Τι είναι η Συνείδηση; Ποια είναι η έννοια της λέξης και η λειτουργικότητά της, η οποία δύναται να λαμβάνει άπειρες προεκτάσεις στους πλέον εξελιγμένους και να περιορίζεται στη στενή ερμηνεία της λέξης από εκείνους οι οποίοι αφέθηκαν να κλυδωνίζονται από τις θύελλες των στενών αντιλήψεων του υλικού κόσμου και τους στροβίλους των αναγκών της περιορισμένης υλικής ζωής τους;
Όπου κι αν κοιτάξει κανείς, σε όλη τη γνωστή Ιστορία του Κόσμου, θα δει τους ανθρώπους να διαμορφώνουν με τα έργα τους το περιβάλλον στο οποίο ζούσαν, τις διάφορες ανά τις εποχές Κοινωνίες, τα ήθη και τα έθιμά τους, τους πολιτισμούς που δημιουργήθηκαν από τη μορφοποίηση των ιδεών που οι άνθρωποι διατηρούσαν μέσα στο νου τους ανά τους αιώνες.
Οι διαφορές ανάμεσα στα ήθη και τα έθιμα που οι Κοινωνίες των ανθρώπων παρουσίασαν από εποχή σε εποχή και από τόπο σε τόπο, αλλά και οι διαφορές που οι άνθρωποι παρουσιάζουν μεταξύ τους στον τρόπο ζωής και τις αντιλήψεις τους, φανερώνουν μία διαφορετική φύση και ποιότητα στις ιδέες που διατηρούνται μέσα στο νου, τόσο των κοινωνικών ομάδων όσο και του κάθε τμήματος ξεχωριστά.
Η φύση, λοιπόν, και η ποιότητα του συνόλου των ιδεών που κάθε άνθρωπος διατηρεί μέσα στο νου του και μ’ αυτήν διαμορφώνει το περιβάλλον του, αποτελεί τη βαθύτερη εσωτερική γνώση και εξέλιξη μέσω της οποίας αναγνωρίζει το Καλό από το Κακό και ωθείται έτσι προς επιλογή.
Αυτή η γνώση, όπως είναι φανερό από τα έργα των ανθρώπων, διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο, ανάλογα με την εξέλιξη που κάθε υπόσταση παρουσιάζει και την ευρύτητα των οριζόντων του νου, με την οποία δύναται να αντιλαμβάνεται την Αλήθεια. Συνεπώς η Συνείδηση, αυτή η βαθύτερη εσωτερική γνώση κάθε ανθρώπου, κυμαίνεται ανάλογα με το βαθμό που αναγνωρίζει την Αλήθεια και την απόσταση που διατηρεί από Αυτήν και είναι ανάλογη με τη φύση και την ποιότητα των ιδεών που διατηρεί μέσα στο νου του.
Όταν ο Μέγας Διδάσκαλος της Αγάπης βρέθηκε προ του Πιλάτου και ρωτήθηκε «τι εστίν Αλήθεια;», δεν απάντησε. Εκείνος, ο Μοναδικός και Υπερτέλειος, Εκείνος που όμοιο Του δεν είδαν ποτέ ανθρώπινα μάτια, Εκείνος, ο Μόνος στην Ιστορία του Κόσμου που είπε «Εγώ Ειμί το Φως και η Αλήθεια», παρέμεινε σιωπηλός μπροστά στην περιορισμένη αντίληψη του Πιλάτου, που δεν μπορούσε ν’ αντιληφθεί πως ρωτούσε την Ίδια την Αλήθεια, την Ίδια την Απειρότητα.
Η Συνείδηση κάθε ανθρώπου συμβαδίζει με την Αλήθεια που ο καθένας μέσα του αναγνωρίζει και εφόσον η Αλήθεια είναι η Ουσία του Θεού που ενυπάρχει σε κάθε άνθρωπο πλασμένο κατ’ Εικόνα και Ομοίωση Πατρός, η Συνείδηση παρουσιάζεται σε κάθε άνθρωπο ανάλογα με το πόσο αυτός αναγνωρίζει Ουσία Θεού μέσα στον Εαυτό του. Ακόμη όμως και στην περίπτωση που κάποιος αρνείται όχι μόνο την Παρουσία του Θεού μέσα του, αλλά και Αυτή την Ύπαρξή Του ακόμη, αυτό δεν σημαίνει πως η Ουσία της Αλήθειας δεν υπάρχει μέσα του, γιατί είναι αυτή η Πηγή της Ζωής, που τον τροφοδοτεί και τον βοηθά να εκφράζει και να εκδηλώνει τις απόψεις του, συνεπώς ο όρος «ασυνείδητος», τον οποίο ορισμένοι συνηθίζουν να χρησιμοποιούν, δεν αποτελεί πραγματικότητα.
Η απομάκρυνση ή η προσέγγιση κάθε ανθρώπου από τις Θείες Αρχές του Όντος και την Καταγωγή του, είναι η κύρια αιτία σχηματισμού Συνείδησης, της οποίας η φύση, το εύρος, η ποιότητα και το ύψος καθορίζονται από τη φύση των ιδεών που διατηρεί ο καθένας μέσα στο νου του και απορρέουν από τη Γνώση περί της Θείας Καταγωγής στο βαθμό που κάθε τμήμα την αναγνωρίζει μέσα του.
Οι αποστάσεις που ο άνθρωπος μπορεί να παρουσιάσει από την ένωση και την ταύτιση με τη Θεία Ουσία που ενυπάρχει εντός του, είναι άπειρες, τόσο άπειρες όσο και οι εκδηλώσεις του, γι’ αυτό και οι καταστάσεις Συνείδησης, οι οποίες μπορούν να σχηματιστούν, να εκδηλωθούν και να μορφοποιηθούν είναι το ίδιο άπειρες. Για να είναι όμως δυνατή η κατανόηση και η εμβάθυνση στις διάφορες εκδηλώσεις του ανθρώπου και για να μπορεί αυτή η ανάλυση ν’ αποτελέσει εφόδιο και βοήθημα άχρονο, σε κάθε άνθρωπο που στο πλήρωμα του Χρόνου θ’ αποζητήσει να γνωρίσει βαθύτερα τη Νομοτέλεια που διέπει τον Εαυτό του, είναι αναγκαίο να γνωρίσουμε τα στάδια εκδήλωσης της Συνείδησης στις πιο βασικές κατηγορίες που πρέπει να αναλυθούν και οι οποίες αποτελούν τις βασικότερες καταστάσεις Συνείδησης που ο άνθρωπος εκδηλώνει, γιατί εμπεριέχουν όλα τα στάδια που ο άνθρωπος πρέπει να γνωρίσει και να διέλθει, προκειμένου να εισέλθει στον Άπειρο ωκεανό της Θείας Γνώσης, της Θεοσυνείδησης του Εαυτού Χριστού.
Αυτή η Ύπατη κατάσταση Συνείδησης αποτελεί και το στόχο κάθε ανθρώπου που έχει αφυπνιστεί και κατανοήσει την αναγκαιότητα να εισέλθει στην Πορεία της Τελείωσης, που ορίζεται με την Απόλυτη Ένωσή του με το Λόγο Χριστό, την Απόλυτη ταύτισή του με το Θέλημα του Θεού. Τη Θέωσή του.
Είναι η Εικόνα της Αρχικής κατάστασης του Ανθρώπου ως Θεός εν Θεώ, όταν ως Φως με την Αέναη Δημιουργική του διάχυση έφερε σε εκδήλωση το Αείπαρκτο Ον του Θεού και έγινε η Εικόνα της Απειρότητας του Αγνώστου, Εικόνα της Άμορφης Ουσίας του Θεού.
Ως εκπόρευση της Νοημοσύνης του Όντος, έφερε Νοημοσύνη καθ’ όλα όμοια του Δημιουργού του και τη Γνώση της Πηγής του, σαν ταυτότητα της Δημιουργικής του Εξουσίας στο σχηματισμό των Κόσμων. Είχε Συνείδηση της Ύπαρξής του, Συνείδηση της Πανταχού Παρουσίας του και της Άπειρης Δημιουργικής του Εξουσίας. Ήταν Θεός, Ένα με τον Άγνωστο και Απέραντο Ανεκδήλωτο Πατέρα Θεό, που με την Παρουσία του έφερε σε εκδήλωση.
Κατείχε τη Γνώση της Καταγωγής και της Ύπαρξής του, κατείχε την Εξουσία της Ζωής που ήταν η ίδια η Δημιουργική του Παρουσία και διαμόρφωνε τα Σύμπαν- τα με τους Γαλαξίες και τα πλανητικά συστήματα δημιουργώντας την Ύλη με διάχυση Θείας ενέργειας, που κάλυπτε το Αχανές του Ανεκδήλωτου Όντος, του Δημιουργού του.
Η Γνώση της Καταγωγής Του και η Εκδήλωση των Δημιουργικών Του Δυνάμεων, σχημάτισε μέσα στο Νου της Νεογέννητης Πνευματικής Υπόστασης, της Ανθρωποϊδέας, Συνείδηση της Θεότητάς Της. Σχημάτισε τη Θεοσυνείδηση της Πανταχού Παρουσίας της μέσα στον Απροσμέτρητο και Αχανή Ανεκδήλωτο Θεό.
Αυτή η Εικόνα του Απειρόμορφου Τέλειου παρέμεινε πάντα στη Δημιουργική Της εκδήλωση, τροφοδοτώντας με την Παροχή της Θείας Ουσίας Της όλη την Αχανή Απροσμέτρητη Δημιουργία, την οποία ως Υιός Λόγος με την Παρουσία Του δημιουργούσε.
Αυτός ο Άνθρωπος, ο Υιός του Πανάγαθου και Ζωοφόρου Θεού, έγινε Υιός του Εαυτού Του, εκκένωσε το Είναι Του και εγένετο σαρξ για να αποκαταστήσει την Ενότητά Του με τους εκπεσόντες, την Παρουσία Του μέσα στη Συνείδησή τους, που περιόρισαν μέσα στο βαρύ σαρκικό επενδύτη αποκομμένοι από τη Γνώση της Ολότητας του Εαυτού και της Καταγωγής τους, σχηματίζοντας έτσι Αισθησιακή Συνείδηση από τα αποτελέσματα των φυσικών Νόμων, τα μόνα που μπορούσαν πλέον ν’ αναγνωρίσουν σαν πραγματικότητα και τα οποία ερέθιζαν τις υλικές τους αισθήσεις, θλιβερά υποκατάστατα της Πανσοφίας του Εαυτού τους, σχηματίζοντας στο νου τους μία νοερή κατάσταση δοξασιών και ενεργειών των αισθήσεων, αποτέλεσμα της απώλειας της συνειδητής σύνδεσής τους με την Υπέρτατη Αρχή του Δημιουργού τους.
Η Αισθησιακή Συνείδηση, απόρροια της απομάκρυνσης του Ανθρώπου από τις Θείες Αρχές και την ενότητά του με το Πνεύμα του Θεού, είναι η πλέον επικρατέστερη κατάσταση Συνείδησης που συναντάται και σήμερα στο σύγχρονο άνθρωπο που, ζώντας μέσα σε πληθώρα τεχνικών επιτευγμάτων, έχει διαμορφώσει έναν τρόπο σκέψης βάσει του οποίου εργάζεται για να δημιουργήσει ή να αποκτήσει εκείνα τα υλικά πάντα αγαθά και μέσα, τα οποία εξυπηρετούν τις ανάγκες των υλικών του αισθήσεων και του προσφέρουν το πρόσκαιρο συναίσθημα της ηδονής και της απόλαυσης, αλλά ταυτόχρονα αυξάνουν την απόσταση από την Ουσία του Εαυτού του, καλύπτοντάς την με περισσότερα καλύμματα πλάνης που τον εμποδίζουν να αντιληφθεί την ύπαρξη του Θεού μέσα στον εαυτό του, υποχρεώνοντάς τον έτσι σε μία διανοητική και συνεπώς περιορισμένη θεώρηση των πραγμάτων, που τον οδηγεί αναπόφευκτα στο δογματισμό και τη στείρα ανάλυση περιορισμένων υλικών ιδεών, οι οποίες στερούμενες Θείας Ουσίας και συνεπώς Αιώνιας Ζωής δεν ανακυκλώνουν το Θείο Ρεύμα, με αποτέλεσμα η υπόσταση να παραμένει εγκλωβισμένη χωρίς να ανακαινίζεται με Πληρότητα, Γαλήνη και Ισορροπία, που συνεπάγεται η επαφή με την Πηγή της Αγάπης του Πατέρα Θεού.
Στο γενικό ορισμό της η Αισθησιακή Συνείδηση είναι άθροισμα δοξασιών και ενεργειών των αισθήσεων, που κυριαρχεί στο νου και ορίζει με την αντίληψη που σχηματίζει τις ενέργειες και επιλογές του ατόμου, το οποίο δρα και κινείται βασισμένο στα ερεθίσματα του υλικού κόσμου, τα οποία ενεργοποιούν και διεγείρουν τις αισθήσεις του.
Όπως είπαμε, ο σχηματισμός Αισθησιακής Συνείδησης είναι αποτέλεσμα της απομάκρυνσης του Ανθρώπου από τις Θείες Αρχές του Όντος, και γι’ αυτό η Αισθησιακή Συνείδηση είναι μία σύνθεση από ιδέες και συναισθήματα τα οποία δεν περιέχουν Αιώνια Ζωή, είναι πρόσκαιρα, γιατί λόγω της προέλευσής τους – προέρχονται από συμπεράσματα κινήσεων και φαινομένων του υλικού πεδίου – υπόκεινται στις αλλαγές που σύμφωνα με το Νόμο της φθοράς διέπουν την ύλη.
Οι περιορισμένες, ιδιοτελείς ιδέες, που σχηματίζουν την ιδιαίτερη αντίληψη κάθε ατόμου, τη γνώμη ή τις πεποιθήσεις του για την εκάστοτε τάξη των πραγμάτων του κόσμου στον οποίο ζει, είναι μία φάση Συνείδησης, η προσωπική Συνείδηση, η οποία περιέχεται σαν αναπόσπαστο κομμάτι του ψηφιδωτού της Αισθησιακής Συνείδησης.
Ένα άλλο κομμάτι της, μία ακόμη ψηφίδα της Αισθησιακής Συνείδησης, είναι η Συνείδηση η οποία σχηματίζεται από τις υλικές ανάγκες του ανθρώπου και τη γενετήσια ορμή του, η υλική Συνείδηση.
Αυτές οι δύο φάσεις – καταστάσεις της Αισθησιακής Συνείδησης αποτελούν τα δύο βασικά στοιχεία του σχηματισμού της, τα δύο της πόδια, χωρίς τα οποία δεν μπορεί να στηριχτεί. Για να κυριαρχήσει και να εξασκήσει τις δραστηριότητες της πρέπει να επιβληθεί στο νου και την καρδιά, τις σκέψεις και τα συναισθήματα.
Χρησιμοποιεί το μεγάλο της όπλο, με το οποίο έλκει το νου και την καρδιά και υποτάσσει τη θέληση του ανθρώπου στις επιθυμίες της. Είναι η σεξουαλική αίσθηση την οποία η Αισθησιακή Συνείδηση προβάλλει για να σαγηνεύσει τον κατώτερο νου και την προσωπικότητα, προκειμένου να ικανοποιήσει τα πάθη και τις ορέξεις της. Σύμβολό της η Ηρωδιάδα. Κόρη της η Σαλώμη.
Ο αισθησιασμός και η σεξουαλικότητα πάνε πάντα μαζί, όπως η Διάνοια και ο Ίμερος, και για να μπορέσει ο άνθρωπος να απελευθερωθεί από την κυριαρχία τους πρέπει να λάβει μέσα στον Εαυτό του στάση Ιωάννη.
Πρέπει δηλαδή να στραφεί σ’ εκείνη τη στάση του νου η οποία εκφράζει το υψηλότερο σημείο διανοητικής αντίληψης της Αλήθειας και ν’ αναζητήσει μέσα του τις υψηλότερες ιδέες που μπορεί ν’ αναγνωρίσει, όσον αφορά τον προορισμό του, την προέλευσή του και τη σχέση του με τον Πατέρα Θεό.
Όπως είναι γνωστό από την Ιστορία, η στάση – Κατάσταση Ιωάννη θα τον οδηγήσει σε μετάνοια και κάθαρση μέσα από τον καυτηριασμό που ασκεί αυτός ο τραχύς αναμορφωτής στις εκάστοτε εκδηλώσεις της Αισθησιακής Συνείδησης, χωρίς όμως να μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο στην πλήρη Μετουσίωσή της.
Όμως αυτή η στάση του νου, η ενεργοποίηση του σταδίου μετάνοιας και κάθαρσης, της καθημερινής δηλαδή βεβαίωσης της ενότητάς του με το Πνεύμα του Θεού, που θα έρθει στο Πλήρωμα του Χρόνου, θα είναι ο Προάγγελος, ο Πρόδρομος της φανέρωσης της Πνευματικής Συνείδησης, της Συνείδησης Χριστού ή της Υπερσυνείδησης του Ενός Εαυτού που θα τον οδηγήσει με την Τελειότητα της Θείας Διδασκαλίας Του στην Οδό της Αλήθειας, στην επικράτηση του Πνεύματος και της επαναστροφής του σε Δόξα στους Κόλπους του Πατέρα.
Εισερχόμενοι σ’ αυτή την Πορεία θα έχετε την ευκαιρία να βιώσετε και να γνωρίσετε πάμπολλα στάδια Συνείδησης, τα οποία ενυπάρχουν στον Εαυτό του Ανθρώπου και τα οποία είναι απαραίτητο να ξεπεραστούν και να αφομοιωθούν μέσα στην Πνευματική Συνείδηση του Εαυτού Χριστού που περιέχει κάθε φάση νου, κάθε μορφή Συνείδησης σε Απόλυτη και Τέλεια Ισορροπία.
Είναι ο τύπος του Τέλεια ισορροπημένου ανθρώπου που κατέδειξε ο Ιησούς, το Πρότυπο του Τέλειου Ανθρώπου που διαθέτει πνεύμα, ψυχή και σώμα στην υπηρεσία του συνόλου και στην αποκατάσταση κάθε πνευματικής, ψυχικής και σωματικής νόσου, που ο πλησίον παρουσιάζει, προκειμένου να επιτελέσει το Θείο Θέλημα του Πατέρα του «εν τοις Ουρανοίς», προσφέροντας τον Εαυτό του για την ανύψωση και την αποκατάσταση των ανθρώπων μέσω της Τέλειας Διδασκαλίας της Αγάπης, μέσα στον Πατέρα, ως Θεοί εν Θεώ.
Η εμφάνιση του Λόγου Χριστού στην Πρώτη Παρουσία πλαισιώθηκε από διάφορα πρόσωπα, τα οποία έπαιξαν διάφορους ρόλους και κράτησαν διάφορες στάσεις απέναντι στη Μορφή της Πνευματικής Συνείδησης.
Σήμερα, στη Δεύτερη Παρουσία του Λόγου, ο Χριστός εμφανίζεται σε Δόξα από τους Πνευματικούς Ουρανούς κάθε ανθρώπου και ο καθένας μπορεί να επι- λέξει τη στάση που θα διατηρήσει απέναντι στην Παρουσία Του μέσα στον Εαυτό του.
Ο Λόγος Χριστός στην Πρώτη Παρουσία ήταν προσιτός με όλους, κάθισε με όλους, περπάτησε, συνέφαγε, συνομίλησε με όλους, εκτός από τους Φαρισαίους. Οποιαδήποτε εξέλιξη και αν παρουσιάζετε, οποιαδήποτε ποιότητα ιδεών, συναισθημάτων ή πράξεων κι αν έχετε εκδηλώσει μέχρι σήμερα, ο Χριστός, η Πνευματική Συνείδηση του Εαυτού Θεού, είναι προσιτός για όλους, θα κατοικήσει μέσα σε όλους, όποια στάση και αν κρατήσετε, εκτός από εκείνη των Φαρισαίων.
Αν πιστεύετε πως κατέχετε την Αλήθεια, αν περιορισμένοι μέσα στις διανοητικές συλλήψεις σας αποφανθείτε πως γνωρίζετε την Απειρότητα του Θεού και απορρίψετε την Παρουσία Του και τη Διδασκαλία Του, τόσο μέσα στον Εαυτό σας όσο και εξωτερικά, όταν τη λάβετε, τότε θα είστε άξιοι της αυτοκατάκρισής σας, όταν οι σκέψεις σας θα Τον στέλνουν στο Γολγοθά ζητώντας «το αίμα Αυτού επ’ αυτών και επί των τέκνων αυτών».
Και τότε θα έρθει η διάλυση και πνεύμα, ψυχή και σώμα θα διασπαστούν, απουσία της Πνευματικής Συνείδησης, που φέρει με τις Θείες Ιδέες της Διδασκαλίας Της την Αιώνια Ζωή και την Αφθαρσία του σώματος με την επικράτηση του Πνεύματος σε όλες τις εκδηλώσεις. Όταν για πρώτη φορά θα νιώσετε μέσα σας τους Ουρανούς σας να χαμογελούν και την Ψυχή να εκχέει τη Θεία Γαλήνη Της στα Σύμπαντα του Εαυτού σας, όταν θα νιώσετε για πρώτη φορά το Υπερκόσμιο Άσμα των κυττάρων του Είναι σας να ψάλλει δοξολογία στον Υπέρτατο Θεό, όταν θ’ αφουγκραστείτε τον Παλμό της Εγώ Ειμί Παρουσίας του Ζωντανού Θεού μέσα στην Ψυχή σας, τότε κλειστείτε στο ταμείο σας και γονατιστέ μπροστά στο Θυσιαστήριο του Ναού της Ψυχής σας και λάβετε θέση μαθητού μπροστά στον Μοναδικό και Υπέρτατο, Υπερτέλειο, Πανάγαθο, Βασιλέα των Βασιλέων και Διδάσκαλο των Διδασκάλων, Εαυτό Λόγο Χριστό, για να σας διδάξει το Ύπατο Μυστήριο της Προσφοράς του Εαυτού σας στον πλησίον και το Σύνολο και να σας οδηγήσει να μετουσιώσετε σιγά σιγά το σώμα σε μόρια Φωτός, που θα πάλλονται και θα δονούνται μέσα στον Ανυπέρβλητο Κραδασμό της Αγάπης Του.
