Δάσκαλος Ι. Κατσικάδη
Ο ανθρώπινος νους είναι το όργανο εκείνο, το οποίο συλλαμβάνει ιδέες εκ του απολύτου μέσα από υψίσυχνους κυματισμούς και διοχετεύει αυτές τις ιδέες στον ανθρώπινο οργανισμό και τον τροφοδοτεί με ενέργεια.
Είναι ήδη γνωστό ότι ο εγκέφαλος του ανθρώπου αποτελείται από κύτταρα, που μόνον μέρος αυτών είναι ενεργοποιημένο. Οι δυνατότητές του οριοθετήθηκαν μέσα σε πλαίσια περιοριστικά λόγω των λανθασμένων επιλογών του, λόγω του εγκλωβισμού του στην ύλη και στις δεσμεύσεις που η ύλη επιφέρει.
Στην ανά τους αιώνες προσπάθεια του να επικρατήσει της ύλης και να αποδεσμευτεί από αυτή, ξέχασε το λόγο της αναγκαιότητας της ύπαρξής της και ενεπλάκη με πάθος στο κυνήγι της δόξας και του εξουσιασμού των αδυνάτων, και ενεργοποιήθηκαν από εντός του καταστάσεις αρνητικές προς όλη του την ύπαρξη, όπως η πλεονεξία, η κτητικότητα, η εξουσιαστικότητα, η ματαιοδοξία και άλλες παρόμοιες, που σκοπό έχουν να δεσμεύσουν το ανθρώπινο πνεύμα σε μια ζωή στείρα, χωρίς διάθεση προσφοράς, χωρίς έλεος, όχι μόνο προς τον κάθε εαυτό άνθρωπο, αλλά και προς τον ίδιο του τον εαυτό.
Αρνούμενος ο άνθρωπος την ομοουσιότητα και ενότητα που υπάρχει μέσα σε κάθε τμήμα του, επιδεικνύει τα γήινα υψηλά επιτεύγματα, που είναι ικανός να επιτελέσει ωθώντας επίμονα και ανελέητα τον εαυτό του σε μια ζωή, που του υπαγορεύει συνεχή στέρηση χαράς, αγάπης και προσφοράς και του επιβάλλει την αναζήτηση νέων ιδεών πλάνης και αναλήθειας, ιδεών που αποσκοπούν σε νέο εγκλωβισμό στα κατεστημένα.
Και έτσι αντικρύζεις, άνθρωπε, καθημερινά το φαινόμενο να διακρίνεσαι στον επαγγελματικό τομέα, αλλά εντούτοις στην ψυχή σου υπάρχει η αναζήτηση, η θλίψη, ο πόνος, ο φόβος …
Μήπως, αγαπημένε Μου, δεν κατανόησες ακόμη πλήρως το σκοπό της ύπαρξής σου στο χωρόχρονο της γης; Διότι εάν είχες κατανοήσει, δε θα βρισκόσουν σήμερα μόνος, δυστυχής, άρρωστος να κατοικείς σε ένα πλανήτη, που με τις λανθασμένες επιλογές σου παραβίασες την ισορροπία και αρμονία του σε τέτοιο σημείο, που να υπάρχει κίνδυνος πλέον να εξαλειφθεί κάθε ζωντανός οργανισμός πάνω σ’ αυτόν.
Παρόλες τις εφευρέσεις και ανακαλύψεις σου, παρόλα τα τεχνολογικά σου επιτεύγματα, μην έχοντας σωστά αξιολογήσει το καθετί, κατάφερες με τις λανθασμένες επιλογές σου, να μειώσεις το μέσο όρο ζωής και παραμονής σου πάνω στον πλανήτη αυτό, αφού αντικρύζεις παντού γύρω σου καθημερινά το φαινόμενο του πρόωρου θανάτου προερχόμενου από ατυχήματα, χρήση χημικών ουσιών, κατάχρηση και διαστροφή σεξουαλικών σχέσεων, ΑΙΘ8, καρκίνο, εγκεφαλικά επεισόδια και εμφράγματα.
Μέχρι σήμερα κατέβαινες στη γη με βασικό σου στόχο να διαιωνίσεις το είδος σου, δημιουργώντας οικογένεια, ζώντας και πεθαίνοντας.
Σήμερα όμως, στη Δευτέρα Μου Παρουσία δεν σε καλύπτει πλέον μία τέτοια λειτουργία, παρόλο που την τελείς, επειδή είναι περασμένη ως κατεστημένο μέσα σου ανά τους αιώνες, δηλαδή η λειτουργία της διαιώνισης του είδους.
“… Και εποίησεν ο Θεός τον άνθρωπον, κατ’ εικόνα Θεού εποίησεν αυτόν, άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς: και ευλόγησεν αυτούς ο Θεός, λέγων: αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και πληρώσατε την γην και κατακυριεύσατε αυτής …” (Γένεση 27-28).
Έτσι και έκανες νομοτελειακά. Διότι την εντολή αυτή έλαβες από τον Άπειρο Πατρικό Νου, Δημιουργό και Κύριο των συμπάντων κόσμων.
Στις δύο αυτές παραγράφους όμως, εκτός από τη διαιώνιση του είδους, καταγράφεται και η ομοουσιότητα του Θεού με τον άνθρωπο, και μάλιστα πρωταρχικά.
Μήπως, λοιπόν, ήρθε η ώρα να θέσεις σαν στόχο σου πρωταρχικό την κατάδειξη της ομοουσιότητάς σου αυτής, μιμούμενος το θείο πρότυπο που πριν 2.000 χρόνια σου παρέδωσα; Μήπως πρέπει να αναθεωρήσεις τα πιστεύω σου περί ζωής και θανάτου και να καταδείξεις έμπρακτα τη δυνατότητα αυτή του ανθρώπου, να καταστεί Κύριος και δημιουργός του πλανήτη γη, ζώντας πάνω στη γη μια ζωή τέλεια εναρμονισμένη με τη Θεία Νομοτέλεια, προσφέροντας στον εαυτό σου τη δυνατότητα να γεννάς και να αναγεννάς Ζωή και Φως, ασκώντας το θείο σου δικαίωμα της ένωσης και ταύτισής σου με τον Πατέρα Δημιουργό;
Μην πλανάσαι, αγαπημένε, πιστεύοντας ότι είναι αδύνατο για σένα να λειτουργήσεις έτσι, γιατί γνωρίζεις καλά ότι σου κατέδειξα τη λειτουργία αυτή, όταν πήρα ανθρώπου μορφή, Εγώ ο απαρχής Τέλειος, Εγώ ο ‘Αχωρος και Άχρονος, ο Λόγος ο άπειρος Δημιουργός σου και έζησα στη γη ως είχα προαναγγείλλει, φέρων το όνομα Ιησούς ο Χριστός, Μαρία η Θεοτόκος.
Αλλά εσύ άνθρωπε, και συγκεκριμένα αναφέρομαι σε ιερείς και θεολόγους, που αναγνώρισες το θείο πρότυπο και πίστεψες σ’ αυτό, θεώρησες μέσα στον περιορισμένο νου σου, ακατόρθωτη και απρόσιτη για σένα τη Χριστοζωή που σου κατέδειξα και προτίμησες να συνεχίσεις να λειτουργείς σύμφωνα με το νόμο της ανταπόδοσης, χωρίς να κάνεις ούτε μία προσπάθεια να τηρήσεις τα όσα σου άφησα, από τον ενεργό βίο Μου στη γη ως παρακαταθήκη.
Πήρες τα όσα σε δίδαξα και έφτιαξες τη νέα θρησκεία σου, που αποκάλεσες Χριστιανισμό τιμώντας Εμένα τον Ιδρυτή της, και έβαλες σαν σκοπό της ζωής σου να εξαπλώσεις αυτόν στα πέρατα της γης, διαφωτίζοντας τον άνθρωπο και βαπτίζοντάς τον στο όνομά Μου.
Δίδαξες τη νέα θρησκεία, έκτισες υπέρλαμπρους ναούς και τοποθέτησες την εικόνα Μου εντός τους, καθώς και εικόνες Αγίων Μαρτύρων, που δόξασαν και τίμησαν με τη θυσία τους Εμένα, αλλά κατέδειξες το Λόγο Μου; Σε ρωτώ άνθρωπε. Όλα όσα σου παρέδωσα σφραγίζοντάς τα με το αίμα Μου, τα κατέδειξες στην πράξη, ή παρέμεινες μόνον στον τύπο μιας θρησκείας που διαχώρισε τον άνθρωπο και τον εγκλώβισε σε νέα δογματικά κατεστημένα και σταδιακά τον οδήγησε στην απομόνωση, στην εξαθλίωση, στη συντριβή, στο διαχωρισμό από τον Πατέρα θεό και τον άνθρωπο εαυτό, τον άνθρωπο, για τον οποίο Εγώ κατήλθα στη γη, τον άνθρωπο που ελέησα με την απειρότητα του Ελέους Μου, που υπηρέτησα, για τον οποίον θυσιάστηκα; Για ποιον πίστεψες ότι προορίστηκε αυτή Μου η Θυσία; Για μερικούς ιερωμένους που φέρουν χρίσμα ή για την ολότητα του ανθρώπου;
Γιατί άνθρωπε περιόρισες την άπειρη διδασκαλία Μου στα δικά σου μέτρα και σταθμά; Τι είπες στο ποίμνιό σου για το “δι’ Εμού εις τον Πατέρα”; Τι είπες για το “ο Πατήρ κι Εγώ έν εσμέν”; Και εάν Εγώ και ο Πατήρ είμαστε ένα, και εσένα κατ’ επανάληψη σε απεκάλεσα αδελφό Μου, ποιος εννοούσα ότι ήταν και ο δικός σου προορισμός; Και όταν είπα στους μαθητές Μου, “αυτά που Εγώ ποιώ και εσείς δύνασθε ποιείν και πλείστα αυτών”, αυτό το νόμο πού τον κρύψατε και γιατί τον σκεπάσατε; Γιατί ωθήσατε τον άνθρωπο να καταδείξει με δουλοπρέπεια την εξωτερική λατρεία του Χριστιανισμού και οδηγήσατε αυτόν στην απομόνωση, τη ντροπή, το φόβο, την ενοχή; Γιατί τον οδηγήσατε με το παράδειγμά σας στην απόκτηση της ύλης μόνον και στην απώλεια της ψυχής αυτού;
Ποιον αμαρτωλό αγκαλιάσατε όπως Εγώ αγκάλιασα; Ποια πόρνη οδηγήσατε στη μετάνοια με τη γλυκύτητα και την κατανόησή σας χωρίς να της δημιουργήσετε ενοχές; Ποιο ληστή οδηγήσατε πλησίον Μου; Και αν δεν τα πράξατε αυτά για τα απολωλότα, τότε πώς διδάξατε τους εκλεκτούς Μου στην προσπάθειά τους να σας πλησιάσουν, στην προσπάθειά τους μέσα από την έρευνα να βρουν απάντηση στα χιλιάδες ερωτήματά τους; Προς τι το “πίστευε και μη ερεύνα” όταν εγώ ο ένας και μοναδικός ζων Θεός κήρυξα “ερευνάτε τας γραφάς”;
Με την έντονη κρίση και επιτίμηση που εκδηλώσατε εις βάρος του ανθρώπου, με την κατάχρηση των εξουσιών που σας έδωσα, τον οδηγήσατε στην άρνηση της ζωής, στην άρνηση του εαυτού του, στο θάνατο.
Πέρασαν 2.000 χρόνια από τότε που σας παρέδωσα το Θείο Λόγο Μου, και οι καιροί το καλούν, όπως έχει ήδη προαναγγελθεί και το Θέλημα του Πατέρα ορίζει, να κατέλθω εκ νέου στη γη. Αλλά όχι πλέον να σας διδάξω νέες διδαχές και νόμους, αλλά να επεκτείνω και αποκαλύψω παν ό,τι προείρηκα και να μεταφέρω Χάρη και Εξουσία σε όσους ο Πατήρ Μου έστειλε προς Με, σε όλους, όσοι με αναγνώρισαν σαν τον Υιό-Λόγο της Δευτέρας Παρουσίας. Ήλθα για να διδάξω το θείο δικαίωμα της Χριστοποίησης και Θέωσης του ανθρώπου.
Διάσπασε, αγαπημένε Μου, τις δεσμεύσεις και τα κατεστημένα του νου σου. Μετουσίωσε τα καλύμματα της πλάνης και της αναλήθειας, για να μπορέσεις να προχωρήσεις μέσα από την καθημερινότητα στο δρόμο της Αλήθειας, της Ζωής, της Ύπαρξης.
Μιλώ σε εσένα, μαθητή και ακόλουθε, εσένα που επέλεξε ο Πατέρας να συνεργαστείς, να συνοδοιπορήσεις, να συμφάγεις και να συνδιαλαγείς μαζί Μου. Απευθύνομαι σε σένα, επίλεκτε συνεργάτη Μου, και κρούω και αφυπνίζω με τη δόνησή Μου αυτή όλα σου τα κέντρα. Δρώ ιδιαίτερα στη συνείδησή σου για να μπορέσεις να βιώσεις πλέον ολοκληρωμένα τη σκοπιμότητα της ύπαρξής σου πλησίον Μου. Ενεργοποιώ εντός σου τον Δάσκαλο Κριτή, έτσι ώστε ο άμεσος έλεγχος που θα υποστείς, να σε επαναφέρει σε πλήρη ταξινόμηση και μέσα από τη λειτουργία της κάθαρσης και της μετάνοιας και μετουσίωσης, που η υπόστασή σου θα λειτουργήσει συνειδητά πλέον, θα λάβεις την παροχή και το Έλεος, που τόσο απλόχερα σου προσφέρω, για να προχωρήσεις μαζί Μου το δύσκολο δρόμο της επιστροφής.
Μην κάνεις το λάθος, να διαχωριστείς από Εμένα, να ανυπακούσεις στο Θέλημά Μου, γιατί κάτι τέτοιο θα καταδείξει άμεσα στην πράξη, ότι ουσιαστικά δεν Με αναγνωρίζεις, και κατ’ επέκταση αμφισβητείς και τα όσα σε διδάσκω και σε νουθετώ.
Μάθε να λειτουργείς εντός σου σαν Δάσκαλος Καθοδηγητής του είναι σου, για να μπορείς να ταξινομείσαι άμεσα και σχεδόν ανώδυνα, σε κάθε αναφυόμενο κενό σου, έλλειψη, αμέλεια ή ατέλειά σου. Μάθε να ενεργοποιείς τον Δάσκαλο Κριτή μέσα σου, λειτουργία που θα σε βοηθήσει να αναρριχηθείς στα στάδια της Χριστοποίησης με ασύλληπτη ταχύτητα, χωρίς κανένα πρόσκομμα να παρεμβάλλεται στην άνοδο, εξέλιξη και τελείωσή σου.
Μάθε να αποδέχεσαι τον άνθρωπο εαυτό σου, όχι με στάση Κριτή, αλλά ως κρινόμενος εκπαιδευόμενος Λόγος της Δευτέρας Παρουσίας, με όποια κενά και ατέλειες και αν φέρει. Μάθε να του προσφέρεις την ολότητα του εαυτού σου με αγάπη και ανιδιοτέλεια, χωρίς να διαχωρίζεσαι από αυτόν, αλλά αναγνωρίζοντας ότι ακόμα και ένα τμήμα σου αν βρίσκεται διαχωρισμένο στη γη από την ενότητα των πάντων, τόσο καθυστερεί και η δική σου ένωση με τον Πατέρα Θεό. Μάθε να ενώνεις τα πάντα γύρω σου με αγάπη, ισορροπία και αρμονία, ως ο Άπειρος Δημιουργός ένωσε και εναρμόνισε τα πάντα μέσα στην απειρότητα του όλου.
Συνδιαλέξου με πόρνες, χρήστες και εμπόρους ναρκωτικών, ληστές, εγκληματίες, βλάσφημους, άθεους, χωρίς να απομακρύνεις έστω και ένα τμήμα σου από τους κύκλους μαθητείας στους οποίους διδάσκεις, ακολουθώντας το δικό Μου παράδειγμα. Αγκάλιασε κάθε ψυχή που αναζητά Φως και Αγάπη και Έλεος, και μην την απομακρύνεις, όσο ρακένδυτος και αν είναι ο χιτώνας που φέρει, γιατί θα εκπέσεις άμεσα της Χριστικής Χάριτος με την οποία σε ενέδυσα.
Αλλά μη συμφάγεις ή συνδιαλαγείς ποτέ με επιφανείς Επισκόπους ή Αρχιερείς της Εκκλησίας σου, μήποτε θεωρηθείς ότι αγνόησες τα θεία Μου ρήματα “μη ρίπτετε τους μαργαρίτας εις τους πόδας των χοίρων”.
Σε εντέλλω, αγαπημένε σύνθεε και συνεργάτη Μου, μήποτε διαπραγματευτείς τα Θεία δικαιώματα και Εξουσίες που σου μετέφερα μετά του Κλήρου, διότι τότε θα σε καταστήσω υπόλογο στην Κρίση που θα διεξάγω στη Δευτέρα Μου Παρουσία, θέτοντας την Κρίση Μου εν μέσω ναών και εκκλησιών, έμπροσθεν κλήρου και λαού, όταν η ώρα της αιμάκτου Θυσίας Μου θα βρίσκεται εγγύς, όταν ο έλεγχος που προορίζομαι να εκδηλώσω, Θα πέσει ως μάχαιρα επάνω στις κεφαλές όλων, όσοι παραποίησαν έστω και μία κεραία από τις Θείες Διδασκαλίες Μου, όλων όσοι παρέλαβαν εξουσία και Χάρη επί του λαού και του κλήρου και οικειοποιήθηκαν αυτή διατηρώντας αυτούς στην ημιμάθεια, στο σκότος, στο διαχωρισμό.
Ήλθε η ώρα, αδελφέ Χριστέ, μιμούμενος Εμέ, τον Δάσκαλο της Δευτέρας Παρουσίας, να τελέσεις τα νέα Μου μυστήρια, να ευλογείς τους αδελφούς σου, χωρίς να αναλογίζεσαι το κόστος, να ελεείς τον εαυτό σου αδελφό άνθρωπο, ανεξαρτήτου φύλου, ηλικίας, τάξης, χρώματος, εθνικότητας, ενεργοποιώντας τη Χάρη σου και διαχέοντας παντού με πίστη, παρρησία και σύνεση, την Ευλογία και την ίαση στις ψυχές και τα σώματα όλων, όσους το Θέλημά Μου 0α αποστείλει πλησίον σου.
Δίδαξε τον άνθρωπο με την αγάπη σου προς Εμέ, τον Διδάσκαλό σου, προς τους εκπαιδευόμενους δασκάλους, προς τους μαθητές και ακολούθους του Έργου. Δίδαξε εμπράκτως καθημερινά, αρχής γενομένης από σήμερα, την αλήθεια, την αγάπη, την ενότητα, έτσι ώστε, όταν έλθει η ώρα της Θυσίας και της Κρίσης και της Αποκάλυψης, να είσαι έτοιμος με όλες σου τις ικανότητες σε πλήρη λειτουργία και εκδήλωση, για να παρουσιάσεις συνειδητά την άρτια συμμετοχή σου στη στελέχωση και παρουσίαση του Έργου Μου, απόλυτα ενωμένος μαζί Μου και μεταξύ σας, παρουσιάζοντας άρτια τον τέλειο ανθρώπινο επενδύτη Μου στον άνθρωπο της γης αποκαλύπτοντάς του την απερινόητη λειτουργία της Θείας Νομοτέλειας.
Μόνο τότε θα είσαι έτοιμος και εν εγρηγόρσει καθώς και ικανός να μεταλλάσσεις άμεσα με μια λέξη ή κίνησή σου καταστάσεις και φαινόμενα που θα συμβαίνουν και θα φανερώνονται στον πλανήτη γη και ιδιαίτερα στη χώρα σου. Μόνον τότε η κάθε σου κίνηση, το κάθε σου βλέμμα θα αναδύει κυματισμούς αγάπης, ίασης και διάχυσης μέσα στα πάντα. Μέχρι τότε θα αναδεικνύεται η Θεότητά σου καθημερινά, όλο και πιο κραταιά, όλο και πιο άρτια εκδηλούμενη, ενισχύοντάς σε με σοφία, σύνεση, πίστη, δύναμη, διάκριση, σθένος, παρρησία και καθαρότητα μέχρι το σημείο εκείνο της πλήρους ένωσης και ταύτισής σου μαζί Μου.
Έως ότου μπορέσεις να καταστείς άξιος μαχητής του θείου δικαιώματος του ανθρώπου, δηλαδή της Χριστοποίησης και Θέωσής του, οπλίσου με όλα εκείνα τα απαραίτητα εφόδια που σου χρειάζονται για να καταστείς άξιος να οδεύσεις στη στενωπό των θλίψεων, στην οδό της μετανοίας και μετάλλαξης.
Οπλίσου με Αγάπη, διάθεση αυτοκριτικής, υπευθυνότητα, ωριμότητα, αλληλεγγύη, συναδελφοσύνη, ταπεινοφροσύνη, μεγαθυμία. Οπλίσου με το Φως Μου, δηλαδή γίνε Φως, για να δύνασαι σαν Φως να εισέρχεσαι μέσα σε κάθε χώρο, τόπο, κατάσταση, συμβάν, άνθρωπο, χωρίς να αλλοιούσαι ουδόλως ή να ελαττούσαι στο ελάχιστο, χωρίς να έχεις χρεία πλέον καμμιάς ανθρώπινης αναγνώρισης ή εκτίμησης ή σεβασμού, χωρίς να δύναται τίποτα να σε μειώσει, να σε περιορίσει ή να σε απειλήσει, αφού πλέον δεν θα είσαι εκ του κόσμου τούτου, αλλά εκ της Εμής απειρότητας.
Στην εισαγωγή της διδασκαλίας που σου παραδίδω, αναφέρθηκα στις άπειρες δυνατότητες του νου σου, οι οποίες παραμένουν έως σήμερα άγνωστες και ανενεργείς, μέσα από την εμμονή του ανθρώπου της γης, να δρα στη διττότητα με τη λειτουργία της πτώσης, επιφέροντάς του ψυχοσωματικές διαταραχές τέτοιας μορφής και ισχύος, που να του δημιουργεί πλήρη διαχωρισμό του Θείου και του ανθρώπινου εαυτού του, ήτοι της προσωπικότητας από τη Θεία ουσία.
Λόγω της αυξημένης υλιστικότητας της εποχής, της χαμηλής συχνότητας ή ανύπαρκτης σε δόνηση ιδεών, λόγω της υπερλειτουργίας των κατωτέρων κέντρων σου και κυρίως του γενετήσιου, παρατηρείται το φαινόμενο της σύγχυσης, διαταραχής και ανισορροπίας του νου σου. Διότι αρκέστηκες να λειτουργείς μέσα από κατευθυντήριες γραμμές κοινωνικών συστημάτων, που αποσκοπούν στον εγκλωβισμό της ανθρώπινης ύπαρξης και στέρηση της ελευθερίας της, ενώ παράλληλα την ωθούν στη μέριμνα για αυτοσυντήρηση και αυτοπροβολή, δημιουργώντας της ερείσματα για απόκτηση υλικών αγαθών, εξαντλώντας όλα της τα αποθέματα ενεργειακού δυναμικού με τα οποία Εγώ σε τροφοδότησα και τροφοδοτώ αέναα.
Τα συστήματα αυτά περιόρισαν κάθε ηθική αξία που αναδύεται από εντός σου, αναγκάζοντάς σε να την αρνηθείς, πιέζοντάς την μέσα στα τρίσβαθα του εαυτού σου, δημιουργώντας σου παράλληλα ένα τρόπο σκέψης στηριγμένο επάνω σε άπειρα υλιστικά επιχειρήματα, που σε ωθούν στην αμφισβήτηση της ορθότητας.
Έτσι, συμπιέζεσαι μέσα στη σημερινή κοινωνία, που χαρακτηρίζεται κυρίως από άγχος, παρανόηση, παρανομία, σπατάλη, απάτη, ψέμα, ανευθυνότητα. Με ύψιστο καθοδηγητή σου το χρήμα και την εξουσία επί των αδυνάτων οδηγείσαι στον όλεθρο, στο θάνατο. Εάν δεν το έχεις αντιληφθεί ακόμη σου γνωστοποιώ ότι η ύλη σου, δεν δύναται να λειτουργήσει απομονωμένη από κάθε ψυχοπνευματική σου λειτουργία, κατευθυνόμενη και μόνον από τη λειτουργία του κατώτερου εαυτού σου.
Παρομοίασε τον εαυτό σου με ένα λουλούδι, που το αναγκάζεις να ζήσει χωρίς ήλιο και φως, χωρίς νερό και χώμα και το τοποθετείς με επιμέλεια σε ένα γυάλινο δοχείο, σε ένα χώρο ερμητικά κλεισμένο. Δεν είναι ευνόητο ότι το λουλούδι αυτό θα μαραθεί και θα πεθάνει σταδιακά, άοσμο και άχρωμο, θλιβερό στην όψη, όμως πανομοιότυπο σε σχήμα και μορφή με εκείνο που δημιούργησε ο Πλάστης και Δημιουργός Πατέρας Θεός;
Έτσι δεν μοιάζεις και εσύ, αγαπημένε αδελφέ άνθρωπε, εν τη εξελίξει σου σαν ένας άνθρωπος-ρομπότ, ψυχρός, άχρωμος, αγέλαστος, θλιβερό τερατούργημα, αλλά πανομοιότυπο της δικής Μου Εικόνας σε σχήμα και παρουσία που ζει και κινείται σε μια φύση κομμένη, σε περιβάλλον μολυσμένο, σε μια γη άνυδρη μέσα στις τσιμεντουπόλεις που δημιούργησες, άρρωστος, απομονωμένος και αποκομμένος όχι μόνο από το φυσικό σου χώρο, αλλά και από κάθε ανθρώπινη επαφή και σχέση, από κάθε ανθρώπινο άγγιγμα και χάδι.
Όλες οι υψηλές ιδέες και τα πιστεύω σου γκρεμίστηκαν μπροστά στο βωμό της χλιδής και της απληστίας και εργάζεσαι ακατάπαυστα νυχθημερόν επινοώντας τρόπους που θα σου επιφέρουν μεγαλύτερα ‘ έσοδα και οικονομική ανεξαρτησία, για να μπορείς ελεύθερα πλέον να αναρωτηθείς πεθαίνοντας:
– Γιατί όλα αυτά; Προς τι ψυχή μου σε δέσμευσα και σε ενέδυσα με πλάνη, περιορισμούς και κατεστημένα ιδεών; Προς τι αγνόησα την ύπαρξή σου, εαυτέ μου αγαπημένε, οδηγώντας σε σε θάνατο από την πρώτη κιόλας ώρα της γέννησής μου στη γη;
Και τι λύτρωση που είναι αλήθεια για σένα ο θάνατος, όταν επιτέλους έρχεται για να σε απαλλάξει από την ανακύκλωση των λανθασμένων επιλογών σου; Με πόση λαχτάρα αφήνεσαι, εγκαταλεί- ποντας επιτέλους ένα σώμα άρρωστο, βαρύ, γεμάτο δεσμεύσεις και πληγές στη γη για να θαφτεί, και συ να βρεις ξανά την ουσία της ύπαρξής σου μεταφερόμενος στο πεδίο των ψυχών, απελευθερωμένος πλέον από τους βαρείς κραδασμούς της γης, που μέχρι σήμερα δεν προσπάθησες να ανάγεις, όπως Εγώ σε ενέτειλα στην Πρώτη Μου Παρουσία στη γη, με το “μιμητές μου γίγνεσθε”, για να οδηγηθείς στην αιώνια Ζωή, στην Αλήθεια, για να συμμετέχεις και εόύ στο Θείο σου Δικαίωμα, τη Χριστοποίηση και Θέωσή σου.
Και έρχομαι εκ νέου αγαπημένε Μου, και σε βρίσκω πολύ πιο εγκλωβισμένο και πλανημένο, πολύ πιο αμαρτωλό και προδωμένο από τον Ιδιο σου τον εαυτό, από ό,τι σε βρήκα 2.000 χρόνια πριν. Και έρχομαι και κρούω τη θύρα της ψυχής σου, και συ στέκεις εκεί, πέτρινος, ψυχρός, και μ’ αντικρύζεις χωρίς να με κοιτάς, με πλησιάζεις χωρίς να με αισθάνεσαι, μ’ όλες σου τις αισθήσεις νεκρές, με αυξημένη μόνο την καχυποψία και με ρωτάς με αδιαφορία:
– Ποιος είσαι άνθρωπε; Δεν σε γνωρίζω. Τι θέλεις από εμένα; Μήπως είσαι αιρετικός ή πλάνος και ήλθες να με πλανέψεις, οδηγώντας με μέσα στους δύσβατους δρόμους της αυταπάρνησης και της αυτοθυσίας; Ποιος σου είπε ότι θάθελα να γίνω Χριστός πριν ακόμα μπορέσω να νιώσω άνθρωπος; Άρον, άρον…
Αλλά Εγώ τώρα, ήλθα και θα εκδηλωθώ μέσα από πολλά σκηνώματα. Ήλθα και θα σε πλησιάσω, θα σε συντρέξω, θα συμφάγω με εσέ, θα σε θωπεύσω μέσα από κάθε εαυτό Μου αδελφό Χριστό, που θα διασκορπίσω στη γη σου, εσένα Έλληνα.
Ήλθα και παρόλο που εσύ Με αμφισβήτησες και Με αμφισβητείς, θα ευλογηθείς από Εμένα, θα ελεηθείς από Εμένα, θα εισέλθεις σε στάδια μετάνοιας, κάθαρσης και μετουσίωσης, λόγω Εμού, λόγω της Εμής Παρουσίας.
Το Έλεος και η Χάρη Μου θα σε διαποτίσει Έλληνα, μαχητή και εμπνευστή υψηλών ιδεωδών και μεταλλάκτη του κάθε λογής κατεστημένου, Ιωάννη εσύ, Υιέ Μου, και θα οδηγηθείς σύντομα συνειδητά σε πορεία Χριστοποίησης και Θέωσης διδασκόμενος από άρτια καταρτισμένα και επιλεγμένα στελέχη του Έργου Μου.
Ήλθα να σε απαλλάξω από τους περιορισμούς του νου σου, ήλθα για να σε ενώσω με τον Πατρικό νου, για να σε γιατρέψω από τις πληγές σου, για να σε οδηγήσω στο Θείο Εαυτό σου και στην ένωσή σου μαζί Του, για να σε διδάξω εκ νέου να αγαπάς και να ελεείς τον εαυτό σου. Ήλθα για να σου καταδείξω ότι ο Άπειρος Πατέρας Θεός είναι Αγάπη και Έλεος και με το Έλεος αυτό την περίοδο αυτή θα σε περιλούσει, θα σε ενδύσει, για να συμμετέχεις και εσύ στην παλιγγενεσία του Πνεύματος, στην ανόρθωση της ανθρωπότητας και της γης ολόκληρης, οδηγώντας σε στο δρόμο της επιστροφής, στους κόλπους του Πατέρα Θεού.
