Τη στιγμή της Αλήθειας, η Ψυχή και το Πνεύμα, ξεπερνώντας την υλική τους υπόσταση, στέκονται υψηλότερα από αυτήν και αναγνωρίζονται. Αντικρίζοντας την Αλήθεια, από αυτό το ύψος, νιώθουν την έλξη του επιπέδου τους μεστή, δυνατή, ατόφια. Είναι σαν να ’χουνε μακρύνει οι λαιμοί τους. Σαν να ενώνονται με το σώμα τους με έναν ιμάντα. Δεν εκπέμπουν πια μόνο Αγάπη. Η Αγάπη τούς έφερε μέσα σ’ Αυτήν και τη Γνώση. Λειτουργεί έντονα το Κέντρο του τρίτου ματιού. Όχι σαν όραση, αλλά σαν ανακύκλωση ενέργειας.
Από το Κέντρο του μετώπου, στο σημείο του τρίτου ματιού, εκπέμπεται Φως. Το ένα Κέντρο, δηλαδή, εκπέμπει Φως υπό μορφή ενέργειας κατευθυνόμενης προς το άλλο. Το κάθε Κέντρο λειτουργεί σαν πομπός και ταυτόχρονα σαν δέκτης Φωτεινής ενέργειας. Έτσι το Φως ρέει ανάμεσά τους και ανακυκλώνεται. Αυτό τους οδηγεί σε σπειροειδή ανελικτική τροχιά. Κάθε δίοδος του Φωτός από το ζεύγος των Κέντρων ανεβάζει την Ψυχοπνευματική Μονάδα σε υψηλότερο Πνευματικό επίπεδο.
Το Θείο Φως, που έλκει το Πνεύμα, εκπέμπεται υπό μορφή ενέργειας από το Κέντρο Κ του Πνεύματος προς το Κ΄ της Ψυχής. Ταυτόχρονα και η Ψυχή έλκει Φως από τη Θεία Αρχή και το κατευθύνει προς το Πνεύμα. Η έλξη του Θείου Φωτός και η αποδοχή της Φωτεινής Ενέργειας που του στέλνει η Ψυχή από το Κ΄, φέρνουν το Κ μαζί με το Κ΄ σε ένα υψηλότερο ιεραρχικά επίπεδο Φωτός, το ΚΑ. Εκεί, το Φωτεινότερο περιβάλλον διαποτίζει τη Μονάδα που, έλκοντας νέο Φως, το ανακυκλώνει μέσα της, από το ένα Κέντρο, δηλαδή, στο άλλο, φέρνοντάς την στο ΚΑ΄. Αυτό συνεχίζεται, ανεβαίνοντας επίπεδα συνεχώς, ανάλογα με το δυναμικό της Μονάδας. Ανάλογα, δηλαδή, με το Πνευματικό της ύψος, η Μονάδα ανεβαίνει συνεχώς επίπεδα, ώσπου να φθάσει στη θέση που ιεραρχικά τής ανήκει στον Πνευματικό χώρο. Τότε τα Κέντρα ενώνονται ανά δύο ταυτιζόμενα σε ένα, ώσπου δεν υπάρχει πια διαχωρισμός. Η ένωση ολοκληρώθηκε στο επίπεδο αυτό, που η Ψυχοπνευματική ενότητα κατέχει στο χώρο της Πνευματικής ιεραρχίας. Καμία σύνδεση με τη γη τους.
Ο στροβιλισμός αφορά τους λαιμούς και την Ψυχοπνευματική τους ενότητα. Αυτή εκτείνεται στο Άπειρο, αφήνοντας τη γη, το σώμα, δηλαδή, του ανθρώπου, στη σχέση της χωριστικότητας, που το υλικό πεδίο επιβάλλει. Οι λαιμοί τους στο στροβιλισμό τυλίγονται ο ένας γύρω στον άλλο, σχηματίζοντας ένα σκοινί, και οι υποστάσεις τους ταυτίζονται. Αυτό, εξάλλου, είναι το πρώτο βήμα. Η στιγμή, δηλαδή, που αντικρίζεται η Αλήθεια και η Γνώση.
Η διαδρομή τους, σχετικά με το σημείο που έφτασαν και την ενότητα που αντίκρισαν, εμφανίζει την εξής εικόνα: Αρχικά το Πνεύμα βρισκόταν στη θέση Κ και ενωνόταν με το Θείο με τον ιμάντα ΚΠ. Η Ψυχή βρισκόταν στη θέση Κ΄ και ενωνόταν με το Θείο με τον ιμάντα Κ΄Ψ. Τώρα, κατά τη σπειροειδή τους ανέλιξη, το Πνεύμα και η Ψυχή διέτρεξαν όλο το ύψος της ΚΠ και Κ΄Ψ και ενώθηκαν στο σημείο Μ, σχηματίζοντας πλήρη και Θεία Μονάδα.
Τώρα ανακαλύπτουν πως ο ιμάντας που τους ενώνει με το Θείο είναι ένας και η εξέλιξή τους ενιαία. Η ύπαρξη ενός και μόνου ιμάντος συνδέσεως με τον Θεό είναι η πρώτη μεγάλη Αλήθεια, που αποκαλύπτεται στον άνθρωπο. Και αυτόν το γάμο ευλόγησε ο Ιησούς, δίνοντας την αρχή των σημείων.
Στην εξέλιξη της Πνευματικής ανάπτυξης του Όντος, τώρα που η συνειδητοποίηση και η αποδοχή της ένωσης οδηγεί στην ταχύτατη ανακύκλωση της Ενέργειας, η Ψυχοπνευματική οντότητα, φθάνοντας να κατέχει – αφού θα έχει ενταχθεί πλήρως – τη Γνώση και την Αλήθεια, θα εξαλείψει κάθε στοιχείο χωριστικότητας από αυτήν.
Αφού η ανακύκλωση ενέργειας είναι συνειδητά εφικτή μέσω υψηλών, μη υλικών πια Κέντρων, η ύλη, που ως τώρα τροφοδοτούσε με ενέργεια το Πνεύμα, έχει πάψει να είναι λειτουργικά απαραίτητη. Η δομή της ύλης, έτσι όπως λειτουργούσε έως τώρα, δεν προσφέρει πια καμιά βοήθεια στην Ψυχοπνευματική εξέλιξη του όντος. Έτσι η ύπαρξη ενεργεί διά Λόγου, από το ύψος της, με τη δύναμη που διαθέτει, καθώς και αυτή που λαμβάνει μεταστοιχειώνοντας την ύλη της σε ενέργεια. Όταν συνειδητά πια ο δημιουργηθείς Λόγος είναι Κύριος αυτής της ενέργειας, τότε η χωριστικότητα παύει να υπάρχει. Τότε, στην Απόλυτη ένωσή της η Μονάδα – Λόγος διοχετεύει ενέργεια, ενεργοποιώντας και εντάσσοντας πνεύματα στους Θείους Νόμους και οδηγώντας αυτά στην Τελείωση.
Οι Πνευματικοί οδηγοί, ολοκληρωμένοι και Κύριοι της ύλης τους, ικανοί, με την πλήρη υποταγή τους στους Θείους Νόμους, να φέρουν Θεία Ενέργεια και έχοντας πλήρη ταύτιση με τη Γνώση, είναι η ίδια η προέκταση του Θεού στη γη.
