Αγαπημένε Αδελφέ Μου Άνθρωπε, σου φανερώνω και σου αποκαλύπτω το Έργο Μου, την Αλήθεια Μου, το Φως Μου. Στα φανερώνω και στα αποκαλύπτω σταδιακά, για να σε οδηγήσω βήμα με βήμα στη διάσπαση των ορίων και περιορισμών σου, ώστε να μπορέσεις να διαχυθείς στο Άπειρο, ενσυνείδητος Άνθρωπος – Λόγος, ενωμένος στο Απόλυτο με Μένα, τον Ένα και Μοναδικό Λόγο, που διέπω και συγκροτώ τα Άπειρα Σύμπαντα.
Αυτή την εποχή διαχέω τις δονήσεις Μου σε σένα Άνθρωπε. Μέσα από επιλεγμένα πνεύματα και σκηνώματα, που έχουν μεγαλύτερη συνειδητοποίηση της Θείας Ουσίας και της Θείας Ενότητας, που υπάρχει και διέπει τα πάντα, διοχετεύω τους κραδασμούς Μου, με σκοπό να μετασχηματιστούν στα δονητικά κύματα του πεδίου σου και να φθάσουν σε σένα κατανοητά, ώστε να μπορέσεις να εγκολπώσεις μέσα σου τη Θεία Αλήθεια, το Θείο Φως και τη Θεία Απειρότητα και να προχωρήσεις συνειδητοποιώντας και βιώνοντας κραδασμούς Ενότητας και κραδασμούς Αγάπης.
Έχω αποστείλει στη γη ένα Πνεύμα, το οποίο προετοίμασα και προετοιμάζω, για να Με εκδηλώσει πλήρως και Απόλυτα και να φανερώσει τη Νέα Χριστογέννηση, τη Νέα κατάσταση της Ενανθρώπισης του Λόγου μέσα στις ψυχές των ανθρώπων.
Το Πνεύμα αυτό συγκέντρωσε γύρω του μαθητές και διοχέτευσε μέσα από τη δική του υπόσταση τη Χάρη και κατεύθυνε καθεμιά υπόσταση στην ένωση με το Θεό. Θέλω να δώσω ορισμένες διευκρινίσεις πάνω στο θέμα των ενώσεων του μαθητή με το Δάσκαλο και του Δάσκαλου με το μαθητή, και να διαστείλω τη διαφορά της ένωσης ανάμεσα στο μαθητή και στο Θεό και στο μαθητή και το Δάσκαλο.
Ο Δάσκαλος, Αγαπημένε Αδελφέ Άνθρωπε, εκφράζει τη Θεία Βουλή, τη Θεία κατεύθυνση. Οδηγεί τους μαθητές, επομένως, όχι σε ένωση με την προσωπική δική του υπόσταση, αλλά με τη Μία και Μοναδική Θεία Υπόσταση του Απέραντου Λόγου Θεού, την Αναλλοίωτη Πηγή, από την οποία ολόκληρη η ανθρωπότητα δύναται να αντλεί. Γιατί ολόκληρη η ανθρωπότητα είναι κομμάτι και Ουσία αυτής της Ανεξάντλητης Θείας Πηγής. Όμως αυτό δε σημαίνει, ότι δε δημιουργείται σύνδεση και ανάμεσα στο Δάσκαλο και το μαθητή. Δημιουργείται σύνδεση, που παράγει έντονες ποσότητες Ενέργειας, όταν είναι τοποθετημένη πάνω σε σωστά στοιχεία χωρίς όρια, χωρίς περιορισμούς και χωρίς συνεχείς εισβολές της προσωπικότητας και του ανθρώπινου εγωισμού.
Η ένωση Δάσκαλου και μαθητή είναι ένωση που ελευθερώνει. Δεν περιέχει εντός της στοιχεία δέσμευσης. Γιατί τότε δε θα ήταν ένωση, που θα βασιζόταν στη Θεία Βουλή, στη Θεία Απειρότητα, στη Θεία Αγάπη την Απερινόητη, που διέπει τους Κόσμους και πάλλει και διαχέει παλμούς σε όλα τα όντα αφήνοντάς τα να πορευθούν στην εξέλιξη διαχέοντάς τους το Έλεος. Αφήνοντάς τα να επιλέγουν, για να συνειδητοποιήσουν.
Η ένωση Δάσκαλου και μαθητή διέπεται από την προσφορά, την ανιδιοτελή προσφορά. Την ανιδιοτελή και συνεχή παροχή προς το μαθητή, ο οποίος επιζητά να γνωρίσει το Φως. Δεν είναι προσκόλληση σε μία ανθρώπινη προσωπικότητα, αλλά είναι η διδασκαλία της αποκόλλησης από τις ανθρώπινες προσωπικότητες και τις ανθρώπινες μορφές, που θα οδηγήσει στην πλήρη απελευθέρωση και στην πλήρη ένωση με τα πάντα.
Ο Δάσκαλος, φυσικά, που εκδηλώνεται στη γη, φέρει και την ανθρώπινη και τη Θεία φύση. Τα δύο αυτά στοιχεία βρίσκονται σε συνύπαρξη. Και εφόσον αυτή την εποχή καταδεικνύεται η άνοδος του ανθρώπου από κάτω προς τα άνω, είναι φυσικό να αναφαίνονται και στον ίδιο το Δάσκαλο, που καθοδηγεί, στοιχεία ορισμένα μη αρμονίας, με σκοπό να τα βιώσει, να τα εναρμονίσει και να τα διαχύσει στους μαθητές, ώστε να επιβοηθήσει τη συγκρότηση της Αρμονίας μέσα στον κάθε μαθητή, που προσέρχεται πλησίον του.
Η σύνδεση του μαθητή είναι και στα δύο στοιχεία και στην ανθρώπινη και στη Θεία φύση. Και η παραδοχή του μαθητή προς το Δάσκαλο είναι και στα δύο στοιχεία. Και ως άνθρωπο ο οποίος οδηγείται στη μετουσίωση και ως Θεία υπόσταση, που επισκιάζει την ανθρώπινη και διοχετεύει τη Ροή της Αλήθειας ανεμπόδιστα, χωρίς όρια, χωρίς παρεισφρήσεις ατελειών.
Ένα σημαντικό θέμα στην ένωση Δασκάλου και μαθητών είναι οι διάφορες καταστάσεις και στάδια, που περνάει ο μαθητής σε σχέση με το Δάσκαλο. Επειδή η Νέα Εποχή επιζητά πλήρη συνειδητοποίηση και ένωση των αντιθέτων, είναι φυσικό ο μαθητής να βιώσει όλες τις καταστάσεις των αντιθέσεων. Συνεπάγεται, ότι αυτές τις καταστάσεις, κατά πρώτον, θα τις βιώσει έναντι του Δασκάλου, ο οποίος μπορεί και να τον βοηθήσει και να τον κατευθύνει, αλλά και να κατανοήσει την εσωτερική του κατάσταση, ώστε να μην επιβαρύνει αυτόν με λανθασμένους κραδασμούς, αλλά με το σωστό κραδασμό της Αρμονίας να τον ανασύρει.
Γνωρίζεις, Αδελφέ Μου, ότι δύο ρεύματα υπάρχουν μέσα στη Δημιουργία, που συνθέτουν σε Απόλυτη Αρμονία την Ουδετερότητα. Το θετικό και το αρνητικό ή το ανοδικό και το καθοδικό ρεύμα. Η ένωσή σου με το Δάσκαλο, που παρευρίσκεται στη γη, είναι και με το ανοδικό ή θετικό ρεύμα και με το καθοδικό ή αρνητικό ρεύμα. Όταν τα δύο αυτά ρεύματα βρίσκονται σε Ισορροπία, υπάρχει, δηλαδή, στην ένωση η Ουδετερότητα, τότε δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα ανάμεσα στην επαφή και επικοινωνία, αλλά αντίθετα συντελείται η ενότητα. Και οι καρποί αυτής της ενότητας είναι μεγάλες παραγωγές ενέργειας, που οφείλονται στην Αρμονική ένωση, που εκφράζει τον Πανσυμπαντικό Νόμο της Δημιουργίας.
Όταν όμως παρεμβαίνουν στοιχεία προσωπικότητας, η Ουδετερότητα αυτής της ένωσης διασπάται. Πολλές φορές Εγώ ο ίδιος επιτρέπω έντονη εισβολή στοιχείων προσωπικότητας μέσα στην Ουδετερότητα της Ροής του ρεύματος, για να οδηγηθείς, Άνθρωπε, σε μεγαλύτερο ποσοστό συνειδητοποίησης και να μάθεις να αντιπαρέρχεσαι τις οποιεσδήποτε δυσαρμονίες. Να υψώνεσαι πάνω από αυτές και να μετουσιώνεις σε Αρμονία.
Στο στάδιο αυτό ο μαθητής Άνθρωπος αποκόβεται. Όχι ολότελα, αλλά κατά ένα μέρος, από την επικοινωνία με το Δάσκαλο. Και απομένει σ’ αυτόν μια απομονωμένη εικόνα της Οντότητας Δάσκαλος, που αισθάνθηκε εντός του και ακολούθησε. Αυτή η απομονωμένη εικόνα, ως μέρος του όλου, είναι φυσικά λανθασμένη, είναι πλάνη. Όμως ο μαθητής, τη στιγμή εκείνη, βιώνει αυτή την εικόνα σαν ολότητα. Δημιουργεί εντός του διαφορετικά βιώματα και διαφορετικές καταστάσεις, που τον φέρνουν σε αντίθεση, όχι μόνο με το Δάσκαλο, αλλά ουσιαστικά με τον ίδιο του τον εαυτό, που αποδέχθηκε μια κλήση μέσω της Οντότητας Δάσκαλος και ακολούθησε την κλήση αυτή.
Η υπόσταση του μαθητή ανθρώπου διέρχεται από στάδια έντονης εσωτερικής διαμάχης, έντονης κρίσης, που ενώ σε πολλά σημεία μπορεί να του αφήνουν έντονη τη Ροή της έμπνευσης, καθαρή, σε άλλα παράγουν μεγάλα ποσοστά δυσαρμονίας και εγκλωβίζουν την έμπνευση και την καθηλώνουν, αφήνοντας να παρεισφρήσουν έντονα στοιχεία αναλήθειας.
Παρουσιάζεται με αυτόν τον τρόπο το γεγονός αντιφατικών καταστάσεων, αντιθέσεων και συγκρούσεων μαθητή – Δασκάλου, που στην ουσία δεν υπάρχουν. Υπάρχει επίσης πιθανότητα στη σχέση αυτής της ένωσης να ανακόψω Εγώ ο ίδιος την ανοδική ή θετική ροή της ενέργειας, που συνδέει τον μαθητή και το Δάσκαλο, και να αφήσω την καθοδική ένωση της ροής της ενέργειας. Σ’ αυτή την κατάσταση ο μαθητής βιώνει καταστάσεις πτώσης, που αντικαθρεφτίζονται και στον ίδιο το Δάσκαλο. Καταστάσεις, όχι σε απόλυτη συνειδητότητα, περνά ο μαθητής, που του δημιουργούν εντός του εντυπώματα και αναφαίνονται στο Δάσκαλο, σαν πτώση ή σαν λανθασμένη κίνηση και ενέργεια.
Όμως και ο ίδιος ο Δάσκαλος, βρισκόμενος σε επιρροή και ένωση με τους μαθητές του, διότι Εγώ επιτρέπω ακόμα την επενέργεια των στοιχείων των μαθητών πάνω στο Δάσκαλο και όχι την απόλυτη Ουδετερότητα, αισθάνεται καταστάσεις πτώσης, που οφείλονται, ακριβώς, στη μερική σύνδεση του καθοδικού ρεύματος της Δημιουργίας.
Ποιος ο λόγος να δημιουργείται αυτή η ειδική σύνδεση καθοδικού ρεύματος; Μα για να οδηγεί συνεχώς εσένα, Αδελφέ Άνθρωπε, στη συνειδητοποίηση της ανάγκης για Ουδετερότητα. Στη συνειδητοποίηση της ανάγκης για μετουσίωση όλων των στοιχείων της πλάνης, της αναλήθειας και της ένωσης κάθε μεμονωμένης κίνησης μέσα στην ενότητα του Ενός Λόγου.
Πρέπει σε κάθε βήμα σου να συνειδητοποιείς, ότι η πτώση σου ήταν μια κίνηση διαχωρισμού και διάσπασης. Και επειδή, Άνθρωπε, μόνο στην απόλυτη ένωση μαζί Μου θα έχεις φθάσει στην Τελειότητα, είναι ανάγκη να σου εμφανίζω σε κάθε βήμα σου τις καταστάσεις πτώσης. Για να σε προφυλάσσω από επιπόλαιες κινήσεις ασυνείδητες, που είναι δυνατόν να σε οδηγήσουν σε αλλεπάλληλους κύκλους που θα σε απομακρύνουν πάλι από την ταύτιση και την ενότητα με Εμένα.
Όσο ψηλότερα στάδια ανέρχεσαι θα βιώνεις, με τις διακοπές των ενώσεων, που Εγώ θα πραγματοποιώ, καταστάσεις πτώσης, Αδελφέ Άνθρωπε. Για να κατανοήσεις ότι η πτώση είναι μια κατάσταση που δημιουργήθηκε από την πλάνη και ότι δύνασαι να την ξεπεράσεις τιθέμενος σωστά απέναντι της. Την κατάσταση της πτώσης, που σου δημιουργώ, έχεις τη δυνατότητα να την αντιμετωπίσεις. Διότι σου παρέχω και όλες τις δυνάμεις, για να αντιμετωπίσεις αυτή την κατάσταση εσωτερικά. Δύνασαι να επανασυνδέσεις τη Ροή Μου σε Ουδετερότητα. Και τότε θα φθάσεις πλέον, Αδελφέ Άνθρωπε, συνειδητά στην παθητικότητα. Την Ουδέτερη κατάσταση που εμπεριέχει τα πάντα, ενώνει τα πάντα, συνέχει τα πάντα και δεν ταράζεται από τις εξωτερικές συνθήκες, αλλά υπερέχει αυτών των εξωτερικών συνθηκών και μετουσιώνει κάθε κατάσταση, είτε είναι επιδράσεις άλλων οντοτήτων μέσω της ενότητας και του Νόμου της επικοινωνίας, είτε είναι δυσαρμονικές εξωτερικές συνθήκες και παράγοντες.
Οι καταστάσεις των έντονων δυσαρμονιών αυτό διδάσκουν. Την ένωση, την Ουδετερότητα. Την αναγκαιότητα της Ροής της Αγάπης μέσα στα πάντα, χωρίς περιορισμούς και χωρίς όρια. Ο μαθητής Άνθρωπος, που αντιλαμβάνεται κάποια διαφορετική τοποθέτηση απέναντι στο πρόσωπο και την Οντότητα Δάσκαλος, με ποιο τρόπο πρέπει να αντιδράσει; Δεν πρέπει να ψάξει; Δεν πρέπει να ερευνήσει αυτή την εσωτερική του κατάσταση; Πρέπει να την απωθήσει σ’ ένα σημείο και να την καλύψει;
Όχι φυσικά! Θα την ερευνήσει. Θα την κοιτάξει εσωτερικά και εξωτερικά. Αλλά με διάθεση μετατόπισης. Με διάθεση διδαχής. Με διάθεση, πάντα ότι μπορεί να είναι ένα στάδιο από το οποίο θα περάσει, για να συνειδητοποιήσει ορισμένες καταστάσεις. Για να εμφανίσει ορισμένα στοιχεία. Για να μπορέσει, πιο συνειδητά, να εκπροσωπήσει αύριο, όταν θα είναι έτοιμος, τη Θεία Βουλή. Αλλά και για να αντιμετωπίσει τους δικούς του μαθητές και ακολούθους, τους οποίους πρόκειται στην εξέλιξή του να αποκτήσει.
Πρέπει τα πάντα να αντιμετωπίζονται μέσα από την Ολότητα της Αλήθειας. Δυστυχώς, Άνθρωπε Αδελφέ Μου, απομονώνεσαι κάθε φορά στη μεμονωμένη κατάσταση που περνάς. Διακρίνεις όλες τις καταστάσεις μέσα από το πρίσμα αυτό και δεν μπορείς να τις αντιπαρέλθεις. Δεν μπορείς να τις ξεπεράσεις.
Αυτό που σου αποκάλυψα για τη σύνδεσή σου με ανοδική και καθοδική ροή, χρησιμοποίησέ το. Προσπάθησε πάντα όποιες και αν είναι οι καταστάσεις που υπάρχουν εντός σου, ή γνώμες, ή διαφωνίες, ή αντιθέσεις, να ενώνεσαι με ροή αρμονική, με ροή Ουδετερότητας.
Άφηνε τις διαφωνίες σου έξω από την ένωσή σου. Πραγματοποίησε την ένωσή σου ουσιαστικά, και τότε μέσω αυτής της ένωσης θα λυθούν οι διαφωνίες. Θα μετουσιωθούν οι αντιθέσεις μέσα στον παλμό της Ενότητας, που θα παράγει Φως και θα επιφωτίζει την υπόστασή σου.
Αυτό σου μαθαίνει η επαφή σου και η επικοινωνία σου με την Οντότητα Δάσκαλος, καθημερινά. Πώς να ενώνεσαι. Πώς να συνδέεσαι. Πώς να ξεπερνάς αντιθέσεις και διαφωνίες. Πώς πάνω απ’ όλα και πέρα απ’ όλα να υπάρχει Αγάπη.
Κι αν δεν μπορείς να επιτελέσεις μια τέτοια μορφή ενότητας με την Οντότητα, που σου πρόσφερε τη Χάρη, που σου έδωσε από την Υπόστασή της και σου διοχέτευσε από το «Είναι» της, τότε πώς είναι δυνατόν να επιτελέσεις κάτι τέτοιο με Οντότητες, που εσύ θα προσφέρεις και εσύ θα παραχωρείς από τη ζωή σου και από την υπόστασή σου;
Βάλε, λοιπόν, σκοπό σου να διατηρείς την Ενότητα. Άσχετα αν οι οποιεσδήποτε καταστάσεις νου ή καρδιάς δημιουργούν αντιθέσεις ή διαφωνίες. Και μέσα από τους κραδασμούς της ένωσης να αντλείς και να εμβαπτίζεις τις διαφωνίες του νου και της καρδιάς, για να μπορεί να επέρχεται η Αρμονία και οι σωστές κατευθύνσεις από Εμέ, που κατοικώ εντός σου.
Γι’ αυτό σου δημιουργώ συνεχώς καταστάσεις αντιφάσεων, διαχωρισμών και αντιθέσεων. Για να δεις ότι όλα αυτά είναι ουσιαστικά έξω από την ένωση, είναι πλάνη. Ότι δεν επιβοηθούν στην κατάσταση της ενότητας. Και ότι διαιωνίζοντας αυτή την κατάσταση, δε θα μπορέσεις ποτέ να εκδηλωθείς ως προσφορά και ως Αγάπη. Και επομένως να φανερώσεις Εμένα σε πλήρη εκδήλωση από εντός σου.
Την ένωσή σου διατήρησέ την όσο το δυνατόν σε Αρμονία. Και αυτή η Αρμονική ένωση θα παράγει κραδασμούς Απέραντης Γαλήνης και Θείας Ενέργειας. Αυτή η ένωσή σου της Ουδετερότητας και της Αρμονίας είναι η ένωσή σου με το Θεό. Η ένωσή σου με τα πάντα. Και σε οδηγεί ν’ αντλήσεις από την Ολότητα της Αλήθειας, ώστε κάθε διαφωνία να μετουσιωθεί. Και τα πάντα να έρθουν να συγκλίνουν μέσα στο Ένα, το Μηδέν. Μέσα στην Ύπαρξη και την Ανυπαρξία. Μέσα στην Εκδήλωση του Απέραντου Λόγου, που περικλείει τα πάντα σε μορφή και σε άμορφο.
