ΘΕ30| ΚΑΜΙΑ ΓΝΩΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΣΩΣΕΙ, ΑΝ Η ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΙΑ ΑΠΟ ΑΓΑΠΗ

Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, πάν­τα στην έκ­φρασή Μου προς εσένα σε αν­τιμετώπισα σαν κομ­μάτι ενιαίο, αδιά­σπαστο μ’ Εμένα. Σου διέχεα Αγάπη, Φως και δονήσεις τέ­τοιες, που θα ξυπνούσαν μέσα σου κάθε αδρανοποιημένη ποιότητα Ένωσης, Αγάπης, Φωτός, που υπήρ­χε από την καταβολή των αιώνων και δεν είχε ακόμα ενερ­γοποιηθεί.

Αγαπημένε Μου, όταν σε έλουσα για πρώτη φορά με το Άπλετο Φως Μου, την Άπλετη Αγάπη Μου, με τη Δόνηση που μεμιάς σε αναβίβασε σε άλ­λα πεδία και σε τροφοδότησε με Ζωή, ενθουσιάστηκες και ένθερ­μα δήλωσες τη συμ­μετοχή σου μέσα στο Έρ­γο, για το οποίο σου μίλησα, ένθερ­μα δέχτηκες να υπηρετήσεις την κλήση που εγκόλπωσα στην υπόστασή σου, την κλήση της Χριστοποίησης και της Προσφοράς του Χριστοποιημένου «Είναι» σου μέ­σα σε κάθε κομ­μάτι του εαυτού σου. Όμως, όταν άρ­χισε να σου γίνεται γνωστή η θωπεία, όταν με τα αλ­λεπάλ­ληλα κύματα του Φωτός Μου άρ­χισες να νιώθεις ότι μπορείς να τα δέχεσαι προσευχόμενος και να τα έλ­κεις, διέκρινα μέσα σου τη στασιμότητα και την αδράνεια εκείνη, που χαρακτηρίζει όχι τους αγωνιστές της Αλήθειας και του Φωτός, αλ­λά τους πλανημένους οδοιπόρους, που πιστεύ­ουν ότι έφθασαν στον τελικό σκοπό και προορισμό, ενώ ακόμα απέχουν πολύ.

Αγαπημένε Εαυτέ, δεν Είμαι αυστηρή. Θέλω να σε φέρω αν­τιμέτωπο με μία κατάσταση που συμ­βαίνει εν­τός σου, ίσως και χωρίς να τη συνειδητοποιείς, για να σε προφυλά­ξω από μία ακόμα παγίδα της προσωπικότητας της πλάνης και του εγωισμού, που θέλει να σε εξυψώνει σε βάθρα και να σε στολίζει με τίτλους και τιμές. Μπορείς να προχωράς συνέχεια, χωρίς να νοιάζεσαι για εξύψωση; Μπορείς να δίνεσαι μέσα σε κάθε κομ­μάτι του Εαυτού σου, χωρίς να νοιάζεσαι για επιβράβευση ή επιστροφή αυτού που έδω­σες; Μπορείς να διαμοιράζεις άπλετα ό,τι γνώρισες, ό,τι ένιωσες, χωρίς να δεσμεύεσαι ή να περιορίζεσαι από τίπο­τα; Τότε θα είσαι σωστός, τότε θα προχωράς με μόνο γνώμονα την Αλήθεια και την Αγάπη Μου. Τότε πραγ­ματι­κά θα αναδύεσαι σε συνεχώς υψηλότερα επίπεδα, θα διαχέεσαι σε μεγαλύτερες διαστάσεις, καλύπτον­τας με την υπόστασή σου το Άπειρο, αφομοιώνον­τας το Άπειρο μέ­σα σου κι αφομοιούμενος απόλυτα απ’ Αυτό.

Πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι στο Έρ­γο που συμ­με­τέχεις δεν υπάρ­χουν στάσεις ή διαλείμ­ματα, δεν υπάρ­χουν ορισμένες ώρες κατά τις οποίες θα ασχολείσαι μ’ αυτό το Έρ­γο και άλ­λες οι οποίες δεν θα Του ανήκουν. Γιατί το Έρ­γο Μας, Άνθρωπε, είναι Έρ­γο Ζωής και Ανά­στασης ψυχών, είναι Έρ­γο ανοικοδόμησης, μετουσίωσης, Γέν­νησης, Έρ­γο που έρ­χεται να συγκροτήσει οτιδήποτε βρίσκεται έξω από την Αρ­μονία, να το εν­τάξει μέσα στη Δόνηση της Ενότητας και να το καταστήσει Αρ­μονία και Ενότητα. Επομένως, αν είσαι τοποθετημένος απέναν­τί Του με τη θέση του νου της μερικής απασχόλησης, δεν είναι δυνατόν ούτε να Το εκπροσωπήσεις, μα ούτε και να Το εκ­φράσεις. Γιατί δεν ενώνεσαι μαζί Του, δεν μπορείς να συλ­λάβεις την ολοκληρωμένη Του έν­νοια και, μη συλ­λαμ­βάνον­τάς την, δεν μπορείς και να την εκ­δηλώσεις.

Στο Έρ­γο αυτό, Αγαπημένε Μου, διδάχθηκες για την Αγάπη, για την Ενότητα. Έλαβες Χάρη και την εν­τολή, αυ­τή τη Χάρη να τη χρησιμοποιείς, ώστε κάθε κομ­μάτι του Εαυτού Ανθρώπου, που βρίσκεται πάνω στη γη, να λάβει Χάρη και να μπορέσει να εκ­δηλώσει Χριστό. Συν­δέθηκες με το Έρ­γο με τρόπους πολ­λούς, μέσα από τις ομιλίες, τις διδασκαλίες, μέσα από την Ευλογία ή τη βοή­θεια που στο κάθε κομ­μάτι του Εαυτού που βρίσκεται εδώ δόθηκε, και πήρες εν­τός σου την ανάλογη ­εμπειρία, την ανάλογη δόνηση, την ανάλογη ώθηση, για να προχωρήσεις πιο ψη­λά, για να προσφέρεις πιο συνειδητά. Όμως πρέπει να καταλάβεις ότι το Έρ­γο δεν θα σου δίνει μόνο. Το Έρ­γο δεν λειτουρ­γεί ως δότης προς τα μέρη εκείνα του Εαυτού Ανθρώπου που έχουν λάβει την κλήση συμ­μετοχής, λει­τουρ­γεί ως εκπαιδευτής, για να καταστήσει αυτά τα μέρη του Ανθρώπου δότες, πηγές, άμεσα συν­δεδεμένες με τη Μία Πηγή, που είναι ο Λόγος, που Είμαι Εγώ. Το Έρ­γο δεν λειτουρ­γεί με θωπείες ή με καλόβολες καταστάσεις, που θα έρθουν να σε βγάλουν απ’ τα προβλήματα της ύλης, στα οποία ζεις, και κατόπιν, μόλις αυτά ξεπεραστούν, εσύ να συνεχίσεις μια πορεία ανάλογη, για να δημιουρ­γήσεις παρόμοια προβλήματα, που θα σε τρέψουν πάλι σε ανά­γκη παρόμοιας αναζήτησης. Αυτή η κατάσταση εκ­δήλωσης του Έρ­γου, μέσα από φορείς, Το καταβιβάζει στο επί­πεδο εκείνο του κραυγαλέου κράχτη, που επιδεικνύει δυνάμεις Χάριτος μόνο και μόνο για να έλξει ψυχές, υπο­στάσεις, χωρίς να παρέχει ουσιαστική βοήθεια. Το Έρ­γο θα βοηθήσει τις υλικές καταστάσεις ζωής, θα βοηθήσει τα προβλήματα της πλάνης και της ημιμάθειας, αλ­λά μέσα από τη γνώση της εσωτερικής Αλήθειας, μέσα από την πραγ­ματική ταύτιση και ένωση με τον Λόγο Χριστό.

Αγαπημένε Μου, είναι λάθος να συν­δυάζεις τις επιθυ­μίες του νου ή της καρδιάς ή της Συνείδησής σου, που αναφέρον­ται στις υλικές καταστάσεις ζωής, άρ­ρηκτα με το Έρ­γο. Είναι λάθος να περιμένεις η πρώτη σου προσέγ­γιση μ’ Αυτό να είναι πλήρης ανακούφιση και λύση κάθε κατάστασης. Γιατί Χριστοποίηση δεν σημαίνει απαλ­λαγή από τις ευθύνες, αν­τίθετα σημαίνει επίγνωση των ευθυνών και, μέσα απ’ την επίγνωση των ευθυνών και των λαθών, μετου­σίωση και κατόπιν εναρ­μόνιση με τους Νόμους της Δημιουρ­γίας και επομένως ανακούφιση από τα οποιαδήποτε βάρη. Το Έλεός Μου βέβαια εκ­δηλώνεται πολ­λές φορές και σε καλύπτει πριν ακόμα αρ­χίσεις να εισ­χωρείς στην ολοκληρωτική έν­νοια του Έρ­γου, βοηθών­τας όλους τους τομείς της ζωής σου, ώστε να μπορέσεις να συν­ταυτι­σθείς μαζί Μου. Γι’ αυτό και σου διαχωρίζω αυτή την κατάσταση, για να μη νομίζεις ότι εδώ, σ’ αυτή τη συγκέ­ν­τρωση, συνέρ­χεσαι μόνο όταν έχεις προβλήματα ή άλ­λες καταστάσεις που σε ενοχλούν. Έρ­χεσαι από τον πόθο της ψυχής σου να γεμίσει από Εμένα, τον Λόγο. Έρ­χεσαι απ’ τον πόθο του «είναι» σου να διδαχθεί πώς θα ταυτι­σθεί με τον Χριστό και πώς θα Τον εμφανίσει μέσα απ’ τη μορφή του. Έρ­χεσαι για να υπηρετήσεις κάθε κομ­μάτι του Εαυτού σου και να μάθεις να είσαι η Προσφορά, όλες τις ώρες, έστω κι αν εσύ δεν έχεις δεχτεί τέτοιες ποιότη­τες προσφοράς έν­τονες, έστω και τότε, να είσαι η Προ­σφορά, ανεξάρτητα απ’ ό,τι εσύ δέχεσαι, γιατί έτσι θα λει­τουρ­γείς. Συγκεν­τρώνεσαι εδώ, Αγαπημένε Μου, για να μάθεις τον εαυτό σου, να ζυμωθείς με τα μέρη που σε αποτελούν και που βρίσκον­ται σε διαφορετικά σκηνώματα. Να διακρίνεις τα σημεία που δεν αγαπάς, που δεν κατανοείς, που δεν μπορείς ν’ αφομοιώσεις μέσα σου και να τα εναρ­μονίσεις. Έρ­χεσαι εδώ, για να μάθεις ν’ αγαπάς τον Άνθρωπο, μα να μάθεις και να εκ­δηλώνεσαι σαν εν­συνείδητος φορέας, με πίστη, με τόλμη, με ολοκληρωμένη ιδέα γι’ αυτό που εκ­φράζεις, με ολοκληρωμένη την πε­ποίθηση ότι μπορείς να χρησιμοποιήσεις τη Χάρη, η οποία σου έχει παραδοθεί και που σου παραδόθηκε μόνο και μόνο για βοήθεια, για ανοικοδόμηση του συνόλου του Ανθρώπου.

Μην παρασύρεσαι από τις εν­τυπώσεις τις εξωτερικές, μην παρασύρεσαι απ’ αυτό που σε συγκλονίζει έν­τονα, για μια στιγ­μή. Ένας συγκλονισμός δονήσεων είναι βέβαια κάτι πάρα πολύ σοβαρό. Όμως αν παραμείνει σ’ αυτό το στάδιο μόνο, δεν σου προσφέρει τίποτα. Η επόμενη διερ­γασία και κατερ­γασία, η εσωτερική και η εξωτερικευόμενη αυτού του συγκλονισμού, είναι αυτό που πραγ­ματικά θα σε κάνει να ενωθείς μαζί Του και να μπορείς να δεχτείς ανώτερο καταιγισμό δονήσεων, ποιότητα μεγαλύτερης ι­σχύος και να τη μεταφέρεις προς τα έξω.

Σου έχω στείλει εδώ, πολ­λές φορές, να μιλήσει ένα επι­λεγ­μένο Πνεύμα Μου, ειδικό για να Με παρουσιάσει κατ’ αρ­χάς την περίοδο αυτή και ν’ ανοίξει τον δρό­μο τον οποίο θα ακολουθήσεις. Στον έστειλα κι έδωσε το ­Μήνυμα, έ­δωσε τον Εαυτό Του, έδωσε τη Δόνησή Του, την Αγάπη Του, τα πάν­τα. Όλα στα πρόσφερε, ό,τι είχε κι ό,τι δεν είχε στο διαμοίρασε με τρόπους πολ­λαπλούς, και σαν Χά­ρη και σαν Προσευχή και σαν Ενέρ­γεια βοήθειας και σαν διδαχή και σαν Θεία Φωτοχυσία, και κατόπιν άφησα ένα διάστημα κενό, που δεν σου Τον παρουσίασα, που δεν επέ­τρεψα να έρθει, για να δώσω την ευκαιρία στις υποστά­σεις που παρευρίσκον­ται εδώ, Άνθρωπε, να καταδείξουν το μέτρο των διερ­γασιών που μέσα στην καθεμιά είχε συν­τελεστεί, το μέτρο της επίγνωσης. Να καταδείξουν αν και κατά πόσο είναι συν­δεδεμένες με τις εξωτερικές εν­τυπώσεις ή με την εσωτερική δύναμη και δόνη­ση του Έρ­γου αυτού. Γιατί ο Δάσκαλος, Άνθρωπε, δεν σε συν­δέει με τον Εαυτό Του σαν μορφική εκπροσώ­πηση, αλ­λά με τον Εαυτό Του τον Άπειρο, τον Απέραν­το, με τον Εαυτό που μεταφέρει τη Δόνηση του Λόγου και που μπορεί να παρευρίσκεται στον χώρο αυτό και χωρίς τη μορφική εκ­προσώπηση και να κάνει διερ­γασία εξίσου σημαν­τική συ­νειδητοποίησης και επίγνωσης, που είναι απαραίτητη, για να μπορέσεις να δεχτείς βαθύτερης ουσίας εκ­δηλώσεις, που με τρόπο διαφορετικό δεν θα τις χωρούσες.

Θα έχεις ακούσει ότι και στην προηγούμενη Παρουσία Μου στη γη, όταν περπάτησα σαν Λόγος Χριστός κι ενανθρωπίστηκα, είχα πει στους μαθητές Μου ότι τους συμφέρει να φύγω. Έχεις σκεφτεί αυτή τη ­φράση; Ήμου­να κον­τά τους, ο Λόγος, πλήρης και Ολοκληρωμένος, τους έδινα και τους τροφοδοτούσα όλες τις ώρες και τους είπα ότι τους συμφέρει να φύγω. Μήπως εν­νοούσα ότι ­πρέπει να ξεφύγουν απ’ τη Μορφική Μου εκπροσώπηση, γιατί Εγώ δεν Έχω μία μορφή, κατέχω όλες τις μορφές; Μήπως τους έλεγα μ’ αυτά τα λόγια ότι ­είναι ­περιορισμένοι κι ότι κανένας περιορισμός δεν χωράει στον Λόγο κι ότι αυτός ο περιορισμός του νου τους τους εμπόδιζε να εισ­χωρή­σουν στην ενότητα του ενός Λόγου και να Τον εκ­δηλώ­σουν; Αυτό λέω και τώρα. Τώρα που δίπλα σας ενανθρωπίζομαι και πάλι, μέσα στον Άνθρωπο που εξυψώνεται κι όχι στον Θεό που κατήλθε στη γη. Μέσα στον Άνθρωπο που εξυψώνεται και προσπα­θεί, όλες τις ώρες, να μετου­σιώσει τις ατέλειες της Ολότη­τας του Ανθρώπου και να δημιουρ­γήσει Αρ­μονία.

Σας καλώ να συνειδητοποιήσετε εσείς, τα μέρη του Εαυτού Ανθρώπου, την Ενότητά σας και ότι όσο δένεστε με μορφές και με τις εξωτερικές εκ­δηλώσεις στην πνευ­ματική σας εξέλιξη, δεν πρόκειται να προχωρήσετε. Δε­θείτε με το Άπειρο βάθος του Δασκάλου, για να είναι πά­ν­τα μέσα σας. Δεθείτε με την Άπειρη Αγάπη Του, για ν’ αν­τλείτε απ’ Αυτήν πάν­τα, και μη θεωρείτε ανώφελη καμιά πνευματική διερ­γασία. Γιατί έστω και το παραμικρό αν σαν ανώφελο θεωρήσετε, δεν θα μπορέσετε να επιφέρετε την ισορ­ροπία. Τίποτα δεν μένει έξω από τον Θεό, τίποτα δεν χάνεται, τα πάν­τα ενώνον­ται και συνθέτουν την Τε­λειότητα.

Αγαπημένε Μου Εαυτέ, ας γίνει ο αρ­χικός σου ενθου­σιασμός, ενσυνείδητη πίστη και ενσυνείδητη γνώση του Έρ­γου στο οποίο συμ­μετέχεις. Ας γίνει η αρ­χική επιφανειακή σου σχέση με τον Δάσκαλο, τα άρ­ρηκτα δεσμά που θα σε ενώσουν με την Ολότητα του Ανθρώπου. Γιατί μέσα απ’ Αυτόν τον Εκπρόσωπό Μου, σου γνωρίζω τον Άνθρωπο με όλες του τις πλευρές και σου ζητώ να Τον αγαπή­σεις, για να μάθεις την Αγάπη, και σου ζητώ να προσφέ­ρεις ό,τι έχεις και δεν έχεις στην υπηρεσία του Ενός Αν­θρώπου. Μη μένεις στην ­επιφάνεια πιστεύον­τας ότι οι γνώσεις, που πλημ­μυρίζουν τον νου σου, είναι αρ­κετές για να σε σώσουν. Καμία γνώση δεν θα σε σώσει, αν η καρδιά σου είναι άδεια από Αγάπη και οι εκ­δηλώσεις σου στείρες από Προσφορά. Κανένας ήχος δεν θα είναι αρ­μο­νικός, εκ­δηλούμενος από σένα, αν δεν περιέχει Ενότητα. Κανένας παλμός δεν θα μπορεί να εκ­φράσει Ευλογία, αν δεν πηγάζει απευθείας από το Θείο «είναι» σου, το Αδιάρ­ρηκτα ενωμένο με Εμένα. Δια­μοίρασε ό,τι γνώρισες, ό,τι άκουσες, ό,τι σε διαπότισε, μ’ όλους τους τρόπους, σε κάθε κομ­μάτι του Εαυτού σου Ανθρώπου, που βρίσκεται δίπλα σου και δεν γνωρίζει, και μη θέλεις να εν­τυπωσιά­σεις, μη θέλεις να του προκαλέσεις εξαρ­χής έν­τονες συ­γκινήσεις. Αλ­λά κατανόησε ότι γι’ αυτή την έν­τονη συγκι­νησιακή δόνηση, που το επιλεγ­μένο Μου σκήνωμα μπορεί να παρέχει, γι’ αυτή την έν­τονη δόνηση αφύπνισης και μετουσίωσης, χρειάζεται η απαραίτητη προετοιμασία. Διαφορετικά, μπορεί η υπόσταση να δεχτεί δυσαρ­μονικές επιπτώσεις. Γι’ αυτό κατάλαβε ότι κάθε γνώση, κάθε δό­νηση που υπάρ­χει εν­τός σου, Αγάπης, όσο μικρή κι ανώ­φελη κι αν σου φαίνεται, μπορεί να υπηρετήσει το Έρ­γο και το σύνολο του Ανθρώπου. Μπορεί να οικοδομήσει, μπορεί να καταστήσει το έδαφος γόνιμο, για να δεχτεί τον καταιγισμό του Πυρός, της Αγάπης, της Αλήθειας, και να μεταλ­λαχθεί πλήρως.

Σε καλώ και πάλι να συμ­μετάσχεις στο Έρ­γο Μου μ’ ό­λους τους πόρους του «είναι» σου, να εκ­φράσεις το Θέ­λημά Μου, που είναι η διάχυση της Ενότητας, της Αγάπης, του Μηνύματος της Χριστοποίησης, η καθημερινή εν­τρύ­φηση πάνω στα Θεία διδάγ­ματα και η φανέρωση αυτών μ’ όλους τους τρόπους. Σε καλώ να συμ­μετάσχεις στο Έρ­γο Μου προσευχόμενος, με εκ­δηλώσεις Αγάπης ή Προσφοράς οποιασδήποτε μορφής, με ενέρ­γειες πνευματικές και υλικές, που θα μεταφέρουν τον ­παλμό του «είναι» σου πάν­τα. Μα όποια κι αν είναι η κί­νηση της συμ­μετοχής σου, να είναι ενσυνείδητη και να μην έχει σαν στήριγ­μα τις εν­τυπώσεις και παροδικές καταστάσεις διανοιακές, αλ­λά να στηρίζεται στα βάθη τα ακλόνητα του ενωμένου Εαυτού, που μόνο με εσωτερική εν­τρύφηση, επαγρύπνηση και συ­νεχή προσευχή μπορείς να βρεις και να εκ­δηλώσεις με Μια Ροή Ατέρ­μονη και συνεχή.

Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, σε καλώ μαζί να προχωρή­σουμε, για να φανερωθώ από εν­τός σου, για να πάψουν τα αδιέξοδα της πλάνης να κυριαρ­χούν τη ζωή σου και να γνωρίσεις την πραγ­ματική Ζωή, την Ανάστα­ση και την Ε­λευθερία, που μόνο η ταύτιση με Εμένα μπορεί να παρέ­χει. Σε Ευλογώ. Ευλογώ κάθε σημείο που αδρανοποιήθη­κε εν­τός σου και του εμφυσώ τη Θεία δραστηριότητα της Ύπαρξής Μου. Ευλογώ κάθε σύν­δεσή σου επιφανειακή με το Έρ­γο ή τον Δάσκαλο και τη μετουσιώνω σε άρ­ρηκτη σύν­δεση Ενότητας, Ουσίας με Ουσία. Ευλογώ την καρδιά σου και την πλημ­μυρίζω με Αγάπη και Φως, Ευλογώ το σώμα σου και το καλύπτω με Θείους παλμούς Ζωής. Ευλογώ όσους απομακρύνθηκαν κάτω από δικαιολογίες της πλάνης και διαχέω ισορ­ροπία εν­τός τους. Καλύπτω με Φως τα οποιαδήποτε κενά, ώστε ν’ αναζωπυρωθεί η Θεία κατάσταση μέσα τους. Τους πλημ­μυρίζω με Θεία Αγάπη και βοήθεια σε όσα σημεία έχουν ανάγκη, ώστε κανένας να μην ­υστερήσει, αλλά όλοι, έχον­τας συμπληρώσει τον κύκλο της διδαχής, να ενωθούν εκ νέου με το Έρ­γο, σαν υπεύθυνοι φορείς και εκ­δηλωτές Του.

Ευλογώ εσένα, Άνθρωπε, που παρευρίσκεσαι στον χώρο αυτό, με την Παρουσία Μου. Σου δίνω την Αγάπη Μου. Ευλογώ τη ζωή σου να σου επιτρέψει να ταυτισθείς μαζί Μου. Αφαιρώ κάθε εμπόδιο από τον δρόμο σου. Ευλογώ τα πόδια σου και τα χέρια σου να κινούν­ται με τους βηματι­σμούς της Χριστοπορείας και τις ­εκδηλώσεις της Χριστοπροσφοράς. Διαχέομαι εν­τός σου και σε καλύπτω ολόκληρο, σαν ο Λόγος Χριστός ή ο Λόγος Μητέρα, που Είναι Ένα και το Αυτό, και αναζω­πυρώνω τις ενώσεις που εν­τός σου υπάρ­χουν. Τις κα­θαρίζω από τις παρεισφρήσεις της ύλης, για να σου μεταφέρουν καθαρά τη Φωνή Μου, τις ωθήσεις Μου, τις Θείες Καθοδηγήσεις και μέρα με τη μέ­ρα, ώρα με την ώρα, να σε ταυτίζουν όλο και περισ­σότερο με Εμένα, μέχρις ότου καμία απόσταση να μην υπάρ­χει ανάμεσά μας και κανένας διαχωρισμός, αλ­λά να κινούμαστε και να εκ­δη­λωνόμαστε σαν ο Ένας Εαυτός Αγάπη – Λόγος.