Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, μαθητή και ακόλουθε, Ευλογώ το χώρο αυτό στον οποίο συγκεντρώνεσαι. Διαχέω την Άπειρη Αγάπη και το Άπειρο Φως Μου μετουσιώνοντας ολοκληρωτικά κάθε κραδασμό που δεν είναι Φως, Ζωή και Αγάπη. Αποστέλλω προς κάθε υπόσταση την απαραίτητη δόνηση, για να συντελεστεί εντός της η κάθαρση και να οδηγηθεί στο επίπεδο του Φωτός και της Αρμονίας, της Αγάπης και της Ενότητας, όπου με αμεσότητα θα ανακυκλώσει τις ποιότητες της Θείας Ζωής. Θα παρουσιάσει καταστάσεις αφομοίωσης της Θείας Αλήθειας, ενεργοποίησης και εκδήλωσης της Θείας Αγάπης, διεύρυνσης του επιπέδου της συνειδητότητας, για να χωρέσει νέες ποιότητες δονήσεων και βιωμάτων.
Στο Όνομα του Ενός Λόγου, Ευλογώ τις σκέψεις, τις συνειδήσεις και τις καρδιές των παρισταμένων τμημάτων του Ανθρώπου. Αποστέλλω την Ουσία της Ένωσης, για να ενεργοποιήσει τα ενωτικά στοιχεία που υπάρχουν εντός τους και να οδηγήσει σε εκδηλωμένες καταστάσεις Ενότητας και Ζωής. Διαχέω την ολοκληρωμένη υπευθυνότητα και επίγνωση μέσα σε κάθε υπόσταση, συντονισμένη με τις λειτουργίες των κέντρων και τις διεργασίες της συνειδητοποίησης, για να εκφραστούν αποτελέσματα με πράξεις. Ανακυκλώνω Αγάπη στο χώρο και σε κάθε τμήμα του Ανθρώπου που παρευρίσκεται, μετουσιώνοντας με αυτή την ανακύκλωση κάθε κραδασμό δυσαρμονίας, καθιστώντας συμμέτοχο κάθε τμήμα του Ανθρώπου στη μετουσίωση της δυσαρμονίας σε Φως, στην αποκατάσταση της Ισορροπίας της εσωτερικής και της εξωτερικής.
Αγαπημένε Μου μαθητή και ακόλουθε, είναι απαραίτητο να κάνω κάποιες ανακοινώσεις που αφορούν τη δομή και την εξέλιξη του όλου Έργου, όπως αυτή τη στιγμή πάνω στη γη εκδηλώνεται. Μέσα απ’ αυτές τις ανακοινώσεις πάνω σε πρακτικά θέματα, βγαίνει η διδαχή σου, που είναι διδαχή υπευθυνότητας και επίγνωσης. Απευθύνεται συγκεκριμένα προς κάθε μαθητή και ακόλουθό Μου, ενώ ταυτόχρονα απευθύνεται πιο ειδικευμένα προς τους μαθητές και ακολούθους που έχουν αναλάβει από Εμένα την ανάλογη Χάρη, αλλά και την ανάλογη ευθύνη διάδοσης της μαθητείας σε συγκεκριμένους κύκλους και με συγκεκριμένους τρόπους εκδηλώσεων.
Ο Δάσκαλος Ιωάννης και Πνευματικός Καθοδηγητής του Έργου αυτού, ωθούμενος από Εμένα, διότι Εγώ τον κατευθύνω, τον καθοδηγώ, τον διδάσκω και τον διαποτίζω συνεχώς, αποστέλλει την Ευλογία Του προς κάθε μαθητή και ακόλουθο, για ν’ αναλάβει την ευθύνη του κύκλου του, των μαθητών δηλαδή, οι οποίοι υπάρχουν γύρω του και αναμένουν απ’ αυτόν την καθοδήγηση και τη διαπότιση με τα απαραίτητα στοιχεία Αγάπης, Φωτός, Ενότητας και Ζωής.
Ο Δάσκαλος Ιωάννης παραμένει πάντα ο Υπεύθυνος
Καθοδηγητής του Έργου, που πρέπει όμως να προχωρήσει σε διαφορετικά στάδια εκδηλώσεων απ’ όσα μέχρι τώρα παρουσίαζε, με σκοπό όχι τη δική του προσωπική εξέλιξη και Θέωση, αλλά την εξέλιξη και Θέωση των μαθητών και ακολούθων που βρίσκονται γύρω Του.
Η εξέλιξη και Θέωση αυτών των μαθητών δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο στην πράξη και μόνο με τους τρόπους που ο Ίδιος κατέδειξε μέσα από τη διδαχή και τον τρόπο συμπεριφοράς και εκδήλωσής της, που μέχρι σήμερα έχει παρουσιάσει.
Επομένως, είναι απαραίτητο να κατανοήσετε, Αγαπημένοι μαθητές και ακόλουθοι, ότι η σχετική ανεμελιά, η οποία υπήρχε στη συμπεριφορά και στις εκδηλώσεις, παύει να υφίσταται εκ των πραγμάτων. Αυτό δεν ανακοινώνεται σαν μία διδασκαλία με υποδείξεις ή με αναγκαιότητες. Αλλά καλείσθε εσείς να παρουσιάσετε πλέον όλες αυτές τις υποδείξεις και τις αναγκαιότητες, που σε σειρά διδασκαλιών και ομιλιών έχουν εκτεθεί και που φαινομενικά τις έχετε κατανοήσει κι έχετε αποσυμβολίσει μέσα σας το νόημα το οποίο φανερώνουν.
Το Έργο, με τη μορφή που μέχρι τώρα γνωρίζατε, των κύκλων και των συγκεντρώσεων, μετατοπίζεται υπεύθυνα στα δικά σας χέρια, ιδιαίτερα σε σας που είσθε εκπαιδευόμενοι δάσκαλοι. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι και οι μαθητές, που ακόμα δεν έχουν πάρει αυτή τη Χάρη και αυτόν τον τομέα ευθύνης, δεν πρέπει να καταδείξουν την ανάλογη υπευθυνότητα προς την εκδήλωση του Έργου και την ανάλογη σωστή συμπεριφορά απέναντι στη μαθητεία τους.
Συντονιστής της όλης εκδήλωσης και κίνησης του Έργου ορίζεται πλέον η Μητέρα Αναστασία, με την έννοια της ολοκληρωμένης Ενότητας με το Δάσκαλο Υπεύθυνο Καθοδηγητή και φυσικά μ’ Εμένα, διότι δεν υπάρχουν αποστάσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι η θέση του Υπεύθυνου Καθοδηγητή υποβαθμίζεται. Αντίθετα, σημαίνει ότι ο κάθε μαθητής και ακόλουθος, ανάλογα με το στάδιο εκπαίδευσης και εξέλιξης όπου βρίσκεται, αναλαμβάνει ενσυνείδητα τη συμμετοχή στη μαθητεία του. Αποφασίζει να τολμήσει να πάρει στα χέρια του τις ευθύνες εκείνες που αναλογούν στη Χάρη και τη Δωρεά την οποία ήδη έχει ενδυθεί, διαμέσου του Δασκάλου και Πνευματικού Καθοδηγητή του Έργου αυτού. Σημαίνει, ότι ο κάθε μαθητής και ακόλουθος και ιδιαίτερα εκείνοι που φέρουν αυξημένες παροχές Δωρεάς, ακριβώς για να διαμοιράσουν και να διδάξουν κάποιες καταστάσεις, αναλαμβάνει την ευθύνη και το χρέος ν’ απαλλάξει από την πληθώρα των πρακτικών διεργασιών τον Υπεύθυνο Διδάσκαλο, για να του δώσει το χρόνο και το χώρο ώστε να μπορέσει να προχωρήσει στη Θέωση, ενώ ταυτόχρονα καταδεικνύει στην πράξη πόσο γνωρίζει και αγαπάει το Έργο, πόσο επιδιώκει να προσφέρει σ’ Αυτό ή παραμένει μόνο στα λόγια.
Αγαπημένε μαθητή και ακόλουθε, γνωρίζεις ότι υπάρχει ο Δάσκαλος Ιωάννης, ο οποίος ηγείται του Πνευματικού αυτού Έργου. Ταυτόχρονα υπάρχει και η περίοδος των Προδρόμων, η οποία διαχέεται από Ένα άτομο, από ένα τμήμα του Ανθρώπου, σε πολλά τμήματα και εκφράζει μέσα από διαφορετικά σώματα κοινή γραμμή, ενιαία Αγάπη, ενιαία προσφορά και συμμετοχή στο Ένα Έργο. Εκπαιδευτικά έχεις εισέλθει στο στάδιο των Προδρόμων, δηλαδή στο στάδιο που θα παρουσιάσει την ενεργοποίησή σου και την ποιότητά σου σε εκδηλωμένη συμμετοχή και ανάληψη ευθυνών. Λέω εκπαιδευτικά, διότι οπωσδήποτε σ’ αυτό το στάδιο πρώτα δίνεις εξετάσεις μέσα από την καθημερινή εκδήλωσή σου και κατόπιν το ενσωματώνεις και το βιώνεις ολοκληρωτικά, για να μπορέσεις να προχωρήσεις.
Είναι απαραίτητο κατ’ αρχήν να δώσεις εξετάσεις κατανόησης αυτού του σταδίου στην καθημερινότητά σου, που συνίσταται στην υπευθυνότητα και στην οργάνωσή σου μέσα στη γραμμή του Έργου, στην ολοκληρωμένη συμμετοχή σου στην ενιαία έκφρασή του, στη δυνατότητά σου να εκδηλώνεις Αγάπη, Φως και Θεία καθοδήγηση και να εκφράζεις όσα έμαθες προς κάθε ύπαρξη, η οποία έχει ανάγκη και χωρητικότητα για να δεχτεί το Θείο Φως, τη Θεία τροφοδοσία, τη Θεία μετουσίωση.
Είναι απαραίτητο σ’ αυτό το στάδιο εκδήλωσης του Έργου να υπάρχει συνοχή και συνεργασία ανάμεσα στους εκπαιδευόμενους δασκάλους, αλλά και ανάμεσα στους μαθητές και τους εκπαιδευόμενους δασκάλους, καθώς επίσης ανάμεσα και στους μαθητές, που αποτελούν τους διάφορους κύκλους των εκπαιδευομένων δασκάλων. Δεν θα υπάρξει κανενός είδους διαχωρισμός ή διάσπαση, κανενός είδους απομόνωση ή διατήρηση προσωπικής γραμμής, που εκφράζει τις όποιες επιθυμίες των ανθρώπινων κατεστημένων. Μια τέτοια κατάσταση άμεσα θα γίνεται αντιληπτή από Εμένα, το Λόγο, που γνωρίζω τα πάντα. Αλλά όταν λέω άμεσα θα γίνεται αντιληπτή, εννοώ ταυτόχρονα και το υλικό πεδίο στο οποίο βρίσκεσαι και επομένως θα έχει τις ανάλογες επιπτώσεις.
Οι επιπτώσεις θα είναι φυσικά τέτοιες, για να σε διδάξουν και για να επαναφέρουν την Ισορροπία. Αν κάποιος εκπαιδευόμενος δάσκαλος, ενταγμένος μέσα στο Ένα Έργο, χρησιμοποιώντας τη Θεία Ουσία, τη Θεία Διδασκαλία και τη Θεία Χάρη που του έχει παραχωρηθεί απ’ Αυτό, επιδιώκει να παρουσιάσει τις οποιεσδήποτε προσωπικές τοποθετήσεις, τότε φυσικά δεν μπορεί να παραμείνει εκπαιδευόμενος δάσκαλος. Είναι απαραίτητο να ξαναγίνει μαθητής, για να μπορέσει να μετουσιώσει τον εγωισμό του, τις τάσεις της εξουσίας και των κατεστημένων που υπάρχουν μέσα του και εκδηλώνονται παραποιώντας τη Μία γραμμή του Έργου.
Αυτό είναι απαραίτητο να συμβεί, γιατί είναι πάρα πολύ σημαντικό να οδηγείς και να κατευθύνεις μία ύπαρξη σε μία πνευματική πορεία. Δεν είναι δυνατόν να επιτρέπεται από Εμένα και διαμέσου της έκφρασής Μου από το συντονιστή, να ανακυκλώνονται καταστάσεις πλάνης, που αναγκάζουν υποστάσεις να εγκλωβιστούν σε οποιοσδήποτε μορφής αδιέξοδα, ενώ ταυτόχρονα επιβαρύνουν την υπόσταση, η οποία πράττει με τον τρόπο που προανέφερα.
Είναι ένα πάρα πολύ έντονο εκπαιδευτικό στάδιο για κάθε μαθητή και κάθε ακόλουθο, όπως κι αν εκδηλώνεται μέσα στο Έργο Μου. Γιατί πρέπει να γίνει συνείδηση η Ενότητα με το Δάσκαλο Ιωάννη. Πρέπει να γίνει συνείδηση η υπευθυνότητα και η επίγνωση των όσων έχουν διοχετευθεί μέσα από τις διδασκαλίες. Είναι απαραίτητο να γίνει συνείδηση, ότι δεν μπορεί ο Πνευματικός Καθοδηγητής και Διδάσκαλος να απασχολείται συνεχώς με καταστάσεις και προβλήματα που αφορούν την καθημερινότητα, και μέσα σ’ αυτή την πληθώρα των εκδηλωμένων ή αποστελλόμενων κυματισμών και συμπλεγμάτων εννοιών, να παραμένει σε κάποια στάδια για να εξυπηρετήσει ανάγκες και μόνο των μαθητών και ακολούθων.
Είναι απαραίτητο να γίνει κατανοητό, ότι στην καινούργια εκδήλωση και φάση του Έργου, ο συντονιστής δεν έχει σαν λειτουργικότητα και σαν ευθύνη να λύνει τα οποιαδήποτε προβλήματα της καθημερινότητάς σας. Δεν έχει ευθύνη να λειτουργεί για να σας βοηθήσει να ρυθμίσετε τις αντιξοότητες της ζωής σας. Έχει ευθύνη να συντονίσει ένα Πνευματικό Έργο. Να συντονίσει τους κύκλους μαθητείας και να βοηθήσει φυσικά κάθε μαθητή και κάθε ακόλουθο, ώστε να μπορέσει να ενωθεί με το Θεό. Να κάνει εκείνες τις διεργασίες που θα τον βοηθήσουν να μετουσιώσει τις δυσαρμονίες του και να επιλύσει τις καταστάσεις δυσκολιών που εμφανίζονται στη ζωή του.
Αυτό είναι απαραίτητο να γίνει κατανοητό, γιατί το Έργο επεκτείνεται και όσο προχωράει ο χρόνος τόσο περισσότερα τμήματα του Ανθρώπου θα συμμετέχουν σ’ Αυτό. Η σκοπιμότητα είναι η διάδοση του Έργου να γίνει σωστά και ολοκληρωμένα. Δεν είναι Ένα Έργο που θέλει να επιλύσει τα προβλήματα της καθημερινότητας, είναι Έργο διδαχής Θέωσης. Υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη διαφορά. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι μέσα στην εκδήλωσή Του δεν βοηθάει και τα προβλήματα που παρουσιάζονται, και ότι δεν υπάρχει εκδηλωμένη Αγάπη που αγκαλιάζει κάποιες καταστάσεις, τις μετουσιώνει, τις απαλείφει και τις οδηγεί στην Αρμονία. Όμως αυτό δεν είναι αυτοσκοπός. Αυτοσκοπός είναι να διδαχθεί ο Άνθρωπος τη Θέωση. Αυτοσκοπός είναι να διδαχθούν οι μαθητές και οι ακόλουθοι, σ’ όποιο στάδιο εκδήλωσης κι αν βρίσκονται, ότι μπορούν να παρουσιάσουν τη διδασκαλία που έχουν λάβει και να την προσφέρουν. Αυτοσκοπός είναι τα στελέχη αυτού του Έργου να καταδείξουν κατ’ αρχήν την ενσυνείδητη πορεία τους και ν’ αναλάβουν τις ευθύνες τους, για να μπορέσουν να δημιουργηθούν τα πρακτικά θεμέλια της επέκτασης του Έργου. Διότι διαφορετικά δεν είναι δυνατόν να επεκταθεί αυτό το Έργο, ούτε είναι δυνατόν ν’ αντιμετωπίσει τις αντιδράσεις που μπορεί να ξεσπάσουν.
17 αυτό, Αγαπημένε μαθητή και ακόλουθε, σε καλώ ν’ αναλογιστείς και πάλι τη θέση σου και τη συμμετοχή σου στο Έργο. Ν’ αναθεωρήσεις απόψεις, να ελέγξεις τον τρόπο με τον οποίο έχεις ενωθεί, με τον οποίο χρησιμοποιείς όσα έχεις διδαχθεί. Αν τα χρησιμοποιείς για το προσωπικό σου όφελος, για την προσωπική σου ανακούφιση απο- στέλλοντας δυσαρμονία προς το Δάσκαλο του Έργου, χωρίς αυτό να το υπολογίζεις, ή αν τα χρησιμοποιείς για να παράγεις Αρμονία, Φως και Ζωή, για να δημιουργείς όσο μπορείς καταστάσεις προετοιμασίας μέσα στις υποστάσεις, ώστε να οδηγηθούν στην πορεία της Θέωσης.
Εκ των πραγμάτων η διδασκαλία σου θα είναι άμεση και έντονη, γιατί είναι πρακτική διδασκαλία. Θα είναι άμεση στις επιπτώσεις, διότι – ιδιαίτερα στους εκπαιδευόμενους δασκάλους, που έχουν αναλάβει κύκλους – οι ευθύνες διανέμονται ολοκληρωτικά, χωρίς να υπάρχει κάλυψη ή προστασία η οποία μέχρι τώρα υπήρχε. Σε καλώ να καταδείξεις την Αγάπη σου προς το Έργο και την Ενότητά σου με Αυτό, τη βαθύτερη κατανόησή Του, συνεργαζόμενος σωστά και με το συντονιστή και με τους εκπαιδευόμενους δασκάλους και με κάθε μαθητή και ακόλουθο. Σε καλώ να καταδείξεις ότι θέλεις να προσφέρεις στη μαθητεία σου κατ’ αρχήν και κατόπιν στη μαθητεία του Ανθρώπου, διαχέοντας καταστάσεις Αρμονίας και Ενότητας, αναλαμβάνοντας τη μετουσίωση της δυσαρμονίας την οποία εκπέμπεις εν γνώσει σου ή εν αγνοία σου μέσα στο Σύμπαν.
Είναι η αρχή μιας νέας περιόδου, που οι εξελίξεις της θα εξαρτηθούν από σένα. Η καθοδήγησή Μου και η ώθηση που σου παρέχω είναι αυτή που ήδη σου ανέφερα. Όμως οι δικές σου επιλογές, η δική σου κατάδειξη συνειδητότητας και επίγνωσης, η δική σου προσπάθεια και επιθυμία συμμετοχής, θα διαγράψει την πορεία. Δεν θα διαγράψω θαυματουργικά καμία πορεία. Αυτό άλλωστε ουδέποτε το έκανα στη μαθητεία σου. Γιατί σε καλώ να γίνεις ενσυνείδητος Θεός. Όμως να είσαι σίγουρος ότι οι επιπτώσεις της διδαχής σου θα είναι το ίδιο άμεσες, όπως και οι επιλογές σου. Αυτό σημαίνει ότι εισχώρησες πλέον ουσιαστικά στη διδαχή της Θέωσης και πρέπει να αισθάνεσαι χαρούμενος, γεμάτος και παλμοδονούμενος σε ποιότητες Φωτός και Ζωής, κι όχι να διαποτίζεσαι με αίσθημα ατολμίας και φόβου.
Γιατί σίγουρα έχεις όλα τα εφόδια. Έχεις Χάρη, κι έχεις χειρισθεί περιπτώσεις πολλές. Ανάλογα με το στάδιο όπου βρίσκεσαι και την εκδήλωσή σου, ανάλογα με τη Χάρη, την πείρα και τη συσσωρευμένη εμπειρία, σου έχουν παραχωρηθεί ευθύνες, καθώς επίσης και ανάλογα με το ενεργοποιημένο Θείο δυναμικό σου. Επομένως, είσαι εσωτερικά και λειτουργικά πανέτοιμος, για να μπορέσεις να καταδείξεις σωστές επιλογές, ή ακόμα να καταδείξεις και κάποιες λανθασμένες επιλογές, οι οποίες θα καθίστανται για σένα διδαχή και θα μετουσιώνονται άμεσα.
Ζητώ από σένα, Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, να καταδείξεις την αναγνώριση της μαθητείας σου αυτή τη στιγμή, που φαινομενικά σου απομακρύνω τον Πνευματικό Διδάσκαλο και Καθοδηγητή, ο Οποίος σε είλκυσε στο Έργο.
Θέλω να δω και να διαπιστώσω την Ένωσή σου με το Διδάσκαλο Καθοδηγητή. Ένωση πραγματική και ουσιαστική, που δεν διακόπτεται και δεν επηρεάζεται από τις εξωτερικές καταστάσεις, που μπορεί να διακρίνει πότε και πώς χρειάζεται να γίνει και με εξωτερική προσέγγιση μέσω των μορφών, πότε και πώς χρειάζεται να παρουσιάσει και κάποιες πρακτικές επαφές καθημερινότητας. Θέλω να δω αν ξέφυγες από τις τυπικότητες της εξωτερικής αγάπης και της εξωτερικής αποστολής σκέψεων, που όμως δεν μεταφέρουν καμιά Ουσία.
Αυτό θα το καταδείξεις φανερώνοντας τη διάκρισή σου με τον τρόπο συμπεριφοράς σου απέναντι στο Δάσκαλο Καθοδηγητή, και ταυτόχρονα με την εκδήλωσή σου στο Έργο που Αυτός κατευθύνει. Αυτό θα το καταδείξεις με συμπεριφορά Αγάπης, Κατανόησης και σεβασμού, προς κάθε μαθητή και ακόλουθο, αλλά ταυτόχρονα και προς κάθε εκπαιδευόμενο Δάσκαλο στου οποίου τον κύκλο συμμετέχεις, και προς το συντονιστή του Έργου τον απόλυτα ενωμένο μ’ Εμένα και τη γραμμή του Έργου Μου, καθώς επίσης και με το Δάσκαλο Ιωάννη. Αυτό θα το καταδείξεις ταυτόχρονα και με την υπεύθυνη θέση σου στην καθημερινή σου ζωή και στην εμπράγματη βίωση των όσων διδάσκεσαι, ώστε η ίδια σου η συμπεριφορά να είναι ένας πόλος έλξης στην πορεία της Θέωσης του Ανθρώπου, κάθε υπόστασης που μπορεί να χωρέσει και την ελάχιστη ακτίνα Φωτός.
Σου παραδίνω πολύ υπεύθυνα και πολύ καίρια το Έργο στα χέρια σου. Μέχρι τώρα σε άφηνα στη σχετική ανευθυνότητά σου ή τον ερασιτεχνισμό σου. Σε άφηνα ν’ απολαύσεις τις Χάρες, τις Δωρεές, τις προσφορές του Έργου και να διαπιστώσεις τη γλυκύτητα που γέμιζες όταν διέχεες Αγάπη. Αλλά τώρα σε καλώ, την κλήση της συμμετοχής σου που εσύ την παρέλαβες και την επέλεξες, να την κάνεις πράξη, δίνοντάς της πραγματική υπόσταση, εκδηλώνοντάς την και μέσα σου και γύρω σου, διαμορφώνοντας όλες τις καταστάσεις έτσι ώστε να μπορέσεις να φανερώσεις την ενσυνείδητη πορεία σου.
Αγαπημένε Μου μαθητή, σε Ευλογώ. Σου διαχέω την Αγάπη Μου, το Φως Μου, την Απειρότητά Μου. Σου διαχέω τους παλμούς της Ζωής και της Θείας Δημιουργικότητας. Απορροφώ μέσα από κάθε υπόσταση, από το νου, την καρδιά, τη συνείδηση και τα σώματά της, κάθε εκδηλωμένη ή ανεκδήλωτη δυσαρμονία.
Αποστέλλω εντοπισμένα προς κάθε πηγή δυσαρμονίας την ενέργεια της μετουσίωσης, μετουσιώνοντας το κέντρο της δυσαρμονίας που υπάρχει σε κάθε υπόσταση των παρευρισκομένων. Διαχέοντας τη μετουσίωση μέσα σε όλους τους παλμούς των σωμάτων και σε όλους τους πόρους της πνευματοψυχής, καθιστώντας ολοκληρωμένη τη μεταλλαγή των δονήσεων, την επίτευξη της Ισορροπίας και της Κάθαρσης, τη λειτουργικότητα του Φωτός και της Ζωής. Διαχέω προς όλους ενίσχυση και παροχή Φωτός, δύναμη Ζωής και Θείας ενεργητικότητας, με Ισορροπία εγκολπούμενη μέσα στα κέντρα της ύπαρξης. Με Ισορροπία εκδηλούμενη μέσα από τις εκδηλωμένες κινήσεις της υπόστασης, για να καταστεί η τροφοδοσία αυτή δημιουργικό δυναμικό Ζωής προς τα πάντα.
