Η Θεία Ενέργεια είναι το Φως της Ουσίας, που φέρει ο άνθρωπος, καθώς και αυτό που μπορεί να έλξει από τη Θεία Πηγή του Φωτός. Μία από τις ιδιότητες της Ουσίας είναι και η ικανότητα να ενεργεί στο Άχωρο και Άχρονο, στις υποστάσεις και στις ιδέες, στο Σύμπαν. Αυτή η ικανότητα εκπροσωπείται από το Πνεύμα. Το Πνεύμα, λοιπόν, έχει την ικανότητα να ενεργοποιεί την ιδιότητα αυτή της Θείας Ουσίας, που φέρει μέσα του, καθώς και εκείνην του Φωτός, που το τμήμα του το καλούμενο «Ψυχή» έλκει και προωθεί προς αυτό.
Η Ψυχή έλκει τόσο Φως όσο το δυναμικό της επιτρέπει.
Το Πνεύμα ενεργοποιεί τόσο Φως όσο το δυναμικό του επιτρέπει.
Η Ενότης, η καλουμένη Μονάδα, ενεργεί ανάλογα με το ενιαίο δυναμικό.
Τι εννοούμε, λοιπόν, όταν λέμε «δυναμικό»; Την ικανότητα του Όντος να έλκει, να φέρει και να διατηρεί, να συγκρατεί και να συσσωρεύει Θείο Φως. Το Φως της Δημιουργίας λούζει τα πάντα. Όμως, για να μπορέσει κάτι ή κάποιος να το συγκρατήσει και να το αφομοιώσει, πρέπει να δημιουργηθούν σ’ αυτόν ορισμένες προϋποθέσεις:
1) Πρέπει ο χώρος να είναι κεκαθαρμένος. Πρέπει, δηλαδή, η ποιότητα των παλμών σ’ αυτόν να είναι υψηλή. Να μην υπάρχει τίποτε που να αντίκειται στη Θεία Αλήθεια και τη Θεία Αγάπη, ώστε να λειτουργήσει, μέσα στην Παγκόσμια Αρμονία, ο συγχρονισμός των παλμών με το Φως. Στον άνθρωπο, αυτό επιτυγχάνεται με τον έλεγχο της ποιότητας της σκέψης του, τις επιλογές του κατά τις Θείες Αξίες και την ένταξή του μέσα στους ρόδινους παλμούς της Θείας Αγάπης.
2) Πρέπει να λείψουν οι άσκοπες διαρροές ενέργειας. Για να συγκεντρωθεί και να διατηρηθεί το Φως μέσα στον άνθρωπο, πρέπει να λείψουν οι ανώφελες διαρροές ενέργειας, ώστε αυτή συγκεντρωμένη να μπορεί να διοχετευθεί σωστά σε υψηλές ενέργειες, που οδηγούν στην Τελείωση των Όντων.
Το κάθε είδος επαφής είναι μεταφορά ενεργείας. Όσον αφορά την ενέργεια του ανθρώπου, καθετί υλικό ή μη, όταν έλθει σε επαφή με την ενέργεια ενός ανθρώπου, όχι υποχρεωτικά με τον άνθρωπο, σχηματίζει ροή ενέργειας. Και εάν φέρει λιγότερη ενέργεια από εκείνη που η ανθρώπινη ύπαρξη διαθέτει, μεταφέρει από αυτήν όση το δυναμικό της υπόστασής του επιτρέπει και όση του χρειάζεται – εάν του χρειάζεται – για να δημιουργήσει ισορροπία ανάμεσα στην ενέργεια, που εκχέει ή διαρρέεται από αυτόν, και σ’ εκείνην που μπορεί να έλξει και να συγκρατήσει. Φυσικά, στην περίπτωση που έχει μεγάλες διαρροές ενέργειας, η δε προσφερόμενη ενέργεια δεν είναι αρκετή για να πληρώσει τις ανάγκες του, θα αφαιρέσει μεν από τον άλλον ενέργεια, για να αποκαταστήσει την ισορροπία του, χωρίς όμως να μπορέσει να το κατορθώσει. Έτσι η έλλειψη ισορροπίας παραμένει, και η προσφερόμενη ενέργεια χάνεται από τις οπές διαρροής του.
Όσο πιο έντονες είναι οι επαφές, τόσο μεγαλύτερη ροή ενέργειας υπάρχει από τον άνθρωπο προς τα έξω. Χαρακτηριστικές καταστάσεις απώλειας ενέργειας είναι:
– Ο θυμός, η οργή, η αγανάκτηση, το μίσος.
– Τα έντονα συναισθήματα.
– Το σεξ. Οι σεξουαλικές σχέσεις και επαφές.
– Η απασχόληση της σκέψης σε κάτι πέρα από τις Θείες Αξίες.
– Οι υλικά επιλεγμένες ενέργειες.
– Η έλλειψη ύπνου.
– Οι άσκοπες ομιλίες.
– Η έλλειψη αυτοσεβασμού.
– Η έπαρση και όλες εκείνες οι καταστάσεις που δημιουργούν παλμικές εξάρσεις ή καταπτώσεις ανομοιογενείς, σε αντιδιαστολή με τον αρμονικό Παλμό της Θείας Γαλήνης.
Όταν ο άνθρωπος γίνει ικανός να έλκει, να φέρει και να συγκρατεί Θείο Φως, τότε λειτουργεί η ιδιότητα του Πνεύματος να μετατρέπει το Φως σε Ενέργεια. Αυτή η Θεία Ενέργεια μπορεί να κατευθυνθεί ή να διαχυθεί στο περιβάλλον, για να βοηθήσει στην Τελείωση των Όντων. Αυτός είναι ο σκοπός της ύπαρξής της. Είναι η ίδια η Θεία Ουσία, που μετατρέπεται σε Ενέργεια για να λειτουργήσει. Γιατί ο άνθρωπος, όπως εκδηλώθηκε και υπάρχει στη γη, λειτουργεί και εκδηλώνεται διά της ενεργείας.
Καθετί, λοιπόν, που έρχεται σε επαφή με τη Θεία Ενέργεια, αναλόγως του δυναμικού του, απορροφά και συγκρατεί όση του χρειάζεται, για να αποκαταστήσει την τυχόν διαταραγμένη ισορροπία στην ύπαρξή του. Όταν αυτό το κάτι απορροφήσει μεγάλο ποσοστό Ενέργειας από κάποια ανθρώπινη ύπαρξη, αμέσως αυτό γίνεται αισθητό και από τον δότη Ενέργειας και από τον λήπτη αυτής.
«Και είπεν ο Κύριος: Τίς με ήγγιξεν;». Κατά τη θεραπεία της αιμορραγούσης γυναικός, το άγγιγμα της άρρωστης γυναίκας, του ατόμου, δηλαδή, με τη μειωμένη ενέργεια, στην επαφή του με το Φως, που ο Χριστός Λόγος εκπροσωπεί, στην επαφή του, δηλαδή, με την Πηγή της Θείας Ενέργειας, δημιούργησε ροή ενέργειας. Η διαφορά ενέργειας, σ’ αυτές τις συγκοινωνούσες πια υπάρξεις, είχε σαν συνέπεια τη μεταφορά ενέργειας από την Πηγή στη μειωμένης ενέργειας ύπαρξη. Αυτό είχε σαν επακόλουθο την αποκατάσταση της ισορροπίας στην ύπαρξη της ασθενούς, με αποτέλεσμα τη θεραπεία της, ενώ στον Λόγο αυτή η μεταφορά ενέργειας έγινε αισθητή και αυτός ήταν ο λόγος που ερώτησε: «Τίς με ήγγιξεν;». Το πλήθος που Τον ακολουθούσε ήταν πολύ. Ο συνωστισμός μεγάλος. Και Εκείνος ρωτούσε ποιος Τον άγγιξε. Ήταν αυτή ακριβώς η μεταφορά ενέργειας, που επισημάνθηκε με την ερώτηση.
Στην περίπτωση που υπάρχει ισορροπία Ενέργειας σε μία Ύπαρξη, η ένωση αυτής με τη Θεία Πηγή φέρνει την άνοδο της ψυχοπνευματικής του οντότητας σε υψηλότερα Πνευματικά επίπεδα. Μετά την αποσύνδεσή του από τη Θεία Πηγή, το πνεύμα μένει τόσο στα Θεία πεδία, όσο διαρκεί η διαπότισή του με Φως.
Ανάλογα με το δυναμικό του, το κάθε πνεύμα δέχεται και αφομοιώνει διαφορετικές ποσότητες Φωτός ή Θείας Ενέργειας. Ανάλογος, λοιπόν, με το δυναμικό του και την αφομοίωση του Φωτός που του παραχωρήθηκε, είναι και ο χρόνος που το πνεύμα αυτό θα μείνει στο υψηλό Πνευματικό επίπεδο, που η παροχή του Φωτός τού επέτρεψε ν’ ανεβεί. Οι ατέλειες της υλικής υπόστασης του ανθρώπου, καθώς και οι διαρροές ενέργειας, που αυτές οι ατέλειες δημιουργούν, έχουν σαν αποτέλεσμα τη βαθμιαία επάνοδο του ανθρώπινου πνεύματος στο σύνηθες Πνευματικό του ύψος.
Στην περίπτωση που η ανθρώπινη υπόσταση η ισορροπημένη ενεργειακά, η δονουμένη σε υψηλές παλμικές διακυμάνσεις, μπορέσει με τις σωστές επιλογές της, την καθαρότητα των σκέψεών της και την εξάλειψη των οπών διαρροής της ενέργειας που φέρει, να φορτισθεί με Φως και να το συγκρατήσει, τότε μπορεί αυτή τη Θεία Ενέργεια να την διοχετεύσει ηθελημένα εκεί όπου το Θείο Θέλημα υποδεικνύει.
Η ενέργεια εκχέεται από ολόκληρη την Ύπαρξη. Από όλα τα πεδία και τα σώματα, που σχηματίζουν την υπόστασή του, προς όλα τα αντίστοιχα πεδία και σώματα της υπόστασης που επελέγη για να δεχθεί το Φως. Απεικόνιση Ενεργειακής ισχύος υπάρχει σε φωτογραφικά φιλμς, όπου σημειώνεται χρωματική διαδοχή, εν είδει περιγράμματος, γύρω από την παλάμη θεραπευτού, λίγο προ της ενεργείας ιάσεως ασθενών.
Στις περιπτώσεις που δεν έχουν προηγηθεί καθάρσεις, στις περιπτώσεις που η πρόθεση του ανθρώπου αντίκειται προς τις Θείες Αρχές, όταν η ύλη του δεν είναι δαμασμένη, όταν το πνεύμα του δεν είναι καθαρό και η ψυχή του δεν ξεχειλίζει Αγάπη, σ’ αυτές τις περιπτώσεις κάθε απόρροια, που ο άνθρωπος εκφέρει, λειτουργεί αντίστροφα προς την εξέλιξη των Όντων, προς την Τελείωση. Κάθε εξουσία, που τυχόν αυτός έχει αποκτήσει, είναι αρνητική για το περιβάλλον του και κυρίως για τον ίδιον. Κάθε τέτοια ενέργεια ξυπνά τον γήινο, εκπεσόντα εαυτό του που, αντιστρατευόμενος τη Θεία Βούληση, δημιουργεί νέα Πτώση.
Γι’ αυτό η Θεία Νομοτέλεια όρισε να δέχεται εξουσίες εκείνος, που οι επιλογές του έχουν ήδη καταδείξει το ύψος της υπαρξιακής του καθαρότητας. Η Αγάπη του Πατέρα καλύπτει κάθε μετανοούντα εκπεσόντα.
