Ευχαριστώ το Θεό που επιτρέπει να είστε δίπλα μου, κοντά μου, να είστε Αδελφοί μου, να είστε Ακόλουθοι στο Έργο που κάνω, στην ίδια Πορεία.
Έχουμε διδαχτεί μέχρι σήμερα πολλά πράγματα. Μεταφέρουμε ένα Μήνυμα, Αδελφοί, στην ανθρωπότητα. Πώς το μεταφέρουμε; Το μεταφέρουμε ο καθένας με τον τρόπο του, με τα εφόδιά του, με τη θέλησή του, με το δυναμικό του, με την Πίστη του, βάζοντας τον εαυτό του σαν παράδειγμα και θέλουμε, φυσικό είναι, να έχουν απήχηση οι λόγοι μας, οι εκδηλώσεις μας, η γραμμή μας η Πνευματική, το Έργο μας.
Θα ήθελα λίγο να το εξετάσουμε το θέμα αυτό μαζί. Υπήρξαν πολλές συγκεντρώσεις σε πολλά μέρη, με διάφορους ακροατές. Υπήρξαν διάφορες εκδηλώσεις, ομιλίες, πάντοτε εξ εμπνεύσεως, εκ Πνεύματος Θεού. Υπήρχε πάντα δυνατή έμπνευση που δινόταν στον εκάστοτε Υπεύθυνο που είχε την Πνευματική ευθύνη της συγκέντρωσης.
Ακόμα τυπώσαμε βιβλία με πολλούς κόπους πραγματικά, Αδελφοί μου, με ελάχιστα οικονομικά και τεχνικά μέσα, με πολύ ελάχιστους αδελφούς που προσέφεραν ο καθένας με τον τρόπο του στην παρουσίαση γενικότερα του Έργου που κάνουμε.
Μα είναι αυτό το Έργο αδελφοί; Αυτά που μέχρι σήμερα γνωρίσατε είναι το Έργο; Αυτό είναι όλο το Έργο ή μήπως είναι η αρχή του Έργου; Θέλω να διερωτάσθε κάθε μέρα σχετικά κι ακόμη Εμείς οι ακολουθούντες αυτό το Έργο, το ακολουθήσαμε Τέλεια όσο θεωρητικά μας παραστάθηκε; Ανταποκριθήκαμε στο κάλεσμα, ανταποκριθήκαμε στην Κλήση που λάβαμε; Ανταποκριθήκαμε σε κείνα που μας αρέσανε, σε κείνα που ακούσαμε, σε κείνα που η Φωνή του Θεού μας δίδαξε;
Ν’ αναλύσουμε ένα-ένα. Το πρώτο θέμα, Αδελφοί μου, είναι ότι άρχισε ένα Έργο, δεν τελείωσε. Βασικά υπάρχει ένας Υπεύθυνος, ένας Ηγέτης του Έργου αυτού. Άνθρωπος στην εξωτερική του εμφάνιση, τουλάχιστον καθ’ όλα όμοιος με σένα Άνθρωπε. Και ο οποίος, είτε έχει αναλάβει την ευθύνη απέναντι του Θεού, είτε έχει ορισθεί εκ του Θεού, είτε και τα δυο μαζί, εκπροσωπεί και ηγείται στο Έργο αυτό, τουλάχιστον μέχρι στιγμής.
Ήδη, του έχει ανακοινωθεί ότι η περίοδος ασκήσεώς του θα είναι ακόμη δεκαπέντε (15) ολόκληρα χρόνια. Μετά τη λήξη των δεκαπέντε ετών θα φανερωθεί ως Υιός επί της γης, καθ’ όλα Τέλειος. Είναι ανάγκη να σας δοθεί αυτή η διευκρίνιση, γιατί πολλοί νομίζετε ότι το Έργο είναι εύκολο, ή ότι το Έργο το φθάσατε, ή ότι το Έργο το κρατάτε στα χέρια σας, ο καθένας με τον τρόπο του. Αλλά δεν είναι έτσι.
Δηλαδή, το Έργο σου, Άνθρωπε, είναι πολύ, μα πάρα πολύ δύσκολο. Είναι δύσκολο να καθυποτάξεις την ύλη σου, είναι δύσκολο να καθυποτάξεις τα συμφέροντά σου απόλυτα, ώστε να μην έχεις κανένα συμφέρον πάνω στην ύλη. Είναι δύσκολο, Αδελφοί, να δείξετε μια ολοκληρωμένη Αγάπη χωρίς να περιμένετε ανταπόδοση. Είναι δύσκολο να δώσετε Αγάπη, γιατί πρέπει να έχετε γίνει Αγάπη οι ίδιοι και η Αγάπη πάντοτε προσφέρεται σε κείνους που έχουν άγνοια, σ’ εκείνους που την αγνοούν, σ’ εκείνους που με οποιοδήποτε τρόπο την περιφρόνησαν. Πάντοτε δίνεται σαν Έλεος σε κείνους που τους χρειάζεται, σε κείνους που πρέπει για ν’ ανέβουν ένα σκαλοπάτι.
Δίνεται η Αγάπη από κείνους που έχουν, ή από Εκείνον που έχει, ή από κείνους που στο μέλλον θα ‘χουν, γιατί στο μέλλον αρκετοί άνθρωποι θα εισαχθούν μέσα στην Ατέρμονη, στην Άπειρη, Απερίγραπτη Ουσία του Θεού που είναι η Αγάπη.
Είναι δύσκολο το Έργο, Αδελφοί, είναι πολύ δύσκολο το Έργο σου Άνθρωπε στη γη. Πρέπει να διακόψεις τους δεσμούς σου με την ύλη, ακριβώς σ’ αυτό το πεδίο της ύλης. Είναι ανάγκη να γίνεις Κύριος της ύλης σου, ώστε να μπορέσεις να κυριαρχήσεις στο υλικό σου σκήνωμα και να το Πνευματοποιήσεις, ώστε να μπορέσεις να το διαλύσεις, να το προσφέρεις και αυτό, όχι σαν ύλη πλέον, αλλά σαν Αγάπη.
Ήρθαμε στη γη όλοι να δοκιμαστούμε. Μα ήρθαμε μόνο να δοκιμαστούμε, δεν ήρθαμε να εκπαιδευθούμε, δεν ήρθαμε να μαθητεύσουμε, δεν ήρθαμε να Τελειοποιηθούμε; Και κείνη η παραγγελία του Κυρίου Ιησού, τι έχει να πει, γίγνεσθε, που σημαίνει εξακολουθητικώς γίγνεσθε Τέλειοι;
Είναι ανάγκη να δούμε τα πράγματα όπως ακριβώς είναι, για να μην παραπαίουμε, να μη δυσανασχετούμε, να μην επιρρίπτουμε τα λάθη μας αλλού, για να μπορέσουμε να χωρέσουμε και το Έργο και τον Ηγέτη του. Το επαναλαμβάνω και το τονίζω. Και το Έργο και τον Ηγέτη του, που είναι και τα δύο Ενωμένα, διότι αν ο Ηγέτης του Έργου δεν ήταν Ενωμένος με το Έργο, δεν θα υπήρχε Έργο και δεν θα μπορούσε ποτέ να σας παρουσιάσει, Αδελφοί, ό,τι τουλάχιστον σας παρουσίασε μέχρι σήμερα.
Το Έργο ξεκίνησε από Θεία Βουλή, υφίσταται, εξελίσσεται, παίρνει διαδοχικές μορφές μέχρι να φθάσει στην Τελική μορφή που θέλει ο Θείος Λόγος να παρουσιαστεί ή να παρουσιάσει κάτι ακόμα. Η Απειρότητα του Θείου Λόγου πάντοτε έχει να παρουσιάσει καταστάσεις, ομιλίες και διδασκαλίες. Έχει να παρουσιάσει πολλά για να σε βοηθήσει, Άνθρωπε, να εξυψωθείς τόσο που να Ενωθείς με κείνο που γνώρισες τουλάχιστον, αν όχι με την Απειρότητα του Λόγου, με κείνο το τμήμα έστω, το κομμάτι Του, με κείνον το Λόγο που εξεπροσώπησε το Θεό πάνω στη γη. Θα Ενωθείς, γιατί είναι Θείο Θέλημα, είναι Θεία Βουλή, είναι Θείο Σχέδιο. Εγώ το θέλω και θα γίνει, γιατί Εγώ δεν περιέχω «δεν».
Επομένως, το Έργο θα εξελιχθεί ανάλογα με την Πνευματική κατάσταση που βρίσκεται ο Υπεύθυνος και οι ακόλουθοί Του, ανάλογα με το Ένα Θέλημα, το οποίο εκδηλώνεται στη γη μέσω ενός Σκηνώματος και το Ένα Θέλημα εκδηλώνεται έχοντας, τουλάχιστον για σένα Άνθρωπε, υπόψη Του τη συνισταμένη των Πνευματικών Εξελίξεων πάνω στον Πλανήτη που το ίδιο κατευθύνει και εξελίσσει.
Θα έχουμε και άλλα γεγονότα. Στους πλησίον αδελφούς μου και στους άλλους. Σκοπιμότης μεγίστη είναι να ταραχτούν τα λιμνάζοντα ύδατα, να αναγκαστείτε Άνθρωποι, θέλοντας δε θέλοντας να ακολουθήσετε τον Μεγάλο, τον Ένα, τον Μοναδικό Διδάσκαλο, το Θεό.
Θα συντρίψω δεσμούς. Θ’ απομακρύνω αδελφούς. Θα Ενώσω άλλους που βρίσκονται μακριά. Θα ερευνήσω τα βάθη της καρδιάς ενός εκάστου, θα λειτουργήσω Μόνος Μου μέσα στο Ναό σου, Άνθρωπε, όταν θα έρθει η ώρα. Θα κάνω Μυστήρια άλλα, άγνωστα στη γη.
Επομένως, θα σε παρακαλέσω Άνθρωπε, Εγώ, ο Πατέρας σου: Μην περιμένεις από πουθενά αλλού βοήθεια, παρά μόνο από Μένα, το Θεό. Εγώ θα σε βοηθήσω, Άνθρωπε. Εγώ θα σου στείλω τον κατάλληλο Δάσκαλο, τον κατάλληλο Εκπαιδευτή που χρειάζεσαι. Εγώ θα σε Ενώσω με ενώσεις που πρέπει να δημιουργηθούν, γιατί οι διάφορες ενώσεις που δημιουργούνται εκπληρούν μία Σκοπιμότητα πάντοτε.
Και αν ο Ηγέτης του Έργου Μου ετόλμησε να παρουσιάσει ορισμένες συνδέσεις, ορισμένες Ενώσεις, δηλώνω Εγώ ο Λόγος ο Άπειρος, ότι οι συνδέσεις ή οι Ενώσεις, ή οι διάφορες εξωτερικεύσεις που έκανε μέχρι σήμερα, προήρχοντο όλες ολοκληρωτικά από το Θέλημά Μου. Το τονίζω, ήταν εκδηλώσεις επιβεβλημένες από το Θέλημά Μου. Ήταν αναγκαστικές εκδηλώσεις στις οποίες το Σκήνωμά Μου δεν ήταν δυνατόν να μην υπακούσει, διότι θα σου αποκαλύψω, Άνθρωπε, Εγώ του ρύθμισα την καρδιά του και την Ψυχή του και το Πνεύμα του, ανάλογα να αισθάνεται, να έλκει, να έλκεται, να απωθεί, κ.λπ.
Είναι μία διευκρίνιση που δίνεται σε μία Αδελφή που ειλικρινά επόνεσε, γιατί νόμισε προς στιγμήν ότι ο Αδελφός της…, όπως Μου έλεγε. Μα ήταν δυνατόν να τον αφήσω Εγώ Αγαπημένη Μου Αδελφή, όπως Με καλείς και συ, μα ήταν δυνατόν να αφήσω Εκείνον που Εγώ εδιάλεξα; Εκείνον που οδηγούσα μέχρι τώρα; Μα γιατί; Πού έδωσε και δίνει και εχάιδεψε και χαϊδεύει και Ενώνει και Μου φτιάχνει Εκκλησίες και μέσα σε σπίτια και μέσα στις καρδιές; Μα Αδελφή Αγαπημένη επίστευες ποτέ εσύ, ότι Εγώ θα τον άφηνα, ότι Εγώ τον αρνήθηκα; Μα Εγώ ποιος Είμαι; Εγώ Είμαι ο Πατέρας. Θα μπορούσα ν’ αρνηθώ το Γιό Μου Εκείνον που υπηρετεί το Θέλημά Μου πάνω στη γη; Τι θα τον έκανα; Να τον έδιωχνα; Να τον αγνοούσα; Να του γύριζα την πλάτη όπως έκαναν οι Αδελφοί του; Όχι βέβαια. Όχι βέβαια. Όχι βέβαια. Ποτέ δεν θα το κάνω. Γιατί σε Αγαπώ Λόγε που Με εκδηλώνεις και σε Αγαπώ Λόγε Αναστασία, γιατί το Θέλημά Μου είναι αυτό ακριβώς που κάνεις, αυτή την περίοδο, αυτή την εποχή και όταν θελήσω Εγώ θα σε αλλάξω. Ίσως να σε στείλω αλλού, ίσως να σ’ αφήσω για πάντα ενωμένη εδώ, κοντά σε Κείνον, που Εγώ τον προόρισα να γίνει στην ύλη μια Μορφή που σε κρατά από το χέρι για να συμπορευθείτε. Σε τι άραγε; Στην Ένωση με το Θεό, στην Ένωση των ανθρώπων. Πώς να την δείξω, πώς να σας την δείξω, Άνθρωποι, αυτή την Ένωση, αν δεν ξεκινήσει από δύο Σκηνώματα τα οποία έχω προορίσει να εκφράσουν τι, Αγαπημένοι Μου, τι; Την Αγάπη Μου να εκφράσουν. Και αν αυτή την Αγάπη Μου τη βλέπετε να εκφράζεται στο πεδίον αυτό που βρίσκεσθε, τι άλλο κάνουν αυτά τα Σκηνώματα που τα ταλαιπωρώ όσο δεν φαντάζεσθε, τι άλλο κάνουν παρά να εκδηλώνουν την Αγάπη Μου, το Θέλημά Μου; Εκείνο που τους όρισα, εκείνο για το οποίο τους προόρισα, εκείνο εκδηλώνουν.
Και πώς αλλιώς θα το δείτε, πώς αλλιώς να το ζήσετε, Άνθρωποι, γιατί άλλο να λέτε, άλλο να διαβάζετε κι άλλο να βιώνετε τις Πνευματικές καταστάσεις της ανόδου ή της ανωτέρας ζωής ή της Χριστοζωής, γιατί οι Αδελφοί Μου αυτοί, οι προορισμένοι Δάσκαλοι, όπως Εγώ τους ονόμασα, είναι οι προορισμένοι να σας δείξουν τη Χριστοζωή Μου.
Αυτό είναι το Θέλημά Μου, να σας διδάξω όχι μόνο πρακτικά, αλλά και με μουσική, με οράματα, με εικόνες, με το Λόγο Μου, σας διδάσκω με την πράξη, για να γευθείτε τι; Τους καρπούς της Αγάπης. Σας ωθώ, σας προωθώ, σας δημιουργώ καταστάσεις, σας δημιουργώ φαινομενικές ελλείψεις για να δώσετε, για να προσφέρετε από το υστέρημά σας έστω Άνθρωποι, για να έχει αξία. Γιατί μονάχα αυτό το υστέρημα μπορεί να σας ανεβάσει στα Θεία Πεδία και να σας Ενώσει με την Αγάπη.
Αγαπημένοι, όποια ύπαρξη Αγαπημένη επρόσφερε, είτε στο Έργο Μου, είτε στον Εκπρόσωπό Μου, είτε σ’ έναν Αδελφό Μου, γιατί Εγώ τα πάντα έχω Ενώσει, δεν έχω ξεχωρίσει τίποτα απολύτως, ούτε το Έργο Μου, ούτε τον Εκπρόσωπό Μου, ούτε τη Μητέρα Μου, ούτε τη Μητέρα Αναστασία, ούτε Αδελφή, ούτε Αδελφό. Είναι το Μήνυμά Μου το Χαρμόσυνο, το Αναστάσιμο.
Αδελφοί Μου Αγαπημένοι, Εγώ ο Αναστηθείς Ιησούς ο Χριστός, καλώ σε Άνθρωπε, στην ιστορία των Αιώνων της γης διά πρώτην φοράν, λαλών από Σκηνώματος Ανθρώπου, Αναστηθείτε όλοι οι άνθρωποι, όπως Αναστήθηκα κι Εγώ. Κλείσε Με μέσα στο «είναι» σου, μέσα στην Ουσία σου, Άνθρωπε, κλείσε Με σαν Θεό, σαν Δάσκαλο, σαν Αγάπη, σαν Αδελφό, σαν Αδελφή, σαν Ηγέτη ενός προνομιούχου Θείου Έργου, κι Εγώ, Εγώ μόνο θα σε Αναστήσω, Άνθρωπε, γιατί Εγώ μόνο Αναστήθηκα και επανήλθα στον Πατέρα.
Ιδού το Χαρμόσυνο, Αναστάσιμο Μήνυμά Μου προς την ανθρωπότητα: Έλθετε προς Με, Αδελφοί Αγαπημένοι, καγώ θέλω αναστήσει υμάς εκ των ένδον. Έχετε την Ευλογία Μου, την Αγάπη Μου. Σας κλείνω όλους μες την Αγκαλιά του Έργου Μου.
Αμήν.
Σε παλιότερες εποχές συνιστούσα στους Αδελφούς μου να πάνε ένα στεφάνι ή λίγα λουλούδια στα πόδια του Σταυρού τη Μεγάλη Πέμπτη στη Σταύρωση. Ήταν ένα δείγμα πως συμμετέχουμε στον πόνο και στη Θυσία Εκείνου και ένα δείγμα ακόμα πως ευχαριστούσαμε γι’ αυτή τη Θυσία. Δεν αναιρώ αυτό που είπα άλλοτε, γιατί ήταν σωστό, αλλά αν μπορεί κανείς από σας να προσφέρει λουλούδια της ψυχής κάπου, αν μπορεί κανείς από σας, ω άνθρωποι Αγαπημένοι, να προσφέρει Εμένα μέσα από την ψυχή του, ω Αδελφοί Μου, τι μεγάλη προσφορά, δεν υπάρχει μεγαλύτερη. Αν μπορέσεις να δώσεις, Άνθρωπε, την ψυχή σου ολοκληρωμένη, τη Χριστοποιημένη ψυχή σου, την ενοποιημένη ψυχή σου με το Θεό.
Αν μπορείς να τη δώσεις σ’ ένα ορφανοτροφείο, σ’ ένα νοσοκομείο, σ’ ένα γηροκομείο, ω Αδελφέ Μου Άνθρωπε, δώσε τα λουλούδια της ψυχής σου, ας μοιάζουν με μια κουλούρα, ας μοιάζουν με δυο γλυκά, ας μοιάζουν με δυο λόγια. Ω, σε παρακαλώ, Άνθρωπε, δώσε από ό,τι έχεις σε Μένα τον Ανενδεή Θεό, δώσε Μου γιατί στενάζω. Ελέησέ Με Άνθρωπε, όπου και αν Με δεις, σε όποιο πρόσωπο, σε όποια ανημποριά Μου, σε όποια αθλιότητά Μου, σε όποια αρρώστια Μου.
Ω, Αδελφέ Μου Άνθρωπε, ελέησέ Με και συγχώρεσέ Με που δεν μπόρεσα Εγώ να σου δείξω, γιατί δεν ήμουν έτοιμος, την Αγάπη Μου, γιατί δεν μπόρεσα να σου δώσω ό,τι θα ήθελα, ό,τι θα έπρεπε να σου δώσω. Ήμουν άρρωστος, δεν έβλεπα, δεν αισθανόμουν, δεν ένοιωθα, δεν είχα Ζωή μέσα Μου.
Δώσε Μου, Άνθρωπε, από τη Ζωή που σου έδωσα, από τη Ζωή που έχεις. Δώσε Μου, Άνθρωπε, από την Πίστη σου. Δώσε Μου, Άνθρωπε, το σπίτι σου, την ψυχή σου να μπω μέσα να καθίσω. Δώσε Μου, Άνθρωπε, τον Έρωτά σου. Επίτρεψέ Μου να σ’ Ερωτευθώ κι Εγώ, επίτρεψέ Μου, Άνθρωπε, να σου φιλώ το χέρι, όπου και αν σε βρίσκω, σε όποια ηλικία και αν είσαι, σε ό,τι φύλο κι αν είσαι, με ό,τι ρούχα κι αν είσαι ντυμένος, καθιστός ή όρθιος.
Σε φιλώ, Άνθρωπε, Εγώ ο Πατέρας σου. Σε φιλώ Άνθρωπέ Μου, Υιέ Μου, Χριστέ Μου. Σε φιλώ Εγώ ο Πατέρας σου και σε περιμένω μέσα από όλα τα σώματα, μέσα από όλες τις μορφές Μου να Μου γυρίσεις πίσω. Έλα Χριστέ Μου, σε περιμένει ο Πατέρας σου. Έλα Χριστέ Μου. Η Αγκαλιά Μου η Πατρική περιμένει ένα-ένα Γιό Μου και μία-μία Κόρη Μου Μαρία. Ελάτε, ελάτε, σας περιμένω.
Θ’ αρχίσω να διδάσκω πιο ελεύθερα, πιο εκτεταμένα, πιο βαθιά, με περισσότερο ακροατήριο.
Είναι ανάγκη να κατανοήσετε Αδελφοί, ότι το λιγότερο που μπορώ να σας πω, είναι ότι έχω Επιστασία Πνεύματος Θεού. Έχετέ μου εμπιστοσύνη. Έχετε εμπιστοσύνη στον Οδηγό Διδάσκαλο που έχετε.
Είναι Καθηγητές που με διάβασαν, δεν με άκουσαν και προς τιμήν τους το ανακοινώνω, με είπαν «Δάσκαλε» και τους φιλώ το χέρι και τους αγκαλιάζω και τους αγαπώ ιδιαίτερα, όχι για την τιμή που μου κάνανε, αλλά για την έλλειψη του «εγώ» τους, για την Αγάπη που είχαν μέσα τους.
Φιλώ τους ανθρώπους, όπου κι αν βρίσκονται στην ιεραρχία την Κοινωνική ή την Κοσμική, ή την Πνευματική, ή στην Ιεραρχία των Ουρανών.
Σε φιλώ, Άνθρωπε, γιατί σ’ Αγαπώ, γιατί Είμαι Εσύ. Είμαστε Ένα.
