Δάσκαλος Χρ. Μποζατζίδη
Η Παρουσία Μου ως Μήτηρ του Ιωάννου κατά νόμον είναι διάχυτη όχι μόνο στον ελλαδικό χώρο αλλά σ’ ολόκληρη τη γη και πέραν αυτής.
Φιλώ τις εικόνες της γυναίκας ψυχής όπου κι αν βρίσκονται, σ’ όποια κατάσταση κι αν είναι, ό,τι οφειλές κι αν έχουν έναντι Θεού και ανθρώπου, γιατί η λειτουργία της δικής Μου εκδήλωσης είναι να βοηθηθεί και να ανασυρθεί η ψυχή σ’ όποια σκαλοπάτια κι αν βρίσκεται.
Ανευρίσκω τα αίτια της καθήλωσής της όχι για να τα θίξω αλλά για να τα αποκαταστήσω μέσα στη νέα ισορροπία που θα δημιουργηθεί από τις έντονες ανακατατάξεις που μέλλει να επισυμβούν μεσ’ την ανθρώπινη ύπαρξη.
Βρίσκομαι εδώ στη γη για να εκδηλώσω δυναμικά την Αγάπη Μου και το σεβασμό Μου στον άνθρωπο με τρόπους νέους, που φαίνονται βίαιοι για το ανθρώπινο σκεπτικό.
Κι αν μέχρι σήμερα ενδύθηκα ατέλειες ως ο Ιωάννης για να μετουσιωθούν μέσα στον πύρινο Εαυτό Μου, τούτο δεν θα συνεχισθεί. Ενδύθηκα ανθρώπινες ατέλειες, γέμισα ηθελημένα την Ψυχή Μου με περιορισμούς και κατεστημένα, φόβους και αναστολές για να ζήσω κοντά σου, κατανοώντας σε σ’ όλες τις φάσεις της ζωής σου. Ντύθηκα τα ρούχα σου και έζησα μέσα στους κανονισμούς που έχεις θεσπίσει για να μην πεις ότι δεν καταδέχθηκα να πλησιάσω και να γευτώ κι Εγώ μαζί σου όλους τους τρόπους διαβίωσής σου. Να μην πεις άνθρωπε ότι ήρθα μέσα στην Τελειότητα να σε διδάξω, σαν κάτι που δεν υπάρχει και σε σένα.
Όμως κι αυτό το εκμεταλλεύτηκες και το έκανες αφορμή για κρίσεις και υποτιμήσεις, γιατί τα μάτια σου δεν είναι ανοικτά να αναγνωρίσεις τις μορφές που περπατούν, χωρίς να ξεχωρίζουν τον εαυτό τους, δίπλα σου, μαζί μ’ εσένα.
Έχεις αναλογισθεί γιατί πάντα ζητάς από κάποιους να ξεχωρίζουν, να ίστανται κάπου ψηλότερα από εσέ; Έχεις σκεφτεί γιατί υπάρχει αυτή η ιεραρχία μέσα στα πάντα; Είναι μια επιθυμία σου για να λάβεις κι εσύ ώθηση να συνεχίσεις μ’ ένα τρόπο που δείχνει το σεβασμό και την αγάπη σου ή μήπως αναζητάς πρότυπα για να πείθεσαι ότι δεν μπορείς να ακολουθήσεις την Οδό;
Θυμήσου, άνθρωπε, με πόση αγωνία και με τι πόθο ανέμενες τον Μεσία. Θυμήσου ότι όλες οι προφητείες εκπληρώθηκαν στο Πρόσωπό Του κι όμως πάλι δεν πείσθηκες να ακολουθήσεις Οδό Αγάπης και Ενότητας.
Βρίσκεσαι μπλεγμένος μέσ’ τους δαιδάλους του μυαλού σου μη μπορώντας να βρεις την άκρη του νήματος. Είσαι γεμάτος οφειλές και χρέη, δεσμεύσεις και ποινές, τις οποίες αντιλαμβάνεσαι αλλά όντας σε αδράνεια όχι μόνο δεν κάνεις προσπάθεια να τις λύσεις αλλά δημιουργείς και νεότερες.
Αναμένεις έναν Θεό να σε πάρει από το χέρι και να σε τιμωρήσει; ,Επιζητάς να νιώσεις ξανά τον πόνο για να επέλθει μια αλλαγή μέσα σου; Δεν υπάρχει Θεός Τιμωρός. Είναι ένα ισχυρό δικό σου δημιούργημα το οποίο καταρρίπτω, συγκλονίζοντας τις ρίζες του, τις διακλαδώσεις του μέσα στο νου σου, μέσα στις λειτουργίες της ψυχής σου και του πνεύματός σου, γιατί αυτό είναι παραποίηση της Ύψιστης Αρχής, της λειτουργίας του Πνεύματος του Θεού.
Πάνω σ’ αυτό το σκέπτεσθαι έχεις στηρίξει όλες σου τις παραβάσεις, άνθρωπε, όλες τις ανομίες σου και τα λάθη σου δημιουργώντας ένα Θεό ανύπαρκτο, έναν Θεό φόβητρο για να αποστρέφεις ευκολότερα το πρόσωπό σου απ’ Εκείνον. Θα γκρεμίσω τους θεούς που δημιούργησες αντικαθιστώντας με τον Έναν και Μοναδικό Θεό, τον Θεό Αγάπη, τον Θεό Τελειότητα και θα σε οδηγήσω στη συμμόρφωσή σου με τη ν Αλήθεια για να γνωρίσεις το Θεό – Λόγο όχι στα σύννεφα αλλά μέσα σου, στα κύτταρά σου κι έτσι θα υποστέλλεται συνεχώς η δυνατότητα να αρνείσαι, γιατί θάσαι η κατοικία Του, ο Ναός Του. Θα γνωρίσεις την ταχύτητά μου, την ταχύτητα του Λόγου Μου, του πύρινου Εαυτού Μου.
Γιατί άνθρωπε; Γιατί το πέρασμά σου από τη γη δηλώνει τη μανία σου για καταστροφή και συγκρούσεις; Πιστεύεις άραγε ότι είναι πιο εύκολο να υπηρετείς αντίθετους τρόπους με το Θέλημά Μου κι όχι να συντονίζεσαι με την εκπηγάζουσα Αγάπη του είναι σου;
Μα όσο επαυξάνεται αυτή η ιδέα μέσα στο νου σου τόσο, πιο δύσκολος και ανηφορικός γίνεται ο δρόμος που κάποια χρονική στιγμή θα βαδίσεις. Γιατί κάθε ιδέα που ανακυκλώνεται, ότι είναι προτιμότερο να ζεις μακριά από την Αγάπη του Θεού, απ’ την αγάπη για τον άνθρωπο έρχονται μαζί σου να συντονιστούν και όλοι εκείνοι που βρίσκονται σε ανάλογη θέση με σένα.
Ζεις σ’ ένα κόσμο που είναι κυκλωμένος από αδικία, απρέπεια και πόνο και αντί να υψώσεις τη φωνή σου στον Πατέρα Θεό και να ζητήσεις Έλεος, σκύβεις το κεφάλι σου προσπαθώντας να γίνεις σκουλήκι που το πατάνε κι αν μπορεί κι εκείνο να ανταποδώσει με τη σειρά του.
Πονώ για τις καταστάσεις που ζεις. Η ανθρώπινη ύπαρξη βρίσκεται σε αθλιότητα ξεπουλώντας τον εαυτό της και τα ιδανικά που με αγώνες χτίστηκαν.
Γράφτηκαν βιβλία για σένα. Μπήκαν τα Θεία Μου Ευαγγέλια μέσα σε κάθε σπιτικό. Οι Αρχές Μου αναγγέλθηκαν σε όλους για να μην πει κανείς ότι δεν άκουσε. Μα ακόμη κι αυτά τα ακούσματα τα κατέστησες χλιαρά και ξεπερασμένα αφού ποτέ δεν τα τήρησες.
Ήρθε ο Υιός Μου στη γη και σε δίδαξε την Αγάπη. Μπήκε στα σπίτια σου και σου μίλησε. Θαυματούργησε μπροστά στα μάτια σου με τη δύναμη της Αγάπης Του και του Σεβασμού Του προς τον άνθρωπο. Περπάτησε και κήρυξε το “Αγαπάτε Αλλήλους”. Έζησε ανάμεσά σου. Έφαγε και ήπιε κοντά σε σέ που τόσο αγάπησε.
Γονάτισε ο Υιός του Θεού μπροστά στα πόδια σου για να τα πλύνει διδάσκοντάς σε ασύλληπτα την έμπρακτη Αγάπη και την Ταπεινοφροσύνη σ’ όλο της το Μεγαλείο.
Σταυρώθηκε κι Αναστήθηκε και προσήλθε εκ νέου πλησίον των Μαθητών Του μεταφέροντάς τους την Ουσία Του και τη Διδασκαλία Του.
Κι όμως ό,τι κι αν είδες, γιατί εσύ ο ίδιος ήσουν και τότε άνθρωπε, δεν πείσθηκες ότι η Οδός της Αγάπης μπορεί να λύσει και να αποδεσμεύσει την υπόσταση άνθρωπος σε όλες της τις μορφές.
Πήρες τους Λόγους Του και τους ερμήνευσες κατά το συμφέρον σου και τις έκανες εικόνες με τις οποίες γέμισες τις εκκλησίες για να θυμάσαι τι; Αυτό που ποτέ δεν τήρησες;
Πες μου άνθρωπε πώς να σου φερθώ που γονατίζεις τυπικά έμπροσθεν των Μορφών της Αγάπης αφήνοντας τη δευτερόλεπτη συγκίνηση να διαπεράσει το είναι σου, κι εκεί αμέσως μετά, βρίσκεσαι ξεχασμένος μέσα στις έννοιες και τους υλικούς προβληματισμούς που απομακρύνουν ξανά τον εαυτό σου από καθετί ανθρώπινο;
Σε κάθε γωνιά ορθώνεται και μια εκκλησιά, γεμάτη εικόνες και λιβάνι πολύ, κεριά και δίσκους φιλόπτωχους που μόνος σου δημιούργησες. Μα ο Υιός Μου δεν δίδαξε να χτιστούν χτίσματα για να Θυμίζουν την Παρουσία Του. Δεν ήρθε στη γη για να γίνει ανάμνηση αλλά ζώσα κατάσταση μέσα στον άνθρωπο.
Θαρθώ Εγώ που με ονόμασες Παναγιά, παραχωρώντας μου τον τιμημένο ρόλο να ίσταμαι πάνω απ’ όλους τους Αγίους, γεμίζοντας τις εικόνες μου με τάματα και δωρεές για να εισακουστούν οι προσευχές σου. Δεν έχω ανάγκη από τις δωρεές σου, που περισσότερο σε βάζουν σε πειρασμό παρά σε ωφελούν. Είμαι ανενδεής. Δεν έχω χρεία από τίποτε. Θαρθώ με το Νέο μου πρόσωπο, αυτό που όρισε ο Θεός να έχω, για να πεις σε Εμέ γιατί διαχώρισες αιώνες τώρα την ψυχή από το Πνεύμα, τον άνδρα από τη γυναίκα. Θαρθώ μέσα στους χώρους σου, ως ένδοξη Παρουσία να σου μιλήσω άνθρωπε. Κι οι Λόγοι Μου δεν Θάναι ήπιοι και μαλακοί όπως φαντάζεσαι αλλά θα είναι ανάλογοι των πράξεων σου.
Ακούω ότι κρύβεσαι μέσα στην άγνοια και την ημιμάθεια, φοβισμένος και έντρομος που σύμφωνα με τις Προφητείες που ερμήνευσες αναμένεις τη Δευτέρα Μου Παρουσία. Την αναμένεις σαν επανάληψη της Πρώτης με τα ίδια πρόσωπα, τα ίδια σκηνικά για να σιγουρευτείς καθώς θαρθείς με ορμή να Με σταυρώσεις εκ νέου.
Πίστεψες ότι η γη αυτή είναι δική σου και θάχεις επ’ άπειρον το δικαίωμα να την καταστρέφεις και να την ποδοπατάς σαν να σου ανήκει. Η γη αυτή δεν είναι δική σου. Ανήκει στη Δημιουργία του Θεού και θα σου αφαιρεθεί το δικαίωμα να την καταχράζεσαι και να την εξαντλείς, αλλά να οδηγηθείς στη συμμόρφωση των Θείων κανόνων του ανθρώπου που αγαπά και σέβεται τα πάντα.
Θα στο πω άνθρωπε κι ας μην το χωράς. Θα στο πω γιατί όντας στο Άχρονο και στο Άχωρο, όντας στο Πανταχού θα στο πω κι όποτε το χωρέσεις.
Η γη αυτή είναι το Σώμα Μου.
Θα παρουσιάζομαι παντού, όλες τις ώρες για να σε ελέγχω, που όρθωσες τον εγωισμό σου και το παράστημά σου όχι για να ωφελήσεις ή να φτάσεις το Δημιουργό σου αλλά για να σκορπίζεις την Ουσία Μου και την καρδιά Μου που βρίσκεται μέσα σου.
Θαρθώ στις εκκλησίες που έχτισες στο Όνομά Μου, για να μου πεις Εμέ πού είναι γραμμένο, σε ποιο Ευαγγέλιο, πού το σφράγισα με το Αίμα Μου και τη Θυσία Μου, η γυναίκα να μην εισέρχεται στους χώρους σου που ονομάζεις ιερούς και άγιους μη και τους μολύνει.
Θαρθώ να δω τις πράξεις σου και τα ανομήματα σου για να δώσεις εξηγήσεις στον άνθρωπο που δίδασκες όλους αυτούς τους αιώνες, ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να ξεχωρίζεις τη Μητέρα απ’ τον Υιό.
Τα μάτια σου είναι τόσο κλειστά που κι αν ακόμα προσερχόμουν στους χώρους σου με την τότε Μορφή Μου, εσύ θα έφραζες την πόρτα για να μην παραβείς τους κανόνες που μόνος σου θέσπισες.
Ο Ιησούς τίμησε την ψυχή. Τίμησε τη Γυναίκα, τη μορφή της, την παρουσία της. Όμως αυτό το παρέβλεψες και έβαλες πάνω της την ετικέτα της αμαρτίας, δημιουργώντας νόμους που Εγώ δεν κήρυξα. Την έσπρωξες στο περιθώριο αγνοώντας Εμέ τον Λόγο.
Ο Χριστός αναβίβασε τον άνθρωπο, ολόκληρο τον άνθρωπο, όχι τμήματά του. Δεν τον χώρισε σε καλούς και κακούς, σε γυναίκες και άνδρες. Τα βήματά σου δείχνουν ότι ακόμα δεν έχεις συνειδητοποιήσει το πέρασμά Του από τη Γη, τις λειτουργίες Του, γιατί αποσύρθηκες στη χλιαρότητα που και αυτό είναι γραμμένο στα Ευαγγέλιά Μου ως κατάσταση, καθώς και η κίνησή Μου προς καθετί χλιαρό.
Σε ταράζουν οι ιδέες Μου γιατί είναι επαναστατικές και Πύρινες, δυνάμενες να φέρουν με τέτοια ταχύτητα αλλαγές που κυριολεκτικά θα εκλιπαρείς το Έλεος Μου, οδηγώντας συνειδητά τον εαυτό σου στην πλήρη εναρμόνισή σου μαζί Μου.
Αναρωτιέσαι μετά απ’ όλα αυτά ποιος σου μιλά. Αν είναι άνδρας ή γυναίκα. Αν είναι η Ψυχή ή το Πνεύμα.
Σου γνωστοποιώ ότι τούτη είναι η ενοποιημένη εκδήλωση του Εαυτού Μου, που δεν έχει φύλο, δεν έχει μορφή αλλά καθώς εντάσσεται μέσα στους Νόμους γίνεται η μία παρουσία σε απόλυτη συμφωνία Υιού και Μητέρας, Μητέρας και Υιού ως ένα.
