός να τον καλέσεις, τόσο η ψαριά λιγόστευε και δεν τον ικανοποιούσε. Και τώρα τον καλείς και του φαίνεται τόσο φυσικό να γίνει ψαράς «ανθρώπων», πρεσβευτής της Παρουσίας Σου, σε όλη την Υπόστασή σου.
Θα Σε ακολουθήσει χωρίς αντιρρήσεις, όμως είναι ακόμηπίστη ακατέργαστη, δυνατή αλλά ασταθής και ευμετάβλητη, και Συ θα πρέπει να τη διδάξεις και να τη σταθεροποιήσεις.
Η ίδια της η φύση σαν πνευματική ικανότητα, σε συνδυασμό με την απουσία της Παρουσίας του Λόγου μέσα στον Εαυτό σου, τον ώθησε να δημιουργήσει οικογένεια, να συνδεθεί δηλαδή με κατώτερες ποιότητες Συνείδησης, να προσκολληθεί και να εργαστεί πάνω σ’ αυτές. Ήταν ένα αναγκαίο στάδιο εκπαίδευσης, που τώρα πρέπει να ξεπεραστεί.
Στην πραγματικότητα, είναι η φάση κατά την οποία θα πρέπει ν’ αποκολληθείς απ’ όλα τα υλικά ιδεώδη που μέχρι τώρα σ’ ενέπνεαν και σ’ ενεργοποιούσαν στη διάρκεια της μέχρι σήμερα πορείας σου,και να ανυψώσεις το νου σου στη Θεία Παρουσία του Λόγου Θεού, στην Υπέρτατη Ιδέα της Απόλυτης Ένωσης και Ταύτισης μαζί Του. Πρέπει λοιπόν να στρέψεις την πνευματική ικανότητα της πίστης στον Εαυτό σου,να συντονιστείς με τον Παλμό του Λόγου και ν’ αφομοιωθείς απ’ Αυτόν,να πιστέψεις πως Είσαι Αυτός και να λάβεις τη Θέση Του, ως Δάσκαλος της ίδιας σου της υπόστασης. Να κατανοήσεις πως είσαι Νους και ν’ αντιμετωπίσεις όλες τις καταστάσεις που δρουν μέσα στο Είναι σου, ενεργοποιούμενες και σχηματιζόμενες από τις υποδοχές των ατελειών σου,ως Ιησούς.
Δύσκολο; Ναι! Μα θα ήταν ανόητο για σένα να πιστέψεις πως είναι απλό να Θεωθείς, να φτάσεις στο τέλος του προορισμού σου με μια ελλιπή μαθητεία, ή ακόμη να φτάσεις σαν μαθητής, ή σαν μαθητευόμενος Δάσκαλος.
Το τέλος της πορείας σου θα σε καταδείξει και θα σε καθιερώσειωςΔάσκαλο ολοκληρωμένο, Τέλειο, Ιδανική και Απόλυτη Προσφορά στον Πλησίον, Ουσία Αγάπης και Αλήθεια διαχεόμενη στο Όλον, μα για να φτάσεις ως εκεί πρέπει να κάνεις πολλά βήματα ξεκινώντας απ’ το πρώτο. Να ενεργοποιήσεις την πίστη και να μεταβάλεις το χαρακτήρα της που μέχρι τώρα ήταν η δεκτικότητα και η τοποθέτηση ν’ ακούει τις φωνές του νου σου σε σταθερή και αδιάβλητη πίστη στη Θεότητα του Εαυτού Χριστού,που δίνει τα πρώτα σημάδια της Παρουσίας Της μέσα σου και σε καλεί να ενδυθείς τη Μορφή Της, για ν’ αντιμετωπίσεις το πρόβλημα της ζωής που βρίσκεται πια ενώπιόν σου:Την ανάδειξη του Άνω Θρώσκοντος με τις δώδεκα δυνάμεις του. Αυτή είναι η «Εκκλησία» σου και συ ο Αρχιερέας μέσα στον Εαυτό σου, χωρίς Αρχή ή Τέλος στο Χρόνο. Είσαι το Άλφα και το Ωμέγα, αλλά δεν μπορείς να πραγματοποιήσεις αυτό που ο Πατέρας σε εντέλλει να κάνεις, χωρίς να συντονίσεις και να πειθαρχήσεις τις δυνάμεις σου, που πρέπει να λειτουργήσουν αυτενεργά με τη Θεία Οδηγία που εκπροσωπείς ως Δάσκαλος του Είναι σου.
Σαν Δάσκαλος λοιπόν πρέπει να γνωρίζεις τις συνήθειες, τα κενά και τις ατέλειες που φανερώνει κάθε σου ικανότητα, ώστε κάθε φορά να την ελέγχεις, να την εξετάζεις και να την επαναφέρεις στην τάξη, ιδιαίτερα στην περίπτωση της πίστης που κατά τη διάρκεια της πορείας σου θα διαπιστώσεις ότι χρειάζεται, περισσότερο από κάθε ικανότητά σου,διαρκή επαγρύπνηση και έλεγχο, γιατί η πίστη μπορεί να είναι μια ικανότητα ορμητική, να εκφράζει τον πύρινο ενθουσιασμό της υπόστασης, όμωςεύκολα δογματίζεται και μεταβάλλεται από διάφορες ποιότητες ιδεών.
Μπορείς να παρατηρήσεις εύκολα αυτή την ευκολία μεταβολής που παρουσιάζει, καθώς ρίχνει τα δίχτυα της πότε δεξιά και πότε αριστερά και προσκολλάται σε διάφορες ιδέες που συγκινούν τον ορμητικό συναισθηματικό της χαρακτήρα, γι’ αυτό πρέπει εσύ να την οδηγείς συνεχώς να ρίχνει το δίχτυ δεξιά, στην πλευρά της Αλήθειας, ώστε να γεμίζει με Θείες Ιδέες από την Απέραντη Αποθήκη του Θείου Εαυτού, την Πηγή της Σοφίας και της Δικαιοσύνης.
Σαν πνευματική ικανότητα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη, ώστε ν’ αντιλαμβάνεται εύκολα τις κατευθύνσεις – οδηγίες του Πνεύματος, όμως αυτή η ίδια ευαισθησία είναι η αιτία της μεταβλητότητας που τη χαρακτηρίζει και την κάνει να φαίνεται κανονικός ανεμοδείκτης, όταν τη μια στιγμή με απόλυτη ειλικρίνεια βεβαιώνει την υποταγή και ενότητά της με το Πνεύμα και ύστερα στην πρώτη δοκιμασία, αρνείται ότι είχε οποιαδήποτε επαφή μαζί του ή γνώρισε ποτέ την Πνευματική Συνείδηση, κι όλα αυτά γιατί δεν είναι πάντα βασισμένη στην αγάπη, από την οποία και μόνο μπορεί ν’ αντλήσει διάρκεια και σταθερότητα.
Χωρίς αγάπη, εργάζεται μέσω της διάνοιας, πράγμα που αφήνει την ικανότητα – πίστη έκθετη στους πάσης φύσεως κυματισμούς της διανοητικής επεξεργασίας και στους θυελλώδεις ανέμους των αντιθέσεων της διττής φύσης της διάνοιας, που ξεσηκώνουν τη θάλασσα των αισθήσεων και διαταράσσουν τη σταθερότητα της πίστης, η οποία διέρχεται διάφορα στάδια ανάπτυξης έως ότου αποκατασταθεί πλήρως στην Πνευματική σου Συνείδηση, που μπορεί να περπατά πάνω στα κύματα της μεταβλητότητας των αισθήσεων χωρίς να βυθίζεται, γιατί είναι ο πραγματικός «Κύριος» η Ουσία του Πατέρα Θεού που δεν επηρεάζεται απ’ τους κλυδωνισμούς του νου και τις αντιθέσεις της διττότητας, αλλά επιβάλλει την Κυριαρχία Της με την Αδιάβλητη Τελειότητα της Θείας Κατεύθυνσης.
Είναι αναγκαίο να κατανοήσεις και να γνωρίσεις το χώρο που καταλαμβάνει η ικανότητα της πίστης μέσα στη Συνείδησή σου, να αποδεχθείς πωςδεν είσαι ο πιστά σκεπτόμενος Πέτρος, αλλά η Ελεύθερη από κάθε υλική ανάγκη και επιδίωξη Θέληση του Θείου Νου, η Εγώ Ειμί Παρουσία μέσα στον Εαυτό σου, ο Υπεράνω κάθε σου δυνάμεως Οδηγός, που κατευθύνεις, ταξινομείς και διδάσκεις την ταλαντευόμενη πίστη σου, ώστε σταθεροποιούμενη αυτή ν’ αποτελέσει την κεντρική ικανότητα – δύναμη πάνω στην οποία θα στηριχτούν όλες οι ικανότητές σου, γιατί το ότι ο Πέτρος στέκεται στις Πύλες των Ουρανών σου δεν είναι σχήμα λόγου. Πάντα στέκεται εκεί όταν έχει αναγνωρίσει και ακολουθήσει την Παρουσία της Πνευματικής Συνείδησης και κρατά τα κλειδιά της Βασιλείας των Ουρανών. Ελέγχοντας την είσοδο και την έξοδο όλων των ιδεών σου, έχει τη δυνατότητα να συνδέεται αλλάκαι να ενεργεί πάνω σε πολλά πεδία της Συνείδησης, γι’ αυτό και θα πρέπει συχνά να εξετάζεις και να ελέγχεις τη στάση του απέναντί σου, άσχετα από τις επανειλημμένες του διαβεβαιώσειςγια την ακλόνητη αγάπη του σ’ εσένα.
Η ενεργητική, ένθερμη και ορμέμφυτη φύση του δεν είναι πάντα συνετή, κι αυτό μπορεί να σου δημιουργήσει προβλήματα, αν στέκεσαι αδιάφορος στις δραστηριότητές του και του επιτρέπεις να συντονίζεται με σκέψεις που δεν έχουν υποστεί πρώτα τον απαραίτητο έλεγχο για τη γνησιότητα και καθαρότητά τους. Μια τέτοια στάση θα του δώσει το δικαίωμα να παράγει όλα τα είδη δυσαρμονίας που περιέχουν οι πάσης φύσεως σκέψεις των διαφόρων πεδίων Συνείδησης, που θα τροφοδοτήσει με την ενέργειά του.
Αυτό ίσως συμβεί αρκετές φορές μέχρι η πίστη να σταθεροποιηθεί στην αγάπη της προς τον Εαυτό Θεό και κάθε φορά που θα νιώθει να βυθίζεται στη θάλασσα των αισθήσεων, σταθερό αποτέλεσμα των προσκολλήσεών της, θα φωνάζει «Κύριε σώσον με», για να αντλήσει Ενέργεια αποκατάστασης από τη Θεία Πηγή και ν’ ανυψωθεί από τις φαινομενικά ενάντιες καταστάσεις, τις οποίες η ίδια του η έλλειψη σύνεσης προκαλεί.
Σαν Δάσκαλος, πρέπει να μένεις πάντα πολύ κοντά στον Πέτρο για να ’σαι σίγουρος για την πίστη και την αγάπη του. Δοκίμαζέ τον φέρνοντας την ικανότητα – πίστη σε αντιπαράθεση μεταξύ εσού και υλικών καταστάσεων για να διαβεβαιώνει συχνά την ενότητά της με σένα, γιατί αυτή η ικανότητα έχει την τάση να περιπλανάται και χρειάζεται την αμέριστη προσοχή σου. Μην κάνεις το λάθος και παραδεχτείς πως ο Θείος Νους περιπλανάται.
Η περιπλάνηση είναι τάση της σκεπτόμενης πίστης του Πέτρου. Συνηθίζει να κοιτάζει σε πολλές κατευθύνσεις, γιατί η Πύλη στην οποία στέκεται είναι η είσοδος της Βασιλείας των Ουρανών, αλλά ταυτόχρονα και η είσοδος στον κόσμο των αισθήσεων από την άλλη πλευρά.
Κοιτάζει προς τα μέσα όπως και προς τα έξω, κι ενώ αυτή είναι κατ’ ουσίαν η υπηρεσία που σου προσφέρει, πρέπει να ισορροπήσει και να ταυτισθεί εντελώς με τον Παρόντα Χριστό στο ένδον σου, πριν αποκτήσει τη δυνατότητα να γεμίζει από Θείες Ιδέες, με τις οποίες εσύ ως Δάσκαλος τον τροφοδοτείς.
Πρόσεχέ τον. Παρακολούθα τον ανά πάσα στιγμή. Δίδαξέ τον να διαβεβαιώνει συνεχώς την Αλήθεια και μην εμπιστεύεσαι τις επιβεβαιώσεις του. Ρώτα τον ξανά και ξανά. Ρώτα τον για τρίτη φορά: Αγαπάς με; Θα σου πει «Κύριε, συ τα πάντα γνωρίζεις, γνωρίζεις ότι σ’ αγαπώ», κι αυτό είναι μια συνηθισμένη διαμαρτυρία του.
Η μεταφυσική του σήμερα διδάσκει πως όταν κάποιος αντιλαμβάνεται την Πνευματική Αλήθεια, δεν είναι πλέον απαραίτητο να συγκεντρώνεται, αλλά θα πρέπει ν’ αναμένει τα δείγματα της πίστης του, με άλλα λόγια δεν έχει σημασία αν λ.χ. βιώσεις ή όχι την Ιδέα της Πανταχού Παρουσίας. Αφού ο Θεός είναι Πανταχού Παρών είναι αδιάφορο αν θα ενσωματώσεις ή όχι την Ιδέα αυτή στη Συνείδησή σου.
Αν ήταν έτσι, δεν θα έλεγα το πάλαι ποτέ ως Ιησούς, όταν ο Πέτρος τη στιγμή της υπεραφθονίας της υπακοής του Με διαβεβαίωνε πως θα θυσίαζε και τη ζωή του για χάρη Μου, «Αληθώς σοι λέγω, πριν αλέκτωρ φωνήσει, απαρνήσει Με τρις».
Πρέπει να διδάξεις τον Πέτρο να συγκεντρώνει το δυναμικό του σε Ιδέες Αλήθειας, να μην παρασύρεται από την ορμητική του φύση, αλλά να ’χει διάκριση και σύνεση και να παραμένει προσηλωμένος στο καθήκον του, γιατί μέσω αυτού τρέφεις και στηρίζεις και τις άλλες σου ικανότητες και αν δεν τον ελέγχεις, η ορμητική του φύση και η τάση περιπλάνησης που τον διακρίνει θα ’ναι οι αιτίες να αμφισβητήσει την Κυριαρχία σου και ν’ αρχίσει να εξετάζει και να υπαγορεύει τις κινήσεις των άλλων ικανοτήτων σου. Μη διστάσεις. Επανάφερέ τον σε τάξη: Τι πρός σε; συ ακολούθει μοι (Ιωάν. ΚΑ’, 22).
Γι’ αυτό σου λέω πάλι: Πρόσεχε τον Πέτρο. Στέκεται Θυρωρός στην πύλη των σκέψεων και ασκεί ελεύθερα την εξουσία που του δόθηκε «ό,τι δένει στη γη να ’ναι δεμένο και στους ουρανούς, κι ό,τι λύνει στη γη να ’ναι λυμένο και στους ουρανούς», γι’ αυτό θα πρέπει να επιβλέπεις τις κινήσεις του πολύ στενά.
Είναι ικανός να σε δεσμεύσει αν προσκολληθεί σε γήινα πράγματα και μπορεί να προσπαθήσει ορμώμενος από συναισθηματισμούς να σε αποτρέψει από το έργο σου. Πάλι μη διστάσεις. Φανέρωσε τα κίνητρά του και επανάφερέ τον στη σωστή τοποθέτηση απέναντί σου: «Ύπαγε οπίσω μου, σατανά· σκάνδαλόν μου ει· ότι ου φρονείς τα του Θεού, αλλά τα των ανθρώπων» (Ματθ. ΙΣΤ’, 23).
Η Εγώ Ειμί Παρουσία, την οποία ως Δάσκαλος φέρεις σε εκδήλωση μέσα στον Εαυτό σου, δεν σκέπτεται, δεν μεταβάλλεται στις Αρχές Της και, αν έχεις μάθει να ξεχωρίζεις την Παρουσία σου ως Παρουσία Λόγου και τη διαφορά Της από την ικανότητα της σκεπτόμενης πίστης, τότε μπορείς να την αποτρέπεις και να τη σταματάς από κάθε ενέργεια σκέψης, να παραμένει ακίνητη και να γνωρίζει καθώς στέκεσαι στο Κέντρο του Είναι σου και επιβεβαιώνεις την Υιότητά σου λέγοντας: «Εγώ και ο Πατέρας είμαστε Ένα».
Μην έχεις, λοιπόν, εμπιστοσύνη ούτε στην πίστη σου. Θα σε ρωτά, θα σε τριγυρίζει συνεχώς, θα ταλαντεύεται και θ’ ανορθώνεται, θα διαμαρτύρεται για την ακλόνητη αγάπη της κι ύστερα θα κλαίει πικρά για την άρνησή της. Εξέταζέ την, δοκίμαζέ την και εκπαίδευέ την συνεχώς, γιατί χωρίς αγάπη αληθινή και ακλόνητη δεν μπορεί να σε προάγει, αλλά αντίθετα θα γίνεις δούλος των μεταβολών της και απλός παρατηρητής των κατά καιρούς προσκολλήσεών της, γιατί αν η πίστη σου συνεχίσει να συγκεντρώνει το δυναμικό της πάνω στις περιορισμένες ιδέες της υλικής ζωής, δεν θα μπορέσει ποτέ να γίνει πνευματικά δυνατή ώστε να στηρίξεις πάνω της την «Εκκλησία» σου, το άθροισμα δηλαδή των Θείων Ιδεών της Πνευματικής Συνείδησής σου. Μην κάνεις λοιπόν ό,τι έκανες μέχρι πρότινος, πριν αποφασίσεις να ταυτιστείς μαζί Μου, πριν μπεις μέσα στον Εαυτό σου και κάνεις το πρώτο σου βήμα στο Άπειρο, αναγνωρίζοντας τους πρώτους σου μαθητές, τις ικανότητές σου μέσα στον Εαυτό σου.
Τώρα πια είσαι Δάσκαλος του Εαυτού σου, μαθητή Μου, των δυνάμεών σου, ενώ ταυτόχρονα διδάσκεις εξωτερικά στους αδελφούς σου ό,τι μέσα σου αφομοιώνεις σταδιακά από τις Διδασκαλίες που ήδη σου έχω παραχωρήσει.
Μην πλανάσαι. Μην εθελοτυφλείς. Γνωρίζεις πως δεν μπορείς ν’ αποφύγεις τον προορισμό που εσύ ο ίδιος έχεις προκαθορίσει από τότε που έστω και για μια στιγμή θέλησες να ενωθείς μαζί Μου, γιατί Εγώ αποδέχτηκα την αίτησή σου και σε ώθησα να κινηθείς να Με πλησιάσεις, κι ήταν αυτή η δική σου αίτηση – κίνηση που έθεσε σε λειτουργία το Νόμο της Έλξης και της Τελείωσης που δεν μπορείς να αναιρέσεις.
Σιγά σιγά, μία προς μίαοι ικανότητές σου θ’ αφυπνιστούν, θα σ’ ακολουθήσουν και συ θα τις πειθαρχείς πάντα σύμφωνα με τις Οδηγίες Μου, έως ότου γίνεις Δάσκαλος Τέλειος σε όλα, πρώτα στον Εαυτό σου κι έπειτα στους ανθρώπους, και για να μπορέσεις να το πετύχεις δεν πρέπει να ξεχάσεις ποτέ πως πάντα θα ’σαι μαθητής του Πατέρα. Μαθητής Μου.
