ΘΕ07| ΖΗΤΩ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΟΥ

Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, πολ­λά όσα δεν ξέρεις, πολ­λά όσα δεν έχεις πραγματώσει, πολ­λά όσα δεν εμφανίζεις από μέσα σου, μα ακόμα περισ­σότερα είναι αυτά που πι­στεύεις ότι κατέχεις και μπορείς να τα εκ­δηλώσεις και να τα φανερώσεις με τρόπους πολ­λούς μέσα από το «Είναι» σου. Και σ’ αυτό ακριβώς το σημείο βρίσκεται η πλάνη σου, που σε οδηγεί σε αδράνεια, σε στασιμότητα, σε παθητικότητα. Η πεποίθηση που έχεις για τις ανεκ­δήλωτες δυνάμεις σου και η πίστη σου σ’ αυτές, που πηγάζουν από την προσωπικότητα και όχι από την Αλήθεια και επομένως δεν είναι δυνατόν να παραμείνουν αδιάφθορες, ούτε να σε οδηγήσουν στην Πνευματική εξέλιξη, είναι υπαίτιες για μεγάλο αριθμό λανθασμένων επιλογών και δεσμεύσεων. Μοναδικός τρόπος να ξεφύγεις είναι να κατανοήσεις τη δυσαρ­μονική ουσία που τις αποτελεί και να αναζητήσεις την Αδιάφθορη πίστη και πεποίθηση για τον Θείο Εαυτό σου, που πηγάζει απευθείας από το Θεό και εκ­δηλώνεται σε σένα διαμέσου της Αγάπης, της Κατανόησης και της Ένωσης που εκ­φράζεις προς το εσωτερικό και εξωτερικό σου περιβάλ­λον.

Βρίσκεσαι εγκλωβισμένος μέσα στις γνώσεις σου, μέσα στις διάφορες μορφές των συλ­λογισμών σου, μέσα στις οποιεσδήποτε κατακτήσεις έχεις εκ­δηλώσει κατά τη διάρ­κεια των αιώνων. Βρίσκεσαι εγκλωβισμένος μέσα σ’ όλα αυτά που πιστεύεις ότι οικοδόμησες προχωρών­τας στο βάθος της Αλήθειας, πλησιάζον­τας σ’ αυτό το βάθος και εμφανίζον­τάς το όσο το δυνατόν περισ­σότερο. Αυτός ο εγκλωβισμός σου είναι ένα αδιέξοδο, που σου παρέχει συνεχώς νέες διόδους για παρόμοια αδιέξοδα, ίδιας ποιό­τητας μα διαφορετικής υφής, που σε ξεγελάνε και σου δί­νουν την εν­τύπωση ότι δημιουρ­γείς κάτι νέο.

Άνθρωπε, είσαι δημιουρ­γός, Ομοούσιος με Εμένα. Η δημιουρ­γική σου ικανότητα δεν είναι περιορισμένη, δεν εγκλωβίζεται, δεν αποκόβεται, δεν περιορίζεται στα υλικά πεδία. Η δημιουρ­γική σου ικανότητα διαπερά τα πάν­τα, τα συνέχει και δύναται να παράγει ποιότητες δονήσεων υψη­λές, να τις ενώνει, να τις μορφοποιεί και να τις αποσυνθέτει πάλι, χωρίς πουθενά να κωλύεται. Εκδηλούμενος μέσα στην ύλη δημιουρ­γείς, μα η δημιουρ­γία αυτή είναι δεσμά για σένα, είναι όρια, επειδή την αν­τιμετωπίζεις περιορι­σμένα και δεν μπορείς να τη συλ­λάβεις επεκτεινόμενη μέσα στα πάν­τα.

Γνωρίζεις ότι καθετί που υπάρ­χει πάνω στη γη, από Μένα κατευθύνεται. Από Μένα έχουν δοθεί οι αποκαλύ­ψεις και οι εμπνεύσεις σε οποιον­δήποτε τομέα της ζωής και της ύπαρξης. Η δική Μου αποκάλυψη και έμπνευση ­εί­ναι ολοκληρωμένη. Όταν εσύ τη συλ­λαμ­βάνεις μέσα από τη μεμονωμένη ατομικότητά σου, τη διαχωριστική σου θέση, τη διτ­τότητά σου, δεν είναι δυνατόν παρά να εκ­φράσεις ένα μέρος της καθαρό και να δημιουρ­γήσεις γύ­ρω του διαθλαστικές παραμορφώσεις. Πρόκειται να εμφανίσεις τη δημιουρ­γική σου δύναμη αυτούσια αυτή την πε­ρίοδο και επομένως και την ολότητα των Θείων Μου Μη­νυμάτων, γι’ αυτό εφιστώ την προσοχή σου στο ση­μείο των διαθλαστικών παραμορφώσεων που δημιουρ­γείς. Δεν μπορείς να εισδεχθείς την Ολότητα, αν δεν την έχεις κατανοήσει. Δεν μπορείς να χωρέσεις το Θείο Ρεύμα Μου, που εκ­φράζει το Όλο ενός νόμου ή μιας αποκάλυψης, αν δεν έχεις πρώτα αφομοιώσει την ανάγκη της αποκοπής σου από τη θέση της διτ­τότητας.

Ακολουθείς μία πορεία Πνευματική, στην ­οποία σε δι­­­­δάσκω. Συνεχώς στροβιλίζονται στο νου σου ­ιδέες για Ένωση, Αγάπη, Κατανόηση. Συνεχώς ­εκφράζεσαι πάνω σ’ αυτές τις έν­νοιες, αλ­λά παρ’ όλα αυτά ­παραμένεις στην επιφάνεια και δεν έχεις κατορθώσει ούτε στο ­ελάχιστο να εφαρ­μόσεις τα όσα λες, τα όσα ­διαπο­τίζουν το νου και την καρδιά σου. Και οι αποκαλύ­ψεις Μου ­παραμένουν λίγο πάνω από σένα, αιωρούμενες σαν Θεία Ενέρ­γεια, και αναμένουν να εισχωρήσουν μέσα στους αγωγούς σου, αλ­λά οι αγωγοί σου δεν τις χωρά­νε, δεν τις δέχον­ται. Τις απο­βάλ­λουν σαν ξένο σώμα, ενώ θα έπρεπε να αποβάλ­λουν σαν ξένο σώμα και να οδηγούν σε μετουσίωση τα υλικά στοιχεία του διαχω­ρισμού.

Πού βρίσκεται το λάθος, που δεν σου επιτρέπει ημέρα και νύχτα να παλμοδονείσαι από δονήσεις Ενότητας και Αγάπης, από ολοκληρωμένες Θείες Ιδέες, από σπινθηρισμούς Τέλειους, που μπορούν να διατρέχουν όλα τα πε­δία; Πού βρίσκεται η μυστηριακή εκείνη λειτουρ­γία, που θα σε απελευθερώσει μεμιάς από όλα τα δεσμά σου και θα σε οδηγήσει στην Ταύτιση με την Ολότητα του Εαυτού σου; Μα, Άνθρωπε, με μία λέξη είναι η Ενότητα. Όμως σε σένα χρειάζεται πρακτική ανάλυση και ποικιλότροπη εξή­γηση, όπως μαθαίνουν στα μικρά παιδιά τα πρώτα τους βήματα, τις πρώτες τους λέξεις.

Αναλύον­τας την έν­νοια Ενότητα, την κατάσταση Ενότη­τα, σου λέω ότι τίποτα δεν μπορείς να κάνεις μόνος σου, σαν αποκομ­μένο κομ­μάτι. Δεν μπορείς να πραγ­ματοποιή­σεις καμία άνοδο, εξέλιξη, ή εκλέπτυνση. Δεν μπορείς να φέρεις σε εκ­δήλωση Αγάπη, Φως και δονήσεις Άπειρης Κατανόησης και Ελέους. Ό,τι φέρ­νεις σε εκ­δήλωση απο­μονωμένος είναι πλαστή απομίμηση των Υπερούσιων αυ­τών στοιχείων, με δομή που δεν είναι αρ­ραγής, αλ­λά διαλύεται στο πρώτο άγ­γιγ­μα του Φωτός. Πρέπει κάθε λεπτό να κατανοείς ότι είναι ανάγκη να ενερ­γείς σαν Ολότητα Άνθρωπος, να δίνεις Αγάπη και να επικαλείσαι τον ολο­κληρωμένο Εαυτό σου, όχι το μέρος σου, να δίνεις Κατανόηση και να ακολουθείς την ίδια τακτική. Ακόμα και όταν σκέφτεσαι, να σκέφτεσαι την Ολότητά σου, και τότε θα δεις ότι οι σκέψεις, που αφορούν το μέρος σου, δεν έ­χουν πια χώρο μέσα στο νου σου, γιατί είναι πολύ περιορισμένες και σε προσδένουν σε πεδία χαμηλά, ενώ μπο­ρείς να επεκτείνεσαι στα πάντα.

Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, είναι καιρός πια να θέσεις σε ενέρ­γεια αυτό που διδάσκεσαι. Από μέσα σου θα αρ­χί­σεις. Μα η έν­νοια «από μέσα σου» δεν αναφέρεται σε σέ­να μόνο σαν αποκομ­μένο κομ­μάτι, αλ­λά στον Ενωμένο Άνθρωπο – Θεό, που δραστηριοποιείται για να δείξει τις Θείες Δυνάμεις και δυνατότητές του. Δεν υπάρ­χουν δι­καιολογίες ή άλ­λα χρονικά περιθώρια, δεν υπάρ­χει ανά­γκη για παραπάνω γνώση, για να κατανοήσεις τα όσα σου λέω. Υπάρ­χει έν­τονη ανάγκη για εφαρ­μογή καθημερινή, ώστε κάθε λεπτό να βρίσκεσαι στη θέση του ενσυνείδη­του Πνευματικού Ανθρώπου, που αγωνίζεται για ν’ ανέβει η ανθρωπότητα προς το Φως.

Καλή η μέχρι τώρα προσφορά σου. Καλές οι δεήσεις σου και οι προσευχές σου που αφορούσαν εσένα σαν ατομικότητα, ή και κάποια άλ­λα μέρη του Εαυτού σου που κατοικούσαν σε άλ­λα σκηνώματα. Καλή η μέχρι τώρα διά­θεσή σου για Αγάπη, μα δεν αρ­κεί πια. Δεν είναι αρ­κετή, όχι για Μένα, αλ­λά για το στάδιο της εκπαίδευσης στο οποίο βρίσκεσαι και το Έρ­γο στο οποίο συμ­μετέχεις και καλείσαι να Το φανερώσεις και να Το διασαλπίσεις. Δεν είναι αρ­κετή ούτε για σένα στο σημείο που έχεις φτάσει, στα βιώματα που έχεις συνειδητοποιήσει, στις ιδέες που έχουν πλημ­μυρίσει το νου σου. Γι’ αυτό και είσαι στατι­κός, διχασμένος, χωρίς να γνωρίζεις το επόμενο βήμα σου, ή τι πρέπει να κάνεις, πώς πρέπει να κινηθείς.

Πρέπει να φύγεις από όσα γνωρίζεις ακόμα και σαν Πνευματική πορεία. Πρέπει να ξεπεράσεις αυτά που κά­ποτε για σένα ήταν ο στόχος, ο προορισμός ο ύψιστος. Πρέπει να αν­τικρίσεις την Αλήθεια κατάματα, να εισχωρή­σεις στον Φωτεινό της Πυρήνα και όχι στις αν­ταύγειες που γύρω της σκορπίζει. Πρέπει να μπεις στην ίδια τη Με­λωδία και να μη συλ­λαμ­βάνεις απλώς τους απόηχούς της. Πρέπει να μπεις στην ίδια την Αγάπη και να μη νιώ­θεις μόνο τη θωπεία Της. Γι’ αυτό είσαι, Άνθρωπέ Μου, γεμάτος απορίες, μην ξέρον­τας πώς να εκ­δηλωθείς, ή τι να κάνεις. Όλες οι λύσεις βρίσκον­ται σε όσα ήδη σου έχω διδάξει, μα και αυτά τα έχεις ­κρατημένα μέσα σου σαν διανοιακές καταστάσεις, σαν ιδέες και μόνο. Τα έχεις ταξινομήσει σε χώρους του νου σου και τα έχεις αφήσει εκεί χωρίς να τα κάνεις πραγ­ματικότητα, χωρίς να τα δεις ολοκληρωμένα. Τα έχεις ντύσει ακόμα και αυτά με τα όριά σου, τα έχεις προσαρ­μόσει στα μέτρα τα δικά σου, τα έ­χεις ταιριάξει στις δικές σου αποκλίσεις της υλικής ζωής. Μα, Πνευματικέ Άνθρωπε, ως πότε οι Θείες διδαχές θα γίνον­ται μόνο επίσημα εν­δύματα για μια υλική πορεία; Ως πότε η Αγάπη η Άπειρη, που παλμοδονεί την καρδιά σου, θα γίνεται μόνο μια εορταστική εκ­δήλωση για αγκαλιά­σματα, όταν οι ευκαιρίες το επιτρέπουν; Ως πότε οι δεή­σεις, οι προσευχές, οι ενέρ­γειες που έμαθες, η Θεία Χά­ρη που μπορείς να διαχέεις, η Ευλογία και το Έλεος, θα γίνον­ται Δώρα, που προσφέρον­ται σε εξαιρετικές περι­πτώσεις κάτω από πίεση ημερών γήινων, σύμφωνα με τις οποίες γιορτάζεις μεγάλα γεγονότα; Μα, Άνθρωπε, συ­νειδητοποιείς πως, ό,τι σου έδωσα, το ταξινόμησες μέσα στη ζωή σου σύμφωνα με τις ανάγκες της ύλης και όχι του Πνεύματος; Ότι διαπράτ­τεις το ίδιο λάθος που ανέκαθεν έκανες, και παρ’ όλα αυτά ισχυρίζεσαι ότι προχωράς, ότι δίνεις, ότι ανάγεσαι, ότι γίνεσαι Φως;

Τα πάν­τα πρέπει να αλ­λάξουν. Το καθιερωμένο στην Πνευματική σου πορεία δεν είναι σωστό. Δεν υπάρ­χει καθιέρωση στην Πνευματική πορεία, ούτε τακτές καταστάσεις. Υπάρ­χει συνεχής δραστηριότητα και κίνηση, αδιάκοπη προσπάθεια για ανύψωση. Αλ­λιώς δεν κάνεις Πνευματική πορεία, δεν μπορείς να ανεβείς, ούτε να επιστρέψεις ουσιαστικά προς τον Πατέρα. Προετοιμάζεσαι μόνο για την άνοδο και επιστροφή σου. Θέλεις να μείνεις στην προετοιμασία; Όχι φυσικά. Το «είναι» σου ολόκληρο αν­ταποκρίθηκε και αν­ταποκρίνεται στο κάλεσμά Μου. Οι πόροι σου όλοι διψούν για το Φως. Γι’ αυτό, άλ­λαξε τα πά­ν­τα εν­τός σου. Άλ­λαξε τις βάσεις πάνω στις οποίες στη­ριζόσουν μέχρι τώρα και σου λέγαν ότι καλά προχωράς, ότι οι καθημερινές σου προσπάθειες είναι αρ­κετές και ότι, μέσα στα πλαίσια της ζωής σου της υλικής, πολύ χρόνο διαθέτεις για Πνευματική εν­τρύφηση.

Μέσα στα άπειρα πλαίσια της Πνευματικής σου Ζωής, όλον το χρόνο τον αφιερώνεις στην υλική σου εν­τρύφηση και έχεις ολότελα αμελήσει οτιδήποτε αφορά το πνεύμα και την άνοδο. Απλά έμαθες να χρησιμοποιείς τους νό­μους, για να διευκολύνεις την υλική σου διαβίωση, έμαθες να χρησιμοποιείς τη Χάρη, για να αντιμετωπίζεις ορι­σμένες καταστάσεις. Αυτό δεν θα συνεχιστεί πια, γιατί τα στάδια της πορείας σου αλ­λάζουν. Οι Νόμοι της Χάρης δεν θα τίθεν­ται σε λειτουρ­γία για την εξυπηρέτηση εγωι­στικών υλικών σκοπών, που θα σε καθηλώσουν και θα σε δεσμεύσουν δημιουρ­γών­τας σου την εν­τύπωση ότι προ­χωράς σωστά, εναρ­μονισμένα με το Θείο.

Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, σε καλώ στην ­Ενότητα, στην Αγάπη, στην Κατανόηση. Σε καλώ στη Χριστοποίηση, όπως και άλ­λες φορές σε έχω καλέσει. Μα αυτή τη φορά, ζητώ από σένα να δίνεις το παρών με τον ήχο σου κάθε μέρα, κάθε λεπτό. Ζητώ από σένα να νιώθεις ότι ­είσαι ο Ένας Εαυτός, να δέεσαι σαν Ένας Εαυτός, να Αγαπάς και να Κατανοείς σαν Ένας Εαυτός και ό,τι δίνεις να το δίνεις ενωμένο, χωρίς να σκέφτεσαι ή να ­υπολογίζεις. Σε καλώ να προχωρήσουμε μαζί και όχι να Με δεχτείς μέσα σου και να προσπαθήσεις να Με προσαρ­μόσεις στη ζωή σου, πράγ­μα αδύνατον, που φαινομενικά επιτράπηκε σε σένα σαν βοήθεια στα πρώτα σου βήματα. Πρέπει να προσαρ­μοστείς στη Ζωή Μου, που είναι το Άχωρο και το Άχρονο. Η Ζωή Μου είναι η Αλήθεια, η Αγάπη και το Φως, η καθημε­ρινή εν­τρύφηση στα ιδεώδη του Πνεύματος και η έκ­φρασή τους προς τα έξω.

Ήρθε ο καιρός να φανερώσεις τη δυνατότητα που έχεις να επεκτείνεσαι. Εγώ φανέρωσα τη δυνατότητά Μου να εισέρ­χομαι μέσα στο περιορισμένο. Έκανα την πρώτη κί­νηση, που είναι μία αέναη κίνηση, και εισ­χώρησα εν­τός σου, αφομοιώθηκα μέσα σου. Μα η δική σου αφομοίωση, αυτή που θα δηλώσει και τη Χριστοποίησή σου, η αφο­μοίωση κάθε πόρου σου, κάθε σημείου σου, κάθε εκδήλω­σης της καρδιάς σου, κάθε αναπαλμού της Αγάπης σου, πού είναι; Πού είναι η κίνηση της ύπαρξής σου, που σε διαχέει στα πάν­τα; Πού είναι η αίσθηση, που σε κάνει προσφορά; Μόνο τις στιγ­μές που η Χάρη σε τροφοδοτεί, που η έκσταση σε δονεί ολόκληρο; Μόνο τις στιγ­μές που Εγώ βίαια σου δημιουρ­γώ καταστάσεις, για να τις γνωρί­σεις; Βίαια θα ενωθείς μαζί Μου; Τότε πού είναι η συ­νείδησή σου, για την οποία επιχειρηματολογείς με τρό­πους πολ­λούς, την οποία υποστηρίζεις, για την ­οποία Μου αν­τιτάσ­σεσαι; Είναι Συνείδηση μόνο για την ύλη, όχι Συνείδηση για την Ουσία της Αλήθειας, για την Απειρότητά της;

Ούτε ένα βήμα δεν έχεις προχωρήσει χωρίς τη ­βίαιη ώ­θησή Μου. Ούτε μία Θεία κατάσταση δεν έχεις φανερώσει χωρίς την επίχυση της επιπρόσθετης Χάρης Μου. Άνθρω­πε, αυτά θα σταματήσουν, γιατί η πορεία σου δεν το επι­τρέπει. Γιατί δεν μπορείς να Χριστοποιηθείς, αν εσύ δεν Με μεγαλώσεις και δεν Με τροφοδοτήσεις. Η δική σου πορεία θα Με μεγαλώσει μέσα σου, οι δικές σου επιλογές και όχι οι δικές Μου βίαιες ωθήσεις.

Γνωρίζεις ότι μέσα σου βρίσκομαι σε διάφορες ηλικίες, που εκ­δηλώνουν την άνοδο της υπόστασης. Αυτές τις ηλικίες τις κατέκτησες σε προηγούμενες ελεύσεις σου ή και στην τωρινή με διάφορες εκ­δηλώσεις. Ουσιαστικά ό­μως δεν τις κατέκτησες, σου δόθηκαν κατά Χάρη, με το μέτρο της Χάρης του Λόγου, όπως γράφεται και στα ­Ευαγγέλια. Υπάρ­χουν εν­τός σου, αλ­λά είναι ανεκ­δήλωτες μέχρις ότου εναρ­μονισθείς με αυτές, μέχρις ότου δύνασαι να Με τροφοδοτείς με τις ποιότητες που πρέπει να τρέφομαι στην κάθε εσωτερική Πνευματική ηλικία. ­Βέβαια είναι πολύ πιο εύκολο να Με ενερ­γοποιήσεις και πολύ πιο γρήγορο σε γήινο χρόνο να Με φθάσεις εκ­δηλούμενο στην ηλικία που ήδη έχω μέσα σου, όμως αν παραμένεις στατικός και αδρανής, δεν θα Με φανερώσεις ποτέ, και αν δεν Με τροφοδοτείς με τις ανάλογες ποιότητες, τότε συρ­ρικνώνομαι εν­τός σου και συν­ταυτίζομαι με την Πνευματι­κή ηλικία της εκδήλωσής σου, γιατί Εγώ δεν περιορίζομαι από τίποτα, η δική σου εκ­δήλωση είναι περιορισμένη. Ε­πομένως αυτή η συρ­ρίκνωσή Μου μέσα σου δεν Με περιο­ρίζει, αλ­λά εξυπηρετεί το στάδιο της μαθητείας σου, που οι ενέρ­γειές σου ίσως το υπο­βάθμισαν.

Αγαπημένε, μην υποβαθμίζεις τη μαθητεία σου με κανέναν τρόπο. Επιλέχθηκες για να γίνεις ο Χριστο­ποιούμενος Άνθρωπος, το Πρότυπο που θα κατα­δείξει στην αν­θρωπότητα μία πορεία Φωτός και Αγάπης. Μέχρι τώρα συντηρήθηκα εν­τός σου στην ηλικία την Πνευματική που χαρισματικά κατείχες, από την κατά ­καιρούς προσφορά σου μέσα στους αιώνες. Όμως στο νέο σου στάδιο η τροφή Μου θα προέρ­χεται από σέ­­να και μόνον, από τις δικές σου επιλογές, και γνωρί­ζεις καλά, ότι η τροφή Μου είναι Ενότητα και Αγάπη.

Μην απαρ­νηθείς τον Εαυτό σου, Άνθρωπε, αγκαλιά­ζον­­­τας για μία ακόμη φορά την ύλη, αλ­λά δέξου την Άπειρη συνύπαρξή Μας μέσα σου και γύρω σου με όλους τους τρόπους. Κατανόησέ την και συνειδητο­ποίησε, ότι το νέο σου στάδιο σκοπό δεν έχει να σε ­καθηλώσει, αλ­λά να σε αποδεσμεύσει και να σε κάνει να νιώσεις την ανάγκη της καθημερινής επαγρύπνησης, τη θεότητα του Εαυτού σου και τη δυνατότητά σου να εκ­δηλώνεσαι σαν Θεός Άνθρωπος Λόγος όλες τις ώρες της γήινης ζωής σου.

Δεν ζητώ από σένα από τη μία στιγ­μή στην άλ­λη να φθάσεις στο Τέλειο, ούτε να ισορ­ροπήσεις τα πάν­τα άμε­σα. Όμως ζητώ την κίνηση, που θα καταδείξει τη διά­θεση για Ισορ­ροπία, για Αγάπη, για Ενότητα. Ζητώ το εν­διαφέ­ρον σου να φύγει από το μεμονωμένο μέρος σου και να επεκταθεί στο σύνολό σου, όπου και αν βρίσκεται αυτό. Ζητώ την ένθερ­μη διάθεση της ψυχής σου και του πνεύ­ματός σου, που εκ­δηλούμενη θα δέεται και θα καλύπτει με Έλεος όλες τις καταστάσεις δυσαρ­μονιών που εκ­δη­λώνον­ται πάνω στη γη. Ζητώ την καθημερινή προσπάθειά σου, για να εμβαπτίζεσαι μέσα στην Αγάπη και μέσα στην Κατανόηση, μέσα στο Έλεος. Ζητώ το λόγο σου τον κο­σμημένο με Φως και όχι με δυσαρ­μονία να διαχέεται στα Σύμπαν­τα. Ζητώ τις πράξεις σου τις κοσμημένες με Αρ­μο­νία να εκ­δηλώνον­ται στην ύλη. Ζητώ τον Εαυτό σου με Ενότητα να πνέει πάνω από καθετί. Μα πάνω απ’ όλα, σου ζητώ να γεννηθείς εκ νέου μέσα Μου, μέσα σου, μέσα στον ενιαίο Εαυτό Μας, με τη θέλησή σου να εισ­χωρήσεις στην Πύρινη Ουσία του Απείρου και να απεκ­δυθείς με­τουσιώνον­τας καθετί που μέχρι τώρα γνωρίζεις, όχι σαν θυσία ή προσφορά, αλ­λά σαν συνείδηση, ότι αυτή είναι η πραγ­ματική σου Γέν­νηση. Ζητώ να αναστήσεις τη Ζωή Μου μέσα σου και να Τη διαμοιράσεις στα πάν­τα. Ζητώ να αναστήσεις τις Θείες Χάρες, τις Άπειρες Ευλογίες και να τις διαχύσεις, γιατί η μόνη λειτουρ­γία τους είναι η Προσφορά. Ζητώ ο νους σου να σκέπτεται με Αγάπη και η καρ­διά σου να παλμοδονείται από Φως. Ζητώ η συνείδησή σου να μετουσιώνει άμεσα οτιδήποτε λαμ­βάνει, που δεν είναι αρ­μονία, από ­οπουδήποτε και αν προέρ­χεται, και να το αν­ταποδίδει σε πολ­λαπλά­σιο Φως από όση δυσαρ­μονία συ­νέλεγε. Ζητώ κάθε σου μέρα να αρ­χίζει με Αγάπη και να τελειώνει με Αγάπη και όλο το διάστημα να είναι Κατανόηση και Προσφορά με οποιον­δήποτε τρόπο. Ζητώ κάθε σου λόγος να είναι ένα κόσμημα και μία ευχή για κάθε υπόσταση. Ζητώ κάθε σου πράξη να είναι ανοικοδόμηση και θωπεία δυναμική ή απαλή, ανάλογα με τις περιστάσεις, που θα διανοίγει μέσα στις υποστάσεις το δρόμο για την επιστροφή και την Ένωση με τον Ένα Λόγο.

Θέλω Εγώ να μιλάω από μέσα σου συνεχώς και όχι κά­ποιες ώρες που Μου αφιερώνεις. Θέλω να ανατρέψεις τους όρους της ζωής σου και να αφιερώνεις κάποιες ώρες στην ύλη σου και όλες τις άλ­λες σε Μένα, έχον­τας και μέ­σα στις βιοτικές σου ανάγκες κατακτήσει την Ενότητα με τον Εαυτό, έχον­τας προσαρ­μόσει κάθε στοιχείο της ζωής σου μέσα στην Αλήθεια και έχον­τας καταστήσει αυτό το στοιχείο εποικοδομητικό και όχι δυσαρ­μονικό.

Αρ­κεί να μεταστρέψεις το νου σου ριζικά, βάζον­τας νέες τοποθετήσεις. Αρ­κεί να επιλέξεις τον Εαυτό σου και την Αλήθεια. Σε Ευλογώ, Αγαπημένε Άνθρωπε, να Με ­φανερώσεις, να καταδείξεις εμπράγ­ματη Πνευματική πορεία καθημερινά, να διδάξεις Αγάπη, Φως και Χριστότητα με τη ζωή σου και τις πράξεις σου.