Άνθρωπε, χαιρετίζω την Ύπαρξή σου με τον παλμό της Αγάπης Μου, διαχέομαι μέσα σου και καλύπτω το «Είναι» σου με το Φως Μου, με την Απέραντη Παρουσία Μου, με τη θωπεία της Γαλήνης Μου, με την Ενότητα και την Ισορροπία που εκφράζω, σ’ όλα τα πεδία, σ’ όλες τις καταστάσεις.
Ενσυνείδητε Άνθρωπε, αχόρταγε για τη γνώση, αδηφάγε για την κατάκτηση, πού βρίσκεσαι; Πού σε οδήγησε αυτή η επιθυμία της απόκτησης; Τι έχεις να δείξεις και να παρουσιάσεις, που συνεισφέρει στην Ενότητα, που δημιουργεί Ισορροπία; Πού είναι τα αποτελέσματα της γνώσης σου, πού είναι η τελειότητα των κατακτήσεών σου; Γιατί ζητάς ακόμα να καλυφθείς και να γεμίσεις απ’ όλα αυτά, που μες στους αιώνες δεν σε οδήγησαν παρά μόνο σε δεσμούς, σε αλλεπάλληλους κύκλους αναλήθειας;
Οι επιμέρους αλήθειες, Άνθρωπε ενσυνείδητε, όπως αρέσκεσαι ν’ αποκαλείς τον εαυτό σου, σε διχοτόμησαν, σε περιόρισαν, σε έκλεισαν μέσα σε τοίχους. Οι επιμέρους αλήθειες σου και οι τίτλοι, που ο νους σου κατασκευάζει, για να ωραιοποιείς μ’ αυτούς τις καταστάσεις σου, σε απομάκρυναν από Εμένα, τη Μόνη Αλήθεια, το Άπειρο Φως. Γιατί δεν τεμαχίζομαι από τους περιορισμούς σου, δεν είναι δυνατόν να χωρέσω μέσα στα πλαίσια, που με βία προσπαθείς να Με βάλεις. Δεν είναι δυνατόν να Με εκδηλώσεις, όσο ακολουθείς αυτή την τακτική, των ορίων και των περιορισμών, του διαχωρισμού και της διάσπασης.
Σε κάλεσα και σε καλώ Αέναα στο Έργο της οικοδόμησης των ψυχών, της Ένωσης, της επιστροφής του ενσυνείδητου Θεού Ανθρώπου μέσα στη Θεότητα. Μα αυτό το Έργο δεν έχει γίνει, όχι συνείδηση, μα ούτε καν απλή κατανόηση, μέσα στο «Είναι» σου. Δεν μιλώ για πραγμάτωση, γιατί αυτό είναι κάτι από το οποίο απέχεις πάρα πολύ ακόμα. Μιλώ όμως για εκείνη την απαραίτητη επίγνωση, που θα σε οδηγήσει σταδιακά στην πραγμάτωση, για εκείνη την απαραίτητη υπευθυνότητα, που θα σου μεταλλάξει τους τρόπους ενεργειών και σκέψεων και θα σε κάνει μεμιάς να μεταβάλεις τη συμπεριφορά του διαχωρισμού, σε συμπεριφορά Ένωσης, που θα σε οδηγήσει να επικοινωνήσεις με τον Εαυτό σου, τον Εαυτό που λες ότι γνωρίζεις κι όμως τον εκδηλώνεις διαχωρισμένο.
Πού είναι η κατανόησή σου, Άνθρωπε, πού είναι η Αγάπη σου, πού είναι τα στοιχεία εκείνα που θα ενώσουν τα κομμάτια του Εαυτού σου, που θα επιτρέψουν τη διάχυση του μέρους μέσα στο όλο και του όλου μέσα στο μέρος και θα εξαφανίσουν αυτούς τους τμηματικούς διαχωρισμούς, αυτές τις ανάγκες των λέξεων, αυτές τις διακρίσεις σε Ολότητα και μέρος; Ζητώ να δω τις γέφυρες που οικοδόμησες ανάμεσα στον Εαυτό σου, μα αντικρίζω μόνο δρόμους που είναι παράλληλοι και δεν τέμνονται. Δρόμους φιλοδοξιών, επιμέρους ενασχολήσεων της πλάνης, δρόμους που έχουν σαν κατάληξη τα αδιέξοδα της ημιμάθειας, την οχύρωση πίσω από την πεποίθηση ότι η επιμέρους αλήθεια, που πιστεύεις, είναι και η μόνη πραγματική. Σε απογυμνώνω από τις επιμέρους αλήθειες σου, σε απογυμνώνω από τους τίτλους με τους οποίους έχεις στολιστεί, πίσω από τους οποίους καλύπτεσαι, για να κυκλοφορείς στη γη, πιστεύοντας ότι συντελείς στην αναγέννηση των Κόσμων, πιστεύοντας ότι προσφέρεις στην εξάπλωση της Αγάπης. Σ’ αφήνω ελεύθερο απ’ όλα αυτά, ικανό να συλλάβεις την έννοια της Υπέρτατης Κατανόησης, που δεν έχει ανάγκη από εξωτερίκευση με λόγο, αλλά διαχέεται μέσα απ’ το βάθος του «Είναι» του ανθρώπου, προς το βάθος του Είναι του Ανθρώπου και πραγματώνει την Ένωση.
Δεν ζητώ από σένα, Άνθρωπε, πολλά, όταν σε καλώ να γίνεις Μαθητής Μου. Δεν ζητώ να Μου αφιερώσεις χρόνο περισσότερο απ’ ό,τι Μου αφιερώνεις. Ζητώ κάτι πολύ πιο απλό. Να είσαι πραγματικά Μαθητής Μου μέσα στις ασχολίες σου. Να είσαι πραγματικά Εκπρόσωπός Μου μέσα στον καθημερινό σου βίο. Να είσαι πραγματικά Αγάπη, Φως και ενωτική γέφυρα καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής σου. Μπορείς να περπατάς κι όπου ακουμπά το βήμα σου να είναι Ευλογία; Δεν απαιτεί άλλο χρόνο από σένα παρά τον χρόνο που διαθέτεις στο καθημερινό σου περπάτημα. Μπορείς να μιλάς κι ο λόγος σου να διαχέει Αρμονία; Δεν απαιτεί άλλη προσπάθεια από σένα, παρά μόνο την προσπάθεια που καταβάλλεις για να εκφραστείς καθημερινά. Δεν απαιτεί παρά μία κατανόηση, ότι όπως όμοια καταβάλλεις προσπάθεια και ενέργεια, για να εκδηλώνεσαι δυσαρμονικά και ανισόρροπα, έτσι μπορείς, χωρίς καμία παραπάνω κίνηση, να εκδηλώνεσαι αρμονικά και ισορροπημένα. Δεν σου ζητώ να είσαι καλός, δεν σε κατακρίνω γιατί είσαι κακός. Είναι κι οι δύο αυτές καταστάσεις ημίμετρα της πλάνης. Σου ζητώ να είσαι αρμονικός, ισορροπημένος, γεμάτος απ’ την Αγάπη των παλμών της Τελειότητας, γεμάτος απ’ τις Θείες ιδέες του Απείρου. Σου ζητώ να χρησιμοποιείς τον λόγο σου, για να γεμίζεις τα κενά του ανθρώπου με Φως, να χρησιμοποιείς τη σκέψη σου, για να πληρώνεις με Ευλογία και Αρμονία κάθε αναταραχή πάνω στον πλανήτη, μα και μέσα στα Σύμπαντα. Σου ζητώ να κινήσεις τον Νόμο της Ισορροπίας και της Ενότητας, όχι μόνο για τον εαυτό σου, αλλά και για το σύνολο, δηλαδή για τον πραγματικό Εαυτό σου.
Σου ζητώ να ζήσεις, Άνθρωπε, τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο, να ζήσεις μέσα από την Ύπαρξη την Ενιαία και αυτό να το φανερώσεις με κραδασμούς Αγάπης όλες τις ώρες. Σου ζητώ ν’ αναπνεύσεις μέσα από την Αναπνοή του Θεού, δημιουργώντας Τελειότητες, Ισορροπίες, Αρμονία. Σου ζητώ να καταστήσεις τον πλανήτη που ζεις και τις ασχολίες, τις οποίες εκτελείς πάνω σ’ αυτόν, Ενότητα και Φως. Να ενώσεις τις αντιθέσεις που εκδηλώνονται γύρω σου, μέσα από σένα. Να ευλογήσεις οτιδήποτε αγγίζεις με τα χέρια σου, οτιδήποτε διέρχεται μέσα απ’ τη Συνείδησή σου, οτιδήποτε βιώνεις σαν κατάσταση, είτε συναισθηματικά, είτε νοητικά, είτε με ολόκληρη την υπόστασή σου.
Μην απαρνηθείς τίποτα απ’ όσα γύρω σου υπάρχουν. Δέξου τα πάντα, ευλόγησε τα πάντα, απορρόφησε τα πάντα, κάν’ τα Ένα με σένα Αδιαχώριστο, Αδιάσπαστο. Γίνε η Φωτεινή Παρουσία, που δεν περιορίζεται απ’ τους φραγμούς της ύλης, που ζει στην ύλη αλλά επεκτείνεται πάνω απ’ αυτήν, που τη μετουσιώνει μέσα της και της προσδίδει νέες δυνατότητες, νέα δομή και υφή, νέα ποιότητα κραδασμών και δονήσεων.
Μάθε να χρησιμοποιείς ό,τι έχεις, για την οικοδόμηση της Αγάπης, για την Ένωση του παντός μέσα στον Θεό. Μάθε κάθε σου κίνηση να συντελεί στην προσφορά και κάθε σου λόγος να είναι κλειδί ανόδου, του συνόλου προς τον Λόγο. Μάθε να συσπειρώνεσαι μέσα στο «Είναι» σου κι από κει ν’ αναδιπλώνεσαι πάλι, γεμάτος με τις Θείες δυνατότητες της Ύπαρξης, δίνοντας αυτές σε καθετί, χωρίς ουδέποτε ν’ αδειάζεις.
Όλα αυτά τα γνωρίζεις, τα κατέχεις, είναι οι μυστικές σου λειτουργίες, η πραγματική σου Ύπαρξη, μα πρέπει ν’ απεκδυθείς την αυταρέσκειά σου, που οχυρώνεται μέσα στον διαχωρισμό σου. Πρέπει ν’ απαρνηθείς την πεποίθησή σου και την πίστη σου ότι εκφράζεσαι σωστά, ή σωστότερα από οποιοδήποτε κομμάτι του Εαυτού σου. Μέχρι όλα τα κομμάτια του Εαυτού σου να εκφραστούν με Μία Πνοή, να παλμοδονηθούν στην ίδια Αγάπη, κανένα μέρος δεν εκφράζεται σωστά ή σωστότερα, αλλά όλα τα μέρη εκφράζονται ατελώς, μη δυνάμενα να χωρέσουν τα άλλα τους σημεία. Κατανόησέ το, γιατί όσο δεν το κατανοείς, βρίσκεσαι μακριά απ’ την Αλήθεια, απ’ την Ισορροπία και την Αρμονία και περιπλέκεσαι στους διαξιφισμούς των επιμέρους αληθειών σου, όπως τις ονομάζεις, που επιθυμούν να επικρατήσουν, και ζητάς γνώση, που θα δημιουργήσει άλλες επιμέρους αλήθειες, ενώ ξεχνάς να ζητήσεις Κατανόηση και Αγάπη, ξεχνάς να την εφαρμόσεις, γιατί η Κατανόηση κι η Αγάπη δεν έχει επιδεικτικές χειρονομίες, ούτε μπορεί να σε αναβιβάσει στα επίπεδα των Κοινωνικών Κατεστημένων, που βρίσκεσαι, γιατί πληρώνει με Φως άυλο την υπόσταση, που δεν έχει σημεία εμφανή και κραυγαλέα, τα οποία επιζητά η Κοινωνία σου.
Ενσυνείδητε Άνθρωπε, απαρνήσου τα Κοινωνικά Κατεστημένα σου, με τα οποία ζυμώθηκες και ζυμώνεσαι ακόμα. Γίνε εσύ εκείνος, που θα κάνει την αρχή μιας Νέας πορείας, μιας Νέας κατανόησης, μιας Νέας εμβάθυνσης, μιας Νέας τάξης πραγμάτων, που θα χωράει το Παν. Διασκόρπισε την Κατανόησή σου στα πέρατα των Συμπάντων, διασκόρπισε την Αγάπη σου σε κάθε μόριό σου και γίνε ο πόλος, που θα ενεργοποιήσει τον Εαυτό σου, όπου κι αν βρίσκεται, χωρίς να κατατάσσει, χωρίς να είναι έτοιμος να διασπάσει ή ν’ απονείμει περιοριστικές ιδεολογίες, προς οποιαδήποτε κατεύθυνση.
Το Άπειρο περιέχει τα πάντα, όπως καλά γνωρίζεις, μα δεν μπορείς να συλλάβεις αυτή την έννοια, δεν μπορείς να κατανοήσεις πώς είναι δυνατόν να χωρέσεις τη γνώμη του μέρους του εαυτού σου, που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη γνώμη του δικού σου μέρους. Μα αν δεν χωρέσεις την αντίθεση, δεν θα χωρέσεις το Άπειρο, αν δεν κατανοήσεις την αντίθεση, δεν θα κατανοήσεις την Αγάπη, γιατί η Αγάπη εισέρχεται σαν Ουσία Απυρόβλητη κι Αέναη μέσα στα πάντα και, δρώντας καταλυτικά, ενώνει.
Άνοιξε το «Είναι» σου πέρα απ’ τις νοητικές σου θέσεις, άνοιξε το «Είναι» σου στην Αγάπη και στην Κατανόηση και ζήτα να δίνεις και να μην κατέχεις. Γιατί ό,τι κατέχεις σε κατέχει, ενώ ό,τι δίνεις σε απελευθερώνει. Ζήτα να δίνεις Αγάπη και Φως, στην καθημερινή σου ζωή. Κάθε σου σκέψη, ας είναι Μία Ευλογία, κάθε σου κίνηση, ας είναι Μία θωπεία. Ευλόγησε αυτούς που βρίσκονται γύρω σου στον δρόμο, όταν περπατάς, ευλόγησε αυτούς που σου προξενούν εκνευρισμό στον χώρο της εργασίας σου. Ευλόγησε το περιεχόμενο της εργασίας σου, ευλόγησε το φαΐ σου κι όλους αυτούς που εργάσθηκαν για να φθάσει μέχρις εσένα. Αγάπησέ τους όλους. Αγάπησε τη γη, τα ζώα και τα φυτά, την ατμόσφαιρα και τον ήλιο, που συνετέλεσαν για να παραχθεί ό,τι σε τρέφει. Αγάπησε ό,τι σε τροφοδοτεί για να ζεις, γιατί μόνο αν το αγαπήσεις, θ’ αποδεσμευθείς απ’ αυτό, θα γίνεις Ανενδεής και θα φθάσεις να ζεις στην ύλη και να βρίσκεσαι πάνω απ’ αυτήν και πέρα απ’ αυτήν, μέσα στην Άχρονη και την Άπειρη διάσταση του Απείρου.
Αγάπησέ Με, Άνθρωπε, μέσα στα πάντα, όπως Εγώ σ’ Αγαπώ, όπως σου παρέχομαι μέσα απ’ όλα, τροφοδοτώντας και την ύλη σου και το Πνεύμα σου, καθοδηγώντας την υπόστασή σου, θωπεύοντας και την αλήθεια που φέρεις μέσα σου και την πλάνη, που φοράς σαν κάλυμμα, για να την κάνω Φως. Δέξου τα πάντα, όπως Εγώ σε δέχομαι, γιατί έτσι θα Με δεχθείς. Δεν Με δέχεσαι και δεν Με φανερώνεις σαν εσωτερική Παρουσία, από μέσα σου μόνο. Με δέχεσαι και Με φανερώνεις, όταν μπορείς να Με αντικρίσεις παντού, όταν μπορείς να Με αγαπήσεις παντού κι όταν μπορείς να ενωθείς μ’ Εμένα, όπου κι αν βρίσκομαι, χωρίς ν’ αφήνεις τα εξωτερικά φαινόμενα να σε αποπροσανατολίσουν και να σε δεσμεύσουν στον διαχωρισμό και τη διάσπαση.
Σε Ευλογώ, Αγαπημένε Άνθρωπε, εκ νέου, με την Τριαδική Ομοούσια Ευλογία, που αποτείνω στο Πνεύμα, την Ψυχή και την ύλη σου, και ενοποιώ σ’ έναν κραδασμό Αγάπης και Ενότητας, στον Κραδασμό του Λόγου – Θεού, όλες τις λειτουργίες σου και εκδηλώσεις σου, ώστε να Με φανερώσεις μέσα από σένα, ώστε να ενωθείς μαζί Μου μέσα στα πάντα.
