Είμαι πρόθυμος να συμβάλω στην ανόρθωσή σας, είμαι πρόθυμος να συμβάλω στην καλλιέργειά σας, είμαι πρόθυμος να συμβάλω στην εκλέπτυνσή σας. Είμαι πρόθυμος και προσπαθώ συνεχώς να σας δώσω, να σας μεταφέρω γνώσεις Αλήθειας, γνώσεις πραγματικές, εκ Θεού προερχόμενες και όχι γνώσεις που προέρχονται από το νου ή την καλλιέργειά μου. Γνώσεις που εμπνέονται από το Πνεύμα του Θεού, που δίνονται κατά χάριν πάντοτε σε όλους, ένεκα της Απείρου Αγάπης του Θεού, ένεκα του Απείρου Ελέους Αυτού, με σκοπό να βελτιωθούμε όσο μπορούμε συντομότερα, και να αποκτήσουμε με την καλλιέργειά μας και την εκλέπτυνσή μας τα εφόδια εκείνα, που θα μας χρησιμεύσουν για να αποκαταστήσουμε τις σχέσεις μας με το Θεό και για να επανέλθουμε στο Θεό.
Αυτό αποτελεί τη μία πλευρά, γνωστή μέχρι σήμερα από τις επανειλημμένες ομιλίες που έχω κάνει. Έδωσα δείγματα μιας πραγματικής εμπνεύσεως που μιλά στην ψυχή και το πνεύμα του Ανθρώπου, αποτείνεται στον Έσω-Άνθρωπο, τον καλλιεργεί και τον παροτρύνει να επανέλθει, στο Θεό Πατέρα του. Σας έδωσα δείγματα αδελφοί μου, Θείας Έμπνευσης, γιατί ούτε προετοιμάζομαι πριν να μιλήσω, ούτε είμαι θεολόγος και ρήτορας εξ επαγγέλματος, αλλά ένας άνθρωπος σαν κι εσάς, που αυτή τη στιγμή όμως λαμβάνει τη δωρεά να εμπνέεται από Πνεύμα Θεού.
Η καλλιέργειά μου με βοήθησε ώστε να μπορώ να δέχομαι αυτή τη Θεία Έμπνευση και την Έμπνευση αυτή και Θεία δωρεά που έχω σας την παρουσιάζω κάθε φορά με σκοπό να ωφεληθείτε. Έκανα λοιπόν, από την πλευρά μου αδελφοί μου, μία αρκετά μεγάλη προσπάθεια, ερμήνευσα Νόμους, ερμήνευσα Διδασκαλίες του Κυρίου Ιησού Χριστού, ερμήνευσα παραβολές και αλληγορίες. Έκανα πάρα πολλές προσευχές ατομικές για ορισμένους από σας και γενικές για την πνευματική ανάδειξη όλων σας, μα και γενικότερου ενδιαφέροντος για τη χώρα μας, και διεθνούς ενδιαφέροντος για πολλά μέρη της γης. Έρχομαι τώρα να σας ρωτήσω, αυτή η προσπάθεια που γίνεται βρήκε ανταπόκριση στις καρδιές σας, κι αν βρήκε ανταπόκριση με ποιο τρόπο τη δείξατε;
Όταν λέω αν βρήκε ανταπόκριση δεν εννοώ βέβαια να μου απαντήσετε αυτή τη στιγμή, ο καθένας σας χωριστά αν βρήκε ή όχι, ούτε να μου απαντήσετε τώρα κι ο καθένας να μου απαριθμήσει τι έπραξε, ή τι δεν έπραξε ή γιατί δεν το έπραξε Η ερώτηση αποτείνεται μέσω εμού από τον Θείο Διδάσκαλο, από τον Κύριο. Δεν είμαι εγώ εκείνος που σας ερωτά, αλλά η δι’ εμού διερχομένη εκ Θεού έμπνευση. Αυτή η έμπνευση σας ρωτά: Έχει βρει απήχηση στις καρδιές σας, στις ψυχές του καθενός σας αυτή η πνευματική εργασία που γίνεται στο χώρο αυτό;
Αν βρήκε χώρο, αν το έδαφος της ψυχής σας ήταν γόνιμο, αν ακούσατε ρήματα ωφέλιμα, αν ακούσατε ρήματα ευχάριστα για σας, αν ακούσατε ρήματα που η λογική σας, η κατάρτισή σας, οι γνώσεις σας, η κρίση σας, τα βρήκαν όχι ευλογοφανή, όχι αληθοφανή, αλλά εκ της Αληθείας πραγματικά προερχόμενα, εκ Θεού αποστελλόμενα και διοχετευόμενα δι’ ενός ανθρώπου, σας ερωτώ αδελφοί μου, τι επράξατε ώστε να δείξετε την πίστη σας, όχι στον λαλούντα φυσικά, αλλά σ’ Εκείνον ο οποίος διαμέσου του λαλούντος σας κατευθύνει μέχρι σήμερα, σας οδηγεί, σας διδάσκει, σας παρέχει πολλές φορές δείγματα της Αγάπης Του, του ενδιαφέροντός Του, του Ελέους Του, της Παρουσίας Του, της ζωντανής Του Παρουσίας μέσα στο χώρο αυτό;
Ιδού ένα ερώτημα το οποίον Θα έπρεπε κάβε βράδυ, εκάστην εσπέραν καθημερινώς να αποτείνει καθένας σας προς τον εαυτό του. Με τι ησχολήθην σήμερα; Ετήρησα τις οδηγίες που έλαβα; Εμελέτησα και κατενόησα τα μαθήματά μου; Εφήρμοσα από τα μαθήματα μου μερικά έστω εξ αυτών; Έκανα έργο, έκανα πράξη, τους λόγους τους παραινετικούς, τους λόγους τους διδακτικούς, του οποίους ήκουσα μέχρι σήμερον; Έφθασα εις το σημείον ώστε αποδεικνύοντας την πίστη μου να εφαρμόζω τους λόγους αυτούς σε έργα; Ιδού η ενδεδειγμένη στάση όλων σας ανεξαιρέτως. Ιδού ο έλεγχος τον οποίον, όχι εγώ σας κάνω, αλλά τον οποίον θα έπρεπε ένας έκαστος εξ υμών να έπραττε καθ’ ημέραν, ο καλούμενος έλεγχος των πεπραγμένων σας, διότι ο έλεγχος των πεπραγμένων σας θα σας έδειχνε επίσης, εάν είστε καλοί και σωστοί μαθητές, εάν πράγματι είστε ακόλουθοι Ιησού Χριστού, εάν είστε μαθηταί Μου, εάν πράγματι αγαπάτε, εάν πράγματι πιστεύετε εις τον Θεόν, εάν πράγματι λατρεύετε Εκείνον, τον οποίον επικαλείσθε και ο οποίος υπήκων εις την επίκλησίν σας, εις την πρόσκλησίν σας, προσέρχεται δια να σας διδάξει.
Είναι λοιπόν, ο ατομικός σας έλεγχος τον οποίον εκάστη ψυχή, όχι μόνον έχει δικαίωμα, αλλά έχει υποχρέωση, έχει καθήκον να ενεργεί καθημερινώς, δια να μη είπω ανά πάσαν στιγμήν και ώραν. Εάν μερικοί από σας ανταποκριθήκατε στις προσδοκίες Μου, στο κάλεσμά Μου, ή στις επιθυμίες της ψυχής και του πνεύματός σας ο καθένας, να είστε βέβαιοι ότι θα λάβετε την αντιμισθίαν της εξελίξεώς σας, την αντιμισθίαν του ενδιαφέροντός σας, την αντιμισθίαν της προσηλώσεώς σας στο έργο Μου, την αντιμισθίαν της οιασδήποτε προσφοράς και πνευματικής εργασίας, την οποίαν υποβάλλετε Ενώπιόν Μου, καθ’ οιονδήποτε τρόπον, εις οιονδήποτε μέρος, εις οιανδήποτε εποχήν, δι’ οιονδήποτε άνθρωπον.
Αλλά οι λόγοι Μου την ώραν αυτήν δεν αφορούν μόνον τους καλώς έχοντας, εάν δεχθώ ότι υπάρχουν οι καλώς έχοντες. Αφορούν εκείνους οι οποίοι υστερούν. Έκανα διδασκαλίαν σε όλους, είναι φυσικόν λοιπόν να απαιτώ από όλους απόδοσιν λογαριασμού, διότι ελάβατε την ιδίαν εκπαίδευσιν πάντες, και απαιτώ ίσην απόδοσιν αγάπης και λατρείας και σεβασμού προς Εμέ, αλλά και τηρήσεως των λόγων Μου, των Διδασκαλιών Μου, των παραινέσεών Μου, τας οποίας σας διοχέτευσα είτε Εγώ αυτοπροσώπως πολλάκις, είτε δια του λαλούντος αδελφού σας.
Και ερωτώ εσάς, τους δι’ οιονδήποτε λόγον υστερήσαντες εις απόδοσιν, διατί ω αδελφοί Μου υστερήσατε, διατί δεν καταβάλλατε προσπάθειαν, γιατί αμελήσατε καθήκοντα προς αυτήν την ιδίαν την ζωήν σας, γιατί υστερήσατε εις την εκτέλεση καθηκόντων προς τον Θεόν, τον οποίον επικαλείσθε συνεχώς και δια τον οποίον εκφράζετε αγάπη και λατρεία και πειθαρχία και υπακοή και σεβασμόν; Ποίος είναι αυτός που δύναται να σας απομακρύνει από την αγάπη τη δική Μου ή από τον σεβασμό Μου, ή ποία δύναμις είναι εκείνη η οποία μπορεί να επιδράσει τοσούτον, ώστε να σας αποτρέπει, ώστε να σας αποδιοργανώνει, ώστε να σας εμποδίζει από του να πράξετε το καθήκον σας, το επιβεβλημένο καθήκον σας απέναντι Μου; Ποίος είναι αυτός που είναι δυνατόν να έχει τέτοιο ανάστημα, τέτοια απήχηση εντός της ψυχής και του πνεύματός σας και να κωλυσιεργεί την άνοδο και την εξέλιξη Εικόνων Θεού;
Λατρεύετε αυτόν, υπακούτε εις αυτόν, υπακούτε εις τα κελεύσματα της Άρνησης, πώς είναι δυνατόν; Είναι δυνατόν, ω Εικόνες Μου, να λατρεύετε ταυτόχρονα Εμέ και άλλον; Δεν θα ήθελα ποτέ να χρησιμοποιήσω βία. Αφήκα τον άνθρωπον ελεύθερον επί της γης να διανύσει την οδόν που έπρεπε να διανύσει, όντα εφοδιασμένον με όλα τα απαραίτητα εφόδια που θα τον βοηθούν να διακρίνει τις καταστάσεις εντός του. Αν δεχθώ την ολιγωρίαν σας, διότι μόνον ως ολιγωρίαν δύναμαι να την καταχωρήσω εις τα Μητρώα σας, διότι είναι η ελαφροτέρα μορφή καταλογισμού του ότι υστερήσατε, εάν δεχθώ την ολιγωρίαν σας, πάλι σας ερωτώ, μέχρι πότε νομίζετε ότι δύνασθε να ολιγωρείτε, μέχρι πότε νομίζετε ότι είναι δυνατόν να περιπατείτε κατά τον αυτόν τρόπον; Μέχρι πότε είναι δυνατόν να εκφράζεστε κατά τον ίδιον τρόπον, χωρίς να μεταλλάσσεσθε, χωρίς να ανακαινίζεστε, χωρίς να μεταμορφώνεστε, χωρίς να ανανεώνεστε, χωρίς να αναζωογονείσθε, χωρίς να αναβαπτίζεσθε, μέχρι πότε;
Εγώ διδάσκω και ο λόγος Μου βρίσκει απήχηση εν ταις καρδίαις υμών, η διδαχή Μου απευθύνεται εις ώτα πεφραγμένα ή εις ώτα ανεωγμένα, που να έχουσι τη θέληση, τη διάθεση, είναι στυλωμένα δια να συλλέξωσιν, δια να απορροφήσωσιν τον λόγον της Αλήθειας; Ποίαν απάντησιν να δώσω εις Εμαυτόν δι’ υμάς, ποίαν απάντησιν θα Μου δώσετε; Θα Μου υποσχεθείτε και δεν θα τηρήσετε; Μα ω αδελφοί Μου, όταν υποσχεθείτε και δεν τηρήσετε, εκτός του ότι δεν τηρήσατε, είστε και υπόλογοι αθετήσεως του λόγου σας Ενώπιόν Μου.
Θέλω αναμείνει εισέτι την εκπλήρωσιν των επιθυμιών της Ψυχής και του Πνεύματός σας, διότι θέλω να πιστεύω και είμαι βέβαιος, ότι οι Ψυχές και τα Πνεύματα όλων σας επιθυμούν διακαώς την εξέλιξίν των, τον Φωτισμόν των, την αναβάπτισή των εν τω Φωτί, την επαναφοράν των εις τα πεδία του Λόγου και ουχί την παραμονήν των εν σκηνώματι υλικώ.
Σας ηρώτησα και απήντησα μόνος Μου, δια να σας απαλλάξω ευθυνών, δια να σας δείξω Εγώ ο Ίδιος τον τρόπον με τον οποίον έπρεπε να Μου απαντήσετε, να σας υποδείξω ακόμη το χρέος, το καθήκον απέναντι Μου, απέναντι του ιδίου εαυτού σας, απέναντι του ιδίου Θείου Εαυτού σας, ο οποίος υπάρχει εντός ενός εκάστου εξ υμών.
Θέλω να μεταφέρω την Χάριν Μου επί της γης. Θέλω να κάνω αισθητήν την Παρουσίαν Μου εν μέσω των ανθρώπων της γης. Θέλω να ενεργήσω διαμέσου πολλών ανθρώπων. Ζητώ μαθητάς, ζητώ Αποστόλους ικανούς, όχι μεμψίμοιρους, όχι αλληλοσυγκρουόμενους, όχι υποσχομένους και ουδέποτε πράττοντας, αλλά θετικούς, γνωρίζοντας τι είναι, πόθεν ήλθον, πόθεν εξεπήγασαν και πού προορίζονται να μεταβούν γνωρίζοντας το Νόμο της Αγάπης και επιθυμούντας να ακολουθήσουν τη Διδασκαλίαν Μου ολόκληρον εν τη πράξει.
Τοιούτους μαθητάς και Αποστόλους νέους αναζητώ την περίοδον αυτήν, δια να πλημμυρίσω την γην από Φως, δια να ομιλώ εις όλα τα μέρη, όχι μόνον της Ελλάδος, αλλά της Οικουμένης ολοκλήρου, δια να διδάξω ολόκληρον την ανθρωπότητα να μετουσιωθεί πνευματικώς και να ακολουθήσει την μόνην υπάρχουσαν Οδόν επιστροφής εις τον Θεόν.
Μπορείτε να Με βοηθήσετε, μπορώ να βασιστώ σε σας; Εάν μπορείτε να Με βοηθήσετε και εάν μπορώ να βασίζομαι σε εσάς, να έρχομαι εδώ να σας διδάσκω, να σας ομιλώ και να σας δείχνω δείγματα Παρουσίας Μου και να ακούτε, ω αδελφοί Μου, την Φωνήν του Λόγου, σαλπίζουσαν από τα πέρατα του Απείρου εις την γην και καλούσαν εις νέον προσκλητήριον την ανθρωπότητα, πλησίον Αυτού, να καταταγεί εις τας τάξεις του Λόγου, προκειμένου ο Λόγος να ενανθρωπισθεί εις ολόκληρον την ανθρωπότητα, προκειμένου πάσα σαρξ να εγκαταλείψει την γην και να επιστρέψει εκεί από όπου εξεπήγασεν, εις τον Πατέρα αυτής.
Είμαι πρόθυμος να διδάξω, αλλά όχι μαθητάς έχοντας κλειστούς οφθαλμούς, έχοντας φραγμένα ώτα, όχι μαθητάς μη καταβάλλοντας ουδεμίαν προσπάθειαν. Δεν διδάσκω μαθητάς οι οποίοι δεν ενεργοποίησαν ουδόλως ποτέ την θέλησίν των, ουδέ κατέβαλαν την ελαχίστην προσπάθειαν προς τούτο, ουδέ διδάσκω αφελείς πιστεύοντας ότι κατέρχομαι μέχρι των κατωτάτων ορίων της ύλης μη έχων ετέραν απασχόλησιν, αλλά διδάσκω εκείνους τους ικανούς, τους μέλλοντας στυλοβάτας της παρ’ Εμού οδηγουμένης εις εξανθρωπισμόν και εξιλέωσιν και Ανάστασιν ανθρωπότητος. Οδηγώ εκείνους οίτινες Με ακολουθούν, έτοιμοι να θυσιαστούν εις τον αγώνα ανυψώσεως ολοκλήρου της ανθρωπότητος και του εξαγιασμού αυτής, οδηγώ εκείνους οίτινες δεν υπόσχονται χωρίς να τηρούν, αλλά είναι πρόθυμοι να εγκαταλείψουν, ως είναι γεγραμμένον, και πατέρα και μητέρα και αδελφούς και αδελφάς και συζύγους και αγρούς και οικίας και μονάς και τα πάντα χάριν Εμού και του ανθρώπου, ίνα ο άνθρωπος καταστεί Υιός θεού.
Τούτους συλλέγω δια της Χειρός Μου και οδηγώ και διδάσκω και ανδροποιώ μέχρις ου καταστώσιν ικανοί να επωμισθούν εις τους ώμους αυτών τας Πνευματικάς Μου Εξουσίας και το Φως Μου δι’ ων θέλουσι συνεχίσει το Έργον Μου επί της γης. Οδηγώ τους μέλλοντας ηγήτορας των Λαών. Αν θέλετε ακολουθήσατέ Με, αν θέλετε έλθετε προς Με, αν θέλετε καταστείτε μαθηταί Μου και Απόστολοί Μου Νέοι. Αν δεν θέλετε, Εμέ δεν θα βλάψετε, σεις θα υστερήσετε.
Ευλογώ τη συγκέντρωση αυτή ίνα μη υποσταλεί το Φως, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον εν τω χώρω τούτω. Ευλογώ την αίθουσαν ταύτην, ίνα ο εκ Θεού εκπορευθείς Λόγος αντηχεί εις τα ώτα πάντων των εισερχομένων ενταύθα.
Αμήν.
