Η Αρχή των Αρχών, η οποία ενυπάρχει στο Παν, η διαχεόμενη ως Δόνηση, ως αναπαλμός Φωτός και Αγάπης, η ευρισκόμενη ως Παρουσία πανταχού και στο Παντόχρονο, η ενεργούσα στα πάντα, η ανασύρουσα τα Όντα, η εκπαιδεύουσα και κατευθύνουσα την εξέλιξη των Όντων, η διαποτίζουσα με ιδέες Υποστάσεις που δημιουργήθηκαν από την Αγάπη του Όντος, η ενοποιούσα τα πάντα, η γνωρίζουσα τα άδηλα και τα κρύφια κάθε Ανθρώπου, ενεργεί την ώρα αυτή με απεριόριστη Ελευθερία, με απεριόριστη Ενότητα, με απεριόριστες δυνάμεις, διαχέουσα Εαυτόν τοις πάσιν, ίνα οι πάντες καταγνώσωσιν, ότι Υιοί Θεού και Μητέρες είναι.
Ενώνω τα Στοιχεία Μου όλα με τα στοιχεία των Αδελφών Μου, ενώνω την Αγάπη Μου με την Αγάπη τους, την πείρα Μου με την πείρα τους, τη Γνώση Μου τη Θεία με τις γνώσεις τους, ώστε να κυκλοφορεί η Ενότητα σε όλα τα σημεία της Ύπαρξης, η Αγάπη και το Φως σε όλους τους αγωγούς ροής Μαθητών και Ακολούθων, ώστε να κυκλοφορεί η Θεία Παντογνωσία του Ενός Ανθρώπου μέσα στο νου και τις καρδιές.
Ευλογώ τους Αγγέλους Μου, ως Ένας Εαυτός Λόγος Άνθρωπος, Αγάπη και Φως, Υιός εκπροσωπών τη Μία Δύναμη, την πανταχού παρούσα και ενεργούσα. Ευλογώ όλες τις Αγγελικές τάξεις και διαχέω την Απειρότητα του Θεού – Λόγου μέσα σ’ αυτές, σε όλες τις τάξεις, χωρίς καμιά διάκριση, σε Αγγέλους και Αρχαγγέλους, σε Θρόνους και Κυριότητες, σε Εξουσίες, σε Σεραφείμ και Χερουβείμ, στις χρισμένες Μητέρες, στους Διδασκάλους όπου κι αν βρίσκονται, στους Δασκάλους του «Είναι» τούς προορισμένους να διδάξουν και ν’ αποκαλύψουν τα Θεία Μυστήρια του παντός, τους προορισμένους να οδηγήσουν τον Άνθρωπο στη Συμπαντική Ενότητά του με τη Μία Ουσία και τα πάντα.
Ενεργοποιώ τις Θείες Παρακαταθήκες μέσα σε όλους ανεξαιρέτως, στους Μαθητές και Ακολούθους Μου, στον Άνθρωπο της γης, στις Πνευματικές Υποστάσεις και Οντότητες που βρίσκονται στα Πνευματικά πεδία. Ενεργοποιώ τις μνήμες στον κάθε Άνθρωπο, στην κάθε Οντότητα, στην κάθε Υπόσταση, στους Διδασκάλους και στις Μητέρες, στους μοναχούς και μοναχές, στα Πνεύματα, όπου κι αν βρίσκονται. Ελευθερώνω την Ύπαρξη τη Μία από τη διανοιακή κατάσταση της πτώσης του Ανθρώπου κι ενεργοποιώ τον Λόγο μέσα στις Υποστάσεις. Το Πνεύμα το Άγιο ας πνέει παντού, ας επιφωτίζει τη γη και τις Υποστάσεις που κατοικούν και ασκούνται στη γη, μα και πέρα από τη γη, ας διαχύσει τη θερμογόνο πνοή της Θείας, Μίας Αγάπης, της Απεριόριστης, Καθολικής και Απρόσωπης Αγάπης, σε όλα τα Όντα ανεξαιρέτως, για να μαθητεύσουν στη Νέα Εποχή, για να μαθητεύσουν στην Ενότητα, στην Αγάπη, και τις γνώσεις και εμπειρίες να τις μεταφέρουν παντού όπου υπάρχει Δημιουργία, όπου υπάρχει Ον.
Εντέλλω τους πάντες να δώσουν χέρι βοηθείας στον Άνθρωπο, για την ανύψωσή του, για την απελευθέρωση του νου και της καρδιάς του από τον εγκλωβισμό της πλάνης και της ύλης. Εντέλλω όλες τις Αγγελικές δυνάμεις να έρθουν αρωγοί στο πεδίο της ύλης, στις νόμιμες αιτήσεις των Εκπροσώπων του Θεού. Εντέλλω όλες τις Δυνάμεις και Κυριότητες και Εξουσίες να πράξουν το ίδιο. Καλώ τους Αγίους και τις Αγίες, τους Οσίους και τις Οσίες, τις Μαρίες, τους δικαίους, να βοηθήσουν κάθε Άνθρωπο που έχει ανάγκη από βοήθεια, που έχει ανάγκη από προστασία, που έχει ανάγκη από Αγάπη. Να επιβοηθήσουν το έργο της συμφιλίωσης των λαών, να επιβοηθήσουν και να συντείνουν με όλες τις δυνάμεις τους στο Έργο της Ενότητας, της Αδελφότητας, της σύμπνοιας, της επικράτησης της Αγάπης πάνω σ’ αυτό τον πλανήτη.
Ενώνω τη Φωνή Μου, τη Φωνή του Λόγου Ιωάννη, με τη Φωνή του Λόγου Ιησού του Χριστού, ενώνω τη φωνή σου, Άνθρωπε, μαζί Μου, ενώνω τη Φωνή Μου μαζί σας, Άγγελοι και Αρχάγγελοι και Άγιοι και Όσιοι και Οσίες, να τη διαχέετε σε όλα τα μήκη και πλάτη χωρίς κανέναν περιορισμό, σε όλα τα βάθη και τα ύψη της Ύπαρξης του Ενός Θεού Ανθρώπου.
Διευρύνω το Ποτήρι αυτό σε Απειρότητες, το καθιστώ Αιώνια προσφερόμενο, το καθιστώ αναλισκόμενο αλλά ουδέποτε δαπανώμενο, ουδέποτε τελειούμενο, ουδέποτε φθειρόμενο από κανέναν.
Μεταλλάσσω τη νόησή σου, Άνθρωπε, σε Νου Χριστού. Διαχέω το Ποτήρι αυτό μαζί με τον Εαυτό Μου στην Απειρότητα της Δημιουργίας του Λόγου Θεού, στην Απειρότητα των Ψυχών και των Πνευμάτων, στην Απειρότητα των Όντων, στην Απειρότητα του Θείου Άπειρου Μεγαλείου της Εκδήλωσης της Μίας Βουλής επί της γης.
Κατακαίω με το Φως και την Αγάπη, με το Πυρ της Ύπαρξης, τα κάθε δεσμά Ανθρώπου, κάθε αιτία για την οποία οι Άνθρωποι ευρίσκονται προσδεδεμένοι, και ελευθερώνω, χαρίζω την Ελευθερία, Άνθρωπε, σε κάθε Υπόσταση, και αναγεννώ τις Υποστάσεις όλες χωρίς διάκριση εθνών ή φυλών ή θρησκεύματος, μέσα στην Απειρότητα του Ποτηριού της Ύπαρξης, του παλλόμενου, του φέροντος Ζωή Αιώνια, του φέροντος την Απειρότητά Μου, την Απειρότητα της Ουσίας Μου, την Απειρότητα της Αγάπης Μου, την Απειρότητα του Ελέους Μου, την Απειρότητα του Πυρός Μου, την Απειρότητα των κραδασμών Μου, την Απειρότητα της Αλήθειας Μου, και εμβαπτίζω, μέσα στην Απειρότητα του Ποτηριού της Ζωής, την Ύπαρξη, και αναγεννώ και ανακαινώ την Ύπαρξη σε όλες τις μορφές που υπάρχει, σε όλες τις βαθμίδες εξέλιξης, σε όποια κατάσταση πλάνης, σε όποια άγνοια κι αν βρίσκεται στα υλικά ή στα Πνευματικά πεδία, και ενώνω τους πάντες με τα πάντα με την Απειρότητά Μου, ώστε όλοι να γίνετε Άπειροι, Ζωή και Αλήθεια, Φως και Αγάπη.
Ανακαινίζω την Ύπαρξή σας, Λουκία και Μαρία, σε ανακαινίζω, Πέτρο, σε ανακαινίζω, Πηνελόπη. Ανακαινίζω όσους απομακρύνθηκαν, όσους πολέμησαν το Έργο Μου. Ανακαινίζω όσους Μου έδειξαν σεβασμό κι Αγάπη, να καταστούν Φως και Αλήθεια, Αγάπη και Ροή του Κόσμου.
