Στη σημερινή εποχή ένα σοβαρότατο θέμα άρχισε ν’ απασχολεί πολλούς ανθρώπους. Σε λίγα χρόνια το θέμα αυτό θα επεκταθεί και θ΄ απασχολήσει πολύ περισσότερους και θα δημιουργήσει ίσως προβλήματα, περιπλοκές, παρερμηνείες και κακές τοποθετήσεις στους αδαείς. Το αποτέλεσμα θα είναι συνέπειες απρόβλεπτες και σοβαρότατες. Γι’ αυτό είναι ανάγκη να δοθούν εξηγήσεις και κατευθύνσεις, που πηγάζουν από την ιστορία και τη Γραφή, στη σημερινή εξελικτική τοποθέτηση, αναπτύσσοντας το θέμα αυτό όσο το δυνατόν καλύτερα, με σκοπό την ωφέλεια των ανθρώπων.
Το θέμα αφορά την εκ Θεού Κλήση – Πρόσκληση ανθρώπου για την προσφορά έργου επί της γης. Η Νέα Πνευματική Περίοδος στην οποία μπήκε η ανθρωπότητα, είναι επόμενο να της ανοίξει νέους ορίζοντες και να έχει περισσότερες Πνευματικές απαιτήσεις απ’ αυτήν. Κάθε Νέα Περίοδος φέρνει και το μήνυμά της και αποσκοπεί να το διαδώσει. Επίσης φέρνει Πνευματικές αλλαγές και καινοτομίες, που συνταράσσουν το Κατεστημένο, διαρρηγνύουν την αμάθεια και την άγνοια και εμφανίζουν την Αλήθεια. Και όπως είναι φυσικό, κάθε Νέα Περίοδος έχει και τους Οδηγούς, τα Στελέχη της, τους Εκπαιδευτές της και τους εργάτες της, οι οποίοι και θα κληθούν σύμφωνα με το Θείο Σχέδιο για τη στελέχωση του Νέου Έργου σύμφωνα με την εξέλιξη, που έχει προδιαγράφει εκ Θεού.
Οι άνθρωποι αυτοί που θα στελεχώσουν το Νέο Έργο δεν θα συγκεντρώνουν την κοινωνική αναγνώριση, δεν θα έχουν πάρει γήινες διακρίσεις. Απλοί, αγράμματοι μερικές φορές, αφανείς ως επί το πλείστον, χωρίς εξωτερικά σημεία υπεροχής, δύναμης και ισχύος. «Βλέπετε γαρ την κλήσιν υμών, αδελφοί, ότι ου πολλοί σοφοί κατά σάρκα, ου πολλοί δυνατοί, ου πολλοί ευγενείς, αλλά τα μωρά τού κόσμου εξελέξατο ό Θεός ίνα τούς σοφούς καταισχύνη, και τα ασθενή τού κόσμου εξελέξατο ό Θεός ίνα καταισχύνη τα ισχυρά. Όπως μη καυχήσηται πάσα σαρξ ενώπιον τού Θεού.» (Α΄ Προς Κορινθ. Λ΄, 26 – 29)
Ο Θεός πάντοτε σε κάθε εποχή εκδηλωνόταν μέσα από ανθρώπους του λαού, τους καθοδηγούσε και τους κατεύθυνε και τους περιέβαλλε με Φως, ώστε να καταστούν οι φορείς της Χάρης, οι Εντολοδόχοι και οι μεταφορείς του Θείου Θελήματος. Έτσι και σήμερα με τον ίδιο τρόπο θα εκδηλωθεί. Γιατί η γήινη εξουσία δεν μπορεί να συνταυτιστεί με την Πνευματική και αυτός που επιζητά να συγκεντρώσει την υλική ισχύ και δόξα, είναι αδύνατο να περιβληθεί με την Πνευματική. Οι γήινοι νόμοι πρέπει να υπαναχωρήσουν μπροστά στους Αναλλοίωτους και Τέλειους Θείους Νόμους, για να υπάρξει Αρμονία. Ο Θεός δεν έχει ανάγκη τις ανθρώπινες γνώσεις. Είναι η Πανσοφία, η Παντογνωσία, η Παντοδυναμία, η Απειρότητα, η Αγάπη. Ένας Λόγος Του αρκεί για να επικαθήσει η Ουράνια Σοφία στο κεφάλι του ανθρώπου, που εκπληρώνει και υπηρετεί το Θείο Θέλημα και να τον μετατρέψει σε Πάλλαμπρο, Πνευματικό άνθρωπο , που φωτίζει και καθοδηγεί την ανθρωπότητα στον Ουράνιο δρόμο.
Σημασία για τον Θεό δεν έχει η εξωτερική εμφάνιση, αλλά το πνεύμα που βρίσκεται κλεισμένο μέσα στο θησαυροφυλάκιο της ψυχής. Αυτό το πνεύμα είναι που θα σηκώσει τη Θεία Χάρη και Εξουσία, που θα έλξει και θα μεταδοθεί το Φως. Αυτό το πνεύμα θα λάβει την Κλήση, θα την κατανοήσει και θα την αποδεχτεί και όχι ο εξωτερικός άνθρωπος της ύλης. Γιατί ο άνθρωπος δεν είναι η ύλη, αλλά το πνεύμα του. Το σώμα του είναι το σάρκινο περίβλημα, που η εγωιστική επιθυμία του για αποκοπή από την Ένωση τον οδήγησε να φορέσει. Και πρέπει να το χρησιμοποιήσει σαν Πνευματικό αγωγό και φορέα, για να ξεφύγει από τη δέσμευση και τη φυλάκιση που επιβάλλει και να καταστεί ξανά ελεύθερη Πνευματική υπόσταση.
Μην πλανηθείτε άνθρωποι από την κοινωνική σας θέση, από την εξωτερική σας εμφάνιση, από τις ελλιπείς σας γνώσεις. Εσείς δεν γνωρίζετε το Πνεύμα, που ο Θεός εμπιστεύτηκε μέσα σας, δεν γνωρίζετε τη φωτεινότητά του, τον προορισμό και την Αποστολή του. Ο Θεός, που γνωρίζει, θα σας στείλει την Κλήση. Και το πνεύμα σας, που αγαπά και υπακούει τον Πνευματικό, Πραγματικό, Ουράνιο Πατέρα του, θα σας ωθήσει να την ακολουθήσετε. Η γήινη θέση σας και η αφάνειά σας μη γίνει ο ανασταλτικός παράγοντας, το εμπόδιο στο Θείο Προορισμό σας. Γιατί πολλά πνεύματα, που για Θείο Έργο κατέρχονται, ζητούν τα ίδια να είναι αφανή και άσημα. Φοβούνται την ύλη, γιατί η ύλη είναι βαριά, γνωρίζει πολλά τεχνάσματα για να αποδυναμώνει το πνεύμα, για να χαλαρώνει την επαφή του με το Θείο και να το αποπροσανατολίζει. Το μέσο της προφύλαξής σας, που το πνεύμα σας αίτησε, προσέξτε μην το μεταβάλλετε σε εμπόδιο και πρόσχημα για άρνηση της κλήσης.
Πρέπει να γνωρίζετε ότι όπου υπάρχει Φως και Θετική Ενέργεια, ισόποσο σκοτάδι και αρνητική ενέργεια θα έρθει να τα πολεμήσει. Γιατί η Άρνηση αυτό που πάντα επιδιώκει, είναι να ματαιώσει το Φως. Είναι ανίσχυρη όμως μπροστά του, αρκεί εσείς να μην της δώσετε τις υποδοχές και το χώρο να εισχωρήσει, εσείς να μην τη διευκολύνετε στην επίθεσή της. Αντίθετα, να τοιχισθείτε με το Φως, που άφθονα σας παρέχεται, να πληρώσετε όλα τα κενά σας μ΄ Αυτό και με σταθερότητα να την αντιμετωπίσετε.
Η Άρνηση μπορεί να εμφανισθεί με πολλούς τρόπους. Σαν αντίδραση από το συγγενικό και φιλικό σας περιβάλλον, για την πορεία που θέλετε ν’ ακολουθήσετε, σαν καθημερινά εμπόδια στη γήινη ζωή σας, που θα σας απασχολούν το χρόνο σας, ώστε να μη σας επιτρέπουν ν’ ασχοληθείτε με την Πνευματική Αποστολή σας. Σαν φόβος που ορθώνεται μέσα σας και σας εμποδίζει να παλέψετε με το Κατεστημένο και να εδραιώσετε την Αλήθεια. Όμως εσείς οχυρωμένοι στο Φως σας πρέπει να αντιταχθείτε θαρραλέα απέναντι της. Γιατί το Θείο Έργο θέλει μαχητές, που καθημερινά αγωνίζονται να διασκορπίσουν τα σκότη, να τα αντικαταστήσουν με Φως. Και η Άρνηση στον υπηρέτη του Φωτός το μόνο που καταφέρνει είναι να ενισχύει τη μαχητική του ικανότητα, να τον βοηθά να ανέρχεται, να τον μετατρέπει σε αθλητή, που καθημερινά προσπαθεί και εξασκείται στην Αγάπη και προετοιμάζεται για την Ένωση με τον Θεό.
Επομένως μη δώσετε λαβή στην Άρνηση να εισχωρήσει και να σας δημιουργήσει αμφιβολίες για τον προορισμό σας, εξαιτίας της ταπεινής εξωτερικής μορφής σας. Αντίθετα, διδαχτείτε από αυτό. Γιατί το εσωτερικό μεγαλείο δεν κραυγάζει, ούτε διακηρύσσει την υπεροχή του, όπως η υλική γήινη φιλοδοξία. Η εσωτερική καλλιέργεια και άνοδος συνοδεύεται πάντοτε με την ταπεινότητα.
Ο Χριστός δεν γεννήθηκε σε βασιλικά ανάκτορα, αλλά στη Φάτνη, με τα ζώα για να τον ζεσταίνουν και τα άχυρα για κρεβάτι. Ο Δεσπότης του Άπειρου Σύμπαντος φτωχός έζησε στη γη και περιβλήθηκε με τη μεγαλύτερη ταπεινότητα, ακριβώς για να καταδείξει ότι η Φωτεινή, Πνευματική, Ανθρώπινη Υπόσταση δεν έχει καμιά σχέση με την ύλη, ούτε αναδεικνύεται και διαφημίζει τον εαυτό της. Εργάζεται πάντα για το καλό του συνόλου, για την εγκαθίδρυση της Αγάπης, χωρίς να εξυψώνεται και να θεωρεί τους άλλους κατώτερους, γιατί γνωρίζει ότι όλοι παιδιά του ίδιου Θεού είναι και όλοι φέρουν μέσα τους τη σφραγίδα Του και προορίζονται να ενωθούν μαζί Του, για να αποκατασταθεί η Ισορροπία και η Ενότητα.
Μην κάνετε, άνθρωποι, το λάθος και πείτε: εγώ ο αμαρτωλός πώς είναι δυνατόν να δεχτώ τέτοια Κλήση; Γιατί στη γήινη ζωή φορώντας ύλη, ο καθένας υποπίπτει σε μικρά ή μεγάλα σφάλματα, για τα οποία όμως πρέπει να μετανοήσει, ώστε ν’ αρχίσει τη νέα πορεία του. Θυμηθείτε τον διώκτη Σαούλ, που πρωτοστάτησε στο λιθοβολισμό του Στεφάνου. Κλήθηκε από τον Θεό, υπάκουσε στον Θεό, ονομάσθηκε από Αυτόν Παύλος και έγινε Απόστολος των Εθνών. «Παύλος, δούλος Ιησού Χριστού, κλητός Απόστολος» (Ρωμ. Λ΄, 1). Αυτό και μόνο το παράδειγμα μπορεί να σας διδάξει ότι το προορισμένο από τον Θεό πνεύμα θα φέρει σε πέρας την Αποστολή του. Ο Θεός ποτέ δεν κάνει λάθος. Ξέρει ποιο πνεύμα προορίζει και γιατί και γνωρίζει πλήρως τις δυνάμεις και δυνατότητές του, την Εξουσία και τη Χάρη που μπορεί να σηκώσει.
Η Κλήση του Θεού είναι πάντοτε σωστή, σύμφωνη με την Παγγνωσία και τη Δικαιοσύνη Του. «Ότι ους προέγνω, και προώρισε συμμόρφους της εικόνος του Υιού αυτού, εις το είναι αυτόν πρωτότοκον εν πολλοίς αδελφοίς· ους δε προώρισε, τούτους και εκκάλεσε και ους εκκάλεσε, τούτους και εδικαίωσεν, ους δε εδικαίωσε τούτους και εδόξασε.» (Προς Ρωμ. Η΄, 29 – 30). Όταν αμφισβητείτε την Κλήση είναι σαν να παραδέχεστε ότι ο Αλάθητος έκανε λάθος και αυτό είναι απαράδεκτο. Αντίθετα, πρέπει με τη μετάνοια να εξαλείψετε τα λάθη και τις παρεκτροπές του παρελθόντος, που η άγνοια του Θείου Προορισμού σας σας οδήγησε να πράξετε και να αφιερωθείτε ενσυνείδητα στο Θείο Θέλημα, προσέχοντας τις ενέργειες και τις εκδηλώσεις σας, γιατί θα έχετε λάβει γνώση της υψηλής Αποστολής σας. Το Έλεος του Θεού πάντα αγκαλιάζει τον μετανοήσαντα, η Αγάπη Του τον υποβαστάζει και τον βοηθά να σταθεροποιήσει τα βήματά του στον ανηφορικό δρόμο της Πνευματικής εξέλιξης.
Γεννάται όμως ένα ερώτημα. Με ποιο τρόπο ο άνθρωπος της Νέας αυτής Πνευματικής Περιόδου θα κληθεί από τον Θεό; Στην Παλαιό Διαθήκη ο Θεός μιλούσε απευθείας στον άνθρωπο που ήθελε να καλέσει και να του αναθέσει έργο. Ο Κλητός και Εκλεκτός ταυτόχρονα άκουγε τη Φωνή του Θεού του. Έπαιρνε άμεσα τη Θεία Εντολή να υπηρετήσει το Θείο Θέλημα και να το διαδώσει. Αυτό φαίνεται καθαρά στην κλήση του Αβραάμ (Γένεσ. ΙΒ΄, 1), του Μωυσή (Έξοδ. Γ΄, 10-16), του Ησαϊα (Ησ. ΣΤ΄, 9), του Αμώς (Αμ. Ζ΄, 15), του Ιερεμία (Ιερεμ. Α΄, 7), και του Ιεζεκιήλ (Ιεζ. Γ΄, 1 – 4). Στην εποχή της ένσαρκης Παρουσίας του Χριστού, ο ίδιος ο Θεάνθρωπος απηύθυνε την Κλήση στους μαθητές Του. Είναι φυσικό επομένως και στη σημερινή εποχή ένα Πνεύμα Απεσταλμένο του Θεού, Υψηλό και Εντεταλμένο απ’ Αυτόν, να κάνει τις πρώτες Κλήσεις, να κ αλέσει τους Πρωτοπόρους, που θα εδραιώσουν και θα διαδώσουν την καινούργια Θεϊκή Αποκάλυψη. Ένα Πνεύμα, που θα μεταφέρει τη Φωνή του Θεού στη γη και θα εκφράζει Απόλυτα το Θείο Θέλημα.
Το Πνεύμα αυτό που θα είναι «εν Πνεύματι και δυνάμει Ηλιού», θα διαλαλεί το Μήνυμα της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού εντός των ανθρώπων, θα διδάσκει την κάθαρση και τη μετάνοια, και θα βοηθά τους ανθρώπους σ’ αυτήν. Το Πνευματικό του όνομα Ιωάννης, γιατί ένα μέρος της Αποστολής του είναι σχεδόν όμοιο με το Έργο του Βαπτιστή, την εποχή του Χριστού. Σ’ αυτό το Πνεύμα θα αποκαλυφθούν από τον Θεό οι Πρωτοπόροι και σ’ αυτό θα σταλούν, ώστε να λάβουν την ειδοποίηση και τη γνώση για τον προορισμό τους. Δίπλα σ’ αυτό θα μαθητεύσουν και θα καταστούν και αυτοί άξιοι φορείς της Χάρης, συνεχιστές του Θείου Έργου, και εκφραστές του Θείου Θελήματος. Αυτό το Πνεύμα και το προορισμένο εκ Θεού επιτελείο, που γύρω του θα δημιουργηθεί, θα κάνει Πνευματικά Σχολεία στα οποία θα ακούγεται το Νέο Μήνυμα, θα διδάσκεται η μετάνοια και οι Νέες Πνευματικές Αληθείς Αποκαλύψεις. Τα Σχολεία αυτά θα καταστούν ο πομπός, που θα εκπέμπει την Κλήση προς τα προορισμένα Πνεύματα, ο Σταθμός που θα τα υποδέχεται και θα τα καταρτίζει σχετικά με τη Νέα Εποχή.
Η Κλήση όμως δεν θα είναι μόνο εξωτερική. Το προορισμένο πνεύμα έχοντας τη δική του εσωτερική επαφή με τον Θεό θα κληθεί όταν έρθει η ώρα του και εσωτερικά. Θα οδηγηθεί και θα ωθηθεί από τη δική του εσωτερική γνώση στο κατάλληλο Πνευματικό Σχολείο, για ν’ ακούσει και μέσω του στόματος του ανθρώπου το Λόγο του Θεού επίσημα να τον καλεί να εν ταχθεί στον ειρηνικό στρατό Του.
Όταν το Πνεύμα λάβει την εσωτερική κλήση, ταράζεται και όταν αυτή επικυρωθεί και επίσημα, η ταραχή κι η συγκίνησή του κορυφώνεται. Ο άνθρωπος, που μέχρι τη στιγμή αυτή αγνοούσε το υψηλό του έργο, δεν μπορεί να κατανοήσει την ταραχή, τα συναισθήματα και τις αντιδράσεις του. Δεν μπορεί να καταλάβει, ότι όλη η αναταραχή του προέρχεται από τη Θεϊκή Κλήση, που δίνει το δικαίωμα και την άδεια στο Πνεύμα του να εκδηλωθεί και να κυριαρχήσει επί της ύλης. Ο άνθρωπος ταλαντεύεται, η ύλη μάχεται με το Πνεύμα, μέχρι η Κλήση – Πρόσκληση να γίνει αποδεκτή.
Μόλις συμβεί αυτό, ο άνθρωπος αισθάνεται αμέσως την αλλαγή του. Διαγράφει το παρελθόν του ως ακατάλληλο και ανάρμοστο για τη Νέα Πνευματική οδό. Δεν γνωρίζει όμως τι πρέπει να κάνει. Δεν ξέρει με ποιο τρόπο στην Κλήση – Πρόσκληση να ανταποκριθεί.
Αρχικά πρέπει να πετάξει τα παλιά λερωμένα ρούχα του και με ταπείνωση να ζητήσει από τον Πατέρα άλλα καθαρά, υποσχόμενος ταυτόχρονα ότι θα φροντίσει να διατηρήσει και να επαυξήσει τη φωτεινότητα και λαμπρότητά τους. Να ευχαριστήσει για την ύψιστη τιμή και ν’ αρχίσει να μιλά πάλι με τον Θεό – Πατέρα του, να υπακούει και να συντονίζεται με τον Υιό – Λόγο.
Γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί να συντονιστεί με το Απρόσωπο από τότε που ενδύθηκε τη σάρκα. Μπορεί όμως να συντονιστεί με τον Εκδηλωμένο Θεό, τον Υιό – Λόγο, που ενανθρωπίστηκε ακριβώς για να βοηθήσει τον άνθρωπο να ξαναεπιστρέψει στον Πατέρα. Να γίνει ο μεσοσταθμός και η οδός, που θα τον μεταφέρει στην Πηγή του. Ο Χριστός με τη Θυσία Του έδωσε το δικαίωμα στον άνθρωπο, όχι απλώς να Τον επικαλείται, αλλά να ενώνεται μαζί Του και να πορεύεται μέσω της Χριστικής οδού στην Πατρική Αγκάλη. Με το Αίμα Του τον ξέπλυνε και τον ξεπλένει συνεχώς από την αμαρτία, παρέχοντάς του άφθονο το Έλεος και τη Βοήθεια.
Ο άνθρωπος που έλαβε Κλήση, πρέπει να ξέρει την ευθύνη που έχει. Δεν προορίζεται να αναβιβάσει τον εαυτό του μόνο στα εξελικτικά σκαλοπάτια και να ενωθεί με τον Θεό. Ένας τέτοιος προορισμός είναι πολύ περιορισμένος και προσαρμοσμένος στα ανθρώπινα ατομικά πλαίσια και δεν μπορεί να πηγάζει από την Ενότητα και την Αγάπη του Θεού. Δική του Αποστολή είναι να προκαλέσει Πνευματικούς σεισμούς στις ανθρώπινες συνειδήσεις, να απομακρύνει την άγνοια, το σκοτάδι και να φέρει το Φως του Θεού. Να απαρνηθεί τον γήινο εαυτό του και την προσωπικότητά του για να ενταχθεί στην Ενότητα. Να θυσιαστεί για την ανθρωπότητα, να αναβιβάσει ένα μέρος της, ανάλογα με το δυναμικό του. Να ανασύρει ψυχές από τις γήινες χαράδρες και να τις εξακοντίσει σε ύψη Πνευματικά, διδάσκοντάς τες για την Αγάπη, το Φως και τη λειτουργία των Θείων Νόμων.
Γι’ αυτό έλαβε την Κλήση και την ειδοποίηση. Για να προετοιμαστεί, να μαθητεύσει, ώστε να ενισχύσει τις Πνευματικές δυνάμεις, ώστε να καταστεί δυνατός, για να μπορεί να ανασηκώνει, χωρίς αυτός να πέφτει. Για να μπορεί να δέχεται το μίσος, την κατακραυγή, την ταλαιπωρία και να ανταποδίδει Αγάπη, Κατανόηση, Συγχώρεση και Έλεος. Γ ια να θυσιαστεί, χωρίς να υπολογίζει τη θυσία του, αλλά από εσωτερική ανάγκη για προσφορά και βοήθεια στο σύνολο.
Πρέπει άξιος μαθητής του Διδασκάλου Ιησού να γίνει. Γιατί αυτός είναι ο Μοναδικός Διδάσκαλος, που και αυτή την εποχή από σκηνώματα ανθρώπων θα εκδηλωθεί, θα μιλήσει, θα διδάξει. Πρέπει να αφοσιωθεί πλήρως, χωρίς αντιρρήσεις στον Χριστό, που καλεί αυτόν να Τον ακολουθήσει. Θαρραλέα, χωρίς δισταγμούς και αμφιταλαντεύσεις να μπει στην ατραπό, εάν πραγματικά θέλει να διανύσει αυτήν μέχρι τέλους, χωρίς να σκοντάψει στα εμπόδια, που η έλλειψη ισχυρής πίστης και ειλικρινούς αφοσίωσης θα μπορούσε να θέσει μπροστά του και να τον απομακρύνει από τον Διδάσκαλο. Μόνο έτσι μπορεί να γίνει ικανός για να σηκώσει την Εξουσία και τη Χάρη, αντάξιος της Κλήσης του. Να παραμείνει ταπεινός, να πληρωθεί Αγάπης, να υπηρετήσει πραγματικά το Πνεύμα του Θεού, την Ενότητα του Θεού. «Παρακαλώ ουν υμάς εγώ ο δέσμιος εν Κυρίω αξίως περιπατήσαι της κλήσεως, ης εκλήθητε μετά πάσης ταπεινοφροσύνης και πραότητος, μετά μακροθυμίας, ανεχόμενοι αλλήλων εν αγάπη, σπουδάζοντες τηρείν την ενότητα τού Πνεύματος εν τω συνδέσμω της ειρήνης.» (Προς Εφεσ. Δ΄, 1 – 3)
Ο κλητός είναι απαραίτητο ν’ αγωνιστεί, ώστε να καταδείξει ότι θέλει να γίνει Εκλεκτός, ότι ποθεί να εκπληρώσει τέλεια το Θείο Προορισμό του. Δεν πρέπει ούτε στιγμή να παραγνωρίσει τις δυνάμεις του, να τις θεωρήσει δικές του. Ανήκουν στον Θεό και απ’ Αυτόν του παρέχονται ανάλογα με την ειλικρινή προσπάθειά του. Δεν πρέπει να διαμαρτυρηθεί και να κρίνει την παροχή της Χάρης, ούτε να θεωρήσει τον εαυτό του αδικημένο σε σχέση με τους άλλους. Ο Θεός κατανέμει πάντα δίκαια τις Θείες Δωρεές Του, ανάλογα με τη μερική ή ολοκληρωτική αφοσίωση και την Πνευματική εξέλιξη. «Ενί δε εκάστω ημών εδόθη η χάρις κατά τό μέτρον τής δωρεάς τού Χριστού». (Προς Εφεσ. Δ΄, 7). Αντίθετα, πρέπει να επιθυμεί σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους να υπάρχει Θεία παροχή και να επιδιώκει τη συνεργασία και αλληλοβοήθεια με όλους τους φορείς της Χάρης, ώστε το Θείο Έργο να επιτελείται με Τέλειο τρόπο.
Ένας άνθρωπος δεν μπορεί να φανερώσει το Θείο Σχέδιο, ούτε να εξυπηρετήσει όλες Του τις εκδηλώσεις. Το Έλεος του Θεού ανύψωσε τον άνθρωπο σε Συνεργάτη Του, παρ’ όλη του την πτώση. Και αυτή η θέση δεν ανήκει σε μερικούς, αλλά σε όλους. Από τη στιγμή που κάποιος θελήσει να εκμεταλλευθεί την Εξουσία του και αυτόβουλα να κατανέμει τη Θεία Χάρη, άμεσα εκπίπτει. Ο εκλεκτός γνωρίζει τη Θεία εξάρτησή του, συνειδητοποιεί ότι οι Δυνάμεις του του παραχωρήθηκαν όχι μόνο από τη δική του προσπάθεια, που βέβαια και αυτή συντέλεσε, αλλά κυρίως από την Αγάπη του Θεού για την εκδήλωσή Του, τον Άνθρωπο. Ξέρει ότι το Θείο Θέλημα επιθυμεί την παροχή Χάρης σε κάθε άνθρωπο και προσπαθεί να καταστήσει ικανό το σύνολο, να το αναβιβάσει στο ανάλογο πεδίο, ώστε η Θεία Θέληση να εκπληρωθεί.
Η Κλήση αυτή την Πνευματική περίοδο δεν περιορίζεται. Τα προορισμένα Πνεύματα, οι Πρωτοπόροι θα λάβουν την προσωπική τους Κλήση, για να ανδρωθούν και να δυναμώσουν, να τελειοποιηθούν για να στηρίξουν τη Νέα Εποχή, να διαδώσουν το Νέο Μήνυμα, να εδραιώσουν την Αλήθεια. Όμως πέρα από αυτά τα ειδικώς Απεσταλμένα Πνεύματα, που πρωτοστατούν βέβαια την Πνευματική αυτή περίοδο, εξαιτίας της μεγαλύτερης και υψηλότερης Πνευματικής βαθμίδας που βρίσκονται, η Κλήση απευθύνεται σ’ ολόκληρη την ανθρωπότητα. Ο καθένας καλείται να αφοσιωθεί στον Χριστό, να Τον παραλάβει μέσα του, να Τον ενηλικιώσει και να ενωθεί μαζί Του. Καθένας έχει το δικαίωμα και την πρόσκληση να γίνει εργάτης Κυρίου, υπηρέτης Θείου Θελήματος.
Όπως την εποχή του Κυρίου πρώτα εκπαιδεύτηκαν οι δώδεκα Απόστολοι σαν μαθητές Κυρίου, έτσι και τώρα οι Πρωτοπόροι θα εξασκηθούν, ώστε να μπορέσουν να μεταφέρουν την Κλήση σ’ ολόκληρο τον πλανήτη, να μεταβιβάσουν με την άδεια του Θεού τη Χάρη και Εξουσία σε πολλούς διαδόχους, να φέρουν στη γη την επικράτεια του Θείου Θελήματος και στην ψυχή των ανθρώπων την Αγάπη. Θα εξασκηθούν, ώστε να εδραιώσουν τη Νέα Πνευματική Αποκάλυψη Διδαχή και να γίνουν το παράδειγμα προς μίμηση για καθέναν που επιθυμεί να ακολουθήσει Πνευματική πορεία. Για να καταδείξουν ότι η Ένωση και η Αγάπη είναι ο Ισχυρός Νόμος της Δημιουργίας, η μόνη Αλήθεια, ο μοναδικός προορισμός του Ανθρώπου της γης και η πραγματική υπόστασή του. Για να αποδείξουν, ότι από την Ένωση και την Αγάπη εξεπορεύθη ο άνθρωπος και εκεί θα καταλήξει με την ένδοξη επιστροφή του στον Πατέρα – Θεό.
