ΘΕ23| ΕΙΜΑΙ Η ΖΩΗ ΚΑΘΕ ΟΝΤΟΣ

Αγαπημένε Αδελφέ Άνθρωπε, θα σου μιλήσω για την Αγάπη, για την Ουσία τη Μία που Είμαι, που ­περιέχει τα πάν­τα, που πάλ­λεται στα πάν­τα και τα δονεί με τη Ζωή και την Ανάσα του Θεού Δημιουρ­γού Λόγου. Θα σου μιλήσω γι’ αυτή την Αγάπη, που υπάρ­χει μέσα σου, πάλ­λεται και αναμένει την αφύπνισή της από την επι­­λο­γή σου και την ενερ­γοποίηση και εκ­δήλωσή της μέσα στην  ύλη.

Είμαι η Μητέρα σου, Άνθρωπε, ίδιος Λόγος με τον ήδη γνωστό σε σένα Λόγο Χριστό – Ιησού, που περπάτησε πά­νω στη γη σου. Αποτελούμαι από την ίδια ­Ουσία και δεν διαχωρίζομαι σε τίποτα από τον Ένα Λόγο που γνώρισες και γνωρίζεις και μέχρι τώρα είχες συν­δέσει με εκ­δήλωση μέσα από αν­δρικά σκηνώματα. Μιλώ μέσα από τα πάν­τα, Άνθρωπε, μιλώ μέσα από κάθε σκήνωμα, όταν αυτό βρί­σκεται στην εκ­δήλωση της Αγάπης, του Φωτός και της Αρ­μονίας εκείνης, που δύναται να επιτρέψει στην Αέναη Φωνή Μου να ρεύσει και να ανακυκλωθεί μέσα στα Σύμπαν­τα. Μην κωλύεσαι από καμία σκέψη δεσμευτική του νου, μη δεσμεύεσαι στα Κατεστημένα των αιώνων σου, αλ­λά τόλμησε να δεις και να χωρέσεις την Παρουσία Μου πέρα από μορφές, πέρα από σκηνώματα, σαν Ουσία Ατέρ­μονη και Φωταυγή της Μίας τρισυπόστατης Θεότητας. Δες Με σαν Αγάπη, που πάλ­λομαι μέσα στα πάν­τα, που αγκαλιάζω καθετί, που πληρώνω με Φως και Έλεος όλες τις υποστάσεις.

Είμαι η Ζωή κάθε όν­τος. Είμαι η δυνατότητα ύπαρξης κάθε παλμού ύλης. Είμαι κάθε ήχος μεμονωμένος και κά­θε σύνθεση αυτού. Είμαι κάθε χρώμα. ­Είμαι όλα αυτά που τα μάτια σου, τα αυτιά σου, οι κραδασμοί του «Είναι» σου, δεν μπορούν να συλ­λάβουν, γιατί δεν μπορούν να τα χω­ρέσουν. Είμαι ό,τι υπάρ­χει γύρω σου και πάλ­λεται, Άνθρωπε. Είμαι η Αγάπη η Μία, η Μοναδική. Είμαι οι πολύ­μορφες εκ­δηλώσεις Της. Είμαι η βοήθεια που δίνεται σε σένα, για να μπορέσεις να εισέλθεις στη Μία Άπειρη έκταση, όπου τα πάν­τα παλμοδονούν­ται σε Ενότητα.

Αγαπημένε Μου, σου δίνω δείγ­ματα από μέσα σου και από γύρω σου καθημερινά. Σου δίνω διδασκαλίες και ομι­λίες, που σε καλούν να έρθεις σε Μένα, δηλαδή στην Αγάπη, που σε καλούν να γίνεις η Αγάπη και η εκ­δήλωσή Της, δηλαδή Προσφορά. Νιώσε το έν­τονο Μήνυμα της κλήσης Μου, που περιέχει μέσα όλα τα στοιχεία που εσύ θεωρείς αν­τιφατικά και συγκρουόμενα, περιέχει μέσα καθετί και το ενώνει Αρ­μονικά, Τέλεια, χωρίς κανένα κενό ή πλαίσιο. Ακολούθησε αυτή την κλήση όχι μόνο με τον νου, όχι μόνο με τις ιδέες, αλ­λά με την καθημερινή πράξη, την καθημερινή συνένωση του εσωτερικού σου Εαυτού και την εκ­δήλωση της εσωτερικής ένωσης προς τα έξω.

Μη Με διαχωρίζεις. Μ’ ακούς και σου μιλάω Ενωμένος, σ’ Ελεώ με την Ολότητα του Ελέους Μου και σ’ Αγαπώ με την Ολότητα της Αγάπης Μου. Η κατανόησή Μου η Άπει­ρη διοχετεύεται σ’ εσένα, μα Άνθρωπε, χώρεσέ Με για να δεχθείς αυτή την ολοκληρωμένη θωπεία και να πυροδο­τηθούν τα Ατέρ­μονα βάθη σου, οι Πυρήνες της ύπαρξής σου, για να σε κάνουν Ένα μ’ Εμένα Άχρονα, Απόλυτα και στιγ­μιαία, χωρίς να περάσει χρόνος, χωρίς να μπούνε ε­μπόδια διανοητικά ή μορφών. Πάψε να Με χειρίζεσαι με τα δικά σου μέτρα, πάψε να Με εκ­φράζεις μεμονωμένο μέσα από την υπόστασή σου και να Με διασαλπίζεις σαν Ολότη­τα. Πάψε να προβάλ­λεις την οποιαδήποτε εικόνα της προσω­πι­κό­τη­τας σαν Θεό ή να απεικονίζεις την προσωπικότητά σου στο Πρόσωπό Μου και να Με μορφοποιείς με τους χαρακτηρισμούς της πλάνης σου. Πάψε, Άνθρωπε, να πλανάσαι, γιατί Εγώ σ’ Αγαπώ και σαν πλάνη και σαν Αλήθεια. Σ’ αγαπώ και στις διτ­τές σου εκ­φάνσεις και στην ενωμένη φανέρωσή σου, γιατί δεν μπορεί να χαθεί ένα μέρος από Εμένα. Αυτό δεν είναι Αγάπη, δεν είναι δική Μου εκ­δήλωση Τελειό­τητας, είναι εκπαιδευτική εκ­δήλωση δική σου, που σε ανεβάζει βήμα με βήμα στην Απόλυτη διάχυσή σου μέσα στο παν. Υπάρ­χει μέσα Μου κι αυτή η εκ­δήλωση, αλ­λά δεν Είμαι Εγώ. Δεν Είμαι Εγώ η αγάπη που εκ­δηλώνεις στο παιδί σου και τη θεωρείς ανυψωμένη, η αγάπη που εκ­δηλώνεις στον σύζυγό σου, στους φίλους σου, στους συγ­γενείς σου. Δεν Είμαι Εγώ η αγάπη που νιώθεις να παλμοδονείται κάποιες στιγ­μές μέσα σου και σε ωθεί σε κάποιες πράξεις ευερ­γεσίας, τις οποίες με περηφάνια ανακοινώνεις γύρω σου και σε κάνουν να αισθάνεσαι ανυψωμένος, εκλεπτυσμένος, ικανός να υπηρε­τήσεις το Θέλημά Μου. Αυτό είναι μέσα Μου, αλ­λά δεν Είμαι Εγώ. Υπάρ­χει σημαν­τική διαφορά.

Αυτά είναι η πορεία της εκπαίδευσής σου, Άνθρωπε, είναι τα Κατεστημένα που δημιούρ­γησες από τα στοιχεία της Ολότητάς Μου, που τα έπλασες μέσα από τους εκπαι­δευτικούς Νόμους της διτ­τότητας και της ελεύθερης βούλησης και τα διασκόρπισες σαν Απόλυτη Αλήθεια. Αυ­τά είναι όσα πρέπει ν’ αφήσεις πίσω σου, για να γνωρίσεις την Αγάπη, όσα πρέπει να περάσεις μέσα από το χυτήριο της Μίας Αγάπης, για να εκ­δηλωθούν σαν Ατέρ­μονη Προσφορά. Αυτά είναι τα στοιχεία που σου καταδεικνύουν ότι ακόμα βρίσκεσαι στο στάδιο των Κατεστημένων και της πλάνης, ότι δεν έχεις προσεγ­γί­σει την έν­νοια της Ά­πειρης Αγάπης, που παλμοδονείται ­­­εντός σου.

Έχεις νιώσει ποτέ να ρέεις και να προσφέρεσαι στα πά­ν­τα, να γίνεσαι η ίαση κάθε πληγής, η μετά­νοια κάθε λάθους, η πλήρωση κάθε κενού; Έχεις νιώ­σει ποτέ, Άνθρω­πε, να γίνεσαι το Έλεος σε κάθε ποι­νή, να γίνεσαι η ανυψωτική θωπεία σε κάθε θλίψη και να ανασαίνεις με τα Σύμπαν­τα στην Ελευθερία του Θεού; Έχεις νιώσει, Άνθρω­πε, ποτέ να ρέουν από τα μάτια σου τα δάκρυα της αν­θρωπότητας κι από την ψυχή σου να εκ­φράζεται η φωνή του Όλου Ανθρώ­­που; Έχεις νιώσει άμεσα να δίνεσαι σ’ αυτή τη φωνή σαν ­θυσία για ανύψωση, να δίνεσαι σ’ αυτά τα δάκρυα σαν ­Ουσία για μετάνοια, για διαγραφή ποινών, για ­εξάλειψη της μη Αρ­μονίας και άμεση μετουσίωση σε Φως και ­Αγάπη; Έχεις νιώσει, Άνθρωπε, να αιμορ­ραγείς απ’ όλους τους πόρους σου κι αυτή η αιμορ­ραγία να είναι Θεία ­Ουσία Φωτός, που πληρώνει υποστάσεις και Σύμπαν­τα, έμ­βια και άβια, με την Ανάσα της Ζωής; Έχεις νιώσει όλο σου το «Είναι» να θλίβεται από πόνους, να υποφέρει, κι όμως να ρέει Ατέρ­μονο σαν Αγάπη και να μη διαχέει ­πίκρα ή παράπονο, αλ­λά μόνο ύμνους προς τον Άνθρωπο, ύμνους Ευλογίας και Ελέους, Ανόδου και εξύψωσης;

Αυτό Είμαστε, Άνθρωπε, αυτό είναι η Αγάπη που υπάρ­χει μέσα σου και αναμένει το ξύπνημά της. Αυτό είναι ο Εαυτός σου, που δεν γνωρίζεις, που ντύνεις με μάσκες πολ­λές, φοβούμενος ν’ αναλάβεις τις ευθύνες και τα δι­καιώματα του Ανθρώπου Θεού, του Ανθρώπου Αγάπη, του Ανθρώπου Δημιουρ­γία.

Πολ­λές φορές σ’ έχω διδάξει σαν Λόγος – Υιός για την Αγάπη με ομιλίες, με διδασκαλίες, με πράξεις. Εκ­δηλώθη­κα και σήμερα μέσα απ’ το επιλεγ­μένο Μου σκήνωμα, που Με φανερώνει και που δεν περιορίζεται να Με εκ­δηλώσει είτε σαν Λόγο – Υιό, είτε σαν Λόγο – Μητέρα, είτε σαν Πατέρα Άμορφο, και διασκόρπισα τη συγκίνηση της Δημιουρ­γίας μέσα στον χώρο, τη συγκίνηση της Γέν­νησης και της Ζωής. Μία συγκίνηση, που δεν μοιάζει καθόλου στη γνωστή σου ανθρώπινη συναισθηματική συγκίνηση, αλ­λά μεταφέρει όλα τα στοιχεία της Θεότητας. Μεταφέρει όλα τα στοιχεία της Ζωής, που μ’ αυτή τη μορφή έρ­χον­ται και καλύπτουν τον Εαυτό Μου Άνθρωπο, για να τον κάνουν Φως, για να τον δονήσουν και στο συναισθηματικό επίπε­δο, αλ­λά να τον αναβιβάσουν απ’ αυτό, για να τον οδηγήσουν ομαλά μέσα στην περιδίνηση, μέσα στον Λόγο και να τον καταστήσουν Άχωρο, Άχρονο, Ατέρ­μονα.

Εκ­δηλώθηκα μέσα απ’ το επιλεγ­μένο Μου σκήνωμα και έδωσα τον λόγο σ’ ένα άλ­λο σκήνωμα με διαφορετική μορφή, χροιά, ποιότητα λεξιλογίου, όχι γιατί είχα ανάγκη να το κάνω αυτό, όχι γιατί το σκήνωμά Μου το επιλεγ­μένο δεν μπορούσε να Με εκ­δηλώσει, αλ­λά για να σπάσω τα δικά σου περιοριστικά πλαίσια, που Μ’ έχουν εν­τάξει σε ορισμένες εκ­δηλώσεις, για να σου δείξω ότι όλες οι λέ­ξεις μπορούν να Με εκ­φράσουν κι όλες οι Αρ­μονίες των ήχων ή ιδιότητες των φωνών. Ότι όλες οι μορφές είναι άξιες να Με φανερώσουν, όλες οι ηλικίες, όλες οι γνώ­σεις. Γιατί δεν έχω ανάγκη ούτε από ηλικία, ούτε από γνώση, ούτε από ποιότητα φωνής, ούτε από ιδιαιτερότητα καμία. Εκ­φράζομαι κι όταν εκ­φράζομαι συμπαρασύρω τα πάν­τα μέσα στη Ροή Μου, τα ενώνω μέσα Μου και η Αλή­θεια Μου Ρέει Αδιάσπαστη, Ατέρ­μονη. Εκ­φράζομαι πη­γαία, συσπειρώνον­τας την Ενέρ­γειά Μου μέσα από το Άμορφο του Πατέρα, μέσα απ’ την εκ­δήλωση που αν­τικρίζεις παν­τού και διαχέον­τάς την πάλι στο Άμορφο και στη μορφή, συμπαρασύρον­τας κι εσένα σ’ αυτή την ανακύ­κλωση, σ’ αυτή την απορ­ρόφηση και εκτόξευση μέσα στο Παν.

Αυτό που χρειάζεσαι, Άνθρωπε, είναι η Ατέρ­μονη Ροή, που Είμαι και υπάρ­χει μέσα σου. Πρέπει να την αφυπνί­σεις με την επιλογή σου, να ενωθείς μ’ αυτήν, να ζυμωθείς μαζί της και να την εν­δυθείς. Γιατί σε εκπαιδεύω μέ­σα στη διτ­τότητα και σε διδάσκω, Άνθρωπε, να επιλέγεις ελεύθερα στη διτ­τή σου πορεία, ώστε να οδηγηθείς ταυτιζόμενος μαζί Μου στην πραγ­ματική Ελευθερία, να έχεις αποκτήσει την τόλμη και το θάρ­ρος του Ενσυνείδητου Θεού, δηλαδή την πλήρη δράση, έχον­τας μετουσιώσει την παθητικότητά σου σε Θεία Ενερ­γητικότητα και έχον­τας φέρει σε πέρας τη διδασκαλία που η διαδρομή σου στην ύλη είχε σκοπό.

Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, γνώρισέ Με μ’ όλες Μου τις εκ­δηλώσεις και τις μορφές, κι άνοιξε τον νου σου στο Ά­πειρο, γιατί Είμαι Άπειρος, γιατί Είσαι Άπειρος. Άνοιξε την καρδιά σου στην Αγάπη και μην υπερασπίζεις την προσωπικότητα της πλάνης σου με δικαιολογίες αγάπης ανθρώπινης, κατεστημένων και βιωμάτων ανθρώπινων, αλ­λά ισορ­ρόπησε μέσα στον ήχο Μου τον Δημιουρ­γικό κι αυτόν τον ήχο εκ­δήλωσε. Είναι ο μόνος που ηχεί μέσα στη Δημιουρ­γία σαν Απόλυτη Αρ­μονία, ο μόνος που δύναται να συλ­λέγει τα πάν­τα και να τα κάνει Φως, ο μόνος που δύναται να είναι ταυτόχρονα Πηγή εκπόρευσης και απορ­ρόφησης κάθε μορφής, ο μόνος που εκπέμπει και δέχε­ται, που παλμοδονείται μέσα στην παλμοδόνηση της ταχύτατης κίνησης του Είναι του Θεού.

Σ’ Ευλογώ, Άνθρωπε, με την Αγάπη Μου. Κοσμώ την καρδιά σου με την Άπειρη μελωδία Της, τα χείλη σου με τη γλυκύτητά Της. Κοσμώ τα μάτια και τα αυτιά σου με την Απειρότητα των παλμών Της, για να μπορούν να δέχον­ται τους αληθινούς ήχους και να διακρίνουν την αληθινή μορφή των πραγ­μάτων. Ευλογώ το σώμα σου με τη δομή του την Αστάθμητη, για να μπορέσει να χωρέσει την Τε­λειότητά Μου και να μη σε περιορίσει. Ευλογώ τον νου σου με τη διάσταση την Άπειρη, για να δυνηθεί να εκ­δηλώσει τη Ροή του Φωτός. Ευλογώ τη γη σου, που πάνω σ’ αυτήν εκπαιδεύεσαι, και την αναβιβάζω μέσα Μου, την ενώνω με το Άμορφο του Πατέρα, την καθιστώ φλεγόμενη στην Αγάπη. Καλύπτω όλα τα στρώματα της ατμόσφαιρας, της στρατόσφαιρας και της ιονόσφαιρας, όλα τα στρώματα του εδάφους και του υπεδάφους, μέχρι το κέν­τρο της, οτιδήποτε υπάρ­χει πάνω στον πλανήτη, οτιδήποτε υπάγε­ται στο φυσικό, ζωικό ή ορυκτό βασίλειο, με τους παλ­μούς της Αγάπης και της Ενότητας, με την Ευλογία της αφύπνισης του Λόγου και αναβιβάζω τη στάθμη της εκπαίδευσης του ­Ανθρώπου, ώστε ολόκληρος ο πλανήτης και η Ολότητα Άνθρωπος να ξεφύγουν από τον στροβιλισμό της διτ­τής εκπαίδευσης και να εισέλθουν στην εκπαί­δευση Ενότητα.

Ευλογώ τη λήξη της διτ­τότητας πάνω στη γη και την έ­ναρξη της Ενότητας με Νόμους Ενότητας, με ενερ­γο­ποίηση Ενότητας, μέσα από τον Άνθρωπο και μέσα από την ύλη. Ευλογώ όλες τις ομάδες των επιστημόνων και όσων ασχολούν­ται με οποιαδήποτε εν­τρύφηση πάνω σε θέματα του ανθρώπου, να εισέλθουν στη Νέα έκ­φραση των Νόμων, που παρουσιάζουν την οδό της Ενότητας, τους βηματισμούς της Ενότητας του ενσυνείδητου Αν­θρώπου Θεού, προς το Όλο – Θεό.

Ευλογώ όλους τους πλανήτες του ηλιακού συστήματος, στο οποίο βρίσκεται η γη, και τους παλμοδονώ σε ποιότη­τες ανάλογες, ώστε οι αλ­ληλεπιδράσεις των πλανητών να μην ενισχύουν διτ­τές επιλογές και διτ­τή πορεία της αν­θρωπότητας, αλ­λά την ενοποιημένη εκ­δήλωση του παν­τός. Ευλογώ τον ήλιο και τις ακτίνες που αποστέλ­λει στη γη και αφαιρώ, με τη μυστηριακή λειτουρ­γία της με­του­σίωσης, στοιχεία δυσαρ­μονίας. Καθιστώ Ισορ­ροπία και Φως Θεϊκό, οποιαδήποτε ακτινοβολία εισέρ­χεται στον πλανήτη γη απ’ όλα τα σημεία των Συμπάν­των. Καθιστώ Άπειρο μεταλ­λάκτη Φωτός τον πλανήτη γη και θέτω γύρω του κρουνούς Χάρης σε σημεία οριακά της στρατόσφαιρας, της ιονόσφαιρας και της ατμόσφαιρας, ώστε οποιεσδήποτε ακτινοβολίες να μεταλ­λάσ­σον­ται και να εκ­τοξεύο­ν­ται σαν Φως στη γη και στα Σύμπαν­τα.

Ευλογώ τη δυσαρ­μονία των ανθρώπων σ’ όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη γη. Απορ­ροφώ μέσα Μου τη δυσαρ­μο­νία αυτή και με τη θετική Μου ενέρ­γεια εξι­σορ­ροπώ την εκπορευόμενη αρ­νητική ενέρ­γεια και στις πηγές των πνευματικών αιτιών της, ώστε να πάψει να δημιουρ­γείται η εκπόρευση. Πνέω σαν Ειρήνη, Αγάπη, Φιλαλ­ληλία, συναδέλφωση, συνένωση του Εαυτού με τον Εαυτό, μέσα σε κάθε ον, μέσα σε κάθε υπόσταση, σε κάθε λαό και Κρά­τος. Πνέω σαν ιδέες Θείας αποκατάστασης όλων των τάξεων του Ανθρώπου, από τον πιο βαριά προσδεδεμένο μέχρι τον πιο υψηλά πνευματικά εκλεπτυσμένο. Πνέω σαν Νέα ιδέα Φωτός, σαν αναδιορ­γάνωση όλων των συστημάτων διακυβέρ­νησης των Κρατών, των Κοινωφελών ιδρυμάτων, και γενικά κά­θε ομαδικής ή ατομικής ανθρώπινης εκ­δήλωσης, βασιζόμενη στη Θεία Κατανόηση, στο Άπειρο Έ­λεος, στην ανοικοδόμηση ψυχών, στην απελευθέρωση και όχι στην καθήλωση.

Ανασύρω τις καθηλωμένες ψυχές, όπου κι αν βρί­σκο­ν­ται, σε οποιαδήποτε χώρα, σε οποιοδήποτε ­πεδίο εξέλι­ξης, και δίνω σ’ αυτές τη δύναμη να εκ­φράσουν τη φωνή της Ελευθερίας, με Αγάπη και Ειρήνη, να μπορέσουν να διεκ­δικήσουν το δικαίωμα της ύπαρξης. ­Ευλογώ τους ιθύ­νον­τες όλων των Κρατών της γης και τους ανασύρω σε Νέα πεδία Φωτός, όπου διαπνέουν οι Αρ­χές της Ενότητας και της Ελευθερίας. Τους διαπερ­νώ με αλ­λεπάλ­ληλα κύματα Νέων ιδεών, για να μπορέσουν να ανοικοδομήσουν ψυχές και να ανακαινίσουν εκ βάθρων τα Κατεστημένα, τις οποιεσδήποτε πειθαρ­χίες ή επιμορφώσεις ή αναμορφώ­σεις ή επιβολές ποινών και να εκ­δηλωθούν όχι σύμφωνα με τους Νόμους τους ανθρώπινους, αλ­λά με τους Θεϊκούς Νόμους και με τον Υπέρτατο Νόμο της Αγάπης και του Ελέους, για να ταυτίσουν κάθε άνθρωπο με τον Εαυτό του και να τον βοηθήσουν να γνωρίσει τη Ζωή.

Ευλογώ κάθε λαθεμένη εκ­δήλωση, κάθε διαφθορά, κά­θε πλάνη, όποια ονομασία κι αν έχει πάνω στη γη, όποια επίκριση κι αν έχει λάβει από τον Άνθρωπο. Αποδεσμεύω αυτές τις εκ­δηλώσεις από τους λόγους, τις σκέψεις και τα συναισθήματα που τις έχουν δεσμεύσει και μ’ αυτόν τον τρόπο ενισχύσει και πλαισιώσει και περισφίξει γύρω από τον Άνθρωπο. Αποδεσμεύω τον Άνθρωπο, που με τις επι­κρίσεις του δέθηκε μ’ αυτές τις εκ­δηλώσεις, από τη σύ­σφιξη μαζί τους, και λαμ­βάνω από το Άπειρο Είναι του Ευ­λογία ενωμένη με το Άπειρο Είναι του Θεού κι εκπορεύω σ’ όλα αυτά, ώστε η ­Ευλογία του Ανθρώπου ν’ αναγάγει και να ισορ­ροπήσει κάθε εκ­δήλωση άρ­νησης, αναγκαία για εκπαίδευση, στη μη περαιτέρω εκ­δήλωσή της, στην αδρανοποίησή της, στη λήξη της ανάγκης αυτής της μαθη­τείας.

Ευλογώ όσους υπηρέτησαν σαν υποστάσεις αυτές τις εκ­δηλώσεις της άρ­νησης και συνέλεξαν επάνω τους το βάρος των λόγων, των σκέψεων και των συναισθημάτων των επικριτικών του Ανθρώπου. Τους ­αποδεσμεύω και τους παλμοδονώ μέσα στο Όλο του Ανθρώπου, σαν Ενό­τητα Αδιαίρετη και Αδιάσπαστη, σαν Ουσία Μία, επαναφέ­ρον­τας στο Όλο του Ανθρώπου την πρέπουσα ισορ­ροπία, για να προχωρήσει στα Νέα στάδια εξέλιξης, της Χριστοποίησης. Ευλογώ κάθε υλικό της γης που υπηρέτησε την άρ­νηση και απαλείφω από πάνω του την κατακραυγή. Ε­παναφέρω στη σωστή εκ­δήλωση της Αρ­μονίας και της Ι­σορ­ροπίας τα πάν­τα, ανακυκλώνον­τάς τα μέσα στη Δημιουρ­γία Μου, καθιστών­τας τα Ένα με το Άμορφο και τη Μορφή, με τον Λόγο Δάσκαλο Εκ­δηλωτή, με τον Λόγο Πατέρα Άμορφο.

Ευλογώ στο Όνομά Μου, το Τρισυπόστατο και Ομο­­­ού­σιο, τα υλικά της γης και μετουσιώνω τις ­­δονήσεις τους σε δονήσεις Αγάπης, Ζωής, Ελευθερίας, σε δονήσεις Φω­τός και Τελειότητας. Εισπορεύω τα μέρη του ­Ανθρώπου μέσα στην ενοποιημένη Ουσία Μου και αφυπνίζω την έ­νωσή του, την πλήρη ταύτισή του με τον Εαυ­τό του. ­Ε­νεργοποιώ εκ νέου τους αγωγούς ­σύν­δε­σης ανά­­μεσα στον Θεό και τον Άνθρωπο και τους ­καθιστώ ­αγω­γούς ­σύνδεσης κι επικοινωνίας με ­διαστά­σεις ­Απείρου, που δεν επι­δέχον­ται περιορισμούς ­χω­ρόχρονου, αλ­λά βρί­σκονται διαχυμένοι στο Σύμπαν το Άπειρο, το ­Ανεκδήλωτο και το Εκ­δηλωμένο. Επισφραγίζω εκ νέου τον ­Άνθρωπο Ολότη­τα με τον Θεό Ολότη­τα – Λόγο – Χριστό – Μητέρα και καλύπτω κάθε πλάνη με την ­Αρμονία της Αλήθειας.

Εν­δύομαι τα κατεστημένα, τις ποινές, την ­αμέλεια, την καθήλωση, την επιμονή στα δεσμά της ύλης. Εν­δύομαι οτιδήποτε δεν επιτρέπει στον Εαυτό Μας να εκ­δηλωθεί με τρόπους Άπειρους και δίνω σε σένα για έν­δυμα τον Εαυτό Μου, την Ατέρ­μονη Αλήθεια Μου. Παραλαμ­βάνω και πάλι τα κουρέλια σου και τα κάνω Ενότητα και Φως. Τα αξιώνω να Με ντύσουν. Αναλαμ­βάνω τα χτυπήματα που διαχέεις στον Εαυτό τον Έναν, που Είμαι, τις οποιεσδήπο­τε μικρό­­τητες, τις οποιεσδήποτε δεσμεύσεις που έγιναν με λόγο, με σκέ­ψη ή με συναίσθημα, και σου δίνω Ελευ­θερία και παλμό Ζωής. Σου δίνω την Άμορφη Μορφή Μου, την ενωμένη με τα Σύμπαν­τα, και σε ενώνω κύτ­ταρο προς κύτ­ταρο μ’ Αυτή τη Μορφή, δηλαδή με τα ­Σύμπαντα. Παίρ­νω τη φωνή σου, όποιους ήχους κι αν έχει, και σου προσφέρω τη Φωνή Μου. Παίρ­νω την καρδιά σου, μ’ όποιους παλμούς κι αν χτυπά, και σου ­προσφέρω την ­Αγάπη Μου. Παίρ­νω τον εγωισμό σου και σου ­προσφέρω την πλήρη Ισορ­ροπία Μου, που εκ­δηλώ­νε­ται χωρίς ­επι­θυμία κατάκτησης ή εξύψωσης, αλ­λά με μό­νη διακαή επιθυμία την Προσφορά της Αγάπης.

Θυσιάζομαι, Άνθρωπε, για σένα Άχρονα. Θυσιά­ζομαι για τον Εαυτό που Είμαστε, για την Αναγέν­νη­ση και την Ανά­σταση της Ζωής Μου, που μέσα σου υπάρ­χει. Σου δίνω να λάβεις εν­τός σου, να φας και να πιεις το Άπειρο. Σε διαχέω μ’ αυτή τη Μετάληψη στο Παν. Σου δίνω δόνηση και ύλη συν­ταυτισμένη Απόλυτα και σε εισάγω στην Άπειρη Θεία Νομοτέλειά Μου της Μορφής και του Αμόρφου, στην Άπειρη Ουσία της Εκ­δήλωσης και του Ανεκ­δήλωτου.