Η φθορά ενδύεται την ΑΦΘΑΡΣΙΑΝ,
η σαρξ το ΦΩΣ, το μη «Είναι»
το ΥΠΕΡΟΥΣΙΟΝ ΟΝΟΜΑ,
ο χρόνος το ΑΧΡΟΝΟΝ και ΔΙΑΡΚΕΣ,
ο χώρος το ΑΧΩΡΟΝ και ΠΑΝΤΑΧΟΥ,
η διασπορά την ΕΝΟΤΗΤΑ,
η άγνοια την ΠΗΓΗΝ ΜΟΥ
ΠΑΣΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ και ΕΥΑΟΓΙΑΣ.
Ενέδυσά σε με Εμέ.
ΙΔΟΥ ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
ΚΑΘΙΣΤΑΝΤΑΙ ΕΝ.
ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Περπάτησες τα υψηλά της Θέωσης βήματα,
αγνάντεψες τα’ Άπειρο του Θείου Νου,
άνοιξες τις χρυσοποίκιλτες με τις μορφές
των ανθρώπων φτερούγες σου
κι ανοίχτηκες στο ασύλληπτο ταξίδι
της Επιστροφής στο Πανταχού…
Χαίρε Ιωάννη… Άνθρωπε του Θεού…
