Κατήλθον άσημος, ενδεδυμένη τα βαριά ενδύματα της σαρκός, όπως περιπατήσω επί της γης, φέρουσα Μορφήν και Σκήνωμα, καθ’ όλα όμοιον μετά των ετέρων Αδελφών Ανθρώπων. Κατήλθον επί της γης όπως περιβληθώ το Σκήνωμα τούτο, ίνα φανερώσω και αναδείξω, διά την Νέα αυτήν Κοσμικήν περίοδον, την προδιαγραφήν της Γυναικός και την αναγωγήν αυτής εις τα ύψιστα πεδία του Λόγου, εις τα πεδία της εναρμονίσεως των πάντων, εντός της Απειρότητος του Πατρός, εντός της Απειρότητος του Ενός και Μοναδικού Θεού.
Ειμί η Υπόστασις, ην απέστειλεν ο Πατήρ επί της γης, ίνα ταυτιζομένη μετά της Απέραντης Παλλούσης Υποστάσεως του Λόγου – Μητρός καταδείξω εις την ανθρωπότητα της ύλης και της γης την συνταύτισιν και πλήρη Ομοουσιότητα της Θεοτόκου Μαρίας μετά του Ιησού του Χριστού, όπως καταδείξω ταυτιζόμενη εις το Απόλυτον τον Λόγον – Μητέρα, τον ενωμένο άρρηκτα με τον Λόγο – Χριστό, τον Διδάσκαλον – Λόγον Μαρία – Θεοτόκον, εκδηλούμενον με διδαχάς, με Καθοδηγήσεις, με θεραπείας, με όλας τας εκδηλώσεις, άτινας εξεδήλωσε ο Λόγος – Χριστός κατά την ενανθρώπισίν Του επί της γης.
Ειμί η Υπόστασις, η φέρουσα την προδιαγραφήν, Αδελφή Γυναίκα, της καταδείξεως της αναγωγής σου εις τα πεδία του Φωτός, όπως καταθρυμματίσω, διά της φανερώσεως της Διδασκαλίας του Λόγου, τα όρια και τα πλαίσια της ανθρωπότητος της γης, ίνα τα πάντα καταστούν Ενότης, ίνα τα πάντα συνταυτισθούν εντός του Απεράντου «Είναι» του παλλομένου Θεού και αφομοιωθούν οι υπάρξεις οι ευρισκόμενες επί της γης, ίνα συμμεθέξουν στην Τελειότητα των Κόσμων, στην Αρμονία, την διαχεομένη στα Ασύλληπτα Σύμπαντα, στο Άπειρο Κάλλος.
Εναγκαλίζομαι εσέ, Αδελφή Γυναίκα, Αδελφή Διδάσκαλε – Λόγε Θεοτόκε Μαρία. Καλώ εσέ, όπως λάβεις εντός σου την πάλλουσα Υπόσταση του Λόγου Μητρός και εκδηλώσεις την Υπόσταση αυτή καθ’ ολοκληρίαν. Επιχέω επί σε την πάλλουσα Υπόσταση της Αγάπης του Ενοποιημένου Λόγου, του Ενός και Μοναδικού, του Λόγου Χριστού – Θεοτόκου Μαρίας και εγκλείω εντός σου την Απειρότητα της Αγάπης όπως εμφανίσεις αυτήν.
Β΄
Αφιέρωμα στη Μητέρα
Μητέρα – Χριστογέννηση οι παλμοί και οι ήχοι Σου διαχέουν τον Λόγο – Έμβρυο – Φως. Η αλλεπάλληλη ανακύκλωσή Σου κρούει και γεννά στις ψυχές και τα πνεύματα τη Θεία Μορφή του Ανυπέρβλητου Βρέφους, του Ενωμένου, του Απέραντου, του Άχρονου.
Μητέρα – Χριστογέννηση, οι παλμοί και οι ήχοι Σου ανδρώνουν τον Λόγο – Έμβρυο, τον Λόγο – Βρέφος. Διοχετεύουν την απαραίτητη τροφοδοσία Αγάπης, Γαλήνης, Αρμονίας και Τελειότητας μέσα στο «Είναι» των υποστάσεων, για να συντελεστεί το Μεγαλειώδες εσωτερικό Μυστήριο της σταδιακής ενανθρώπισης του Λόγου. Η ολότητα των παλμών Σου φανερώνει τον Απόλυτο Λόγο. Οι επιμέρους ενιαίοι παλμοί Σου φανερώνουν τη σταδιακή Του ενανθρώπιση – εκδήλωση.
Μητέρα – Χριστογέννηση, Εσύ στο πεδίο της ύλης έδωσες τον Εαυτό Σου, για να γεννήσεις τον Εαυτό Σου. Και αυτή η Προσφορά γεμάτη Ενότητα και Ευλογία διοχέτευσε εντός Σου όλα τα στοιχεία, όλα τα στάδια, όλες τις εκδηλώσεις διδαχής του Γιου – Εαυτού – Λόγου. Γι’ αυτό Εσύ μόνο, Αναλλοίωτη Μητέρα, μπορείς να γεννήσεις Λόγο και να οδηγήσεις στην εξελικτική Του εκδήλωση μέσα από τις υποστάσεις, γιατί περικλείεις μέσα Σου όλες τις Θείες φάσεις της φανέρωσης του Ενός Εαυτού μέσα από την ύλη.
Μητέρα – Λόγε ευχαριστώ την Αέναη Ύπαρξή Σου, την Αυθύπαρκτη για τις Ακένωτες Παροχές της Προσφοράς, για τη Θεία Γέννηση, που συντελείς μέσα σε εκατομμύρια υποστάσεις μεμονωμένες και διαχωρισμένες, χωρίς να χάνεις την Ενότητά Σου, αλλά παρέχοντας την Ολότητα του Λόγου – Μητέρα, του Λόγου – Γιου μέσα στα πάντα.
Μητέρα Λόγε – Χριστογέννηση, σου αποστέλλω τους κυματισμούς της Αγάπης της Μορφής Άνθρωπος – Γυναίκα – Λόγος, που Εσύ έχεις εισπορευθεί εντός της, που είναι η Ουσία Σου και η Αγάπη Σου. Σου αποστέλλω τη μορφή μου, που είναι προέκταση της Μορφής Σου, για να διαχύσεις τους Άπειρους Παλμούς και να συντελέσεις το Μυστήριο της Χριστογέννησης και της άνδρωσης του Λόγου μέσα στην Ολότητα Άνθρωπος – Γυναίκα – Λόγος, ώστε το Αρνητικό και το Θετικό να ισορροπήσουν και η Ουδετερότητα της Τελειότητας να επικρατήσει παντού.
