Δάσκαλος Δ. Καμαρόπουλος (δικηγόρος)
Στο όνομά Σου Μητέρα Αγάπη και με την άπειρη δύναμή Σου, ευλογώ την υπόστασή μου. Διαλύω και αποσυνθέτω αρνητικές δονήσεις που εκπορεύτηκαν απ’ οποιοδήποτε πνεύμα του υλικού και του άυλου χώρου και εκδηλώθηκαν με οποίον δήποτε τρόπο, σκέψη, λόγο, πράξη συναίσθημα, κατέλαβαν και δημιούργησαν ανισορροπία στο πνευματικό και ψυχικό μου σώμα, με αποτέλεσμα την αποκοπή – αποσύνδεση από τη θεία πηγή ιδεών. Ευλογώ αυτές τις δονήσεις που έπληξαν άμεσα τον υλικό μου φορέα ή έμμεσα μέσα από εκδήλωση σ’ αυτόν των ψυχικών μου ατελειών και προκάλεσαν διαταραχή στο είναι μου, υποκινώντας και φέρνοντας στην επιφάνεια τα δικά μου κενά, δημιουργώντας ανακύκλωση αρνήσεων, με αποτέλεσμα τη διακοπή της ροής της Αγάπης, την έξαρση των συναισθημάτων, την εντονοποίηση αυτών, την αποδιοργάνωση και δυσλειτουργία των κέντρων και των οργάνων του σώματός μου. Ανάγω και μετουσιώνω όλες τις δονήσεις σε φως, αγάπη, αρμονία και ισορροπία, αποκαθιστώντας την τάξη και την ευρυθμία σε όλη μου την υπόσταση. Ευλογώ στο όνομα της Αγάπης, τους αγωγούς σύνδεσης των κέντρων μου. Αποκαθαίρω και διανοίγω αυτούς πλήρως ανακυκλώνοντας το φως συνεχώς και ανεμπόδιστα στα κέντρα μου εξισορροπώντας αυτά πλήρως.
Ευλογώ με την Αγάπη Σου και το Φως Σου και μετουσιώνω σε αρμονία και ισορροπία τις τάσεις του πρώτου κέντρου, τις τάσεις της υλικής κυριαρχίας και ανακύκλωσης αυτής, τις τάσεις επιβεβαίωσης της υπόστασής μου ως υλικής ύπαρξης μέσα από την κατοχή της ύλης, μέσα από τη διττότητα που η μορφή παρέχει, μέσα από το περιορισμένο κάλλος, τις τάσεις εξουσιασμού της βούλησης των ανθρωπίνων υποστάσεων προς εξυπηρέτηση της ατομικότητάς μου με αποτέλεσμα την αλαζονία, την υπερηφάνεια, τη λαγνεία.
Ευλογώ τις τάσεις αυτοεπιβεβαίωσης μέσω της σεξουαλικότητας του φύλου μου και του κατεστημένου τρόπου λειτουργίας του, τις τάσεις αναπαραγωγής προς καταξίωση της ύπαρξής μου έναντι της κοινωνίας, μέσω της απόκτησης τέκνων ως προέκταση του εαυτού μου. Ενεργοποιώ με την Αγάπη Σου Μητέρα, την Υιότητά μου, όπως την παρέδωσε από το σταυρό του μαρτυρίου ο Λόγος Χριστός στον άνθρωπο και μέσα μου τη σύνδεσε ο Δάσκαλος Ιωάννης. Μέσα σ’ αυτή την Υιότητα εμβαπτίζω τη λειτουργία του πρώτου κέντρου μου, τη μεταλλάσσω, τη μετουσιώνω σε λειτουργία ευχαριστίας προς εσένα Πατέρα, προς εσένα Δάσκαλε Ιωάννη.
Ευλογώ το νου μου με την Αγάπη Σου Μητέρα και μετουσιώνω σε Φως και Αγάπη το κατεστημένο των ιδεών γύρω από τη λειτουργία του πρώτου κέντρου, τις αντιλήψεις, τις εικόνες, τις φαντασιώσεις, που κινούνται σ’ αυτό το χώρο, έλκοντας ομοιοκραδασμικές δονήσεις από το εξωτερικό περιβάλλον που συντονίζονται μ’ αυτές και δημιουργούν επιθυμίες, ενεργοποιώντας τη λειτουργία του κέντρου αυτού. Ευλογώ με την Αγάπη Σου τη δόνηση της ουδετερότητας που προοδευτικά παράγεται, να λειτουργεί σαν δύναμη συνειδητοποίησης και να προωθεί την υπόστασή μου σε συνειδητές προσπάθειες εγκράτειας επί της λειτουργίας αυτού του κέντρου και αναγωγής του.
Ευλογώ με την Αγάπη Σου Μητέρα το δεύτερο κέντρο μου. Διαλύω και αποσυνθέτω πιέσεις, πόνους, φουσκώματα, δυσκοιλιότητα, που προέρχονται από εγκλωβισμό της Θείας ενέργειας στο χώρο αυτό, λόγω ακαθαρσίας του κέντρου από καταπιεσμένες γήινες τάσεις και επιθυμίες και που συσσωρεύοντας δυναμικό σ’ αυτό το κέντρο υπερβαίνουν και αναστέλλουν τη μετουσιωτική μου ικανότητα. Διαχέω φως και αγάπη στην υπόστασή μου, για να την αποδεχθώ με όλες της τις ελλείψεις, για να εγγράφει αυτή η αποδοχή σαν κατανόηση των ελλείψεων του κάθε ανθρώπου, για να μετουσιωθεί μέσα μου κάθε τάση κατάκρισης.
Ευλογώ και μετουσιώνω την άρνησή μου να αποδεχθώ τις αλλοιώσεις που ο φυσικός μου φορέας υφίσταται λόγω της παρόδου του γήινου χρόνου, μέσα από τη μέχρι τώρα εξέλιξή του κατά την κατεστημένη αντίληψη.
Ευλογώ το νου μου και τον διευρύνω, αγαπημένη μου Μητέρα, τον διευρύνω όσο είναι αναγκαίο για να συλλάβει τα αίτια της ανισορροπίας του δεύτερου κέντρου μου. Διαχέω φως από το φως Σου, διαχέω ιδέες συνειδητοποίησης της λειτουργίας των υπαρ- χουσών εμπειριών. Τον ευλογώ να αναθεωρήσει, να συμπληρώσει, να ταξινομήσει τα ήδη αντιληφθέντα και στρέφω αυτόν σε συνειδητή εγρήγορση και διαρκή εμβάθυνση στα γεγονότα, ώστε να τα κατανοήσει πλήρως και ολοκληρωτικά. Τον ευλογώ να μην ολιγωρεί, αλλά άμεσα και ταχύτατα να εισχωρήσει στη λειτουργία των αιτιών που προκάλεσαν την ανισορροπία αυτή και να ανεύρει τον κατάλληλο τρόπο μετουσίωσής τους.
Στο όνομά Σου Μητέρα μου, ευλογώ το κέντρο των συναισθημάτων μου. Διαλύω και αποσυνθέτω κάθε συναισθηματική τάση, κάθε τάση έκφρασης του ψυχικού κόσμου μέσα από αντιθέσεις. Ευλογώ τους φόβους μου για λάθη και εμπλοκή σε καταστάσεις, που έχουν σαν αποτέλεσμα η υπόστασή μου να περιπίπτει σε ολοκληρωτική αδράνεια και ν.α σχηματίζει περιορισμένη ιδέα και εκτίμηση “του λάθους” αντί να ωθείται σε δράση με σύνεση και διάκριση. Μετουσιώνω αυτούς τους φόβους σε Αγάπη, σε αρμονία, σε ισορροπία και απελευθερώνω την υπόστασή μου από την απαισιοδοξία που δημιουργεί η παρατεινόμενη αδράνεια. Ενεργοποιώ το είναι μου, ώστε μέσα από τα καθημερινά γεγονότα που απωθώ, να κατανοήσω τα αίτια της έλλειψης τόλμης, αποφασιστικότητας και διάκρισης. Ευλογώ την εκδήλωσή μου να είναι καθοδηγούμενη σε όλα μου τα σημεία και στα σημεία που απωθώ, για να αποκτήσω αντίληψη και ευθύνη των καταστάσεων, για να ανακαλύψω τον τρόπο μεταλλαγής αυτών, για να μετατρέψω την έκφραση της διττότητας, ώστε να παραχθεί η μία Αλήθεια.
Ευλογώ με την Αγάπη Σου και μετουσιώνω την αδυναμία του νοητικού κατεστημένου να εκτιμήσει την πληρότητα και το βίωμα της ευχαρίστησης που παράγεται μόνον από την τελειότητά Σου. Ευλογώ την αίσθηση της πληρότητας και εξάγω απ’ αυτήν τη δόνηση της ευχαριστίας. Ευλογώ το είναι μου ν’ αντιληφθεί τη λειτουργία αυτή που σαν αναγνώριση κινεί το νόμο της ανταπόδοσης και πολλαπλασιάζει την παροχή του Πατέρα. Ευλογώ και μετουσιώνω τη μη αποδοχή των συναισθημάτων μου, που εκφράζουν τις αδυναμίες της υπόστασής μου σαν υλικού ανθρώπου, σαν ανθρώπου της πτώσης και διαχέω Αγάπη για ν’ αποδεχθώ τον κατώτερο εαυτό μου, να μην τον καλύπτω ώστε να δημιουργώ συγκρίσεις και διαχωρισμό με τις άλλες υποστάσεις, για να μη με παρασύρει σε επίπλαστη ανωτερότητα.
Ευλογώ με την αγάπη Σου το φόβο της κρίσεως των λόγων μου από άλλες υποστάσεις, φόβος ο οποίος δημιούργησε αναστολή στην εκφραστικότητά μου. Τον ευλογώ να μετουσιωθεί σε τόλμη, αποφασιστικότητα και μαχητικότητα. Αναδύω όλες αυτές τις ιδιότητες και τις ενδύω με τη δόνηση της ταπεινότητας που δημιουργεί η επίγνωση ότι η έκφραση του λόγου με τόλμη, αποφασιστικότητα και μαχητικότητα είναι ακόμη έκφραση της μερικότητας και όχι του απολύτου.
Ευλογώ και μετουσιώνω επίσης τον παραμικρό φόβο μου για πιθανή εξ άλλων αιτίων αναστολή της εκδήλωσής μου. Ευλογώ και μετουσιώνω την κρίση ή απόρριψη που εκδηλώνω για άλλα τμήματα του εαυτού μου ανθρώπου, ώστε να εκφράζομαι σύμφωνα με τη μία Αλήθεια. Ομοίως ευλογώ, αγαπημένη μου Μητέρα, την οποιαδήποτε φυσική αδυναμία των φωνητικών μου χορδών που λειτουργεί σαν εμπόδιο παλμοδόνησής τους, σαν βράχνιασμα, σαν αδυναμία διάχυσης έντασης και χρώματος. Τη διαλύω, την αποσυνθέτω, τη μετουσιώνω και απελευθερώνω τη λειτουργία των φωνητικών μου χορδών, ενεργοποιώντας την Αγάπη μέσα από τη λειτουργία του λόγου μου. Μετουσιώνω επίσης κάθε τάση συναισθηματική, εξουσιασμού, επιβολής και εντυπωσιασμού, ώστε οι ποιότητες αυτές να μην ενεργούν και κατευθύνουν το λόγο μου.
Ευλογώ όλες τις παραπάνω καταστάσεις μου, που με οδηγούν σε δεσμεύσεις και κάθε είδους εγκλωβισμό, που παρεμποδίζουν το νου μου να συνδεθεί σωστά με το απόλυτο και να αντλήσει ιδέες καθαρές και ουδέτερες. Τις μετουσιώνω σε Φως και Αγάπη, διανοίγοντας ακόμα περισσότερο το δρόμο της ανακύκλωσης του Φωτός και της Αγάπης.
Ευλογώ με τη Χάρη Σου, Μητέρα, το μίσος, την έχθρα, τη ζήλεια που χαρακτηρίζει την υπόστασή μου, λόγω του διαχωρισμού και της έλλειψης αγάπης προς τον εαυτό συνάνθρωπο για την πρόοδο που επιτελεί για λόγω των δικών μου περιορισμένων και εσφαλμένων κριτηρίων περί προόδου και της υποτίμησης που υπάρχει προς τον εαυτό μου, της έλλειψης συνειδητοποίησης ότι η πρόοδος κάθε τμήματος είναι πρόοδος του συνόλου. Μετουσιώνω όλες αυτές τις καταστάσεις σε Φως και Αγάπη και διανοίγω την καρδιά μου, ώστε να καταστώ φορέας Αγάπης, συνειδητοποιώντας την ενότητα και βιώνοντας τη χαρά της προόδου του ενός εαυτού. Ευλογώ προς τούτο και διαχέω Φως και Αγάπη προς όλους τους μαθητές του Έργου της Δευτέρας Παρουσίας, στο νου, στην καρδιά και στη συνείδησή τους, προσφέροντας το είναι μου ως την ουσία του Πατέρα, ως Αγάπη. Συνδέομαι μαζί τους μέσα από την πρόοδό τους και αναδύω την ισορροπημένη χαρά και ικανοποίηση. Ευλογώ την ενότητα του Έργου, ώστε ο πρώτος έσται διάκονος πάντων.
Ευλογώ μέσω της Αγάπης Σου τα συναισθήματά μου που έχω κατά τη διάρκεια του ύπνου, όταν αυτά αναδύονται λόγω της χαλαρότητας της συνείδησης, και καλύπτω όλα μου τα κενά και ολόκληρο τον εαυτό μου με Αγάπη, ώστε αυτή η Αγάπη, η μία Αγάπη, να λειτουργεί και να μεταλλάσσει τη λειτουργία του υποσυνείδητου, όπου αυτά είναι καταχωρημένα, σε επιγνώσεις και συνειδητοποιήσεις που θα ανάγουν και θα μετουσιώνουν τα κατώτερα συναισθήματά μου σε τέλεια Αγάπη και ισορροπία. Αυτήν την αγάπη ευλογώ να διαχυθεί σ’ όλο το είναι μου, για να αποδεχθώ συνειδητά τα συναισθήματά μου, ώστε να μην τα απωθώ σαν εκδήλωση της πτώσης που δεν μου ταιριάζει. Αποκαθαίρω πλήρως τα σώματα και τα κέντρα μου και ενεργοποιώ τον Ιωάννη για να καταστούν διαυγή επιταχύνοντας τη μετουσίωσή τους. Μέσω του φωτός Σου καθιστώ το καρδιακό μου κέντρο απορροφητήρα, αγωγό της ροής της Αγάπης Σου. Το καθιστώ αγάπη, ώστε αυτή διαχεόμενη μέσω αυτού του κέντρου να με συνδέει και να με ενώνει με την ουσία της δημιουργίας.
Διαλύω και αποσυνθέτω σκέψεις, επιθυμίες, στοιχεία που με συνδέουν με τον υλικό κόσμο και τις δονήσεις του και μεταλλάσσω αυτά σε εναρμονισμένες δονήσεις σκέψεων και επιθυμιών ενότητας με Εσένα. Διαχέω ηρεμία και αγάπη στην υπόστασή μου. Την εναγκαλίζομαι, την ευχαριστώ και εκδηλώνομαι σαν ροή Αγάπης του Λόγου αναβιβάζοντας διαρκώς τις ποιότητες και τις δονήσεις της υπόστασής μου μέσα από τη διαρκή ενατένιση του Θείου, επικεντρώνοντας ολοκληρωτικά τη βούλησή μου, ενδυναμώνοντας την υπόστασή μου μέσα από τη συλλογή στοιχείων και εμπειριών, που αφορούν τις ποιότητες – εκδηλώσεις μου, που έχουν ανάγκη συνεχούς αναγωγής. Επιστρατεύω την πίστη μου στη Θεότητα που περιέχω, τη βούληση και το σθένος μου ν’ αποδεχθώ τα ατελή μου στοιχεία, και παράγω αγάπη ξεκινώντας απ’ αυτά, καταθρυμματίζοντας τη δειλία μου V αγαπήσω τον ατελή εαυτό μου, τον άνθρωπο, κατανοώντας την ατέλειά του. Ευλογώ τη συνειδητοποίηση ότι χωρίς αγάπη χρονοτριβώ, ότι χωρίς αγάπη βρίσκομαι στην ανυπαρξία και ευλογώ το είναι μου ν’ αγωνιστώ και να συντονιστώ με τη μία Αγάπη. Ευλογώ την προσέγγισή μου με τον άνθρωπο. Έλκω τα κατάλληλα τμήματα του ανθρώπου, ανάλογα με τη χωρητικότητά μου και ενεργοποιώ την προσφορά του εαυτού μας προς αλλήλους μέσα από την ανακύκλωση της αγάπης.
Ευλογώ την αποδοχή και την ομολογία της ατέλειάς μου καταδεικνύοντας αυτήν στον άνθρωπο και ενεργοποιώντας την αγάπη μου τον έλκω, φανερώνοντας το δρόμο της μετάνοιας και μετουσίωσης σύμφωνα με την τελειότητά Σου, Μητέρα. Ευλογώ αυτήν την ενεργοποίηση της αγάπης μου για τα πάντα, ώστε να είμαι η αγάπη, να περιέχω τα πάντα. Αναδύω την τελειότητα που υπάρχει μέσα μου και ευλογώ τη συνειδητοποίηση ότι, όμοιες οι καταστάσεις στον άνθρωπο, όμοιες και οι αιτίες, διαφορετική η εκδήλωση αυτών. Ευλογώ και αναδύω την τόλμη από το είναι μου που με τροφοδοτεί η πρωτόγνωρη ποιότητα της αγάπης μου και ενεργώ, όπως με πληροφορεί η διάκριση μέσα από την αναδυόμενη αγάπη.
Διαχέω την αγάπη μου σ’ Εσένα τέλειε Πατέρα, τέλειε Δάσκαλε της Αγάπης, Λόγε – Ιωάννη και σ’ ευχαριστώ.
Ευλογώ μέσω Εσού Μητέρα μου, Φως μου, την καθημερινή μου ενότητα μαζί Σου. Ευλογώ την κατανόηση και αποδοχή της παρουσίας μου στον κόσμο, σαν προέκταση της μορφοποίησης της Ουσίας.
Ευλογώ τη λειτουργία της κρίσης μου και διανοίγω το νου μου ώστε να κατανοήσει την παρεκτροπή της λειτουργίας της κρίσης σαν κατάκριση – επίκριση και μετουσιώνω αυτήν και κάθε παρόμοιά της, διαχέοντας στην υπόστασή μου αγάπη και κατανόηση.
Ευλογώ με το Φως και την Αγάπη Σου το κέντρο της εσωτερικής μου όρασης. Διαλύω και αποσυνθέτω κάθε εμπόδιο, κάθε νοητική τοποθέτηση που παρακωλύει την εκδήλωση αυτού του κέντρου, κάθε διάθεση ιδιοποίησης της λειτουργίας αυτής και επιβολής διαχωριστικών τάσεων μέσω αυτής. Μετουσιώνω κάθε αίτιο που δημιούργησε συσκότιση και διαχέω σ’ όλα την Αγάπη Σου. Ενεργοποιώ τις δονήσεις που διαχέονται σ’ όλη την κεφαλή από τη δύναμη του Λόγου. Δραστηριοποιώ τη σχηματοποίηση των ιδεών που συλλαμβάνει η πίστη μου σε εικόνες, των ιδεών που διαχέονται μέσω της Αλήθειάς Σου.
Επεμβαίνω ξανά και ευλογώ στο όνομά Σου Μητέρα μου, το νου μου. Φανερώνω κάθε σημείο της λειτουργίας του, ώστε V αντιληφθώ τον τρόπο κίνησής του. Διαχέω Φως σ’ αυτόν, διαλύω και αποσυνθέτω κάθε κατεστημένη δομή, που δεν του επιτρέπει να συλλάβει πλήρως τη λειτουργία των κέντρων, τις ελλείψεις που συντείνουν στην ανισορροπία αυτών. Διαλύω επίσης και την αδυναμία του να συμβάλλει και να συμμετάσχει συνειδητά στη μετουσίωση. Ευλογώ και μετουσιώνω με την Αγάπη Σου το νου μου, τη μεταλλαγή της μέχρι τώρα λειτουργίας της βούλησής μου και την ενεργοποίησή της, ώστε να ενταχθεί στη μία Βούληση. Ευλογώ κάθε δημιουργία καχυποψίας ή δυσπιστίας που ωθείται από ατομικές τοποθετήσεις ή τάσεις και έχει σαν αποτέλεσμα την περιπλάνησή του. Ευλογώ την εξισορρόπηση των τάσεων μέσα στο νου μου, των ανισόρροπων λειτουργιών της φαντασίας και της αντίληψης. Ευλογώ την ανάπτυξη της αντίληψής μου επί των φαινομένων και των γεγονότων της καθημερινότητας, ώστε να διακρίνω άμεσα μέσω της ενεργοποιημένης αγάπης την πραγματικότητα. Θέτω το νου μου σε εγρήγορση, ώστε να μην εγκλωβίζεται από τη δόνηση της αρμονίας – ισορροπίας που οι περιστάσεις παρέχουν, αλλά να ωθείται απ’ αυτή άμεσα για συνέχιση και ταξινόμηση.
Αγαπημένη μου Μητέρα, ευλογώ στο όνομά Σου την υπόσταση μου να εμβαθύνει στις έννοιες του χώρου και του χρόνου και να λάβει την ανάλογη πείρα των ποιοτήτων. Ευλογώ την άμεση εφαρμογή αυτών για να επέλθει η επιτάχυνση της υπόστασής μου. Ευλογώ κάθε είδους όρια και περιορισμούς που έχει η υπόστασή μου, επεκτείνω αυτά και επιταχύνω τις διεργασίες της, ώστε να μεταλλαγεί ολοκληρωτικά.
Ευλογώ επίσης και μετουσιώνω κάθε φόβο στην ιδέα της αποχώρησης από την ύλη, ώστε να παραδώσω συνειδητά και ανεμπόδιστα την υπόστασή μου ή οποιονδήποτε αδελφό στον Πατέρα, χωρίς έξαρση συναισθηματική την κατάλληλη ώρα της αποχώρησης από το γήινο πεδίο.
Ευλογώ με την Αγάπη Σου το ενδιαφέρον μου για την Ελλάδα. Μετουσιώνω κάθε τοποθέτησή μου που συντελεί στην απόρριψη της χώρας μου και των συμπατριωτών μου, σαν υπεύθυνου της όλης κατάστασης αυτής, στερώντας στον εαυτό μου την εξέλιξη, που σύμφωνα με τις λανθασμένες επιλογές μου θα ήθελα να έχω. Μετουσιώνω με όλη τη δύναμη της Αγάπης Σου κάθε άρνηση που από τη γέννησή μου έχω εκπορεύσει κατά της Ελλάδας και των συμπατριωτών μου και διαχέω την Αγάπη την απόλυτη και αποδεσμεύω αυτούς και τη χώρα μου.
Ευλογώ τέλος και καλύπτω με το ένα Φως, τη μία Αγάπη, την υπόστασή μου ολόκληρη, ώστε μέσα από την κάθε εκδήλωση, τη δική μου ή των αδελφών μου, να συνειδητοποιείται η ατέλεια και να ενεργοποιείται η φλόγα της παρουσίας και φανέρωσης του Χριστού.
Αμήν.
