Πατέρα, ζητώ να με αξιώσεις να καταγράψω τις αλλοιώσεις, τις συσχετίσεις, την ενέργεια που πρέπει να τελεστεί.
Ζητώ Πατέρα, φώτιση και έμπνευση, ώστε να κατανοήσω ποιες αλλοιώσεις τελούνται στα μάτια του Διδασκάλου, ποιες συγκεκριμένα, και να λειτουργήσω επ’ αυτών. Δέομαι Πατέρα, να καταγράψω την ενέργεια. Δέομαι να την καταγράψω αρχικά, και να τελεστεί αφού Εσύ το ορίζεις και το επικυρώνεις μέσω του Διδασκάλου.
Οι πρωτεΐνες, τα λίπη και τα προϊόντα της αιμορραγίας (επίσης συστατικά μικροθρόμβων και το πηγμένο αίμα) που έχουν εξαγγειωθεί, αποτελούν εστίες, στις οποίες συσσωρεύονται ενεργειακά ποιότητες που ο Δάσκαλος απορροφά από το μαθητή, προκειμένου ο μαθητής να ελευθερωθεί και να προχωρήσει. Ο Δάσκαλος μόνος, αν δεν είχε το μαθητή, έλκει τόση ενέργεια, ώστε να διασπά τις πρωτεΐνες και τις ουσίες αυτές, και ποτέ να μη δημιουργηθούν αλλοιώσεις. Ιδανικά, ο μαθητής έπρεπε να λειτουργούσε με τέτοιο τρόπο, ώστε ο Δάσκαλος να είναι αδέσμευτος και ελεύθερος από τις καταστάσεις του μαθητή.
Η εκδήλωση του Δασκάλου “με περιορίζετε”, “με δεσμεύετε”, προς το μαθητή, αφορά την κίνηση του Δασκάλου να απορροφά αυτά που έπρεπε να μετουσιώνονται από το μαθητή. Οι ποιότητες αυτές μετουσιώνονται και στην ύλη, και αφορούν συσσώρευση ποιοτήτων και ενεργειών σε πυρήνες ενώσεων που δημιουργούν αθροιστικά συγκρίματα. Οι ποιότητες αυτές αφορούν την ισχυροποίηση χημικών δεσμών που κρατούν μαζί τις ουσίες αυτές, ενώ φυσιολογικά έπρεπε να είναι αδρανείς οι δεσμοί αυτοί, οι ουσίες αυτές να σπάνε σε μικρότερες και να απορροφώνται εύκολα.
Οι ποιότητες δηλαδή του μαθητή αντιστοιχούν στην ύλη σε ισχυρούς χημικούς δεσμούς που συγκρατούν αθροίσματα ενώσεων και εμποδίζουν το μεταβολισμό τους.
Είναι νόμιμο να ενεργήσω; Ναι, ακούω. Γιατί; Διότι ο μαθητής ήδη ενεργεί με τις ποιότητες αυτές. Οι ποιότητες αυτές είναι η εκπόρευση του μαθητή, η συνισταμένη της κίνησής του. Αφού ο μαθητής τις δημιούργησε, ο μαθητής πρέπει να τις λύσει. Και σου παρουσιάζω τη Νομοτέλεια: Μήπως δεν μπορεί ο Δάσκαλος; Νομίζεις ότι ο Ιωάννης δεν μπορεί; Είναι δυνατόν να μην μπορεί ο Δάσκαλος και να το ζητάει από το μαθητή; Όχι βέβαια.
Ο Δάσκαλος αγαπά. Επειδή αγαπά, περιμένει το πλήρωμα του χρόνου για να συνειδητοποιήσει ο μαθητής και να κινηθεί. Η αποκατάσταση που ο Δάσκαλος αφήνει να γίνει από το μαθητή, εκδηλώνει την Αγάπη, τη Γνώση, τη Μεγαλοσύνη του Δασκάλου. Ο Θεός ελεεί το μαθητή και του δίνει την ευκαιρία να αποκαταστήσει όσα διατέραξε. Έλεος λαμβάνεις και σου επιτρέπεται να ενεργήσεις. Έλεος λαμβάνεις μαθητή.
Και θα σου πω και κάτι άλλο, για να το γνωρίζεις. Αυτό που θα σου πω, να το μάθει ο μαθητής. Ο Ιωάννης επέλεξε να γίνει έτσι. Ο Ιωάννης είναι που επέλεξε να περιμένει, μέχρι εσύ να συνειδητοποιηθείς. Ο Ιωάννης επέλεξε εσύ να ελεηθείς και να μην κινηθεί άμεσα ο Νόμος της Ανταπόδοσης για τις εκπορεύσεις σου, αναλαμβάνοντας να τις παραλάβει. Τι νομίζεις, ότι δεν του έδωσα την επιλογή; Είναι αποτέλεσμα επιλογής του η κίνηση αυτή. Είναι Θυσία που τελεί. Καταλαβαίνεις, τώρα, γιατί θυσιάζεται;
Πατέρα, θέλω να ενεργήσω.
Εγώ, ο μαθητής, έλκω αγάπη. Αναδύω αγάπη. Αγάπη για το Δάσκαλό μου, τον Εαυτό μου, το Έργο μου, το Έργο της ανόρθωσης του εαυτού μου και λέω: Σ’ ευχαριστώ, Δάσκαλε, Δάσκαλε, σ’ αγαπώ, σ’ αναγνωρίζω, Δάσκαλε, σ’ αγαπώ, Δάσκαλε. Δάσκαλε αγαπημένε, Δάσκαλε της Αγάπης, Δάσκαλε της Αλήθειας, Δάσκαλε του εαυτού.
Σ’ αγαπώ. Η κίνησή μου αυτή αναδύει αγάπη. Την αγάπη αυτή με τη σκέψη μου διοχετεύω συνειδητά στα σημεία της ύλης του Δασκάλου μου, στα μάτια του, στον αμφιβληστροειδή, εκεί που έχουν συσσωρευτεί σκληρά εξιδρώματα, εξαγγείωση ουσιών, μικροθρόμβοι, προϊόντα εξαγγείωσης και αιμορραγίας, παντού όπου υπάρχουν συγκρίματα ουσιών. Εκεί διοχετεύω την αγάπη μου με τη σκέψη μου, ώστε να λυθούν οι δεσμοί που συγκρατούν τις ουσίες αυτές, να διασπαστούν σε άλλες μικρότερες. Διοχετεύω την αγάπη μου και σπάω ειδικά τους πεπτιδικούς δεσμούς, διασπώ τους δεσμούς που κρατούν τα λίπη, διασπώ κάθε μικροθρόμβο που έχει δημιουργηθεί και επιταχύνω την απορρόφηση των ουσιών αυτών. Τις διασπώ στα μικρότερα δυνατά μόρια, διοχετεύοντας αγάπη, λύω την ισχύ των δεσμών που δημιουργήθηκαν, δημιουργώντας νέα τάξη και νέα ισορροπία στην ύλη.
Διοχετεύω την αγάπη μου σε κάθε σημείο του σώματος, σε κάθε σημείο του κυττάρου, αλλά και του εξωκυττάριου χώρου, όπου έχει συμβεί παθολογική γλυκοζυλίωση στις πρωτεΐνες (nonenzymatic glycosylation – glycation) στα μάτια, στον αμφιβληστροειδή, στους φακούς, στα αγγεία, στη μεμβράνη των αγγείων, στο κολλαγόνο, στα ερυθρά, στα νεύρα, στα νεφρά.
Με τη δύναμη της αγάπης, με τη δύναμη της σκέψης και του Λόγου, διασπώ τους χημικούς δεσμούς που δημιουργήθηκαν ανάμεσα από τις πρωτεΐνες και τη γλυκόζη, και ελευθερώνω τις πρωτεΐνες από τη γλυκόζη. Δίνω ενέργεια στα μόρια των πρωτεϊνών, ώστε να μη συμβεί παθολογική γλυκοζυλίωση ξανά. Διασπώ τελείως αυτούς τους χημικούς δεσμούς, έλκω ισχύ άπειρη φωτός και αγάπης και διασπώ πλήρως κάθε ανθεκτικό χημικό δεσμό που έχει δημιουργηθεί, και περιέχει ενέργεια, και αντιστοιχεί σε καταστάσεις του μαθητή που αντιστέκεται στη μετουσίωση και στην εξέλιξη. Πού θα πάει η ενέργεια αυτή; Θα μετουσιωθεί μέσα στην αγάπη. Έλκω άπειρη αγάπη και φως, ώστε το αρνητικό δυναμικό να αφομοιωθεί με το φως, να γίνει φως και ζωογόνος παλμός. Λύω κάθε χημικό δεσμό παθολογικής γλυκοζυλίωσης άμεσα, σ’ ολόκληρο το σώμα. Επιταχύνω το μεταβολισμό των φυσιολογικών πια πρωτεϊνών στα σημεία που έχουν επικαθήσει. Παρατηρώ ότι δεν λύονται όλες οι βλάβες, διότι οι φυσιολογικές πια πρωτεΐνες παραμένουν στα σημεία του αίματος όπου έχουν συσσωρευτεί, και λόγω της συσσώρευσης γίνεται δύσκολα η απομάκρυνσή τους. Θα ενεργήσω ξανά για να τις διασπάσω σε μικρότερες ενώσεις ώστε να απομακρυνθούν ευκολότερα.
Την ενέργεια αυτή δεν τελώ σε όλα τα σημεία του σώματος, διότι κάτι τέτοιο πιθανόν να είχε αρνητική επίπτωση, διότι οι πρωτεΐνες αυτές είναι φυσιολογικές, αποτελούν φυσιολογικό συστατικό των ιστών. Την ενέργεια αυτήν τελώ σε εκείνα τα σημεία που έχουν αποτελέσει συγκρίματα, συσσωρεύματα και η συσσώρευσή τους εμποδίζει την απομάκρυνσή τους και τη φυσιολογική λειτουργία των ιστών. Αυτές διασπώ. Τις διασπώ σε μικρότερα μόρια. Η ενέργεια που τελώ τώρα, δεν αφορά πια διάσπαση της γλυκοζυλίωσης, αλλά διάσπαση των ίδιων των χημικών δεσμών που συγκρατούν τις πρωτεΐνες. Αυτοί οι δεσμοί είναι οι πεπτιδικοί δεσμοί. Είναι δεσμοί πολύ ισχυροί. Αυτούς τους δεσμούς να διασπάσω; Όχι ακόμα, ακούω. Αποδυνάμωσε πρώτα κι άλλο τη χημική ένωση. Διασπώ κάθε δεσμό χημικό που βρίσκεται περιφερικά στη χημική ένωση, κάθε δεσμό φωσφορυλίωσης, ενζυματικής γλυκοζυλίωσης και κάθε άλλο δεσμό, που έχει προστεθεί στη βασική δομή της πρωτεΐνης.
Τελώντας την ενέργεια αυτή, παρατηρώ την πρωτεΐνη να ξεδιπλώνεται. Η πρωτεΐνη αφού ξεδιπλώνεται, μεταβάλλεται η στερεοσκοπική δομή της στο χώρο, κατά συνέπεια και η λειτουργία της. Γίνεται λιγότερο ισχυρή ως προς τη διάσπαση. Τώρα διασπώ και πεπτιδικούς δεσμούς. Έλκω κι άλλο φως, κι άλλη ενέργεια, και καταλύω πεπτιδικούς δεσμούς στις πρωτεΐνες αυτές. Είναι δυνατόν, Πατέρα, είναι δυνατόν με τη σκέψη, με το λόγο, να καταλύσω πεπτιδικούς δεσμούς που είναι ισχυροί χημικοί δεσμοί; Μην αμφιβάλλεις, προχώρα.
Διασπώ, με τη σκέψη μου, με την αγάπη μου, διοχετεύοντας υψίσυχνη ενέργεια φωτός, προερχόμενη από τα νευρικά κύτταρά μου, ειδικά από τα κύτταρα του θαλάμου και της διαμέσου μάζας του εγκεφάλου μου. Με την ενέργεια αυτή, που εκδηλώνουν τα κύτταρά μου, έχω δικαίωμα να ενεργήσω και να λειτουργήσω, διότι βρίσκομαι σε συμφωνία με το Θείο Θέλημα.
Αποκάλυψη Νόμου: Η ενέργεια διά της σκέψης, γίνεται κυρίως από τα νευρικά κύτταρα του θαλάμου και της διαμέσου μάζας, είναι υψίσυχνη και λειτουργεί διά της ταυτίσεως και εμβαπτίσεως αυτής μέσα στη Θεία Ενέργεια. Μ’ αυτό τον τρόπο, η Θεία Ενέργεια, η οποία μέχρι τώρα παρέμενε ανεκδήλωτη και ουδέτερη, εκδηλώνεται και μορφοποιείται: καθίσταται ενέργεια υψίσυχνη, παντοδύναμη, η οποία ενεργεί συγκεκριμένα επί της ύλης.
Αυτό προϋποθέτει τη συμφωνία με το Θείο Θέλημα. Αφού συμμετέχουν και τα κύτταρα της διαμέσου μάζας, τότε υπάρχει συμφωνία με το Θείο Θέλημα.
Πρόσεχε: αυτά που σου αποκαλύπτω έχουν μεγάλη σημασία. Σου λέω, ακόμα, ότι είναι δυνατόν, με τα δεδομένα που σου παρουσιάζω τώρα, ο άνθρωπος να κινηθεί παράνομα. Στο λέω ότι είναι πιθανόν να γίνει. Είναι πιθανόν, ο άνθρωπος να χρησιμοποιήσει τη σκέψη του για να ενεργήσει χωρίς να είναι σε συμφωνία με το Θείο Θέλημα. Αυτό γίνεται, χρησιμοποιώντας την ενέργεια, την υψίσυχνη ενέργεια των νευρικών κυττάρων του θαλάμου μόνον, όχι της διαμέσου μάζας. Αυτή η κίνηση, όμως, θα είναι ατελής, διότι δεν περιέχει την ενέργεια των νευρικών κυττάρων της διαμέσου μάζας, αφού δεν υπάρχει συμφωνία με το Θείο Θέλημα. Η κίνηση αυτή είναι κατάσταση του εκλεπτυσμένου “εγώ”, που προσεταιρίζεται τη Θεία δυνατότητα.
Πρόσεχε, διότι έτσι η γνώση και η Νομοτέλεια που τώρα σου αποκαλύπτω, μπορεί να χρησιμοποιηθούν από τον άνθρωπο. Να μην έχεις εμπιστοσύνη πουθενά, παρά μόνον στον Ιωάννη.
Προχωρώ, στο να κινήσω το Νόμο που μου αποκαλύπτεται. Αναδύω και εκδηλώνω την υψίσυχνη ενέργεια από τα κύτταρα του θαλάμου και της διαμέσου μάζας του εγκεφάλου μου. Την ενέργεια αυτή εμβαπτίζω μέσα στη Θεία Ενέργεια, στο Φως και στην Αγάπη. Ρωτώ τον Πατέρα μου: έχω δικαίωμα να προχωρήσω; Κινούμαι νόμιμα; Ναι, ακούω. Πολλαπλασιάζω την ενέργεια που εκδηλώνω. Τώρα πια δεν ενεργώ εγώ, ενεργεί το Θέλημα του Πατέρα, εκδηλώνω το Θέλημα του Πατέρα, ο Πατέρας εκδηλώνεται μέσα από μένα. Οι έννοιες ταυτίζονται. Έτσι πλησιάζω τον Πατέρα. Τώρα, κατανοώ πρώτη φορά την έννοια και τη δυνατότητα της Θέωσης του ανθρώπου. Ενεργώ, λοιπόν, και διοχετεύω την ενοποιημένη ενέργεια, που αναδύθηκε από τον άνθρωπο και εμβαπτίστηκε στο Θέλημα του Θεού. Ενεργώ εκ νέου, τώρα που κατανόησα τη λειτουργία, και διασπώ κάθε χημικό δεσμό παθολογικής γλυκοζυλίωσης σε όλες τις πρωτεΐνες, σε όλους τους ιστούς του οργανισμού.
Ενεργώ, στη συνέχεια, εκεί που υπάρχουν συσσωρευμένες πρωτεΐνες και δε μπορούν να μεταβολιστούν και διασπώ κάθε άλλο δεσμό που υπάρχει περιφερικά στην ένωση, η ένωση ξεδιπλώνεται και, στη συνέχεια, διασπώ αυτούς τους ίδιους τους πεπτιδικούς δεσμούς. Τώρα έχουν μείνει απλούστερες ενώσεις. Με τη δύναμη του φωτός, δημιουργώ τέτοια πόλωση αντίθετη (ως προς την υπάρχουσα), ώστε οι δομές αυτές να μην έλκονται, αλλά να δημιουργηθεί απωθητική κίνηση, ώστε να διασπαστεί η συσσώρευση και να επιταχυνθεί ο μεταβολισμός.
Η ενέργεια αφορά την επιφάνεια του αμφιβληστροειδή. Συγκεντρώνω την αγάπη μου, επικεντρώνω τη σκέψη μου. Ορίζω την ακτινοβολία που εκπέμπω σαν εκείνη που προέρχεται από τα κύτταρα των πυρήνων του θαλάμου και της διαμέσου μάζας. Την ακτινοβολία αυτή που εκπέμπουν τα κύτταρα αυτά εμβαπτίζω μέσα στο φως και καθιστώ φως. Άρα το Φως θα ενεργήσει, εμβαπτίζοντας την ακτινοβολία αυτή μέσα στο Φως εμβαπτίζεται το θέλημα του ανθρώπου στο Θέλημα του Θεού, ο Θεός ενεργεί και ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος εκφράζει την επιλογή στο χρόνο. Ταυτόχρονα το Θέλημα του Θεού εκδηλώνεται στο χρόνο σε συμφωνία με την επιλογή του ανθρώπου. “Εγώ Ειμί το Φως του κόσμου”, ακούω. Έχει τώρα,λοιπόν, θέση η ρήση αυτή; Τι σημαίνει; Ποιος ενεργεί τώρα; Τι ιδιότητες έχει ο ενεργών; Μα λέω, δεν ενεργώ με τη σκέψη μου, ενεργώ με σκέψη που έγινε Φως. Άρα το Φως ενεργεί. Μα τι άλλο θα μπορούσε να ενεργήσει στο σώμα του Ιωάννη παρά το Απόλυτο;
Συγκεντρώνω την ακτινοβολία, επικεντρώνω την ακτινοβολία και περιορίζω την εστία. Ενεργεί Φως “συμπυκνωμένο”; (Πώς ορίζεται αυτό άραγε;) Ενεργεί λοιπόν, Φως συμπυκνωμένο σαν από κυρτό φακό, και εστιάζω σε μικρή επιφάνεια. Ο εστιασμός αφορά την επιφάνεια του αμφιβληστροειδούς. Το Φως περνά ένα-ένα όλα τα σημεία του αμφιβληστροειδούς, ακτινοειδώς, από τον οπτικό δίσκο προς την περιφέρεια. Το Φως επιταχύνει την αποδέσμευση και απομάκρυνση των ουσιών στις οποίες ενήργησα. Καθαρίζω τον αμφιβληστροειδή από τη δέσμευση του ανθρώπου. Καθαρίζω τον αμφιβληστροειδή από τα υπολείμματα των παθολογικών πρωτεϊνών από τους μικροθρόμβους, από τις αιμορραγίες. Καθαρίζω τον αμφιβληστροειδή από τη συσσωρευμένη μορφοποιημένη πλάνη μου. Αναλαμβάνω την ευθύνη μου.
Εγώ ο μαθητής, ομολογώ την ευθύνη μου. Την αναλαμβάνω.
Ενεργώ στο φακό. Διαλύω κάθε θολερότητα του φακού. Ευλογώ τους μύες της προσαρμογής. Ευλογώ την κίνησή τους και την ευελιξία τους. Τους αποδεσμεύω και αποκαθιστώ τη λειτουργία και την κίνησή τους.
Ευλογώ το οπτικό νεύρο, αποκαθιστώ την ακεραιότητά του, όπου έχει διαταραχθεί, αποκαθιστώ την τροφοδοσία του από τα μικροαγγεία. Αποκαθιστώ τη συνέχεια αυτών των μικροαγγείων. Αποκαθιστώ τη συνέχεια του τοιχώματος τους, εκεί που έχει διαταραχθεί.
Συλλέγω την ενέργεια όλων των πεδίων του εαυτού μου. Συντονίζω αυτήν και συγκεντρώνω αυτήν στα κύτταρα της διαμέσου μάζας. Άρα συμπυκνώνω και συγκεντρώνω τον εαυτό μου στα κύτταρα που αντιστοιχούν στη Θεία μου συνείδηση. Γίνομαι παλλόμενο συμπυκνωμένο Φως, εμβαπτίζω τον εαυτό μου στη Βουλή του Πατέρα μου και καθίσταμαι Πυρ, Πυρ συμπυκνωμένο. Ταυτίζομαι έτσι με την απειρότητά μου. Βρίσκομαι σε συνεχή κίνηση, συμπύκνωση, ταύτιση με το Φως. Εγώ Ειμί το Φως του κόσμου, ακούω ξανά. Η κατάσταση αυτή του εαυτού μου είναι αεικίνητη. Δεν υπάρχουν σημεία παρά μια συνεχής κίνηση, άπειρης ενέργειας. Ακόμα χαρακτηρίζεται από Πυρ συμπυκνωμένο. Διότι υπάρχει και σε μορφή. Είμαι η εκδήλωση του Πατέρα. Αποτελώ τον εκδηλωμένο εαυτό και πάλλομαι συμπυκνωμένη. Είμαι έτοιμη να ενεργήσω σε συμφωνία με τη Βουλή του Θεού. Από εμένα εκπέμπεται ραδιοβολία προς τον Ιωάννη απείρου ισχύος και συμπυκνώσεως ακτίνες.
Δεν ενεργώ, εκδηλώνομαι. Σημεία εκ του είναι μου εκπέμπονται και φτάνουν στον Ιωάννη. Η λειτουργία μου είναι ραδιοβολία. Ακτίνες φτάνουν στον αμφιβληστροειδή και αποκαθιστούν τις συνέπειες της ενέργειας του ανθρώπου. Άρα ραδιοβολία είναι εκείνη η ενέργεια η οποία έχει τάση επανόρθωσης και αποκατάστασης της ουδετερότητας. Ακόμα εκείνη που μετά την ουδετερότητα δίνει τέτοια ενέργεια, ώστε το σύνολο το ουδέτερο να κλίνει προς το Φως. Ενεργώ προς Εσέ Ιωάννη, Δάσκαλε του Εαυτού, για να αποκαταστήσω όσα διετάραξα.
Εκπέμπομαι σαν ραδιοβολία. Εκπέμπω τον εαυτό μου σαν ραδιοβολία και διαχέομαι όπου στον αμφιβληστροειδή υπάρχουν μικροθρόμβοι, αιμορραγίες και εξιδρώματα. Καθαρίζω τον αμφιβληστροειδή. Συγκολλώ τον αμφιβληστροειδή με τον υποκείμενο ιστό. Αποκαθιστώ τη ροή των αγγείων όπου έχει διαταραχθεί. Αποκαθιστώ την ακεραιότητα του τοιχώματος των αγγείων. Αποκαθιστώ την υφή και σύνθεση του τοιχώματος των αγγείων ελευθερώνοντας αυτό από ουσίες που είχαν προσκολληθεί σε αυτό τις οποίες διασπώ σε μικρές δυνάμενες να διαχυθούν στην κυκλοφορία, χωρίς να επικαθήσουν στα τριχοειδή και στον αμφιβληστροειδή. Επιτελώ τη διάσπαση αυτών σταδιακά, στρώμα με στρώμα, συνεχώς έως ότου επέλθει πλήρης διάσπαση και απομάκρυνσή τους, χωρίς όμως η απομάκρυνσή τους να επιφέρει συσσώρευσή τους σε άλλους ιστούς. Ενεργώ για την επιφάνεια του αμφιβληστροειδούς στην οποία προσδίδω τη Νεότητά της. Την καθιστώ φωτεινή και καθαρή. Ευλογώ τα αγγεία των νεύρων, αποκαθιστώ την ακεραιότητά τους, τη διαβατότητά τους, τη σύνθεση του τοιχώματος τους. Ευλογώ τα νεύρα, αναζωογονώντας και ενεργοποιώντας το νευρικό ιστό όπως διασκορπίζεται στον αμφιβληστροειδή. Διαπερνώ με ραδιοβολία το νευρικό ιστό, ειδικά μόνο τα νεύρα και απορροφώ μέσα στη ραδιοβολία στοιχεία ενεργειακά της ύλης που έχουν συσσωρευτεί. Τα απορροφώ μέσα στη ραδιοβολία. Η απομάκρυνση των στοιχείων αυτών απελευθερώνει ουσίες οι οποίες έμεναν δεσμευμένες μέσα στο νευρικό κύτταρο, μέσα στο κυτταρόπλασμα. Η ραδιοβολία την οποία εκπέμπω απορροφά ενέργεια συσσωρευμένη και απομακρυνόμενη ενσωματώνει την ενέργεια αυτή, και φέρνει κάθαρση και αποδέσμευση στο κυτταρόπλασμα του νευρικού κυττάρου. Διά της ραδιοβολίας καθαρίζω και αποδεσμεύω το κυτταρόπλασμα του νευρικού κυττάρου.
Ακόμα εκπέμποντας ραδιοβολία λύω τα συγκρίματα των θρόμβων και της αιμορραγίας και αποκαθιστώ πλήρως τον αμφιβληστροειδή. Ακόμα ενεργώ και εκεί που σχηματίστηκαν εγκαύματα από τη θεραπεία με Ι_ΑδΕΒ. Με τη ραδιοβολία απορροφώ τις αλλοιώσεις που το έγκαυμα δημιούργησε στα κύτταρα. Απορροφώ ενέργεια που κρατά ενωμένους χημικούς δεσμούς και επέρχεται λύση τους. Παρατηρώ ότι με τη ραδιοβολία απορροφάται ενός είδους ενέργεια που συγκρατεί χημικούς δεσμούς και επέρχεται λύση τους και σχηματισμός μικροτέρων χημικών ενώσεων. Οι αλλοιώσεις από τα εγκαύματα υποχωρούν μερικώς. Είναι εμφανής η αλλαγή.
ΣΧΟΛΙΑ
Αγαπημένοι Αδελφοί, η ενέργεια αυτή που ετελέσθη από έναν ειδικό Δάσκαλο Ιατρό, εμπνεόμενο έντονα, ανοίγει νέους ορίζοντες στην Ιατρική Επιστήμη, δίνοντας σαφείς περιγραφές για τη Θεία Νομοτέλεια και τις λειτουργίες ορισμένων Θείων Νόμων ενεργούμενων σε απόλυτο συνδυασμό και ταύτιση από τον άνθρωπο ταυτιζόμενο με το Θέλημα του Πατέρα. Μέχρι τώρα ο άνθρωπος το αποκαλούσε “θαύμα”, σήμερα στην εξέλιξη της Νέας Κοσμικής Περιόδου ας το αποκαλέσουμε ως τη μυστηριακή λειτουργία του Θεούμενου Ανθρώπου ταυτιζομένου με το Θείο Θέλημα. Είναι η εξέλιξη της Νέας Εποχής που δίνει άπειρες δυνατότητες στον άνθρωπο να τελεί θαυμάσια, συντονιζόμενος με τη Θεία Βουλή.
Εύχομαι το θέμα αυτό που κατεγράφη να χρησιμοποιηθεί νομίμως και όχι ανευθύνως για να δοθούν νέες ωθήσεις στην Ιατρική Επιστήμη και τη γνώση ότι τα πάντα εξαρτώνται και κατευθύνονται εκ της Θείας Βουλής.
Ευχαριστώ τον Πατέρα για τις αποκαλύψεις Του και τη διδαχή Του που επέτρεψαν την ενέργεια αυτή για την αποκατάσταση της όρασης του Ιωάννη. Ευχαριστώ την ενεργήσασα Αδελφή μου για την ενέργεια και την καταγραφή της και για ό,τι ανέλαβε με τη δική της ευθύνη τις ατέλειες των μαθητών. Εύχομαι και Ευλογώ την πρόοδό της και την παρουσίαση νέων αποκαλύψεων.
Με την Αγάπη μου
Ο Ιωάννης
