Ρ. Βεγνίδη
Αδελφέ Μου άνθρωπε, αγκαλιάζω την ύπαρξή σου με κάθε παλμό του είναι μου, διαχέοντας μέσα στο νου σου και την καρδιά σου ειρήνη, άπειρη Αγάπη, για να ενεργοποιήσει την ψυχοπνευματική σου υπόσταση, ν’ απευθύνει το χαιρετισμό της ύπαρξης προς το Δημιουργό της. Σου διαχέω τη δόνηση της αφύπνισης, για να κοιτάξεις τον εαυτό σου με τα μάτια της Αλήθειας, για να νιώσεις τον παλμό της Θείας Αγάπης να σ’ ανυψώνει, για να οδηγηθούν τα βήματά σου στην πορεία που ο Λόγος Χριστός χάραξε, προκειμένου να επανέλθεις στην Αλήθεια του Πατέρα Θεού, στη βασιλεία του πνεύματος.
Αγαπημένε Μου, διένυσες μέχρι σήμερα μία μεγάλη χρονική περίοδο κατά την οποία το είναι σου, φέροντας το σπόρο της Αγάπης που ο μέγας Διδάσκαλος Ιησούς ο Χριστός σου μετέφερε, λειτούργησε με τέτοιον τρόπο, που να σε οδηγεί ν’ αφομοιώσεις τη θεία διδασκαλία που πριν 2.000 χρόνια πλημμύρισε την ανθρωπότητα. Η διδαχή της Αγάπης που έλαβες, θα ’πρεπε σήμερα να έχει ενεργοποιημένα τα στοιχεία που απορρέουν απ’ τον υπέρτατο Νόμο “Αγαπάτε Αλλήλους”, τον οποίο ο Διδάσκαλος θέσπισε με την παρουσία Του πάνω στη γη. Ο νους σου θα ’πρεπε πια να ’χει ξεφύγει από τη λειτουργία του Νόμου της ανταπόδοσης, που η όλη σου στάση και κίνηση των ιδεών ενεργοποιεί με ποικίλους τρόπους μες στη ζωή σου, επιφέροντας καταστάσεις και γεγονότα, που φανερώνουν το διαχωρισμό σου από τον άνθρωπο, το διαχωρισμό σου από τον Θεό. Η καρδιά σου θα ’πρεπε πια να μπορεί V αγκαλιάζει και να προσφέρει με τους παλμούς της Αγάπης, την επιχορήγηση εκείνη που ο άνθρωπος έχει ανάγκη, για V αποφύγει τις μορφοποιημένες εκφράσεις της άρνησης στη ζωή του. Μες στη συνείδησή σου θα ’πρεπε να ’χει φέρει σεισμούς η ανάγκη σου να τιμήσεις ως Υιός και Θυγατέρα Θεού, με το δικό σου αγώνα, τη θυσία Εκείνου που ήρθε να στολίσει τον κόσμο σου με τα ύψιστα ιδανικά της προσφοράς και Αγάπης προς αλλήλους.
Όμως περιόρισες την Αγάπη, φιλτράροντάς την μέσα από τα κατεστημένα του νου και της καρδιάς σου, προσαρμόζοντάς την στα μέτρα των ιδανικών του εγωιστικού σου κόσμου κι έτσι την καταβίβασες μέσα σου σε ανθρώπινα ευτελή συναισθήματα, που υπηρετούν τα πλαίσια των νόμων, που διαμορφώνει η υλιστική κοινωνία στην οποία ζεις κι εκδηλώνεσαι. Το “Αγαπάτε τους εχθρούς υμών, ευλογείτε τους καταρωμένους υμάς, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υμάς”, προσαρμόστηκε στα μέτρα της διαχωρισμένης απ’ την Αγάπη συνείδησής σου κι έτσι σήμερα τηρείς το “V αγαπάς αυτούς που σε αγαπούν, να επιζητάς την τιμωρία εκείνων που σε αδικούν και ν ανταποδίδεις τα κακά που σου κάνουν”.
Αφέθηκες να σε παρασύρει ο κατώτερος εαυτός σου, τα όρια και οι περιορισμοί του νου σου, τα κατεστημένα των ιδεών με τα οποία θέσπισες τον κόσμο σου, η άρνησή σου να διδαχθείς από την Αγάπη και το Έλεος του Πατέρα Θεού. Κι έμεινε η καρδιά σου στείρα από Αγάπη, κι έμεινε η ζωή σου άδεια από ιδανικά, καθώς καταβίβασες το Δημιουργό σου στη δική σου ποιότητα εκδήλωσης, φορώντας Του τα δικά σου προσωπεία, αποδίδοντάς Του τις δικές σου ιδιότητες, μετατρέποντας τον Θεό Αγάπη και Έλεος που σου φανερώθηκε σ’ έναν Θεό εκδικητή και τιμωρό.
Όμως ήρθε κάποια στιγμή στη ζωή σου, που κουράστηκες απ’ τις μάταιες αναζητήσεις σου, απ’ τα κενά όνειρά σου και θέλησες να ψάξεις μέσα σου να βρεις κάτι καινούριο, κάτι που θα ’ταν ικανό να σε βγάλει απ’ τη μιζέρια του θανάτου και να σ’ οδηγήσει να γευτείς τη ζωή εκείνη, που σαν παιδί είχες πλάσει μες στα νεανικά σου όνειρα. Τότε που η καρδιά σου δεν είχε σκληρύνει ακόμα απ’ την υλιστική ζωή, τότε που ο νους σου ταξίδευε σε κόσμους ταπεινούς, όπου δεν μπορούσε ν αγγίξει η ψεύτικη χλιδή των γήινων απολαύσεων, εκεί που συναντούσες την ψυχή σου και σου μίλαγε για την ελευθερία του ανθρώπου και την αληθινή Αγάπη. Για πρώτη φορά άρχισες ν αναρωτιέσαι αν εκείνος ο κόσμος που ονειρευόσουν, βρισκόταν μόνο μέσα στην ανάμνηση της παιδικής σου φαντασίας ή μήπως συμβόλιζε κάτι βαθιά θαμμένο μέσα στη συνείδησή σου. Και τότε άκουσες μέσα σου φωνή που ’ρχόταν απ’ τα βάθη των αιώνων να συνταράξει το είναι σου, σπάζοντας το κέλυφος της σκληρότητας που μέχρι τότε κάλυπτε το νου και την καρδιά σου: “Μετανοείτε, ήγγικεν γαρ η βασιλεία των ουρανών”. Και καθώς η φωνή αντηχούσε σε κάθε μόριο της ύπαρξής σου, δημιουργώντας σεισμούς στο οικοδόμημα της πλάνης που ’χες στηρίξει τη ζωή σου, ξεκίνησε το γκρέμισμα όλων εκείνων των φθαρτών ιδανικών του γήινου κόσμου σου.
Μία έρημος ήταν η ζωή σου, μία έρημος ήταν κι ο εαυτός σου, καθώς κοιτούσες την εκδήλωσή σου να κυλάει και να χάνεται μέσα στο χρόνο ανούσια, καθώς γινόταν μέσα σου συνείδηση το γεγονός ότι αιώνες τώρα πάλευες πεισματικά, για να δεθείς με τις βαριές αλυσίδες της ύλης. Η φωνή του Ιωάννη τάραζε το πνεύμα σου, καθώς η ψυχή σου δεχόταν το βάπτισμα του νέου ανθρώπου, που προετοιμάζεται για να δεχτεί το σπόρο της Αγάπης, ώστε ν’ αρχίσει μέσα σου να πάλλεται η καρδιά σου σ’ έναν αλλιώτικο χτύπο, που θα τη συντονίσει με τον έναν δημιουργικό παλμό του Λόγου Θεού.
Πόσο μάταιος σου φαινόταν τώρα πια ο κόσμος, που πριν πίστευες πως έσφυζε από ζωή, ενώ στην πραγματικότητα τα χείλη σου ήσαν ακόμη πικρά από τη γεύση του θανάτου, που με ποικίλους τρόπους φρόντιζες πάντοτε περίτεχνα να ανταλλάσσει με τη ζωή που έφερες εντός σου ως κληρονομιά της θείας καταγωγής σου. Καθώς τα μάτια σου πλημμύρισαν από τα δάκρυα της μεταμέλειάς σου, που επέτρεψες στην άρνηση να εισχωρήσει μέσα σου και ν’ αμαυρώσει την ψυχή σου, ξεκόλλησαν με μιας τα λέπια που ’χαν καλύψει τα πνευματικά σου μάτια και τότε αντίκρυσες τον εαυτό σου γυμνό και πληγιασμένο από τις επιθέσεις της αρνητικότητας του υλικού σου βίου.
Αγκάλιασες με πόνο ό,τι είχε απομείνει από τη διαδρομή σου μέσα στους αιώνες και απευθύνθηκες γονυκλινής σ’ Εκείνον που σε γέννησε, ζητώντας Του να θεραπεύσει με το ‘Ελεός Του τις πληγές σου και να σε οδηγήσει ξανά στο δρόμο της Αγάπης, που τόσους αιώνες είχες λησμονήσει.
Μα τι χαρμόσυνο τραγούδι ήταν αυτό που αντήχησε στ’ αυτιά σου, καθώς η Αγάπη σε πλημμύρισε με την πνοή της, καθώς ενέδυσε το είναι σου με τον αγνό χιτώνα της αφιερώσεώς σου στην Αλήθεια: “αφέωνταί σου αι αμαρτίαι”.
Ο Πατέρας Αγάπη και Έλεος αναδύθηκε ως πυρ ακατάβλητο απ’ την ψυχή σου, ελευθερώνοντάς σε από το βάρος της αμαρτίας, που η άρνησή σου προς την Αλήθεια είχε δημιουργήσει και σε κρατούσε δεμένο στη γη. Η ύπαρξή σου ολόκληρη έγινε μια ευχαριστία προς το Δημιουργό σου, καθώς μέσα σου άρχισε ν αναδιπλώνεται η θύμηση Εκείνου, που ενσαρκώθηκε πριν 2.000 χρόνια στον κόσμο και κατέλυσε τα δεσμό του θανάτου.
Η παρουσία Του άρχισε να φανερώνεται μέσα σου, σαν να πραγματοποιόταν εκείνη ακριβώς τη στιγμή, σαν να γεννιόταν εντός σου το Θείο Βρέφος και σαν ο Διδάσκαλος της Αγάπης στα τριάντα Του χρόνια μέσα στο είναι σου να φανέρωνε όλο το μεγαλείο της υπέρτατης Αλήθειας. Το “Αγαπάτε Αλλήλους” έφερε μέσα σου συνειδησιακούς σεισμούς και γκρεμίζονταν τα θεμέλια της δομής του κόσμου σου που ύψιστος νόμος του ήταν η ανταπόδοση. Ένιωσες την ψυχή και το πνεύμα σου ν ανυψώνονται στην απεραντοσύνη του Ελέους που ο Λόγος Χριστός σε πλημμύρισε, για να μπορέσεις ελεύθερος πια απ’ τα δεσμό των αιώνων της πτωτικής σου πορείας, να ξεκινήσεις τα νέα βήματα της ανόδου που θα σε καταστήσουν Υιό και κληρονόμο της βασιλείας του Θεού. Και καθώς το πανανθρώπινο αίμα Του μεταγγίζει εντός σου την άπειρη ζωή Του και καθώς η Ανάστασή Του σφραγίζει το μέτωπο και το στήθος σου με το Σταυρό της Θυσίας Του, Τον ακούς να σου μεταφέρει την υπόσχεση της νέας Του Έλευσης, της Δευτέρας Του Παρουσίας.
Άνθρωπε, μαθητή της Αγάπης, μες στην ψυχή σου τελείται το μυστήριο της εξιλέωσης για τους 20 αιώνες της παρανόησης της Αλήθειας. Άσε το είναι σου να πλημμυρίσει από την ουσία Του. Γκρέμισε με την πύρινη ρομφαία του Λόγου Αγάπη τα τείχη του νου και της καρδιάς σου κι ελευθέρωσε την ψυχή σου από τις αλυσίδες των συναισθημάτων του κατώτερου εαυτού σου, από τις αλυσίδες των γήινων παθών και αδυναμιών του υλικού σου φορέα, από τις μάσκες της ψεύτικης υπεροχής του άρχοντα αυτού του κόσμου. Γιατί όπου κι αν στρέψεις τα μάτια γύρω σου, θα την ακούσεις ν’ απαιτεί τα δικαιώματα της ελευθερίας που της στέρησες. Η άνοδος της γυναίκας μέσα στην κοινωνία των διαχωρισμένων μορφών και εκδηλώσεων που έχεις εκπορεύσει, είναι η απαίτηση της ψυχής σου να σταθεί στο ύψος που ο Διδάσκαλος της Αγάπης την τοποθέτησε και μέσα από την εμπειρία των αιώνων που κατέγραψε, να σου προσφέρει τη διδαχή της ένωσης ψυχής και πνεύματος, της γυναίκας και του άντρα, σε μια πορεία ανόδου μέσα στη μία ελευθερία του Ανθρώπου Λόγου Θεού.
Ο δρόμος είναι Εκείνος, το Α και το Ω της ύπαρξής σου, που σου προσφέρθηκε, για να εκδηλώσεις την αποκατάστασή σου μες στην Αλήθεια, δημιουργώντας ενότητα και ειρήνη ανά τον κόσμο, προσφερόμενος όπως Εκείνος προσφέρθηκε, αγαπώντας όπως Εκείνος αγάπησε, ώστε η εκδήλωσή σου αναγόμενη στη δική Του ποιότητα, να σε καταστήσει συνειδητό εκφραστή της Πατρικής Χάρης. Ο Λόγος Χριστός διαπότισε το νου και την καρδιά σου με νέες ποιότητες Φωτός, οι οποίες σκοπό έχουν να κινήσουν το είναι σου κατά τέτοιον τρόπο, ώστε να λειτουργήσεις με επίγνωση της Υιότητάς σου, την ενεργειακή ροή της Χριστικής Χάρης στην ολότητα του εαυτού σου, στην ολότητα του ανθρώπου, ώστε V αποκατασταθεί το δημιούργημα μες στην Αλήθεια και την Αγάπη του Δημιουργού του.
Η ύπαρξή σου αφομοιώνοντας την αποκάλυψη της μίας Αλήθειας, θα μεταφέρει ζωντανά το “Αγαπάτε Αλλήλους”, καθιστάμενη ένα παγκόσμιο μήνυμα ενότητας και συναδέλφωσης του ανθρώπου με τον άνθρωπο, ώστε η δημιουργία ολόκληρη να διαποτιστεί με την ανάσα του ενός Δημιουργικού Λόγου. Ο Πατέρας Θεός καλεί τον εαυτό Του άνθρωπο, που μέσα στο Είναι του εμφύσησε την πνοή Του, να ενεργοποιήσει και να εκδηλώσει αυτή την πνοή, ώστε η επενέργειά της να μεταλλάξει τα πάντα σε Φως και Αγάπη.
Εσύ επιλέγεις αν θα ελευθερωθείς στη μία βούληση του Δημιουργού σου ή θα παραμείνεις δέσμιος των υλικών αναγκών και νόμων που σε αδρανοποιούν πνευματικά, διαιωνίζοντας μία πορεία που ο Λόγος Χριστός πότισε με το αίμα Του, για να πάψει να κυοφορεί τη φθορά και το θάνατο. Αναλογίσου την ευθύνη που σήμερα φέρεις, μετά από 2.000 χρόνια παρανόησης της διδασκαλίας που σου παρουσιάστηκε και μη δικαιολογείς τον εαυτό σου με άγνοια, διότι ο Χριστός ήρθε και δίδαξε όλους, θυσιάστηκε και αναστήθηκε για όλους. Με το ν’ αρνείσαι την εξέλιξή σου, αρνείσαι Εκείνον, που χάραξε ανεξίτηλα με το πανανθρώπινο αίμα Του το δρόμο εντός σου, οπότε οδηγείσαι σε πνευματικό θάνατο.
Σήμερα, στη νέα εποχή που έχει ανατείλλει για την ανθρωπότητα, θα κληθείς να πραγματώσεις την εντολή: έσεσθε ουν υμείς τέλειοι, ώσπερ ο Πατήρ ημών, ο εν τοις ουρανοίς τέλειος εστίν”. Η κλήση αυτή που απευθύνει ο Θεός προς τον άνθρωπο, ξεκινά με την είσοδο εντός του χωρόχρονου του πεδίου της ύλης του νέου απεσταλμένου Του, που φέρει την εξουσία να οδηγήσει τον άνθρωπο σε όλη την Αλήθεια, στην απόλυτη γνώση της Θεότητάς Του, ώστε η νέα διαθήκη του πνεύματος να καταστεί κληρονομιά του ενός εαυτού Αλήθεια, που θα βασιλεύσει στο άχωρο και στο άχρονο της μίας τέλειας Αγάπης του Πατέρα.
Πώς να σου μιλήσω, άνθρωπε αγαπημένε, για την άπλετη φωτοχυσία που πλημμυρίζει και μεταλλάσσει την ύπαρξή σου, για τη μεταμόρφωση που τελείται μέσα σου από Εκείνον που εισήλθε μες στη δημιουργία των ορίων και των κατεστημένων του νου σου για να τα διασπάσει και ν απελευθερώσει αυτόν στην άπειρη κίνηση των θείων ιδεών του Χριστικού Νου; Πώς να σου μιλήσω για Εκείνον που εισήλθε μέσα στο στείρο έδαφος της καρδιάς σου, για ν’ αναζωογονήσει αυτό με τη θεία πνοή Του και να καταστήσει τους παλμούς της, παλμούς Ευλογίας διαχεόμενους μέσα στα πάντα; Πώς να σου μιλήσω για τον εαυτό σου χωρίς να Τον καταβιβάσεις στα μέτρα της αντίληψης, που περιορισμένα εμμένεις να διατηρείς περί της Αλήθειας του ενωμένου εαυτού Μας; Πώς να σε κάνω να νιώσεις την καρδιά Του, που πάλλεται εντός σου στην ενότητα του ενός ανθρώπου, για να σου θυμίσω την εκδήλωση της απείρου Αγάπης του Πατέρα Δημιουργού σου; Πώς να σε βοηθήσω να συλλάβεις την κίνηση των ιδεών μες στη Θεοσυνείδησή Του, ώστε να καταστεί εντός σου συνείδηση η Υιότητα που σε συνδέει μαζί Του;
Αγαπημένε άνθρωπε, σου παρουσιάζω τον Διδάσκαλο των Εθνών, σε μια νέα μορφική παρουσία, ως παγκόσμιο αναμορφωτή του νου του ανθρώπου, τον πανσυμπαντικό άνθρωπο Ιωάννη, που ο Πατέρας απέστειλλε στη γη, για να σου δείξει μέσα από τα δικά Του βήματα τα στάδια της εξέλιξής σου, ως ανερχόμενος Άνθρωπος Λόγος. Είναι Εκείνος, ο Παράκλητος, το Πνεύμα της Αληθείας, που εισήλθε μέσα στην περιορισμένη μορφή σου, για να σ’ ελευθερώσει στο άμορφο της Θεότητας, που φόρεσε τα ενδύματα της πλάνης που δημιούργησες, για να σε γυμνώσει στη λαμπρότητα της μίας Αλήθειας. Ο Ιωάννης βρίσκεται μέσα σου, γιατί σου διοχέτευσε την Ουσία Του, προορίζοντας σε κληρονόμο της βασιλείας του πνεύματος. Είναι το Α και το Ω της ύπαρξής σου. Είναι ο άσπιλος εαυτός σου που σε οδηγεί βήμα με βήμα, να γνωρίσεις τη μία ύπαρξη της Αγάπης. Είναι το μηδέποτε εκπεσόν πνεύμα, που από το ύψος της Πανταχού Παρουσίας διαλύει τις αποστάσεις που η ψεύτικη υπεροχή της αποστασίας και διχοτόμησης του νου σου έχει δημιουργήσει. Είναι η μηδέποτε αμαυρούμενη ψυχή που από την ύψιστη παλμοδόνηση της Αγάπης, καλύπτει τα κενά της έλλειψής της εντός σου, καθιστάμενη πύρινος ναός Ευλογίας, για να κυοφορήσει τον ανερχόμενο Άνθρωπο Λόγο Αλήθεια.
Πώς περιμένεις να γνωρίσεις τον Παράκλητο εαυτό σου όταν το κάθε τμήμα της ύπαρξής σου διαχωρίζεται από την ολότητα των παλμών Του και εκφράζει εκείνες τις ποιότητες της διττής σου εκφραστικότητας, που απορρέει από το γεγονός ότι Τον απομονώνεις στα μέτρα που το εκάστοτε τμήμα δύναται, μέσα απ’ τους περιορισμούς του, να χωρέσει και να δεχτεί περί της ενότητας του ενός ανθρώπου; Αν αφήσεις το είναι σου να Τον ατενίσει με τα μάτια της Αλήθειας, τότε θα δεις σ’ Εκείνον όλες τις μορφές ύπαρξης, όλες τις ποιότητες εξέλιξης. Διότι κατήλθε σ’ αυτό το πεδίο με μόνο σκοπό να σου διδάξει την ένωση και αναγωγή και τελειότητα της διαχρονικής σου εκδήλωσης, μέσα από την εκδήλωση της ολότητας άνθρωπος, που σου παρέχει σαν μαθητεία, τη συνειδητή έκφραση της Αγάπης που ενώνει τα κάτω και τα άνω και παρουσιάζει την Ανάσταση του πνευματικού εαυτού και τη διάχυσή του σε μια δημιουργία, όπου κάθε της έκφραση θα είναι η πνοή του Λόγου Θεού. Καθώς η Αλήθεια παραμένει αναλλοίωτη και αδιάφθορη μες στους αιώνες έτσι και μέσα σου η πνοή του Λόγου Δημιουργού, που κατέλυσε με τη Θυσία Του τα δεσμά της πλάνης, αναζωπυρωμένη από την παρουσία του Πνεύματος της Αλήθειας στη γη, εργάζεται ακατάπαυστα κατά τέτοιον τρόπο, ώστε να ελευθερώσει το νου σου από την εμμονή του να διαιωνίζει την προδοσία απέναντι στον άπειρο Θείο Νου που τον εκπόρευσε.
Αν σήμερα βλέπεις τον εαυτό σου παντού, σ’ ολόκληρο τον πλανήτη, να μαστίζεται από γεγονότα, που τείνουν με βίαιο τρόπο να επαναφέρουν τον άνθρωπο στην τάξη, δίνοντάς του να βιώσει έντονα τ’ αποτελέσματα της εμμονής του στο διαχωρισμό που κυοφορεί, είναι ακριβώς γιατί αντιστέκεσαι πεισματικά στην εξέλιξη που το Έλεος του Πατέρα σου παρέχει, μην κατανοώντας ακόμη τα ολέθρια αποτελέσματα αυτής σου της άρνησης μέσα σου. Δεν έχεις ακόμη κατανοήσει, πως όσο επιτρέπεις στον εαυτό σου ν αναλώνει το δημιουργικό δυναμικό του στην έκφραση της κυριαρχίας, τόσο θα υποδουλώνεσαι, ενεργοποιώντας τον κατώτερο εαυτό σου, να σ’ οδηγεί στην άβυσσο της ματαιότητας και της ανυπαρξίας. Πρόδωσες την Αγάπη του Δημιουργού σου, όμως Εκείνος δεν έπαψε ποτέ να σ’ αγαπά και να σ’ ενισχύει, για να επιστρέφεις ως εκδήλωση Αγάπης στους πατρικούς του κόλπους.
Αγάπησε τον εαυτό σου με την ένταση που Εκείνος σε δίδαξε, διότι δεν έχεις δικαίωμα να στερείς απ’ τα δημιουργήματά Του την Αγάπη που ο Δημιουργός σου ποτέ δεν σου στέρησε. Ενεργοποίησε την Ευλογία από εντός σου και άγγιξε μ’ αυτήν κάθε ασχήμια που στολίζει τον κόσμο σου, ώστε να πλημμυρίσει από την ομορφιά της θείας πνοής.
Αγκάλιασε τον Ιωάννη, που καθίσταται ο έσχατος Αδελφός σου, κινώντας τους Νόμους της επιστροφής σου στην τελειότητα του Θεού και γίνε ο εκφραστής των θείων ιδεωδών της επικράτησης της Αλήθειας και της Αγάπης εφ’ απάσης της ανθρωπότητας.
Γίνε ο πύρινος Λόγος Του, που άμεσα θα κατακαίει κάθε ποιότητα δημιουργίας της πλάνης, διεισδύοντας μες στην ουσία της μίας Αλήθειας, φανερώνοντας Αυτήν στο όλον του ανθρώπου. Γίνε ο φωτεινός σηματοδότης στο δρόμο της επιστροφής του ανθρώπου που φανέρωσε τον Εαυτό Ιωάννη ως τον αεί υπάρχοντα Θεό εν εκδηλώσει, γκρεμίζοντας τα τείχη των ενεργειακών συνθέσεων με τα οποία τείχισες τον περιορισμένο εαυτό σου, για να δεις ολοφάνερα το πρόσωπο του Δημιουργού σου να καθίσταται η νέα μορφική παρουσία Του μέσα στο παν.
Άνθρωπε εαυτέ Μου, διαχέω μέσα στο είναι σου τον ενοποιημένο κυμάτισμά της υπερούσιας Αγάπης του εαυτού μας. Διαχέω μέσα στην καρδιά σου, μέσα στο νου και στη συνείδησή σου τον άπειρο χαιρετισμό της μίας ύπαρξης, του Θεού Αλήθεια και πνέω ως ειρήνη, ως υπερκόσμια αρμονία μέσα σε κάθε κύτταρο του είναι σου, για ν’ ανασάνει στη θεία δημιουργική πνοή Μου.
Σ’ αγαπώ, άνθρωπε εαυτέ Μου και μ’ αυτήν την Αγάπη ανυψώνω το βλέμμα σου στην απεραντοσύνη του πάλλαμπρου ήλιου της αναγέννησης που ενσαρκώθηκε στον κόσμο σου, για να διαλύσει την πλάνη και να σε καταστήσει έν μετά της απείρου Ευλογίας που το Είναι Του αέναα διαχέει.
Ενώνω τα φωταυγή Του κύτταρα μ’ όλα τα κύτταρα του είναι σου και δΓ αυτής της λειτουργίας δημιουργώ νέο κανάλι επικοινωνίας, το οποίο θα διοχετεύει εντός σου την άμεση τροφοδοσία της Αγάπης και ταυτόχρονα τη γνώση της κίνησής της μέσα στο άπειρο του ενός εαυτού, έτσι ώστε οι ενεργειακοί κυματισμοί που παράγονται από την προσφορά του πανανθρώπου Ιωάννη, να καταγράφουν εντός σου τη νέα τροχιά εξέλιξης της ανοδικής σου πορείας και να ’ρχονται ως κεφάλαιο φωτός να προωθήσουν και να επιταχύνουν την όποια κίνηση προσφοράς καταγράφει το είναι σου. Συνδέω την κίνηση του νου σου με τη συνείδηση του άπειρου νου Του, έτσι ώστε να λάβεις άμεση και ταχύρρυθμη εκπαίδευση στην αφομοίωση και εκδήλωση των ιδεών της Αλήθειας και της επικράτησης αυτών μες στη δημιουργία. Ευλογώ την ολοκληρωτική αφομοίωσή σου μέσα στον έναν εκδηλωμένο Άνθρωπο-Λόγο-Θεό. Ευλογώ τη συγχώνευση των βηματισμών σου στα βήματα του απείρου. Ευλογώ το πνεύμα, την ψυχή και το σώμα σου, ν αναστηθούν στην απέραντη ύπαρξη της Αγάπης, για να εκδηλωθείς ως η μία, τρισυπόστατη και ομοούσια Θεότητα.
