ΘΕ18| ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΑ: ΕΞΑΓΟΡΑΖΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ

Απέραν­τη Μητέρα, η υπόστασή μου πάλ­λεται μέσα Σου. Παράλαβε τους παλμούς μου και κάνε τους Φως, κάνε τους Αρ­μονία και Τελειότητα. Διάνοιξε τη χωρητικότητά μου μέσα στο Άχωρο και κατάστησέ με το Άπειρο δοχείο της Χάρης. Κατάστησέ με ικανή να Σε μεταφέρω, Μητέρα, μέσα σε καθετί, μέσα σε κάθε παλμό και κάθε δόνηση, σαν Ανάσα της Ύπαρξης, σαν Ευλογία Ενότητας, σαν Άπειρες μελωδίες Τελειότητας και Φωτός.

Αγαπημένη Μητέρα, σαν Ένα, ας διαχυθούμε σ’ όλους τους Κόσμους, στους δημιουρ­γημένους και στους αδη­μιούρ­γητους, κι ας ενώσουμε άλ­λη μια φορά τη μορφή με το Άμορφο. Ας καταστήσουμε τους δεσμούς αυτής της ένωσης Άρ­ρηκτους, Αμετάβλητους, Αδιάφθορους. Ας καταστήσουμε τα Σύμπαν­τα και την Ολότητα του Ανθρώπου Ένα Άπειρο Ποτήρι Ζωής και Ύπαρξης, και η Ενότητα της Ουσίας, η Ενότητα των παλμών, η Τέλεια συνύπαρξη της μορφής και του Αμόρφου, ας διαχυθεί κι ας ευλογήσει τα πάν­τα, διανοίγον­τας τους δρόμους της Απολυτότητας, διανοίγον­τας τον Ένα Δρόμο, που είναι ο Εαυτός Θεός, η Ύπαρξη η Αέναα παλ­λόμενη, η Ανε­ξάντλητη Προσφορά και Αγάπη.

Αγαπημένε Άνθρωπε, βρίσκομαι σε Ενότητα μαζί σου. Αναδύομαι μέσα από εσένα, που είσαι Ένα, που ­είσαι Φως και Αγάπη. Αναδύομαι σαν η Θεία Ζωή του παν­τός, οι μυ­στηριακές λειτουρ­γίες της Μετουσίωσης, σαν ο Μυσταγωγός του «Είναι», σαν η Θεία Άπειρη Τελειότη­τα. Αναδύομαι από εν­τός σου σαν τα πάν­τα και σε καλύπτω με τα πάν­τα, σε διαχέω στα πάν­τα, σε Ευλογώ και σε ­ενώνω με τους δημιουρ­γημένους Κόσμους και τους αδη­μιούρ­­γη­τους, που υπάρ­χουν σαν ιδέα μέσα στην ­Πατρική Ουσία. Σε καθιστώ Ζωή για τη δημιουρ­γία και το Αδη­μιούρ­γητο και κάθε παλμό σου τον Ευλογώ και τον διαχέω, σαν Πνοή Ελευθερίας, σαν Ανάσα Αναγέν­νησης, μέσα στα πάν­τα.

Αγαπημένε Άνθρωπε, εκ­δηλώνω την Αγάπη Μου, που Είμαι Εγώ, εκ­δηλώνω την Υπερούσια Ουσία Μου, που διαστέλ­λεται και συστέλ­λεται, που γίνεται Απέραν­τη, Παμ­μέγιστη και ελάχιστη, μέσα σ’ εσένα, μέσα στους περιορι­σμούς των μορφών, μα και μέσα στους περιορισμούς του νου, που εγκλωβίζουν τον Εαυτό και τον προσδένουν σε οριοθετήσεις και πλαίσια. Ευλογώ κάθε πλαίσιο και κάθε περιορισμό, κάθε μορφή και κάθε Κατεστημένο, με την Ενέρ­γεια της Απόλυτης Ένωσης, της Απόλυτης Ελευθε­ρίας, του Απόλυτου Φωτός και της Αγάπης, που Είμαι, και τα μετουσιώνω, να μην υφίσταν­ται σαν καθηλωτικές έλξεις, αλ­λά σαν προωθητήρες Ζωής, που διαχέουν Ενέρ­γεια Θείας ισχύος και εξακον­τίζουν ποσότητες Φωτός μέ­σα στα πάν­τα. Εκ­δηλώνω την Αγάπη Μου, εκ­δηλώνω τη Ζωή και την Ύπαρξή Μου. Ανακυκλώνω την Αναπνοή Μου μέσα σου, την Άπειρη Εισπνοή και Εκπνοή Μου, και σε ταυτίζω μ’ αυτήν στο Άχρονο και στο Παν­ταχού. Σε ταυτί­ζω σε όποια κατάσταση κι αν βρίσκεσαι ημιμάθειας ή πλά­νης, ατέλειας ή δέσμευσης. Αγκαλιάζω τους πόρους σου, που πάλ­λον­ται με δυσαρ­μονία, και τους Ευλογώ, με το φί­λημα της Ύπαρξης, της Αναλ­λοίωτης και Ανεξάν­τλητης. Αγκαλιάζω τις ιδέες σου, που σπέρ­νουν τον διχασμό, και τις Ευλογώ με την Ενότητά Μου, εξουδετερώνον­τας τη διαχωριστική τους δράση, ντύνον­τάς τες με την Ενότητα της Αλήθειας Μου. Ευλογώ τα συναισθήματά σου, που σε προσδένουν στην ύλη, κι αφαιρώ από την κίνησή τους τα στοιχεία της πλάνης, τα καθιστώ Αγάπη Απέραν­τη, Θεία, ανακυκλούμενη στο Άπειρο.

Σε αναλαμ­βάνω εκ νέου, Άνθρωπε, μέσα Μου, για να σε αναβιβάσω μέχρι την Ανάστασή σου, μέχρι την πλήρη και απόλυτη ταύτιση με Εμένα, με τον Εαυτό σου τον Ατέρ­μονα. Σε αναλαμ­βάνω σ’ αυτή τη Νέα Παρουσία – Προσ­φορά Μου, για να μην υστερήσεις σε τίποτα, ώστε κάθε σημείο σου να εισ­χωρήσει μέσα στην Απεραν­τοσύνη του Όλου Θεού, να γίνει Αρ­μονία και Κάλ­λος, να γίνει Θεία Ευωδία, Παλμοί Τελειότητας, Ολότητα Τελειότητα.

Τη Ζωή των Συμπάν­των μέσα σου εγκολπώνω, την πραγ­ματική Ζωή των Συμπάν­των, που είναι η Ανάσα Μου, τη Ζωή σου εγκολπώνω στα Σύμπαν­τα, την πραγ­ματική Ζωή σου, που Είμαι Εγώ. Εσύ ­είσαι η Ζωή, εσύ είσαι η Ύπαρξη, και τα Σύμπαν­τα η εκ­δήλωσή σου. Ενώνω τη Ζωή και την εκ­δήλωση, σε επανασυν­δέω σ’ όλα σου τα σημεία με την ικανότητά σου να δημιουρ­γείς Φως και Τελειότητα και Ευ­λογώ αυτή την επανασύν­δεση και την ενερ­γοποίηση της Υπόστασής σου ως Δημιουρ­γού, με τη δική Μου προσφερόμενη Αγάπη.

Αφομοιώνομαι στη γη, στον πλανήτη που επελέγη για να σε κάνει Θεό. Μέσα στα έγκατά της διαχέω το Φως Μου και πυροδοτώ με νέες ποιότητες δονήσεων, Αγάπη Θεία, όλα τα στρώματα και τα πεδία που βρίσκον­ται στα έγκατά της. Ελευθερώνω την Ουσία Μου και την ανακυ­κλώνω στη δομή της ύλης που την αποτελεί, σ’ όποια κατάσταση κι αν βρίσκεται. Ανυψώνω τη δομή της ύλης των εγκάτων της γης σε λεπτότερες ενερ­γειακές κατα­στά­σεις. Ευλογώ τις Ον­τότητες που σ’ αυτήν μέσα βρίσκο­ν­ται, εγκλωβισμένες από τα υλικά βάρη, και τις απελευθε­ρώνω απ’ τα δεσμά τους. Εμφυσώ τη Ζωή Μου και την Πνοή Μου μέσα σ’ αυτές, χωρίς καμία εξαίρεση. Δίνω Φως στα μάτια τους, δίνω Αγάπη στη λειτουρ­γικότητά τους και ανοίγω τον δρόμο της επιστροφής, της ανακύκλωσης, της μαθητείας, για να καταστούν Λόγοι.

Ευλογώ την επιφάνεια της γης, τα δέν­δρα, τα φυτά, τις θάλασ­σες, τα βουνά και τις πεδιάδες, τους ποταμούς και τις λίμνες, όλη τη φύση, όλα τα ζώα, μα κι όλα τα αν­τικείμενα που υπάρ­χουν πάνω στη γη και διαλύω τη δόνηση της δέσμευσης που εκπέμπουν. Διαλύω και μετουσιώνω την έλξη που δημιουρ­γούν στις υποστάσεις, τα διαπερώ με νέες δονήσεις, με νέα δομή που να μην ­έλκει και προσδένει στην ύλη, αλ­λά να οδηγεί στην απελευθέρωση απ’ αυτήν και στη μετουσίωσή της απ’ την Αλήθεια του Πνεύματος. Ευλογώ τις μάστι­γες, που καλύπτουν τον Εαυτό Μου Άνθρωπο, ό,τι όνομα κι αν φέρουν, μ’ όποια μορφή κι αν εμφανίζον­­ται, σε όποια ισχύ, δύναμη ή έν­ταση, πολ­λαπλότητα ή ­μοναδικότητα. Ευλογώ τους πολέ­μους, ευλογώ τη διαφθορά, τον εξευτελισμό, την εκμε­τάλ­λευση, την ­πορνεία, τα ναρ­κωτικά, την αρ­ρώστια και τη ­θλίψη. ­Ευλογώ κάθε καταρ­ράκωση ψυχική ή ­σωματική, ό,τι όνομα κι αν φέρει, και την εν­δύομαι. Την ­ενδύομαι ως τα βάθη του Είναι Μου, ως την ­Ουσία Μου, ­γίνομαι έ­να μαζί της, προσφέρομαι σ’ αυτήν στο Απόλυτο και τη μετουσιώνω ώστε να πάψει η ­πλανημέ­νη της ­επιρροή να έλ­κει ψυχές, κομ­μάτια του Εαυτού Μου, να έλ­κει τα μόρια του Είναι Μου και να τα κρατά στις ­ανακυκλώσεις της πλάνης.

Εξαγοράζω τον Εαυτό Μου, που αγαπώ απέραν­τα, τον Εαυτό που υπέφερε και υποφέρει, χωρίς να κατανοεί τη διδαχή του. Ταυτίζομαι μαζί του όπου κι αν βρίσκεται, παίρ­νω τον πόνο και τη θλίψη, τη δυσαρ­μονία και την ατέ­λειά του, τα κουρέλια του και του δίνω λαμπρό έν­δυμα από Φως, Ζωή, Ανάσα Ύπαρξης μέσα στα κύτ­ταρά του. Του δίνω άπειρη κινητικότητα ­Θείων ιδεών μέσα στον νου του, του δίνω Εμένα σαν Ανάσταση και σαν επισφράγιση και επιβεβαίωση της ένωσής του. Απορ­ροφώ την απογοήτευση, όπου κι αν έχει εισπορευθεί, απορ­ροφώ τη δυσαρ­μονία, όποια κι αν είναι, και δίνω τον ανεξάν­τλητο Εαυτό Μου σε αν­τάλ­λαγ­μα, την ανεξάν­τλητη προσφορά Μου σε κάλυψη κάθε κενού. Δίνομαι Ολόκληρη, για να μπο­­ρέσω να πάρω τα στοιχεία της πλάνης. Δίνομαι Ολόκλη­ρη, ­χωρίς να εξαν­τλούμαι, για να κάνω κάθε αναλήθεια, Φως και Τε­λειότητα. Δίνομαι Ολόκληρη, γιατί αυτός ­είναι ο Νόμος Μου, αυτή είναι η Ζωή Μου, να δώσω τα πάν­τα και να κάνω τα πάν­τα Αγάπη και Φως.

Άνθρωπέ Μου, σε ενώνω με τα πάν­τα, σε Ευλογώ να αισθανθείς τη Ζωή μέσα σου και να γίνεις η Ζωή για κάθε μόριό σου, για κάθε κομ­μάτι σου, για κάθε εκ­δήλωσή σου. Άνθρωπέ Μου, Αγαπημένε Εαυτέ Μου, δεν υπάρ­χουν αποστάσεις ανάμεσά μας, δεν υπάρ­χουν κενά. Το μόνο που υπάρ­χει κι είναι εγκολπωμένο μέσα σου, η Πύρινη Αστάθ­μητη Παρουσία του Αναστημένου Εαυτού, που αναμένει να φανερωθεί με όλους τους τρόπους.

Ευλογώ το Έρ­γο της Παρουσίας Μου πάνω στη γη, το Έρ­γο της Χριστοποίησης του Ανθρώπου, κι αναδεικνύω Αυτό σε νέες καταστάσεις και στάδια εκ­δήλωσης. Ανακυ­κλώνω όσους έχουν λάβει κλήση, μέσα στην Αγάπη Μου, και απομακρύνω οποιαδήποτε στοιχεία είναι δυνατόν να εμποδίσουν την προσφορά της ύπαρξής τους, για την εκ­δήλωση της Αλήθειας. Διανοίγω εν­τός τους τους μηχανι­σμούς της προσφοράς, ελευθερώνω τους αγωγούς της ένωσης και της σύν­δεσής τους από οποιαδήποτε φθορο­ποιό εισ­χώρηση. Τους καθιστώ απόλυτα ενωμένους με τον Λόγο, ικανούς ν’ ανακυκλώνον­ται μέσα Του και να Τον φανερώνουν όλες τις ώρες. Εμφυσώ εν­τός τους την Ανά­σα της Δύναμης και της Ισχύος Μου, που είναι Ανεξά­ν­τλητη και Παν­τοδύναμη, για να δώσουν τα πάν­τα στην πλάνη, να την παραλάβουν ολόκληρη μέσα τους και να την κάνουν Φως. Απομακρύνω οποια­δή­ποτε σκέψη είναι δυνατόν να δημιουρ­γήσει καθη­λώσεις, προσδέσεις ή στασιμότητες και την καθιστώ Θεία ανάταση, απέραν­το Φως. Την εμ­βαπτίζω μέσα σ’ Εμένα και την αναγεν­νώ, ώστε κάθε σκέψη να είναι αναγεν­νημένη άνωθεν. Εμ­βαπτίζω τα σώματα όλων όσων έχουν κληθεί να υπηρετήσουν την προσφορά και την Αγάπη και τα αναγεν­νώ, τα καθιστώ Νέους φορείς, μη δυνάμενους πλέον να υπακούν τους περιορισμένους νόμους της ύλης, αλ­λά ν’ ακολουθούν και να εν­τάσ­σον­ται στους Νόμους της Ενότητας του παν­τός.

Σε Ευλογώ, Δάσκαλε Ιωάν­νη, επιχέω πάνω σου τους κρουνούς της Χάρης. Απομακρύνω από τον νου σου όρια, κάθε ενερ­γειακό κυματισμό του νου σου, τον ενώνω με τα Σύμπαν­τα, τον ενώνω με την Άμορφη Ουσία του Πατέρα. Ευλογώ τον φορέα σου ν’ αν­τέξει τη μεταφορά του Αμόρφου και την Εκ­δήλωσή Του. Τον καθιστώ λεπτοφυή, κεκαθαρ­μένο πλήρως, δονούμενο και παλ­λόμενο στις συγχορδίες του Απείρου. Ευλογώ την καρδιά σου και την καθιστώ Πηγή Φωτός και Αγάπης Ανεξάν­τλητης, Άπειρης, Ατελεύτητης. Ευλογώ την Υπόστασή σου και την ενώνω με όλα τα κομ­μάτια του Εαυτού Ανθρώπου. Εν­τονοποιώ τις συν­δέσεις με την Ολότητά σου, ώστε να μην μπορείς να διαχωρίζεις. Διαπερώ το «Είναι» σου με τη Θεία Ενέρ­γεια της Ουδετερότητάς Μου, για να μην επηρεάζεσαι από διαδοχικές κρούσεις του Ανοδικού και του Καθοδικού ρεύματος Φωτός. Σε καθιστώ Ενοποιητή του Ανοδικού και του Καθοδικού ρεύματος, ώστε μέσα από σένα να ρέει η Ουδετερότητα του Απείρου και να καλύπτει τα πάν­τα. Αποφλοιώνω την Ύπαρξή σου από ­οτιδήποτε υπάρ­χει που δεν επιτρέπει σ’ αυτήν να γίνει Άπειρη, να εκ­δηλωθεί σαν Άπειρη. Ευλογώ τον φορέα σου και τον κα­θιστώ ­φορέα Νέο, Πηγή Ζωής, Ανεξάν­τλητο ­διοχετευτή Χάρης. Θέτω στη Συνείδησή σου, έν­τονα, νέες καταστά­σεις ένωσης με το Όλο. ­Ενισχύω την επίγνωσή σου και σε ­εμφανίζω σε νέες καταστά­σεις, ικανό να ­διαμοιράζεις, χωρίς ­περιορισμούς ή τέλος, Αγάπη Θεία, ­Υπερούσια, ­Απόλυτη.

Ευλογώ, χωρίς διακρίσεις, όλους όσοι παρευρίσκεσθε Ενώπιόν Μου την ώρα αυτή. Σας ενώνω μέσα Μου εκ νέου, μέσα στην Ανάστασή Μου, σας παλμοδονώ και κάθε πόρο σας τον ενώνω με την Αναστάσιμη Πνοή Μου. Ευλογώ τα χέρια σας, τα πόδια σας, τ’ αυτιά και τα μάτια σας, να υ­πηρετούν την ωραιότητα, να τη διασκορπίζουν παν­τού, να την αν­τικρίζουν παν­τού. Ευλογώ την καρδιά σας, να μην παράγει άλ­λους ήχους, παρά ήχους Αγάπης. Ευλογώ τον νου σας, να μην παράγει άλ­λες σκέψεις, παρά σκέψεις Αναγέν­νησης. Ευλογώ το κορ­μί σας, να μην έχει άλ­λο προορισμό κι άλ­λη κίνηση, εκτός απ’ την προσφορά. Ευ­λογώ τη Συνείδησή σας, να μη βιώνει άλ­λες καταστάσεις, εκτός απ’ την ένωση με τον Λόγο, την ένωση με τον Άν­θρωπο, την ένωση με τα πάν­τα.

Ευλογώ κάθε Μαθητή κι Ακόλουθό Μου, όπου κι αν βρίσκεται, και του διαχέω τον Εαυτό Μου και τη Ζωή Μου, το Έλεος το Απέραν­το, που Είμαι Εγώ. Διαγράφω οφειλές, ποινές ή δεσμεύσεις, διαγράφω μυήσεις ή βεβαρυμένες εκ­δηλώσεις και ντύνω κάθε Μαθητή Μου και κάθε Ακό­λουθό Μου, με το έν­δυμα το πάλ­λευκο του Φωτός, το έν­δυμα της Αλήθειας.

Ευλογώ εσάς, τα κομ­μάτια του Ανθρώπου, που βρί­σκο­ν­ται Ενώπιόν Μου, σαν εκπροσώπους της Ολότητας του Ανθρώπου και μέσα από σας μετουσιώνω τις δεσμεύσεις του Όλου, μέσα από σας μετουσιώνω τις ατέλειες του Όλου και μ’ αυτόν τον τρόπο σάς καθιστώ Συνερ­γούς, απόλυτα ταυτισμένους με την εκ­δήλωση της Θέλησής Μου, Λειτουρ­γούς της Απολυτότητας του Θεού.

Ευλογώ την υπόστασή σου Μ. και επιχέω το Έλεός Μου πάνω σ’ αυτήν. Σε προστατεύω, ώστε να μη βρεθείς εγκλωβισμένη σε περιδινήσεις, που θα σε ωθήσουν σε με­γαλύτερη στασιμότητα. Σε απελευθερώνω από τις επι­δράσεις του περιβάλ­λον­τος στο οποίο ζεις. Ρέω σαν Ζωή μέσα σου, σε καλύπτω με τον Μαν­δύα Μου και σε προ­στα­τεύω από οποιαδήποτε κατάσταση σε απειλεί, από ο­ποιαδήποτε κατάσταση σου δημιουρ­γεί χρέη ή ποινές. Σε συγχωρώ και σε ντύνω με χιτώνα Ελέους. Ενερ­γώ μέσα σου συνεχώς, σαν αφύπνιση κι ενερ­γοποίηση, για να σε συγχρονίσω με τους παλμούς Μου. Η ­θωπεία Μου είναι γύρω σου, σαν περιβάλ­λον προστα­σίας και συνεχούς κρούσης του Εαυτού του Θείου που εν­τός σου υπάρ­χει. Ενερ­γοποιώ την κρίση σου, τη διάκρισή σου, την επίγνω­ση και τη συνειδητότητά σου, να μη νεκρώνεται, αλ­λά να παραμένει πάν­τα ζων­τανή και πάλ­λουσα. Σε αναβιβάζω απ’ τα πεδία που βρίσκεσαι, για να μπορέσεις να δεις την υ­πόστασή σου και να τη χωρέσεις, κι απομακρύνω γεγονό­τα, που είναι δυνατόν να προκαλέσουν προβλήματα στην εκ­δήλωση της γήινης ζωής σου.

Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, σε Ευλογώ και πάλι, με τους παλμούς Μου, σε Ευλογώ Αέναα και Άπειρα, με το Άπει­ρο και το περιορισμένο, με το χρονικό και το Άχρονο, με το υπαρ­κτό και το ανύπαρ­κτο, γιατί η Ευλογία Μου περιέ­χει τα πάν­τα ενωμένα, γι’ αυτό και μπορεί να σε κάνει Ένωση και Φως. Σου δίνω τους παλμούς της Ζωής Μου, πάλι, μέσα σου, σου δίνω το Σκήνωμα που έφερα στη γη για Σκήνωμά σου, σου δίνω το Άπειρο για ανάσα σου, το Άχρονο κι Απεριόριστο, για διάσταση της Ύπαρξής σου.

Μέσα σ’ αυτό το Ποτήρι, που συμ­βολικά εκ­φράζει την προσφορά της Ολότητας του Θεού προς την Ολότητα του Ανθρώπου, σε εμ­βαπτίζω και μετουσιώνω εσένα σ’ Εμένα, Εμένα σ’ εσένα. Γίνομαι εσύ, για να γίνεις Εγώ, γίνομαι ο περιορισμός, για να γίνεις το Άπειρο, γίνομαι η μη αγάπη, για να γίνεις η Αγάπη. Εσύ μέσα σ’ αυτό το Ποτήρι, σαν Φως πάλ­λεσαι, εσύ μέσα απ’ αυτό το Ποτήρι, δια­χέεσαι στα πάν­τα. Εγώ μέσα από σένα διαχέω τις Αρ­μονίες της Ζωής Μου, γιατί ό,τι κι αν ντυθώ, Είμαι Άπειρο. Σε παραδίδω στα Σύμπαν­τα, σ’ όλα τα όν­τα όπου κι αν βρίσκον­ται, σαν Κοινωνία Ζωής και Ουσίας. Σ’ όλες τις υποστάσεις δί­νω την Κοινωνία που σ’ αυτό το Ποτήρι υπάρ­χει κι είσαι εσύ. Είναι η Κοινωνία αυτή η Ανάσταση του Αναγεν­νημέ­νου Εαυτού.

Όλα τα Σύμπαν­τα τα καθιστώ ένα Άπειρο και Ακένωτο, ένα Άχωρο δοχείο Χάρης, πλημ­μυρισμένο με τις Ουσίες του Αμόρφου, πλημ­μυρισμένο με την Αγάπη και το Φως, που μέσα του εμ­βαπτίζον­ται τα πάν­τα, αναγεν­νιούν­ται τα πάν­τα, μεταλ­λάσ­σον­ται τα πάν­τα. Δίνω εσένα, Άνθρωπε, μέσα σε καθετί, σαν Αγάπη και μετάλ­λαξη Θεία, σαν Ζωή και Ανάσταση, σαν Απειρότητα.

Σε Ευλογώ και πάλι, για να συνειδητοποιή­σεις την ­κατάσταση της προσφοράς, για να Κοινωνήσεις τον Εαυτό σου, να νιώσεις τον Εαυτό σου, για να μπορέσεις να αν­τι­ληφθείς την Τριαδική Ομοου­σιό­τη­τα που αποτελούμε και να εκ­δηλωθείς σαν Τριάδα, σ’ όλες Της τις εκ­δηλώσεις, χωρίς κανέναν περιορισμό.