Μερικοί από σας ή σχεδόν όλοι ψάχνετε να βρείτε ένα Δάσκαλο να σας διδάξει, να σας δώσει οδηγίες για μια άλλη ζωή από κείνη που ζείτε ή που γνωρίζετε μέχρι τώρα. Νομίζω πως λέγοντας τα λόγια αυτά ανταποκρίνομαι στις επιθυμίες όλων σας, στις εσωτερικές σας επιθυμίες και αναζητήσεις.
Ποιος από σας μπορεί να μου πει ή μπορεί να μου παραστήσει ζωντανά ένα Δάσκαλο; Υπάρχει ένα ερώτημα: Τι είναι ένας Δάσκαλος; Γεννήθηκε Δάσκαλος και Παντογνώστης ή διανύει στάδια, ο κάθε Δάσκαλος, στάδια ενηλικίωσής του ή στάδια όπως του τα έχει προδιαγράψει το Θέλημα του Θεού;
Είναι ανάγκη να μάθετε και σεις κάτι. Ο γενικός ανθρώπινος προορισμός είναι να γίνουν όλοι οι άνθρωποι Λόγοι-Χριστοί-Δάσκαλοι. Μέχρι τώρα υπάρχει ένα ανεπανάληπτο Πρότυπο Διδασκάλου πάνω στη γη: Ο Χριστός, ο Δάσκαλος-Χριστός.
Έζησε πάνω στη γη, παρουσίασε μια Χριστοζωή την οποία μπορούμε ν’ ακολουθήσουμε. Άφησε και Νομοτέλεια, Θεία Νομοτέλεια, δηλαδή οδηγίες για το πώς μπορούμε να ζήσουμε και ‘μείς τη Χριστοζωή Του. Και για τις γυναίκες υπάρχουν οι ίδιες οδηγίες όπως υπάρχουν και για τους άνδρες. Πέρα από το Θείο Πρότυπο του Χριστού, υπάρχει το Θείο Πρότυπο της Μητέρας, το οποίον οι Άνθρωποι, οι Γυναίκες, οι Αδελφές μας, τα παιδιά μας, οι κόρες μας, μπορούν να ακολουθήσουν.
Εάν η ανθρωπότητα είχε ακολουθήσει τα δύο Θεία Πρότυπα που περπάτησαν στη γη και αν ακολουθούσε τις διδασκαλίες που περιέχονται μέσα στα Ευαγγέλια, ολόκληρη η ανθρωπότητα σήμερα δεν θα υπήρχε καν στη γη, αλλά θα είχε μετοικήσει σε άλλους Πλανήτες όπως πολλές φορές σας λέγω ότι είναι ο προορισμός του Ανθρώπου.
Πιθανόν ο Θεός να είχε φέρει άλλα όντα στη γη ή πιθανόν να είχε φέρει να ενσαρκώσει ψυχές και πνεύματα από άλλους Πλανήτες που μπορούσαν να εκπαιδευτούν στη γη. Η ανθρωπότητα όμως δεν ακολούθησε το Δρόμο του Χριστού που είπε: «Εγώ Είμαι η Οδός». Ακολούθησε και ακολουθεί το δικό της δρόμο, τη δική της πορεία, τα δικά της ιδεώδη, τα οποία δημιουργεί η ίδια η ανθρωπότης. Οι άνθρωποι δημιουργούμε συνεχώς τα ιδεώδη μας, μέσα στα οποία κινούμεθα, ζούμε και υπάρχουμε.
Δημιουργούμε αρχές, δημιουργούμε την απονομή δικαιοσύνης, δημιουργούμε τη δική μας αγάπη, όχι την Αγάπη που μας δίδαξαν, την Απρόσωπη, την Καθολική, τη Συμπαντική, την οποία ο Χριστός ετήρησε διότι ανέβηκε πάνω στο Σταυρό, χωρίς διαμαρτυρία, χωρίς να καταραστεί κανέναν. Είναι ανάγκη Αδελφοί μου να συνειδητοποιήσουμε μερικά πράγματα. Ο Κύριος, ο Χριστός, είπε ότι, «Έγώ Είμαι ο εξ Ουρανού καταβάς, ο οποίος εφανέρωσα τον Πατέρα Μου και το Θέλημά Του». Εφανέρωσε εκείνο το τμήμα της Αλήθειας που μπορούσε να εισδεχθεί, να απορροφήσει, να αφομοιώσει η ανθρωπότητα.
Σας είπα, ότι μπήκαμε σε μια Νέα Κοσμική περίοδο που σας την ονόμασα σαν περίοδο του Υδροχόου ή σαν περίοδο της επικρατήσεως της Αγάπης επάνω στον Πλανήτη, ή σαν περίοδο της επικρατήσεως του Πνεύματος πάνω στην ύλη, ή σαν περίοδο του Φωτισμού των ανθρώπων. Βασικά υπάρχει ένα Νέο στάδιο Εξελίξεων το οποίο καλούμε Νέα Κοσμική περίοδο. Οι συνθήκες της ζωής επάνω στον Πλανήτη θα μεταβληθούν. Θα έχουμε Εξελίξεις σε όλα τα σημεία, μα θα έχουμε Εξελίξεις διότι το επιδιώκουμε, ή διότι θ’ αναγκαστούμε να υποστούμε εξελίξεις ή μεταβολές τέτοιες, οι οποίες θέλοντας δε θέλοντας θα μας φέρουν σ’ ένα Νέο στάδιο Εξελίξεων;
Όπως και αν γίνει, η Νέα Εξέλιξη ασφαλώς έχει προγραμματιστεί. Είναι μέσα στο Θείο Θέλημα, είναι μέσα στο Θείο Σχέδιο της Εξελίξεως των Κόσμων της Δημιουργίας, επομένως και των υποστάσεων που κατοικούν στον Πλανήτη αυτό.
Αλλά τι εννοούμε Εξέλιξη, ή τι εννοούμε Αγάπη, ή τι εννοούμε Φωτισμό των ανθρώπων; Πώς νομίζετε ότι ο κάθε Άνθρωπος θα φθάσει στο Φωτισμό;
Πολλές φορές σας είπα ότι υπάρχει ένα Κατεστημένο Σκέψης με το οποίο η ανθρωπότητα οδηγήθηκε μέχρι σήμερα. Φυσικά αυτό το Κατεστημένο της Σκέψης δεν είναι σε όλους τους ανθρώπους, αλλά επηρεάζει όλους τους ανθρώπους. Λέγοντας Κατεστημένο Σκέψης εννοώ τη μέση στάθμη της Πνευματικής Εξέλιξης της ανθρωπότητας. Η μέση στάθμη της Πνευματικής Εξέλιξης, διότι πάντοτε υπάρχουν εξαιρέσεις, δηλαδή, άνθρωποι οι οποίοι έφθασαν σε υψηλότερα στάδια Εξελίξεως από τη μέση Εξέλιξη της ανθρωπότητας, όπως υπάρχουν και βραδυπορούντες άνθρωποι οι οποίοι εξακολουθούν να βρίσκονται σχεδόν σε πρωτόγονη κατάσταση και δεν εννοώ αν ζουν σε καλύβες ή αν ζουν στη ζούγκλα, εννοώ το πώς φέρονται, το πως ζουν.
Θα φθάσουμε στην εποχή που φθάσαμε, στην εποχή του Φωτισμού, στην εποχή της επικρατήσεως της Αγάπης ή στην εποχή της επικρατήσεως του Πνεύματος επί της ύλης. Αλλά πώς θα γίνουν αυτές οι αλλαγές, είναι το θέμα. Πώς νομίζετε ότι μπορούν να γίνουν οι αλλαγές; Οι αλλαγές θα γίνουν οπωσδήποτε, γιατί είναι Θέλημα του Θεού. Αλλά εμείς οι άνθρωποι τι συμμετοχή θα έχουμε σ’ αυτές, πώς εμείς θα επωφεληθούμε ή θα συνταυτιστούμε, ή θα ενεργοποιηθούμε μ’ αυτές τις προδιαγεγραμμένες πλέον αλλαγές; Είναι ένα θέμα πάρα πολύ μεγάλο. Θα σας το σκιαγραφήσω λίγο.
Είναι ανάγκη πρώτα, πριν επικρατήσει κάτι καινούργιο να καταρρεύσει το παλιό. Είναι ανάγκη ν’ αποδειχθεί ότι το παλιό σύστημα, η παλιά διακυβέρνηση των λαών, ο παλαιός τρόπος ζωής του ανθρώπου, ο παλαιός τρόπος των σχέσεων των διαφόρων ανθρώπων μεταξύ τους, ο παλαιός τρόπος επιλογής των διαφόρων αξιών ή ηθικών αξιών ή αρετών ή ιδανικών είναι λανθασμένος καθ’ ολοκληρίαν. Πρέπει να αποδειχθεί ότι οι σχέσεις του ανθρώπου με το Θεό επίσης ευρίσκονται σ’ ένα λανθασμένο στάδιο ή επίπεδο.
Είναι ανάγκη να προχωρήσουμε στην Εξέλιξή μας ή μπορούμε να βραδυπορήσουμε την Εξέλιξη; Θέλω να σκεφτείτε κάτι. Μην πάτε μακριά, αλλά κοιτάτε όσους είναι εδώ μέσα και ρωτήστε: πόσοι είναι ευχαριστημένοι από τη ζωή τους; Αντιπροσωπεύετε ένα κράμα Κοινωνίας σημερινής, πέστε μου, ποιος δεν έχει προβλήματα; Ποιος έχει εσωτερική ισορροπία, πέστε μου, ποιος από σας είναι ευτυχής; Πέστε μου, ποιος από σας έχει ειλικρινείς και τίμιες και αδελφικές σχέσεις Αγάπης με τον πλησίον του; Πέστε μου, ποιος από σας έχει σχέσεις σωστές με το Θεό, από τον Οποίον προέρχεσθε και του Οποίου αποτελείτε μέρος του Όλου;
Πέστε μου, λοιπόν, ποιος από σας είναι σωστός, είναι δίκαιος, έχει μέσα του Αγάπη, αν και έχει όλες τις Θείες Καταβολές μέσα του, όλες τις Θείες δυνατότητες;
Πέστε μου, ποιος από σας Ελέησε τον Αδελφό του, ποιος από σας Αγάπησε τον Αδελφό του με όλη την έννοια; Πέστε μου, ποιος από σας αγάπησε κυριολεκτικά το Θεό; Πέστε μου, ποιος έδωσε, όχι από τα πλεονάσματά του που δεν δίνουν εκείνοι που έχουν τα πολλά, αλλά από το υστέρημά του; Ποιος μοιράστηκε το πιάτο του φαγητού του ή τα ρούχα του με το διπλανό του, όπως είναι η Θεία Επιταγή, «ο έχων δύο χιτώνας να δώσει τον ένα»;
Πέστε μου, εάν όλα όσα σας λέω είναι σωστά, να μη σας πω ποιος αγάπησε την πατρίδα του, να μη σας πω ποιος συντείνει στη βελτίωση της Οικονομίας του τόπου σας, να μη σας πω ποιος συντείνει στη γενική βελτίωση της στάθμης της Πνευματικής που υπάρχει, να μη σας πω άλλα. Και αν αληθινά Αδελφοί μου, αναγνωρίζετε, γιατί δεν είναι δυνατόν να μην αναγνωρίζετε ότι η προσφορά σας ή η ζωή σας ή οι γνώσεις σας ή ο τρόπος της σκέψης σας ή ο τρόπος που εκδηλώνεστε είναι ατελείς, τι νομίζετε ότι πρέπει να γίνει;
Νομίζω ότι πρέπει να γίνει Αλλαγή. Οι αλλαγές είναι εξωτερικές και εσωτερικές. Θα είναι αλλαγές Κοινωνικής στάθμης. Εντεταλμένα πνεύματα προορισμένα σε όλες τις γωνιές της γης να φέρουν τις αλλαγές εκείνες για τις οποίες είναι προετοιμασμένος ο τόπος που θα διοικήσουν. Είναι ένα θέμα το οποίο θέλω να κατανοήσετε, διότι κανένας δεν μπορεί να κάνει αλλαγές αν δεν λάβει την έμπνευση αυτή. Διότι ο Νους του κάθε ανθρώπου επηρεάζεται από το Θείο Νου ο Οποίος εξελίσσει την ανθρωπότητα πάνω στη γη. Επομένως, προσπαθήστε να συλλάβετε το θέμα και προσπαθήστε να συμβάλλετε στην αλλαγή του τόπου που ζείτε.
Οι αλλαγές θα είναι ακόμα εξωτερικές, στον τρόπο διαβίωσης του καθενός σας. Θα είναι αλλαγές στις σχέσεις με τους αδελφούς σας, με τον πλησίον σας, με τη γυναίκα σας, με τα παιδιά σας, με τον πατέρα σας και τη μάνα σας. Είναι ανάγκη να το κατανοήσετε, γιατί το Θείο Σχέδιο έχει προβλέψει για όλα. Έχει προβλέψει για τις υποχρεωτικές αλλαγές που πρέπει να γίνουν στην ανθρωπότητα. Θ’ αλλάξουν οι σκέψεις σας, τα συναισθήματά σας, οι τρόποι συμπεριφοράς σας. Θ’ αλλάξει η ποιότητα των δονήσεών σας και για να φθάσουμε σε μια Τριαδικότητα, για να μη νομίσετε ότι υπάρχει τίποτα ξεκρέμαστο.
Υπάρχει η εσωτερική Ανακαίνιση, η εσωτερική Αλλαγή Μα άνθρωποι πιστεύετε ότι θ’ αλλάξετε; Πιστεύετε ότι η ανθρωπότητα 2.000 χρόνια άλλαξε; Φαινομενικά άλλαξε, ελάχιστα βελτιώθηκε και αν ακολουθήσουμε αυτό το ρυθμό της αλλαγής και της βελτίωσης είναι άγνωστο πόσες χιλιάδες χρόνια ακόμη θα ταλαιπωρούμεθα μ’ ένα Κατεστημένο Σκέψης, με μια Αλλαγή που έρχεται σταδιακά, με πολύ αργό ρυθμό, όπως αργός ήταν ο ρυθμός της Εξέλιξης της προηγούμενης Πνευματικής περιόδου.
Υπάρχει μια προετοιμασία, ορισμένα πνεύματα εξελίχτηκαν και είναι ικανά σήμερα να ακούσουν ένα Νέο Δάσκαλο, ο οποίος δεν είναι Νέος όπως σας είπα, αλλά ο οποίος είναι ένας Νέος Απεσταλμένος πάνω στη γη, ακριβώς για να φανερώσει τι; Κανένας Δάσκαλος δεν έχει τίποτα δικό του. Όλοι οι Αληθινοί Δάσκαλοι έχουν ένα κοινό σημείο, ένα κοινό χαρακτηριστικό, κατευθύνονται από το Λόγο, και ο Λόγος σε άλλους ανθρώπους που χρησιμοποιεί, σε άλλα σκηνώματα ή σε άλλα πνεύματα, άλλοτε μεν εμπνέει και καθοδηγεί και κατευθύνει τα σκηνώματα-πνεύματα στην Εξέλιξη που θέλει να φανερώσει, άλλοτε δε ενανθρωπίζεται ο ίδιος στα σκηνώματα τα οποία επέλεξε για να δώσει απτά δείγματα ζωντανά δείγματα ή παραδείγματα της Θείας Παρουσίας Του πάνω στη γη.
Είναι ανάγκη να κατανοήσετε τι έχει να πει ένας Διδάσκαλος, από πού εμπνέεται, από πού καθοδηγείται και τι εκφράζει και με ποιο τρόπο κάθε φορά εκφράζεται. Είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσετε ότι ο κάθε Διδάσκαλος πάνω στη γη είναι Απόλυτα εξηρτημένος από το Λόγο. Φανερώνει ο κάθε Διδάσκαλος εκείνο το τμήμα που του έχει ορισθεί, εκείνο το τμήμα για το οποίο έχει εκπαιδευτεί και όχι σε μία ζωή ασφαλώς, σε πολλές ζωές. Ένα Πνεύμα που φέρει ένα σκήνωμα στη σημερινή εποχή εκπαιδεύεται για να καταστεί κατάλληλο, για να μπορεί ο Λόγος να τον δονεί με όλους τους τρόπους, σε όποια θέση και αν βρίσκεται, μπροστά σε όλους τους ανθρώπους, όλες τις ώρες, σε όλα τα θέματα τα οποία θέλει να φανερώσει ακριβώς στους Αδελφούς του ανθρώπους.
Κι η Νέα Εποχή αρχίζει μ’ ένα Διδάσκαλο, ο οποίος εξαρτάται απόλυτα εκ του Απολύτου του Θείου Λόγου. Τι είναι ο Δάσκαλός σας και βρίσκεται μπροστά σας και σας ομιλεί; Είναι ένα Πνεύμα ανθρώπινο, μια Πνευματοψυχή και ένα Σκήνωμα το οποίον φέρει αναγκαστικώς στην ύλη για να εκδηλωθεί. Τι σχέση έχει μαζί Μου, με Μένα που σας μιλώ; Έχει μία Ταύτιση σε όλα εκείνα τα θέματα, για τα οποία ήρθε να φανερώσει, για τα οποία εξεπαιδεύθη και εξακολουθητικώς εκπαιδεύεται για να σας φανερώσει.
Επομένως, είναι ένα Τέλειο Σκήνωμα, μ’ ένα Πνεύμα το οποίον Τέλεια εκφράζεται σε σας, ανάλογα με το Έργον το οποίον έχει επωμισθεί να σας φανερώσει. Πολλοί είστε οι Κριτές του και λέτε, πώς είναι δυνατόν να είναι ο Λόγος εν σαρκί. Ο Λόγος, Αδελφοί, είναι το Άμορφον. Ο Λόγος ουδέποτε εφόρεσε σάρκα, ενανθρωπίζεται, ενανθρωπίστηκε στο Σκήνωμα Ιησούς, ενανθρωπίζεται την περίοδο αυτή και εφανέρωσε μία Τέλεια, μία Ασύλληπτη Διδασκαλία και ενανθρωπίζεται την περίοδο αυτή σ’ ένα Νέο Σκήνωμα που λέγεται Διονύσης, γιατί; Εκείνος γνωρίζει γιατί. Εκείνος κι ο Θεός. Και ο Θεός, αγαπητοί Μου Αδελφοί, διότι πολλάκις σας απεκάλεσα αγαπητοί Μου Αδελφοί-Θεοί, έτσι σας απεκάλεσα, αγαπητοί Μου Αδελφοί Χριστοί, αγαπητοί Μου Αδελφοί Διδάσκαλοι, διότι συγχρόνως με τις προσφωνήσεις Μου σας αποκαλύπτω τον προορισμό σου Άνθρωπε, σου αποκαλύπτω τη θέση σου τη Θεία, σου αποκαλύπτω πού θα φθάσεις.
Επομένως, έχω Αδελφοί ένα Σκήνωμα το οποίον Εγώ το Ταυτίζω με Εμένα, εκείνος δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να υπακούει σε Μένα και να Ταυτίζεται με Μένα, διότι Εγώ Ταυτίζομαι με αυτόν. Και θα δοκιμάσετε όλοι την οδύνη της εκπαιδεύσεώς του, θα δοκιμάσετε όλοι τα στάδια τα οποία διέρχεται ένας Διδάσκαλος, ένας Αληθινός Διδάσκαλος πάνω στη γη. Θα θυσιάσετε το «εγώ» σας, τον εαυτό σας, τα υπάρχοντά σας, την ύλη σας, τα ενδύματά σας, το φαΐ σας, τους συγγενείς σας, τα πάντα για να του μοιάσετε, για να Ενωθείτε μαζί Του, για να αφομοιώσετε τη Διδασκαλία Του, για να αλλάξετε τρόπο ζωής, για να μπορέσετε όχι μόνο να συμβάλλετε σε μια εξωτερική αλλαγή, αλλά να γεννηθείτε Άνωθεν, ως είναι γεγραμμένον.
Διότι Εγώ, ο λαλών προς υμάς, δεν είμαι Εκείνος που νομίζετε, Είμαι ο Άρτος της Ζωής, ο εξ Ουρανού καταβαίνων και εν τη ώρα ταύτη ενώπιον υμών, πληρώ το Σκήνωμά Μου, υπό της Χάριτός Μου και των κυματισμών και των δονήσεων του Θείου Μου Λόγου ίνα εκφράζεται ενώπιον συγκεντρώσεως ανθρώπων αγνοούντων εισέτι τι εστί Λόγος.
Και ιδού Εγώ, εν τω μέσω υμών ευρίσκομαι και ίσταμαι και λαλώ, «έλθετε προς Με, καγώ θέλω απαλλάξει υμάς του εγώ σας του ανθρωπίνου. Έλθετε προς Με, καγώ θέλω συντρίψει τα οικοδομήματα της αγνοίας, άτινα οικοδομήσατε και άτινα ουδέποτε σας παρέσχον την αναζητουμένην παρ’ ενός εκάστου ανθρώπου ευτυχίαν. Έλθετε προς Με, καγώ θέλω εναγκαλισθεί υμάς και θέλω αφομοιώσει υμάς εις το «Είναι» Μου και θέλω πληρώσει υμάς εκ του «Είναι» της Αγάπης Μου και θέλω μεταλαμπαδεύσει εντός σας τη Φλόγα της Αγάπης και τη Φλόγα της Αλήθειας και τη Φλόγα του Πυρός Μου, άτινα εισίν ταυτόσημα. Και θέλω διδάξει πάσας τας εννοίας, πάσας τα συνθέσεις, πάσας τας αποσυνθέσεις και θέλω ενώσει τας αντιθέσεις και τα άκρα και θέλω ενώσει τον παρ’ υμών καλούμενον Σατανάν και Διάβολον με τη Θεότητά Μου, διότι τα πάντα ενυπάρχουν εντός Μου».
Και ο διάβολος, ο διαβάλλων, να μη σας λυπήσω άνθρωποι, θα σας αφήσω να εννοήσετε τις εστίν διάβολος, τις επέλεξε την θέσιν την αρνητικήν να πορεύεται επί της γης. Δε θέλω να σας πικράνω, Αδελφοί Μου, διότι ουσιαστικώς, οντολογικώς, τα πάντα ενυπάρχουν εις τον Θεόν και ο Θεός είναι το «Είναι», το όντος Ον και ουδέν Έτερον.
Όλα τα άλλα, οι Κόσμοι, εκφράζουν το «Είναι» Μου, το όντος Ον και οι μορφές που υπάρχουν στους Πλανήτες και στη γη σου, Άνθρωπε, δεν είναι τίποτε άλλο, παρά εκδηλώσεις της Θεότητός Μου, εκδηλώσεις του «Είναι» Μου, εκδηλώσεις της Αγάπης Μου, εκδηλώσεις της Πανταχού Παρουσίας Μου, εκδηλώσεις μορφικές, οι οποίες έχουν σκοπό να διδάξουν την εντός σου υπάρχουσα Θεότητα για να μπορέσει να συλλάβει το Αχώρητον που είμαι Εγώ.
Να μπορέσει να συλλάβει τους συνδυασμούς, τα χρώματα, τα αρώματα, τους ανέμους, να μπορέσει να συλλάβει ό,τι υπάρχει μέσα στη Δημιουργία. Να τα ζήσετε και να μπορέσετε εις την Απειρίαν των αιώνων να καταστείτε Εν, αφομοιούμενοι Εντός Μου και υπάρχοντες και εν Μορφή, όπου το Θέλημά Μου σας ήθελεν αποστείλει για να εκφράσετε πάλι Εμέ, τον Ένα Πανταχού Παρόντα και τα πάντα πληρούντα, Άναρχον και Αδιάδοχον και Αυτοδημιούργητον και Αυτοϋπάρχοντα, Μοναδικόν Θεόν Δημιουργόν, Θεόν Πατέρα του Παντός, απ’ όπου τα πάντα εκπορεύονται εκ της Ουσίας Αυτού εν τη παρελεύσει των Αμετρήτων και Ασταθμήτων και Αχωρήτων χρόνων της Δημιουργίας, τα οποία ουδείς εξ υμών δύναται να συλλάβει αφ’ ότου ήρχισεν η Δημιουργία και μέχρι που δύναται να εξαπλωθεί και να φθάσει.
Και λέγω, και συ Άνθρωπε με τη Σκέψη σου, με το Νου τον οποίον Εγώ σου εχορήγησα και ο οποίος στον Αϊνστάιν, κατά τας μετρήσεις της ανθρωπότητας, ελειτούργει κατά έξι τοις εκατό (6%) μόνο. Εγώ Άνθρωπε σου εχορήγησα το Νου σου και θέλω μετατρέψει τον απλούν ανθρώπινο Νου σου εις Νουν Χριστού κατά την περίοδον αυτήν. Και εις το Νου σου θέλουν χωρέσει, η Χριστότης, η Χριστοήθεια, η Αγάπη, η Αλληλεγγύη, η Μία Ουσία, η οποία διέπει ολόκληρον την ανθρωπότητα και θέλω ενώσει σε με τον υποτιθέμενο διάβολο, τον οποίον θέλεις εναγκαλισθεί, διότι ουδέποτε υπήρξε διάβολος, στη Δημιουργία.
Διότι Εγώ, έπλασα Έναν Άνθρωπο κατ’ Εικόνα και Ομοίωσίν Μου, έπλασα έναν Χριστό και θέλω να κατανοήσετε όλοι, ότι μόνο Εις άνθρωπος υπάρχει, ο Χριστός, του οποίου εντέλλεστε να γίνετε Όμοιοι για να μπορώ να σας αναγνωρίζω ως Εικόνα και Ομοίωμά Μου, ως τέκνα Μου, ως Υιούς Μου και Θυγατέρας Μου, εκδηλούμενοι εις Θείας Μορφάς, ενούμενοι εις το Απόλυτον με τον Πατέρα-Θεόν.
Ιδού Εγώ, ελάλησα ενώπιον σου, Άνθρωπε, ρήματα ακατανόητα, ρήματα άρρητα, άτινα ουδεμία ακοή ανθρώπου ήκουσε μέχρι σήμερα, άτινα ουδέν στόμα ανθρώπινον ηδυνήθη να μεταφέρει, διότι το Θέλημά Μου τώρα εκδηλώνεται. Για τώρα έχω προγραμματίσει Εγώ ο Άναρχος Λόγος, για τώρα επεθύμησα, Άνθρωπε, να σε καταστήσω Υιόν Μου και θέλεις καταστεί Υιός Μου αναμφισβήτητα και θέλεις εκδηλώσει το Θέλημά Μου, το εντός σου Άνθρωπε, τον Πατέρα σου, που ένας έκαστος εξ υμών θέλει εκδηλώσει. Διότι η Ουσία είναι Μία, η Πατρική, εκδηλουμένη εν τω Υιώ Λόγω, του ενανθρωπισθέντος Χριστού-Λόγου.
Και ιδού Εγώ, ελάλησα προς υμάς ως Διδάσκαλος και ει δύνασθε χωρίσατέ Με από Εκείνον τον οποίον λαλεί. Ελέγξατε το Σκήνωμά Μου διά να ίδητε εάν και κατά πόσον είναι Τέλειον για να μπορεί να Με εκφράζει και ει δύνασθε κρίνετε και κατακρίνετε Αυτόν δι’ οιανδήποτε πράξιν Μου. Και θέλω σας Κρίνει καθ’ όμοιον τρόπον, όχι τώρα, που δεν έχετε επίγνωσιν της Αλήθειας Μου, που δεν έχετε επίγνωσιν τι έχει να πει Κρίσις, αλλά θα φτάσετε στο σημείο εκείνο να έχετε κατανόηση των λόγων που εκπορεύω, πλήρη κατανόηση, που έχει να πει Κρίσις του Λόγου, που έχει να πει Κατάκρισις του Λόγου. Διότι έχετε ειδοποιηθεί, Άνθρωποι, ότι πάντα τα ανομήματα θέλω συγχωρήσει και θέλω εξαλείψει, ει μη μόνον την κατακραυγή σου, Άνθρωπε, διά το Πνεύμα Μου το Άγιον, το οποίον Εγώ ο Πατέρας σου ευδόκησα να σου αποστείλω, τον Παράκλητόν Μου, τον οποίον ακούς να Με παρακαλεί ο Ίδιος:
Πατέρα Μου, Αγαπημένε Μου, «Είναι» Μου Απρόσιτο, Ελέησέ Με και συγχώρεσέ Με και κατάστησέ Με Άξιον να Σε εκφράσω, όπου και αν βρεθώ στην Άπειρη Αιωνιότητα, στους Άπειρους Κόσμους που Συ δημιούργησες, Συ κατευθύνεις, Συ διοικείς, Συ συντρίβεις, όταν εκπληρώσει ο κάθε Κόσμος τον προορισμό του.
Άναρχε και Αδιάδοχε, Πολυέλεε Πατέρα Μου, Πατέρα Μου, και μέσα σ’ αυτή τη λέξη που λέει το στόμα Μου Πατέρα, περιλαμβάνει την Άπειρη Δημιουργία, γιατί Εσύ είσαι το Είναι, Εσύ εντός Σου περιέχεις τα Πάντα και από Εσένα Πατέρα εκπορεύθηκαν τα πάντα.
Ιδού εγώ, ο Άνθρωπος, η Εικόνα και Ομοίωσή Σου που περιπατεί στη γη ακόμα, η εκφράζουσα Πατέρα Άναρχε το Θέλημά Σου και λόγια ανθρώπινα.
Ιδού εγώ, Πατέρα, κλίνω γόνυ ενώπιον πάντων των ανθρώπων, ενώπιον της Οικουμένης, της ανθρωπότητας της βιούσης εισέτι εις την άγνοιαν της Ουσίας της και εις την άγνοιαν της εκπορεύσεώς της. Και λέω ήμαρτον Ενώπιόν Σου Πάτερ, ήμαρτον, ελέησόν με τον Άνθρωπον.
Ήμαρτον, Πάτερ, βοήθησόν με να κατανοήσω έστω κόκκον έναν από την Απεραντοσύνη Σου, από την Απεραντοσύνη του «Είναι· Σου, που είμαι και Εγώ ο ίδιος Όμοιος με Σένα, Ομοούσιος με Σένα Πατέρα. Διότι μόνον η Μία Ουσία Σου και όχι ομοιοούσιος, αλλά Ομοούσιος, διότι για να καταστώ Λόγος, πρέπει καθ’ όλα να είμαι όμοια Ουσία Σου.
Ιδού Εγώ, Πατέρα, ο ευρισκόμενος και εκφράζων το Θέλημά Σου επί της γης, φιλώ τον Άνθρωπο, τον Αδελφό μου, φιλώ τον Άνθρωπό Σου, την Εικόνα Σου, Άνθρωπε, όπου και αν τη συναντήσω και δέομαι: Άνθισε άνθη μυρίπνοα μέσα στις ψυχές των ανθρώπων να ευωδιάζουν και τα έργα ενός εκάστου και οι εκδηλώσεις Σου Πάτερ Ουράνιε και οι εκδηλώσεις του κάθε Ανθρώπου να είναι οσμή ευωδίας Πνευματικής και τα έργα του ομοίως του κάθε Αδελφού μου στη γη, όχι για να σε δοξάζουν, διότι Είσαι Ανενδεής και Είσαι δεδοξασμένος, αλλά για να δοξαστεί ο ίδιος Πατέρα μου.
Πατέρα μου, δέξου ένα Άπειρο ευχαριστώ από τη γη μέχρι τον Ουρανό και μέχρι τα Άπειρα Σύμπαντά Σου και μέχρι τα Απεριόριστα και τα Ανέκφραστα. Δέξου τη Φωνή του Λόγου, διότι μόνον Εκείνη είναι ικανή να φτάσει σε Σένα και να ανακυκλιστεί εντός Σου και να εκπορευθεί εκ Νέου στους Ανθρώπους.
Πατέρα, Σ’ ευχαριστώ.
