Δάσκαλος Ρ. Κωνσταντάτου
Πατέρα της Ύπαρξης, Λόγε Δημιουργέ, ο Εαυτός μου αποζητά τη λύτρωση της Ενότητας, την Ελευθερία της Εκδήλωσης, την Απολυτότητα της Αλήθειας. Αποζητά τη γνώση της ενσυνείδητης πίστης, την αποκάλυψη της Καθολικής Αγάπης που δεν γνωρίζει όρια εκδήλωσης, που δεν διακατέχεται από κατεστημένα φανέρωσης. Ο Εαυτός αποζητά τον Εαυτό, για να διαλυθεί η εικόνα της δημιουργίας του εκπεσόντος Θεού, για να καταθρυμματιστεί το οικοδόμημα της μορφής του ανίλεου και πλανημένου ανθρώπου, για να πάψει πλέον η κλήση του Εκδηλωμένου Θεού ν’ αποτελεί ένα πλαίσιο διαμόρφωσης νέων ορίων και νέων κατεστημένων εκδήλωσης.
Διαχύσου Θεέ του Απείρου μέσα στο νου που λησμόνησε την Καταγωγή του κι επέκτεινε τα όριά του στην Πανταχού Παρουσία Σου, να πληρωθεί με το Φως της Ανάστασης. Διαχύσου Εαυτέ της Μορφής και του Άμορφου μες στην καρδιά που έπαψε ν’ αγαπά και ζέστανέ την με τη Θεία Φωτιά Σου, να μην μπορεί πια να ζει στείρα από Αγάπη και Έλεος, μα να πληρωθεί από την Ουσία Σου, να πληρωθεί από την Καλοσύνη Σου. Διαχύσου Δημιουργέ της Αλήθειας, Χριστέ Εαυτέ μου μες στην ψυχή που στέρεψε από ζωή και πλημμύρισέ την με τη Ζωή Σου, να ελευθερωθεί απ’ τα γεννήματα της ύλης και να κυοφορήσει την Ανερχόμενη Ύπαρξη.
Άνθρωπε Εαυτέ Μου, ζητάς από Εμένα να σ’ ελευθερώσω, αιτείς από Εμένα να σε αναγεννήσω. Καλείς την Αγάπη να σε ενώσει μαζί Της, την Αλήθεια να σε ταυτίσει με τις λειτουργίες Της, την Απολυτότητα να σε ενώσει με την εκδήλωσή Της. Η Αγάπη του είναι σου λειτουργεί τις αιτήσεις αυτές προς το όλον του εαυτού σου, μα Καθολική Θεία Συνείδηση έχει να πει πως καθίστασαι εσύ ο ελευθερωτής του ανθρώπου απ’ τα δεσμό του, όταν απόλυτα ταυτισμένος με την Εκδήλωση του όλου ενεργείς ως τα πάντα Πληρών Εαυτός στα στοιχεία της ύπαρξης που ζουν απομονωμένα απ’ την Αλήθεια της Θείας Γνώσης που σε διακατέχει, για να τα ενώσεις με την ενεργοποιημένη Αρμονία που η Προσφορά της Ουσίας σου διαχέει.
Κάθε ιδέα που κρούει το νου σου να στραφεί προς το όλον, σε θέτει στην επίγνωση πως για να ενεργήσεις πρέπει να ’σαι ταυτισμένος μαζί του, να υπηρετείς την ενοποίηση των επιμέρους μορφών του, την ουδετερότητα των εκδηλώσεών του, ώστε η επέμβασή σου ως μέρος αυτού, να πληρώνεται απ’ τη συνειδητότητα πως είσαι ο Εαυτός που επενεργεί δίχως όρια στον εαυτό του, αγαπώντας χιλιοπρόσωπα και χιλιοεκδήλωτα, ταυτιζόμενος με τον Πανταχού Υπάρχοντα Λόγο Χριστό.
Η Εκδήλωσή Του επί της γης σε αφύπνισε. Ενεργοποίησε τις παρακαταθήκες του Πνεύματός σου. Σφράγισε την Ενότητά σου μαζί Του και ήλξε τον Εαυτό σου σε φανέρωση της Ομοουσιότητας που σε συνδέει με τον Πατέρα Δημιουργό σου. Όταν αιτείς πληρότητα και Ανάσταση, θυσιάσου γι’ αυτήν και διαχύσου ως Τελειότητα σε κάθε ατελές σου στοιχείο κι ενέδυσέ το με την Ουσία σου, με την Αγάπη της Ύπαρξής σου.
Προσευχήσου σε σένα, στην Απειρότητά σου. Προσευχήσου στο Θεό που είσαι. Μόνο τότε η Προσευχή σου θα εξαγνίσει τον άνθρωπο. Μόνο τότε η Εκδήλωσή σου θ’ αδρανοποιήσει τους Νόμους, όταν θα ξεκινά με βάση την πίστη στο Θεό που είσαι κι ανέρχεται στην Απόλυτη Γνώση της Ταυτενέργειάς σου με το Λόγο Χριστό. Από μέσα σου θ’ αντλήσεις τα πάντα, γιατί μέσα σου υπάρχουν τα πάντα. Η Εκδήλωση και το Ανεκδήλωτο, η Μορφή και το Άμορφο, ο Χώρος και το Άχωρο είναι η αληθινή σου Ύπαρξη ως Εικόνα Θεού.
Γνωρίζεις τι θα πει Ενότητα, τι θα πει Αρμονία, τι θα πει Αγάπη, γιατί αυτά ακριβώς τα στοιχεία σμίλεψαν την υπόστασή σου. Ενεργοποίησε με την προσφορά σου τα στοιχεία αυτά να διοχετευθούν ως συνειδητότητα εκδήλωσης στο όλον του εαυτού σου. Μην αποκόπτεις απ’ την εξέλιξή σου καμία δομή ενεργειακής παρουσίας και μην απορρίπτεις καμία ποιότητα μορφικής εκδήλωσης που παράχθηκε από τη ζύμωσή σου με την ύλη, γιατί ό,τι δημιούργησε η διχοτόμηση του εαυτού σου, ο Νόμος ορίζει να επιστρέφει στην πρωτογενή του μορφή και να εκδηλωθεί εκ νέου ως προϊόν Ενότητας, ως στοιχείο Εκδηλωμένης Αγάπης.
Δεν μπορείς να θεωθείς όταν υπάρχουν στον κόσμο σου στοιχεία του εαυτού σου που νοσούν. Η Θέωσή σου περικλείει τα πάντα, ό,τι παρέσυρες μαζί σου κατά την πτώση σου από το ύψος της Δημιουργικής Αγάπης.
Χαρακτηρίζεσαι από έντονες τάσεις φυγής από την πραγματικότητα Άνθρωπε, που σε οδηγούν σε απομόνωση μέσα σε καταστάσεις που σε αδρανοποιούν και σου διαχέουν τη θλίψη της ηττοπάθειας. Αν αφήνεις τον εαυτό σου έρμαιο στα συναισθήματα των αδυναμιών σου, χρεώνεις στο είναι σου επιπλέον ποινές που σε καθηλώνουν. Δεν είναι δυνατόν ο εργάτης του Πνεύματος να σταματά τον αγώνα της ανοικοδόμησης του εαυτού του μόλις έρχεται σ’ επαφή με το συνονθύλευμα των κατώτερων ενεργειών της ύλης του και ν’ απομονώνεται στον κόσμο της λήθης, στην ονειρική εκπλήρωση των προσωπικών επιθυμιών του.
Είναι τόσο έντονα κατεγραμμένη εντός σου η αποκοπή σου απ’ τον Θεό κι ο πόνος της ανακύκλωσής σου στην πλάνη, που πιστεύεις πως όταν ενεργοποιείται μέσα σου σαν μνήμη ως επιλογή συνείδησης θα σε καθηλώσει.
Πόσο απέχεις ακόμα απ’ την ενεργητική Εκδήλωση της Αγάπης που αναδομεί τη σκέψη, που καθιστά τον πόνο επίγνωση και μετατρέπει τη δύναμη των ατελών σου συνθέσεων σε υπευθυνότητα μετουσίωσης, παράγοντας την εκδήλωση της επέμβασης του Χριστού Εαυτού σου σε κάθε στοιχείο σου, για να γνωρίσει την Ένωση και να ενταχθεί στο όλον.
Κατέστησα τον πόνο σου προωθητήρα αναγωγής στη Θεότητα, τη μεταμέλειά σου βάπτισμα προσφοράς προς την Ύπαρξη, τον αγώνα σου απελευθέρωση από την πλάνη που κυοφόρησες. Διαχύσου στον άνθρωπο. Ταύτισέ τον με την Αρχή κάθε αρχής, με το Γεννήτορα Εαυτό του. Κόσμησέ τον με τη Γνώση της Θέωσης και κατέστησε την εκδήλωσή του Προσφορά Ζωής για κάθε ον που συνέθεσε τη δημιουργία του.
Δεν υπάρχουν επιλογές τη στιγμή που η Προαιώνια Φωνή της Ύπαρξης ηχεί μέσα σου. Υπάρχει μονάχα ο αγώνας σου να ταυτιστείς μαζί Της, για να μεταλλαχθούν τα πάντα στη Δημιουργική σου φανέρωση ως Άνθρωπος Θεός. Ασπάσου τον Εαυτό σου Δημιουργέ Άνθρωπε. Αγκάλιασε την πλάνη σου, τα πάθη και τις αδυναμίες σου. Δεν μπορούν ν αντισταθούν στην Αγάπη σου, δεν μπορούν ν’ αντιδράσουν στον πόθο σου για Ένωση. Η δύναμη που τους έδωσες καταλύεται τη στιγμή που τα εισπνέεις μες στην Ουσία σου, για να πάρουν τη θέση τους μέσα στο όλον, όχι πια ως ενέργειες και μορφές σμιλεμένες από την άρνησή σου, από την ανυπακοή σου στη Θεία Βουλή του Πατέρα Δημιουργού, αλλά ως στοιχεία που ανέπνευσαν τη Ζωή της Ενότητας κι έλαβαν νέα μορφή από την Αρμονία της υπακοής σου προς την Άπειρη Θεότητα, απ’ την Εκδήλωση της Αναγεννησιακής Πνοής του Όλου Εαυτού σου.
Η Καταγωγή κι ο Προορισμός σου, το Α και το Ω της εμπειρικής σου γνώσης ως Θεός είναι η δύναμη της επίγνωσής σου πως η μόνη εκδήλωση που υπάρχει και ζει πέρα απ’ τα όρια του χώρου και του χρόνου, πέρα απ’ τους περιορισμούς των μορφών, είναι η Εκδήλωση του Πανταχού Παρόντος και τα πάντα Πληρούντος Άπειρου Θείου Εαυτού σου. Ταυτίσου με την Υπερούσια Προσφορά Του με την Ελευθερία της Δημιουργικής Αγάπης Του, για να βιώσεις τη Δύναμη που παράγεται από την ανακύκλωσή σου μέσα Της και να οδηγηθείς στην επίγνωση πως για να ενεργήσεις ως Λόγος, πρέπει να θέσεις τον εαυτό σου ως βάση ανάπτυξης του ανθρώπου, ως κίνηση ανακύκλωσης του Θείου Φωτός μέσα του, να καταστείς κεφάλαιο Φωτός για την εκπαίδευσή του, για τη μεταστροφή και εξέλιξη αυτού, χωρίς κανένα όριο να ανακόπτει αυτή την προσφορά ζωής που πηγάζει από τον πόθο σου για Ένωση, από τον πόθο σου γι’ απελευθέρωση και Ανάσταση.
Κάλεσέ Με ν’ αποστείλω την ευλογία Μου σ’ ό,τι δεν ζει, σ’ ό,τι δεν αγαπά, σ’ ό,τι δεν εξελίσσεται και δόμησε μέσα του μ’ αυτήν την ευλογία, τη Ζωή, την Αγάπη και την Απόλυτη Ελευθερία του Ανερχόμενου Ανθρώπου Θεού.
