Αγαπημένοι μου, βρισκόμαστε συγκεντρωμένοι στο χώρο αυτό, για κάποιο λόγο. Κι ο λόγος δεν είναι μόνο να ακουσθεί η έκφραση και η εξωτερίκευση του Λόγου μέσα από ένα σκήνωμα. Αν ήταν αυτή η σκοπιμότητα της συγκέντρωσης, δεν θα χρειαζόταν καν να μαζευόμαστε. Ο καθένας θα απομονωνόταν στο δικό του χώρο, θα ερχόταν σε επαφή εσωτερική ή θα διάβαζε μέσα απ’ τα βιβλία, που είναι εκπορεύσεις του Λόγου, θα δεόταν να έχει την ίδια διάχυση Ευλογίας η ανάγνωσή του όπως και το άκουσμα, και θα πραγματοποιόταν αυτό που υποτίθεται πραγματοποιείται εδώ.
Όμως, αγαπημένοι μου, η συγκέντρωσή μας είναι κάτι πολύ βαθύτερο από μία ομιλία, από μία εξωτερίκευση. Είναι εκπαίδευση των Πνευμάτων εκείνων, που πρέπει να σταθούν στα πρώτα βήματα του Έργου, Ακέραια, Ακλόνητα, ικανά να διαχύσουν την Απειρότητα της Αγάπης, την Απειρότητα της Ενότητας και της Τελειότητας. Η εκπαίδευση δεν ανάγεται μόνο στην εξωτερίκευση, αλλά ανάγεται και στη συνειδητή επίγνωση της Ενότητας των φορέων που εκπροσωπούν το Έργο, δηλαδή στο συντονισμό, στη συνύπαρξη των υποστάσεων που βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε διαφορετικά σκηνώματα. Πρέπει, αγαπημένοι μου, να μάθουμε να κινούμαστε και να εκδηλωνόμαστε σαν Ενότητα, να μην υπάρχουν κενά, να μην υπάρχουν δυσαρμονίες ή αποστάσεις στην παλμοδόνησή μας. Να εισχωρήσουμε στην Ουσία μας, να την κατανοήσουμε, κι αυτή την Ουσία να την εκδηλώνουμε όλες τις ώρες. Πρέπει να μάθουμε να επικοινωνούμε σαν Ένας Εαυτός μέσα από τις εμπνεύσεις μας, μα και μέσα από τις καθημερινές καταστάσεις, που αντιμετωπίζουμε στο βίο μας και που φαίνονται απλές και ίσως απόμακρες απ’ τον πνευματικό μας σκοπό. Καμία κατάσταση δεν είναι απομακρυσμένη απ’ τον πνευματικό σκοπό και στόχο μας. Τίποτα δεν βρίσκεται έξω από την πορεία, που οδηγεί στο τέρμα του Δρόμου, που είναι η Ταύτιση με το Λόγο. Τα πάντα, απ’ τη στιγμή που βρισκόμαστε σε μαθητεία Λόγου, συντελούν, ώστε η εκπαίδευσή μας να είναι άρτια, ώστε κάθε κατάστασή μας να εκδηλωθεί Τέλεια, ώστε η μετουσίωση και η ισορροπία να επικρατεί εντός μας και να είναι δυνατόν να διαχέεται όλες τις ώρες, χωρίς κανένα πρόβλημα ή αναστολή.
Αγαπημένε Μου Αδελφέ, είναι πάρα πολύ εύκολο να είσαι ακροατής. Είναι πάρα πολύ εύκολο, όσα ακούς να προσπαθείς να τα εφαρμόζεις τις άλλες μέρες της ζωής σου και να έχεις τις ανάλογες επιτυχίες ή αποτυχίες. Είναι πάρα πολύ εύκολο, νοητικά, να θεωρείς ότι κατέκτησες ορισμένα πράγματα και να πιστεύεις ότι δεν έχεις ανάγκη να τα βιώσεις με κάποιο διαφορετικό τρόπο. Αυτό που σου ζητώ να κάνεις, όταν έρχεσαι σ’ επαφή με τ’ άλλα κομμάτια του Εαυτού σου, όταν έρχεσαι σ’ επαφή με το Λόγο Μου εξωτερικευόμενο από άλλα σκηνώματα, που υπάρχουν γύρω σου, είναι να συμμετάσχεις στη ροή Μου, να είσαι Ένα μ’ αυτήν, να ταυτισθείς μαζί της. Δηλαδή, να μην ακούς, να μη βρίσκεσαι αποκομμένος από Εμένα και να δέχεσαι το ακουστικό Μου ερέθισμα επάνω σου, αλλά να ενώνεσαι μ’ αυτό που εκφράζω, να είσαι αυτό που εκφράζω, τη δεδομένη στιγμή της συγκεκριμένης Μου έκφρασης, να πάλλεσαι στον ίδιο ρυθμό, να διοχετεύεις την ίδια ποιότητα από μέσα σου και να μπορείς κάθε στιγμή να Με εκφράσεις όμοια. Γιατί μόνο τότε έχεις ενωθεί μαζί Μου, μόνο τότε έχεις συντονισθεί μ’ Εμένα κι έχεις αποκτήσει την Τέλεια Ταύτιση παλμοδόνησης.
Αυτό το σκοπό σε καλώ να δεις στη συγκέντρωση, στην οποία συνέρχεσαι, Άνθρωπε. Το σκοπό, δηλαδή, της απέκδυσής σου από την αναλήθεια και την πλάνη, από τη χωριστικότητα, τη δυσαρμονία, την προσωπικότητα, τις οποιεσδήποτε αντιφάσεις, που υπάρχουν ανάμεσα στα τμήματά σου, ή διενέξεις, και την ένδυσή σου με την Ενότητα εμπράγματα. Με την Ενότητα εκείνη, που θα εκφράζει έναν παλμό, έναν ήχο, ένα βλέμμα, χωρίς διακρίσεις, που θα έχει ενεργή συμμετοχή, που θα σε καθιστά ζώσα και πάλλουσα οντότητα μέσα Μου και θα Μου δίνει κάθε στιγμή τον απαραίτητο κραδασμικό ήχο, την απαραίτητη δόνηση, που θα δηλώνει ότι ζεις, ότι πάλλεσαι, ότι υπάρχεις εν δράσει, κι όχι ότι βρίσκεσαι σε παθητικότητα αναμένοντας την πυροδότησή Μου.
Δεν μπορείς να πυροδοτηθείς από Εμένα, Άνθρωπε, αν δεν συμμετάσχεις ενεργά μέσα Μου. Και δεν μπορείς να πυροδοτηθείς, γιατί δεν το επιτρέπω Εγώ. Δεν σου επιτρέπω πλέον αυτό το είδος πυροδότησης. Είναι για σένα ένα στάδιο εκπαίδευσης ξεπερασμένο. Για να πυροδοτηθείς, θα συμμετάσχεις. Η συμμετοχή σου είναι η πυροδότησή σου. Και συμμετοχή δεν είναι αναγκαστικά μία εξωτερική εκδήλωση, αλλά μία εκδήλωση όλου σου του Είναι, που μπορεί να μην έχει κι εξωτερικά αποτελέσματα, αλλά που θα είναι καταφανής από τη ροή της Ουσίας σου προς τα έξω, από την προσφορά της ενωμένης σου υπόστασης, από τη διάχυση της Αγάπης σου, από την ανεμπόδιστη και ελεύθερη ανακύκλωση των στοιχείων σου όλων μέσα στα κομμάτια του Εαυτού σου, που σε αποτελούν και που βρίσκονται συγκεντρωμένα γύρω σου.
Είναι αναγκαίο να κατανοήσεις ενσυνείδητα την Ενότητα. Οι διδασκαλίες σε ώθησαν ν’ ανοίξεις το νου σου και να μπορέσεις να χωρέσεις τη δυνατότητα αυτής της Ένωσης. Όμως πέρα από τη θεωρία, πέρα από τις λέξεις και τις έννοιες, υπάρχει η πραγματική Ουσία, υπάρχει το βίωμα, η γνώση της Ενότητας. Υπάρχει η Ταύτιση με την Ενότητα.
Σε καλώ σε κάθε τέτοια σύναξη να ταυτίζεσαι με την Ενότητα, καταβάλλοντας προσπάθειες να αφυπνίσεις όλα τα σημεία του «Είναι» σου, να διασπάσεις όλα τα διαχωριστικά τμήματα, τα οποία σε απομονώνουν σε κάποιες οριοθετημένες θέσεις. Καταβάλλοντας προσπάθεια να απαρνηθείς τα δικά σου στοιχεία, για να ενδυθείς τα στοιχεία κάθε τμήματος του Εαυτού σου που βρίσκεται γύρω σου. Καταβάλλοντας προσπάθεια πραγματικά να παλμοδονηθείς στον παλμό τον Δημιουργικό, κι αυτόν τον παλμό να Τον κάνεις ομιλία, να Τον κάνεις Ενέργεια, να Τον κάνεις έκφραση της Θεότητας, που υπάρχει εντός σου, και να πλημμυρίσεις το χώρο.
Γιατί να Μου ζητάς να πλημμυρίζω το χώρο με Φως; Γιατί να Μου ζητάς να τον πλημμυρίζω με Αγάπη, με Ενότητα, με Τελειότητα, με στοιχεία τα οποία υπάρχουν εντός σου, τα οποία έχεις τη δυνατότητα να εκδηλώσεις από μέσα σου; Γιατί να Μου ζητάς να σου δώσω κάτι, το οποίο σου έχω ήδη δώσει, σου το έχω ενεργοποιήσει με πολλαπλές Ευλογίες και σου έχω δώσει την άδεια να το παρέχεις, να το διαμοιράζεις, να καλύπτεις μ’ αυτό χώρους, να μετουσιώνεις αρνήσεις, να εξισορροπείς καταστάσεις και γενικά να το χρησιμοποιείς για την εκλέπτυνση του Ανθρώπου, για την άνοδο και την αναγωγή κάθε στοιχείου αναλήθειας, σε Αλήθεια και Φως; Γιατί, ενώ σε έχω διδάξει για την Ενότητα επανειλημμένες φορές, να πρέπει Εγώ να συγχρονίζω την υπόστασή σου μ’ Εμένα, να πρέπει Εγώ να συντονίζω τους παλμούς σου, ώστε να μην είναι δυσαρμονικοί, να πρέπει Εγώ να φέρνω την Αρμονία, για να εκδηλώσω έπειτα τον Αρμονικό Μου Λόγο, για να κρούσω τις υποστάσεις σου και να εισχωρήσει ο Λόγος Μου, η Δόνησή Μου μέσα σου, και να μην ενεργείς εσύ, Άνθρωπε, και να συντονίζεσαι αυτόματα; Γιατί να μην είσαι εσύ ο υπεύθυνος εκείνος Άνθρωπος, που θα απεκδύεται οτιδήποτε έχει προσκολληθεί επάνω του, απ’ τις ασχολίες της ημέρας, κι οποιαδήποτε κατάσταση πλάνης ή δυσκολίας ή διένεξης απορρόφησαν ή εξέπεμψαν οι αγωγοί του, οι παλμοί του, και θα συντονίζεται, θα γίνεται Ένα και θα πυροδοτείται μέσα απ’ αυτή την Ενότητα, πυροδοτώντας όχι μόνο τον Εαυτό του, αλλά και κάθε τμήμα του, ενεργοποιώντας όποια του εκδήλωση έχει δυνατότητα κι ευχέρεια να παρουσιάσει, είτε λόγο, είτε Προσευχή, είτε ενέργεια, είτε απλή διάχυση Αγάπης, που δεν είναι καθόλου απλό!
Αγαπημένε Μου, όταν εκδηλώνομαι σε μαθητές του Λόγου, απαιτώ απ’ αυτούς να στέκονται στο ύψος της μαθητείας τους. Και το ύψος της μαθητείας αυτής είναι ανυπέρβλητο. Δεν μπορεί να περιορισθεί μέσα στα όρια του ανθρώπινου νου, δεν μπορεί να κλεισθεί σε πλαίσια. Ζητά τα πάντα και δίνει τα πάντα. Ζητά τα πάντα, γιατί τα πάντα τού ανήκουν. Δίνει τα πάντα, γιατί τίποτα δεν κρατά για τον εαυτό του, ως Προσφορά, που εκδηλώνεται. Ο μαθητής του Λόγου πρέπει να έχει την ίδια ακριβώς εκδήλωση. Να ζητά τα πάντα, να δίνει τα πάντα. Να ζητά τα πάντα απ’ τον Εαυτό Θεό, που είναι, σε εκδήλωση. Να δίνει τα πάντα σε κάθε κομμάτι από την Ολότητά του, σαν προσφορά. Διαφορετικά δεν βρίσκεται στη σωστή θέση μαθητείας και δεν μπορεί ν’ απορροφήσει ούτε τα διδάγματα, ούτε τις έννοιες, μα ούτε και να φανερώσει τα διδάγματα και τις έννοιες στην πράξη. Επομένως, στρέψε την προσοχή σου στη στάση σου απέναντι στη διδασκαλία σου και εκπαίδευσή σου, για να τη βιώσεις. Γιατί η διδασκαλία σου και η εκπαίδευσή σου, είτε γίνεται εσωτερικά, στο δικό σου μέρος της υπόστασης, που βρίσκεται στο σκήνωμά σου, είτε γίνεται σε πολλά τμήματα μαζί, που βρίσκονται σε διαφορετικά σκηνώματα, απαιτεί βίωση, παλμό, Ζωή, την ανάσα σου και την Αγάπη σου έκδηλη.
Γνωρίζεις ότι τα πάντα υπάρχουν μέσα σου και καθετί εκδηλώνεται ανάλογα με τη δραστηριότητα του «Είναι» σου και τη στάση σου την ενεργή. Πρέπει να εκδηλώσεις όλα σου τα στοιχεία, γιατί στο Έργο όπου βρίσκεσαι, κρατάς θέσεις καίριες, θέσεις λειτουργικά κλειδιά, οι οποίες θα εμφανίσουν καταστάσεις της Δημιουργίας και θα δημιουργήσουν δυνατότητες ανόδου σε πολλές ψυχές. Όσο κρατάς αυτό το κλειδί, που είσαι εσύ, μη ενεργό, εμποδίζεις την ανάβαση ως Εμένα τμημάτων της Ολότητάς σου. Όμως αυτό έχει συνέπειες για σένα, Άνθρωπε, που καθυστερούν τη γενική σου άνοδο, τη γενική σου ταύτιση με το Φως. Συνειδητοποίησε το ρόλο τον οποίον έχεις μέσα στη Δημιουργία, συνειδητοποίησε το ρόλο που έχεις μέσα στο Έργο. Καταθρυμμάτισε ό,τι μέχρι τώρα γνώριζες, για να μπορέσεις να δεχθείς την πραγματική σου υπόσταση, χωρίς φραγμούς. Γιατί μέσα από σένα θα φανούν καταστάσεις νέες, θα φανεί ό,τι γνώρισες και είδες μέσα από τις θεωρίες, μέσα από τα δόγματα, μέσα από τις ιδέες, ζωντανό και παλλόμενο. Και θα φανεί η Ένωση αυτών των επιμέρους δογμάτων και εννοιών. Έχεις τη μεγάλη υποχρέωση να δείξεις στον Άνθρωπο ορισμένα πράγματα, να δείξεις τη φθαρτή ποιότητα του Κατεστημένου του. Αλλά για να δείξεις τη φθαρτή ποιότητα του Κατεστημένου που ακολουθεί και πιστεύει, πρέπει πρώτα εσύ ο ίδιος να την έχεις αναγνωρίσει, να την έχεις μετουσιώσει και ισορροπήσει μέσα σου σε τέτοιο σημείο, ώστε κανένα στοιχείο να μη χωράει εντός σου άλλο, εκτός από την Αλήθεια την Απόλυτη, εκτός απ’ τη φωνή Μου την Άπειρη. Κι αυτό θα γίνει μόνο αν ζήσεις μαζί με το Λόγο Μου, κι αυτή η Ζωή η ταυτόχρονη με το Λόγο Μου σε εκπέμπει στα Σύμπαντα, σε διαχέει στο Άπειρο. Αν ζήσεις μαζί με την προσφορά Μου σαν Ένα, κι αυτή η προσφορά σε επεκτείνει στα πάντα, να ζήσεις με Έναν παλμό, με Μία Θέληση Υπερούσια, με Μία Ιδέα Άπειρη, που χωράει τα πάντα.
Κάνε αρχή από τα λίγα τμήματα του Εαυτού σου, τα οποία γνωρίζουν τον κοινό στόχο, σκοπό και προορισμό, την κοινή δυνατότητα εκπαίδευσης και ανάγκης, και προσπάθησε, όταν βρίσκεσαι σ’ επαφή μ’ αυτά τα τμήματα, να χάνεις την προσωπική σου υπόσταση, να χάνεις καθετί που σε οριοθετεί, σε πλαισιώνει, σου δίνει κάποια χαρακτηριστικά, σύμφωνα με τα οποία κινείσαι πάνω στη γη ή έχεις διαμορφώσει το χαρακτήρα σου, την εκδήλωσή σου τη γενική, και να ντύνεσαι με τα ενδύματα που φοράνε τα άλλα τμήματα. Και μη φοβάσαι, όταν ντύνεσαι με τα ενδύματα που φοράνε τα άλλα τμήματα του Εαυτού σου, δεν πρόκειται να προσκολληθείς σ’ αυτά και ν’ απαρνηθείς κάποια δικά σου στοιχεία, για να φορέσεις κάποια άλλα, ν’ απαρνηθείς μία πλάνη, για να δεχθείς μία άλλη. Αντίθετα, κάτω απ’ τη γνώση και την εκπαίδευση που έχεις, θα δεις ότι μ’ αυτό τον τρόπο καταφέρνεις να σπας τους διαχωρισμούς και να εισέρχεσαι στην Ουσία, βιώνοντας ότι είσαι Ένας Άνθρωπος κι ότι μπορείς ν’ αγαπάς ως Ένας Άνθρωπος, χωρίς να καταλαβαίνεις διαφορά, χωρίς να καταλαβαίνεις την ανάγκη της Αγάπης, που πρέπει ν’ αποστείλεις προς το τμήμα που κατοικεί σ’ ένα άλλο σκήνωμα, γιατί θα είσαι αυτό το τμήμα κι επομένως δεν θα έχεις ανάγκη να στείλεις. Η Αγάπη θα υπάρχει κι εκεί, δεν θα υπάρχουν αποστάσεις, δεν θα υπάρχουν κενά.
Αγαπημένε Μου, το αρραγές οικοδόμημα της Ενότητάς σου θα σε φέρει σ’ ενεργοποίηση, θα σε φέρει στην υπεύθυνη εκδήλωση. Δίνε τη ζωή σου για κάθε τμήμα σου. Μάθε να τη δίνεις, χωρίς να στη ζητάει. Μάθε να την προσφέρεις, χωρίς να φοβάσαι ότι θα βαρύνεις. Θέλω να σε εκπαιδεύσω να δίνεις τα πάντα, θέλω να σε εκπαιδεύσω να γίνεσαι η Ζωή για τα πάντα. Γι’ αυτό μη διστάζεις να προσφέρεσαι, μη διστάζεις να ενώνεσαι τόσο πολύ, ώστε καμία σκέψη να μην υπάρχει στο νου σου εκτός από την ένωση, ώστε κανένας παλμός να μην υπάρχει στην καρδιά σου εκτός απ’ την Αγάπη, και καμία συνείδηση άλλη εκτός απ’ τη συνείδηση της Ταύτισης. Και τότε, δεν θα έχεις πρόβλημα εξωτερίκευσης, δεν θα έχεις πρόβλημα φόβων, αναστολών, ντροπής, δεν θα έχεις πρόβλημα περιορισμένων δυνάμεων. Οι δυνάμεις σου θα είναι πολλαπλασιασμένες μέσα απ’ την Ενότητά σου, η Αγάπη σου συμπληρωμένη μέσα απ’ την κίνηση της προσφοράς σου, η Συνείδησή σου ολοκληρωμένη μέσα απ’ την ενωτική σου τάση και βίωση. Θα υπάρχει μόνο η ώθηση της έκφρασης, η πυροδότηση του Φωτός, που θα εκδηλώνεται με χιλιάδες τρόπους, με εξωτερικεύσεις ίσως ατελείς εξωτερικά, μα σίγουρα εσωτερικά ολοκληρωμένες, που μέσα στην πορεία της εκπαίδευσής σου θα αποκτήσουν και την εξωτερική αρτιότητα.
Αυτός ο τρόπος, Άνθρωπε, θα σε οδηγήσει στη δυνατότητα να εκδηλωθείς, όταν σε καλέσω ενώπιον πλήθους, ενώπιον αντιφάσεων και δυσαρμονιών, χωρίς να χάσεις τον έλεγχο, γιατί θα έχεις κατακτήσει την Ενότητα και γιατί θα μπορείς να ενώνεσαι μ’ όλο αυτό το πλήθος, που θα είναι κομμάτια του Εαυτού σου, να ενώνεσαι στην Ουσία τους και να τους δίνεις. Και η προσφορά σου θα σε καθιστά Αδιάβλητο, ικανό να σηκώσεις τα βάρη της Ολότητας, χωρίς να πέσεις, ικανό να τα μετουσιώσεις, χωρίς να εξαντληθείς, ικανό να δείξεις τη μεταβολή των δονήσεων μ’ ένα σου βλέμμα, με μία σου θωπεία, μ’ ένα σου λόγο ή μία σου εκδήλωση. Γιατί θα υπάρχει μέσα σου η επίγνωση της ενότητας, η βεβαιότητα της ύπαρξης Ενότητας, που θα είσαι, και δεν θα υπάρχει σημείο φόβου ή αναστολής ή αμφιβολίας, για να εγκολπωθεί οποιαδήποτε δυσαρμονία πάλλεται και δονείται γύρω σου, αλλά η διάχυση αυτής της βίωσης θα κάνει τα πάντα Φως.
Άνθρωπέ Μου, σε Ευλογώ, Ευλογώ την ύπαρξή σου να ακολουθήσει τη διδασκαλία της μαθητείας του Λόγου, να την αντιμετωπίσει σωστά και υπεύθυνα. Ευλογώ το νου σου, την καρδιά σου και τη συνείδησή σου, να συναισθανθούν τη σωστή τοποθέτηση απέναντι στην εκπαίδευση κι ολόκληρο το «Είναι» σου να εισέλθει όχι θεωρητικά, αλλά πρακτικά, στη μαθητεία του Λόγου, όχι μόνο με εξωτερικές εκδηλώσεις, αλλά κυρίως και πρώτιστα με την εσωτερική σωστή παρουσία μέσα στο Λόγο, με την εσωτερική σωστή ένωση και ταύτιση, που θα φέρει αβίαστα τα εξωτερικά αποτελέσματα και θα οδηγήσει στη διάχυση του Φωτός και της Αγάπης. Ευλογώ την υπόστασή σου και την καλώ να ανοιχθεί στο Άπειρο, για να δεχθεί τις νέες καταστάσεις Μυστηρίων, τις νέες καταστάσεις συνταύτισης, για να δεχθεί να ταυτισθεί με τα Μυστήρια και μέσα απ’ αυτή την ταύτιση να τα ενώσει, ώστε ό,τι ο Άνθρωπος διαχώρισε και στον τομέα του πνεύματος, να ενωθεί. Γιατί για το διαχωρισμό που έπραξε ο Άνθρωπος, είναι υπεύθυνος, κι αυτός θα ενώσει. Ευλογώ την υπόστασή σου να ενδυθεί την Απόλυτη Ενότητα, που θα επιτρέψει στους πνευματικούς διαχωρισμούς να μεταλλαχθούν και να παρουσιασθούν Απόλυτα ενωμένοι, που θα δώσει τη δύναμη στο λόγο, στην έκφραση, στη σκέψη, στο βλέμμα, στην κάθε εκδήλωση μέσα απ’ τη μορφή, να καταθρυμματίζει τους διαχωρισμούς των δογμάτων, ενώνοντας, να μετουσιώνει τις πνευματικές συγκρούσεις Αρμονικά μέσα στην ισορροπία του Όλου, να απελευθερώνει την Αλήθεια μέσα από τα δεσμά της πλάνης και να καθιστά τα δεσμά της πλάνης προωθητήρες της ύπαρξης.
Ευλογώ την υπόσταση όλων όσων παρευρίσκονται με το Φως Μου και δίνω στον καθέναν ιδιαίτερη παροχή Αγάπης, Δύναμης, Ισορροπίας και Ενότητας, ώστε κάθε κενό να πληρωθεί από Φως και κάθε δυσαρμονία να γίνει Αρμονία. Ευλογώ τα Κέντρα Ζωής και τα ενεργοποιώ, τα συγχρονίζω όλα με τη Ροή Μου. Ενοποιώ το ανοδικό και καθοδικό ρεύμα Ζωής που διαπερνά τις υποστάσεις και το καθιστώ ρεύμα συνεργαζόμενο και όχι συγκρουόμενο, ρεύμα που υπηρετεί την Ενότητα και όχι τη διττότητα. Ευλογώ τους κυματισμούς της σκέψης και δίνω σ’ αυτούς τη δυνατότητα της μετουσίωσης. Δίνω σπινθήρες Ζωής εντός τους, ώστε κάθε κίνηση του νου να έχει αποτελέσματα Αλήθειας και κάθε διεργασία να οδηγεί στη Ζωή. Ευλογώ τα συναισθήματα όλων ανεξαιρέτως και δίνω πυρήνες Αγάπης μέσα σε κάθε συναίσθημα, ώστε κάθε εκδήλωση συναισθήματος να τροφοδοτεί το μηχανισμό μετουσίωσης προς την Αγάπη και το Φως. Ευλογώ τις προσωπικότητες όλων κι αποδυναμώνω τα στοιχεία της πλάνης, της διττότητας, της αναλήθειας, τα αφήνω να κινούνται μέχρι του σημείου εκείνου, που θα επιτρέπουν τη γνώση της μη τελειότητας, της μη Τέλειας ταύτισης μαζί Μου και θα καταδεικνύουν την ανάγκη του μαθητή Λόγου – Ανθρώπου, που μπορεί με παντοδυναμία να μεταλλάξει καθετί σε Φως. Τα αφήνω να δρουν με την ένταση εκείνη την εκπαιδευτικά απαραίτητη για τη μεταλλαγή, για την κατανόηση της Ολότητας του Ανθρώπου. Ευλογώ τις προσωπικότητες όλων να εκλεπτυνθούν στο σημείο εκείνο, που να καταστούν μόνο αγωγοί επαφής και επικοινωνίας με τα τμήματα του εαυτού, που δεν μπορούν να επικοινωνήσουν κατευθείαν με την Ουσία του πνεύματος, αλλά να καταστούν αγωγοί επικοινωνίας τέτοιοι, που αν και κατώτερης βαθμίδας Φωτός, θα έχουν τη δυνατότητα να μεταφέρουν και να μεταλλάσσουν τη δυσαρμονία σε Αρμονία. Ευλογώ τις προσωπικότητες όλων να γίνουν πόλοι επαφής προς τα τμήματα του εαυτού Ανθρώπου του εγκλωβισμένου σε καταστάσεις αδιεξόδων και ημιμάθειας και να εκπέμπουν Φως, ανοικοδόμηση, Αγάπη, Έλεος και Κατανόηση. Να παρουσιάζουν την πρώτη αρχή από την Τελειότητα του Πνευματικού «Είναι» της Ολότητας του Ανθρώπου. Δίνω σε όλους τη δυνατότητα γνώσης των προσωπικοτήτων των άλλων τμημάτων του εαυτού, που βρίσκονται σε άλλα σκηνώματα, με την επιπρόσθετη Ευλογία αυτή η γνώση να καταστεί η κατανόηση για κάθε τμήμα του Ανθρώπου και η δίοδος απλής βοήθειας προς το Όλο και διοχέτευσης παλμών Αγάπης και Ενότητας.
Ευλογώ την ενεργή συμμετοχή στη Ζωή Μου κάθε υπόστασης που συμμετέχει στο Έργο. Ευλογώ την ενεργή συμμετοχή στην Αγάπη Μου, στην Παρουσία Μου, στην Ενότητα, που διδάσκω και Είμαστε.
