Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, είναι ανάγκη να εκφραστώ και μέσα από ένα άλλο σκήνωμα, γυναίκας, για να μπορέσω να σε προσεγγίσω; Γνωρίζεις, ότι ο Λόγος είναι Ένας και Μοναδικός, είτε εκδηλώνεται ως Μαρία Θεοτόκος, είτε εκδηλώνεται ως Ιησούς ο Χριστός. Όμως μέσα στη διττότητά σου, Άνθρωπε, μέσα στην πλάνη των μορφών σου, έχεις ακόμα ανάγκη να προσεγγίζεις τη γυναίκα και τον άνδρα με την ξεχωριστή εκπροσώπηση ως σκήνωμα και να ταυτίζεις τη γυναίκα και τον άνδρα, ως εξωτερικό σκήνωμα, με τη Θηλεία και την Άρρενα Μορφή του Λόγου;
Άνθρωπέ Μου, είσαι κομμάτι του «Είναι» Μου, πάλλουσα Ουσία της Αγάπης και του Φωτός Μου. Εντός σου περικλείεται η Ζωογόνος Πνοή Μου, η Ατέρμονη Δύναμη της Ουσίας του Λόγου, η Αγάπη των Συμπάντων, η Αγάπη ολόκληρης της Δημιουργίας, που ανακυκλώνεται και αναπλάθει υποστάσεις, Σύμπαντα. Όμως οι περιορισμοί σου, τα σώματα που φόρεσες γύρω από Εμένα, απ’ την Ουσία Λόγο που υπάρχει εντός σου, εμποδίζουν την κατανόηση αυτής της έννοιας και εμποδίζουν την Ένωσή σου την Άμεση, τη Στιγμιαία, την Άχρονη, με την Ατέρμονη Ουσία σου.
Διοχετεύω την Πνοή Μου μέσα από ένα σκήνωμα, για να σε προσεγγίσω με κραδασμούς και δονήσεις Ανυπέρβλητες, να δονήσω το «Είναι» σου, το υλικό σου σκήνωμα, την καρδιά σου, το νου σου, τη Συνείδησή σου, τα σώματά σου όλα, κάθε κύτταρο και κάθε πόρο σου, με τον κραδασμό της Αναγέννησης, της Αναδημιουργίας, με τον κραδασμό της Απελευθέρωσης και της Ένωσης με τον Έναν και Μοναδικό Λόγο. Δεν υπάρχει σημείο του «Είναι» σου, σημείο του Σύμπαντος ολόκληρου, μέσα στο οποίο να μην υπάρχω, να μη ζω, να μην το διακατέχω. Στα πάντα υπάρχω, στα πάντα διαχέω τους Ανυπέρβλητους κραδασμούς της Καλοσύνης Μου, στα πάντα διαχέω τον Εαυτό Μου, προσφέροντας Αέναη Αγάπη, Συγχώρεση, Παλμούς Αρμονίας, για αποκατάσταση κάθε λάθους, κάθε δυσαρμονίας, κάθε ατέλειας, που τα κομμάτια του Είναι Μου, συλλαμβάνοντας μέρη της Αλήθειας, παρανοώντας την Ολότητά της, δημιούργησαν.
Άνθρωπέ Μου, Αγαπημένε Μου Εαυτέ, Ουσία Αγάπης και Φωτός, καλώ την Αγάπη, καλώ το Φως, καλώ την Απειρότητα της Θείας Ουσίας, που υπάρχει εντός σου, να εξέλθει βίαια και να ανασύρει όλα τα καλύμματα που έχουν εμποδίσει τη Ροή της Ανυπέρβλητης Ουσίας. Καλώ το «Είναι» το Θείο να ανδρωθεί, να εναγκαλισθεί μαζί Μου στην Άχρονη στιγμή, στην Υπερτέλεια, όπου τα πάντα δονούνται στην Τέλεια Ένωση και διαχέουν την Άπειρη Γαλήνη.
Σου προσφέρω την Αγάπη Μου, σαν Αέναη Παρουσία μέσα στο «Είναι» σου. Ευλογώ κάθε μόριο της σκέψης, του νου, κάθε μόριο και κίνηση της Συνείδησης, της καρδιάς και των συναισθημάτων, να εμβαπτισθεί μέσα στην Αγάπη του Λόγου, του Ενός και Μοναδικού, και να αναγεννηθεί Πύρινο και Θείο, αφήνοντας κάθε στοιχείο αναλήθειας, μετουσιώνοντας κάθε στοιχείο πλάνης, μέσα στη Μία Αλήθεια του Φωτός.
Παρευρίσκεσαι, Αγαπημένε Μου, σ’ αυτή τη συγκέντρωση και η συμμετοχή σου δηλώνει, ότι επιθυμείς να προχωρήσεις στην πορεία της επαναστροφής στον Έναν και Μοναδικό Θεό. Στην πορεία της Χριστοποίησής σου και της Ένωσής σου με το Λόγο. Αυτή η πορεία έχει πολλά στάδια, πολλά σκαλοπάτια, τα οποία πρέπει ν’ ανέβεις. Πρέπει να απεκδυθείς ένα προς ένα όλα τα καλύμματα της πλάνης σου, όλους τους περιορισμούς, που τα κατεστημένα των αιώνων έχουν οριοθετήσει μέσα σου και εμποδίζουν την επέκτασή σου μέσα στο Άπειρο.
Οι έννοιες αυτές δεν είναι απλά λόγια που διοχετεύονται σε σένα, για να παραμείνουν στο νου σου ως ιδέες. Από εκεί θα ξεκινήσουν, για να προχωρήσουν στη Συνείδησή σου και να σε οδηγήσουν σε πνευματικά άλματα, που θα σε επιβοηθήσουν να εισχωρήσεις στην εμπειρία της Ενότητας, της Ολότητας, της Αιωνιότητας, του Άχρονου και του Άχωρου και να κατακτήσεις το Άχρονο, να κατακτήσεις το Άχωρο, ενούμενος με τον Έναν και Μοναδικό Λόγο.
Δεν υπάρχουν εμπόδια, δεν υπάρχουν δυσκολίες, δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να σταματήσει τη Ροή της Ανόδου σου. Ο Ένας Λόγος, ο Ένας Θεός, σε καλεί Αέναα, γιατί αποτελείς κομμάτι Ουσίας, κομμάτι Εαυτού, που πρέπει να επιστρέψει. Ο Ανενδεής Θεός καλεί εσένα, για να σου μεταδώσει εσωτερικά την ανάγκη να καλέσεις τον Εαυτό σου, να καλέσεις την Ολότητά σου και να την εκφράσεις μέσα από το φαινομενικά διαχωρισμένο σκήνωμά σου. Δεν υπάρχουν εμπόδια. Μόνο αυτά που εσύ δημιουργείς. Ο δρόμος είναι ανοιχτός, για όποιον πραγματικά επιθυμεί να φανερώσει την υπόστασή του τη Θεία, να κατακλυσθεί απ’ αυτήν, να ρεύσει ως Αγάπη μέσα στα Σύμπαντα.
Η Αγάπη δεν δυσκολεύεται να διαχυθεί στο παν και να συσταλεί στο ελάχιστο. Δεν δυσκολεύεται να πάρει μοριακή και κυτταρική μορφή και κατόπιν ν’ αποτελέσει τα Σύμπαντα. Δεν έχει δυσκολίες ελαστικότητας, προσαρμοστικότητας, διάχυσης μέσα στο χώρο. Γι’ αυτό και η Ουσία σου δεν έχει τέτοιες δυσκολίες. Γι’ αυτό και η υπόστασή σου δεν εμποδίζεται να γίνει ένα με το Δρόμο, που Είμαι Εγώ, ο Λόγος, είτε φανερώνομαι ως Θεοτόκος Μαρία, είτε ως Ιησούς ο Χριστός.
Τα εμπόδια, που εσύ δημιουργείς, πρέπει να καταρρεύσουν. Αυτά τα εμπόδια είναι δυνατά, γιατί αιώνες τα σφυρηλατούσες. Γιατί έχουν μάθει να διατηρούνται μέσα στο χρόνο, πλάθοντας πλάνη πάνω στην πλάνη και εμπόδια πάνω σε εμπόδια. Γιατί οι περιορισμοί σκοπό έχουν να γεννούν άλλους περιορισμούς και να εγκλωβίζουν συνεχώς· και η ελευθερία, καταπατημένη σε κάποια βάθη του «Είναι» σου, αδυνατεί, απ’ τον δικό σου εγκλωβισμό, να ελευθερώσει την Πνοή της τη Ζωογόνο και να σε ανυψώσει στα Σύμπαντα, να σε πυροδοτήσει μέσα στα πάντα σαν φλεγόμενη Υπόσταση, για να συλλέξεις κραδασμούς Αρμονίας και να διαχύσεις όμοιους κραδασμούς, γινόμενος Ένα με την Προσφορά, ο ίδιος Προσφορά.
Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, Ευλογώ το «Είναι» σου, ελευθερώνω την Πνοή της Αγάπης Μου, την Πνοή της Δημιουργίας, που απ’ την Αρχή σου φέρεις μέσα σου. Διοχετεύω τον Εαυτό Μου Ολόκληρο, φλεγόμενο ως Πύρινη Ουσία, μέσα σου και εναγκαλίζομαι όλα σου τα σημεία. Αφυπνίζω την υπόστασή σου σημείο προς σημείο, πόρο προς πόρο και αποθέτω το Θείο φίλημα της Αγάπης, το Θείο φίλημα της Ανάστασης σε κάθε Θείο ιδεώδες, σε κάθε Θείο στοιχείο, που βρίσκεται κοιμισμένο μέσα στο «Είναι» σου. Συνδέω την υπόστασή σου με Εμένα, τον Άπειρο Λόγο, και διαχέω την Προστασία Μου και τη Χάρη Μου μέσα στο νου σου. Συνδέω το νου σου με τον Θείο Άπειρο Νου και χορηγώ ιδέες Πνευματικές και Άπειρες, για να επεκτείνουν τον περιορισμένο χώρο της διάνοιάς σου, σε Άπειρο Χώρο συλλήψεων Αεικίνητων, συλλήψεων Άχρονων. Συνδέω τη συνειδητή σου χώρα, τη Συνείδησή σου, με την Άπειρη Θεία Συνείδηση, για να λαμβάνει παροχές Θείων καταστάσεων και να μετατοπίζεται σε νέα πνευματικά στάδια, διοχετεύοντας προς τα έξω καταστάσεις Ένωσης και Γαλήνης.
Ευλογώ κάθε γυναίκα που παρευρίσκεται στο χώρο αυτό. Διαχέω εντός της την Ύψιστη Ευλογία και τη Χάρη απευθείας από το Λόγο, να φέρει σε εκπροσώπηση τη Θεία Άμορφη Μορφή του Λόγου Μητέρα Θεοτόκος. Να φέρει σε εκπροσώπηση την Αγάπη με όλες της τις μορφές και με όλες της τις εκδηλώσεις, χωρίς κανέναν περιορισμό. Εντάσσω κάθε γυναικείο σκήνωμα, που βρίσκεται στο χώρο αυτό, μέσα στην ανακύκλωση της Ροής της Αγάπης των Κόσμων και συγχρονίζω καρδιά, νου, Συνείδηση, υπόσταση, με τον Παλμό τον Έναν της Ένωσης και της Δημιουργίας. Ευλογώ τα κύτταρα των σκηνωμάτων των παρευρισκομένων γυναικών και καθιστώ αυτά κύτταρα ειδικά, για να τροφοδοτούν με Αγάπη, για να εκπέμπουν Αγάπη, για να έλκουν Αγάπη απ’ την Αέναη ανακύκλωση της Απειρότητας του Λόγου και για να καταστούν ολίγον κατ’ ολίγον Σταθμοί – Πομποί παραγωγής Αγάπης, ικανά να διαστέλλονται και να συστέλλονται μέσα στην Ολότητα Άνθρωπος και να διοχετεύουν κραδασμούς βοήθειας, ηρεμίας, γαλήνης, παροχής Χάρης, σε όποια μέρη του ανθρώπου υπάρχει ανάγκη, στα μέρη του ανθρώπου που φυτοζωούν και περιμένουν τη θωπεία και τη ζεστασιά της Αγάπης για να αναγεννηθούν σε νέες υποστάσεις.
Ευλογώ κάθε σκήνωμα ανδρός που βρίσκεται στο χώρο αυτό κι εναποθέτω εντός του τη Θεία Μου Παροχή Αγάπης και Φωτός, όπως ο μηχανισμός του λειτουργεί εκπέμποντας Αγάπη, εκπέμποντας Θείους κυματισμούς Απειρότητας. Ενώνω και συγχρονίζω κάθε σκήνωμα ανδρός και ψυχοπνευματική υπόσταση με την Άμορφη Θεία Μορφή Ουσία Μου και καταθρυμματίζω όρια και περιορισμούς του νου, που δεν επιτρέπουν την εισχώρησή Μου εντός του. Ευλογώ την Ένωσή Μου με κάθε άνδρα που παρευρίσκεται στο χώρο αυτό, σ’ όλα τα σημεία του «Είναι» του. Ένωση δημιουργική Αγάπης, παραγωγής Ενέργειας, ολοκληρούμενης ανακύκλωσης μέσα στο Λόγο.
Καταρρίπτω το διαχωρισμό «άνδρας – γυναίκα» και επικαλούμαι την Ουσία τη Θεία από το ένδον των σκηνωμάτων των ανδρών και των γυναικών, που παρευρίσκονται, να ενωθεί ως Ολότητα Άνθρωπος και να ανακυκλωθεί μέσα στα σκηνώματα και στις υποστάσεις, χωρίς διαχωρισμούς εξωτερικών μορφών.
Ευλογώ τη συνένωση και συνεργασία του Ανθρώπου Λόγου, ώστε να εκπροσωπηθεί η Τέλεια εκδήλωση του Ενός Λόγου πάνω στη γη, από τη συνεργασία των μεμονωμένων σκηνωμάτων, των φαινομενικά διαχωρισμένων.
Ευλογώ την αρμονική συνύπαρξη ανδρών και γυναικών, την αρμονική ανάπτυξη με την ισορροπία και τη γαλήνη της Ένωσης, που θα ανυψώσει τον άνθρωπο πάνω απ’ τις μορφές και θα οδηγήσει στην πραγματική Ενότητα, που δεν επιδέχεται διαχωριστικές καταστάσεις διττότητας. Ευλογώ, ώστε μέσα απ’ την ύλη, μέσα απ’ τα σκηνώματα των ανθρώπων να φανερωθεί ο Ένας Λόγος, η Μία Ουσία, ο Ένας Θεός, διαχέοντας την Αγάπη, διαχέοντας την Αναγέννηση και την Ανάσταση σε κάθε υπόσταση που έχει χρεία.
Ευλογώ, Άνθρωπέ Μου, τη συνύπαρξή σου πέρα από εξωτερικές μορφές, πέρα από περιορισμούς του νου, από συναισθηματικούς εγκλωβισμούς ή συνειδησιακές καταστάσεις πλάνης. Ευλογώ την αρμονική συνεργασία σου, την εκδήλωση ενότητας σ’ όλα τα επίπεδα, μ’ όλους τους τρόπους.
