Η αντιστοιχία των Άνω και των κάτω, του Μακρόκοσμου και του μικρόκοσμου, του Σύμπαντος και του ανθρώπου, είναι έκδηλη και προφανής σε ολοκληρωμένες, Συμπαντικές, δηλαδή, εκδηλώσεις.
Η αντιστοιχία των Ουρανών του Σύμπαντος, όπου εδρεύει ο Μέγας Φωτοδότης, υπάρχει στους Ουρανούς του ανθρώπου, στο κέντρο του θόλου του. Ακριβέστερα, το κέντρο του θόλου του ανθρώπου, όπου, όπως αναφέρθηκε, υπάρχει πάντα Θεός, είναι μία πιστή μικρογραφία των Θείων Ουρανών του Παντός. Φυσικά, αντιπροσωπεύει και εκδηλώνει στην ύλη και όλες τις ενδιάμεσες Ουράνιες αντιστοιχίες. Όλα τα στάδια ανύψωσης των Ουρανών της Θείας Υπόστασής του, ή ακόμα τους Ουρανούς του πλανήτη του, ή του Γαλαξία του, ή του Νεφελώματός του.
Η αντιστοιχία, λοιπόν, του Κέντρου είναι καταφανής. Είναι το σταθερό σημείο, το οποίο ορίζει την Αέναη Κίνηση. Η προέκταση του Κέντρου μέσα στην ύλη είναι ένας νοητός, ουσιαστικός και αμετακίνητος άξονας, που όμως κινεί και ορίζει τη Θεία Ροή του Παντός και των Πάντων, σε όλα τα στάδια εξέλιξης των όντων, των ιδεών ή ενεργειών, των καταστάσεων ή εκδηλώσεων, των Αναλλοίωτων Νόμων και Αρχών και Εξουσιών.
Το Ακίνητον Κινούν, στον γήινο χώρο, ορίζεται από το Κέντρο, τον Εκδηλωμένο, δηλαδή, Θεό – Λόγο, και προεκτείνεται Συμπαντικά στο Ασύλληπτο και Αέναο Φως. Η αντιστοιχία των επτά πλανητών στα σώματα του ανθρώπου, η αντιστοιχία των στοιχείων της φύσης προς τις ροπές του ανθρώπου, η αντιστοιχία των Κέντρων Ροής του Φωτός προς πλανήτες ή αστέρες, είναι μερικά αντιπροσωπευτικά δείγματα αντιστοιχίας, εκδήλωσης, δηλαδή, του Μακρόκοσμου στον Μικρόκοσμο χώρο του ανθρώπου.
Ένα ακόμη χαρακτηριστικό δείγμα ειδικής αντιστοιχίας είναι το Κέντρο που ονομάζεται Πολικός Αστέρας στον άνθρωπο. Ο αστρικός Πολικός Αστέρας, σημείο προσανατολισμού των γήινων οδοιπόρων ή ναυτικών στην πορεία της νύχτας, λειτουργεί αντίστοιχα στον άνθρωπο σαν Κέντρο ροής του Φωτός και σημείο αναγνώρισης του πόλου. Η αφύπνισή του, όπως και η αφύπνιση του κάθε Θείου Κέντρου στον άνθρωπο, γίνεται σύγχρονα με την αντίστοιχη Ουράνια διεργασία. Ο Πολικός Αστέρας είναι ο πρώτος από τους τέσσερις ιμάντες, που ενώνουν το Πνεύμα με την Ψυχή και την Ψυχή με την Αγάπη.
Η αναγνώριση της πολικότητας, σε κάθε μορφική εκδήλωση, συνοδεύεται αντίστοιχα με την αφύπνιση αυτού του Κέντρου στη βάση του δεξιού χεριού, στην ένωσή του με τον κορμό. Η εξάρτηση της Ψυχής από το Πνεύμα, αφού η Ψυχή είναι μεταγενέστερη από αυτό (η Εύα από το πλευρό του Αδάμ), τοποθετεί τους ιμάντες ανάρτησης στην Ψυχή και όχι στο Πνεύμα. Έτσι ο Πολικός Αστέρας αφυπνίζεται στην ιδιότητα «Ψυχή» σαν σημείο αναγνώρισης του Πνεύματος.
Ο αστρικός Πολικός Αστέρας βρίσκεται στον Βορρά. Έχει ακριβώς 90 μοίρες διαφορά, δηλαδή, μία ορθή γωνία, με την Ανατολή. Δηλαδή, αν απεικονίσουμε σχηματικά τα σημεία του ορίζοντα, θα δούμε ότι αν η Ανατολή του Φωτός ορίζει την κάθετη ευθεία, την προέκταση του Θείου Κέντρου στο χώρο, ο Βορράς ορίζει την οριζόντια ευθεία, την ευθεία της ύλης.
Ας μην ξεχνάμε, όμως, πως μόνο το σημείο τομής των δύο ευθειών, το Κέντρο ισορροπίας τους, δηλαδή, μπορεί στον άνθρωπο να εκδηλώσει τον Θείο Λόγο. Αν, δηλαδή, η Ανατολή είναι το τελικό σημείο εξέλιξης, ο Βορράς είναι τελείως απαραίτητος για την εκκίνηση. Ο Πολικός Αστέρας, λοιπόν, ενεργοποιείται προς αναγνώριση των πόλων του Ψυχοπνευματικού όντος.
Προχωρώντας κατά μήκος της οριζόντιας ευθείας της ύλης με κατεύθυνση το Κέντρο, μειώνεται συνεχώς το μήκος της ευθείας της ύλης. Στο Κέντρο ακριβώς, στην τομή της οριζόντιας ευθείας με την κάθετο, την προέκταση του Κέντρου του Παντός, η οριζόντια ευθεία έχει αναχθεί σε σημείο. Από ολόκληρη την υλική της υπόσταση δεν έχει απομείνει παρά το σημείο τομής της με το Κέντρο. Έχει απομείνει, δηλαδή, καθαρό το Θείο Κέντρο της υπόστασής του, το εκδηλωμένο στην ύλη. Και αυτό είναι ο Λόγος.
Η τομή, δηλαδή, του Ακίνητου Κινούντος με την ύλη είναι ο Λόγος – Μονάδα. Αυτός που αναγνωρίζει την Ουσία του με την αφύπνιση του Πολικού Αστέρα και ανάγει την ύλη του σε Φως. Η αφύπνιση, δηλαδή, του Πολικού είναι το χελιδόνι, που φανερώνει την Άνοιξη στην Ουσία των όντων.
