Δάσκαλος Ε. Λάμη
Μέσα στα πάντα, όσα αντικρύζει η ματιά σου μα και όσα δεν φτάνει να δει, όσα ως υπαρκτά γνωρίζεις ή έχεις ακουστά την ύπαρξή τους, υπάρχει η τελειότητα και η ομορφιά της αντιστοιχίας όσα άνω και κάτω.
Την τελειότητά Μου εντυπώνω στη διδαχή αυτή άνθρωπε αδελφέ Μου, για να τη λάβεις είτε συνειδητά, είτε όχι, είτε τη δέχεσαι, είτε όχι, για ν’ αναδυθεί η δική σου τελειότητα και να μπορείς πλέον να τη βλέπεις, να τη χωράς μέσα απ’ όλα, όσο δύσκολο κι αν σου φαίνεται αυτό.
Ο Νόμος της αντιστοιχίας είναι συνεπίκουρος του Νόμου της ισορροπίας. Τίποτα από τα άνω δεν είναι μεγαλύτερο ή περισσότερο από τα κάτω “ως εν ουρανώ και επί της γης” είναι γεγραμμένο, γιατί τα πάντα είναι η Πανταχού Παρουσία του Πατέρα.
Κάθε σου βηματισμός στη σκάλα της ανόδου που επιτυγχάνεις είναι ταυτόχρονα και ένας βηματισμός στη σκάλα της καθόδου. Μην τρομάζεις όμως γιατί μία είναι η οδός. Το μεν σκαλί στη σκάλα της ανόδου που ανέρχεσαι εντυπώνεται πύρινο σε όλα τα επίπεδα συνειδητότητάς του ανθρώπου, το δε σκαλί στην καθοδική σκάλα αποσβένεται και μετουσιώνεται σε όλα τα επίπεδα συνειδητότητας του ανθρώπου και έτσι δεν υπάρχει πλέον περίπτωση επιστροφής σε αυτό.
Αν καταλαβαίνεις, λοιπόν, σου δίνω ένα κλειδί, σου αποκαλύπτω μία αλήθεια, που σου την παρέχω, για να την κάνεις συνειδητά προωθητήρα στην άνοδο του τμήματος του ανθρώπου, που είσαι, μα και για την εκδήλωσή σου ως τμήμα του σώματος του Έργου Μου. Γιατί σε εσένα απευθύνομαι προορισμένο εκ του Πατρός τμήμα Μου, που θα διαγράψεις ως έν με Εμένα την τροχιά της Χριστοποίησης και Θέωσης του ανθρώπου, ως πρωτοπόρος της φανέρωσης και κατάδειξης της επιστροφής του ανθρώπου στον Πατέρα – Πηγή της ολότητας του Εαυτού Ανθρώπου.
Μήπως νομίζεις, ότι έτσι εύκολα και απλά θα βιώσεις και θα καταδείξεις αυτή την επιστροφή που σου λέγω; Με λίγες προσευχές, άλλες τόσες ενέργειες και ορισμένα μυστήρια που θα τελέσεις, κι αυτά ελλιπή από το φόβο της άρσης των βαρών του ανθρώπου; Και τότε ποιος ο λόγος να ενσαρκωθώ και να ενσαρκωθείς; Για να μάθουμε στον άνθρωπο μερικές προσευχές και να του ρίξουμε λίγες σταγόνες νάματα στα κλειστά βλέφαρά του; Κι η αντιστοιχία των άνω με τα κάτω;
Αν η Ανάστασή Μου στην Πρώτη Παρουσία Μου δεν έφτασε κανόναν άνθρωπο στη βασιλεία των ουρανών του Πατρός Μου -γιατί ο άνθρωπος έκλεισε τα αυτιά του σ’ ολόκληρη την Αλήθεια Μου και πήρε όσα γι’ αυτόν ήταν καλοδεχούμενα και παρανόησε τον τρόπο και το δρόμο της Θέωσης- πιστεύεις ότι η κατάδειξη κάποιων πραγμάτων τόσο επιφανειακών να τον οδηγήσει τελικά στην απελευθέρωσή του; Σίγουρα όχι. Γιατί ακριβώς ο Νόμος της αντιστοιχίας, ο οποίος πλέον φανερά ενεργοποιείται στη γη και στην ύλη και ο οποίος πρότινος μπήκε σε λειτουργία, σε καλεί να καταδείξεις τη Θεότητα σου, δηλαδή την είσοδό σου στη βασιλεία των ουρανών, εδώ πάνω στη γη. Γιατί βέβαια ένας Θεός είναι και παραμένει Θεός σε όλα τα πεδία της ύπαρξης και της ανυπαρξίας και εκδηλώνει την Τελειότητα, τη Σοφία και την Ουδετερότητά Του, την ανάπλαση και τη δημιουργία και στο υλικό πεδίο μα και παντού.
Μήπως λειτούργησες ή λειτουργείς έτσι κι εσύ, Δάσκαλε πρωτοπόρε; Ή μήπως περιμένεις τη δική Μου Ανάσταση και είσοδο στη βασιλεία των ουρανών του Πατρός, για να λάβεις έτσι κατά χάριν την άδεια και της δικής σου εισόδου σε αυτήν;
Μα εγώ σου είπα “μιμητές μου γίγνεσθε” και “βιασταί θα γίνετε για να εισέλθετε στη βασιλεία των ουρανών”. Και πώς θα γίνουν όλα αυτά, με τη θεωρία; Θα πείσεις δηλαδή τον άνθρωπο για τη Θεότητα σου φέρνοντάς τον στο δικό Μου παράδειγμα να γίνει κοινωνός; Ή έχεις κάτι παρόμοιο για να του παρουσιάσεις;
Και βέβαια θα πιστέψει, αλλά στη Θεότητα του Δασκάλου Ιωάννη. Κι αν εσύ που λες, ότι είσαι Ιωάννης δεν του καταδείξεις στην πράξη τον Ιωάννη, φυσικά δεν θα σε πιστέψει.
Και τι θα κάνεις τότε; Θα συνεχίσεις να αποφεύγεις την Αλήθεια, όπως κάνεις ως σήμερα, που νομίζεις ότι έγινες Χριστός Ιωάννης χρησιμοποιώντας μια μακριά επιχειρηματολογία ή θα καταδείξεις ότι εσύ κι ο Ιωάννης είστε έν και κατ’ επέκταση την ίδια ζωή με Αυτόν βιώνεις και φανερώνεις ακολουθώντας το παράδειγμά του;
Θέλω να σου επιστήσω την προσοχή για τη μέχρι τώρα στάση σου. Ο άνθρωπος έχει χορτάσει από λόγια και επιχειρήματα, από πράξεις όμως διψά. Πάψε να κοροϊδεύεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Σε εσένα απευθύνομαι που νομίζεις ότι τα λέω για τους άλλους κι αποφάσισε να βουτήξεις λίγο το δαχτυλάκι σου στη φωτιά για V αρχίσεις να τη συνηθίζεις λίγο-λίγο, μην έρθει η στιγμή που από Δάσκαλος βρεθείς έκπτωτος μαθητής της ίδιας σου της επιλογής.
Δεν σε κάλεσα για να παίξουμε τους Θεούς, σε κάλεσα για να καταδείξουμε τη Θέωση του ανθρώπου, με σεβασμό προς τον άνθρωπο.
Αποφάσισε, λοιπόν, να γευτείς και να κάψεις κι εσύ στο σώμα σου λίγα από τα βάρη, από την πλάνη και το διαχωρισμό του ανθρώπου βιώνοντάς τα στο κορμί σου να σε διαπερνούν και να σε κομματιάζουν όπως Εμένα, διότι αν δεν τα βιώσεις ο ίδιος επάνω σου τότε ποτέ δεν Θα μπορέσεις να τα προσφέρεις μετουσιωμένα, γιατί αυτή είναι η συνειδητή προσφορά του “Αγαπάτε Αλλήλους”.
Μετουσίωσε την αντίδραση της αδράνειας της ύλης. Μετουσίωσε τον ανείπωτο τρόμο, το φόβο και τις ανασφάλειες της ψυχής. Μετουσίωσε την ατομικότητα της προσωπικότητας. Πρόσφερε στον άνθρωπο την αφυλοποίηση και τη μετάλλαξη της ύλης σε Φως, πρόσφερε τη γαλήνη και την αρμονία, την ισορροπία της ψυχής, πρόσφερε ελευθερία στο πνεύμα του, πρόσφερε την απειρότητα της ουδετερότητας στην ολότητά του. Μόνο αν βιώσεις τις καταστάσεις αυτές και συνειδητά τις μετουσιώσεις, θα μπορέσεις να καταδείξεις στον άνθρωπο την βασιλεία των ουρανών, γιατί θα έχει γίνει η επί της γης βασιλεία των ουρανών σου.
Μα αν δεν αποφασίσεις να κατέβεις από το βάθρο που ανέβηκες και διδάσκεις με στόμφο και δογματισμό όσα έχεις ακούσει, χωρίς να έχεις βιώσει αυτά, γιατί αν τα είχες βιώσει δεν θα βρισκόσουν σε βάθρο, μα θα έθετες τον εαυτό σου υποπόδιο του πλησίον σου, τότε σε διαβεβαιώ πως σύντομα θα βρεθείς έξω από το Έργο Μου, να αναμασάς τους απόηχους των νουθεσιών και των διδαγμάτων Μου.
Την ώρα αυτή στο όνομα του Πατρός Μου αφαιρώ το βάθρο της ανωτερότητας που έστησες κάτω από τα πόδια σου, αφαιρώ κάθε απόηχο που διαπραγματεύεσαι από τις διδαχές Μου, σου αφαιρώ το δικαίωμα να παρουσιάζεις τα βιώματα Μου ως δικά σου, δικαίωμα που ουδέποτε σου έδωσα και σε οδηγώ στην τελική ευθεία της μαθητείας σου στην κατάδειξη διά βιωμάτων της μετουσίωσης της πλάνης και των επιλογών του ανθρώπου.
Σε ευλογώ να έχεις το σθένος της απόφασης της οριστικής και αμετάκλητης, που θα είναι ή για τα διαδοχικά σου βήματα της τελείωσης ή για την αποχώρησή σου από το Έργο Μου. Σου δίνω για άλλη μία φορά την ευκαιρία να καταδείξεις την ειλικρίνεια, την ευθύτητα και τη σωφροσύνη που πρέπει να έχει ένας συνειδητός μαθητής του Λόγου. Μα σου επισημαίνω ότι αν αποφασίσεις να παραμείνεις στο Έργο Μου, από τώρα και στο εξής ο πόνος και η οδύνη 0α σε συντροφεύουν σε κάβε σου βήμα. Και αν δεν έχεις στέρεα θεμέλια μέσα σου, θα συντρίβεις και θα βιώσεις το δεύτερο θάνατό σου.
Γι’ αυτό συνειδητά επέλεξε την πορεία σου και χωρίς φόβο εκδήλωσε την απόφασή σου για να μη χρεωθείς γι’ ανευθυνότητα και πνεύμα αντιλογίας. Μη χρεωθείς με το “ουκ οίδα τον άνθρωπο” και γίνεις ο ίδιος αρνητής του Θείου και Αγίου Πνεύματός Του.
Ευλογώ την ειλικρίνεια, την ευθυκρισία και τη σωφροσύνη εντός σου και αναδύω αυτές και τις συντονίζω με την ποιότητα της Θείας Αγάπης να πάλλονται εντός σου. Σε ευλογώ να καταστείς ο άξιος και ενσυνείδητος μαθητής Μου, ο διάκονος που προσφέρεται και θυσιάζεται για την εξέλιξη της ολότητας του εαυτού του.
Αμήν.
