Πατέρα μου, Θεία Παρουσία, που πάλλεσαι και δονείσαι μέσα στα Άπειρα Σύμπαντα, Πατέρα Αγάπη, Πατέρα Φως, Πατέρα της Μορφής και του Αμόρφου, Πατέρα της Εκδήλωσης και του Ανεκδήλωτου, Πατέρα της ιδέας και της ύλης, Πατέρα του Λόγου του Ενός, που είμαστε όλοι, Πατέρα Απέραντε, παρακαλώ άνοιξε τις ψυχές μας και άφησε να κυλήσει μέσα τους η Αρμονία των Υπερτέλειων ήχων, η Αρμονία των Θείων Ουρανίων χρωμάτων, η Αρμονία της Θεότητας και η Γαλήνη του Απείρου, η Ροή του Λόγου, η Ροή Σου Πατέρα, η συνεχής, η ακατάσχετη, η φωταυγής, η Θεία.
Ω Θεία Χάρη και Θεία Ευλογία, που καταυγάζεις με Φως, που καταυγάζεις με Άρωμα από την Απειρία της Αγάπης Σου, υποστάσεις. Παράλαβε μέσα στο «Είναι» Σου κάθε υπόσταση, γιατί μέσα Σου υπάρχει Πατέρα και υπήρχε από πάντα.
Αυτόν το χώρο Πατέρα, το χώρο που ο Λόγος δονήθηκε και που η Αρμονία των Συμπάντων ξεχύθηκε, παράλαβέ τον στο «Είναι» Σου και κάνε τον Ένα με Σένα, γιατί παντού υπάρχεις, μέσα σε καθετί, μέσα στο πνεύμα, μα και μέσα στην ύλη, παντού η Ουσία Σου, η Θεία, η Αναλλοίωτη, η Αιώνια, σε άλλες μορφές και άλλες εκδηλώσεις.
Πατέρα Πνοή, που δίνεις Ζωή, που δίνεις Δύναμη, που δίνεις Αγάπη, που δίνεις Ευλογία και Κίνηση σε κάθε ον, Πατέρα Άπειρε, παρακαλώ δέξου από χείλη ανθρώπινα τη φωνή, που Συ κατευθύνεις.
Διασκόρπισε Πατέρα μέσα στις ψυχές όλων την Αγάπη του «Είναι» Σου, έλξε από τα βάθη τα Απύθμενα του «Είναι» του καθενός την Ουσία Σου Πατέρα, την Ουσία που μας συνέχει και μας ενώνει όλους, κι όλους μαζί με Σένα, και βοήθησε Σε παρακαλώ να κινηθούν μέσα μας οι πλημμυρίδες των αιώνων, για να μπορέσουμε να συνειδητοποιήσουμε την Ακινησία του Άχρονου και του Άχωρου, την Ακινησία του Παντός και του Αιώνιου, που δεν είναι τίποτα άλλο παρά μία ταχύτατη κίνηση, μία Ροή συνεχής και ακατάπαυστη.
Πατέρα του Παντός, η γλώσσα μου θέλει να Σε υμνήσει και θέλει να Σου αποτείνει ευχαριστία, όμως ανήμπορη ακολουθεί τη δική Σου Θέληση, εκφράζοντας τα δικά Σου λόγια και ζητώντας από Εσέ και αιτώντας τη βοήθεια, αιτώντας την Αγάπη, αιτώντας το Έλεος.
Πατέρα παρακαλώ αυτά που προσέφερες σ’ εμάς απλόχερα λάβε τα εντός Σου ως Ευχαριστία, για να γίνει η ανακύκλωση, αυτή που πάντα υπάρχει και πάντα υπήρχε ανάμεσα στον Άνθρωπο και σε Σένα, ανάμεσα στην Ουσία τη Μία, την Αδιάσπαστη, την Αδιαχώριστη, στην Ουσία που δεν είναι άλλη παρά η δική Σου Ουσία, η Άπειρη, η Ακένωτη, η Ατελεύτητη.
Δέξου Πατέρα μέσα Σου, ό,τι μας πρόσφερες, για να ολοκληρωθεί το Μυστήριο της Δημιουργίας, που τα πάντα από Σε ξεκινούν και τα πάντα σε Σε καταλήγουν και για να μπορέσουν οι υποστάσεις μας να εκπαιδευθούν και να λάβουν από την Αρμονία της Τελειότητας, της Τελειότητας που μόνο η ανακύκλωση μέσα Σου, μέσα στο Αδιαχώρητο «Είναι» Σου, στο Απέραντο, μπορεί να φέρει.
Ευχαριστώ Πατέρα.
Αμήν.
Δημοσιεύτηκε στο Γεροντικό της πολυγραφημένης έκδοσης «Εσωτ. Χριστιανισμός» ΕΛ.Κ.Ε.Χ.
