Όταν η Αγάπη για τον πλησίον υποσταλεί, τότε αρχίζουν να αναφαίνονται στα μάτια σου όλες οι ατέλειες, όλα τα κενά και τα ελαττώματά του, ακριβώς γιατί το ατελές μπορεί να αναγνωρίσει μόνο το ατελές. Το Τέλειο, η Αγάπη, αναγνωρίζει στο Τέλειο τον Εαυτό Της και στο ατελές την αναγκαιότητα της συμπλήρωσης, γιατί γνωρίζει πως το ατελές δεν είναι αντίθετο του Τέλειου αλλά βρίσκεται στην πορεία για Τελείωση. Έτσι ρέει μέσα του, συμπληρώνει τα κενά του, το αναβιβάζει, το τελειοποιεί και αναγνωρίζει μέσα στο ολοκληρωμένο και πλήρες πια τον Εαυτό Της, γιατί εντός του υπάρχει πλέον η Ουσία Της.
Στην πορεία σου, Άνθρωπέ Μου, προς τη Χριστοποίηση, διανύεις διάφορα στάδια, τα οποία σκοπό έχουν να σε εκπαιδεύσουν, ώστε να γνωρίσεις τον Εαυτό σου και να μπορείς πλέον σαν ενεργητική Οντότητα να αντιπροσωπεύεις το Μήνυμα του Θεού από εντός σου. Στα αρχικά στάδια της εξέλιξής σου υπάρχει η αναγκαιότητα σε σένα της ύπαρξης μιας εξωτερικής διδασκαλίας, η οποία θα σε οδηγήσει όπως η μητέρα το παιδί στα πρώτα σου βήματα.
Σιγά σιγά αρχίζει μέσα σου να ξυπνάει η φωνή του Είναι σου, την οποία αρχίζεις να επικαλείσαι στην αρχή για προσωπικές σου υποθέσεις και μετά για διάφορες υποθέσεις που δεν αφορούν αποκλειστικά εσένα, αλλά καταστάσεις που δημιουργούνται στο άμεσο περιβάλλον σου και στις οποίες συμμετέχεις. Αυτό το στάδιο είναι ιδιαίτερα σημαντικό, γιατί υπάρχει ο κίνδυνος να επαναπαυθείς, όχι επειδή νομίζεις πως έφτασες αλλά επειδή αισθάνεσαι περισσότερη ασφάλεια και σιγουριά. Αισθάνεσαι κάποια ανεξαρτησία.
Σ’ αυτή την περίπτωση η εσωτερική σου Φωνή σιγεί, όχι γιατί αποσύρεται αλλά για να σου καταδείξει πως πρέπει να συνεχίσεις και να κάνεις ένα ακόμα βήμα. Όταν γίνει αυτό, η Διδασκαλία μεταφέρεται μέσα σου διαποτίζοντάς σε με νέες ιδέες, διευρύνοντας με τον τρόπο αυτό τους ορίζοντες του Νου σου και τους αγωγούς της Ροής του Φωτός εντός σου.
Σ’ αυτό το στάδιο ο κίνδυνος αυξάνει. Το υλικό φρόνημα μέσα σου δέχεται πιέσεις λόγω της Ροής του Φωτός, το οποίο με τις δονήσεις Του ωθεί το υλικό σου φρόνημα να μετακινηθεί. Εκείνο, λόγω του Νόμου της αδράνειας που το διέπει, αντιδρά, επαναστατεί. Η Άρνηση που επί τόσους αιώνες συσσωρευόταν κυριαρχώντας την Υπόστασή σου, συγκαλεί και επιστρατεύει τις δυνάμεις της, για να υπερασπιστεί την Κυριαρχία της.
Ο Νους αρχίζει να αντιδρά κι εδώ ακριβώς υπάρχει ο κίνδυνος. Αν οι βάσεις του Πνευματικού σου οικοδομήματος δεν είναι γερές, αν το Πνευματικό σου οικοδόμημα δεν είναι χτισμένο πάνω στην ταπεινοφροσύνη και στη συναίσθηση της Πορείας στην οποία συμμετέχεις, αν η υπευθυνότητα δεν είναι μεγάλη, τότε παραγνωρίζεις και η Πλάνη κερδίζει τη μάχη. Πιστεύεις πως έχεις φτάσει, πως δεν έχεις ανάγκη κανέναν και απορρίπτεις το Δάσκαλο που υπάρχει εξωτερικά. Ο Δάσκαλος όμως, εξωτερικά και εσωτερικά, είναι Ένας και απορρίπτοντάς τον εξωτερικά τον χάνεις από εντός σου, διαιωνίζον- τας έτσι το στάδιο της Προδοσίας Του. Η Καρδιά σου σ’ έχει και πάλι προδώσει. Η αγάπη σου έχει υποσταλεί μπροστά στην οίηση του Νου σου για τις καινούργιες δυνάμεις που απόκτησε.
Όλες όμως οι Αρχές και οι Εξουσίες συγκεντρώνονται στη Μία και Μοναδική Δύναμη της Αγάπης, που όταν υποσταλεί μέσα σου παύει να σε τροφοδοτεί, αφήνοντάς σε γυμνό από ό,τι μέχρι εκείνη τη στιγμή σού παρείχε. Η Ροή της Έμπνευσης εντός σου διακόπτεται και απομένεις με τη Γνώση που αποθηκεύτηκε στο Νου σου μέχρι τη στιγμή της Πτώσης και η οποία σκοπό είχε να τον μετουσιώσει και να τον διευρύνει, τροφοδοτώντας τον με ανώτερες ποιότητες σκέψεων και Ιδεών.
Με τη διακοπή της Ροής της Έμπνευσης, αυτόματα η Γνώση που καταχωρήθηκε στο Νου σου χαρακτηρίζεται Επίκτητη, ακριβώς γιατί από εκείνη τη στιγμή και μετά χρησιμοποιείται από την Άρνηση, η οποία την ανακυκλώνει συνεχώς χωρίς να τη δυναμοποιεί, κάνοντάς σε έτσι να εμμένεις στα ίδια και στα ίδια. Στην προσπάθειά της να καλύψει το συμβάν, σε ωθεί να πιστέψεις πως έχεις δίκιο και να αγωνίζεσαι συνεχώς γι’ αυτό, μια και βλέπεις ότι τα στοιχεία που χρησιμοποιείς προέρχονται από Εμένα.
Η Άρνηση πλέον σε πολεμάει με τα ίδια τα όπλα της Αγάπης, που κατά τη διάρκεια της μέχρι τώρα μαθητείας σου σε Μένα απόκτησες. Για να ξεφύγεις και να απαγκιστρωθείς από αυτή την κατάσταση, πρέπει να ξεκινήσεις αλλάζοντας την τοποθέτηση του Νου σου. Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει να πιστέψεις πως έκανες λάθος, πως πλανήθηκες, και να ζητήσεις συγγνώμη πρώτα στο Θεό – Πατέρα και μετά στον Υπεύθυνο και Διδάσκαλο της Αγάπης, για να αποκατασταθεί η ύπαρξή Του μέσα σου.
Πώς όμως θα αποκατασταθεί η Δυσαρμονία; Θα ξεκινήσεις από την αρχή. Από το στάδιο αποδοχής της Κλήσης – Πρόσκλησης. Θα αποταθείς στο Θεό – Πατέρα μέσω του Διδασκάλου, όχι για να σου δώσει άλλα ρούχα καθαρά, αλλά για να σε ντύσει, γιατί είσαι ολοκληρωτικά γυμνός.
Ο Διδάσκαλος θα αποδείξει για μια ακόμα φορά την Απειρότητα της Προσφοράς Του και του Ελέους Του που πηγάζει από την Άπειρη Αγάπη και την Κατανόησή Του. Θα σε ντύσει με καινούργια ρούχα του Πνεύματος, θα καθαρίσει την Υπόστασή σου ισορροπώντας και αναβιβάζοντας τις δονήσεις, που η διαφορετική τους ποιότητα και συχνότητα Παλμών δημιουργούσε τη δυσαρμονία μέσα σου, ακριβώς γιατί προέρχονταν από την αταξινόμητη σκέψη σου.
Ελεύθερος πια από τις δεσμεύσεις σου, θα ξεκινήσεις αυτή τη φορά μαθητεύοντας με ταπεινοφροσύνη στην Αγάπη και στην Προσφορά στο σύνολο, συμμετέχοντας πια ενεργά στην Άνοδο του Εαυτού Ανθρώπου, έχοντας βιώσει την εμπειρία της Πτώσης, γνωρίζοντας καλά τις επιπτώσεις και τις συνέπειες της Προδοσίας.
Έχοντας την εμπειρία, θα περάσεις γρήγορα τα πρώτα στάδια εξέλιξης, γιατί η σκοπιμότητα της νέας πορείας είναι η ταπεινοφροσύνη και όχι η διδαχή, αφού ήδη στο παρελθόν την έχεις λάβει. Φτάνεις πια στο σημείο της Πτώσης, στο οποίο καλείσαι να ξαναδώσεις τις εξετάσεις σου για να περάσεις με επιτυχία πλέον το στάδιο αυτό της εξέλιξης, το οποίο αν και πάλι δεν το περάσεις, οι επιπτώσεις και οι συνέπειες θα είναι μεγαλύτερες, μιας και η αποτυχία σου δεν θα οφείλεται πλέον στην άγνοιά σου.
Θέλω να ξέρεις πως οι διδασκαλίες που λαμβάνεις μέσω της Έμπνευσης είναι ανάλογες με την εξέλιξή σου, ανάλογες με το χώρο που αναγνωρίζεις μέσα σου την Απειρότητα. Διδάσκεσαι για να διδάσκεις ό,τι βιώνεις εσωτερικά στο κάθε εξελικτικό σου στάδιο, κι αυτό γίνεται γιατί δεν θέλω απλά και μόνο σκηνώματα διάμεσων, αλλά Χριστοποιημένες ενσυνείδητες υποστάσεις, που το Είναι τους θα είναι απόλυτα ενωμένο και ταυτισμένο μ’ Εμένα.
Θέλω να συνειδητοποιήσεις πως το Είναι σου ή το Πνεύμα σου, όπως το λες, δεν είναι ανεξάρτητο κομμάτι από τη Δημιουργία του Όλου, αλλά διέπεται από Θείους και Αυτενεργείς Νόμους, με τους οποίους η Πνευματική – εσωτερική σου Πορεία είναι αλληλένδετη. Στην πραγματικότητα το Είναι σου είναι η Θεία Σπίθα μέσα σου, που κατά τη διάρκεια της εξέλιξής σου μεγαλώνει αντιπροσωπεύοντας κάθε φορά μία βαθμίδα, ένα στάδιο εξέλιξης σε ηλικία Λόγου, καθένα από τα οποία μπορεί να χωρέσει χιλιάδες βαθμίδες από αυτές που σε πολλές Ευλογίες σε αναβιβάζω.Ηλικία Χριστού εντός σου σημαίνει ηλικία ζώντος Θεού, που κατά τη διάρκεια της μαθητείας σου εκδηλώνει τις δυνατότητες που το Θείο Παιδί στην ανάπτυξή Του κατέχει.
