Καμία Νέα Ιδέα σ’ όλη την Ιστορία του κόσμου δεν έγινε αποδεκτή απ’ τους ανθρώπους, στην εποχή που παρουσιάστηκε. Κανένας φορέας νέων αντιλήψεων δεν αναγνωρίστηκε αμέσως, αν πρώτα δεν επάλεψε, δεν αγωνίστηκε και θυσιάστηκε για τα ιδανικά του. Πάντα τα κατεστημένα των εποχών απεδείκνυαν πως, σ’ όποια εποχή κι αν εκδηλώνονταν, με όποια χαρακτηριστικά κι αν εμφανίζονταν, διατηρούσαν πάντοτε την ίδια κι απαράλλακτη τακτική της αντίδρασης σε καθετί που έφερνε αλλαγές και την εξέλιξη.
Και να που ο σημερινός κόσμος, με την εξέλιξη και την ανάπτυξη που παρουσιάζει, οφείλει τη σημερινή του μορφή σ’ εκείνους, που κάποτε ο ίδιος, φορώντας άλλα πρόσωπα, άλλα ενδύματα και συνήθειες, αρνήθηκε, κατεδίωξε και εθυσίασε για τις ιδέες τους. Συνήθεια του ανθρώπινου νου, ή μωρία και σκάνδαλο για τις αυθεντίες των εποχών! Τις «αυθεντίες» και τους ισχυρούς κάπηλους του πατριωτισμού και του θρησκευτικού συναισθήματος των ανθρώπων, που πάντοτε έριχναν λάσπη όπου έβλεπαν τη φλόγα της Αλήθειας να ζωντανεύει, προκειμένου να παραμείνουν στα υψηλά της πλάνης τους αξιώματα.
Οι καιροί παρήλθαν ανεπιστρεπτί. Έμειναν μόνο τα παραδείγματα του φανφαρονισμού των ισχυρών και της δουλοπρέπειας των ακολούθων τους να θυμίζουν στους ανθρώπους των μελλουσών εποχών τι πρέπει να αποφεύγουν για να μη ριφθούν κι αυτοί στο βόθυνο των λαθών του παρελθόντος. Για να μπορούν, τώρα που ο χρόνος πλησιάζει για τον κόσμο να ξαναδώσει τις εξετάσεις του στο σημείο που πάντοτε αποτύγχανε, να οδηγηθούν στη σωστή επιλογή, στην ορθή κατεύθυνση, στην αναγνώριση της Αλήθειας εκεί όπου αυτή ανατέλλει. Και η Αλήθεια αυτή τη φορά ανατέλλει στη χαραυγή μιας Νέας Εποχής, στην Ανατολή της Νέας Κοσμικής Περιόδου της Ενανθρώπισης του Λόγου εφ’ απάσης της ανθρωπότητος.
Λοιπόν; Είστε έτοιμοι να δώσετε τις εξετάσεις σας; Επί δύο χιλιάδες χρόνια είχατε το περιθώριο της προετοιμασίας. Είχατε τη δυνατότητα ν’ αφομοιώσετε όλα όσα επέτρεψε ο Πατέρας να παρουσιαστούν στα Ευαγγέλια. Τα κατανοήσατε καλώς; Ή μήπως ακόμη αναζητάτε την Αλήθεια των λόγων του Ιησού στις περιορισμένες ερμηνείες των συμβόλων που παρουσίασε;
Είστε έτοιμοι να εξεταστείτε εφ’ όλης της ύλης που σας παρεδόθη; Ή μήπως είστε έτοιμοι να διαπράξετε το ίδιο λάθος, αρνούμενοι την Αλήθεια, ως πιστοί ακόλουθοι των πεποιθήσεων των πατέρων σας; Γιατί εάν εκείνοι ακολούθησαν μια στάση του νου, χαράσσοντας έτσι στις σελίδες της Ιστορίας ένα παράδειγμα προς αποφυγή, η θέση τους αναπόφευκτα θα καλυτερεύσει εάν εσείς, διδασκόμενοι από τα λάθη τους, τα χρησιμοποιήσετε για να οδηγηθείτε στην Αλήθεια.
Όλα είναι στη διάθεσή σας. Οι Νόμοι, τα σημεία, οι καιροί, τα γεγονότα. Όλα είναι γραμμένα, στη διάθεσή σας, να τα χρησιμοποιήσετε για ν’ αναδυθείτε στο Φως. Παρ’ όλα αυτά, δείχνετε αποφασισμένοι να επιμείνετε στις δικές σας πεποιθήσεις, τις απόψεις και τα συμπεράσματά σας που προήλθαν μέσα από την αντίληψη του εκκλησιαστικού καθεστώτος και των θεολόγων που πίστεψαν αλλά και πιστεύουν πως, μ’ ένα δίπλωμα της γης, μπορούν να διεκδικούν τη Σοφία του Θεού από αυτούς, που Εκείνος προόρισε από καταβολής του κόσμου να την φανερώσουν.
Μα δεν γνωρίζετε το γραμμένο; Δεν είναι όλοι Διδάσκαλοι, Προφήτες και Απόστολοι. Αντίθετα, διευκρινίζω, καθένας είναι ό,τι ο Θεός τον προόρισε να είναι, ό,τι ο Θεός τού προδιέγραψε να παρουσιάσει. Και ο Θεός δεν κάνει λάθος. Τα λάθη προέρχονται από τους ανθρώπους, που αναμφισβήτητα έχουν κάνει πολλά.
Φυσικά θα διερωτηθείτε πώς μπορείτε ν’ αναγνωρίσετε τους προορισμένους να φανερώσουν το Έργο του Θεού. Μα, αδελφοί, δεν υπάρχει προορισμένος που να διατυμπανίζει τον προορισμό του, αλλά είναι τα έργα του και οι διδαχές του και τα αποτελέσματα των διδαχών του που τον κάνουν ορατό. Είναι η Χάρις του Θεού που μένει πάνω του και είναι ορατή σε όσους μπορούν να το αντιληφθούν. Εσείς μπορείτε να αναγνωρίσετε ποιος φέρει Χάρη; Εσείς που διατείνεστε ότι είστε συνεχιστές και παραλήπτες του Έργου των Αποστόλων και της Χάρης τους, μπορείτε να «δείτε» και να αντιληφθείτε το Φως που μεταλλάσσει το κρασί και το ψωμί σε Αίμα και Σώμα Χριστού κατά τη Θεία Ευχαριστία; Μπορείτε να πείτε πώς επενεργεί το Πνεύμα το Άγιο και μεταλλάσσει το νερό σε Αγίασμα κατά τον Αγιασμό; Ή μήπως έχετε περιοριστεί σε τυφλή πίστη, ώστε νομίζετε πλέον ότι ο Λόγος δεν τελεί άλλα Μυστήρια πέρα απ’ αυτά που εσείς τελείτε;
Έχω πολλά ακόμη να πω, όμως θα εστιαστώ στο θέμα της Χάριτος για να θέσω κάποια ερωτήματα, τα οποία, εάν εσείς δεν θελήσετε να διεργαστείτε, σίγουρα θα διεργαστούν οι άνθρωποι, ώστε να οδηγηθούν στην Αλήθεια που επιμελώς τους έχετε αποκρύψει.
Είναι ήδη γνωστή η αντίθεση των δογματικώς περιορισμένων στη Διδασκαλία της Θέωσης του Ανθρώπου, δηλαδή της Θέωσής τους, αντίθεση όμως εντελώς αβάσιμη, που δεν πηγάζει ουσιαστικά από την ερμηνεία των συμβόλων, τα οποία προεκτείνουμε στο Άπειρο, αλλά από την αναγκαιότητα αυτών να λάβουν εξωτερικά σημεία λόγω του περιορισμένου της αντίληψής τους, όπως ακριβώς έκανε ο Θωμάς.
Ο Δάσκαλος Ιωάννης, αδελφοί, δεν ήλθε για να θαυματοποιήσει ή να δώσει σημεία. Θαύματα οπωσδήποτε θα γίνουν, γιατί τα χρειάζονται οι άνθρωποι για να ενισχυθεί η πίστη τους, όμως δεν είναι το κύριο Έργο του Ιωάννη. Τα σημεία που δίνει ο Ιωάννης είναι εσωτερικά, και τα γνωρίζουν καλά όσοι ακολουθούν τη Διδασκαλία της Θέωσης, γιατί βιώνουν τις μεταλλαγές στο εσωτερικό τους, φυσική απόρροια της προσέγγισής τους στον ενοικούντα Θεό, ο Οποίος εκδηλούμενος έχει κάθε δυνατότητα να δώσει οποιοδήποτε σημείο. Μην αμφιβάλλετε καθόλου γι’ αυτό.
Είπα, πως η αντίθεση των δογματικώς περιορισμένων δεν πηγάζει από την ερμηνεία των Ιερών Κειμένων, ακριβώς γιατί δεν μπορούν να παρερμηνευθούν τα γεγονότα. Μπορεί αναμφισβήτητα να υπάρξει διάσταση απόψεων στις ερμηνείες των συμβόλων, όμως στα γεγονότα δεν μπορούν παρά να συμφωνήσουν όλοι, για τον απλούστατο λόγο ότι αυτά δεν αμφισβητούνται.
Όλοι σας γνωρίζετε ή έχετε ακούσει για τον Παύλο. Ιδιαίτερα οι αντιδρούντες αδελφοί, γνώστες και μελετητές των Γραφών, γνωρίζουν με κάθε λεπτομέρεια το βίο του και το συγγραφικό του έργο και τον τιμούν τόσο, ώστε σε πολλές αγιογραφίες παρουσιάζεται μεταξύ των δώδεκα μαθητών. Μήπως δεν γνωρίζουν ότι ο Παύλος ήταν διώκτης των Χριστιανών πριν μεταστραφεί με το όραμα της Δαμασκού; Φυσικά και το γνωρίζουν, όπως επίσης γνωρίζουν ότι οι υπόλοιποι Απόστολοι τον αμφισβητούσαν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Κι όμως, ήταν φωτισμένοι με Πνεύμα Άγιον και λογικά θα ’πρεπε να τον αναγνωρίσουν αμέσως καθότι, σύμφωνα με τα γραπτά κειμήλια του ίδιου του Παύλου, ο ίδιος ήταν προορισμένος εκ κοιλίας μητρός, «οτι ους προέγνω, και προώρισε συμμόρφους της εικόνος του υιού αυτού, εις το είναι αυτόν πρωτότοκον εν πολλοίς αδελφοίς…» (Ρωμ. Η΄, 29-30). Δεν θα ’πρεπε λοιπόν οι άλλοι Απόστολοι να τον αναγνωρίσουν, ή μήπως η στάση τους δείχνει ότι είχαν ακόμη κάποιους περιορισμούς στην αντίληψή τους;
Είναι λοιπόν ευνόητο ότι το Πνεύμα του Θεού δεν τα αποκαλύπτει όλα, όσο δεν υφίσταται τέτοια σκοπιμότητα, και φυσιολογικά αυτό το γεγονός πρέπει να μας διδάσκει να μην είμαστε απόλυτα σίγουροι ότι τα γνωρίζουμε όλα. Οι Βουλές του Θεού είναι ανεξιχνίαστες και, μόνον εάν Εκείνος θέλει, και όπου θέλει, αποκαλύπτει, κι εφόσον ο Παύλος είχε προορισθεί εκ Θεού για ένα Έργο, όχι μόνον ήταν βέβαιο πως θα το ολοκλήρωνε, αλλά ήταν υπόλογος μόνον ενώπιον του Θεού, που καθόριζε ανέκαθεν την εξέλιξή του.
Αλλά τι έχει να πει ότι ήταν προορισμένος; Από πότε είχε προορισθεί εκ Θεού να τελέσει το έργο που τέλεσε; Διότι εάν ήταν προορισμένος, όπως και άλλοι, να καταστεί σύμμορφος της Εικόνος του Υιού, αναμφισβήτητα ήταν άνθρωπος και δεν ήταν δυνατόν να έχει παραμείνει από Πτώσεως στα Πνευματικά Πεδία, διότι δεν θα είχε Πτώση. Πότε λοιπόν προωρίσθη ο Παύλος, δεδομένου ότι δεν υπάρχει άλλη αναφορά της Παρουσίας του στο παρελθόν πάνω στη γη; Μήπως έφερε άλλο σκήνωμα και όνομα;
Προφανώς ο Παύλος ήταν ένα αρκετά εξελιγμένο Πνεύμα. Είχε δηλαδή φθάσει στο ανάλογο εξελικτικό στάδιο, στο οποίο μπορούσε να συλλάβει τη δυνατότητα ένωσης με το Θείο και να εισδεχθεί εντός του Χριστόν. Διαφορετικά πώς θα μπορούσε να πει, «εν εμοί ζει Χριστός και ουκέτι εγώ»; Μήπως αυτό δεν είναι Χριστοποίηση; Διότι εφόσον έλεγε «ουκέτι εγώ», αυτό φανερώνει πλήρη κατάληψη του σκηνώματός του υπό Χριστού. Επομένως, τι ήταν ο Παύλος;
Ο προορισμός τον οποίον φανέρωσε ο Παύλος ως Νόμο δεν ισχύει κατ’ εξαίρεσιν μόνο για τον ίδιο, αλλά για όσους έχει προορίσει ο Πατέρας. Τι σημαίνει λοιπόν αυτό; Εάν όλοι αυτοί δοξασθούν, τι θα γίνουν; Μήπως θα γίνουν Χριστοί όπως και ο Παύλος; Επομένως, εάν ο Θεός δοξάσει όσους εκάλεσε, τότε η Χριστοποίηση δεν είναι μια νέα κατάσταση, αλλά ένα γεγονός το οποίο έχει συμβεί και θα πάρει μεγαλύτερες, άπειρες διαστάσεις, συμπεριλαμβάνοντας σταδιακά όλους τους ανθρώπους. Γιατί, εάν πείτε πως οι άνθρωποι είναι αμαρτωλοί και δεν μπορούν να εκδηλώσουν Χριστό, πώς θα εξηγήσετε το φαινόμενο του Παύλου και το «ούς προέγνω, και προώρισε»; Μήπως ο Παύλος δεν είχε αμαρτίες; Μα φυσικά και είχε. Από πού λοιπόν έλαβε τον εξαγνισμό; Ποιος τον εβάπτισε, ποιος του ενεφύσησε Πνεύμα Άγιον, ποια Επιφοίτηση έλαβε για να δικαιολογηθεί ο εξαγνισμός του; Κι όμως, έφθασε να πει: «εν εμοί ζει Χριστός και ουκέτι εγώ».
Πολλοί κατηγορούν τον Ιωάννη ότι μεταφέρει Χάρη και χρησιμοποιούν αυτό το γεγονός για ν’ αποδείξουν ότι δήθεν είναι πλάνη. Μήπως μπορείτε εσείς να μου πείτε από πού έλαβε τη Χάρη ο Παύλος; Ή μήπως δεν χειροτονούσε; Δεν έφτιαχνε εκκλησίες; Δεν θαυματοποιούσε; Και αν αυτός έκανε όλα αυτά, πώς μπορείτε να πείτε ότι ο Ιωάννης δεν φέρει Χάρη εκ Θεού και το Δικαίωμα να την μεταφέρει; Έχετε τα κριτήρια για να διαπιστώσετε κατά πόσον φέρει Χάρη ο Ιωάννης; Ή μήπως έχετε μέτρα για να αποδείξετε πως το κρασί γίνεται Αίμα κατά τη Θεία Ευχαριστία; Μήπως τελικά, αδελφοί, όλα αυτά δεν μπορούν να αποδειχθούν με χειροπιαστές αποδείξεις, αλλά έγκειται στην πνευματική αντίληψη καθενός και το βαθμό ανάπτυξής της;
Στο τέλος τού κατά Ιωάννη Ευαγγελίου αναφέρεται του Πέτρου η θανάτωση, προφητευόμενη υπό του Ιησού. Εκεί, ο Πέτρος, γυρνώντας στον Ιωάννη ο οποίος ακολουθούσε, ρώτησε τον Ιησού τι θα συνέβαινε σ’ εκείνον, και ο Ιησούς τού απάντησε πως δεν έπρεπε να τον ενδιαφέρει εάν Εκείνος ήθελε ο Ιωάννης να παραμείνει μέχρις ότου επανέλθει. «Συ ακολούθει μοι», του είπε, κλείνοντας το θέμα. Ο Ιωάννης διευκρινίζει πως οι φήμες που διαδόθηκαν ότι ο μαθητής αυτός δεν πεθαίνει ήταν λανθασμένες και ότι ο Ιησούς δεν είπε ότι δεν πεθαίνει, αλλά «εάν αυτόν θέλω μένειν έως έρχομαι, τι προς σε; συ ακολούθει μοι» (Ιωάν. ΚΑ΄, 22).
Οι ερμηνευτές θεώρησαν το συγκεκριμένο εδάφιο μια υπόθεση που έκανε ο Ιησούς προς τον Πέτρο, όμως η θέση αυτή είναι εντελώς λανθασμένη. Ο Ιησούς δεν μίλησε υποθετικά ποτέ, γιατί αυτό θα ήταν αντίθετο με τους λόγους Του, «ο λόγος σας να είναι ‘‘ναι ναι, όχι όχι’’» (Ματθ. Ε΄, 37). Επομένως το κλειδί της ερμηνείας δεν βρίσκεται στο «εάν θέλω», όπως μέχρι τώρα πιστευόταν, αλλά στο «αυτόν», που δείχνει ότι τον ξεχώριζε τρόπον τινά. Δηλαδή εάν αυτός, ο συγκεκριμένος, θέλω να παραμείνει μέχρι να ξαναέλθω, εσένα τι σε ενδιαφέρει;
Ο Ιησούς έδωσε μια εντολή στον Ιωάννη, ο οποίος, όπως φαίνεται από το επόμενο εδάφιο, δεν την παρανόησε καθόλου, αλλά ούτε και την διευκρίνισε, ακριβώς γιατί ο προορισμός του έπρεπε να παραμείνει καλυμμένος από τα μάτια των ανθρώπων για δύο λόγους: πρώτον, γιατί όλοι θα έψαχναν τον Ιωάννη, και δεύτερον, γιατί δεν έπρεπε να ψάχνουν αυτόν, αλλά τον Θεό. Όμως ο Ιωάννης παρέμεινε στη γη. Φυσικά δεν ήταν δυνατόν να παρακούσει την Εντολή του Διδασκάλου. Το ερώτημα όμως είναι πώς παρέμεινε, δεδομένου ότι απέθανε και η Εκκλησία γιορτάζει επίσημα την κοίμησή του! Πού βρίσκεται λοιπόν ο Ιωάννης και πώς παρέμεινε στη γη; Έμεινε με το ίδιο σώμα; Μα, όπως είπαμε, πέθανε. Κι εκτός αυτού, εάν παρέμενε με το ίδιο σώμα, θα ’πρεπε τώρα να πλησιάζει την ηλικία των δύο χιλιάδων ετών!
Όπως είπα, υπάρχουν γεγονότα τα οποία δεν μπορούν να αποδειχθούν με χειροπιαστά μέσα, αλλά έγκειται στην πνευματική αντίληψη του καθενός και το βαθμό ανάπτυξής της. Μήπως λοιπόν μπορείτε να μου πείτε πού είναι ο Ιωάννης ο μαθητής – Ευαγγελιστής; Σε ποιο σώμα βρίσκεται και ποιο είναι το έργο του; Γιατί έλαβε εντολή να παραμείνει στη γη μέχρι την επάνοδο του Λόγου; Γιατί έλαβε την Ύψιστη Δωρεά να καταστεί Υιός της Θεοτόκου; Μήπως ήταν αρκετά εξελιγμένο Πνεύμα με στενή σχέση με τον Λόγο; Μήπως οι προϋπάρξεις του τον είχαν φέρει σ’ αυτό το σημείο να δείξει τέτοια Αγάπη στον Ιησού, κάτι που λογικά, λόγω του νεαρού της ηλικίας του, δεν ήταν εφικτό;
Δεν προσπαθούμε, αδελφοί, να σας διαφωτίσουμε! Απλώς θέτουμε κάποια ερωτήματα, προκειμένου να δημιουργήσουμε προβληματισμούς που θα συντείνουν στη διεύρυνση των οριζόντων του νου. Εξάλλου τα πνεύματα παραμένουν καλυμμένα, μέχρις ότου έλθει η ώρα τους να αποκαλυφθούν. Ο Διδάσκαλος γνωρίζει πού βρίσκεται ο Ιωάννης, καθότι έχει το δικαίωμα και την Εξουσία να αναγνωρίζει την πνευματική υπόσταση καθενός. Εσείς γνωρίζετε ποια μορφή φέρει σήμερα; Ή μήπως περιμένετε να σας τον φανερώσω; Μα φυσικά όχι! Ο Ιωάννης θα αποκαλυφθεί όταν ορίσει ο Διδάσκαλος, ακριβώς γιατί αυτό το Πνεύμα υπηρετούσε ανέκαθεν το Θείο Σχέδιο.
Θα πω κάτι για να ταξινομήσω ένα θέμα που αφορά τους αντιδρούντες αδελφούς. Κανείς δεν μπορεί να λάβει τίποτε, εάν δεν του είναι δοσμένο εκ Θεού. Εάν λοιπόν ο Ιωάννης ο μαθητής βρίσκεται στη γη, πιστεύετε ότι θα μπορέσετε να τον αναγνωρίσετε, εάν ο Θεός δεν σας τον φανερώσει στο σκήνωμα που σήμερα φέρει; Κι αν ο Θεός δεν σας αποκαλύπτει πού βρίσκεται ο Ιωάννης, νομίζετε πως αυτό είναι κάτι που μπορείτε να παραβλέψετε;
Διότι εάν ο Ιωάννης έλαβε εντολή να παραμείνει στη γη, αυτό δεν είναι τόσο απλό όσο φαίνεται, αλλά δείχνει ότι ο Ιωάννης αποτελεί κλειδί στην προετοιμασία του ανθρώπου για τη Δευτέρα Παρουσία. Πού είναι λοιπόν ο Ιωάννης; Και εντέλει, αδελφοί, εμπνέεστε ή όχι εκ Θεού; Γιατί εάν δεν γνωρίζετε πού βρίσκεται ο Ιωάννης της Αποκάλυψης, σας απαντώ με μία ρήση από την πρώτη επιστολή του. Εάν την μαρτυρία των ανθρώπων λαμβάνουμε, η μαρτυρία του Θεού μείζων εστίν. Ο έχων νουν ας νοεί.
