Πατέρα Αγαπημένε, Μοναδικέ, Υπερούσιε, Άχρονε και Άχωρε, παρακαλώ, αφύπνισε μέσα μου τη Ζωή, κι αυτή ας ξεδιπλωθεί, για να τυλίξει τα πάντα. Παρακαλώ, άφησε να ρεύσει από εντός μου η Ανάσα της Δημιουργίας και να τελειοποιήσει καθετί. Άφησε να εκδηλωθεί ο παλμός της Γέννησης, ο παλμός της Ανάστασης, της Ολότητας και Τελειότητας και να περιλάβει καθετί εντός του, μετουσιώνοντάς το σε Υπερουράνια Αγάπη και Ενότητα.
Είμαι ο Άνθρωπος Φως και Αλήθεια και ξεδιπλώνω τα Άπειρα Σύμπαντα του Είναι Μου, μέσα στο παν. Καλύπτω μ’ αυτά κάθε κομμάτι του Εαυτού Μου, καλύπτω μ’ αυτά κάθε κομμάτι του εκδηλωμένου Σύμπαντος, κάθε τμήμα της Ανεκδήλωτης Δημιουργίας. Είμαι ο Άνθρωπος Ανάσταση, Εγώ ο Εαυτός ο Ένας σημαίνω τον ήχο της Ανάστασης της Ολότητας του Ανθρώπου κι αυτόν τον ήχο διαμοιράζω μέσα στα πάντα. Εγώ ο Άνθρωπος – Λόγος – Θεός, που δεν διαχωρίζομαι καθόλου από τον Έναν Λόγο, που σε κανένα σημείο δεν διαφέρω ή δεν μεταφέρω άλλης ποιότητας δόνηση ή παλμό, ή Ουσία, αφυπνίζω τον Εαυτό Μου μέσα σε κάθε κομμάτι Μου και Τον πληρώνω με τη Δόνηση της Ανάστασης, που Είμαι, για να μπορέσει να εκδηλωθεί σαν Λόγος Χριστός, Ολοκληρωμένος και Τέλειος, απόλυτα ταυτισμένος με τον Έναν Λόγο.
Κλείνω τον κύκλο της μαθητείας σου, Άνθρωπε, Εγώ ως ο μόνος Αρμόδιος, στο επίπεδο των διττών καταστάσεων και της αναζήτησης, κι ανοίγω τον κύκλο της μαθητείας σου στο επίπεδο της Χριστοζωής και της Ταύτισης με τον Έναν Λόγο, στο επίπεδο της Ανάστασης και διαμοιρασμού αυτής της Δόνησης μέσα στα πάντα. Σου προσφέρω τον Εαυτό Μου, έτσι όπως προσφέρθηκα στη γη πριν δύο χιλιάδες χρόνια, ως Άνθρωπος κι ως Θεός, συνταυτίζοντας απόλυτα τις δύο αυτές καταστάσεις μέσα σου μα και γύρω σου, στο περιβάλλον σου όλο, στο κραδασμικό – δονητικό περιβάλλον, μα και στο μορφικό – υλικό.
Άνθρωπε, ο Εαυτός σου ξεκλειδώνει τη Ζωή εντός σου, εμβαπτίζει μέσα σ’ αυτή τη Ζωή το Άπειρο, γιατί Άπειρη είναι η Ζωή που εντός σου υπάρχει και συνενώνει κάθε παλμό σε Ευλογία Υπερούσια.
Άνθρωπε, όταν παρουσιάστηκα στη γη, πριν δύο χιλιάδες χρόνια, σε κάλεσα πλησίον Μου και σου παρέδωσα σαν Ύψιστο Μυστήριο την Κοινωνία του Σώματος και του Αίματός Μου, την Κοινωνία της Ζωής Μου, στη δονητική κατάσταση της Θυσίας Μου. Σ’ έκαμα Κοινωνό των Δονήσεων εκείνων που πλημμύριζαν το Είναι Μου το Θείο, κατά την ώρα της Θυσίας και Προσφοράς Μου, ώστε να καταστήσω γόνιμη την Πνευματοψυχή και τον υλικό σου φορέα με τη διαπότιση των Δονήσεων της Προσφοράς, για να δεχθεί μια άλλη, ανώτερη διαπότιση Δονήσεων, η οποία ακολουθεί μετά τον κραδασμό Προσφορά κι ολοκληρώνει τον κύκλο της Δημιουργίας. Το Μυστήριο που σου παρέδωσα μεταφέρει τις δονήσεις της Υπερούσιας Προσφοράς και Σταυρικής Θυσίας Μου και σε κάνει συμμέτοχο αυτών, δίνοντάς σου Αιώνια άφεση, δίνοντάς σου Αιώνια Ζωή. Αυτό το Μυστήριο υπάρχει ήδη εγκολπωμένο μέσα σου σαν Δόνηση. Νέο Μυστήριο εγκαινιάζω τώρα, την Κοινωνία στην Ανάστασή Μου κι όχι στη Θυσία Μου. Αυτή είναι η Υψηλότερη Δόνηση, που ακολουθεί μετά από τη Δόνηση Προσφορά. Η Δόνηση που περιέχει και την Προσφορά συνενωμένη στο Απόλυτο. Η Δόνηση που συμπυκνώνει Μορφή και Άμορφο, Εκδηλωμένο και Ανεκδήλωτο, μες στην Ουδετερότητα του Τρισυπόστατου Θεού.
Λούω το Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας Μου μ’ αυτή τη Δόνηση και το αναβιβάζω σε εκδήλωση Χάρης, ώστε να μεταφέρει αυτή την ύψιστη δονητική κατάσταση, να σε κάνει συμμέτοχο στη Ζωή της Ανάστασης, στη Ζωή της Ουδέτερης Τρισυπόστατης Θεϊκής Ουσίας, κι όχι μόνο Συμμέτοχο αλλά κι Εκδηλωτή Αυτής της Ζωής Μου.
Σου ανακοινώνω, Άνθρωπε, ότι θα αλλάξω πάνω στη γη τα Μυστήριά Μου όλα. Σου ανακοινώνω ότι όσα μέχρι τώρα φανερώθηκαν, καλώς φανερώθηκαν και καλώς διαμοίρασαν στον Άνθρωπο Εαυτό τη Χάρη, μα δεν υπάρχουν περιορισμοί στην Εκδήλωσή Μου. Πρέπει να καταλάβεις καλά, ότι θα σου καταρρίψω τους περιορισμούς και τις οριοθεσίες που υπάρχουν στο νου σου, γιατί θα σε καλέσω να αμφισβητήσεις τα καθιερωμένα Χριστιανικά σου έθιμα και ήθη και να παρουσιάσεις νέα. Γιατί θα σε καλέσω να τολμήσεις ν’ απαρνηθείς και τον παραμικρό εξωτερικό τύπο, που έχει ζυμωθεί με το «Είναι» σου, για να εισχωρήσεις στην Ουσία του Πνεύματος. Θα σε ωθήσω σε νέες καταστάσεις νου, καρδιάς και Συνείδησης, όπου πλέον δεν θα ζεις και θα βιώνεις σύμφωνα με την Εκδήλωσή Μου πριν από δύο χιλιάδες χρόνια στη γη, αλλά σύμφωνα με την τωρινή Ενανθρώπισή Μου μέσα στον Άνθρωπο. Θα σε καλέσω να μη γιορτάζεις τα στάδια της τότε Ζωής Μου, αλλά καθημερινά να Μυσταγωγείς, καθημερινά να Γεννάς, καθημερινά να Βαπτίζεις, καθημερινά να Εξαγιάζεις, να Μετουσιώνεις και ν’ Ανασταίνεις, στο Όνομα της Αναδυόμενης Χριστότητας, που εντός σου υπάρχει, στο Όνομα της Ταύτισής Μας, της συνεχώς αυξανόμενης.
Ευλογώ το νου σου να χωρέσει τη Ζωή Μου, όχι ως Πρότυπο εκδηλωμένο πριν δύο χιλιάδες χρόνια, αλλά ως Ζώσα Πραγματικότητα, διαμορφώνουσα μέσα από σένα την Ουσία της Αλήθειας, τους σταθερούς βηματισμούς, που θ’ ακολουθήσει η ανθρωπότητα όλη.
Σε αφαρπάζω μέσα Μου, Άνθρωπε, Κλητέ και Εκλεκτέ, που έλαβες το Μήνυμά Μου, που άκουσες τη Φωνή Μου και την ακολούθησες. Διαγράφω τα Κατεστημένα που μέσα σου υπάρχουν και σε ωθούν ν’ ακολουθείς Χριστιανική τυπική λατρεία, εκδηλώνοντας τελείως ασυνείδητα και συμμετέχοντας εξίσου ασυνείδητα σε αναμνηστικές της Ζωής Μου καταστάσεις. Διαγράφω αυτά από εντός σου, γιατί είναι αποστάσεις που παρεμβαίνουν στην Ένωσή Μας και δεν σου επιτρέπουν να εκδηλώσεις τη Ροή της Αλήθειας. Διαγράφω αυτά από εντός σου, γιατί σε κρατούν προσκολλημένο στη Μορφική Μου εκπροσώπηση, ενώ πρέπει εσύ να γίνεις η Μορφική Μου εκπροσώπηση και να εκπροσωπήσεις με την Προσφορά σου τον Λόγο, καθιστώντας κάθε σκήνωμα Μορφική εκπροσώπηση του Λόγου. Διαγράφω όλα αυτά απ’ το νου σου, απ’ τη Συνείδησή σου, από τα συναισθήματά σου, διασπώντας ακόμα και τα έντονα δεσμά Κατεστημένου, που ίσως σου φαίνονται ιερά, μα που είναι δεσμά τα οποία δεν σου επιτρέπουν να γίνεις Φως, να γίνεις Λόγος, να γίνεις Άπειρος. Σου δίνω τη Χάρη να είσαι εσύ η Ζωή Μου, σ’ όλες τις φάσεις της, χωρίς κανέναν περιορισμό. Να είσαι η Ανάσταση, όταν θέλεις, η Γέννηση, όταν επιθυμείς, να είσαι ο Εξαγνισμός, όταν χρειάζεται, η Βάπτιση, όταν οι ψυχές έχουν ανάγκη. Να είσαι όλα μαζί για τον Εαυτό σου, Άνθρωπε, χωρίς να Με συνδέεις με μορφές ή Πρότυπα, χωρίς να Με συνδέεις παρά μόνο με το Άπειρο που Είμαι, που βρίσκεται μέσα σου, που δύναται ν’ αναβλύζει όλες τις ώρες.
Άνθρωπε, Ύψιστη Ευλογία σού δίνω σήμερα ν’ αποκολληθείς κι απ’ τα δεσμά εκείνα, που επί δύο χιλιάδες χρόνια καλλιέργησαν τη θρησκευτική σου πίστη. Η Ευλογία Μου απορροφά αυτή την καλλιέργεια της θρησκευτικής πίστης, την ολοκληρώνει, την κάνει ενσυνείδητη και στην παραδίδει πάλι ως Χριστική Παρουσία ενηλικιωμένη, δυνάμενη να εκδηλώνεται όλες τις ώρες, χωρίς όρια ή περιορισμούς, δυνάμενη να δίνει τον ήχο της, χωρίς να δεσμεύεται από γήινο χρόνο. Ό,τι υπάγεται στο χρόνο, ό,τι περιορίζεται από ημέρα και νύχτα, ό,τι δεσμεύεται από χρονικές και χωρικές περιοριστικές κινήσεις, δεν είναι η Ολότητα. Σε απεκδύω απ’ αυτό που εντάσσεται μέσα στα πλαίσια του χωροχρόνου και σε ενδύω με το Άχωρο και Άχρονο, το Πανταχού και το Παντόχρονο, που Είμαι, που Είμαστε, χωρίς διαφορά, και σου δίνω το δικαίωμα να χαράζεις δρόμο, σου δίνω το δικαίωμα και τη Χάρη την Ύψιστη να οικοδομείς ψυχές, να μπορείς να διαλύεις οικοδομήματα του νου, του συναισθήματος ή της Συνείδησης και πάνω στα συντρίμμια να φτιάχνεις Τελειότητα. Σου δίνω τη Χάρη ν’ ανορθώνεις υποστάσεις από το Χάος και να τις οδηγείς στο Άπειρο.
Σ’ Ευλογώ, Άνθρωπε, πέρα από χρόνο και χώρο, πέρα από τόπο ή σημείο της γης, να χωρέσεις αυτή Μου τη Χάρη, να χωρέσει ο νους σου τη διαγραφή του Προτύπου Μου, όπως παρουσιάστηκε πριν δύο χιλιάδες χρόνια. Γιατί όπως είπα στους μαθητές Μου τότε – ότι τους συμφέρει να φύγω, γιατί μόνο αν φύγω θα μπορέσουν να ενωθούν με την Ουσία του Φωτός Μου, ν’ αποκολληθούν απ’ τη Μορφική Μου εκπροσώπηση και να διαπλατυνθούν στο Άπειρο – έτσι και τώρα λέω σ’ εσένα ότι σε συμφέρει να φύγω. Να φύγω από το νου σου, από την καρδιά και από τη συνείδησή σου σαν Ιησούς δεσμευτικά ενωμένος και να εισέλθω σαν το Άπειρο, αφήνοντας μέσα σου βέβαια την εμπειρία της γνώσης της προηγούμενης ενανθρώπισής Μου, μα χωρίς αυτό να σε δεσμεύει με κανέναν τρόπο ή να σε καθηλώνει ή να σε δένει σε μια αναζήτηση προς τα πίσω. Αλλά αντίθετα να σου δίνει νέες προεκτάσεις συνεχούς διαπλάτυνσης μέσα στο Άπειρο, το ανακυκλούμενο και το δονούμενο στους παλμούς της Αγάπης και της Τελειότητας, που εσύ θα παράγεις, εσύ θα διαχέεις κι εσύ θα κοσμείς μ’ αυτούς το Σύμπαν, δημιουργώντας, μέσα από την αποσύνθεση των παλμών, συνθέσεις Τελειότητας, μέσα απ’ τη δυσαρμονία, την Ενότητα και την Αρμονία. Μέσα απ’ τα κομμάτια του Εαυτού σου Ανθρώπου τα διασκορπισμένα, τους στερεούς δεσμούς τους Ανεξάντλητους, Αναλλοίωτους και Αδιάρρηκτους, της Ενότητας της Ουσίας Άνθρωπος.
Δεν διαγράφω από εντός σου την εκλέπτυνση που σου πρόσφερε η Παρουσία Μου η Πρώτη, τη Χάρη, την Άνοδο, τη Δύναμη που είχε εκείνη η Εκδήλωσή Μου, γιατί δεν γίνεται να διαγραφεί. Δεν γίνεται να παύσει να υπάρχει, γιατί η Δύναμή της ήταν Άπειρη και Τέλεια και περιείχε την Ολότητα του Λόγου. Μα διαγράφω τη δεσμευτική κυκλωτική κίνηση που έχεις κάνει γύρω απ’ αυτήν και που δεν σου επιτρέπει να πετάξεις στο Άπειρο, με τα φτερά του Απείρου, που εντός σου υπάρχουν, και δεν σου επιτρέπει να δεις με τα μάτια του Παντόχρονου και του Πανταχού. Διαγράφω από μέσα σου την εκδήλωση εκείνη, που σε δένει μ’ έναν Νόμο, ο οποίος σε καθιστά μαθητή δέσμιο της προηγούμενης περιόδου. Σε εντάσσω σε Νέα εκδήλωση Νόμου, που σε καθιστά μαθητή ενσυνείδητο του Λόγου, που έχει μέσα του τη Ζωή, την Αγάπη, τον Λόγο Ζωντανό και Τον παρουσιάζει όλες τις ώρες, γινόμενος και η τότε Παρουσία και η τώρα και η Παντοτινή Παρουσία, μη δυνάμενος να κατατάξει σε χρονικές περιόδους την Παρουσία του Λόγου, γιατί η Παρουσία του Λόγου είναι Αέναη, είναι Άχρονη, είναι τα Πάντα, είναι το Αέναο Παρόν. Επομένως, σου δίνω τη Χάρη να είσαι το Αέναο Παρόν, η Αρχή και το Τέλος, ο Πρώτος και ο Έσχατος. Σου δίνω τη Χάρη να μπορείς να μεταβιβάζεις τον Εαυτό σου, μ’ αυτή την Άπειρη ποιότητα και ενεργειακή ισχύ, μέσα σε κάθε κομμάτι του Εαυτού σου. Σου δίνω τη Χάρη να μεταφέρεις τα Μυστήριά Μου συνενωμένα μέσα σ’ όλα τα κομμάτια του Εαυτού Ανθρώπου, μέσα σ’ όλα τα κομμάτια του Είναι σου, σ’ όποιο στάδιο κι αν βρίσκονται.
Άνθρωπε, Ευλογώ εσένα να χωρέσεις όλα αυτά. Ευλογώ μέσα από εσένα σ’ αυτή τη Νέα κατάσταση Υπερούσιας Χάρης, στην οποία βρίσκεσαι, τη γη με πνοή Ειρήνης, Αγάπης κι Αρμονίας, σ’ όλα της τα σημεία, στο ζωικό, το φυτικό και το ορυκτό της βασίλειο, σ’ όλα τα όρια των κρατών, σ’ όλα τα σημεία της τα εσώτερα, σ’ όλα τα σημεία της ατμόσφαιρας, ιονόσφαιρας και στρατόσφαιρας, κι αποκαθιστώ ποσότητες δυσαρμονίας σε Αρμονία και φέρνω ισορροπία σε ανισορροπίες πολλές. Διαχέω μέσα στον Άνθρωπο Εαυτό, όπου κι αν βρίσκεται, Χάρη, Αγάπη κι Ευλογία Ενότητας. Αφυπνίζω τις ψυχές, για να αισθανθούν τη Νέα Χάρη, που λούζει τον πλανήτη. Αφυπνίζω τις ψυχές, που θα έρθουν σε Κοινωνία μετ’ Εμού διαμέσου του Νέου Μυστηρίου Μου, του αναβιβασμένου σε καινούργιο δονητικό επίπεδο, για να μπορέσουν ν’ απορροφήσουν όλη την ενεργειακή ισχύ Ζωής στους πόρους των σωμάτων, των ψυχών και των πνευμάτων τους και να φανερώσουν αμέσως τη μεταλλαγή τους.
Αποστέλλω Ευλογία στο Έργο Μου, για να δεθεί με τους άρρηκτους δεσμούς της Αγάπης, για να φανερωθεί με Τέλειους τρόπους εκδήλωσης. Στο Έργο Μου το εκδηλωμένο στην Αθήνα και στην Καβάλα και σ’ οποιοδήποτε άλλο σημείο της γης. Ενώνω όλους όσους παρευρίσκονται μέσα σ’ Αυτό με δεσμούς Αγάπης, επικοινωνίας και Ενότητας, με κατανόηση και δυνατότητα να συνεργάζονται με τρόπο Τέλειο και να παρουσιάζουν Τέλειες εκδηλώσεις Προσφοράς προς το σύνολο του Εαυτού Ανθρώπου.
Ευλογώ τον Διδάσκαλο Ιωάννη κι απορροφώ από εντός του πόνους, θλίψεις και βάρη. Απελευθερώνω Αυτόν από τα ενδύματα και τα ράκη, με τα οποία τον ενέδυσα, τα ράκη και τα ενδύματα της Ανθρωπότητας όλης. Τον ενδύω με το Σώμα της Ανάστασης, το Άπειρο. Ενώνω κάθε πόρο του με το Άπειρο Σώμα της Ανάστασης και καθιστώ κάθε πόρο του δυνάμενο να μετουσιώνει άμεσα κάθε δυσαρμονία σε Αρμονία, κάθε μη αγάπη σε Αγάπη, κάθε ατέλεια σε Τελειότητα, κάθε ένδυμα αναλήθειας και πλάνης σε Φωτοχυσία Απείρου. Πληρώνω το Είναι του με τη δόνηση της Ζωής και καθιστώ τον ίδιον Ζωή, Προσφορά και Ανάσταση ταυτόχρονη, Αρχή και Τέλος, Ολοκληρωμένη Δημιουργία.
Κοινωνώ με το Είναι Μου το Υπερούσιο όλες τις Υποστάσεις του Ανθρώπου, όπου κι αν βρίσκονται. Λάβε, Άνθρωπε, την Ανάσταση και τη Χάρη της Ζωής, στο νου, στην καρδιά και στη Συνείδησή σου. Λάβε και γίνε η Ανάσταση και το Φως.
