Απέραντη Θεία Τελειότητα των Κόσμων: Επικαλούμαι τη Μελωδία Σου, την Αρμονία Σου, το Φως Σου, να κατακλύσει το χώρο, τις υποστάσεις, τα κύτταρα και τα μόρια όλων των σωμάτων, όλου του «Είναι» κάθε σκηνώματος, που παρευρίσκεται. Να το επεκτείνει στο Άπειρο, να το παλμοδονήσει μέσα στους Απερινόητους Παλμούς της Θείας Δόνησης, που διαχέεται στα πάντα, καλύπτει τα πάντα και τα ενώνει.
Απερινόητε, Σου προσφέρω το «Είναι» μου. Παράλαβέ το μέσα στην Απέραντη Πάλλουσα Μορφή Σου και διασκόρπισέ το μέσα στις υποστάσεις όλων των Αδελφών Ανθρώπων. Ένωσε τις υποστάσεις όλων, σε Μία Υπόσταση, χωρίς διαχωρισμούς, όρια, φραγμούς. Χωρίς σκιές της προσωπικότητας, των ατελειών ή των λαθών. Αλλά σε μία φωταυγή Υπόσταση, Ενότητα, Αγάπη. Και διαπέρασέ μας απ’ τον Παλμό και τη Δόνηση της Μίας Παρουσίας του Αέναου Λόγου, που διαχέεται στους Κόσμους και τροφοδοτεί με την Αέναη Τροφοδοσία Του καθετί.
Θεέ! Σε επικαλούμαι. Ο Άνθρωπος, ο ευρισκόμενος στη γη, επικαλούμαι τον Εαυτό μου. Επικαλούμαι την Ύπαρξή μου, που απεκδύθηκα. Επικαλούμαι την Αρμονία μου, που σκέπασα με τους δυσαρμονικούς αναπαλμούς μου. Επικαλούμαι την Απεραντοσύνη μου, που θέλησα να περιορίσω μέσα σε πλαίσια και την απέκοψα από Εμένα και παρέμεινα αποκομμένο κομμάτι της Ολότητας, να διαγράφω πορείες και τροχιές μέσα στα Σύμπαντα.
Απέραντε Θεέ! Απέραντε, Ακένωτε Εαυτέ! Επικαλούμαι την Ένωσή μας την Ατέρμονη, να με πλημμυρίσει και να εμφανίσει κάθε στοιχείο ιδιοτέλειας, κάθε στοιχείο προσωπικότητας, κάθε στοιχείο διαχωρισμού, διάσπασης, ορίων, ώστε να καταθρυμματισθεί και να μετουσιωθεί, μέσα στον Εαυτό, τον Ένα, στον πραγματικό Εαυτό, Αλήθεια και Φως, που είμαστε Απέραντε, εγώ και Συ, ενωμένοι. Θεέ του Κόσμου, εγώ και Συ, Ενότητα Μία και Αδιαίρετη, Φως, διαγράφουμε τις επιμέρους τροχιές του Αδελφού ανθρώπου και συγκλίνουμε τις επιμέρους μεμονωμένες τροχιές στην τροχιά τη Μία, που διαγράφεται μέσα στους αιώνες Φωτεινή και Διαυγής, την Ατέρμονη, την Αναλλοίωτη, που οδηγεί στον Πατέρα Εκπόρευση, στον Πατέρα Πηγή, στον Πατέρα Δημιουργία.
Εγώ κι Εσύ, χωρίς διαχωρισμούς, σαν έκφραση της Ύπαρξης, σαν έκφραση της Αιώνιας Πάλλουσας Παρουσίας, της Δημιουργικής, που διαχέεται στους Ασύλληπτους Κόσμους, σ’ όσους υπάρχουν και σ’ αυτούς που μέλλουν να δημιουργηθούν. Συγκλίνουμε τις μεμονωμένες και διαχωρισμένες υπάρξεις, τις σκεπασμένες με πλάνη, στη Μία Αστάθμητη Μορφή – Υπόσταση – Αλήθεια, που καλύπτει τα Σύμπαντα, που διαχέει παλμούς Αέναους μέσα στα πάντα.
Ο Ένας Άνθρωπος – Λόγος, ο Ένας Λόγος – Χριστός, ευλογεί τα Σύμπαντα και περιλαμβάνει εντός Του, τις επιμέρους πορείες του Εαυτού Του, τις επιμέρους πορείες της διαχωρισμένης Ενότητας. Αναλαμβάνω εντός Μου τις δυσαρμονίες, που τα επιμέρους τμήματα της Ολότητας, παρανοώντας την Ενιαία κατάσταση της Ασύλληπτης Δημιουργίας, δημιούργησαν. Και μετουσιώνω τις δυσαρμονίες των Συμπάντων, σε αρμονικούς ήχους. Εξισορροπώ τις αντιθέσεις στα Σύμπαντα, που εσύ που παρευρίσκεσαι, υπόστασή Μου, διαχωρισμένη σε σκηνώματα, δημιούργησες.
Σε τροφοδοτώ με τη Ζωή και την Ουσία Μου. Με την Αρμονία εκείνη που δύναται από εντός σου να διαχυθεί για να καλύψει τα πάντα. Για να καλύψει υποστάσεις, που ακόμα δε γνωρίζουν την ενότητά τους. Σε τροφοδοτώ με την Αρμονία εκείνη, που δύναται να διαχυθεί από εντός σου και να εγκολπώσει μέσα στο «Είναι» σου, ψυχές και πνεύματα, για να τα τροφοδοτήσει με την απαραίτητη ώθηση της αρχής της πορείας, της αρχής της συνειδητότητας, ώστε οι πάντες να καταστούν εκπαιδευόμενοι Άνθρωποι – Λόγοι, πορευόμενοι στο δρόμο της επιστροφής και της Αγάπης.
Παραλαμβάνω εντός της Άπειρης Υπόστασης Άνθρωπος – Λόγος – Χριστός, τις ατέλειες και τα λάθη, τις δυσαρμονίες, τις εσφαλμένες σκέψεις, κινήσεις, ενέργειες. Παραλαμβάνω όλα εκείνα τα σημεία που ακόμα καλύπτονται από τη σκιά του ανθρώπου – πλάνη και μετουσιώνω τη σκιά αυτή σε Φως, ώστε τα σκιερά σημεία να φωτιστούν από τη φωτεινότητα της Αγάπης και του Φωτός και τα σημεία, όπου ακόμα αναβλύζει η δυσαρμονία, να καταστούν Πηγές Ελέους, Πηγές Προσφοράς, Πηγές Τελειότητας.
Αγαπημένε Άνθρωπε, Αγαπημένε Εαυτέ του Άχωρου και του Άχρονου, του Απέραντου και του Απερινόητου κάτοικε. Διανοίγω τους κρουνούς της Χάρης, μέσα στο νου σου, μέσα στην καρδιά σου, μέσα στην υπόστασή σου και στα σώματά σου. Εμφανίζω εντός σου περιορισμούς, που λειτουργούν σαν σειρά αλυσιδωτή και σε εμποδίζουν να εκδηλώσεις την Τελειότητά σου. Στρέφω την προσοχή σου στο κέντρο των περιορισμών σου, όπου βρίσκομαι και συγκεντρώνω τις δυνάμεις σου, στην απελευθέρωση της Θείας Απερινόητης Υπόστασης Ροής, που κατοικεί εντός σου και σε διαπερά ολόκληρο.
Διευρύνω το νου σου, για να κατανοήσεις ότι πολλές φορές οι διευρύνσεις, που εσύ πιστεύεις ότι πραγματοποιείς, είναι περιορισμοί σε άλλα πεδία και σε άλλα στάδια, που δεν μπορείς να συνειδητοποιήσεις και επομένως αρνείσαι να καταρρίψεις.
Ενεργώ εντός σου και συνδέω άμεσα Εμέ με ολόκληρη την υπόστασή σου, συνδέω άμεσα τις λειτουργίες του νου σου και τις λειτουργίες της καρδιάς σου. Τις λειτουργίες, δηλαδή, ολόκληρης της υπόστασής σου μέσα στην ύλη, με την Άπειρη Υπόστασή Μου, ώστε οποιεσδήποτε εκφάνσεις σου, απ’ όπου κι αν προέρχονται, είτε νοητικές, είτε από το χώρο του συναισθήματος, να δέχονται άμεσα τη Θεία Επιχορήγηση, τη Θεία Διάκριση, τη Θεία Επιλογή και να κατανέμονται και να ταξινομούνται ανάλογα, μέσα στο «Είναι» σου, ώστε να πραγματοποιείς σταδιακά στα αντίθετα στοιχεία σου Αρμονία και να Με απελευθερώνεις από τα δεσμά με τα οποία Με έχεις δέσει και Με έχεις καθηλώσει μέσα στο «Είναι» σου.
Εαυτέ μου, Άνθρωπε, παλμοδονώ την υπόστασή σου και ενώνομαι μαζί σου, ώστε να είσαι συμμέτοχος ενεργός, στην τέλεση αυτής της Μυσταγωγίας, του Μυστηρίου της Δημιουργίας που διαχέει Ζωή, Κίνηση Ενεργητικότητα και Δημιουργικότητα στα πάντα. Ζωοποιεί υποστάσεις και διασκορπίζει παλμούς και δονήσεις Ανάστασης, μέσα στα κύτταρα των υποστάσεων, μα και στα μόρια κάθε αντικειμένου ολόκληρης της Δημιουργίας.
Ανυψώνω το «Είναι» Μας, στις βαθμίδες της Τέλειας Εκδήλωσης του Λόγου. Στις βαθμίδες, όπου η ανακύκλωση της Ροής της Αέναης, είναι Αδιάφθορη και συνεχής και μέσα απ’ αυτή την ανακύκλωση, σε τροφοδοτώ Αέναα, σε τροφοδοτώ Αναλλοίωτα και Ευλογώ δι’ εσού τα Σύμπαντα και δι’ Εμού εσέ, ως Μία Μονάδα Αναλλοίωτη, Αδιάφθορη. Σε διαπερώ με το Πυρ της Θεότητας, για να σε καταστήσω αδιάφθορο στο Πυρ, ικανό να λαμβάνεις εντός σου Θεία Ενέργεια ασύλληπτης μορφής και να τη μεταφέρεις δυνάμενος να τη μετασχηματίζεις στους κραδασμούς των σωμάτων, στα οποία απευθύνεις την ενέργεια, μα και δυνάμενος να μετασχηματίζεις μέσω αυτής της ενέργειας κραδασμούς άλλων υλικών σωμάτων, σε ανώτερες ποιότητες.
Ανοίγω μπροστά σου νέους δρόμους Φωτός και Τελειότητας, με σκοπό η εκδήλωσή σου να αναχθεί σε υψηλότερα σημεία, με εμφανή δείγματα της Θείας Χάρης και του Θείου Φωτός.
Εμβαπτίζω εντός Μου και εντός σου, διότι λειτουργούμε ως Μονάδα, κάθε τμήμα της υπόστασης Άνθρωπος, που βρίσκεται στην πλάνη. Κάθε τμήμα που βρίσκεται σε παρεκκλίσεις έντονες και διαγράφει φαινομενική πορεία απομάκρυνσης από το Θείο Φως και τη Θεία Τελειότητα.
Μετουσιώνω τα φαινόμενα, ώστε να φανερωθεί η Αλήθεια, μέσα από εμφανείς εκδηλώσεις. Μετουσιώνω τα πέπλα, που σκεπάζουν τις πλανημένες υποστάσεις, σε διαυγείς φωτεινούς κρυστάλλους, που θα επιτρέψουν να εισχωρήσει η καθαρότητα του Φωτός, η καθαρότητα της Αλήθειας.
Εντείνω εντός σου το αίσθημα της ευθύνης, που φέρεις ως φορέας Χάρης και ως φορέας Φωτός και ενεργοποιώ τη συνειδητότητα και την επίγνωση, σε μεγαλύτερο σημείο.
Σου εφιστώ την προσοχή στον παράγοντα κρίση – κατάκριση – διάκριση και θέτω εντός σου έντονα τις καταστάσεις αυτές, για να μπορέσεις να τις διασαφηνίσεις και να τις κατανοήσεις στο Απόλυτο.
Σου αποκαλύπτω, ότι η κρίση σου προς ανθρώπους αδελφούς σου, προς τον Εαυτό σου δηλαδή, διανοίγει κύκλους περιορισμών. Και ενώ μπορεί να αγωνίζεσαι για την καταθρυμμάτιση των κατεστημένων, λανθασμένες και δυσαρμονικές εκδηλώσεις, που κρίνουν και κατακρίνουν, εμφανίζουν περιορισμούς. Διότι κρίση και κατάκριση Αδελφού Ανθρώπου, σημαίνει μη κατανόηση ενότητας και αποκοπή συνειδητή της υπόστασής σου, από την Ολότητα – Ενότητα – Άνθρωπος, ξεχωριστή θέση, ύψωμα προσωπικότητας και γενικά διαχωρισμό, που δεν επιτρέπει τη διεργασία της συνταύτισής Μου μαζί σου, αλλά θέτει φραγμούς σ’ αυτό.
Γι’ αυτό συνδέω την υπόστασή σου άμεσα με τις καταστάσεις αυτές, ώστε κατανοώντας το μέγεθος της δυσαρμονίας που προκαλείς κατ’ αυτό τον τρόπο, να μεταβληθείς και να μετουσιωθείς.
Καλώ Ενώπιον Μου κάθε υπόσταση ξεχωριστά, και την ενδύω με τον χιτώνα της Αλήθειας και της Αγάπης Μου.
Ενεργοποιώ όλους τους μηχανισμούς Αγάπης εντός σου, Άνθρωπε. Σε κάθε κύτταρο του σκηνώματος σου, σε κάθε πόρο της υπόστασής σου, θέτω Κέντρα παραγωγής Αγάπης και τα θέτω σε ενέργεια από τη στιγμή αυτή, επιτρέποντας σ’ εσέ να τα εκδηλώσεις, συνειδητοποιώντας και επιλέγοντας τις σωστές κινήσεις εκδήλωσης Αγάπης και Προσφοράς.
Καλώ Ενώπιον Μου το πνεύμα του αδελφού Σάββα. Ευλογώ το δεξί του χέρι και το αποκαθαίρω από κάθε δυσαρμονική ενέργεια που το περιβάλλει. Απαλλάσσω το χέρι αυτό από πόνους που έφερε, ως επιπτώσεις λανθασμένων εκδηλώσεων και ως δείγμα Χάρης, Ευλογίας και Προσφοράς εκ της Ατέρμονης Θεότητας. Σφραγίζω αυτό με το Σταυρό της Θυσίας Μου. Απεκδύω την υπόστασή του από τα ενδύματα που φέρει και τον ενδύω με λευκό ένδυμα μαθητού της Θείας Διδαχής, της Θείας Αγάπης, του Θείου Φωτός. Θέτω στο ένδυμά του, στο στήθος, ένα Σταυρό, φέροντα την επιγραφή Λόγος – Χριστός και παραδίδω την υπόστασή του σε πνεύματα κατάλληλα να τον εκπαιδεύσουν, βρισκόμενα στους πνευματικούς χώρους. Αγιάζω το «Είναι» του με το Θείο Αγίασμα, το Υπερουράνιο και απονέμω σ’ αυτόν το αυτό όνομα που έφερε και στην ύλη. Αναβιβάζω την υπόστασή του βαθμίδες δύο, για να μπορέσει να εισχωρήσει σε πεδία φωτεινά, όπου θ’ αντλήσει την απαραίτητη τροφοδοσία, για να κατεργασθεί η υπόστασή του Θεία Μηνύματα και να τα εγκολπώσει.
Σφραγίζω τις ενέργειες αυτές, τις τελεσθείσες στους πνευματικούς χώρους, με τη Δεξιά Μου, η οποία είναι η Δεξιά του Πατρός και η δεξιά σου, Άνθρωπε. Και επιχέω τη Χάρη και την Ευλογία της Αέναης Υπόστασης του Λόγου, ως δείγμα και ως επισφράγισμα της πραγματοποίησης των ενεργειών αυτών.
Ευλογώ πάντας, με την Απερινόητη Αγάπη και το Φως.
Λαμβάνω το τεμάχιο του άρτου και το μετουσιώνω σε υποστάσεις όλων όσων παρευρίσκονται και όσων συμμετέχουν στο Έργο της Νέας Εποχής. Όσων βρίσκονται σε λάθος ή σε δυσαρμονική κατάσταση και ενώνω τις υποστάσεις όλων σε Μία υπόσταση. Το τεμάχιο του άρτου τούτου, είναι το σώμα σου, Άνθρωπε, ενωμένο και όχι διαχωρισμένο. Ευλογώ το τεμάχιο αυτό και το μετουσιώνω σε σώμα Λόγου – Χριστού σε σώμα Ανάστασης και Ζωής.
Το εμβαπτίζω εντός του Ποτηρίου της Ζωής και μετουσιώνω το περιεχόμενο του Ποτηρίου, τον οίνο που υπάρχει εντός αυτού, σε Αίμα Λόγου – Χριστού, σε Θεία Απερινόητη Ενέργεια, Παλλόμενη στους Κόσμους.
Εμβαπτίζω, Άνθρωπε, εσένα και Εμένα, ως Μία Ουσία, εντός του «Είναι» Μου. Αφομοιώνω εσέ, εντός Μου και αφομοιώνομαι εντός σου, σαν Αδιάσπαστη Ενότητα και επισφραγίζω διά της Μυσταγωγίας αυτής, τη δυνατότητά σου να εκδηλωθείς ως Λόγος – Χριστός ή Θεοτόκος Μαρία και να καλύψεις διά της Απειρότητας της Αγάπης σου τα Σύμπαντα.
Θέτω σφραγίδα δι’ αυτού του Μυστηρίου, σ’ όλους όσους θέλουν να λάβουν μέρος σ’ αυτό, όπως καταδείξουν στη γήινη διαδρομή την οποία τώρα ακολουθούν, Εμέ εναγκαλισμένο απόλυτα με την υπόστασή τους, εκδηλούμενο Τέλεια από εντός τους, ως η Μία Φανέρωση του Λόγου, ως η Μία Εκπροσώπηση του Άμορφου και Μορφοποιημένου, Απερινόητου και Ασύλληπτου Πανταχού Παρόντος Θεού.
