Μητέρα Δάσκαλος Αν. Παππά
Πατέρα, σε Σένα εκφράζω την αίτηση του Διδασκάλου μου για καθοδηγήσεις σαφείς και ολοκληρωμένες. Όχι διφορούμενες, όχι δυνάμενες να εξηγηθούν με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, αλλά παλμοδονούμενες στην καθαρότητα εκείνη, η οποία θα οδηγήσει σε αποσαφήνιση πράγματα και καταστάσεις.
Αγαπημένε και Εκλεκτέ Μου, υπάρχουν πράγματα που βιώνεις και γνωρίζεις, όπως αναπλάθονται από μέσα σου, που αφορούν την εξέλιξη του Έργου του οποίου τόσα χρόνια ηγείσαι και τόσα χρόνια κατευθύνεις. Υπάρχουν πράγματα που με καθαρότητα διαφαίνονται εντός σου πώς πρέπει να λειτουργήσουν. Τα κατέχεις και τα γνωρίζεις και τα βιώνεις στην ολότητά τους.
Η κατάσταση η οποία τώρα επικρατεί, η κατάσταση που επέτρεψα να φανερωθεί, είναι μία από τις πιο έντονες εκδηλώσεις όλων των δυσαρμονιών, όλων των κενών, όλων των ατελειών.
Ήθελα όσο είσαι στη γη, όσο ακόμα μπορείς άμεσα με τη μορφή σου να επεμβαίνεις, να ενεργοποιήσω όλες τις τάσεις των μαθητών και ακολούθων, που τίμησες με την προσφορά του Εαυτού σου. Ήθελα να σε κάνω γνώστη όλων αυτών των καταστάσεων πριν ακόμα αναχωρήσεις εκ της γης, διότι αν δεν δημιουργούσα τις προϋποθέσεις να φανερωθούν όλα αυτά που φανερώθηκαν τώρα, η δική σου δυναμική παρουσία θα τα επίσκιαζε, κι όταν αποχωρούσες εκ της γης θα φανερώνονταν οι τάσεις οι καταπιεσμένες, οι μεταμφιεσμένες, οι πλασματικά συντονιζόμενες με την κατεύθυνσή σου.
Γι’ αυτό και λειτούργησα μέσα από σένα, Αγαπημένε Μου, πολλές φορές με τέτοιο τρόπο ώστε να επιτρέψω να φανερωθούν όλες οι τάσεις. Σε ώθησα να μην αναστείλεις καμία κίνηση. Σε ώθησα να μη δημιουργήσεις καμιά μετουσίωση πριν ακόμα εκδηλωθεί στην ολότητά της η κατάσταση της πλάνης ή της αναλήθειας και ταυτόχρονα αυτή η λειτουργία σου εκδηλωνόταν, ενώ αφομοίωνες μέσα σου ποσότητες δυσαρμονίας, και πλάνης για να κρατηθεί το Έργο σου ισορροπημένο, για να μην υπάρχει διάσπαση αυτού, για να μην υπάρξει απώλεια της αλήθειας του, αλλά όλη αυτή η διαδικασία να είναι η κατακρήμνιση της πλάνης και η αναγέννηση της ζωής.
Οι λειτουργίες που ξεκίνησες, χωρίς και ο ίδιος από πριν να έχεις πλήρως ενημερωθεί από Εμένα – γιατί αν ήσουν πλήρως ενημερωμένος δεν θα άφηνες να εκδηλωθούν έτσι, αλλά η Αγάπη σου και ο πόνος σου γι’ αυτό το Έργο θα σταματούσε τις καταστάσεις με τρόπο διαφορετικό, τώρα έχουν κινηθεί οι λειτουργίες, τώρα έχουν εξελιχθεί τα πράγματα – ολοκληρώθηκαν και τώρα ήλθε η ώρα να φανερώσω την τάξη, να φανερώσω την αποκατάσταση. Λειτουργώ ήδη για να ταξινομήσω τις ποιότητες, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις να φανερωθούν όλα τα κενά, όλες οι ατέλειες.
Η κατάσταση που εσύ ζεις αυτό το διάστημα, είναι ταυτόχρονα κατάσταση μεταλλαγών και μετουσίωσης αλλά και κατάσταση ολοκληρωμένης μεταλλαγής ποιοτήτων, που τόσο καιρό απορροφούσες μέσα από την κίνηση την οποία εκδήλωνες, για να φανούν οι ατελείς ποιότητες που εδρεύουν στο ένδον του ανθρώπου, του ανθρώπου μαθητή και μαθήτριας που προς εσένα αποτεινόταν.
Αγαπημένε Μου, είμαι ο Εαυτός σου και ουδέποτε έπαψα να είμαι ο Εαυτός σου. Είμαι Εκείνος που θα εκδηλωθώ από εντός σου, ο Λόγος ο απόλυτος, ο Λόγος ο ουδέτερος, καταδεικνύοντας την αλήθεια του Έργου που σε ώθησα να βιώσεις με όλους τους παλμούς. Είσαι ο αρμόδιος να παρουσιάσεις αυτή την αλήθεια και κανένας μαθητής ή μαθήτρια δεν είναι αρμόδιος να το κάνει πριν από σένα, κανένας μαθητής ή μαθήτρια δεν κατέχει την αλήθεια αυτού του Έργου, δεν κατέχει τις λειτουργίες της μετουσίωσης, τις ασύλληπτες λειτουργίες της προσφοράς και της θυσίας. Γνωρίζει μόνο να επαναλαμβάνει τις ιδέες που ενστάλαξες μέσα του. Γνωρίζει μόνο να επαναλαμβάνει αυτά τα οποία του δίδαξες και τα οποία κατανόησε ότι πρέπει να εκφράσει για να εκδηλώσει εσένα, για να εκδηλώσει Εμένα τον Άπειρο Λόγο, για να καταδείξει κι εκείνος ότι πίστεψε στην ενότητα που παρουσιάζεις και καταδεικνύεις μετ’ Εμού στην επιστροφή του ανθρώπου στον Πατέρα του μέσα από την απόλυτη ένωση μαζί Μου.
Δεν θα αφήσω πλέον, να χρησιμοποιούν το όνομά σου επί ματαίω. Για πολύ καιρό είχαν τη Χάρη και το Έλεος να χρησιμοποιούν το όνομά σου κατά τις θελήσεις τους, να χρησιμοποιούν την ουσία σου για να εκδηλώνονται και να παρουσιάζουν ιδέες στις οποίες εισχωρούσε η πλάνη των τοποθετήσεων, η μερικότητα της αναλήθειας. Κι αυτό ήταν μια λειτουργία που και συ εξωθούσες, χωρίς να γνωρίζεις και συ ο ίδιος το μέγεθος της θυσίας που επιτελούσες και χωρίς να το γνωρίζει και κανείς πάνω στη γη, γιατί σε κανέναν δεν το ανακοίνωσα, ακόμα και σ’ αυτές τις υποστάσεις που σαν συνεργάτες στενούς, σαν συνεργάτες ενωμένους μαζί σου, είχα θέσει δίπλα σου. Δημιουργούσα μέσα σε όλους απορίες. Δημιουργούσα μέσα σε όλους ωθήσεις και συγκρούσεις. Δημιουργούσα μέσα σε όλους κενά. Εξωθούσα τις υποστάσεις απ’ όλα τους τα σημεία, για να φανεί η Αγάπη, η Αγάπη στην Αλήθεια, η Αγάπη στην Καθαρότητα, η Αγάπη η χωρίς ιδιοτέλεια, η Αγάπη η οποία θα υπηρετούσε την εμφάνιση αυτού του Έργου στον άνθρωπο. Η Αγάπη, η οποία θα μπορούσε να παραμείνει αναλλοίωτη από τις διχοστασίες, από τις ανακυκλώσεις των μικροτήτων, να τις υπερβεί, να τις μετουσιώσει, να τις αγκαλιάσει, να τις καταστήσει ένα με τον εαυτό τους και να εκδηλωθεί με δύναμη, για να φέρει τάξη και αρμονία σε αυτό το στάδιο.
Αγαπημένε Μου, θα χρησιμοποιήσω και θα αξιοποιήσω την υπόσταση αγαπημένης αδελφής που έθεσα πλησίον σου και από πολύ καιρό δοκίμασα και δοκιμάζω ποικιλοτρόπως, για να μπορέσει να αντέξει σε κάθε κατάσταση εκρηκτικής δυσαρμονίας, για να επέμβει στην κατάσταση που έχει εκδηλωθεί. Αυτήν την υπόσταση που Εσύ τίμησες κατευθυνόμενος από Εμένα και μόνο, θα αξιοποιήσω ώστε να μην μπορεί πλέον ουδείς πάνω στη γη να αναφέρεται σε σένα εκφράζοντας πίστη, που εξυπηρετεί τη δική του ιδιοτέλεια. Ώστε να μην μπορεί κανείς πάνω στη γη να εκφράζεται στο όνομά σου ματαίως, πριν ακόμα εσύ ολοκληρωμένα του δώσεις το δικαίωμα να σε επικαλείται ως Λόγο Ιωάννη Χριστό. Πριν ακόμα εσύ του δώσεις το δικαίωμα, καταδεικνύοντας τη δοξασία της ενότητάς μας, να παρουσιάσει αυτή την ενότητα ολοκληρωμένα.
Γι’ αυτό θα ωθήσω αυτή την υπόσταση κι αυτό το σκήνωμα και θα την τροφοδοτήσω, ώστε όπου βρίσκεται να μην επιτρέπει πλέον να ακούγονται και να εκδηλώνονται ποιότητες, οι οποίες δεν εξυπηρετούν την ανάδυσή σου. Γιατί δεν εξυπηρετεί να χρησιμοποιούν το όνομά σου μ’ αυτόν τον τρόπο, τώρα που είσαι στο στάδιο μιας μεταλλαγής, ένα μεταίχμιο ολοκληρωτικής ανάδυσης αυτού, που για τόσο καιρό προετοιμάζεσαι, που για τόσο καιρό υπηρετείς και το ποθείς με όλο σου το είναι. Αυτό που, αν και λες ότι δεν σε νοιάζει αν θα το καταδείξεις, όλη σου η ύπαρξη γι’ αυτό εργάζεται, γι’ αυτό πάλλεται, γι’ αυτό μοχθεί, γι’ αυτό υποφέρει. Και γνωρίζω την ποιότητα και την καθαρότητα του πόθου σου. Γνωρίζω την ποιότητα και την καθαρότητα της ύπαρξής σου, όσο κι αν υπάρχουν κι άλλα στοιχεία που εκδηλώνονται από μέσα σου, που είναι απαραίτητα για να σου καταδεικνύουν μια σταδιακή πορεία μεταλλαγής και μετουσίωσης και να μην σ’ αφήνουν να παρασυρθείς σε κανένα σημείο, αλλά να παρουσιάσεις την απολυτότητα της Αλήθειας, την απολυτότητα της Αγάπης και της Αρμονίας αυτού του Έργου της Δευτέρας Παρουσίας που καταδεικνύεις στη γη.
Υπάρχει μεγάλη ένταση δυσαρμονίας, αλλά και με πολλή παροχή θα τροφοδοτήσω την ύπαρξη της Αναστασίας για να μπορέσει να σταθεί και να εκδηλώσει αυτό το οποίο εντέλλω να εκδηλωθεί. Όχι γιατί εσύ δεν μπορείς να το πραγματοποιήσεις, αλλά γιατί είναι απαραίτητο να φανεί η Ενότητα. Είναι απαραίτητο να φανεί η έκδηλη λειτουργία της Αγάπης. Είναι απαραίτητο να κατανοηθεί από τους αδελφούς δασκάλους και μαθητές, ότι η Μητέρα Λόγος αγαπά τον Ιωάννη, η Μητέρα Λόγος γνωρίζει τον Ιωάννη, η Μητέρα Λόγος ωθεί το σκήνωμα που την παρουσιάζει να καταδείξει αυτή την Αγάπη, όχι έτσι όπως την καταδεικνύουν οι άνθρωποι ως τυφλή υποταγή και πίστη, αλλά ως ενσυνείδητη επίγνωση της Αλήθειας, της θυσίας και της προσφοράς, που για πάρα πολλά χρόνια η υπόστασή σου εκδηλώνει, αν το περιορίσουμε στη σημερινή σου εκδήλωση στη γη, αν και γι’ αυτό το Έργο σου προετοιμάζεσαι και προσφέρεσαι και θυσιάζεσαι στις πολλαπλές διαδρομές μέσα στην ύλη που έχεις κάνει.
Κι όσο η τάξη θα διαμορφώνεται, τόσο θα αρχίσουν να αναδύονται και να δυναμοποιούνται υποστάσεις για να ταξινομούν κι εκείνες, για να συντονίζονται με την ταξινόμηση της Αλήθειας και τόσο εσύ θα ελευθερώνεσαι για να μιλήσεις για σένα, όχι με λόγους αλλά με άπειρες πράξεις, για να κάνεις όσα είπες άπειρα και να τα αποτυπώσεις μέσα στα πάντα, για να καταδείξεις αυτό το οποίο εντέλλεσαι και το οποίο ουδέποτε έχασες και το οποίο ουδέποτε εξέπεσε από εντός σου. Να καταδείξεις Εμένα, που δεν σε άφησα και δεν σε αφήνω, έστω κι αν πολλές φορές τα φαινόμενα παρουσιάζουν κάτι τέτοιο.
Αποτυπώνω την Αγάπη Μου μέσα σου, Αγάπη ζωής και ουσίας και ενισχύω διά της απείρου εντάσεως και ισχύος του Λόγου Μου την υπόσταση της Αναστασίας, ώστε η δόνησή της η εκδηλούμενη εκ του είναι της, η καθοδηγούμενη εξ Εμού και μόνον, συντονιζόμενη μετά της υπερούσιας υποστάσεώς σου, να παρεμβαίνει ως πύρινη ρομφαία, να κατακρημνίζει και να οικοδομεί από τα σαθρά, αρμονία και ισορροπία. Δεν πρόκειται να αφήσω τα ερείπια να θάψουν το Έργο Μου. Την ανάσταση θα καταδείξω για να προστατέψω τον άνθρωπο, για να μείνει αυτή η διδασκαλία φανερή για εκείνους που θα ακολουθήσουν, όταν εσύ σαν μορφή δεν θα ‘σαι στη γη, ώστε να μην παρανοούν και να μην οικειοποιούνται, να μην αλλοιώνουν τις Θείς διδασκαλίες, ώστε να κατανοήσουν την άπειρη τελειότητα του Έργου της Δευτέρας Παρουσίας και να μην επιδιώκουν την αναγνώριση και την εξυπηρέτηση των φιλοδοξιών, όσο καλυμμένες κι αν είναι κάτω από πνευματικές σκοπιμότητες.
Δύσκολο το Έργο, Αγαπημένε Μου Εαυτέ. Δύσκολο, γιατί έχει να αντιπαλέψει με την πλάνη του ανθρώπου και γιατί σε κάθε σημείο καιροφυλακτεί η καλά εκπαιδευμένη ποιότητα της οίησης, η ακολουθούσα την πνευματική ανέλιξη με τρόπους επιτήδειους. Μα εσύ έχεις την ενότητά σου την αδιαίρετη με Εμένα. Εσύ θα καταδείξεις αυτό που έχεις να καταδείξεις πάνω στη γη κι όλες οι άλλες καταστάσεις, όπως τώρα εμφαίνονται, είναι ακριβώς η προστασία των ίδιων των μαθητών για να μην εκπέσουν σε λάθη οίησης, για να μην επαναληφθούν καταστάσεις που παρουσιάστηκαν στην Πρώτη Μου Παρουσία, αλλά να μετουσιωθούν και να ολοκληρωθεί η λειτουργία της μετουσίωσης και της αποκατάστασης, ώστε πράγματι σε όλα τα στοιχεία του ανθρώπου μαθητή και δασκάλου, να λειτουργεί η νέα δόνηση του Έργου της Δευτέρας Παρουσίας, που εσύ παρουσιάζεις.
Σ’ αγαπώ, Αγαπημένε Μου Εαυτέ. Δεν έχω τρόπους να στο πω και τρόπους να στο δείξω. Σ’ αγαπώ έστω κι αν η Αγάπη Μου αυτή πολλές φορές σε κάνει να υποφέρεις, σε κάνει να αναρωτιέσαι τι συμβαίνει. Δεν μπορώ να σου αποκαλύπτω από πριν καταστάσεις, γιατί είναι λογικό, αν σου τις αποκαλύπτω, η κατανόηση και η αγάπη σου για τον άνθρωπο καθώς είσαι μέσα στα φαινόμενα, να λειτουργεί για να τις ανακόψει. Γνωρίζω τη θυσία και την προσφορά του εαυτού σου κι όπως με δοξάζεις θα σε δοξάσω, για να δοξάσεις Εμένα και τη Δευτέρα Μου Παρουσία στους άπειρους κόσμους.
