ΘΕ26| ΕΝΣΥΝΕΙΤΗΤΗ ΠΙΣΤΗ – ΑΠΟΛΥΤΗ ΓΝΩΣΗ

Υπάρ­χουν πάρα πολ­λοί τρόποι με τους οποίους η κάθε υπόσταση εκ­φράζεται, συγκοινωνεί και έλ­κει από την Ά­πειρη Πηγή, τη Μία και Μοναδική Πηγή της Θεότητας. Δεν μπορούν να οριστούν ή να περιοριστούν μέσα στις αν­θρώπινες λέξεις, μέσα στις ανθρώπινες καταστάσεις, γιατί επεκτείνον­ται μέσα στο χώρο όπου εμπερικλείον­ται τα πάν­τα και είναι δυνατή κάθε μορφή επικοινωνίας με τον Άπειρο Νου. Αυτό που έχει σημασία δεν είναι ο τρόπος της επαφής και της επικοινωνίας. Σημασία έχουν τα αποτελέσματα που παρουσιάζει η επαφή και η επικοινωνία σου, δηλαδή οι εκ­δηλώσεις σου που έρ­χον­ται ως αποτέλεσμα της όλης εσωτερικής επικοινωνίας και επαφής σου με τη Θεότητα, με την απειρία των Θείων δυνατοτήτων και την ανάπτυξη αυτών των Θείων δυνατοτήτων σε όσο το δυνατόν υψηλότερα σημεία.

Υπάρ­χουν όμως ορισμένοι βασικοί παράγον­τες, τους οποίους πρέπει να ακολουθείς, να τους κατανοήσεις και να τους συλ­λάβεις πέρα από την προσωπική ιδιοσυστασία, που η κάθε υπόσταση φέρει. Είναι παράγον­τες ενωτικοί, που ωθούν όλες τις υποστάσεις να ενωθούν με την Ουσία Αγάπη, με την Ουσία Φως και Απειρότητα, να απομακρυνθούν από τις ιδιαίτερες εκ­δηλώσεις της υπόστασής τους και να αφομοιωθούν, να απορ­ροφηθούν σταδιακά μέσα στο Άπειρο.

Είναι απαραίτητη σε κάθε υπόσταση, που πραγμα­τικά επιθυμεί να ενωθεί με την Άπειρη Θεότητα και να εκ­δηλώσει από εν­τός της τα Θεία στοιχεία της Ενότητας, της αλ­ληλέν­δετης επαφής και σύν­δεσης κάθε μεμονωμένης επιμέρους υπόστασης με την άλ­λη, ενερ­γά και άμεσα, η γνώση της ενιαίας Ύπαρξης σαν Ενότητα – Άνθρωπος, σαν Ενότητα – Φως. Είναι ένα απαραίτητο στοιχείο, που πρέπει να υπάρ­χει σαν κατανόηση και σαν συνείδηση μέ­σα σε κάθε υπόσταση που πραγ­ματικά επιθυμεί να εκ­δη­λώσει ενωμένες καταστάσεις Αρ­μονίας και Φωτός.

Αυτό το στοιχείο έρ­χεται στη συνείδησή σου, Άνθρωπε, με την καλ­λιέρ­γεια της ιδέας της Ενότητας μέσα στο νου και μέσα στην καρδιά σου. Έχεις θέσει το νου σου και την καρδιά σου στην Ενότητα. Όλες σου οι εκ­δηλώσεις, όλες σου οι κινήσεις ωθούν­ται και κατευθύνον­ται από αυτή την ιδέα της Ενότητας και επομένως στη συνείδησή σου δη­μιουρ­γείται η έν­νοια της Ενότητας όχι σαν κάτι αφηρη­μένο, αλ­λά σαν ένα βίωμα, που επικρατεί εν­τός σου και το νιώθεις να έρ­χεται από μέσα προς τα έξω, για να καλύψει το χώρο και τους Αδελφούς σου Ανθρώπους, που βρίσκο­ν­ται στο περιβάλ­λον σου, αλ­λά και εκτός αυτού.

Ένα άλ­λο στοιχείο, που είναι απαραίτητο για να εκ­δη­λώσεις τη σύν­δεση και την επαφή σου, είναι το ­στοιχείο πίστη. Ένα στοιχείο που υπάρ­χει μέσα στον άνθρωπο από την αρ­χή των αιώνων, σε λανθάνουσα ή όχι κατάσταση, και πάν­τα τον καθοδηγεί σε όλες του τις ασχολίες, όπου κι αν οδηγείται ή κατευθύνεται.

Όμως ποια πίστη καλείσαι ν’ αναπτύξεις αυτή την πε­ρίοδο, ώστε να γίνεις συνειδητός φορέας Χάρης και εκ­δηλωτής αυτής της Χάρης; Ποια είναι η πίστη, που θα σε τροφοδοτήσει με τέτοιο τρόπο, ώστε να εκ­δηλώσεις την ένωσή σου με τη Θεότητα με παρ­ρησία, με τόλμη, χωρίς να θέτεις περιορισμούς ή εμπόδια σ’ αυτή την εκ­δήλωση, χωρίς να αισθάνεσαι ότι δεν είσαι ικανός να φανερώσεις την ένωσή σου ή να πραγ­ματοποιήσεις αυτή την ένωση;

Η πίστη πρέπει να αναχθεί. Πρέπει να φύγεις από τα επίπεδα της τυφλής πίστης, της ασυνείδητης, της πίστης χωρίς επιλογές, χωρίς κριτική αν­τίληψη Πνευματική, χω­ρίς κίνηση και ενερ­γοποίηση του μηχανισμού σου. Η πίστη και η έρευνα δεν είναι δύο συγκρουόμενα στοιχεία, όπως ίσως έχει διαμορφωθεί σαν κατεστημένο μέσα στο νου σου όλους αυτούς τους αιώνες. Αν­τίθετα είναι δύο στοι­χεία συμπληρωματικά, που συνυπάρ­χουν και επιβοηθούν το ένα το άλ­λο, με σκοπό ο άνθρωπος να επιστρέψει ενερ­γοποιημένος στο Απόλυτο, στη Μία Πηγή της Θεότητας.

Η πίστη, Αδελφέ Μου, πρέπει να γίνει συνείδηση. Δεν πρέπει να αφήνεσαι στις οποιεσδήποτε κατευθύνσεις μην μπορών­τας να επιλέξεις ο ίδιος, μην μπορών­τας ο ίδιος να σχηματίσεις εν­τός σου το συμπέρασμα και το βίωμα της επιλογής σου. Δεν πρέπει να είσαι πλέον κατευθυνόμενο, αλ­λά υπεύθυνο ον, που δέχεται τις συνέπειες των πρά­ξεών του, χωρίς παράπονο ή διαμαρτυρία, αλ­λά με τη γνώση ότι απ’ αυτές διδάσκεται το λάθος και μπορεί να αναθεωρήσει και να προχωρήσει με σωστότερες βάσεις.

Μη δέχεσαι την πίστη σαν μία έν­νοια ώθησης, που υ­πάρ­χει εν­τός σου και σε οδηγεί απλώς ν’ ακολουθήσεις και να πιστέψεις στην Ύπαρξη του Θεού. Όταν καλείσαι να πιστέψεις στην ύπαρξη της Ενότητας Θεού και Ανθρώ­που, στην ύπαρξη της Μίας Ουσίας και στην ικανότητα εκ­δήλωσης από εν­τός σου της Θεότητας σε πλήρη ενερ­γοποίηση και σε πλήρη φανέρωση, δεν είναι δυνατόν να αρ­κείσαι σ’ αυτή την παθητική κατάσταση πίστης. ­Είναι αν­τιφατικό. Εισ­χώρησε μέσα στο βάθος της πίστης. Διάρ­ρηξε τα διάφορα καλύμ­ματα, με τα οποία έχεις σκεπάσει αυτή την έν­νοια και από τα οποία κινείσαι.

Η πίστη σου πηγάζει από τη γνώση της ικανότητας να ενωθείς με το Θεό στο Απόλυτο, να εκ­δηλωθείς ως Θεός μέσα από την ύλη και να φανερώσεις τα Θεία στοιχεία με δυναμισμό, με Απειρία Ισχύος, με Απειρία δυνατοτήτων. Η πίστη σου δεν είναι παθητική κατάσταση. Είναι ενερ­γής κατάσταση, που συνεχώς τροφοδοτεί τον Θείο Εαυτό σου και τον αναζωογονεί, που συνεχώς έλ­κει από την αέναη τροφοδοσία της Πηγής της Άπειρης και συνενώνει την εσωτερική σου υπόσταση με το Άπειρο, που ενυπάρ­χει μέσα στα πάν­τα. Η γνώση της Ύπαρξής σου σαν Απόλυτος Άνθρωπος, σαν Άνθρωπος Θεός, σαν Άνθρωπος Λόγος, σαν Άνθρωπος ενωμένος με τα πάν­τα, που περικλείεις τα πάν­τα και δονείσαι μέσα στα πάν­τα, ­είναι η πίστη σου.

Αδελφέ Μου, συνειδητοποίησε και σύν­δεσε την πίστη με την Απόλυτη Γνώση, τη Γνώση του παν­τός, για να μπορείς ν’ αν­τλείς μέσα από την πίστη όλα της τα στοιχεία. Να μην αν­τλείς επιμέρους μόνο ιδιότητες, που θα σε βοηθούν στα επιμέρους πεδία που βρίσκεσαι. Σκοπός της πίστης σου ως Απόλυτη Γνώση είναι, ανεξάρτητα από τα πεδία που βρίσκεσαι κατά τη διάρ­κεια της εξέλιξής σου, να έλ­κεις από την Ολότητα της Γνώσης, από την Ολότητα της Αλήθειας και να καλύπτεις την επιμέρους εξέλιξη του πεδίου σου μ’ αυτήν την Ολότητα, ώστε να μπορείς να έχεις τροφοδοσία Πνευματική και να προχωράς σε ανώτε­ρα στάδια, για να μην παραμένεις στάσιμος, για να μην παρεμποδίζεσαι από τα οποιαδήποτε όρια του νου, όρια της καρδιάς ή όρια της χωρητικότητας της υπόστασής σου, που έχει δημιουρ­γήσει το δεδομένο πεδίο στο ο­ποίο βρίσκεται.

Μην ενερ­γοποιείς την παθητική πίστη, που συν­δέεται απλά και μόνο με τη μερική γνώση, την εν­τελώς περιορι­σμένη, του πεδίου στο οποίο βρίσκεσαι. Η ενερ­γοποίηση της πίστης αυτής είναι παθητική, διότι δεν παράγει κανέ­να σπινθήρα μέσα στην υπόστασή σου. Απλά συμ­βαδίζει με την υπόστασή σου, εναρ­μονίζεται μ’ αυτήν, αλ­λά δεν δίνει ωθήσεις, δεν εξυπηρετεί το σκοπό της, που είναι η προώθηση για Πνευματικά άλματα, για ανόδους σε ανώ­τερα εξελικτικά σκαλοπάτια. Προσπάθησε να εισ­χωρήσεις στην ενιαία της κατάσταση, που δεν επιδέχεται διαχωρισμούς πεδίων, καταστάσεων ή εξελίξεων, για να μπορέ­σεις να τη χρησιμοποιήσεις σαν προωθητήρα, που θα δη­μιουρ­γεί κάθε στιγ­μή εν­τός σου το σπινθήρα, που θα σε ωθεί να προχωράς σε υψηλότερα στάδια, χωρίς να παρε­μποδίζεσαι από τα όρια του νου σου.

Η ολοκληρωμένη έν­νοια της πίστης, η ολοκληρωμένη έν­νοια της Γνώσης, που υπάρ­χει εν­τός σου, αυτό το σκο­­πό εξυπηρετεί. Βγαίνει στην επιφάνεια τη στιγ­μή που οι περιορισμοί σου δεν μπορούν να παραμερισθούν και δρα καταλυτικά. Παραμερίζει, διασπά και καταθρυμ­ματίζει όλα τα στατικά στοιχεία, ώστε να επανέλθει η υπόστασή σου σε κίνηση και ενερ­γοποίηση, ώστε να ξεπεραστεί το επι­κίν­δυνο σημείο της αδράνειας και ν’ αναφανεί το σημείο της ενερ­γοποίησης. Κάθε φορά, σε κάθε πεδίο που ανά­γεσαι, υπάρ­χει ένα επικίν­δυνο σημείο αδράνειας από το οποίο περ­νάς, ένα σημείο στο οποίο πρέπει να σπάσουν περιορισμοί και όρια, βίαια, γιατί δεν έχεις τη δυνατότητα να τα σπάσεις ομαλά και να τα καταθρυμ­ματίσεις. Αν σ’ αυτό το στάδιο κινηθείς αν­τλών­τας από την Ολότητα της πίστης και την έν­νοιά της ως Ολοκληρωμένη Γνώση, τότε θα παράγεις τον καταλυτικό σπινθήρα, που θα διαλύσει όλα αυτά, θα ξεπεράσεις στιγ­μιαία την κατά­σταση της αδράνειας και θα εκ­δηλωθείς δυναμοποιημένα, με μεγαλύ­τερη ενερ­γητικότητα, με περισ­σότερη Ισορ­ροπία, Αρ­μονία και Φως. Αν όμως παραμείνεις στατικός και έλξεις από την επιμέρους πίστη, την πίστη του πεδίου σου την περιορι­σμένη, τη μεμονωμένη, την αποκομ­μένη, τότε θα παραμείνεις εγκλωβισμένος μέσα σε καταστάσεις, θα έλξεις διαδοχικές σειρές από γεγονότα, που θα σε ωθήσουν να φθάσεις σε μια πιο ολοκληρωμένη έν­νοια πίστης, ώστε να μπορέσεις να ξεπεράσεις το στάδιο της αδράνειας. Θα έλξεις πλέον, όχι σαν συνειδητή κατάσταση, αλ­λά σαν ε­ξωτερικούς παράγον­τες, γεγονότα στη ζωή σου, ώστε να οδηγήσουν μέσα από πιέσεις τη συνείδησή σου να βιώσει μιαν άλ­λη θέση και να ενερ­γοποιηθεί με άλ­λους τρόπους, όχι με τον αρ­μονικό τρόπο, που πηγάζει από την εσωτερι­κή κατεύθυνση και ώθηση.

Ο τρόπος αυτός ο εξωτερικός οδηγεί βέβαια στο ίδιο συμπέρασμα, στην ίδια κατάσταση, όμως προκαλεί περισ­σότερη ανισορ­ροπία, γιατί η υπόσταση, αναγκασμένη να συνειδητοποιήσει βρισκόμενη στην αδράνεια, δέχεται πιέσεις, τις οποίες μόλις αποκτήσει η συνείδηση, πρέπει με δικές της επιλογές να εξισορ­ροπήσει, να εναρ­μονίσει και να εκ­δηλώσει, ώστε να αποδείξει έμπρακτα ότι έχει αποκτήσει βίωμα εσωτερικό της κατάστασης στην οποία βρισκόταν και της σωστής ισορ­ροπημένης θέσης την ο­ποία έπρεπε να κρατήσει.

Επομένως, Αδελφέ Μου Άνθρωπε, η πίστη σου ­είναι η ενιαία, ολοκληρωμένη Ενότητα της Απόλυτης Γνώσης και όχι κάτι μεμονωμένο, μία ώθηση που αντλείται από ένα σημείο της υπόστασής σου, που δεν γνωρίζεις. Η πίστη σου αν­τλείται από την Υπόσταση Λόγο, από την Υπόσταση Άνθρωπο Λόγο, και είναι το στοιχείο που σε βοηθά να ε­νερ­γοποιείσαι, που παράγει τους σπινθήρες για μεγαλύ­τερη ενερ­γοποίηση, για ταχύτερη εξέλιξη και άνοδο.

Ένα άλ­λο σημείο, που πρέπει να κατανοήσεις συνυφασμένο με την Ενότητα και την πίστη, είναι η Αγάπη. Η Αγάπη ως ανιδιοτελής Ροή που περικλείει τα πάν­τα, συνέ­χει τα πάν­τα, κοσμεί τα πάν­τα. Μέσα σ’ αυτή την Αγάπη βρίσκεσαι Αδιάσπαστα και Αδιαίρετα. Η Ροή Της δεν απο­κλείει εσένα. Σε περιλαμ­βάνει. Εσύ είσαι αυτός που επιλέγεις να αποκοπείς από τη Ροή Της, θέτον­τας φραγ­μούς γύρω σου, μην επιτρέπον­τας να ενερ­γοποιήσει την υπόστασή σου. Απ’ τη στιγ­μή που θα κατανοήσεις αυτό το στοιχείο και θα θελήσεις να διασπάσεις τους φραγ­μούς σου, είσαι εν­ταγ­μένος μέσα στη Ροή της Αγάπης, μέσα στη Ροή της Ενότητας, επομένως και στη Ροή της πίστης. Γιατί η Αγάπη, η Ενότητα και η Πίστη είναι συνυφασμένες, συνυπάρ­χουν. Η Ροή της Αγάπης σε επιβοηθά να νιώσεις εν­τός σου έν­τονες καταστάσεις Θείων δονήσεων, που σε ωθούν να βιώσεις την Ενότητα και να συνειδητοποιήσεις την Ολότητα της πίστης.

Η συνύπαρξη των στοιχείων αυτών σε οδηγούν να τολ­μήσεις να παρουσιάσεις τη σύν­δεσή σου, όποια μορφή κι αν έχει, με όποιον τρόπο και αν εκ­δηλώνεται. Γιατί, Αδελφέ Άνθρωπε, δεν θα αισθάνεσαι φόβο μήπως κάνεις λάθος. Δεν θα αισθάνεσαι αμφιβολία αν πραγ­ματικά είσαι άρ­ρη­κτα συν­δεδεμένος με την Πηγή. Αυτά τα τρία στοιχεία ε­νερ­γοποιημένα στο Απόλυτο, συνέχεια, θα σου δίνουν ­εν­τός σου την κατάφαση της ένωσης, της επικοινω­νίας με τη Θεότητα και της εκ­δήλωσης αυτής της κοινωνίας Θεού και Ανθρώπου, του Ενός Εαυτού, προς τα έξω.