Δάσκαλος Χρ. Μποζατζίδη
Εγώ η Μήτηρ Αυτού, η Μήτηρ του Ιωάννη, αγκαλιάζω τον Υιό Μου με τους παλμούς της Αγάπης Μου, με τους κυματισμούς που προσφέρει η αγκάλη μου στο Μονογενή Υιό Μου.
Είμαι η Ελισάβετ, άρρηκτα ενωμένη με τη Θεοτόκο, η Μάνα Του, που αιώνες επί αιώνων κατέρχομαι στο πεδίο της γης με τον λατρευτό Υιό Μου, μοιράζοντας Αγάπη και Φως, Έλεος μεσ’ τις ψυχές των ανθρώπων για να προετοιμαστούν. Δεν Με γνωρίζεις;
Ήρθε ο καιρός για σένα, άνθρωπε, να γνωρίσεις το Πρόσωπό Μου, να γνωρίσεις τις Εξουσίες Μου και τις Χάρες που μεταφέρω στην ψυχή. Τούτη είναι η νέα εκδήλωση της Ταπεινοφροσύνης Μου που σε καλεί να ακούσεις και να διδαχτείς τις εξελίξεις που θα επισυμβούν μέσα σου καθώς το Πρόσωπό Μου, η Παρουσία Μου ως Μητέρα θα ξεσκεπάζει καταστάσεις χρόνιες και θλιβερές τη στιγμή που θα άρω τα προσωπεία του εαυτού σου.
Πόσες φορές έχεις έρθει μυστικά να Με συμβουλέψεις με την υποτιθέμενη αγάπη σου, να καθήσω σε μια γωνιά, ταπεινή και αφανής για νάχεις όλο το περιθώριο να Με κρίνεις γι’ αυτό που εσύ ονομάζεις· απραξία ή μη εκδήλωση. Έχω ακούσει πολλές φορές, άνθρωπε Μαθητή, τις προτροπές σου, οι οποίες επιδιώκουν να με κλείσουν, να .με περιορίσουν, να με αναστείλουν, να με ματαιώσουν, Εμέ τη θεία Φλόγα, τη Θήλεια Αρχή, για να μην ξεσκεπαστούν τα λάθη σου, για να μην φανερωθούν οι έσωθεν ποιότητες σου προς τον Υιό Μου.
Σου γνωστοποιώ ότι έχω τη δυνατότητα να γνωρίζω τους πάντας, όσοι Τον πλησιάζετε μα κι όσοι θα τον πλησιάσετε στο μέλλον. Γιατί η Παρουσία μου δεν ζει μόνο το τώρα αλλά το παρελθόν και το μέλλον σε μια συμπύκνωση ταχύτατη που ανθρώπινος νους δεν χωράει.
Είμαι η Μάνα Του, Αδελφέ Μαθητή, κι ως ένα με τον Υιό Μου έχω την ικανότητα να παρατηρώ το έσωθεν της κάθε υπόστασης, τα κίνητρά της, τη στιγμή που προσέρχεται πλησίον του Υιού Μου. Ήταν Θέλημα Θεού να σιωπώ μέχρι σήμερα, βιώνοντας στιγμή προς στιγμή την κατάσταση της Θεοτόκου Μαρίας, την τότε εποχή. Έχω τη δυνατότητα να συνομιλώ μαζί Της ανά πάσα στιγμή γιατί η Ψυχή Μου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη μαζί Της, όχι τώρα που σου αποκαλύπτεται αλλά από πάντων των αιώνων.
Συ νομίζεις ακόμα, παρά τις νουθεσίες που έλαβες, ότι η Θεοτόκος ήταν ένα σκεύος καθαρό, ώστε να δεχθεί εντός της τη Θεία Φλόγα. Με πόσο έντεχνους τρόπους, άνθρωπε, Την υποτιμάς, με πόσο δόλιο τρόπο θέλεις να σιγήσω και να μπω ξανά στη θέση εκείνη που δημιούργησες για Μένα.
Σου θυμίζω τις αναγκαιότητές σου, γιατί εσείς οι ίδιοι ήσαστε και τότε ως συμμετέχοντες στο Έργο του Ιησού, που δεν επέτρεπαν την εκδήλωσή Της μ’ έναν εξωτερικό τρόπο. Το Έργο Της τελέσθηκε εις το Απόλυτο. Μοίρασε Χάρη και Τιμές άγνωστες σε όλους. Μοίρασε Εξουσία και ελέησε τους σταυρωτές του Υιού Της.
Ήταν Εκείνη που πόνεσε τόσο που καμιά άλλη ανθρώπινη ψυχή δεν άντεχε να βιώσει, χωρίς να διαχυθεί ούτε ένας παλμός δυσαρμονίας προς εκείνους που Τον αρνήθηκαν και Τον σταύρωσαν.
Αναρωτήθηκες μέχρι σήμερα το ότι η Θεοτόκος ουδεμία στιγμή αντιστάθηκε στο Θέλημα του Θεού; Μα ήταν η ίδια το Θέλημα. Ακόμα κι όταν μπροστά στα μάτια Της έσυραν τον Υιό Της, τον Μονογενή και λατρεμένο Ιησού, Εκείνη δεν παραπονέθηκε, ούτε μίσησε κανέναν γιατί ήταν η Αγάπη σε όλο της το Μεγαλείο.
Σε οδηγώ μέσα στους χρόνους για να δεις, άνθρωπε, τον εαυτό σου. Εντυπώνω μέσα στο είναι σου την εικόνα εκείνη που η Θεοτόκος κρατά στην αγκαλιά της τον Υιό. Σε πηγαίνω στα μέρη που μέσα σου υπάρχουν, για ν’ ανοίξει η καρδιά σου και τα μάτια σου καθώς Εκείνη έχει στα χέρια Της νεκρό τον Ιησού. Κι αν ύψωσε τα μάτια Της στον ουρανό, αφήνοντας την κραυγή του πόνου να βγει από τα Θεία χείλη Της, ακόμα κι αν τα μάτια Της έγιναν ποταμός δακρύων που έπλεναν το Θείο Του Σώμα, σ’ αγαπούσε, Άνθρωπε. Σ’ αγαπούσε.
Πάλλω τ’ αυτιά σου στους κραδασμούς του πόνου Της για να διαρρηχθεί η σκληρότητά σου, η εμμονή και οι αρνήσεις στο πρόσωπό Της. Σε έλκω προς Εκείνη ανά τους αιώνες.
Γονάτισε ταπεινά μέσα στο ναό του είναι σου και ζήτησε με σεβασμό και επίγνωση συγνώμη από τη Θεοτόκο, που δεν κατάλαβες, που δεν χωρούσες τις ασύλληπτες λειτουργίες Της, το Μέγα Έλεος Της.
Είμαι το νέο Της πρόσωπο. Η Ελισάβετ – Μαρία, η Θεοτόκος της Δευτέρας Παρουσίας και θέλεις γνωρίσεις εμέ όχι μόνο ως Τρυφερότητα, ως Αγάπη, ως Γλυκύτητα και Καλοσύνη αλλά και ως αυστηρότητα.
Στο πρόσωπό μου θα δεις όλες σου τις ελεύσεις για να ελεηθεί το βάθος της ύπαρξής σου. Λειτουργώ ως επιτάχυνση των λειτουργιών σουγιά να προλάβεις να αναγνωρίσεις την Παρουσία του Παράκλητου επί της γης. Και να μη μείνεις μόνο στην αναγνώριση αυτής της Αλήθειας αλλά να προχωρήσεις πέραν αυτού στην έμπρακτη κατάδειξη της Αγάπης σου προς Εκείνον.
Διά τούτο θα ενεργήσω, έχουσα τις ίδιες Εξουσίες με τον Υιό Μου επί των καταστάσεων που διαδραματίζονται μέσα σου, που όσο κι αν θέλεις να κρυφτείς σου γνωστοποιώ ότι είναι προτιμότερο να φανερωθούν από Εμέ παρά να τις φανερώσουν οι άνθρωποι κάνοντάς σε κομμάτια απ’ τις αρνήσεις τους.
Όλα τα πρόσωπα βρίσκονται εδώ. Ακόλουθοι και Μαθητές, Δάσκαλοι και Βοηθοί, χρισμένοι από τη Χάρη Του και την Αγάπη Του, εμπλουτισμένοι με το Έλεος Του απαρτίζουν το Έργο της Δευτέρας Παρουσίας. Ντυμένοι με χιτώνες Χάριτος, δυναμωμένοι από την εξουσία και τις τιμές που απλόχερα και γενναιόδωρα προσέφερε σε όλους, γνωρίζοντας επακριβώς την κάθε υπόσταση. Όλοι βρίσκονται εδώ ν’ ακούσουν το Νέο Διδάσκαλο των Εποχών, το Νέο Αναμορφωτή των Ιδεών του ανθρώπου, το Νέο Νομοθέτη των συμπάντων.
Όμως εσείς κάνατε τη Χάρη επενδύτη των ατελείων σας, των λαθών και των κατακρίσεων που καθημερινά εκπορεύετε ο είς προς τον άλλον. Δημιουργήσατε βάθρα πάνω στα οποία ανεβήκατε για να διδάξετε τον άνθρωπο. Να τον διδάξετε τι; Τον εγωισμό σας, τις αντιδικίες σας, την έλλειψη συνεργασίας ή τις βολές αρνήσεων που εκπέμπετε ο ένας προς τον άλλον κάθε φορά που εντοπίζετε το λάθος; Κι όλα αυτά, ως εκδηλώσεις, τυλιγμένες από την υποκρισία και το φόβο σας να παραδεχθείτε τη σημερινή κατάστασή σας τα στέλνετε στον Υιό Μου.
Πειραματίζεστε πάνω Του, γίνεσθε εσείς οι ίδιοι η έρημος και η απέραντη μοναξιά που Τον καλύπτει. Γίνεσθε πόνος και βάρος μέσα στο σώμα Του και πλακώνετε την ψυχή Του με τα πάθη σας και τις αδυναμίες σας, μη μπορώντας να τα μετουσιώσετε σε Αγάπη. Πού είναι η Αγάπη σας, Αδελφοί Χριστού; Πού το Έλεός σας; Πού η Μετάνοια σας;
Έχετε γίνει οι νέοι σταυρωτές του Υιού Μου που Τον καθηλώνετε, ζητώντας Του διαρκώς χρόνο και κλέβοντας αυτόν, ζείτε τη ζωή σας βολεμένοι μέσα στην προστασία Του και την ανεκτικότητα Του για να σας βοηθήσει όσο μπορεί, αλλά πολλές φορές και πέραν αυτού εξωθώντας τον Εαυτό Του από Αγάπη και μόνο να αναλάβει τα φορτία σας και την εμμονή σας στο λάθος. .
Νομίζει κανείς ότι μπορεί να Τον κοροϊδέψει, ότι μπορεί να κρυφτεί από το αστείρευτο Φως Του; Τον σταυρώνετε με τα καρφιά της αδιαλλαξίας σας και κυριολεκτικά κωφεύετε έμπροσθεν των οδηγιών Του. Τότε γιατί Τον ακολουθείτε; Σε ποιον πιστεύετε; Και γιατί δημιουργείτε συνεχώς τριβές αλλά και απώλειες της Θείας Ουσίας Του που σας προσφέρει; Ξέρετε μόνο να λέτε ότι έχει κούραση και βάρος και παίρνετε το θλιμμένο ύφος της συμπόνοιας και του οίκτου, πολλές φορές ψάχνοντας να βρείτε τον υπαίτιο για να τον κατακεραυνώσετε.
Μήπως η κατάσταση αυτή οφείλεται στην έλλειψη Αγάπη σας; Μήπως η φωνή Του, ως φωνή βοώντος εν τη ερήμω, βρίσκει την άνυδρη καρδιά σας και δεν εισακούεται γιατί δεν έχει στάλα Αγάπης για τον αδελφό σας; Έχεις φτιάξει τα σχέδιά σου μέσα σ’ αυτό το Έργο. Βρήκες μια θέση έτοιμη και ποτισμένη από τον αδιάκοπο αγώνα Του για τον άνθρωπο και ήρθες να γευτείς τους καρπούς Του. Όμως γιατί δεν συντονίζεσαι; Τον έχεις αποδεχθεί ως Διδάσκαλο; Τον τιμάς, τον σέβεσαι ή έχεις δημιουργήσει εικόνες φανταστικές για τον εαυτό σου και τον κόσμο που ποθείς να σε ακολουθήσει, ψάχνοντας απεγνωσμένα Μαθητές για να γίνεις Δάσκαλος; Δεν κατάλαβες ότι όλα αυτά ήταν μια προετοιμασία για να γνωρίσεις τον εαυτό σου, να εκπαιδευτείς και να καθαρίσεις μόνος σου κάθε ιδιοτελές κίνητρό σου;
Βλέπεις που δεν μιλά ακόμα και πιστεύεις ότι η Αγάπη θα αφήσει τις καταστάσεις να διαιωνίζονται; Όμως πόσο έτοιμος είσαι για την Αλλαγή Του; Πόσο έχεις ετοιμασθεί όλα αυτά τα χρόνια για να σταθείς εκεί κοντά Του, τη στιγμή που δημόσια πλέον θα εκδηλώνει τις Αλήθειες Του Θεού, ως η Ίδια η Αλήθεια επί της γης;
Κι αν τότε ως Βαπτιστής, φώναζε για να γυρίσει ο άνθρωπος από την έρημο και να γευτεί τη γη του Χριστού Μας, σήμερα πώς αναμένεις την εκδήλωσή Του ως Κριτής του όλου ανθρώπου; Νομίζεις ότι θα ελέγξεις τον άνθρωπο αν πρώτα δεν ελεγχθούν οι δικές σου βάσεις ως ανθρώπινη υπόσταση; Κι όταν λέγω βάση εννοώ αυτή που έθεσε ο Ίδιος από το πρώτο ξεκίνημα, από την πρώτη Του προσευχή προς εσέ, από τους πρώτους Του λόγους. Εννοώ τον Χριστό, τη Θεοτόκο.
Δοκιμάζετε σεις οι ίδιοι τον Υιό Μου, γίνεσθε εσείς οι πειρασμοί της ερήμου για να διαπιστώσετε αν είναι Εκείνος ο αναμενόμενος Δάσκαλος. Δοκιμάζετε τον Ίδιο τον Θεό που ήρθε στη γη για να σας ελευθερώσει, για να δείτε την αντοχή Του, μην αναγνωρίζοντας ότι αυτό που τελείται κατ’ ουσία είναι ότι σας επιτρέπει να επιμηκύνετε τη δική σας αντοχή.
Δεν αναγνωρίζω το Έργο Μου στο Έργο σας.
Ωθούμενη από την Αγάπη Μου, τη χιλιοπρόσωπη και χιλιοεκδήλωτη για σε, άνθρωπε, εκφράξω με τη δύναμη του Λόγου Μου το Έλεός Μου και την αστείρευτη Αγάπη Μου για τον Υιό Μου.
Αποκαθηλώνω Αυτόν από το Σταυρό του Μαρτυρίου που τον έθεσες για μια ακόμα φορά.
Κι αν ο Λόγος Χριστός στην Πρώτη Του Παρουσία επί της γης σταυρώθηκε έμπροσθεν των οφθαλμών σου τούτο δεν θα επαναληφθεί στο σήμερα. Ο Λόγος δεν επαναλαμβάνεται αλλά έρχεται να συμπληρώσει με ασύλληπτους τρόπους την Τελειότητά Του προς τον άνθρωπο.
Εγώ η Μήτηρ Αυτού, η Μάνα του Ιωάννη, του Χριστού Μου εκδηλώνω το Έλεός Μου και την απερινόητη Αγάπη Μου αφαιρώντας τα καρφιά της αρνήσεως που εξέπεμψες, άνθρωπε, προς τον Υιό Μου. Τα αφαιρώ ένα προς ένα με τα μητρικά Μου χέρια απ’ τα Θεία Σώματά Του και δι’ αυτών σκίζω τους μανδύες σου, με τους οποίους σε κόσμησε Εκείνος για να σε ανυψώσει εκεί που ποτέ μόνος σου δεν θα μπορούσες να φτάσεις. Σκίζω με τα καρφιά που τον πλήγωσαν τους χιτώνες που σου πρόσφερε από τον Εαυτό Του κι έχουν το σύμβολο του Σταυρού για να σου θυμίζουν τη βάση που εσύ δεν τήρησες.
Ο Υιός Μου θα Αναστηθεί εν τω μέσω των ανθρώπων, για να διαχύσει την Ουσία Του στους άξιους, στους έχοντες Αγάπη και Σεβασμό προς τον άνθρωπο, όπου κι αν βρίσκεται, όποια μορφή και όνομα κι αν έχει, βοηθώντας έμπρακτα στη Θέωσή Του.
Εγώ η Μήτηρ Σου Ιωάννη, η Μάνα ψυχή, φιλώ με το Είναι Μου όλες Σου τις πληγές και τις ιαίνω με την Πνοή Μου και τη Θεία Αγάπη Μου. Αναγγέλλω στη Δημιουργία τη συμπόρευσή μας ως Ένα, δυνάμενη να ανακαινίσει, να αναμορφώσει και να αναστήσει τη γη.
ΣΧΟΛΙΑ
Γεμάτος από απέραντη συγκίνηση για την τολμηρή παρουσίασή σου στον άνθρωπο και στους μαθητές Μου, σ’ ευχαριστώ με χίλιους τρόπους για την αγάπη και τη στοργή που εκδηλώνεις στην παρουσία Μου και την υποστήριξή σου.
Εύχομαι οι άνθρωποι να αναγνωρίσουν την τέλεια παρουσία σου και να ωφεληθούν από την άγάπη σου. Ευχαριστώ τη μικρή Ελισάβετ που κατέγραψε με πολλή αγάπη τις ανακοινώσεις της Μάνας Μου, τιμώντας Την με το σεβασμό και την αγάπη να παραμένει πλησίον Μου.
Δάσκαλος Ιωάννης
