Σας ανέπτυξα τις βασικές αρχές βάσει των οποίων ένας Δάσκαλος δέχεται μαθητές. Σας ετόνισα ότι είναι ανάγκη απαραίτητη να έχετε Αγάπη, Σεβασμό, Πίστη και απόλυτη εμπιστοσύνη στο Διδάσκαλό σας, αλλιώς, δεν πληροίτε τους όρους βάσει των οποίων μπορείτε να συγκαταλέγεστε στο στενό Κύκλο των μαθητών Του.
Πέρα από το στενό Κύκλο των μαθητών Του ένας Διδάσκαλος ομιλεί πάντοτε σ’ ένα ευρύ ακροατήριο. Η ομιλία είχε σκοπό να καθορίσει τις βασικές αρχές ενός Διδασκάλου. Τις απεδέχθητε όσοι είστε εδώ και μάλιστα ορκιστήκατε ότι θα με ακολουθήσετε. Ο Διδάσκαλος γνωρίζει, πάντοτε γνωρίζει, αλλά είναι ανάγκη να ελέγχει και είναι ανάγκη να φανερώνει τα κενά της Πίστης σας, της υπακοής σας, τα κενά της συμμόρφωσής σας, τα κενά της Αγάπης σας, τα κενά της εμπιστοσύνης σας προς Αυτόν.
Αυτό έκανα. Οι αδελφοί που απεχώρησαν, είναι παλιοί μαθητές και ο ένας και η άλλη. Μέχρι τώρα ελάμβαναν από Εμέ, μέσω Εμού ελάμβαναν Φως, Ευλογία, αποκαλύψεις, γραφές. Συνεδέθησαν μαζί Μου και με ακολούθησαν ένα άλφα χρονικό διάστημα, κατά το οποίο πολλές φορές έλαβαν δείγματα της Χάριτος που φέρουν. Ήταν ανάγκη να φανερώσω ποιοι είναι ικανοί να με ακολουθήσουν, γιατί το Έργο που έχω επωμισθεί είναι πολύ δύσκολο, είναι πολύ σοβαρό και δεν επιτρέπεται η λιποταξία.
Στην αρχή ή στην διαδρομή του Έργου πρέπει να γνωρίζω, οι μαθητές που με περιβάλλουν, εάν είναι αφοσιωμένοι μαθητές, εάν πληρούν τους όρους να είναι μαθητές, αλλιώς, θα πρέπει προσωρινά τουλάχιστον να απομακρυνθούν, ώστε να τους δοθεί ο χρόνος να δημιουργηθούν οι ανάλογες συνθήκες που πρέπει για να συμπληρώσουν τα κενά τους.
Ο ένας απεχώρησε χωρίς λόγο, θυμωμένος, γιατί του μίλησα αυστηρά. Με ξέχασε ποιος ήμουν και ξέχασε την Αγάπη που του έχω δείξει μέχρι σήμερα. Με ξέχασε ότι του έχω γεμίσει το «Είναι» του με Φως το οποίο χρησιμοποιεί καθημερινά. Εξέχασε ότι του έδωσα την Ευλογία του χεριού Μου. Θα πρέπει να το θυμηθεί, γιατί θα ξαναρθεί. Ξέρει τους Νόμους και οι Νόμοι έχουν αρχίσει από τη στιγμή αυτή να τον θέτουν σε δοκιμασία Πίστεως και Αγάπης, να τον θέτουν σε δοκιμασία των πεπραγμένων. Τον θέτω στον έλεγχο της συνειδήσεώς του μέχρις ότου μετανοήσει για την αποχώρησή του.
Η Αδελφή είναι νεώτερη, αλλά έχει και αυτή δείγματα πολλά, και άλλοτε είχε αποχωρήσει και επέστρεψε. Την δέχτηκα με Αγάπη πάντοτε. Είναι ευγενής και οχυρώθηκε πίσω από το θέμα Αγάπη. Αλλά το θέμα Αγάπη, δυστυχώς δεν το κατέχει ακόμη καλά πόσα πρόσωπα έχει, ούτε κατέχει όσα ο Διδάσκαλος εδίδαξε ή διδάσκει, διότι εάν τα κατείχε θα ανεγνώριζε τον Διδάσκαλο.
Έρχομαι στους εναπομείνοντας. Ο έλεγχος δεν τελείωσε, ο έλεγχος αποσκοπεί στην άνοδο ενός εκάστου. Όλοι οι έλεγχοι είναι αυστηροί, όλοι οι έλεγχοι πιθανόν να μην σας είναι ευχάριστοι, είναι αναγκαίοι όμως, είναι κατάσταση συνείδησης μέσα από την οποία θα περάσει ο άνθρωπος για να δει τα πεπραγμένα του, για να δει τις επιλογές του, για να δει πού έχει ελλείψεις. Όλοι σας έχετε την πείρα των επιλογών, όλοι σας έχετε αποκτήσει σχετική διάκριση, άλλος περισσότερη, άλλος λιγότερη, όλοι σας μηδενός εξαιρουμένου έχετε Αγάπη μέσα σας.
Ερωτώ, γνωρίζετε όλοι να εκδηλώσετε την Αγάπη σας; Πιστεύετε όλοι ότι η Αγάπη την οποία προσφέρετε, ή μου προσφέρετε καθ’ οιονδήποτε τρόπο, προσφέρεται εκδηλώνοντας το Νόμο της Αγάπης ή το Νομοθέτη της Αγάπης, ή το Θεό της Αγάπης; Πιστεύετε ότι φθάσατε στο ύψος εκείνο, ώστε να μπορείτε να ταυτίζεστε εις το Απόλυτο με την Αγάπη την οποία εκδηλώνετε, ή μήπως έχετε ανάγκη βελτιώσεων, ή μήπως βρίσκεστε στην αναρρίχηση προς την Αγάπη και μόνον ο Οδηγός σας ο κατάλληλος, ο Απεσταλμένος, ο Διδάσκαλός σας είναι δυνατόν ή έχει το δικαίωμα ή έχει την ευχέρεια ή έχει τη γνώση να σας οδηγήσει στην αναρρίχηση της Αγάπης;
Ποιός από σας μου ζήτησε βοήθεια και δεν την έλαβε μέχρι σήμερα; Ποιος από σας μου πρόσφερε Αγάπη και Εγώ δεν του ανταπόδωσα; Ποιος από σας μου προσέφερε από το υστέρημά του, το υστέρημα της καρδιάς του, το υστέρημα και της τσέπης του ακόμη και δεν αφοσιώθηκα να του κτίσω έναν ολόκληρο Ναό μέσα του και δεν αφοσιώθηκα να τον οδηγήσω και να τον οδηγώ και να συνεχίσω να τον οδηγώ, μέχρις ότου ολοκληρωθεί ένας Τέλειος Άνθρωπος-Θεός;
Πέστε μου, είναι κανείς από σας τον οποίον δεν οδήγησα σωστά; Είναι κανείς από σας ο οποίος έχει παράπονο; Είναι κανείς από σας, του οποίου τις αιτήσεις δεν κατάλαβα και δεν τον βοήθησα να τις κατανοήσει και δεν τον βοήθησα να πληρωθεί το Είναι του από Αγάπη, από Θεία Νομοτέλεια; Σε ποιον από σας δεν συνήργησα ώστε να οικοδομήσει την οικογένειά του καλύτερα, ή να οικοδομήσει τον εαυτό του, ή να εκφράζει όσο είναι δυνατόν περισσότερο την Αγάπη που είναι ο μοναδικός σκοπός της ελεύσεως του ανθρώπου στη γη;
Πέστε μου, σε ποιον υστέρησα συγκεκριμένα, όχι πίσω από την πλάτη μου, όπως θαρραλέα και με παρρησία σας τα ανακοινώνω, όπως θαρραλέα και με παρρησία σας εκδηλώνω την Αγάπη μου, με όλους τους τρόπους, γιατί όπως σας είπα και σε άλλες ομιλίες μου, η Αγάπη τη Νέα Κοσμική Περίοδο θα εκδηλωθεί έμπρακτα. Και πέστε μου σας παρακαλώ, πού υστέρησα, έναντι ποιου υστέρησα, ώστε να του δείξω έμπρακτα την Αγάπη μου; Πέστε μου σας παρακαλώ, ποιον από σας δεν καταδέχτηκα; Πέστε μου σας παρακαλώ, ποιον από σας δεν αγκάλιασα και δεν τον φίλησα; Πέστε μου σας παρακαλώ, σε ποιον από σας δεν προσέφερα Πνευματικές δωρεές, Φως, Αγάπη, που υπερτερούν όλων και της κάθε προσφοράς;
Εάν σας ήλεγξα και αν σας ελέγχω, μα πιστεύετε ότι μπορείτε να ταξιδέψετε μαζί Μου χωρίς να ελέγξω τα μηχανήματά σας; Πιστεύετε ότι μπορείτε να συνοδοιπορήσετε μαζί Μου χωρίς να ελέγξω την καρδιά σας; Πιστεύετε ότι μπορείτε να ενωθείτε μαζί Μου αν δεν ελέγξω το νου σας; Πιστεύετε ότι αν δεν ελέγξω τι κρατάνε τα χέρια σας και τι προσφέρουν τα χέρια σας είναι δυνατόν να σας ενώσω με το Χέρι του Θεού; Πέστε μου γιατί δεν με κατανοήσατε, γιατί νομίζουν μερικοί ίσως, ότι αν φύγουν από δίπλα μου, καλά θα πάνε, τι ανάγκη μ’ έχουν.
Ναι, μπορείτε να φύγετε άνθρωποι, πάρα πολλοί κλητοί, πάρα πολλοί ολίγοι οι Εκλεκτοί, ολίγοι είναι εκείνοι οι οποίοι μπορούν να επωμισθούν ένα Σταυρό και επάνω σ’ αυτό το Σταυρό να σταυρωθούν και να προσφερθούν σαν θυμίαμα στο Θεό και σαν βωμός και θύμα και θύτης μαζί του εαυτού τους. Είμαι υποχρεωμένος να ελέγξω όλους, να σας ελέγχω συνεχώς, να δω ποιος αντέχει, ποιος δεν είναι έτοιμος, να φύγει και να έρθει άλλη εποχή, να έρθει σε πέντε χρόνια, σε δέκα χρόνια να με γνωρίσει. Ελέγχω τα πάντα, τις κεραίες του καθενός, τη μύτη του καθενός και την υπερηφάνειά του. Ελέγχω τις πράξεις του μέχρι να γίνουν Θείες πράξεις, ελέγχω τα χέρια του, τι κρατάνε, αν έχουν μπαρούτι ή μαχαίρι, ή αν έχουν ευλογία επάνω τους και ξέρει να τη χρησιμοποιήσει. Ελέγχω τα χείλια του καθενός να λένε όχι μόνο μπροστά μου, αλλά και πίσω μου, να ξέρουν τι λένε και ενώνω τα χείλια και την καρδιά και το Νου και την Ουσία και την υπόσταση και το σώμα του καθενός, για να δω τι εκδηλώνει.
Μορφές στην ύλη πάρα πολλές, άπειρες μορφές έρχονται και ξανάρχονται, έρχονται και ξανάρχονται για να κάνουν τι; Για να εκπαιδευτούν, για να κάνουν τι; Να ωραιοποιηθούν, για να κάνουν τι; Επιτέλους μια φορά σε μια τους έλευση να συναντήσουν το Διδάσκαλο και ουαί σ’ εκείνους οι οποίοι συνάντησαν το Διδάσκαλο, διότι το Θέλημά Του ήταν να Τον συναντήσουν και Τον αρνήθηκαν. Σας είπα σε προηγούμενη ομιλία μου τις συνέπειες της αρνήσεως.
Έκανα μια εισαγωγή, για να σας εξηγήσω. Οι λόγοι, οι οποίοι με ηνάγκασαν να θέσω θέμα, ήταν επίσης ο έλεγχος, ο έλεγχος όλων των μελών ενός Σωματείου από το οποίο παραιτήθηκα, το οποίο ίδρυσα, εμεγάλωσα, εγαλούχησα, το στερέωσα και παρητήθην για να ασχοληθώ μόνον με το Διδασκαλικόν Μου Έργον, το οποίο έχω επωμισθεί. Άλλοι αδελφοί έπρεπε να τοποθετηθούν στη θέση μου, για να δώσουν εξετάσεις εάν αντέχουν τη θέση αυτή, εάν είναι ικανοί, εάν είναι κατάλληλοι, εάν μπορούν να ακολουθήσουν την ίδια γραμμή την οποίαν παρεδέχοντο μέχρι τότε.
Και ο έλεγχος απέδειξε αδελφοί, ότι ελάχιστοι είναι έτοιμοι. Θα σας παρακαλέσω να ετοιμάζεστε, να ετοιμάζεστε για εκπλήξεις, να ετοιμάζεστε για αλλαγές, να ετοιμάζεστε για σεισμικές δονήσεις οι οποίες θα γίνουν θέλοντας δε θέλοντας. Οι Νόμοι, ο Θείος Νόμος απαιτεί να ελεγχθείτε. Ο Θείος Νόμος αυτόματα θέτει τον καθένα σε δοκιμασία, ανάλογη δοκιμασία για την εξέλιξη που προορίζεται, ανάλογη δοκιμασία με τις ελλείψεις ενός εκάστου. Η ομοφωνία σας πρέπει να είναι πάντοτε αρραγής, όπου και αν ευρίσκεσθε. Η Παρουσία μου ανάμεσά σας πιθανόν να σας επιβάλλει πειθαρχία, πιθανόν να σας επιβάλλει σεβασμό και Αγάπη ο ένας προς τον έτερον. Αλλά θέλω να κατανοήσετε, ότι όχι η Παρουσία του Διδασκάλου το επιβάλλει, το επιβάλλει η Παρουσία του Θεού μέσα σας. Μέσα στον καθένα σας υπάρχει το κομμάτι του Θεού και απαιτείται να σέβεστε ο καθένας τον εαυτό του, να αγαπά ο καθένας τον εαυτό του και να βλέπει τον εαυτό του στον Αδελφό του, να βλέπει το ίδιο κομμάτι, την ίδια Θεότητα με την οποία είναι ενωμένος στην Άπειρη Αιωνιότητα και την οποία όπως είναι γραμμένο είναι υποχρεωμένος να αγαπά σαν τον εαυτό του.
Ιδού ο Διδάσκαλος πώς συνθέτει, πώς αποσυνθέτει, πώς αναλύει, πώς ωραιοποιεί, πώς αναβιβάζει εις την κλίμακα της αναρριχήσεως, προς την Τελειότητα του Πατρός, όπως είναι γεγραμμένον εις το Ευαγγέλιον. Ιδού ο Διδάσκαλος, Όστις αναβιβάζει εις τας Αρμονίας του Σύμπαντος, εις τας Τελειότητας, εις το Κάλλος, εις την Ωραιότητα, αναβιβάζει στη Θεότητα τον άνθρωπο της ύλης, τον οποίο περισυνέλεξε και τον οποίον προσπαθεί να αφομοιώσει με το Είναι Του και να του μεταδώσει, όχι μόνον τη Χάρη Του, όχι μόνον την Ευλογία Του, όχι μόνον τη Γνώση Του, αλλά την Άπειρον Απειρότητά Του.
Ιδού Εγώ, εν τω μέσω υμών ίσταμαι και λαλώ προς υμάς ως νήπια μη απογαλακτισθέντα και Εγώ γινώσκω εκείνους οίτινες έχουσιν ανάγκην στερεάς τροφής και περιβάλλω αυτούς διά της Απείρου Αγκάλης Μου και της Απείρου Αγάπης Μου και εναγκαλίζομαι αυτούς εις το Απόλυτον και ενώνομαι μετ’ αυτών εις το Απόλυτον και ωραιοποιώ το είναι των και καθιστώ το Είναι των Θεότητα και αναγράφω επί της κεφαλής των Ο ΩΝ.
Εγώ Ειμί ο ΩΝ, ο ην και ο ερχόμενος, Θεός Παντοκράτωρ. Εγώ μίλησα προς τους λαούς της γης ανά τους αιώνας, διά μέσου Ιεροφαντών, διά μέσου Απεσταλμένων, διά μέσου Προφητών Μου και επ’ εσχάτοις ελάλησα εν τη γη, διά μέσου του αποσταλέντος Υιού και Λόγου, του εκπροσωπήσαντος την Βουλήν Μου επί της γης, του φανερώσαντος την Άπειρον Υπόστασιν της Θεότητός Μου.
Ιδού Εγώ και πάλιν εν τω μέσω υμών, Εγώ και πάλιν ευρίσκομαι επί της γης και λαλώ προς τους λαούς της γης, λαλώ προς την ανθρωπότητα, την ενηλικιουμένην ανθρωπότητα και καλώ πάντας τους λαούς της γης και πάντα άνθρωπον, ίνα Μοι δώσει εκείνο όπερ Μοι ανήκει, εκείνο όπερ προέρχεται εξ Εμού ως τμήμα του όλου Μου, της Ολότητάς Μου, του περιέχοντος πάντα τα στοιχεία της Θεότητός Μου, του περιέχοντος εντός αυτού την Άναρχον Θεότητα, τον Πατέρα, τον Υιόν, τη Μητέρα, το Πανάγιόν Μου Πνεύμα.
Ιδού Εγώ, εν τω μέσω υμών ίσταμαι και λαλώ ως ο Εις Λόγος, προς τους μαθητάς εκείνους, οίτινες δύνανται να επωμισθούν τας ευθύνας των, οίτινες δύνανται να προσφέρουν την Αγάπη των ουχί μόνο προς Εμέ, αλλά πρός σύμπασαν την ανθρωπότητα, προς τους πένητας, προς τους ενδεείς, προς τους διψώντας και πεινώντας την Αγάπην του Θεού και το Απέραντον και Αστείρευτον Έλεος Του.
Ιδού Εγώ, καλώ τους Νέους Μαθητάς και Αποστόλους Μου, ίνα Με περιβάλλουν, ίνα σχηματίσουν Κύκλους, Απείρους Κύκλους, επαλλήλους Κύκλους, όμοιους Κύκλους, έναν Κύκλο μέσα στον οποίον Εγώ το Κέντρον της Απείρου Απειρότητος, διαχεόμενος και περιβάλλων εντός του Κύκλου Μου τα Άπειρα Σύμπαντα, άτινα η Άπειρη Σοφία, η Άπειρος Δύναμις, η Άπειρος Ισχύς, ο Πατήρ ο Άναρχος διά του Δημιουργικού Αυτού Λόγου, εν Πνεύματι Αγίω, χειριζόμενος τα πάντα εν Μορφή ή εν Αμόρφω Υποστάσει, εδημιούργησεν και εξακολουθητικώς δημιουργεί. Και καλώ υμάς και θέλω υμάς αναβιβάσει μέχρι της Θεότητός Μου, μέχρι της αγνώστου εισέτι Θεότητος, ίνα καταστείτε και υμείς Εν εις το Απόλυτον με το Θείο Άναρχο Πατέρα, Όστις Εγώ Ειμί και καλώ υμάς ίνα εισέλθητε εις την Απειρότητά Μου, ως Άπειροι Λόγοι ενούμενοι με τον Λόγον και καθιστάμενοι Υιοί, Πατέρες και Μητέρες και Αδελφοί και Αδελφές και σύζυγοι και Πνεύματα Άγια και Εν Πνεύμα Άγιον, διότι Εν μόνο Πνεύμα Άγιον υπάρχει, ο Υιός της Δόξης Μου.
Εγώ ο Πατήρ ο Άναρχος, συνθέτω πάσας τας εννοίας τας εκπορευθείσας μέχρι τούδε εις την ανθρωπότητα και διανοίγω Νέους ορίζοντας και Νέους Ουρανούς, ως γέγραπται και διανοίγω και καθιστώ Νέαν γην το σκήνωμά Μου, ίνα εισπορευθώ εις τη γη του Πατρός Μου, διότι τα πάντα εις τον Πατέρα Μου και Εμέ ανήκουσι και διανοίγω Νέους ορίζοντας Απείρου Γνώσης, ίνα καταστείτε, ω Ανθρωποι, Πατρομήτορες Θεοί και Υιοί Μονογενείς και Μητέρες Αειπάρθενες και Αγάπη Άπειρη και αρώματα Θεία, απερίγραπτα, άτινα αναδίδονται από τας ψυχάς εκείνας, αίτινες κατενόησαν την Απειρότητα της Αγάπης, αίτινες απεδέχθησαν να θυσιασθούν για την ολότητα, για την ολότητα όχι μόνον την επί της γης, ως ελάλησα, της ενηλικιουμένης ανθρωπότητας, αλλά για τα Άπειρα Σύμπαντά Μου, αντί να ευρίσκωνται αενάως εν εξελίξει εις μορφικάς εκδηλώσεις, εις Απειρίαν μορφών, εις ασύλληπτον Απειρίαν αριθμών του πεπερασμένου Νου του ανθρώπου.
Ιδού, εκάλεσα υμάς ίνα καταστείτε πάντες Εν με τον Πύρινον Νουν του Παντός, με την Ροή του Παντός, ίνα ζείτε, ίνα υπάρχετε, ίνα εκφράζεσθε, ίνα δημιουργείτε, όπως η Ροή Μου, η αενάως υπάρχουσα και εκδηλούμενη και δημιουργούσα και αναβιβάζουσα από τας κατωτάτας μορφάς, από τας αψύχους έως το ανώτατον κορύφωμα, της ανωτάτης εξελίξεως της γης, ήτις υπήρχεν μέχρι τώρα, του Υιού της Δόξης, του Ιησού Χριστού, του Μοναδικού Διδασκάλου, Όστις και την ώραν ταύτην λαλεί εξ σκηνώματος ανθρώπου με φωνήν στεντορίαν, με φωνήν πάλλουσαν, με πλήρη Σοφία, εν πλήρει επιγνώσει τελών των ευθυνών Του, εν πλήρει επιγνώσει τελών της Ευθύνης Του απέναντι της αυτοΰπαρξής Του, της αυτοϋπάρκτου Θεότητός Του.
Αμήν, αμήν, λέγω προς σας, ω Αδελφοί Χριστοί, Λόγοι Αθάνατοι του Πατρός Μου, έλθετε προς Με και Εγώ θέλω εναγκαλισθεί υμάς και θέλω καταστήσει Λόγους, ως Εγώ Ειμί, Λόγους Αθανάτους, εκφράζοντας την Μίαν Βουλήν.
Εγώ Ειμί η εντός σου Παρουσία Άνθρωπε. Εγώ Ειμί ο Ζων, Ενεργών, Πανταχού Παρών Υπάρχων, Θεός Δημιουργός. Εγώ Ειμί ο καταδεξάμενος περιβληθήναι σάρκα και περιπατήσας εν τη γη, ίνα Με κατανοήσεις, ίνα με καταγνώσεις, ίνα παραδώσω εις εσέ την Θείαν Βουλήν Μου, ίνα φανερώσω εις εσέ τα δικά Μου ρήματα, τα εμπερικλείοντα τας λειτουργίας των Θείων Ανάρχων Νόμων.
Εγώ Ειμί η εντός σου Παρουσία, είτε ευρίσκεσαι εις θηλείαν Αρχήν, εις θηλείαν εκδήλωσιν ως γυνή, είτε ευρίσκεσαι ως άρρην υπόστασις.
Εγώ γεγένηκά σε Άνθρωπε, προ Απείρων, Αμνημονεύτων, Απεριγράπτων αιώνων.
Εγώ εδημιούργησά σε εκ του Είναι Μου και της Ουσίας Μου ίνα καταστείς Ομοούσιός Μου, διότι τα πάντα και οι πάντες και σκηνώματα και ορυκτά βασίλεια και ύδατα και φυτικά βασίλεια και ζωϊκά βασίλεια και βασίλεια ανθρωποειδών, άτινα ένιοι εξ υμών θέλουσι συναντήσει εις κατωκοιμένους Πλανήτας και θέλετε διδάξει εις αυτούς με την γλώσσαν του Πλανήτη εκείνου, με τη γλώσσα της Σοφίας του Θείου Λόγου, ήτις ουδέν κώλυμα έχει ίνα εκδηλωθεί εις τους Απείρους Κόσμους.
Εγώ θέλω αποστείλει εις σε Άνθρωπε, την Εικόνα Μου την μη υπάρχουσαν εις έτερον Πλανήτη εισέτι, ίνα καταστήσεις σύμπασαν την Δημιουργίαν Μου Μίαν Εικόνα και Μοναδικήν, την επί της γης περιπατήσασαν και την Εικόναν αυτήν να εναποθέσεις, ουχί μόνον εις την καρδίαν σου, εις την ψυχήν σου, ίνα καταστεί ομοία Εικών η κάθε ψυχή επί της γης, αλλά και εις το Νου σου, στον Άπειρο Νου σου, ίνα και ο Άπειρος Νους σου μόνον Μία Μορφή φέρει, την Άμορφον ή την Μορφήν την εκδηλωθείσαν και ίνα καταγραφεί η Μορφή Μου εις τους Ουρανούς σου, ως ερχόμενος εν δόξη.
Την ερμηνείαν ουκ επέγνωκαν οι νοούντες δήθεν τας γραφάς Μου εισέτι και ην αποκαλύπτω πρώτον εις υμάς, οίτινες ευρίσκεσθε πλησίον Μου. Αμήν, αμήν λέγω υμίν, ότι περιβάλλω πάντας με τα ρήματα ταύτα και εγγράφω την εγγραφήν ταύτην ουχί εις μηχάνημα, προσφερόμενον και τούτο διά την εξυπηρέτηση του Έργου Μου, αλλά εγγράφω εις τον Νουν ενός εκάστου. Εγγράφω εις το Πνεύμα σου Άνθρωπε, απανταχού της γης καθ’ ότι θέλω διαμοιράσει την ομιλίαν Μου ταύτην, ίνα οι πάντες καταγνώσωσι την αναγκαιότητα του ελέγχου της Δευτέρας Παρουσίας Μου και εγγράφω εις την καρδίαν σου Άνθρωπε και εις την ψυχήν σου, ίνα η ψυχή σου παλμοδονείται εις την παλμοδόνησιν την Αέναον του Θείου Λόγου, ίνα εις την ψυχή σου ευρίσκεται μόνο η Μορφή Μου, η Μορφή της Δόξης Μου.
Εναγκαλίζομαί σε Κόσμε Άπειρε, εναγκαλίζομαί σε Μητέρα γη και καλώ εσέ να Μου παραδώσεις τον Άνθρωπο, όστις εσκήνωσε εις την ύλην και θέλω σου παραδώσει πάντα όσα οι άνθρωποι σου οφείλουν.
Επί των Λόγων Μου και των Λόγων Σου Κύριε και Διδάσκαλε των Απείρων Κόσμων της Δημιουργίας Σου και επί των Λόγων Σου Πατέρα Ουράνιε, Δημιουργέ του Παντός, επέθηκα την δεξιάν του λαλούντος, φερούσης το δικαίωμα προς τούτο, φερούσης τον τύπον των ήλων του επί του Σταυρού προσηλωθέντος Χριστού.
Αμήν.
